zespół Stevensa-Johnsona
Zespół Stevensa-Johnsona (SJS) to ciężka, zagrażająca życiu reakcja nadwrażliwości, charakteryzująca się martwicą naskórka i błon śluzowych. Schorzenie to zaliczane jest do grupy toksycznych nekroliz naskórka, a jego ciężką postacią jest toksyczna nekroliza naskórka (TEN), gdy oddzielenie naskórka obejmuje ponad 30% powierzchni ciała.
Zespół Stevensa-Johnsona najczęściej występuje jako reakcja na leki, szczególnie na sulfonamidy, niesteroidowe leki przeciwzapalne, leki przeciwpadaczkowe i niektóre antybiotyki. Może być również wywołany przez infekcje, zwłaszcza Mycoplasma pneumoniae, lub rzadziej przez szczepienia czy choroby autoimmunologiczne.
Klinicznie SJS manifestuje się gorączką, bólami głowy i mięśni, a następnie pojawiają się zmiany skórne w postaci pęcherzy, rumieni i nadżerek, często z zajęciem co najmniej dwóch błon śluzowych. Powikłania mogą obejmować wtórne infekcje, zaburzenia elektrolitowe, niewydolność wielonarządową oraz powikłania oczne, które mogą prowadzić do ślepoty.
Leczenie zespołu Stevensa-Johnsona opiera się na natychmiastowym odstawieniu leku wywołującego reakcję, intensywnej opiece wspomagającej podobnej do stosowanej u pacjentów z oparzeniami, właściwym nawodnieniu, odżywianiu oraz zapobieganiu i leczeniu infekcji. W niektórych przypadkach stosuje się immunosupresję, w tym glikokortykosteroidy, immunoglobuliny dożylne czy cyklosporynę, jednak ich skuteczność pozostaje przedmiotem dyskusji.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Fluconazin
Flukonazol w postaci syropu Fluconazin 5 mg/ml wymaga szczególnej ostrożności, zwłaszcza u pacjentów z poważnymi schorzeniami, takimi jak AIDS czy nowotwory, ze względu na obserwowane zmiany parametrów wątrobowych, nerkowych oraz hematologicznych. Hepatotoksyczność, w tym martwica wątroby, choć rzadka i często związana z jednoczesnym stosowaniem innych leków hepatotoksycznych, wymaga monitorowania funkcji wątroby i przerwania terapii w przypadku objawów niewydolności. Ponadto, flukonazol może wywoływać poważne reakcje skórne, takie jak DRESS, zespół Stevensa-Johnsona czy zespół Lyella, szczególnie u pacjentów z AIDS. W przypadku grzybic powierzchniowych każda wysypka wymaga natychmiastowego odstawienia leku, natomiast w zakażeniach inwazyjnych kontynuacja jest możliwa przy ścisłej kontroli klinicznej. Wystąpienie zmian pęcherzykowych lub rumienia wielopostaciowego stanowi bezwzględne wskazanie do przerwania terapii.
arytmia, bradykardia zatokowa, Candida, Candida albicans, Candida auris, Candida glabrata, Candida krusei, częstoskurcz komorowy wielokształtny, DRESS, efekt przeczyszczający, flukonazol, glikol propylenowy, grzybica powierzchniowa, hepatotoksyczność, hipokalcemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, kandydoza układowa, lek przeciwgrzybiczny, martwica kanalików nerkowych, martwica wątroby, nietolerancja fruktozy, niewydolność serca, ostra niewydolność nerek, reakcja anafilaktyczna, reakcja skórna, rumień wielopostaciowy, torsade de pointes, wydłużenie odcinka QT, zespół Lyella, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Asbima 5 mg + 80 mg
Lek Asbima, zawierający amlodypinę i walsartan, był oceniany w pięciu badaniach klinicznych na 5175 pacjentach, z czego 2613 otrzymywało terapię skojarzoną. Najczęstsze działania niepożądane obejmują zapalenie części nosowej gardła, grypę, nadwrażliwość, ból głowy, omdlenia, niedociśnienie ortostatyczne, obrzęki (w tym obrzęk twarzy i obwodowy), zmęczenie, nagłe zaczerwienienie twarzy oraz uderzenia gorąca. Obrzęki obwodowe, typowe dla amlodypiny, występowały rzadziej przy stosowaniu leku złożonego (średnia częstość 5,1%) niż przy monoterapii amlodypiną. Działania niepożądane hematologiczne obejmują zmniejszenie hemoglobiny i hematokrytu (walsartan), leukopenię (amlodypina, bardzo rzadko), neutropenię (walsartan, częstość nieznana) oraz małopłytkowość z plamicą (amlodypina i walsartan). W układzie sercowo-naczyniowym obserwowano niedociśnienie ortostatyczne, kołatanie serca (amlodypina – często), zaburzenia rytmu (bradykardia, tachykardia komorowa, migotanie przedsionków – bardzo rzadko) oraz rzadkie przypadki zawału mięśnia sercowego i zapalenia naczyń.
amlodypina i walsartan, bilirubina w surowicy, bradykardia, choroba posurowicza, enzymy wątrobowe, ginekomastia, hematokryt, hiperglikemia, hiperkaliemia, leukopenia, małopłytkowość, migotanie przedsionków, nadwrażliwość, neuropatia obwodowa, neutropenia, niedociśnienie ortostatyczne, niewydolność nerek, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, obrzęk Quinckego, rozrost dziąseł, rumień wielopostaciowy, stężenie hemoglobiny, stężenie kreatyniny, tachykardia komorowa, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia pozapiramidowe, zapalenie naczyń, zapalenie nosowej części gardła, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawał mięśnia sercowego, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Apra-swift 15 mg
Lek Apra-swift (arypiprazol) dostępny jest w dawkach 10 mg, 15 mg oraz 30 mg w formie tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi w badaniach klinicznych były akatyzja oraz nudności, występujące u ponad 3% pacjentów. Profil bezpieczeństwa obejmuje szeroki zakres działań niepożądanych, sklasyfikowanych według częstości występowania: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000), bardzo rzadko (<1/10 000) oraz częstość nieznana. Szczególną uwagę należy zwrócić na potencjalnie zagrażające życiu powikłania, takie jak złośliwy zespół neuroleptyczny, dyskinezy późne, dystonia, zaburzenia sercowo-naczyniowe (w tym wydłużenie QT, torsade de pointes, nagły zgon sercowy), żylna choroba zakrzepowo-zatorowa oraz ciężkie reakcje skórne, np. zespół Stevensa-Johnsona. Monitorowanie pacjentów powinno obejmować ocenę neurologiczną, metaboliczną (masa ciała, glikemia, profil lipidowy), kardiologiczną (ciśnienie tętnicze, EKG) oraz psychologiczną, ze szczególnym uwzględnieniem ryzyka samobójstwa i objawów NMS.
akatyzja, aminotransferazy, arypiprazol, aspartam, demencja, dysfagia, dyskineza późna, dystonia, fosfokinaza kreatynowa, hemoglobina glikowana, hipertermia, hipotonia ortostatyczna, laktoza jednowodna, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, priapizm, przełom jaskrowy, rabdomioliza, szczękościsk, torsade de pointes, wydłużenie odcinka QT, wysypka polekowa, zaburzenia pozapiramidowe, zakrzepica żył głębokich, zapalenie trzustki, zatorowość płucna, zespół odstawienny noworodków, zespół serotoninowy, zespół Stevensa-Johnsona, złośliwy zespół neuroleptyczny, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Digavar
Podczas terapii aceklofenakiem zaleca się stosowanie najmniejszej skutecznej dawki przez możliwie najkrótszy czas, aby ograniczyć ryzyko działań niepożądanych, zwłaszcza u pacjentów w podeszłym wieku, u których częściej występują powikłania takie jak krwawienia z przewodu pokarmowego i perforacje. Lek jest przeciwwskazany do łączenia z innymi NLPZ, w tym selektywnymi inhibitorami COX-2. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z astmą oskrzelową, zaburzeniami czynności nerek, serca i wątroby, a także u osób przyjmujących diuretyki. Monitorowanie czynności nerek i wątroby jest niezbędne, zwłaszcza u pacjentów z istniejącymi schorzeniami, gdyż aceklofenak może powodować odwracalną niewydolność nerek oraz zapalenie wątroby, które może przebiegać bezobjawowo. U pacjentów z nadciśnieniem i łagodną lub umiarkowaną zastoinową niewydolnością serca (klasa I wg NYHA) konieczna jest kontrola stanu zdrowia ze względu na ryzyko obrzęków i retencji płynów.
agranulocytoza, anemia, aseptyczne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, astma oskrzelowa, choroba Leśniowskiego-Crohna, doustny kortykosteroid, eozynofilia, hiperlipidemia, inhibitor pompy protonowej, krwawienie z przewodu pokarmowego, lek przeciwpłytkowy, lek przeciwzakrzepowy, małopłytkowość, mieszana choroba tkanki łącznej, mizoprostol, morfologia krwi, niesteroidowy lek przeciwzapalny, owrzodzenie i perforacja, porfiria wątrobowa, selektywny inhibitor cyklooksygenazy-2, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, skaza krwotoczna, skurcz oskrzeli, toczeń rumieniowaty układowy, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, zaburzenie hematologiczne, zapalenie wątroby, zastoinowa niewydolność serca, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon leków
Działania niepożądane – Losec 20 mg
Omeprazol, substancja czynna preparatu Losec, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych o różnej częstości i nasileniu, bez zależności od dawki. Najczęstsze objawy (1-10% pacjentów) to bóle głowy, ból brzucha, zaparcia, biegunka, wzdęcia oraz nudności i wymioty. Istotne są również rzadkie, ale poważne reakcje skórne, takie jak zespół Stevensa-Johnsona (SJS), toksyczna rozpływna martwica naskórka (TEN), zespół DRESS oraz ostra uogólniona osutka krostkowa (AGEP). Wśród innych działań niepożądanych odnotowano m.in. leukopenię, trombocytopenię, agranulocytozę, hiponatremię, hipomagnezemię, zaburzenia psychiczne (bezsenność, pobudzenie, depresja), zaburzenia neurologiczne (parestezje, zawroty głowy), a także zmiany w funkcji wątroby i nerek. Długotrwałe stosowanie może zwiększać ryzyko złamań kości biodrowej, nadgarstka i kręgosłupa.
agranulocytoza, encefalopatia, enzym wątrobowy, fotowrażliwość, ginekomastia, hipokalcemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, hiponatremia, inhibitor pompy protonowej, kandydoza przewodu pokarmowego, małopłytkowość, mikroskopowe zapalenie jelita grubego, nadwrażliwość, nadżerkowe zapalenie przełyku, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, omeprazol, ostra uogólniona osutka krostkowa, parestezja, pokrzywka, polip dna żołądka, rumień wielopostaciowy, SCAR, skurcz oskrzeli, toczeń rumieniowaty, toksyczna rozpływna martwica naskórka, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie elektrolitowe, zapalenie cewkowo-śródmiąższowe, zapalenie wątroby, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Egzysta 300 mg
Pregabalina, zawarta w produkcie leczniczym Egzysta, została przebadana klinicznie u ponad 8900 pacjentów, w tym ponad 5600 w badaniach kontrolowanych placebo metodą podwójnie ślepej próby. Działania niepożądane pregabaliny są zwykle łagodne do umiarkowanych, z odsetkiem przerwania terapii wynoszącym 12% w porównaniu do 5% w grupie placebo. Najczęściej zgłaszanymi działaniami niepożądanymi są zawroty głowy i senność, które również stanowią główne przyczyny odstawienia leku. W terapii ośrodkowego bólu neuropatycznego po urazie rdzenia kręgowego obserwuje się zwiększoną częstość działań niepożądanych, zwłaszcza ze strony ośrodkowego układu nerwowego, w tym nasiloną senność. Działania niepożądane klasyfikowane są według częstości występowania od bardzo często (≥1/10) do bardzo rzadko (<1/10 000), obejmując szeroki zakres objawów ze strony układów: nerwowego, psychicznego, sercowo-naczyniowego, oddechowego, pokarmowego, skórnego i innych.
anizokoria, ataksja, blok przedsionkowo-komorowy, ból neuropatyczny, bradykardia zatokowa, depersonalizacja, diplopia, drgawki, dysfagia, dysgeusia, dyzartria, dyzuria, encefalopatia, euforia, fosfokinaza kreatynowa, ginekomastia, halucynacje, hiperkineza, hipoestezja, hipoglikemia, hiporefleksja, jadłowstręt, jaskrawe widzenie, krwiomocz, myśli samobójcze, napad paniki, neutropenia, niedociśnienie, niewydolność nerek, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk płuc, ośrodkowy układ nerwowy, parestezje, pregabalina, przeczulica, rabdomioliza, reakcja alergiczna, refluks żołądkowo-przełykowy, senność, skąpomocz, skurcz oskrzeli, splątanie, tachykardia, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, uraz rdzenia kręgowego, wodobrzusze, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia koordynacji, zaburzenia poznawcze, zapalenie nerwu wzrokowego, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zastoinowa niewydolność serca, zawroty głowy, zawroty głowy błędnikowe, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Alventa 75 mg
Alventa, zawierająca wenlafaksynę chlorowodorek w kapsułkach o przedłużonym uwalnianiu (37,5 mg, 75 mg, 150 mg), wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które należy uwzględnić w praktyce klinicznej. Najczęściej obserwowane działania niepożądane (≥1/10) to nudności, suchość w jamie ustnej, ból głowy oraz nadmierne pocenie się, w tym poty nocne. Inne często występujące objawy obejmują bezsenność, zawroty głowy, tachykardię, nadciśnienie tętnicze, zmniejszenie apetytu, zaparcia oraz zmęczenie. Rzadziej zgłaszane, ale istotne działania niepożądane to m.in. agranulocytoza, pancytopenia, reakcje anafilaktyczne, zespół serotoninowy, złośliwy zespół neuroleptyczny, zaburzenia rytmu serca (w tym torsade de pointes), a także zaburzenia psychiczne, takie jak mania, omamy, myśli i zachowania samobójcze. Profil bezpieczeństwa u dzieci i młodzieży (6-17 lat) jest podobny do dorosłych, z dodatkowymi objawami jak ból brzucha, pobudzenie, wybroczyny i krwawienia z nosa oraz zwiększoną częstością myśli samobójczych i samookaleczeń.
agranulocytoza, akatyzja, ból głowy, bruksizm, depersonalizacja, duszność, dysfagia, dyskineza, dyskineza późna, dystonia, eozynofilia płucna, hipertonia, hipomania, hiponatremia, hormon antydiuretyczny, jaskra z zamkniętym kątem, kapsułki o przedłużonym uwalnianiu, kołatanie serca, krwawienie z błon śluzowych, krwotok miesiączkowy, krwotok poporodowy, majaczenie, mania, migotanie komór, myśli samobójcze, nadciśnienie tętnicze, nadmierne pocenie, neutropenia, niedociśnienie ortostatyczne, niedociśnienie tętnicze, niedokrwistość aplastyczna, nudności, obniżone libido, omdlenie, pancytopenia, parestezje, prolaktyna, rabdomioliza, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, skurcz miokloniczny, śródmiąższowa choroba płuc, stan splątania, suchość jamy ustnej, szumy uszne, tachykardia, tachykardia komorowa, toksyczna nekroliza naskórka, torsade de pointes, trombocytopenia, wenlafaksyna, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia ejakulacji, zaburzenia erekcji, zaburzenie akomodacji, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zatrzymanie moczu, zawroty błędnikowe, zespół serotoninowy, zespół Stevensa-Johnsona, złośliwy zespół neuroleptyczny - Leksykon leków
Działania niepożądane – Lisinopril/Amlodipine Alkaloid-INT 10 mg + 5 mg
Lisinopril/Amlodipine Alkaloid-INT to lek łączący lizynopryl (inhibitor ACE) i amlodypinę (bloker kanału wapniowego), dostępny w dawkach 10 mg+5 mg, 20 mg+10 mg oraz 20 mg+5 mg. Terapia skojarzona wymaga monitorowania ze względu na potencjalne działania niepożądane, które są zazwyczaj łagodne i przemijające, najczęściej ból głowy (8%), kaszel (5%) oraz zawroty głowy (3%). Istotne są jednak poważne zaburzenia hematologiczne, takie jak agranulocytoza, leukopenia, neutropenia, małopłytkowość oraz niedokrwistość hemolityczna, a także reakcje anafilaktyczne i zespół nieprawidłowego wydzielania hormonu antydiuretycznego (SIADH) prowadzący do hiponatremii. Należy również monitorować metabolizm glukozy i elektrolitów, gdyż mogą wystąpić hipoglikemia, hiperglikemia, hiperkaliemia i hiponatremia.
agranulocytoza, alergiczne zapalenie pęcherzyków płucnych, amlodypina, ból głowy, eozynofilia, ginekomastia, hiperglikemia, hiperkaliemia, hipoglikemia, hiponatremia, impotencja, incydent mózgowo-naczyniowy, kołatanie serca, leukocytoza, leukopenia, lizynopryl, małopłytkowość, mocznica, nadwrażliwość na światło, neuropatia obwodowa, neutropenia, niedociśnienie tętnicze, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność wątroby, objaw Raynauda, obrzęk naczynioruchowy jelit, obrzęk Quinckego, odczyn Biernackiego, ostra niewydolność nerek, parestezje, pęcherzyca, podwójne widzenie, przeciwciała przeciwjądrowe, reakcja anafilaktyczna, rozrost dziąseł, rumień wielopostaciowy, skąpomocz, skurcz oskrzeli, szumy uszne, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, zaburzenia pozapiramidowe, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia snu, zaburzenia widzenia, zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie naczyń, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zapalenie zatok, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy, zespół nieprawidłowego wydzielania hormonu antydiuretycznego, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry, żółtaczka - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Nurofen dla dzieci Junior truskawkowy
Lek Nurofen dla dzieci Junior truskawkowy, zawierający ibuprofen, powinien być stosowany w najmniejszej skutecznej dawce przez najkrótszy możliwy czas, aby ograniczyć ryzyko działań niepożądanych. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z toczniem rumieniowatym układowym, chorobami tkanki łącznej, zaburzeniami metabolizmu porfiryn, chorobami przewodu pokarmowego (w tym wrzodziejącym zapaleniem jelita grubego i chorobą Crohna), nadciśnieniem tętniczym, niewydolnością serca, zaburzeniami czynności nerek i wątroby, a także u osób po dużych zabiegach chirurgicznych oraz u pacjentów z alergiami i chorobami układu oddechowego. U osób starszych istnieje zwiększone ryzyko powikłań, zwłaszcza krwawień z przewodu pokarmowego i perforacji. Ibuprofen może maskować objawy infekcji, co wymaga monitorowania przebiegu choroby i konsultacji lekarskiej w przypadku utrzymujących się lub nasilających objawów. Ryzyko krwawień i owrzodzeń przewodu pokarmowego wzrasta wraz z dawką, u pacjentów z chorobą wrzodową w wywiadzie oraz u osób w podeszłym wieku, dlatego zaleca się stosowanie najmniejszej skutecznej dawki oraz rozważenie terapii osłonowej (mizoprostol, inhibitory pompy protonowej) u pacjentów z grup ryzyka.
agregacja trombocytów, astma analgetyczna, astma oskrzelowa, bakteryjne zapalenie płuc, ból głowy z nadużywania leków, choroba Crohna, choroba naczyń mózgowych, choroba naczyń obwodowych, choroba niedokrwienna serca, choroba wrzodowa, cukrzyca, hiperlipidemia, incydent zatorowo-zakrzepowy, inhibitory COX-2, inhibitory pompy protonowej, jałowe zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, katar sienny, kortykosteroid, krwawienie z przewodu pokarmowego, morfologia krwi, nadciśnienie tętnicze, nefropatia analgetyczna, nerki, nietolerancja fruktozy, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, ospa wietrzna, ostra uogólniona osutka krostkowa, pokrzywka, polipy nosa, porfiria ostra przerywana, porfiryny, przewlekłe choroby zapalne jelit, skurcz oskrzeli, toczeń rumieniowaty układowy, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, udar mózgu, wątroba, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, wstrząs anafilaktyczny, zawał mięśnia sercowego, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon leków
Działania niepożądane – Ibuprom Max Rapid 400 mg
Ibuprofen stosowany w dawkach dostępnych bez recepty do 1200 mg/dobę przez krótki okres najczęściej powoduje działania niepożądane ze strony przewodu pokarmowego, takie jak ból brzucha, nudności, niestrawność, a rzadziej poważne powikłania jak wrzody trawienne, perforacja czy krwawienie, które mogą mieć charakter śmiertelny, zwłaszcza u osób starszych. Długotrwałe stosowanie wysokich dawek (do 2400 mg/dobę) wiąże się z niewielkim wzrostem ryzyka incydentów zakrzepowo-zatorowych, w tym zawału mięśnia sercowego i udaru mózgu. Inne rzadkie działania niepożądane obejmują zaburzenia hematopoezy (np. agranulocytoza, pancytopenia), reakcje nadwrażliwości (anafilaksja, obrzęk naczynioruchowy), aseptyczne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, nefrotoksyczność oraz ciężkie reakcje skórne (zespół Stevensa-Johnsona, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka).
agranulocytoza, anafilaksja, aseptyczne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, astma, choroba Leśniowskiego-Crohna, hipernatremia, ibuprofen, incydent zakrzepowo-zatorowy, krwawienie z przewodu pokarmowego, leukopenia, martwica brodawek nerkowych, mieszana choroba tkanki łącznej, nadciśnienie tętnicze, niedokrwistość, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, ostra uogólniona osutka krostkowa, pancytopenia, perforacja przewodu pokarmowego, reakcja nadwrażliwości, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, szum uszny, tętniczy incydent zatorowo-zakrzepowy, toczeń rumieniowaty układowy, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, trombocytopenia, udar mózgu, wrzód trawienny, wrzodziejące zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie hematopoezy, zaburzenie psychotyczne, zawał mięśnia sercowego, zespół DRESS, zespół Kounisa, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon leków
Działania niepożądane – Areplex 75 mg
Klopidogrel, substancja czynna leku Areplex (tabletki powlekane 75 mg), był szeroko badany u ponad 44 000 pacjentów, z czego ponad 12 000 leczonych było przez co najmniej rok. Najczęstszym działaniem niepożądanym jest krwawienie, które najczęściej występuje w pierwszym miesiącu terapii. W badaniu CAPRIE częstość krwawień wynosiła 9,3% zarówno dla klopidogrelu, jak i ASA, z podobnym odsetkiem ciężkich krwawień. W badaniach CURE, CLARITY, COMMIT i ACTIVE-A odnotowano wzrost ryzyka krwawień przy terapii skojarzonej klopidogrel + ASA, zwłaszcza w przewodzie pokarmowym (3,5% vs 1,8%) oraz krwawieniach wewnątrzczaszkowych (1,4% vs 0,8%), jednak bez istotnego wzrostu krwawień śmiertelnych. Intensywne leczenie przeciwpłytkowe trzema lekami (ASA + klopidogrel + dipirydamol) po udarze niedokrwiennym zwiększało ryzyko krwawień (OR 2,54, 95% CI 2,05-3,16, p<0,0001).
agranulocytoza, autoimmunologiczny zespół insulinowy, choroba posurowicza, eozynofilia, eozynofilowe zapalenie płuc, ginekomastia, granulocytopenia, hemofilia nabyta A, hipoglikemia, klopidogrel, krwawienie, krwawienie dostawowe, krwawienie wewnątrzczaszkowe, krwiomocz, krwioplucie, krwotok płucny, krwotok pozaotrzewnowy, kwas acetylosalicylowy, leczenie fibrynolityczne, leczenie przeciwpłytkowe, leukopenia, limfocytowe zapalenie jelita grubego, liszaj płaski, małopłytkowość, neutropenia, niedociśnienie tętnicze, niedokrwistość, niedokrwistość aplastyczna, obrzęk naczynioruchowy, omamy, ostra niewydolność wątroby, ostra uogólniona osutka krostkowa, pancytopenia, parestezja, pęcherzowe zapalenie skóry, pomostowanie tętnic wieńcowych, reakcja rzekomo-anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, śródmiąższowe zapalenie płuc, stan splątania, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, udar niedokrwienny mózgu, wrzód dwunastnicy, wrzód żołądka, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, zakrzepowa plamica małopłytkowa, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie kłębuszkowe nerek, zapalenie naczyń, zapalenie stawów, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawroty głowy pochodzenia błędnikowego, zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego, zespół DRESS, zespół Kounisa, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Sulperazon 2 g 1000 mg + 1000 mg
Lek Sulperazon, zawierający cefoperazon (500 mg w Sulperazon 1 g, 1000 mg w Sulperazon 2 g) oraz sulbaktam (odpowiednio 500 mg i 1000 mg), jest antybiotykiem beta-laktamowym o działaniu przeciwbakteryjnym. Bezwzględnym przeciwwskazaniem do jego stosowania jest nadwrażliwość na którykolwiek ze składników preparatu oraz na inne antybiotyki beta-laktamowe, w tym cefalosporyny, penicyliny, karbapenemy i monobaktamy, ze względu na ryzyko reakcji krzyżowych. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z historią ciężkich reakcji alergicznych, takich jak anafilaksja, obrzęk naczynioruchowy, zespół Stevensa-Johnsona, toksyczna nekroliza naskórka czy wstrząs anafilaktyczny, które stanowią bezwzględne przeciwwskazanie do terapii Sulperazonem.
anafilaksja, antybiotyk beta-laktamowy, cefalosporyna, cefalosporyna III generacji, cefoperazon, desensytyzacja, inhibitor beta-laktamaz, karbapenem, monobaktam, nadwrażliwość na antybiotyki beta-laktamowe, obrzęk naczynioruchowy, ograniczenie spożycia sodu, penicylina, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, reakcja krzyżowa, rumień wielopostaciowy, sulbaktam, Sulperazon, test skórny, toksyczna nekroliza naskórka, wstrząs anafilaktyczny, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Sunitinib Synthon 12,5 mg
Sunitynib jabłczan, dostępny w kapsułkach o dawkach 12,5 mg, 25 mg i 50 mg, jest stosowany w leczeniu nowotworów podścieliskowych przewodu pokarmowego (GIST), przerzutowego raka nerkowokomórkowego (MRCC) oraz nowotworów neuroendokrynnych trzustki (pNET). Profil bezpieczeństwa opiera się na danych od 7115 pacjentów, u których odnotowano poważne działania niepożądane, w tym niewydolność nerek, serca, zator tętnicy płucnej, perforację przewodu pokarmowego oraz krwotoki z różnych układów. Często występują także zaburzenia hematologiczne, takie jak neutropenia (stopień 3 u 10-16%, stopień 4 u 1,6-2,4%), małopłytkowość (stopień 3 u 3,7-8,2%, stopień 4 u 0,4-1,2%) i niedokrwistość. Krwawienia, w tym krwotoki z guza, obserwowano u 18-39% pacjentów w zależności od typu nowotworu i fazy leczenia, z ciężkimi krwotokami (stopień ≥3) u 4,5% pacjentów z MRCC. Ponadto, terapia może indukować niedoczynność tarczycy, nadciśnienie tętnicze, zaburzenia ze strony przewodu pokarmowego oraz reakcje nadwrażliwości, w tym obrzęk naczynioruchowy.
białkomocz, dysfagia, erytrodyzestezja dłoniowo-podeszwowa, kardiomiopatia, krwotok do jamy otrzewnowej, krwotok mózgowy, krwotok płucny, leukopenia, limfopenia, małopłytkowość, martwica kości szczęki, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, martwicze zapalenie powięzi, mikroangiopatia zakrzepowa, miopatia, nadciśnienie tętnicze, nadczynność tarczycy, neuropatia obwodowa, neutropenia, niedoczynność tarczycy, niedokrwienie mięśnia sercowego, niedokrwistość, niewydolność nadnerczy, niewydolność nerek, niewydolność oddechowa, niewydolność serca, niewydolność wielonarządowa, nowotwór neuroendokrynny trzustki, nowotwór podścieliskowy przewodu pokarmowego, obrzęk naczynioruchowy, odma opłucnowa, pancytopenia, parestezja, perforacja przewodu pokarmowego, piodermia zgorzelinowa, posocznica, rabdomioliza, rak nerkowokomórkowy z przerzutami, rozsiane wykrzepianie wewnątrznaczyniowe, rumień wielopostaciowy, sunitynibu jabłczan, torsade de pointes, udar mózgu, wydłużenie odstępu QT, wysięk osierdziowy, zakażenie grzybicze, zakażenie wirusowe, zakrzepica żył głębokich, zapalenie jamy ustnej, zapalenie jelita grubego, zapalenie pęcherzyka żółciowego, zapalenie przełyku, zapalenie tarczycy, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zator tętnicy płucnej, zawał mięśnia sercowego, zespół nerczycowy, zespół odwracalnej tylnej encefalopatii, zespół ostrego rozpadu guza, zespół ręka-stopa, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Ibuprofen Polfarmex 200 mg
Ibuprofen w dawce 200 mg, jako niesteroidowy lek przeciwzapalny, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które wymagają szczególnej uwagi, zwłaszcza u pacjentów z grup ryzyka. Najczęstsze objawy dotyczą układu pokarmowego i obejmują niestrawność, ból brzucha, zgagę oraz nudności (częstość niezbyt często, ≥1/1 000 do <1/100). Rzadziej występują biegunka, wzdęcia, zaparcia i zapalenie błony śluzowej żołądka (≥1/10 000 do <1/1 000), a bardzo rzadko poważne powikłania, takie jak choroba wrzodowa, perforacja czy krwawienia z przewodu pokarmowego (<1/10 000), które mogą zagrażać życiu, szczególnie u osób starszych. Neurologiczne działania niepożądane obejmują zawroty głowy (≥1/1 000 do <1/100), bóle głowy (≥1/10 000 do <1/1 000) oraz bardzo rzadko aseptyczne zapalenie opon mózgowych (<1/10 000), wymagające pilnej interwencji. Nefrotoksyczność manifestuje się obrzękami (≥1/10 000 do <1/1 000) oraz bardzo rzadko niewydolnością nerek i martwicą brodawek nerkowych (<1/10 000), szczególnie u pacjentów z istniejącą chorobą nerek.
agranulocytoza, anemia aplastyczna, anemia hemolityczna, aseptyczne zapalenie opon mózgowych, choroba Crohna, choroba wrzodowa żołądka, hepatotoksyczność, krwawienie z przewodu pokarmowego, leukopenia, martwica brodawek nerkowych, mieszana choroba tkanki łącznej, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, obrzęk naczynioruchowy, pancytopenia, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, toczeń rumieniowaty układowy, toksyczne martwicze oddzielanie naskórka, trombocytopenia, udar mózgu, wrzodziejące zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, zaburzenia hematologiczne, zapalenie jelita grubego, zawał mięśnia sercowego, zespół Lyella, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Tadalafil Adamed 10 mg
Tadalafil Adamed w dawce 10 mg, stosowany w leczeniu zaburzeń erekcji oraz łagodnego rozrostu gruczołu krokowego, charakteryzuje się profilem bezpieczeństwa obejmującym głównie działania niepożądane o łagodnym lub umiarkowanym nasileniu, które są zazwyczaj przemijające. Najczęściej obserwowanymi objawami są ból głowy, niestrawność, ból pleców oraz ból mięśni. Częstość występowania działań niepożądanych koreluje z dawką leku, a ból głowy najczęściej pojawia się w pierwszych 10-30 dniach terapii. W badaniach klinicznych (8022 pacjentów na tadalafil i 4422 na placebo) odnotowano również działania niepożądane ze strony układu sercowo-naczyniowego, takie jak bradykardia zatokowa, częstoskurcz, kołatanie serca, zawał mięśnia sercowego, niestabilna dławica piersiowa oraz komorowe zaburzenia rytmu serca, choć większość nieprawidłowości EKG była bezobjawowa. Rzadko zgłaszano nagłe zgony sercowe, bez jednoznacznego potwierdzenia związku przyczynowego z lekiem.
ból brzucha, ból głowy, ból mięśni, ból pleców, bradykardia zatokowa, centralna surowicza chorioretinopatia, choroba refluksowa przełyku, częstoskurcz, kołatanie serca, komorowe zaburzenia rytmu serca, krwiomocz, krwotok z prącia, łagodny rozrost gruczołu krokowego, migrena, nadciśnienie tętnicze, napad drgawkowy, niedociśnienie tętnicze, niestabilna dławica piersiowa, niestrawność, niewyraźne widzenie, nudności, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk powiek, okluzja naczyń siatkówki, omdlenie, pokrzywka, priapizm, przednia niedokrwienna neuropatia nerwu wzrokowego, przekrwienie spojówek, przemijająca amnezja, przemijający napad niedokrwienny, reakcja nadwrażliwości, udar, wymioty, wysypka, zaburzenie erekcji, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon leków
Działania niepożądane – Furagina APTEO MED 50 mg
Furagina APTEO MED (furazydyna 50 mg) wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, z najczęstszymi objawami takimi jak nudności (8%), bóle głowy (6%) oraz nadmierne oddawanie gazów (1,5%). Rzadziej (<1%) obserwuje się poważne zaburzenia hematologiczne, w tym methemoglobinemię i niedokrwistość megaloblastyczną lub hemolityczną u pacjentów z niedoborem dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej. Neurologiczne działania niepożądane obejmują zawroty głowy, senność, zaburzenia widzenia oraz neuropatię obwodową, szczególnie u osób z niewydolnością nerek, cukrzycą, niedokrwistością, zaburzeniami elektrolitowymi lub niedoborem witaminy B. Furazydyna może wywoływać ostre i przewlekłe reakcje nadwrażliwości płucnej, w tym zwłóknienie i śródmiąższowe zapalenie płuc, zwłaszcza u pacjentów starszych i przy długotrwałym stosowaniu (>6 miesięcy).
anafilaksja, Candida, dehydrogenaza glukozo-6-fosforanowa, dyspepsja, działanie niepożądane, furazydyna, martwica wątroby, methemoglobinemia, neuropatia obwodowa, niedokrwistość hemolityczna, niedokrwistość megaloblastyczna, obrzęk naczynioruchowy, polekowe zapalenie wątroby, produkt leczniczy, Pseudomonas, rumień wielopostaciowy, rzekomobłoniaste zapalenie jelit, śródmiąższowe zapalenie płuc, zapalenie ślinianek, zapalenie trzustki, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry, żółtaczka cholestatyczna, zwłóknienie płuc - Leksykon leków
Działania niepożądane – Leflunomid Egis 20 mg
Leflunomid Egis w dawce 20 mg wykazuje szeroki profil działań niepożądanych, które wymagają szczegółowego monitorowania przez lekarzy. Do najczęstszych należą łagodny wzrost ciśnienia tętniczego, leukopenia (leukocyty > 2 G/l), parestezje, bóle i zawroty głowy oraz zaburzenia przewodu pokarmowego, takie jak biegunka, nudności i zapalenie błony śluzowej jamy ustnej. Charakterystyczne są również reakcje skórne, w tym nadmierne wypadanie włosów, wyprysk i świąd. Istotne są także zaburzenia hematologiczne, w tym niedokrwistość, trombocytopenia (< 100 G/l), a rzadziej agranulocytoza i niedokrwistość aplastyczna. Leflunomid może zwiększać ryzyko zakażeń, w tym oportunistycznych i ciężkich, takich jak posocznica, co może prowadzić do zgonu. Wątroba jest szczególnie narażona na toksyczność, z częstym wzrostem enzymów wątrobowych (AlAT, gamma-GT), a w rzadkich przypadkach może dojść do niewydolności lub ostrej martwicy wątroby.
aftowe zapalenie jamy ustnej, agranulocytoza, AlAT, bilirubina, cholestaza, dehydrogenaza mleczanowa, DRESS, eozynofilia, fosfataza zasadowa, gamma-glutamylotransferaza, hiperlipidemia, hipofosfatemia, hipokaliemia, hipourykemia, immunosupresja, kinaza kreatynowa, kolagenowe zapalenie okrężnicy, leflunomid, lek mielotoksyczny, leukopenia, limfocytowe zapalenie okrężnicy, łuszczyca krostkowa, mikroskopowe zapalenie okrężnicy, nadciśnienie płucne, neuropatia obwodowa, niedokrwistość, niedokrwistość aplastyczna, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, ostra martwica wątroby, parastezja, posocznica, rumień wielopostaciowy, śródmiąższowa choroba płuc, śródmiąższowe zapalenie płuc, toczeń rumieniowaty, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, trombocytopenia, zaburzenie limfoproliferacyjne, zakażenie oportunistyczne, zapalenie okrężnicy, zapalenie pochewki ścięgna, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zerwanie ścięgna, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – RIXACAM 10 mg
Rywaroksaban (RIXACAM 10 mg) jest doustnym antykoagulantem, którego bezpieczeństwo potwierdzono w 13 badaniach klinicznych fazy III obejmujących 69 608 dorosłych oraz w badaniach pediatrycznych. Najczęstszym działaniem niepożądanym są krwawienia, wynikające z mechanizmu hamowania krzepnięcia, które mogą prowadzić do niedokrwistości pokrwotocznej. Objawy krwawień obejmują osłabienie, bladość, zawroty głowy, ból głowy, obrzęk, duszność oraz wstrząs, a także powikłania takie jak niedokrwienie mięśnia sercowego. W porównaniu z antagonistami witaminy K, rywaroksaban częściej powoduje krwawienia z błon śluzowych, w tym epistaxis, krwawienia z dziąseł, przewodu pokarmowego, układu moczowo-płciowego oraz nieprawidłowe i nasilone krwawienia miesiączkowe. Długotrwałe stosowanie może prowadzić do powikłań takich jak zespół ciasnoty przedziałów powięziowych, niewydolność nerek z powodu hipoperfuzji oraz nefropatia antykoagulantowa.
aminotransferaza, antagonista witaminy K, bilirubina, cholestaza, dławica piersiowa, dyspepsja, epistaxis, hemoglobin, hemostaza, hipoperfuzja, krwawienie, krwawienie miesiączkowe, krwawienie z błony śluzowej, krwawienie z dziąseł, krwawienie z pochwy, krwawienie z przewodu pokarmowego, krwawienie z układu moczowo-płciowego, krwiomocz, krwioplucie, krwotok podspojówkowy, krwotok śródczaszkowy, krzepnięcie krwi, lek przeciwzakrzepowy, małopłytkowość, nadciśnienie tętnicze, nefropatia antykoagulacyjna, niedociśnienie tętnicze, niedokrwienie OUN, niedokrwistość pokrwotoczna, niewydolność nerek, obrzęk naczynioruchowy, powikłanie krwotoczne, reakcja alergiczna, rywaroksaban, tachykardia, toksyczna nekroliza naskórka, trombocytoza, utajone krwawienie, wstrząs anafilaktyczny, wybroczyna, zapalenie wątroby, zespół ciasnoty przedziałów powięziowych, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Flukonazol Actavis
Flukonazol Actavis, dostępny w kapsułkach twardych o dawkach 50 mg, 100 mg, 150 mg i 200 mg, wymaga szczególnej ostrożności w stosowaniu ze względu na ograniczenia skuteczności i potencjalne ryzyko działań niepożądanych. Nie jest zalecany do leczenia grzybicy skóry owłosionej głowy ze względu na niską skuteczność (<20% wyleczeń) w porównaniu do gryzeofulwiny. Skuteczność flukonazolu w leczeniu kryptokokozy płuc, skóry oraz głębokich grzybic endemicznych (parakokcydioidomykoza, sporotrychoza limfatyczno-skórna, histoplazmoza) jest ograniczona, co utrudnia ustalenie precyzyjnych schematów dawkowania. Wzrasta częstość zakażeń Candida innych niż C. albicans, w tym szczepów naturalnie opornych (C. krusei, C. auris) lub o zmniejszonej wrażliwości (C. glabrata), co wymaga rozważenia alternatywnych terapii i uwzględnienia lokalnej epidemiologii oporności. U pacjentów z niewydolnością nerek konieczna jest modyfikacja dawkowania. Flukonazol może indukować niewydolność kory nadnerczy, zwłaszcza w kojarzeniu z prednizonem, oraz hepatotoksyczność, która może być ciężka i potencjalnie śmiertelna, dlatego wymaga monitorowania funkcji wątroby i edukacji pacjentów o objawach takich jak astenia, jadłowstręt, nudności, wymioty i żółtaczka.
astenia, azol, Candida, Candida albicans, Candida auris, Candida glabrata, Candida krusei, choroba mięśnia sercowego, flukonazol, głęboka grzybica endemiczna, gryzeofulwina, grzybica skóry owłosionej głowy, halofantryna, hepatotoksyczność, hipokaliemia, histoplazmoza, inhibitor CYP2C19, inhibitor CYP2C9, jadłowstręt, kandydoza, ketokonazol, komorowe zaburzenia rytmu serca, kryptokokoza płuc, leczenie przeciwgrzybicze, lek przeciwgrzybiczy, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, niewydolność kory nadnerczy, niewydolność serca, nudności, parakokcydioidomykoza, prednizon, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, sporotrychoza limfatyczno-skórna, toksyczne uszkodzenie wątroby, torsade de pointes, wydłużenie odstępu QT, wymioty, zaburzenie czynności nerek, zakażenie grzybicze, zakażenie grzybicze układowe, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Lamisil 125 mg
Produkt leczniczy Lamisil (terbinafina) w dawkach 125 mg i 250 mg jest związany z szerokim spektrum działań niepożądanych, które zostały sklasyfikowane według układu MedDRA i częstości występowania. Najczęściej obserwuje się bóle głowy (≥1/10), objawy żołądkowo-jelitowe takie jak rozdęcie brzucha, zmniejszenie apetytu, nudności, niestrawność, bóle brzucha i biegunka, reakcje skórne (wysypka, pokrzywka) oraz dolegliwości mięśniowo-szkieletowe (bóle stawów i mięśni). Często występują również zaburzenia psychiczne, w tym depresja, oraz zaburzenia układu nerwowego, takie jak dysgeuzja i zawroty głowy. Wśród rzadkich, ale poważnych działań niepożądanych wymienia się zaburzenia wątroby (niewydolność, zapalenie, żółtaczka, cholestaza, podwyższone enzymy wątrobowe), ciężkie reakcje skórne (zespół Stevensa-Johnsona, martwica toksyczno-rozpływna naskórka), zaburzenia hematologiczne (neutropenia, agranulocytoza, trombocytopenia, pancytopenia) oraz reakcje immunologiczne (reakcje rzekomoanafilaktyczne, obrzęk naczynioruchowy).
ageuzja, agranulocytoza, anosmia, cholestaza, dysgeuzja, kinaza kreatynowa, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, pancytopenia, parestezja, pęcherzowe zapalenie skóry, rabdomioliza, reakcja rzekomoanafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, terbinafina, toczeń rumieniowaty, układ MedDRA, wykwit łuszczycopodobny, zapalenie naczyń, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon leków
Działania niepożądane – Benalapril 5 5 mg
Lek Benalapril zawierający enalaprylu maleinian w dawkach 5 mg, 10 mg oraz 20 mg wykazuje szeroki profil działań niepożądanych obejmujący różne układy i narządy. Do najczęściej obserwowanych należą zawroty głowy ośrodkowego pochodzenia, niewyraźne widzenie, suchy kaszel, nudności, osłabienie oraz zmęczenie. Często występują również zaburzenia sercowo-naczyniowe, takie jak niedociśnienie (w tym ortostatyczne), ból w klatce piersiowej, zaburzenia rytmu serca, dusznica bolesna i tachykardia. W zakresie układu krwiotwórczego mogą pojawić się niedokrwistości (w tym aplastyczna i hemolityczna), neutropenia, trombocytopenia oraz pancytopenia. Rzadziej obserwuje się poważne reakcje skórne, takie jak zespół Stevensa-Johnsona czy toksyczne martwicze oddzielenie się naskórka. W trakcie terapii mogą wystąpić także zaburzenia elektrolitowe, w tym hiperkaliemia i hiponatremia, a także zwiększone stężenie kreatyniny i mocznika w surowicy krwi.
agranulocytoza, alergiczne zapalenie pęcherzyków płucnych, białkomocz, cholestaza, dusznica bolesna, enalapryl, eozynofilowe zapalenie płuc, erytrodermia, ginekomastia, hiperkaliemia, hipoglikemia, hiponatremia, impotencja, incydent naczyniowo-mózgowy, kurcze mięśni, kwasica mleczanowa, neutropenia, niedociśnienie, niedokrwistość, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, objaw Raynauda, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk naczynioruchowy jelit, pancytopenia, parestezja, pęcherzyca, przeciwciała przeciwjądrowe, rumień wielopostaciowy, skąpomocz, skurcz oskrzeli, szum w uszach, tachykardia, toksyczne martwicze oddzielenie się naskórka, trombocytopenia, zaburzenia hematologiczne, zapalenie błon surowiczych, zapalenie naczyń krwionośnych, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy pochodzenia błędnikowego, zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego, zespół nieprawidłowego wydzielania hormonu antydiuretycznego, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon substancji czynnych
Jodiksanol – Działania niepożądane
Jodiksanol, niejonowy, dimeryczny środek kontrastowy zawierający 270 mg I/ml lub 320 mg I/ml jodu (preparat Visipaque), charakteryzuje się osmolalnością niższą niż krew pełna i inne niejonowe monomeryczne środki kontrastowe, co przekłada się na korzystniejszy profil bezpieczeństwa. Niemniej jednak, stosowanie jodiksanolu wiąże się z ryzykiem działań niepożądanych, które występują rzadziej niż po jonowych środkach kontrastowych, ale mogą mieć różne nasilenie – od łagodnych, przejściowych objawów skórnych i oddechowych (np. wysypka, świąd, duszności, obrzęk krtani) po bardzo rzadkie, ciężkie powikłania, takie jak wstrząs anafilaktyczny, ostra lub przewlekła niewydolność nerek, zespół Kounisa, zatrzymanie akcji serca, zawał mięśnia sercowego czy reakcje skórne przypominające zespół Stevensa-Johnsona. Reakcje nadwrażliwości mogą pojawić się zarówno natychmiastowo, jak i z opóźnieniem, niezależnie od dawki i drogi podania, co wymaga szczególnej czujności klinicznej i gotowości do natychmiastowego przerwania podawania środka oraz wdrożenia leczenia donaczyniowego.
badanie radiograficzne, choroba autoimmunologiczna, cukrzyca, duszność, jodiksanol, jodowy środek kontrastowy, jonowy środek kontrastowy, kreatynina, lek β-adrenolityczny, nefrotoksyczność, nerw błędny, niedociśnienie, obrzęk krtani, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk płuc, odwodnienie, ostra niewydolność nerek, ostry zespół wieńcowy, pokrzywka, przewlekła niewydolność nerek, receptory β-adrenergiczne, rumień, skurcz oskrzeli, środek kontrastowy, świąd, Visipaque, wstrząs anafilaktoidalny, wstrząs anafilaktyczny, wysypka, zapalenie naczyń, zatrzymanie akcji serca, zawał mięśnia sercowego, zespół Kounisa, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Tixteller
Tixteller (ryfaksymina 550 mg) wymaga szczególnej ostrożności ze względu na ryzyko ciężkich reakcji skórnych, takich jak zespół Stevensa-Johnsona i toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, które mogą zagrażać życiu. Zaleca się poinformowanie pacjenta o objawach tych reakcji, ścisłe monitorowanie podczas terapii oraz natychmiastowe przerwanie leczenia w przypadku ich wystąpienia. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest ponowne stosowanie u pacjentów z historią tych powikłań. Ponadto, ryfaksymina może wywołać biegunkę związaną z Clostridium difficile (CDAD) oraz rzekomobłoniaste zapalenie okrężnicy (PMC). Nie zaleca się łączenia ryfaksyminy z innymi pochodnymi ryfamycyny ze względu na brak danych klinicznych i ryzyko zaburzeń flory jelitowej. Lek może powodować czerwone zabarwienie moczu, co nie wymaga interwencji medycznej.
biegunka związana z Clostridium difficile, ciężka reakcja skórna, ciężkie zaburzenie, cyklosporyna, doustny antykoagulant, działanie niepożądane, incydent krwotoczny, inhibitor glikoproteiny p, leczenie przeciwbakteryjne, międzynarodowy współczynnik znormalizowany, parametr krzepnięcia, pochodna ryfamycyny, ryfaksymina, rzekomobłoniaste zapalenie okrężnicy, schyłkowa niewydolność wątroby, skala Childa-Pugha, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, warfaryna, wskaźnik MELD, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie wątroby, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Venlafaxine Teva 150 mg
Venlafaxine Teva, zawierający chlorowodorek wenlafaksyny w kapsułkach o przedłużonym uwalnianiu (dawki 37,5 mg, 75 mg, 150 mg), charakteryzuje się szerokim spektrum działań niepożądanych. Do bardzo często występujących należą nudności, suchość w jamie ustnej, ból głowy oraz nasilone pocenie się (≥1/10). Szczególną uwagę należy zwrócić na objawy odstawienne, takie jak zawroty głowy, parestezje, zaburzenia snu, pobudzenie, nudności, drżenia, ból głowy, objawy grypopodobne, zaburzenia widzenia i nadciśnienie tętnicze, które mogą być nasilone i przedłużone, dlatego zaleca się stopniowe zmniejszanie dawki. U dzieci i młodzieży (6-17 lat) profil działań niepożądanych jest podobny, z dodatkowymi ryzykami zmniejszenia apetytu, redukcji masy ciała, podwyższonego ciśnienia krwi, zwiększonego cholesterolu oraz występowania myśli samobójczych, wrogości i samookaleczeń.
agranulocytoza, akatyzja, depersonalizacja, dyskineza, dystonia, eozynofilia płucna, hiperprolaktynemia, hipertonia, hiponatremia, inkontynencja moczu, jaskra zamkniętego kąta, kapsułki o przedłużonym uwalnianiu, kardiomiopatia stresowa, kardiomiopatia Takotsubo, majaczenie, menorrhagia, nadciśnienie, neutropenia, niedociśnienie ortostatyczne, niedokrwistość aplastyczna, pancytopenia, parestezje, rabdomioliza, rumień wielopostaciowy, SIADH, śródmiąższowa choroba płuc, toksyczna nekroliza naskórka, torsade de pointes, trombocytopenia, wenlafaksyna, wstrząs anafilaktyczny, wydłużenie QT, zaburzenia ejakulacji, zaburzenia erekcji, zapalenie wątroby, zespół odstawienny, zespół serotoninowy, zespół Stevensa-Johnsona, złośliwy zespół neuroleptyczny - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Leflunomid Bluefish
Leflunomid Bluefish, lek z grupy DMARD, charakteryzuje się długim okresem półtrwania aktywnego metabolitu A771726 (1-4 tygodnie), co wymaga szczególnej ostrożności w monitorowaniu działań niepożądanych, zwłaszcza hepatotoksyczności i toksyczności hematologicznej. Przed rozpoczęciem terapii i w trakcie pierwszych 6 miesięcy zaleca się kontrolę aktywności AlAT co 2 tygodnie, a następnie co 8 tygodni. W przypadku wzrostu AlAT do 2-3× górnej granicy normy należy rozważyć zmniejszenie dawki z 20 mg do 10 mg, a przy utrzymującym się wzroście powyżej 2× lub >3× górnej granicy normy – przerwać leczenie i wdrożyć procedurę wymywania (cholestyramina 8 g 3×/dobę lub węgiel aktywowany 50 g 4×/dobę). Monitorowanie morfologii krwi jest niezbędne co 2 tygodnie przez pierwsze 6 miesięcy, a następnie co 8 tygodni, ze szczególną uwagą u pacjentów z wyjściowymi zaburzeniami hematologicznymi. Leflunomid jest przeciwwskazany u pacjentów z ciężką hipoproteinemią i zaburzeniami czynności wątroby oraz niezalecany w skojarzeniu z innymi DMARD, lekami immunosupresyjnymi i hepatotoksycznymi ze względu na ryzyko addytywnej toksyczności.
A771726, AlAT, cholestyramina, DMARD, DRESS, hipoproteinemia, lek neurotoksyczny, łuszczyca krostkowa, metotreksat, mikroskopowe zapalenie okrężnicy, morfologia krwi, nadciśnienie płucne, neuropatia obwodowa, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, pancytopenia, postępująca wieloogniskowa leukoencefalopatia, śródmiąższowa choroba płuc, stężenie jonów wapniowych, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, toksyczność hematologiczna, uszkodzenie wątroby, węgiel aktywowany, zaburzenia hematologiczne, zaburzenie czynności szpiku, zakażenie oportunistyczne, zapalenie okrężnicy, zespół Stevensa-Johnsona, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Flamexin 20 mg
Flamexin, zawierający piroksykam w kompleksie z β-cyklodekstryną w dawce 20 mg, wykazuje poprawioną tolerancję przewodu pokarmowego w porównaniu do standardowego piroksykamu, co wynika z ograniczonej ekspozycji błony śluzowej na substancję czynną. Niemniej jednak, jako niesteroidowy lek przeciwzapalny (NLPZ), Flamexin może wywoływać liczne działania niepożądane, w tym najczęściej ze strony przewodu pokarmowego (bóle brzucha, nudności, wymioty, zaparcia, biegunki, zapalenie błony śluzowej żołądka, krwawienia, perforacje). Ponadto, obserwuje się zaburzenia hematologiczne (niedokrwistość, małopłytkowość, leukopenia), ryzyko incydentów sercowo-naczyniowych (obrzęki, nadciśnienie, niewydolność serca) oraz poważne reakcje skórne, takie jak zespół Stevensa-Johnsona i toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, choć te występują bardzo rzadko.
anafilaksja, beta-cyklodekstryna, choroba posurowicza, choroba wrzodowa, ciężkie reakcje skórne, hiperglikemia, hipoglikemia, incydent zakrzepowy, krwawienie z przewodu pokarmowego, martwica brodawek nerkowych, niedokrwistość, niedokrwistość aplastyczna, niedokrwistość hemolityczna, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, niewydolność serca, parestezja, perforacja przewodu pokarmowego, polekowa reakcja z eozynofilią, powikłania sercowo-naczyniowe, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, smoliste stolce, śródmiąższowe zapalenie nerek, toksyczne martwicze oddzielanie naskórka, udar mózgu, zapalenie kłębuszków nerkowych, zapalenie naczyń, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zastoinowa niewydolność serca, zawał mięśnia sercowego, zespół DRESS, zespół nerczycowy, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Dutilox 60 mg
Duloksetyna, dostępna w dawkach 30 mg i 60 mg w postaci kapsułek dojelitowych, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych o różnym nasileniu i częstości. Najczęściej obserwowane objawy to nudności, ból głowy, suchość w jamie ustnej, senność oraz zawroty głowy, które zwykle mają łagodny lub umiarkowany przebieg i ustępują podczas kontynuacji terapii. Działania niepożądane dotyczą wielu układów, w tym nerwowego (ból głowy, senność, drżenie, parestezje, rzadko zespół serotoninowy i drgawki), pokarmowego (nudności, suchość w jamie ustnej, zaparcia, biegunka, rzadko krwotok z przewodu pokarmowego), psychicznego (bezsenność, lęk, zmniejszenie libido, rzadko myśli samobójcze i mania), sercowo-naczyniowego (często wzrost ciśnienia tętniczego, rzadko przełom nadciśnieniowy i kardiomiopatia stresowa) oraz wątroby (niezbyt często zapalenie wątroby i wzrost enzymów wątrobowych). Profil bezpieczeństwa obejmuje także reakcje skórne, zaburzenia endokrynologiczne (hiperglikemia, niedoczynność tarczycy) oraz objawy odstawienne, które mogą być łagodne lub ciężkie i wymagają stopniowego zmniejszania dawki.
akatyzja, arytmia nadkomorowa, bruksizm, duloksetyna, dyskineza, hiperglikemia, hiponatremia, jaskra, kapsułki dojelitowe, kardiomiopatia stresowa, krwotok z przewodu pokarmowego, migotanie przedsionków, mikroskopowe zapalenie jelita, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie ortostatyczne, niedoczynność tarczycy, niewydolność wątroby, objawy pozapiramidowe, obrzęk naczynioruchowy, opóźniona ejakulacja, ostre uszkodzenie wątroby, parestezja, przełom nadciśnieniowy, reakcja anafilaktyczna, skorygowany odstęp QT, suchość jamy ustnej, zaburzenia erekcji, zaburzenia smaku, zaburzenia układu nerwowego, zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie naczyń skóry, zapalenie wątroby, zawroty głowy pochodzenia obwodowego, zespół nadwrażliwości, zespół niespokojnych nóg, zespół serotoninowy, zespół Stevensa-Johnsona, zespół takotsubo - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Modafen Grip
Modafen Grip, zawierający 200 mg ibuprofenu i 5 mg fenylefryny chlorowodorku, wymaga szczególnej ostrożności ze względu na ryzyko działań niepożądanych związanych z NLPZ i sympatykomimetykami. U osób starszych zwiększa się ryzyko krwawień i perforacji przewodu pokarmowego, zwłaszcza przy dawkach ibuprofenu powyżej 2400 mg/dobę. Pacjenci z nadciśnieniem tętniczym, niewydolnością serca (NYHA II-III), chorobą niedokrwienną serca, chorobami naczyń obwodowych lub mózgowych powinni być leczeni ostrożnie, unikając wysokich dawek. W przypadku chorób przewodu pokarmowego w wywiadzie, szczególnie wrzodziejącego zapalenia jelita grubego i choroby Crohna, konieczne jest stosowanie najmniejszej skutecznej dawki oraz rozważenie leków osłaniających (mizoprostol, inhibitory pompy protonowej). Ryzyko powikłań wzrasta także przy jednoczesnym stosowaniu leków takich jak doustne kortykosteroidy, leki przeciwzakrzepowe, selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny oraz leki przeciwpłytkowe.
aseptyczne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, astma oskrzelowa, choroba Crohna, choroba naczyń mózgowych, choroba naczyń obwodowych, choroba niedokrwienna serca, incydent sercowo-naczyniowy, incydent zatorowo-zakrzepowy, inhibitor pompy protonowej, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, katar sienny, krwawienie z przewodu pokarmowego, lek przeciwzakrzepowy, mieszana choroba tkanki łącznej, nadciśnienie tętnicze, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, obrzęk Quinckego, ostra uogólniona osutka krostkowa, owrzodzenie przewodu pokarmowego, perforacja przewodu pokarmowego, pokrzywka, polipy nosa, pozaszpitalne zapalenie płuc, przerost gruczołu krokowego, skurcz oskrzeli, substancja sympatykomimetyczna, toczeń rumieniowaty układowy, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, udar mózgu, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zastoinowa niewydolność serca, zawał mięśnia sercowego, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon leków
Działania niepożądane – Ibuprom Rapid 200 mg
Ibuprom Rapid zawiera 200 mg ibuprofenu (w postaci ibuprofenu sodowego dwuwodnego 256 mg) na tabletkę, stosowany w dawkach do 1200 mg na dobę w terapii krótkoterminowej. Najczęściej obserwowane działania niepożądane dotyczą przewodu pokarmowego, w tym ból brzucha, nudności, niestrawność, a w rzadkich przypadkach wrzody trawienne, perforacje i krwawienia, które mogą mieć charakter zagrażający życiu, szczególnie u osób starszych. Długotrwałe stosowanie wysokich dawek (do 2400 mg/dobę) wiąże się z niewielkim wzrostem ryzyka incydentów zatorowo-zakrzepowych tętniczych, takich jak zawał mięśnia sercowego czy udar mózgu. Reakcje nadwrażliwości obejmują pokrzywkę, świąd, obrzęk naczynioruchowy, a także ciężkie dermatozy, w tym zespół Stevensa-Johnsona i toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka. U pacjentów z chorobami autoimmunologicznymi odnotowano rzadkie przypadki aseptycznego zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych.
agranulocytoza, anafilaksja, aseptyczne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, choroba Crohna, ciężkie skórne działanie niepożądane, hipernatremia, ibuprofen sodowy dwuwodny, incydent zatorowo-zakrzepowy, krwawienie z przewodu pokarmowego, leukopenia, martwica brodawek nerkowych, mieszana choroba tkanki łącznej, nadreaktywność dróg oddechowych, niedokrwistość, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, ostra uogólniona osutka krostkowa, pancytopenia, polekowa reakcja z eozynofilią, reakcja nadwrażliwości, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, toczeń rumieniowaty układowy, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, trombocytopenia, udar mózgu, wrzód trawienny, wrzodziejące zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, zaburzenia hematopoezy, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie psychotyczne, zapalenie błony śluzowej żołądka, zator tętnicy, zawał mięśnia sercowego, zespół DRESS, zespół Kounisa, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon leków
Działania niepożądane – Metafen Ibuprofen Caps 200 mg
Ibuprofen, jako NLPZ, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które najczęściej dotyczą układu pokarmowego, ze zgagą, bólami brzucha, nudnościami, wymiotami, wzdęciami, biegunką i zaparciami występującymi z częstością ≥1/100 do <1/10 przy dawkach dobowych do 1200 mg. Niezbyt często obserwuje się wrzodziejące zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, zaostrzenie chorób zapalnych jelit oraz zapalenie błony śluzowej żołądka. Bardzo rzadkie, ale poważne powikłania obejmują wrzody żołądka, perforacje, krwawienia z przewodu pokarmowego, aseptyczne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, zaburzenia hematologiczne (niedokrwistość, leukopenia, agranulocytoza), ciężkie reakcje nadwrażliwości (obrzęk krtani, wstrząs anafilaktyczny), a także powikłania skórne typu SCAR (zespół Stevensa-Johnsona, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka). Długotrwałe stosowanie dużych dawek (do 2400 mg/dobę) wiąże się z niewielkim wzrostem ryzyka incydentów sercowo-naczyniowych, takich jak zawał mięśnia sercowego czy udar, oraz nadciśnienia tętniczego.
agranulocytoza, antybiotykoterapia, aseptyczne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, choroba Leśniowskiego-Crohna, choroba reumatyczna, ciężkie skórne działania niepożądane, kołatanie serca, krwawienie z przewodu pokarmowego, leczenie przeciwinfekcyjne, leukopenia, małopłytkowość, martwica brodawek nerkowych, martwicze zapalenie powięzi, mieszana choroba tkanki łącznej, nadciśnienie, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na światło, niedokrwistość, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, niewydolność oddechowa, niewydolność serca, niewydolność wątroby, obrzęk języka, obrzęk twarzy, ostra uogólniona osutka krostkowa, ostre zapalenie wątroby, pancytopenia, perforacja, polekowa reakcja z eozynofilią i objawami ogólnymi, reakcja nadwrażliwości, reakcja psychotyczna, rumień wielopostaciowy, śródmiąższowe zapalenie nerek, szumy uszne, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, wrzód żołądka, wrzodziejące zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, zaburzenie autoimmunologiczne, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie ośrodkowego układu nerwowego, zaburzenie widzenia, zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie jelita grubego, zapalenie przełyku, zapalenie trzustki, zawał mięśnia sercowego, zespół DRESS, zespół Kounisa, zespół nerczycowy, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon leków
Działania niepożądane – Rivaroxaban Bayer 10 mg
Rywaroksaban, zawarty w preparacie Rivaroxaban Bayer (10 mg, tabletka powlekana), jest doustnym, bezpośrednim inhibitorem czynnika Xa, stosowanym w profilaktyce i leczeniu zakrzepowo-zatorowym. Bezpieczeństwo leku oceniono w 13 badaniach klinicznych fazy III oraz badaniach pediatrycznych. Najczęstszym działaniem niepożądanym są krwawienia, w tym krwawienia z nosa (4,5%) i przewodu pokarmowego (3,8%). Odsetek krwawień różni się w zależności od wskazania klinicznego: np. w profilaktyce ŻChZZ po alloplastyce stawu biodrowego lub kolanowego wynosi 6,8%, a w leczeniu ŻChZZ i profilaktyce nawrotów u dzieci poniżej 18 lat aż 39,5%. W profilaktyce udaru u pacjentów z migotaniem przedsionków częstość krwawień wynosi 28 na 100 pacjentolat, a w profilaktyce zdarzeń zakrzepowych po OZW 22 na 100 pacjentolat. Anemia występuje z częstością od 0,15 do 5,9% w zależności od wskazania.
alloplastyka stawu biodrowego, eozynofilowe zapalenie płuc, inhibitor czynnika Xa, krwawienie miesiączkowe, krwawienie z dziąseł, krwawienie z nosa, krwiomocz, krwioplucie, krwotok mózgowy, krwotok oczny, krwotok śródczaszkowy, krwotok z przewodu pokarmowego, leczenie przeciwzakrzepowe, migotanie przedsionków, nadpłytkowość, nefropatia związana z antykoagulantami, niedociśnienie tętnicze, niedokrwistość, niedokrwistość pokrwotoczna, niewydolność nerek, ostry zespół wieńcowy, reakcja anafilaktyczna, rywaroksaban, tachykardia, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, trombocytopenia, wylew krwi do stawu, zapalenie wątroby, zdarzenie zakrzepowe, zespół ciasnoty przedziałów powięziowych, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Teriflunomide Medical Valley
Przed rozpoczęciem terapii teriflunomidem konieczne jest wykonanie oceny parametrów takich jak ciśnienie tętnicze, aktywność aminotransferazy alaninowej (AlAT/SGPT) oraz pełna morfologia krwi z uwzględnieniem wzoru odsetkowego krwinek białych i liczby płytek. Monitorowanie AlAT/SGPT powinno odbywać się co 4 tygodnie w pierwszych 6 miesiącach, a następnie regularnie; u pacjentów z zaburzeniami wątroby lub stosujących leki hepatotoksyczne częściej, tj. co 2 tygodnie w pierwszym półroczu, a potem co 8 tygodni przez minimum 2 lata. Wartości enzymów przekraczające 2-3-krotnie górną granicę normy wymagają cotygodniowego monitoringu. Teriflunomid charakteryzuje się długim okresem półtrwania (mediana około 19 dni), a eliminacja do stężenia <0,02 mg/L może trwać od 8 miesięcy do 2 lat, co uzasadnia możliwość zastosowania procedury przyspieszonej eliminacji w dowolnym momencie po zakończeniu terapii. Należy zwrócić uwagę na ryzyko hepatotoksyczności, w tym polekowego uszkodzenia wątroby (DILI), szczególnie u pacjentów z wcześniejszymi zaburzeniami czynności wątroby, stosujących inne hepatotoksyczne leki lub spożywających alkohol. Przerwanie terapii jest obligatoryjne przy wzroście AlAT powyżej 3-krotnej GGN oraz w przypadku podejrzenia DILI, z kontynuacją monitoringu do normalizacji enzymów.
aminotransferaza alaninowa, amylaza, białe krwinki, brak laktazy, ciężkie czynne zakażenie, ciśnienie tętnicze, fingolimod, hipoproteinemia, interferon beta, leflunomid, leukopenia, lipaza, łuszczyca krostkowa, małopłytkowość, morfologia krwi, nadciśnienie płucne, natalizumab, neuropatia obwodowa, niedokrwistość, nietolerancja galaktozy, octan glatirameru, pancytopenia, płytki krwi, polekowe uszkodzenie wątroby, procedura przyspieszonej eliminacji, reakcja polekowa z eozynofilią i objawami ogólnymi, śródmiąższowa choroba płuc, teriflunomid, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, wzór odsetkowy krwinek białych, zaburzenie czynności szpiku kostnego, zapalenie trzustki, zespół nerczycowy, zespół Stevensa-Johnsona, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Egiramlon 5 mg + 5 mg
Egiramlon, zawierający ramipryl i amlodypinę, wykazuje zróżnicowany profil działań niepożądanych, które wynikają z farmakologicznych właściwości obu substancji czynnych. Ramipryl jest związany głównie z występowaniem uporczywego suchego kaszlu, niedociśnienia, a także poważnych działań niepożądanych takich jak obrzęk naczynioruchowy, hiperkaliemia (często), zaburzenia czynności nerek i wątroby, zapalenie trzustki, ciężkie reakcje skórne oraz neutropenia/agranulocytoza. Amlodypina natomiast najczęściej powoduje senność, zawroty i bóle głowy, kołatanie serca, uderzenia gorąca, obrzęki obwodowe (np. opuchnięcie kostek) oraz zmęczenie. Działania niepożądane klasyfikowane są według częstości występowania, od bardzo częstych (>1/10) do bardzo rzadkich (<1/10000), co pozwala na precyzyjne monitorowanie ryzyka u pacjentów. Szczególną uwagę należy zwrócić na potencjalnie zagrażające życiu reakcje, takie jak obrzęk naczynioruchowy prowadzący do niedrożności dróg oddechowych, zapalenie trzustki, ciężkie reakcje skórne (zespół Stevensa-Johnsona, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka), ostra niewydolność wątroby oraz poważne zaburzenia hematologiczne i niedokrwienie narządów.
akatyzja, ból brzucha, ból głowy, ginekomastia, hiperkaliemia, hiponatremia, impotencja, kołatanie serca, neuropatia obwodowa, neutropenia, niedociśnienie ortostatyczne, niedokrwienie mięśnia sercowego, niedokrwienie mózgu, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność szpiku kostnego, nudności, objaw Raynauda, obrzęk, obrzęk kostek, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk naczynioruchowy jelita, ostra niewydolność nerek, ostra niewydolność wątroby, pancytopenia, ramipryl i amlodypina, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, senność, skurcz oskrzeli, udar niedokrwienny, uderzenia gorąca, zaburzenia pozapiramidowe, zaburzenia rytmu serca, zapalenie naczyń, zapalenie spojówek, zapalenie trzustki, zapalenie żołądka i jelit, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy, zespół Lyella, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry, zmęczenie, żółtaczka cholestatyczna - Leksykon leków
Działania niepożądane – Metformax SR Combi 50 mg + 1000 mg
Metformax SR Combi to preparat złożony zawierający sytagliptynę (50 mg lub 100 mg) oraz metforminę chlorowodorek (500 mg lub 1000 mg) w formie tabletek o zmodyfikowanym uwalnianiu. Produkt jest biorównoważny z jednoczesnym podawaniem obu substancji osobno. W trakcie terapii obserwowano poważne działania niepożądane, takie jak zapalenie trzustki oraz reakcje nadwrażliwości. Hipoglikemia występowała częściej przy jednoczesnym stosowaniu pochodnych sulfonylomocznika (13,8%) lub insuliny (10,9%). Profil działań niepożądanych obejmuje m.in. trombocytopenię (rzadko), reakcje anafilaktyczne (częstość nieznana), śródmiąższową chorobę płuc (częstość nieznana), objawy ze strony przewodu pokarmowego (nudności, wymioty, biegunka, wzdęcia) oraz zmiany skórne, takie jak wysypka, pokrzywka czy zespół Stevensa-Johnsona (częstość nieznana). Długotrwałe stosowanie metforminy może prowadzić do niedoboru witaminy B12 i niedokrwistości megaloblastycznej.
artropatia, biorównoważność, ciężka hipoglikemia, cukrzyca typu 2, hipoglikemia, kwasica mleczanowa, metformina chlorowodorek, niedokrwistość megaloblastyczna, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, odpowiedź anafilaktyczna, ostra niewydolność nerek, pemfigoid pęcherzowy, pochodna sulfonylomocznika, reakcja nadwrażliwości, śródmiąższowa choroba płuc, sytagliptyna, trombocytopenia, witamina B12, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zapalenie kości i stawów, zapalenie naczyń skóry, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon substancji czynnych
Cylastatyna – Działania niepożądane
Cylastatyna, stosowana w połączeniu z imipenemem, działa jako inhibitor dehydropeptydazy-I w kanalikach nerkowych, co zapobiega degradacji imipenemu i zwiększa jego biodostępność. W badaniach klinicznych obejmujących 1723 pacjentów dożylnie leczonych tym połączeniem, najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi były nudności (2,0%), biegunka (1,8%), wymioty (1,5%), wysypka (0,9%) oraz zakrzepowe zapalenie żył (3,1%). Inne istotne działania obejmują napady drgawek (0,4%), niedociśnienie tętnicze (0,4%) oraz zwiększenie aktywności aminotransferaz i fosfatazy zasadowej w surowicy. Działania niepożądane dotyczą różnych układów, w tym krwiotwórczego (np. pancytopenia, agranulocytoza), nerwowego (encefalopatia, mioklonie), skórnego (toksyczna nekroliza naskórka, zespół Stevensa-Johnsona) oraz nerek (ostra niewydolność nerek). Szczególną uwagę należy zwrócić na potencjalnie zagrażające życiu reakcje alergiczne i ciężkie reakcje skórne, które wymagają natychmiastowej interwencji medycznej.
agranulocytoza, aminotransferaza, azot mocznikowy, azotemia przednerkowa, bezmocz, biegunka, bilirubina, Clostridium difficile, cylastatyna, czas protrombinowy, dehydropeptydaza-I, drgawki, duszność, dyskineza, encefalopatia, eozynofilia, fosfataza zasadowa, granulocytopenia, hiperwentylacja, imipenem, kanaliki nerkowe, kandydoza, kołatanie serca, krwiomocz, krwotoczne zapalenie okrężnicy, leukopenia, miastenia, mioklonie, neutropenia, niedociśnienie tętnicze, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność wątroby, nudności, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, pancytopenia, parestezje, piorunujące zapalenie wątroby, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, rzekomobłoniaste zapalenie okrężnicy, sinica, skąpomocz, świąd, szumy uszne, tachykardia, test Coombsa, toksyczna nekroliza naskórka, trombocytopenia, trombocytoza, utrata słuchu, wielomocz, wymioty, wysypka, zahamowanie czynności szpiku kostnego, zakrzepowe zapalenie żył, zapalenie języka, zapalenie wątroby, zapalenie żołądka i jelit, zawroty głowy, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon leków
Działania niepożądane – Famogast 40 mg
Famogast (famotydyna 40 mg, tabletki powlekane) może wywoływać działania niepożądane o różnej częstości i nasileniu, obejmujące układ krwiotwórczy, immunologiczny, nerwowy, sercowo-naczyniowy, oddechowy, pokarmowy, wątrobowy, skórny, mięśniowo-szkieletowy oraz rozrodczy. Bardzo rzadko (<1/10 000) obserwowano poważne zaburzenia hematologiczne, takie jak pancytopenia, leukopenia, trombocytopenia, agranulocytoza i neutropenia, które zwiększają ryzyko infekcji i zaburzeń krzepnięcia. Reakcje nadwrażliwości, w tym anafilaksja i obrzęk naczynioruchowy, również występują bardzo rzadko i wymagają natychmiastowego przerwania leczenia. Często (≥1/100 do <1/10) zgłaszano bóle głowy, zawroty głowy, zaparcia i biegunkę, natomiast niezbyt często (≥1/1000 do <1/100) anoreksję, zaburzenia smaku, nudności, wymioty, suchość w jamie ustnej, wysypkę, świąd, pokrzywkę oraz uczucie zmęczenia. Bardzo rzadkie działania obejmują drgawki, blok przedsionkowo-komorowy, wydłużenie QT, śródmiąższowe zapalenie płuc, ciężkie reakcje skórne (zespół Stevensa-Johnsona), zaburzenia psychiczne (depresja, lęk, omamy), bóle stawów, kurcze mięśni oraz impotencję.
agranulocytoza, anoreksja, antagonista receptora H2, blok przedsionkowo-komorowy, ból głowy, ból stawów, depresja, drgawki, famotydyna, ginekomastia, impotencja, kurcz mięśni, leukopenia, morfologia krwi, napad padaczkowy grand mal, neutropenia, obrzęk naczynioruchowy, pancytopenia, parestezja, reakcja anafilaktyczna, skurcz oskrzeli, śródmiąższowe zapalenie płuc, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, trombocytopenia, ucisk w klatce piersiowej, układ krwiotwórczy, wydłużenie odcinka QT, zaburzenie hematologiczne, zapalenie wątroby, zawroty głowy, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka cholestatyczna - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Xyvelam
Lewofloksacyna, fluorochinolon o szerokim spektrum działania, wymaga szczególnej ostrożności w stosowaniu ze względu na ryzyko poważnych działań niepożądanych, w tym zapalenia i zerwania ścięgien (szczególnie Achillesa), które mogą wystąpić już w ciągu 48 godzin od rozpoczęcia terapii. Ryzyko to jest zwiększone u pacjentów w podeszłym wieku, z niewydolnością nerek, po przeszczepach narządów, przy dawkach dobowych 1000 mg oraz u osób jednocześnie leczonych kortykosteroidami. Lewofloksacyna jest przeciwwskazana u pacjentów z padaczką i wymaga ostrożności u osób z ryzykiem wydłużenia odstępu QT, chorobami serca oraz zaburzeniami elektrolitowymi. Ponadto, stosowanie leku może prowadzić do rzadkich, ale ciężkich reakcji skórnych (SJS, TEN, DRESS), zaburzeń metabolicznych (hipoglikemia, hiperglikemia), polineuropatii, a także poważnych powikłań hematologicznych, takich jak agranulocytoza czy niedokrwistość aplastyczna. Dawkowanie powinno być dostosowane u pacjentów z niewydolnością nerek, a podczas terapii należy monitorować parametry krzepliwości u osób przyjmujących antagonistów witaminy K.
agranulocytoza, antagonista witaminy K, bakteryjne zapalenie zatok, choroba Behçeta, choroba Clostridium difficile, fluorochinolon, leukopenia, martwica wątroby, miastenia, mioklonia, MRSA, nadwrażliwość na światło, neutropenia, niedobór dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej, niedokrwistość aplastyczna, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność szpiku kostnego, olbrzymiokomórkowe zapalenie tętnic, pancytopenia, polineuropatia czuciowo-ruchowa, przewlekłe zapalenie oskrzeli, reakcja nadwrażliwości, reakcja psychotyczna, rzekomobłoniaste zapalenie jelita, skórne działania niepożądane, tętniak aorty, trombocytopenia, wąglik płucny, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia glikemii, zapalenie ścięgna, zapalenie tętnic Takayasu, zerwanie ścięgna, zespół DRESS, zespół Ehlersa-Danlosa, zespół Lyella, zespół Marfana, zespół Sjögrena, zespół Stevensa-Johnsona, zespół Turnera