Przedawkowanie
Perindopril Krka 4 mg

Przedawkowanie inhibitorów konwertazy angiotensyny (ACE), w tym peryndoprylu, prowadzi do poważnych zaburzeń hemodynamicznych i metabolicznych, wynikających z nadmiernego zahamowania układu renina-angiotensyna-aldosteron. Klinicznie obserwuje się niedociśnienie tętnicze, wstrząs krążeniowy, hiperkaliemię, niewydolność nerek z oligurią lub anurią, hiperwentylację, tachykardię, bradykardię, zawroty głowy, niepokój oraz suchy kaszel. Mechanizmy patofizjologiczne obejmują rozszerzenie naczyń, hipoperfuzję narządową, retencję potasu oraz zwiększone stężenie bradykininy. Objawy i ich nasilenie zależą od dawki oraz czasu od przyjęcia leku, np. w preparacie Perindopril Krka 4 mg (3,338 mg peryndoprylu).

Pobierz ChPL PDF Perindopril Krka – Tabletki – 4 mg
  1. Przedawkowanie leku Perindopril Krka
    1. Objawy przedawkowania
    2. Postępowanie lecznicze w przypadku przedawkowania
    3. Monitorowanie pacjenta po przedawkowaniu
    4. Kolejne rozdziały
Wskazania
  1. nadciśnienie tętnicze
  2. niewydolność serca
  3. stabilna choroba wieńcowa
Substancja czynna
  1. peryndopryl
Kategoria leku
  1. inhibitory konwertazy angiotensyny
  2. leki kardiologiczne
  3. leki przeciwnadciśnieniowe

Przedawkowanie leku Perindopril Krka

Przedawkowanie inhibitorów konwertazy angiotensyny (ACE), w tym peryndoprylu, stanowi poważne zagrożenie dla zdrowia i życia pacjenta. Dostępne dane dotyczące przedawkowania peryndoprylu u ludzi są ograniczone, jednak znajomość objawów oraz właściwego postępowania terapeutycznego jest kluczowa dla personelu medycznego w celu zapewnienia skutecznej interwencji w takich przypadkach.1

Objawy przedawkowania

Przedawkowanie inhibitorów ACE, takich jak peryndopryl, może prowadzić do szeregu poważnych zaburzeń fizjologicznych wynikających głównie z nadmiernego zahamowania układu renina-angiotensyna-aldosteron. Pacjent po przedawkowaniu wymaga natychmiastowej interwencji medycznej i stałego monitorowania parametrów życiowych.2

Objaw przedawkowania Opis kliniczny Mechanizm
Niedociśnienie tętnicze Znaczący spadek ciśnienia tętniczego, mogący prowadzić do hipoperfuzji narządowej Nadmierne zahamowanie układu renina-angiotensyna-aldosteron i rozszerzenie naczyń
Wstrząs krążeniowy Ciężka postać niedociśnienia z objawami niewydolności wielonarządowej Konsekwencja głębokiego niedociśnienia i hipoperfuzji tkankowej
Zaburzenia elektrolitowe Najczęściej hiperkaliemia, możliwe zaburzenia stężenia sodu Zmniejszone wydzielanie aldosteronu prowadzące do retencji potasu
Niewydolność nerek Ostre uszkodzenie nerek z oligurią lub anurią Hipoperfuzja nerek wskutek niedociśnienia systemowego
Hiperwentylacja Przyspieszony, pogłębiony oddech Kompensacyjna reakcja na zaburzenia metaboliczne i hipoperfuzję
Tachykardia Przyspieszona akcja serca >100/min Mechanizm kompensacyjny w odpowiedzi na niedociśnienie
Kołatanie serca Subiektywne odczucie nieprawidłowej pracy serca Związane z zaburzeniami rytmu lub zmianą objętości wyrzutowej
Bradykardia Zwolniona akcja serca <60/min Może być związana z wpływem na układ autonomiczny
Zawroty głowy Uczucie wirowania lub niestabilności Efekt niedokrwienia mózgu wskutek obniżonego ciśnienia
Niepokój Stan psychicznego pobudzenia, lęku Może być związany z hipoperfuzją OUN lub jako reakcja na dyskomfort
Kaszel Suchy, męczący Efekt zwiększonego stężenia bradykininy w płucach

Postępowanie lecznicze w przypadku przedawkowania

Leczenie przedawkowania peryndoprylu wymaga kompleksowego podejścia ukierunkowanego na stabilizację hemodynamiczną pacjenta oraz łagodzenie objawów klinicznych wynikających z nadmiernego zahamowania układu renina-angiotensyna-aldosteron. Kluczowe jest wdrożenie odpowiedniego monitorowania oraz interwencji terapeutycznych dostosowanych do stanu pacjenta.3

Protokół postępowania w przypadku przedawkowania peryndoprylu obejmuje następujące działania:

  1. Dożylna podaż płynów – podstawowym działaniem jest podanie we wlewie dożylnym 0,9% roztworu chlorku sodu (9 mg/ml), co pomaga w przywróceniu objętości wewnątrznaczyniowej i zwiększeniu ciśnienia tętniczego.4
  2. Pozycja pacjenta – w przypadku niedociśnienia tętniczego zaleca się ułożenie pacjenta w pozycji przeciwwstrząsowej (pozycja leżąca z uniesionymi kończynami dolnymi), co zwiększa powrót żylny i poprawia rzut serca.5
  3. Farmakoterapia wazopresorowa – w ciężkich przypadkach opornego niedociśnienia należy rozważyć podanie angiotensyny II we wlewie i/lub katecholamin dożylnie, jeżeli są dostępne, w celu bezpośredniego podniesienia oporu naczyniowego i ciśnienia tętniczego.6
  4. Hemodializa – w przypadkach ciężkiego przedawkowania można zastosować hemodializę w celu usunięcia peryndoprylatu (aktywnego metabolitu peryndoprylu) z krążenia układowego.7
  5. Leczenie bradykardii – w przypadku wystąpienia opornej na leczenie bradykardii, należy okresowo zastosować elektrostymulację serca.8

Monitorowanie pacjenta po przedawkowaniu

Pacjent po przedawkowaniu peryndoprylu wymaga ścisłego monitorowania parametrów życiowych oraz regularnej oceny laboratoryjnej w celu wykrycia i leczenia potencjalnych powikłań. Należy stale kontrolować podstawowe funkcje życiowe, w tym ciśnienie tętnicze, rytm serca, częstość oddechów oraz diurezę. Równie istotne jest monitorowanie parametrów laboratoryjnych, ze szczególnym uwzględnieniem stężenia elektrolitów (zwłaszcza potasu) oraz kreatyniny w surowicy krwi jako wskaźnika funkcji nerek.9

W przypadku przedawkowania Perindopril Krka (zawierającego peryndopryl z tert-butyloaminą w dawce 4 mg, co odpowiada 3,338 mg peryndoprylu), należy pamiętać, że ciężkość objawów będzie zależeć od przyjętej dawki oraz czasu, jaki upłynął od momentu spożycia leku do wdrożenia interwencji medycznej. Wczesne rozpoznanie i właściwe postępowanie terapeutyczne mają kluczowe znaczenie dla pomyślnego rokowania.10

Kolejne rozdziały

Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.

Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl