Przedawkowanie
Prestozek Combi 8 mg + 5 mg

Przedawkowanie leku Prestozek Combi

Przedawkowanie produktu leczniczego Prestozek Combi, zawierającego peryndopryl i amlodypinę, stanowi poważne zagrożenie dla zdrowia i życia pacjenta. Należy podkreślić, że dostępne dane dotyczące przypadków przedawkowania tego złożonego preparatu u ludzi są ograniczone, co wymaga szczególnej ostrożności w postępowaniu klinicznym.¹

Objawy przedawkowania

Objawy przedawkowania Prestozek Combi wynikają z farmakologicznego działania obu składników aktywnych i mogą manifestować się w różny sposób w zależności od tego, który składnik dominuje w obrazie klinicznym.

W przypadku amlodypiny, doświadczenia kliniczne dotyczące umyślnego przedawkowania są ograniczone. Dotychczasowe obserwacje wskazują, że znaczne przedawkowanie tego składnika prowadzi przede wszystkim do silnego rozszerzenia naczyń obwodowych z towarzyszącą odruchową tachykardią. Szczególnie niebezpieczne jest wystąpienie znacznego i długotrwałego niedociśnienia tętniczego, które może prowadzić do wstrząsu i w konsekwencji do zgonu.²

Przedawkowanie peryndoprylu może manifestować się wieloma objawami związanymi z hamowaniem enzymu konwertującego angiotensynę. Do głównych objawów zaliczamy: niedociśnienie tętnicze, wstrząs krążeniowy, zaburzenia elektrolitowe, niewydolność nerek, hiperwentylację oraz zaburzenia rytmu serca (tachykardię, bradykardię, kołatanie serca). Pacjenci mogą również doświadczać zawrotów głowy, lęku i kaszlu.³

Postępowanie w przypadku przedawkowania

Leczenie przedawkowania Prestozek Combi wymaga kompleksowego podejścia terapeutycznego, uwzględniającego objawy przedawkowania obu składników aktywnych.

W przypadku dominujących objawów przedawkowania amlodypiny, klinicznie istotne niedociśnienie tętnicze wymaga aktywnego podtrzymywania czynności układu sercowo-naczyniowego. Niezbędne jest monitorowanie czynności serca i układu oddechowego, uniesienie kończyn pacjenta oraz ścisła kontrola objętości płynów krążących i ilości wydalanego moczu.⁴

W celu przywrócenia prawidłowego napięcia naczyń krwionośnych i ciśnienia tętniczego można zastosować leki wazokonstrykcyjne, pod warunkiem braku przeciwwskazań do ich użycia. Dożylne podanie glukonianu wapnia może być korzystne w odwróceniu blokady kanałów wapniowych. W niektórych przypadkach pomocne może być płukanie żołądka, a zastosowanie węgla aktywnego do 2 godzin po przyjęciu amlodypiny może zmniejszyć szybkość jej wchłaniania. Warto zauważyć, że ze względu na silne wiązanie amlodypiny z białkami osocza, dializa najprawdopodobniej nie przyniesie oczekiwanych korzyści.⁵

W przypadku przedawkowania peryndoprylu, zaleca się podanie soli fizjologicznej we wlewie dożylnym. Przy wystąpieniu niedociśnienia tętniczego pacjenta należy ułożyć w pozycji przeciwwstrząsowej. Można rozważyć podanie angiotensyny II we wlewie i/lub dożylne podanie katecholamin, jeżeli są dostępne. W przeciwieństwie do amlodypiny, peryndopryl może być usuwany z krążenia ustrojowego za pomocą hemodializy. W przypadku bradykardii opornej na leczenie wskazane jest zastosowanie rozrusznika serca. Niezbędne jest stałe monitorowanie parametrów życiowych, stężenia elektrolitów oraz kreatyniny w surowicy.⁶

Szczegółowe monitorowanie pacjenta

Ze względu na potencjalnie zagrażające życiu powikłania przedawkowania, pacjent wymaga intensywnego monitorowania w warunkach szpitalnych, ze szczególnym uwzględnieniem funkcji układu sercowo-naczyniowego, nerkowego oraz równowagi wodno-elektrolitowej.

Szczegółowe postępowanie terapeutyczne

1. Zabezpieczenie podstawowych funkcji życiowych – priorytetowe działanie obejmujące udrożnienie dróg oddechowych, zapewnienie odpowiedniej wentylacji i krążenia
2. Dekontaminacja przewodu pokarmowego – w przypadku niedawnego spożycia leku (do 2 godzin) należy rozważyć płukanie żołądka lub podanie węgla aktywnego
3. Leczenie niedociśnienia – infuzja płynów, pozycja przeciwwstrząsowa, w razie potrzeby leki wazopresyjne
4. Podanie glukonianu wapnia – dożylnie w celu przeciwdziałania efektom blokady kanałów wapniowych
5. Hemodializa – skuteczna w usuwaniu peryndoprylu, nieskuteczna w przypadku amlodypiny
6. Leczenie zaburzeń rytmu serca – w przypadku bradykardii opornej na leczenie farmakologiczne rozważenie czasowej stymulacji
7. Monitorowanie pacjenta – ścisłe monitorowanie parametrów życiowych, stanu neurologicznego, funkcji nerek, stężenia elektrolitów i kreatyniny