Perindopril Krka
Tabletki, 4 mg
Produkt leczniczy zawiera peryndopryl z tert-butyloaminą jako substancję czynną oraz laktozę jako substancję pomocniczą. Stosowany jest przede wszystkim w leczeniu nadciśnienia tętniczego oraz objawowej niewydolności serca. Ponadto, pomaga zmniejszyć ryzyko incydentów sercowych u pacjentów ze stabilną chorobą wieńcową po zawale mięśnia sercowego lub rewaskularyzacji. Tabletki są owalne, białe do prawie białych, i można je dzielić na połowy.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania
-
Dawkowanie i sposób podawania
Dawkowanie perindoprilu powinno być indywidualnie dostosowane do stanu klinicznego pacjenta oraz wartości ciśnienia tętniczego. Standardowa dawka początkowa wynosi 4 mg raz na dobę, podawana rano, z możliwością zwiększenia do 8 mg po miesiącu terapii. U pacjentów z aktywnością układu renina-angiotensyna-aldosteron, niewydolnością serca, ciężkim nadciśnieniem lub stosujących leki moczopędne zaleca się rozpoczęcie od dawki 2 mg, z monitorowaniem czynności nerek i stężenia potasu. W podeszłym wieku dawkę początkową ustala się na 2 mg, stopniowo zwiększając do 4 mg, a następnie do 8 mg, uwzględniając funkcję nerek. W niewydolności serca terapia powinna być prowadzona pod ścisłą kontrolą, rozpoczynając od 2 mg i dostosowując dawkę co najmniej po 2 tygodniach. W stabilnej chorobie wieńcowej dawka początkowa to 4 mg przez 2 tygodnie, następnie 8 mg, z modyfikacją u osób starszych (2 mg → 4 mg → 8 mg). U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek dawkowanie zależy od klirensu kreatyniny: ≥60 ml/min – 4 mg/dobę, 30–60 ml/min – 2 mg/dobę, 15–30 ml/min – 2 mg co drugi dzień, <15 ml/min i hemodializa – 2 mg po dializie. Nie jest wymagana modyfikacja dawki u pacjentów z niewydolnością wątroby. Stosowanie u dzieci i młodzieży poniżej 18 lat nie jest zalecane ze względu na brak danych.
Perindopril Krka podaje się doustnie, raz dziennie rano przed posiłkiem. Tabletki można dzielić na połowy, co umożliwia precyzyjne dostosowanie dawki, szczególnie u pacjentów rozpoczynających terapię, osób w podeszłym wieku oraz z zaburzeniami czynności nerek. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko objawowego niedociśnienia u pacjentów stosujących leki moczopędne, z niedoborem elektrolitów lub zmniejszoną objętością wewnątrznaczyniową, co wymaga wyrównania tych zaburzeń przed rozpoczęciem leczenia. Monitorowanie ciśnienia tętniczego, funkcji nerek oraz stężenia potasu w surowicy jest niezbędne podczas całej terapii, zwłaszcza u pacjentów z grup wysokiego ryzyka, w tym z ciężką niewydolnością serca i zaburzeniami elektrolitowymi. Terapia powinna być prowadzona pod ścisłym nadzorem lekarskim, a dawkowanie dostosowywane do odpowiedzi klinicznej pacjenta.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Dawkowanie i sposób podawania – Perindopril Krka 4 mg
beta-adrenolityk, czynność nerek, digoksyna, hemodializa, hiponatremia, klirens kreatyniny, leczenie skojarzone, lek moczopędny, lek przeciwnadciśnieniowy, monoterapia, nadciśnienie naczyniowo-nerkowe, nadciśnienie tętnicze, niedobór elektrolitów, niedociśnienie objawowe, niewydolność serca, objętość wewnątrznaczyniowa, peryndoprylat, stabilna choroba wieńcowa, stężenie potasu, układ renina-angiotensyna-aldosteron, wiek podeszły, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby -
Działania niepożądane
Perindopril Krka, zawierający 4 mg peryndoprylu z tert-butyloaminą (3,338 mg peryndoprylu), wykazuje profil bezpieczeństwa zgodny z inhibitorami ACE. Najczęściej obserwowane działania niepożądane to zawroty głowy, ból głowy, parestezje, zaburzenia widzenia, szum uszny, niedociśnienie tętnicze, kaszel, duszność oraz objawy ze strony przewodu pokarmowego, takie jak nudności, wymioty, ból brzucha, biegunka i zaparcia. Częstość występowania działań niepożądanych klasyfikowana jest od bardzo często (>1/10) do bardzo rzadko (<1/10 000). Niezbyt często obserwuje się zaburzenia metaboliczne (hipoglikemia, hiperkaliemia, hiponatremia), zaburzenia nastroju, snu i depresję, a także objawy ze strony układu sercowo-naczyniowego, oddechowego i skórnego. Rzadko występują poważne powikłania hematologiczne, takie jak małopłytkowość, leukopenia, agranulocytoza, pancytopenia oraz niedokrwistość hemolityczna u pacjentów z niedoborem dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej. Wśród rzadkich działań wymienia się także zespół SIADH oraz zapalenie naczyń krwionośnych.
W badaniu EUROPA odnotowano ciężkie działania niepożądane u 0,3% pacjentów leczonych peryndoprylem, w tym niedociśnienie tętnicze (6 pacjentów), obrzęk naczynioruchowy (3 pacjentów) oraz nagłe zatrzymanie akcji serca (1 pacjent). Zgłaszano także wyższy odsetek wyłączeń z powodu kaszlu i nietolerancji leku (6,0% vs 2,1% w grupie placebo). Monitorowanie parametrów biochemicznych, zwłaszcza elektrolitów (potas, sód), oraz funkcji nerek i wątroby jest wskazane podczas terapii. Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych jest kluczowe dla oceny stosunku korzyści do ryzyka, a personel medyczny powinien kierować je do odpowiednich organów nadzoru farmakoterapeutycznego.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Działania niepożądane – Perindopril Krka 4 mg
agranulocytoza, badanie EUROPA, cholestatyczne zapalenie wątroby, dławica piersiowa, eozynofilia, eozynofilowe zapalenie płuc, hiperkaliemia, hipoglikemia, hiponatremia, inhibitor konwertazy angiotensyny, leukopenia, małopłytkowość, nadwrażliwość na światło, niedobór dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej, niedociśnienie tętnicze, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność nerek, objaw Raynauda, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, palpitacja, pancytopenia, parestezja, pemfigoid, peryndopryl z tert-butyloaminą, rumień wielopostaciowy, skąpomocz, skurcz oskrzeli, stan splątania, tachykardia, zaburzenia erekcji, zapalenie błony śluzowej nosa, zapalenie naczyń krwionośnych, zapalenie trzustki, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy pochodzenia błędnikowego, zespół niewłaściwego wydzielania hormonu antydiuretycznego -
Interakcje leku
Peryndopryl, jako inhibitor ACE, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mają istotne implikacje kliniczne, zwłaszcza w kontekście podwójnej blokady układu RAA. Przeciwwskazane jest łączenie peryndoprylu z aliskirenem u pacjentów z cukrzycą lub zaburzeniami czynności nerek ze względu na wysokie ryzyko hiperkaliemii, pogorszenia funkcji nerek oraz zwiększonej śmiertelności sercowo-naczyniowej. Również sakubitryl/walsartan oraz pozaustrojowe metody leczenia (np. dializa z błonami poliakrylonitrylowymi) są przeciwwskazane z uwagi na ryzyko obrzęku naczynioruchowego i ciężkich reakcji rzekomoanafilaktycznych. Leki takie jak aliskiren u pacjentów bez cukrzycy, antagoniści receptora angiotensyny II, estramustyna, kotrimoksazol, leki moczopędne oszczędzające potas (spironolakton, triamteren, amiloryd), suplementy potasu oraz lit wymagają ostrożności lub są niezalecane ze względu na ryzyko hiperkaliemii, niedociśnienia i toksyczności. Szczególną uwagę należy zwrócić na monitorowanie stężenia potasu i funkcji nerek podczas terapii tymi lekami.
Współistniejące stosowanie peryndoprylu z lekami przeciwcukrzycowymi (insulina, doustne hipoglikemizujące) może nasilać ryzyko hipoglikemii, zwłaszcza u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek. Baklofen i leki moczopędne nieoszczędzające potasu mogą potęgować działanie hipotensyjne, co wymaga monitorowania ciśnienia tętniczego i ewentualnej korekty dawkowania. NLPZ, w tym kwas acetylosalicylowy w dawkach ≥3 g/dobę, mogą osłabiać efekt przeciwnadciśnieniowy i zwiększać ryzyko pogorszenia funkcji nerek oraz hiperkaliemii. Alkohol nasila działanie hipotensyjne peryndoprylu, zwiększając ryzyko niedociśnienia, zwłaszcza u pacjentów odwodnionych lub stosujących diuretyki, a także może maskować objawy hipoglikemii u chorych na cukrzycę. Zaleca się ograniczenie spożycia alkoholu oraz ścisłe monitorowanie ciśnienia tętniczego i elektrolitów podczas terapii peryndoprylem.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Interakcje leku – Perindopril Krka 4 mg
afereza lipoprotein, aliskiren, antagonista receptora angiotensyny, aurotiojabłczan sodu, baklofen, choroby sercowo-naczyniowe, cukrzyca, cyklosporyna, dializa, dipeptydylopeptydaza 4, działanie przeciwnadciśnieniowe, eplerenon, estramustyna, gliptyna, heparyna, hiperkaliemia, hipoglikemia, inhibitor ACE, inhibitor mTOR, insulina, kotrimoksazol, kwas acetylosalicylowy, lek moczopędny nieoszczędzający potasu, lek moczopędny oszczędzający potas, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwnadciśnieniowy, lek przeciwpsychotyczny, lek sympatykomimetyczny, lek znieczulający, niedociśnienie, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, peryndopryl, racekadotryl, reakcja rzekomoanafilaktyczna, sakubitryl walsartan, sirolimus, spironolakton, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, układ renina-angiotensyna-aldosteron, wildagliptyna, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia wodno-elektrolitowe -
Profil bezpieczeństwa leku
Peryndopryl wymaga szczególnej ostrożności w stosowaniu u wybranych grup pacjentów. U kobiet karmiących nie zaleca się jego stosowania ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa, rekomendując alternatywne leki przeciwnadciśnieniowe, zwłaszcza w przypadku noworodków i wcześniaków. U seniorów leczenie należy rozpoczynać od dawki 2 mg, z uwzględnieniem funkcji nerek i ryzyka niedociśnienia tętniczego. U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek dawkowanie powinno być dostosowane do klirensu kreatyniny, z regularnym monitorowaniem stężenia potasu i kreatyniny, a w ciężkich przypadkach lub dializoterapii konieczny jest ścisły nadzór lekarski.
W przypadku pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby nie jest wymagana modyfikacja dawki, jednak ze względu na rzadkie, ale ciężkie powikłania wątrobowe podczas terapii inhibitorami ACE, wskazane jest monitorowanie stanu klinicznego. Peryndopryl nie wykazuje istotnego wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn, choć indywidualne reakcje związane z hipotonią mogą zaburzać tę zdolność, szczególnie na początku leczenia lub w skojarzeniu z innymi lekami hipotensyjnymi. Brak jest danych dotyczących interakcji peryndoprylu z alkoholem.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Profil bezpieczeństwa leku – Perindopril Krka 4 mg
-
Przeciwwskazania
Perindopril Krka, zawierający peryndopryl z tert-butyloaminą, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na peryndopryl, inne inhibitory ACE lub substancje pomocnicze, w tym laktozę jednowodną (60,4 mg/tabletkę). Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest historia obrzęku naczynioruchowego związanego z inhibitorami ACE oraz dziedziczny lub idiopatyczny obrzęk naczynioruchowy. Leku nie należy stosować w II i III trymestrze ciąży ze względu na ryzyko teratogenności i poważnych powikłań u płodu, takich jak hipotensja, niewydolność nerek i hiperkaliemia. Przeciwwskazane jest także jednoczesne stosowanie z aliskirenem u pacjentów z cukrzycą lub GFR <60 ml/min/1,73 m² oraz z sakubitrylem z walsartanem bez zachowania 36-godzinnego odstępu, ze względu na ryzyko ciężkiego obrzęku naczynioruchowego.
Perindopril Krka jest niewskazany u pacjentów poddawanych dializie lub hemofiltracji z błonami o ujemnym ładunku elektrycznym oraz aferezie lipoprotein o małej gęstości, ze względu na ryzyko reakcji rzekomoanafilaktycznych. Nie stosuje się go również u osób ze znacznym obustronnym zwężeniem tętnic nerkowych lub zwężeniem tętnicy nerkowej zaopatrującej jedyną nerkę, z uwagi na ryzyko ostrej niewydolności nerek. W sytuacjach klinicznych takich jak niewydolność nerek, niewyrównana niewydolność serca, stosowanie leków zwiększających ryzyko hiperkaliemii, podeszły wiek oraz pierwszy trymestr ciąży, konieczne jest indywidualne dostosowanie dawki i ścisłe monitorowanie pacjenta. Decyzja o terapii powinna uwzględniać pełny profil kliniczny pacjenta oraz potencjalne interakcje lekowe, a w razie wątpliwości rozważyć alternatywne metody leczenia.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przeciwwskazania – Perindopril Krka 4 mg
afereza lipoprotein, aliskiren, diuretyk oszczędzający potas, dziedziczny obrzęk naczynioruchowy, filtracja kłębuszkowa, hiperkaliemia, inhibitor ACE, laktoza jednowodna, leczenie pozaustrojowe, nadwrażliwość na substancję czynną, niedociśnienie objawowe, niewydolność nerek, niewyrównana niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, peryndopryl tert-butyloamina, reakcja rzekomoanafilaktyczna, sakubitryl z walsartanem, układ renina-angiotensyna-aldosteron, zaburzenie czynności nerek, zwężenie tętnic nerkowych -
Przedawkowanie
Przedawkowanie inhibitorów konwertazy angiotensyny (ACE), w tym peryndoprylu, prowadzi do poważnych zaburzeń hemodynamicznych i metabolicznych, wynikających z nadmiernego zahamowania układu renina-angiotensyna-aldosteron. Klinicznie obserwuje się niedociśnienie tętnicze, wstrząs krążeniowy, hiperkaliemię, niewydolność nerek z oligurią lub anurią, hiperwentylację, tachykardię, bradykardię, zawroty głowy, niepokój oraz suchy kaszel. Mechanizmy patofizjologiczne obejmują rozszerzenie naczyń, hipoperfuzję narządową, retencję potasu oraz zwiększone stężenie bradykininy. Objawy i ich nasilenie zależą od dawki oraz czasu od przyjęcia leku, np. w preparacie Perindopril Krka 4 mg (3,338 mg peryndoprylu).
Leczenie przedawkowania peryndoprylu wymaga natychmiastowej stabilizacji hemodynamicznej i monitorowania parametrów życiowych. Podstawą jest dożylne podanie 0,9% roztworu chlorku sodu (9 mg/ml) w celu zwiększenia objętości krwi krążącej oraz ułożenie pacjenta w pozycji przeciwwstrząsowej. W ciężkich przypadkach stosuje się farmakoterapię wazopresorową, w tym angiotensynę II i katecholaminy dożylne. Hemodializa może być rozważana w celu usunięcia aktywnego metabolitu peryndoprylu – peryndoprylat. W przypadku opornej bradykardii wskazana jest elektrostymulacja serca. Konieczne jest ścisłe monitorowanie ciśnienia tętniczego, rytmu serca, częstości oddechów, diurezy oraz parametrów laboratoryjnych, zwłaszcza stężenia potasu i kreatyniny, aby zapobiec i leczyć powikłania. Wczesna interwencja jest kluczowa dla poprawy rokowania pacjenta.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przedawkowanie – Perindopril Krka 4 mg
aldosteron, angiotensyna II, bradykardia, bradykinina, elektrostymulacja serca, farmakoterapia wazopresorowa, hemodializa, hiperkaliemia, hiperwentylacja, hiponatremia, hipoperfuzja narządowa, hipoperfuzja OUN, inhibitor konwertazy angiotensyny, katecholamina, kołatanie serca, kreatynina w surowicy, niedociśnienie tętnicze, niedokrwienie mózgu, niewydolność nerek, niewydolność wielonarządowa, objętość wewnątrznaczyniowa, oliguria, opór naczyniowy, ostre uszkodzenie nerek, Perindopril Krka, peryndopryl, peryndoprylat, pozycja przeciwwstrząsowa, rzut serca, stabilizacja hemodynamiczna, stężenie elektrolitów, tachykardia, układ renina-angiotensyna-aldosteron, wlew dożylny, wstrząs krążeniowy, zaburzenie elektrolitowe, zawroty głowy -
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Badania przedkliniczne peryndoprylu wykazały, że głównym narządem docelowym toksyczności przewlekłej są nerki, z obserwowanymi odwracalnymi uszkodzeniami po podaniu doustnym u szczurów i małp. Ocena mutagenności, przeprowadzona zarówno in vitro, jak i in vivo, nie wykazała działania mutagennego, co eliminuje ryzyko uszkodzenia materiału genetycznego. Badania reprodukcyjne na szczurach, myszach, królikach i małpach nie potwierdziły embriotoksyczności ani teratogenności peryndoprylu, jednak ze względu na mechanizm działania jako inhibitor ACE, lek może powodować poważne powikłania w późnych fazach rozwoju płodu, takie jak śmierć płodu, wady wrodzone (zwłaszcza uszkodzenia nerek) oraz zwiększoną śmiertelność przed- i pourodzeniową.
Długoterminowe badania karcynogenności na szczurach i myszach nie wykazały zwiększonego ryzyka nowotworów, co potwierdza korzystny profil bezpieczeństwa peryndoprylu w kontekście terapii przewlekłej. W świetle odwracalnych zmian nerkowych zalecane jest monitorowanie funkcji nerek u pacjentów stosujących lek długoterminowo. Najistotniejszym klinicznie aspektem jest bezwzględne przeciwwskazanie do stosowania peryndoprylu w ciąży, zwłaszcza w drugim i trzecim trymestrze, ze względu na ryzyko poważnych uszkodzeń płodu i zwiększonej śmiertelności, co jest zgodne z profilem bezpieczeństwa inhibitorów ACE.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Perindopril Krka 4 mg
badanie in vitro, badanie in vivo, badanie karcynogenności, działanie embriotoksyczne, działanie teratogenne, funkcja nerek, inhibitor ACE, nadciśnienie tętnicze, niewydolność serca, peryndopryl, potencjał karcynogenny, potencjał mutagenny, śmiertelność pourodzeniowa, śmiertelność przedurodzeniowa, toksyczność przewlekła, trymestr ciąży, uszkodzenie nerek, wada wrodzona -
Skład i postać leku
Perindopril Krka 4 mg jest dostępny w postaci białych do prawie białych, owalnych tabletek o wymiarach 8,5 mm długości i 2,5-3,9 mm grubości, wyposażonych w rowek podziału umożliwiający ich dzielenie. Każda tabletka zawiera 4 mg peryndoprylu z tert-butyloaminą, co odpowiada 3,338 mg peryndoprylu jako substancji czynnej. W składzie pomocniczym znajdują się m.in. 60,4 mg laktozy jednowodnej, wapnia chlorek sześciowodny, krospowidon typ A, celuloza mikrokrystaliczna, krzemionka koloidalna bezwodna oraz magnezu stearynian, które pełnią funkcje stabilizatorów, wypełniaczy, środków rozsadzających i poślizgowych. Produkt jest pakowany w blistry OPA/Aluminium/PVC/Aluminium, dostępne w różnych wielkościach opakowań od 10 do 100 tabletek.
Preparat Perindopril Krka 4 mg należy przechowywać w oryginalnym opakowaniu, chroniącym przed światłem i wilgocią, w temperaturze nieprzekraczającej 30°C. Okres ważności produktu wynosi 3 lata. Nie odnotowano istotnych interakcji farmaceutycznych ani specjalnych wymagań dotyczących utylizacji niewykorzystanych tabletek. Brak danych wskazujących na konieczność szczególnych środków ostrożności w zakresie kompatybilności z innymi lekami, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania preparatu w standardowych warunkach klinicznych.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Skład i postać leku – Perindopril Krka 4 mg
blister, blister OPA/Aluminium/PVC, celuloza mikrokrystaliczna, chlorek wapnia sześciowodny, krospowidon, krzemionka koloidalna, laktoza jednowodna, peryndopryl, peryndopryl z tert-butyloaminą, postać farmaceutyczna tabletki, środek poślizgowy, stearynian magnezu, substancja pomocnicza, substancja rozsadzająca -
Właściwości farmakodynamiczne
Perindopril Krka, będący inhibitorem konwertazy angiotensyny (ACE) z grupy C09AA04, zawiera 4 mg peryndoprylu z tert-butyloaminą (odpowiadające 3,338 mg peryndoprylu). Mechanizm działania polega na hamowaniu przekształcania angiotensyny I do angiotensyny II, co prowadzi do obniżenia stężenia angiotensyny II, zwiększenia aktywności reninowej osocza oraz zmniejszenia wydzielania aldosteronu. Dodatkowo, zahamowanie ACE powoduje wzrost aktywności układu kalikreiny-kininy i prostaglandyn, co przyczynia się do rozszerzenia naczyń i obniżenia ciśnienia tętniczego. Peryndopryl wykazuje skuteczność w leczeniu nadciśnienia tętniczego o różnym stopniu nasilenia, obniżając zarówno ciśnienie skurczowe, jak i rozkurczowe, bez wpływu na częstość akcji serca. Maksymalny efekt hipotensyjny pojawia się między 4 a 6 godziną po podaniu dawki, utrzymując się przez co najmniej 24 godziny, a normalizacja ciśnienia następuje zwykle w ciągu miesiąca terapii bez tachyfilaksji czy efektu z odbicia. Lek poprawia także parametry układu sercowo-naczyniowego, zmniejszając przerost lewej komory, poprawiając elastyczność tętnic oraz zmniejszając stosunek grubości mięśniówki do światła naczyń.
W badaniu EUROPA, obejmującym 12 218 pacjentów ze stabilną chorobą wieńcową, peryndopril w dawce 8 mg/dobę istotnie zmniejszył ryzyko zdarzeń sercowo-naczyniowych (śmiertelność, zawał serca, zatrzymanie akcji serca) o 1,9% bezwzględnie (względne zmniejszenie ryzyka o 20%, 95% CI [9,4; 28,6], p<0,001). U pacjentów z historią zawału mięśnia sercowego i/lub rewaskularyzacji ryzyko to zmniejszyło się o 2,2% bezwzględnie (względne zmniejszenie o 22,4%, 95% CI [12,0; 31,6], p<0,001). U dzieci i młodzieży (2-15 lat) z nadciśnieniem tętniczym stosowanie peryndoprylu (średnia dawka 0,07 mg/kg mc., maks. 0,135 mg/kg mc./dobę) było bezpieczne i skuteczne, z ponad 75% pacjentów osiągających wartości ciśnienia poniżej 95 percentyla. Jednoczesne stosowanie inhibitorów ACE i antagonistów receptora angiotensyny II u pacjentów z nefropatią cukrzycową nie jest zalecane ze względu na zwiększone ryzyko hiperkaliemii, ostrego uszkodzenia nerek i niedociśnienia, co potwierdzają badania ONTARGET, VA NEPHRON-D oraz przerwane wcześniej badanie ALTITUDE.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Właściwości farmakodynamiczne – Perindopril Krka 4 mg
aktywność reninowa osocza, aldosteron, angiotensyna, antagonista receptora angiotensyny II, beta-adrenolityk, bradykinina, całkowity obwodowy opór naczyniowy, ciśnienie napełniania komory, efekt z odbicia, egzopeptydaza, hiperkaliemia, hipokaliemia, inhibitor konwertazy angiotensyny, inhibitor reniny, kinaza, lek przeciwpłytkowy, nadciśnienie tętnicze, nefropatia cukrzycowa, niedociśnienie, niewydolność nerek, niewydolność serca, obciążenie następcze, obciążenie wstępne, opór naczyniowy obwodowy, ostre uszkodzenie nerek, peryndopryl, peryndoprylat, podwójna blokada RAAS, pojemność minutowa serca, prostaglandyny, przepływ obwodowy, przerost lewej komory, przesączanie kłębuszkowe, przewlekła choroba nerek, rewaskularyzacja naczyń wieńcowych, skurcz naczyń, śmiertelność sercowo-naczyniowa, stabilna choroba wieńcowa, tachyfilaksja, udar mózgu, układ kalikreina-kinina, wskaźnik sercowy, zatrzymanie akcji serca, zawał mięśnia sercowego -
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Perindopril Krka, zawierający 4 mg peryndoprylu z tert-butyloaminą (odpowiadający 3,338 mg peryndoprylu), jest inhibitorem ACE, którego stosowanie u kobiet w wieku rozrodczym, ciężarnych i karmiących piersią wymaga szczególnej ostrożności. W pierwszym trymestrze ciąży nie zaleca się stosowania inhibitorów ACE ze względu na potencjalne ryzyko teratogenne, natomiast w drugim i trzecim trymestrze ich stosowanie jest bezwzględnie przeciwwskazane z powodu udokumentowanego działania toksycznego na płód i noworodka. Ekspozycja na lek w tych okresach może prowadzić do zaburzeń czynności nerek płodu, małowodzia, opóźnienia kostnienia kości czaszki oraz u noworodka do niewydolności nerek, niedociśnienia tętniczego i hiperkaliemii. W przypadku planowania ciąży lub jej stwierdzenia u pacjentki leczonej Perindoprilem Krka, konieczna jest zmiana terapii na bezpieczniejsze leki przeciwnadciśnieniowe przed poczęciem lub natychmiast po potwierdzeniu ciąży.
U pacjentek narażonych na działanie inhibitora ACE od drugiego trymestru ciąży zaleca się wykonanie badań ultrasonograficznych nerek i czaszki płodu w celu oceny rozwoju i funkcji tych narządów. Noworodki matek stosujących Perindopril Krka powinny być monitorowane pod kątem niedociśnienia tętniczego, funkcji nerek oraz poziomu elektrolitów, zwłaszcza potasu, z uwagi na ryzyko hiperkaliemii i zaburzeń rytmu serca. Ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa stosowania peryndoprylu podczas karmienia piersią, lek ten nie jest zalecany w tym okresie, a w przypadku konieczności leczenia przeciwnadciśnieniowego u kobiet karmiących należy stosować alternatywne preparaty o lepszym profilu bezpieczeństwa. Badania kliniczne nie wykazały wpływu Perindopril Krka na płodność, jednak pacjentki planujące ciążę powinny być poinformowane o konieczności zmiany terapii na bezpieczniejszą dla ciąży.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Perindopril Krka 4 mg
działanie teratogenne, hiperkaliemia, inhibitor ACE, karmienie piersią, leczenie przeciwnadciśnieniowe, małowodzie, niedociśnienie tętnicze, niewydolność nerek, opóźnienie kostnienia czaszki, peryndopryl, pierwszy trymestr ciąży, toksyczność płodowa, trymestr ciąży, USG czaszki, USG nerek, wcześniak, zaburzenie czynności nerek -
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Perindopril Krka, zawierający 4 mg peryndoprylu z tert-butyloaminą (odpowiadające 3,338 mg peryndoprylu) oraz 60,4 mg laktozy jednowodnej w formie tabletek owalnych z rowkiem podziału, generalnie nie wpływa istotnie na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Niemniej jednak, lekarz powinien poinformować pacjenta o potencjalnym ryzyku wystąpienia objawów hipotensji, takich jak zawroty głowy, osłabienie, zaburzenia widzenia, nadmierna senność czy zaburzenia koncentracji, które mogą upośledzać zdolność do bezpiecznego wykonywania tych czynności. Szczególnie istotne jest monitorowanie pacjentów w początkowym okresie terapii oraz podczas stosowania terapii skojarzonej z innymi lekami hipotensyjnymi, gdyż ryzyko nadmiernego obniżenia ciśnienia tętniczego jest wtedy zwiększone.
W praktyce klinicznej zaleca się indywidualną ocenę zdolności pacjenta do prowadzenia pojazdów, uwzględniającą reakcję na lek, współistniejące schorzenia oraz stosowane leki. Lekarz powinien szczegółowo omówić z pacjentem możliwe interakcje i objawy niepożądane, a także odnotować w dokumentacji medycznej fakt poinformowania o wpływie leku na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn, co ma znaczenie zarówno medyczne, jak i prawne. W przypadku pacjentów wykonujących zawody wymagające wysokiej sprawności psychomotorycznej, takich jak kierowcy zawodowi czy operatorzy maszyn, wskazane są częstsze kontrole i ewentualna modyfikacja dawkowania w celu minimalizacji ryzyka działań niepożądanych wpływających na bezpieczeństwo pracy i ruchu drogowego.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Perindopril Krka 4 mg
charakterystyka produktu leczniczego, dawkowanie, działanie niepożądane, funkcje psychomotoryczne, hipotensja, laktoza jednowodna, lek hipotensyjny, nadmierna senność, nadmierne obniżenie ciśnienia tętniczego, obniżenie ciśnienia tętniczego, Perindopril Krka, peryndopryl, peryndopryl z tert-butyloaminą, spadek ciśnienia tętniczego, sprawność psychomotoryczna, substancja pomocnicza, terapia skojarzona, zaburzenia koncentracji, zaburzenia widzenia, zawroty głowy -
Wskazania do stosowania
Lek Perindopril Krka zawiera peryndopryl z tert-butyloaminą w dawce 4 mg tabletce (odpowiadającej 3,338 mg peryndoprylu) i jest stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego, objawowej niewydolności serca oraz stabilnej choroby wieńcowej. Jako inhibitor ACE, peryndopryl skutecznie obniża ciśnienie tętnicze poprzez hamowanie układu renina-angiotensyna-aldosteron, co czyni go odpowiednim zarówno do monoterapii, jak i terapii skojarzonej. W niewydolności serca lek zmniejsza obciążenie następcze lewej komory i przeciwdziała niekorzystnej przebudowie mięśnia sercowego, poprawiając wydolność i jakość życia pacjentów. W stabilnej chorobie wieńcowej peryndopryl działa ochronnie na śródbłonek naczyniowy i wykazuje efekt przeciwmiażdżycowy, redukując ryzyko poważnych zdarzeń sercowo-naczyniowych u pacjentów po zawale mięśnia sercowego i rewaskularyzacji.
Tabletki Perindopril Krka są białe, owalne, z rowkiem podziału, co umożliwia dostosowanie dawki. Produkt zawiera 60,4 mg laktozy jednowodnej, co jest istotne u pacjentów z nietolerancją galaktozy lub niedoborem laktazy. W terapii nadciśnienia lek może być stosowany jako leczenie pierwszego rzutu lub dodatek do innych leków hipotensyjnych. W niewydolności serca peryndopryl jest zwykle łączony z diuretykami, digoksyną lub beta-adrenolitykami. W chorobie wieńcowej zaleca się długoterminowe stosowanie leku w prewencji wtórnej po zawale i procedurach rewaskularyzacyjnych, zgodnie z aktualnymi wytycznymi postępowania w chorobie niedokrwiennej serca.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wskazania do stosowania – Perindopril Krka 4 mg
angioplastyka wieńcowa, beta-adrenolityk, choroba niedokrwienna serca, digoksyna, duszność wysiłkowa, działanie przeciwmiażdżycowe, incydent sercowy, inhibitor ACE, leczenie skojarzone, lek hipotensyjny, lek moczopędny, nadciśnienie tętnicze, nadciśnienie tętnicze pierwotne i wtórne, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, niewydolność serca, obciążenie następcze lewej komory, obrzęk obwodowy, peryndopryl, pomostowanie aortalno-wieńcowe, prewencja wtórna, przebudowa mięśnia sercowego, rewaskularyzacja, śródbłonek naczyniowy, stabilna choroba wieńcowa, układ renina-angiotensyna-aldosteron, zawał mięśnia sercowego, zdarzenie sercowo-naczyniowe, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy