Przedawkowanie
Primacor 10 mg

Przedawkowanie lerkanidypiny, substancji czynnej leku Primacor (tabletki powlekane 10 mg i 20 mg), może prowadzić do poważnych zaburzeń hemodynamicznych, w tym znacznego niedociśnienia tętniczego i odruchowej tachykardii. Dawki przedawkowania obserwowane w praktyce klinicznej wahają się od 30-40 mg do nawet 800 mg, włączając próby samobójcze. W bardzo wysokich dawkach lek traci selektywność obwodową, co może skutkować bradykardią oraz ujemnym działaniem inotropowym na mięsień sercowy. Najczęstsze objawy kliniczne to niedociśnienie tętnicze, zawroty głowy, ból głowy oraz kołatanie serca, przy czym tachykardia odruchowa występuje najczęściej przy dawkach ≥30-40 mg, a bradykardia i ujemne działanie inotropowe przy dawkach zbliżonych do 800 mg.

Przedawkowanie leku Primacor

Przedawkowanie lerkanidypiny, substancji czynnej zawartej w leku Primacor (tabletki powlekane 10 mg i 20 mg), stanowi poważne zagrożenie dla zdrowia pacjenta. Po wprowadzeniu produktu do obrotu zaobserwowano przypadki przedawkowania w szerokim zakresie dawek – od 30-40 mg aż do 800 mg, włączając w to próby samobójcze1.

Patomechanizm przedawkowania

Lerkanidypina, jako pochodna dihydropirydyny, w przypadku przedawkowania wywołuje nasilone rozszerzenie naczyń obwodowych, co prowadzi do znacznego niedociśnienia tętniczego z odruchowym przyspieszeniem czynności serca (tachykardią). Należy podkreślić, że przy bardzo wysokich dawkach selektywność obwodowa leku może zostać utracona, co skutkuje przeciwstawnym efektem w postaci bradykardii i ujemnego działania inotropowego na mięsień sercowy2.

Objawy kliniczne przedawkowania

W przypadku przedawkowania lerkanidypiny obserwuje się szereg objawów klinicznych, z których najczęstszymi są: niedociśnienie tętnicze, zawroty głowy, ból głowy oraz kołatanie serca3.

Objaw przedawkowania Opis kliniczny Mechanizm powstawania Występowanie przy dawkach
Niedociśnienie tętnicze Znaczący spadek ciśnienia krwi, potencjalnie zagrażający życiu Nadmierne rozszerzenie naczyń obwodowych Przy wszystkich przypadkach przedawkowania (30-800 mg)
Tachykardia odruchowa Przyspieszenie czynności serca w odpowiedzi na spadek ciśnienia Odruchowa reakcja układu krążenia na rozszerzenie naczyń obwodowych Najczęściej przy dawkach 30-40 mg i wyższych
Bradykardia Zwolnienie czynności serca Utrata selektywności obwodowej przy bardzo wysokich dawkach Przy bardzo dużych dawkach (bliżej 800 mg)
Ujemne działanie inotropowe Osłabienie siły skurczu mięśnia sercowego Bezpośredni wpływ wysokich stężeń leku na mięsień sercowy Przy bardzo dużych dawkach
Zawroty głowy Zaburzenia równowagi, uczucie wirowania Konsekwencja niedociśnienia i niedokrwienia mózgu Częsty objaw przy wszystkich przypadkach przedawkowania
Ból głowy Dyskomfort lub ból w obrębie głowy Konsekwencja zmian w przepływie mózgowym Częsty objaw przy wszystkich przypadkach przedawkowania
Kołatanie serca Subiektywne odczucie nieprawidłowej, przyspieszonej lub wzmożonej pracy serca Związane z tachykardią odruchową Częsty objaw przy wszystkich przypadkach przedawkowania

Postępowanie w przypadku przedawkowania

Przedawkowanie lerkanidypiny wymaga natychmiastowego wdrożenia odpowiedniego postępowania medycznego. W przypadku klinicznie istotnego niedociśnienia tętniczego konieczne jest aktywne podtrzymywanie funkcji układu sercowo-naczyniowego4.

Zalecane postępowanie obejmuje następujące działania:

  • Monitorowanie czynności serca i płuc – ciągłe monitorowanie podstawowych parametrów życiowych jest niezbędne do oceny stanu pacjenta i skuteczności wdrożonego leczenia5
  • Uniesienie kończyn dolnych – pozycja Trendelenburga może pomóc w poprawie powrotu żylnego i zwiększeniu rzutu serca6
  • Kontrola objętości krwi krążącej – resuscytacja płynowa w celu zwiększenia objętości wewnątrznaczyniowej7
  • Monitorowanie diurezy – kontrola ilości oddawanego moczu jako wskaźnika perfuzji nerkowej i skuteczności prowadzonego leczenia8

Specyfika monitorowania i ograniczenia terapeutyczne

Ze względu na przedłużone działanie farmakologiczne lerkanidypiny, konieczne jest monitorowanie stanu układu sercowo-naczyniowego pacjenta przez minimum 24 godziny od momentu przedawkowania9. Warto podkreślić, że lerkanidypina charakteryzuje się dużym stopniem wiązania z białkami osocza, co sprawia, że zastosowanie hemodializy w przypadku przedawkowania prawdopodobnie nie będzie skuteczne10.

Pacjenci, u których podejrzewa się zatrucie umiarkowane do ciężkiego, wymagają szczególnie wnikliwej obserwacji klinicznej i intensywnego nadzoru medycznego11. U tych chorych należy regularnie monitorować parametry życiowe, stan świadomości oraz okresowo wykonywać badania laboratoryjne oceniające funkcję narządów.

  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl