wstrząs anafilaktyczny
Wstrząs anafilaktyczny jest najcięższą postacią reakcji alergicznej, stanowiącą bezpośrednie zagrożenie życia. To nagła, uogólniona odpowiedź immunologiczna organizmu na alergen, charakteryzująca się gwałtownym spadkiem ciśnienia tętniczego, zaburzeniami krążenia i oddychania.
Do rozwoju wstrząsu anafilaktycznego dochodzi najczęściej w ciągu kilku minut po ekspozycji na alergen. Patofizjologicznie jest to związane z masywnym uwolnieniem mediatorów zapalnych (głównie histaminy) z komórek tucznych i bazofilów, co prowadzi do rozszerzenia naczyń krwionośnych, zwiększenia ich przepuszczalności, skurczu oskrzeli i obrzęku krtani.
Objawy kliniczne wstrząsu anafilaktycznego obejmują: pokrzywkę, obrzęk naczynioruchowy, duszność, świszczący oddech, bóle brzucha, wymioty, biegunkę oraz hipotensję. W najcięższych przypadkach może dojść do utraty przytomności, zatrzymania krążenia i zgonu.
Leczenie wstrząsu anafilaktycznego wymaga natychmiastowego działania. Podstawowym lekiem jest adrenalina podawana domięśniowo, która powinna być zastosowana jak najszybciej. W dalszej kolejności stosuje się tlenoterapię, płynoterapię, leki przeciwhistaminowe i glikokortykosteroidy.
Pacjenci z epizodami wstrząsu anafilaktycznego w wywiadzie powinni być zaopatrzeni w autostrzykawkę z adrenaliną do samodzielnego podania w przypadku wystąpienia objawów. Kluczowym elementem profilaktyki jest identyfikacja i unikanie alergenów wywołujących reakcję, a w niektórych przypadkach rozważenie immunoterapii swoistej.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Haemoctin 250 250 j.m.
Haemoctin to preparat zawierający ludzki czynnik VIII krzepnięcia, stosowany w terapii hemofilii A, dostępny w dawkach 250, 500 oraz 1000 j.m. W praktyce klinicznej rzadko obserwuje się reakcje nadwrażliwości, które mogą manifestować się obrzękiem naczynioruchowym, uczuciem pieczenia w miejscu podania, dreszczami, pokrzywką, bólami głowy, niedociśnieniem tętniczym, tachykardią czy świszczącym oddechem. Należy zwrócić szczególną uwagę na możliwość wystąpienia ciężkiej anafilaksji, w tym wstrząsu anafilaktycznego, stanowiącego zagrożenie życia. Ponadto, istotnym powikłaniem jest rozwój inhibitorów przeciwko czynnikowi VIII, które u pacjentów uprzednio nieleczonych (PUN) występują bardzo często (≥1/10), a u pacjentów uprzednio leczonych (PUL) niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100), prowadząc do osłabienia odpowiedzi terapeutycznej i konieczności konsultacji w specjalistycznym ośrodku hemofilii.
anafilaksja, ból głowy, centrum leczenia hemofilii, czynnik VIII krzepnięcia krwi, dreszcze, hemofilia A, inhibicja czynnika VIII, inhibitor czynnika VIII, leczenie przeciwwstrząsowe, nadwrażliwość, niedociśnienie tętnicze, niepokój ruchowy, nudności i wymioty, obrzęk naczynioruchowy, osocze ludzkie, pacjent uprzednio leczony, pacjent uprzednio nieleczony, parestezje, pokrzywka, pokrzywka uogólniona, przeciwciało neutralizujące, reakcja alergiczna, rumień, świąd, świszczący oddech, tachykardia, ucisk w klatce piersiowej, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenia krwi i układu chłonnego, zaburzenia skóry i tkanki podskórnej, zaburzenia układu immunologicznego - Leksykon substancji czynnych
Mietlica pospolita – Dawkowanie i sposób podawania
Preparat POLLINEX+Rye zawiera alergoidy pyłku mietlicy pospolitej (Agrostis tenuis), standaryzowane immunologicznie i biochemicznie, wyrażone w jednostkach standaryzowanych (SU). Leczenie immunoterapią alergenową obejmuje schemat trzech fiol z rosnącym stężeniem: zielona (600 SU/ml, dawka 300 SU/0,5 ml), żółta (1600 SU/ml, dawka 800 SU/0,5 ml) oraz czerwona (4000 SU/ml, dawka 2000 SU/0,5 ml). Alternatywne dawkowanie jest rekomendowane u pacjentów silnie uczulonych, z możliwością modyfikacji dawki w zależności od tolerancji i stopnia uczulenia, nie przekraczając maksymalnej dawki 0,5 ml. Po zakończeniu fazy podstawowej zaleca się kontynuację podtrzymującą z fiolki nr 3 (2000 SU/0,5 ml) w odstępach 1-4 tygodni, maksymalnie do 6 tygodni, z możliwością dostosowania dawki w przypadku nietolerancji.
aldehyd glutarowy, alergoidy pyłku traw, dawka podtrzymująca, epinefryna, immunoterapia, jednostka standaryzowana, L-tyrozyna, leczenie podtrzymujące, metoda immunologiczna, mietlica pospolita, obrzęk miejscowy, podanie podskórne, reakcja miejscowa, reakcja ogólnoustrojowa, rozedma płuc, rozstrzenie oskrzelowe, silne uczulenie, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenia sercowo-naczyniowe - Leksykon substancji czynnych
Dekslanzoprazol – Działania niepożądane
Deksalanzoprazol, dostępny w dawkach 30 mg, 60 mg oraz 90 mg, wykazuje profil bezpieczeństwa porównywalny do placebo i lanzoprazolu, z większością działań niepożądanych o charakterze łagodnym lub umiarkowanym. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi są biegunka, bóle brzucha, bóle głowy, nudności, dyskomfort w jamie brzusznej, wzdęcia oraz zaparcia, niezależnie od płci, wieku i rasy pacjentów. Wśród poważnych działań niepożądanych należy zwrócić uwagę na reakcje anafilaktyczne, zespół Stevensa-Johnsona, martwicę toksyczno-rozpływną naskórka, zespół DRESS oraz rumień wielopostaciowy, które wymagają natychmiastowej interwencji. Ponadto, odnotowano przypadki ciężkiej autoimmunologicznej niedokrwistości hemolitycznej po 4-7 miesiącach terapii dawką 60 mg, co podkreśla konieczność monitorowania morfologii krwi u pacjentów długotrwale leczonych dekslanzoprazolem.
biegunka, cewkowo-śródmiąższowe zapalenie nerek, dekslanzoprazol, Dexilant, drgawki, działanie hepatotoksyczne, hipokalcemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, hiponatremia, idiopatyczna plamica małopłytkowa, inhibitor pompy protonowej, kandydoza, lanzoprazol, lek przeciwhistaminowy, martwica toksyczna rozpływna naskórka, nadciśnienie tętnicze, niedokrwistość hemolityczna autoimmunologiczna, niewydolność nerek, omam słuchowy, omam wzrokowy, osteoporoza, parestezja, polekowe zapalenie wątroby, polip dna żołądka, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, steroid, tężyczka, toczeń rumieniowaty, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie smaku, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona, złamanie kości biodrowej, złamanie kości nadgarstka, złamanie kręgosłupa - Leksykon substancji czynnych
Inhibitor C1-esterazy – Działania niepożądane
Inhibitor C1-esterazy, pozyskiwany z ludzkiego osocza, jest stosowany w leczeniu dziedzicznego obrzęku naczynioruchowego (HAE). Profil bezpieczeństwa różni się w zależności od drogi podania: dożylne preparaty Berinert 500 i 1500 wykazują inne działania niepożądane niż podskórne Berinert 2000 i 3000. Do najpoważniejszych działań niepożądanych należą powikłania zakrzepowe, szczególnie przy wysokich dawkach stosowanych poza zarejestrowanymi wskazaniami (np. profilaktyka zespołu przeciekania włośniczkowego, operacje kardiochirurgiczne z krążeniem pozaustrojowym), które w niektórych przypadkach doprowadziły do zgonu. Reakcje alergiczne i anafilaktyczne, obejmujące tachykardię, zaburzenia ciśnienia tętniczego, pokrzywkę, duszność oraz wstrząs anafilaktyczny, występują niezbyt często przy podaniu dożylnym. Reakcje w miejscu podania są częstsze przy podaniu podskórnym i obejmują m.in. zasinienie, obrzęk, świąd, wysypkę i ból. Często obserwuje się także zapalenie nosogardzieli (bardzo często) oraz zawroty głowy i reakcje nadwrażliwości (często) przy podaniu podskórnym.
ból głowy, czynnik zakaźny, dziedziczny obrzęk naczynioruchowy, hipertensja, hipotensja, inaktywacja wirusów, inhibitor C1-esterazy, krążenie pozaustrojowe, nudność, podanie dożylne, podanie podskórne, pokrzywka, powikłanie zakrzepowe, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, świąd, tachykardia, wstrząs anafilaktyczny, wysypka, zaburzenie ciśnienia tętniczego, zapalenie błony śluzowej, zapalenie nosogardzieli, zawrót głowy, zespół przeciekania włośniczkowego - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Dicloratio (75 mg + 20 mg)/2 ml
Dicloratio to roztwór do wstrzykiwań zawierający 75 mg diklofenaku sodowego oraz 20 mg lidokainy chlorowodorku jednowodnego w ampułce 2 ml, przeznaczony do głębokiego wstrzyknięcia domięśniowego w górny zewnętrzny kwadrant mięśnia pośladkowego wielkiego. Standardowa dawka u dorosłych wynosi 75 mg diklofenaku na dobę, z możliwością zwiększenia do 150 mg (2 wstrzyknięcia) w ciężkich przypadkach, z zachowaniem kilkugodzinnej przerwy i zmiany miejsca podania. Terapia parenteralna powinna być stosowana jednorazowo, wyłącznie gdy konieczne jest szybkie działanie przeciwbólowe lub gdy nie można zastosować postaci doustnych bądź doodbytniczych. Całkowita dobowa dawka diklofenaku nie powinna przekraczać 150 mg, a po ustąpieniu ostrego bólu zaleca się kontynuację leczenia innymi formami diklofenaku. Lidokaina pełni funkcję środka znieczulającego, a jej dawka jest dostosowana do indywidualnych potrzeb pacjenta i obszaru znieczulania.
diklofenak sodowy, działanie niepożądane, działanie przeciwbólowe, efekt terapeutyczny, lidokainy chlorowodorek jednowodny, mięsień pośladkowy wielki, reakcja anafilaktyczna, roztwór do wstrzykiwań, środek znieczulający, tabletka dojelitowa, terapia parenteralna, wstrząs anafilaktyczny, wstrzyknięcie domięśniowe, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, znieczulenie lokalne - Leksykon substancji czynnych
Korzeń mydlnicy – Działania niepożądane
Korzeń mydlnicy (Saponaria officinalis L., radix) jest składnikiem preparatów ziołowych, takich jak Pectosol, stosowanych w lecznictwie, jednak jego stosowanie wiąże się z ryzykiem wystąpienia działań niepożądanych, zwłaszcza reakcji nadwrażliwości. Odnotowano pojedyncze przypadki wstrząsu anafilaktycznego oraz obrzęku Quinckego, które stanowią zagrożenie życia, a także inne reakcje alergiczne o nieznanej częstości występowania. Ponadto, preparaty zawierające korzeń mydlnicy mogą wywoływać zaburzenia żołądkowo-jelitowe, takie jak bóle brzucha, nudności oraz rzadko podrażnienie żołądka. W przypadku Pectosolu istotnym czynnikiem jest obecność etanolu w stężeniu 57-63% V/V, który może nasilać podrażnienie błony śluzowej żołądka i objawy ze strony przewodu pokarmowego.
ból brzucha, działania niepożądane, korzeń mydlnicy, monitorowanie bezpieczeństwa leku, monitorowanie działań niepożądanych, nudności, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk Quinckego, Pectosol, personel medyczny, podrażnienie żołądka, postępowanie przeciwwstrząsowe, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości, spadek ciśnienia tętniczego, stosunek korzyści do ryzyka, Urząd Rejestracji Produktów Leczniczych, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenia żołądka, zaburzenia żołądkowo-jelitowe - Leksykon leków
Działania niepożądane – Zalanzo 30 mg
Lek Zalanzo, zawierający lansoprazol w dawkach 15 mg lub 30 mg, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych o różnej częstości i nasileniu. Najczęściej obserwuje się hematologiczne zaburzenia, takie jak małopłytkowość, eozynofilia i leukopenia, a także objawy ze strony układu nerwowego (bóle i zawroty głowy) oraz przewodu pokarmowego (nudności, biegunka, bóle brzucha, zaparcia, wymioty, wzdęcia, suchość w jamie ustnej). Często występuje także zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych oraz objawy skórne, takie jak pokrzywka, świąd i osutka. Rzadziej notuje się poważniejsze stany, w tym agranulocytozę, pancytopenię, zapalenie wątroby, zapalenie trzustki, złamania kości biodrowej, nadgarstka lub kręgosłupa, a także śródmiąższowe zapalenie nerek i ginekomastię. Wśród działań niepożądanych o częstości nieznanej wymienia się hipomagnezemię, hiponatremię oraz podwyższenie cholesterolu i triglicerydów.
agranulocytoza, ból stawowy, dysfagia, dysgeuzja, działanie niepożądane, enzymy wątrobowe, eozynofilia, fotowrażliwość, ginekomastia, halucynacje wzrokowe, hipertrójglicerydemia, hipomagnezemia, hiponatremia, kandydoza przełyku, kapsułki dojelitowe, lansoprazol, leukopenia, małopłytkowość, mlekotok, niedokrwistość, ostra niewydolność nerek, pancytopenia, parestezje, pokrzywka, polipy dna żołądka, rumień wielopostaciowy, splątanie, śródmiąższowe zapalenie nerek, toczeń rumieniowaty skórny, toksyczno-rozpływna martwica naskórka, wstrząs anafilaktyczny, zapalenie języka, zapalenie okrężnicy, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zespół Stevensa-Johnsona, złamanie kości biodrowej, żółtaczka - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Cefotaxime Dali Pharma 1 g
Produkt leczniczy Cefotaxime Dali Pharma, zawierający cefotaksym sodowy, jest antybiotykiem z grupy cefalosporyn, którego stosowanie jest przeciwwskazane u pacjentów z nadwrażliwością na cefotaksym, inne cefalosporyny, penicyliny lub beta-laktamy ze względu na ryzyko wstrząsu anafilaktycznego. Szczególną ostrożność należy zachować przy podawaniu preparatu z lidokainą – jest to przeciwwskazane dożylnie, u dzieci poniżej 30 miesięcy, u pacjentów z nadwrażliwością na lidokainę, blokiem serca bez rozrusznika oraz ciężką niewydolnością serca. Każdorazowo konieczna jest dokładna kwalifikacja pacjenta, uwzględniająca wywiad alergiczny, stan układu krążenia oraz wiek.
antybiotyk beta-laktamowy, antybiotyk cefalosporynowy, blok serca, cefalosporyna, cefotaksym sodowy, ciężka niewydolność serca, lidokaina, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na lidokainę, niewydolność serca, reakcja alergiczna na leki, reakcja anafilaktyczna, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie przewodzenia serca - Leksykon leków
Przedawkowanie – Pollinex + Rye 600 SU/ml, 1600 SU/ml, 4000 SU/ml (leczenie podstawowe); 4000 SU/ml (leczenie podtrzymujące)
Mieszanka alergoidów pyłku 13 traw stosowana w immunoterapii swoistej, preparat POLLINEX+Rye, wymaga precyzyjnego dawkowania, aby uniknąć przedawkowania, które może prowadzić do poważnych działań niepożądanych. Kluczowe czynniki ryzyka to nieprzestrzeganie odstępów między dawkami, podanie dawki wyższej niż zalecana (szczególnie przy przejściu między stężeniami 600 SU/ml, 1600 SU/ml, 4000 SU/ml) oraz błędna droga podania (donaczyniowa lub domięśniowa zamiast podskórnej). Przedawkowanie manifestuje się nasilonymi reakcjami miejscowymi (obrzęk, zaczerwienienie, świąd) oraz systemowymi, od łagodnych (świąd, pokrzywka, nieżyt nosa) po ciężkie (wstrząs anafilaktyczny, spadek ciśnienia tętniczego), z ryzykiem wzrastającym szczególnie przy podaniu donaczyniowym.
adrenalina, alergoidy pyłku traw, beta-2-mimetyk, immunoterapia alergenowa, immunoterapia swoista, kortykosteroid, lek przeciwhistaminowy, nieżyt nosa, obrzęk miejscowy, obrzęk twarzy, podanie domięśniowe, podanie donaczyniowe, podanie podskórne, pokrzywka, Pollinex+Rye, resuscytacja, skurcz oskrzeli, świąd uogólniony, wstrząs anafilaktyczny - Leksykon leków
Działania niepożądane – Bisacodyl VP 5 mg
Bisacodyl VP, zawierający 5 mg bisakodylu w formie tabletek dojelitowych, wykazuje działania niepożądane o różnej częstości występowania. Reakcje alergiczne, w tym obrzęk naczynioruchowy (obrzęk Quinckego) oraz reakcje anafilaktoidalne, występują bardzo rzadko (<1/10 000). Objawy te mogą manifestować się jako wysypka, świąd, duszność i stanowią potencjalnie zagrażające życiu powikłania wymagające natychmiastowej interwencji. Dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego, takie jak bóle brzucha i biegunka, mają częstość nieznaną i są związane z mechanizmem działania leku, polegającym na zwiększeniu perystaltyki jelitowej.
biegunka, bisakodyl, ból brzucha, ból skurczowy, działanie niepożądane, immunoglobulina E, mechanizm działania leku, monitorowanie bezpieczeństwa leku, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk twarzy, perystaltyka jelitowa, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktoidalna, stosunek korzyści do ryzyka, stymulacja perystaltyki, tabletka dojelitowa, wodnisty stolec, wstrząs anafilaktyczny - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Predasol 50 mg
Predasol to preparat zawierający prednizolonu sodu bursztynian, glikokortykosteroid stosowany pozajelitowo w stanach nagłych wymagających szybkiej interwencji, dostępny w dawkach 25 mg, 50 mg, 250 mg oraz 1000 mg. Wskazania obejmują wstrząs anafilaktyczny (po adrenalinie), obrzęk płuc wywołany toksynami (chlor, izocyjaniany, siarkowodór, fosgen, azot, ozon), zachłyśnięcie sokiem żołądkowym, ciężki napad astmy oporny na bronchodilatatory, obrzęk mózgu o różnej etiologii, pseudokrup, ostre schorzenia hematologiczne (autoimmunologiczna niedokrwistość hemolityczna, ostra plamica małopłytkowa), ciężkie choroby skóry (pęcherzyca zwykła, erytrodermia, ostry wyprysk), ostry odrzut przeszczepu nerki, zespół Dresslera oraz ciężkie choroby zakaźne w skojarzeniu z terapią przeciwdrobnoustrojową. Preparat jest również stosowany w ostrym przełomie nadnerczowym. Dawkowanie dostosowuje się do wieku i masy ciała pacjenta, a preparat występuje w formie proszku i rozpuszczalnika do roztworu do wstrzykiwań lub infuzji.
dur brzuszny, erytrodermia, glikokortykosteroid, gruźlica, guz mózgu, napad astmy, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność kory nadnerczy, obrzęk mózgu, obrzęk płuc, odrzucanie przeszczepu, pęcherzyca zwykła, plamica małopłytkowa, prednizolonu sodu bursztynian, przełom nadnerczowy, pseudokrup, ropień mózgu, wstrząs anafilaktyczny, wyprysk, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, zawał mięśnia sercowego, zespół Dresslera, zespół pozawałowy - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Micafungin Zentiva
Mykafungina wymaga ścisłego monitorowania ze względu na ryzyko hepatotoksyczności, w tym rozwoju ognisk zmienionych hepatocytów (FAH) oraz nowotworów wątrobowokomórkowych, co potwierdzono w badaniach przedklinicznych u szczurów przy ekspozycji zbliżonej do klinicznej. W trakcie terapii obserwowano istotne podwyższenie aktywności aminotransferaz (AlAT, AspAT) oraz bilirubiny całkowitej, przekraczające trzykrotnie górną granicę normy, a także przypadki zapalenia i niewydolności wątroby, w tym śmiertelne. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby, przewlekłymi chorobami wątroby o charakterze przednowotworowym (marskość, zaawansowane włóknienie, wirusowe zapalenie wątroby), u noworodków oraz u osób przyjmujących jednocześnie leki hepatotoksyczne lub genotoksyczne. W przypadku utrzymującego się wzrostu AlAT/AspAT wskazane jest wczesne przerwanie leczenia, aby ograniczyć ryzyko adaptacyjnej regeneracji i potencjalnej kancerogenezy.
AlAT AspAT, bilirubina całkowita, choroba wątroby noworodków, dezoksycholan amfoterycyny B, hemoliza śródnaczyniowa, hepatotoksyczność, itrakonazol, marskość wątroby, mykafungina, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, nifedypina, nowotwór wątrobowokomórkowy, powikłanie hemolityczne, reakcja anafilaktoidalna, reakcja anafilaktyczna, syrolimus, toksyczna nekroliza naskórka, wirusowe zapalenie wątroby, włóknienie wątroby, wrodzony niedobór enzymatyczny, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie czynności wątroby, zapalenie wątroby, zespół Lyella, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczająca reakcja skórna, zmienione hepatocyty - Leksykon substancji czynnych
Miotła zbożowa – Przedawkowanie
Przedawkowanie preparatu Perosall T13, zawierającego mieszankę alergenów pyłku traw, w tym miotłę zbożową (Apera spica venti) w stężeniach od 1 JS/ml do 5000 JS/ml, może prowadzić do szerokiego spektrum reakcji niepożądanych, zarówno miejscowych, jak i ogólnoustrojowych. Objawy miejscowe obejmują świąd, pieczenie, obrzęk języka i warg oraz podrażnienie gardła, pojawiające się już przy dawkach od 10 JS/ml. Reakcje ogólnoustrojowe, takie jak pokrzywka, obrzęk naczynioruchowy, skurcz oskrzeli, tachykardia, spadek ciśnienia tętniczego, nudności, wymioty oraz wstrząs anafilaktyczny, występują głównie przy dawkach od 1000 JS/ml, a szczególnie przy 5000 JS/ml, stanowiąc zagrożenie życia pacjenta.
adrenalina, alergen pyłku trawy, beta2-mimetyk, biegunka, ból brzucha, duszność, grzebienica pospolita, kłosówka wełnista, kortykosteroid, kostrzewa łąkowa, kupkówka pospolita, lek przeciwhistaminowy, mietlica biaława, miotła zbożowa, nadmierne ślinienie, niepokój i lęk, nudności i wymioty, obrzęk języka, obrzęk naczynioruchowy, Perosall T13, pieczenie jamy ustnej, podrażnienie gardła, pokrzywka, rajgras wyniosły, reakcja anafilaktyczna, roztwór podjęzykowy, skurcz oskrzeli, spadek ciśnienia tętniczego, świąd jamy ustnej, tachykardia, tomka wonna, tymotka łąkowa, wiechlina, wstrząs anafilaktyczny, wyczyniec łąkowy, życica trwała, żyto zwyczajne - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Groprinosin Baby
Lek Groprinosin Baby w formie syropu zawiera 50 mg/ml inozyny pranobeks i wymaga szczególnej ostrożności podczas stosowania, zwłaszcza u pacjentów z dną moczanową, hiperurykemią, kamicą moczową lub żółciową oraz zaburzeniami czynności nerek. Podczas terapii obserwuje się przemijające zwiększenie stężenia kwasu moczowego w surowicy i moczu, zwykle mieszczące się w granicach normy (górna granica 8 mg/dl lub 0,42 mmol/l). Wzrost ten wynika z katabolizmu inozyny, a nie z zaburzeń enzymatycznych czy klirensu nerkowego. Konieczne jest regularne monitorowanie stężenia kwasu moczowego oraz parametrów nerkowych, a także wątroby i morfologii krwi podczas długotrwałej terapii, ze względu na ryzyko powstawania kamieni nerkowych i potencjalnych działań niepożądanych.
anafilaksja, cukrzyca, czynność nerek, dna moczanowa, enzym wątrobowy, glikemia, hiperurykemia, inozyna pranobeks, kamica moczowa, kamica żółciowa, kamień nerkowy, kwas moczowy, metylu parahydroksybenzoesan, morfologia krwi, niedobór sacharazy-izomaltazy, nietolerancja fruktozy, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, propylu parahydroksybenzoesan, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie czynności nerek, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Abirateron Aristo 500 mg
Abirateron Aristo (abirateronu octan) jest stosowany w terapii zaawansowanego raka gruczołu krokowego z przerzutami. Najczęstsze działania niepożądane obserwowane w badaniach klinicznych fazy 3 (występujące u ≥10% pacjentów) to obrzęk obwodowy (23% vs. 17% placebo), hipokaliemia (18% vs. 8%), nadciśnienie tętnicze (22% vs. 16%), zakażenia dróg moczowych oraz podwyższenie aktywności aminotransferaz (AlAT, AspAT). Ciężkie działania niepożądane stopnia 3 i 4 według CTCAE obejmowały hipokaliemię (6% vs. 1%), nadciśnienie tętnicze (7% vs. 5%) oraz obrzęk obwodowy (1% vs. 1%). Mechanizm działania abirateronu wiąże się z aktywnością mineralokortykosteroidową, co tłumaczy występowanie nadciśnienia, hipokaliemii i zastojów płynów, które można skutecznie kontrolować stosując jednocześnie kortykosteroidy. W badaniach wykluczono pacjentów z niepoddającym się leczeniu nadciśnieniem, istotnymi chorobami serca oraz niewydolnością serca klasy II-IV wg NYHA lub frakcją wyrzutową <50%.
abirateronu octan, alergiczne zapalenie pęcherzyków płucnych, aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, arytmia, biegunka, bilirubina całkowita, choroba serca, dławica piersiowa, dusznica bolesna, działanie mineralokortykosteroidowe, frakcja wyrzutowa serca, górna granica normy, hepatotoksyczność, hipertriglicerydemia, hipokaliemia, krwiomocz, migotanie przedsionków, miopatia, nadciśnienie tętnicze, nadostre zapalenie wątroby, niestrawność, niewydolność nadnerczy, niewydolność serca, obrzęk obwodowy, ostra niewydolność wątroby, posocznica, rabdomioliza, rak gruczołu krokowego z przerzutami, tachykardia, tętnicze zdarzenie zakrzepowe, wstrząs anafilaktyczny, wydłużenie odstępu QT, wysypka, zakażenie dróg moczowych, zastój płynów, zawał mięśnia sercowego, złamanie - Leksykon leków
Działania niepożądane – Adoben 200 mg
Tapentadol w postaci tabletek o przedłużonym uwalnianiu wykazuje profil bezpieczeństwa charakteryzujący się głównie łagodnymi i umiarkowanymi działaniami niepożądanymi, najczęściej dotyczącymi układu pokarmowego (nudności, zaparcia) oraz ośrodkowego układu nerwowego (zawroty głowy, senność, bóle głowy). Długotrwałe badania kliniczne do 1 roku nie wykazały istotnego ryzyka zespołu odstawienia po nagłym przerwaniu terapii, choć zaleca się monitorowanie objawów odstawiennych. Wśród działań niepożądanych odnotowano również rzadkie, ale potencjalnie zagrażające życiu reakcje anafilaktyczne, depresję oddechową oraz drgawki. Ryzyko uzależnienia, choć rzadkie, wymaga szczególnej uwagi przy długotrwałym stosowaniu ze względu na opioidowy mechanizm działania tapentadolu.
adherencja, anafilaksja, ból przewlekły, częstomocz, depresja oddechowa, drgawki, dysfagia, dysfunkcja seksualna, dyzartria, działanie niepożądane, majaczenie, mimowolne skurcze mięśni, nadwrażliwość na lek, niedoczulica, objawy odstawienne, obniżenie ciśnienia tętniczego, obrzęk naczynioruchowy, ośrodkowy układ nerwowy, parestezja, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, stan splątania, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, tapentadol, układ monoaminergiczny, układ pokarmowy, uzależnienie od leku, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenia mikcji, zaburzenia motoryki, zaburzenia percepcji, zaburzenia przytomności, zaburzenia wodno-elektrolitowe, zespół odstawienia - Leksykon leków
Działania niepożądane – Durogesic 12 mcg/h
System transdermalny Durogesic, zawierający fentanyl, był badany na 1565 dorosłych i 289 dzieci w 11 badaniach klinicznych, w tym badaniu z podwójnie ślepą próbą i grupą placebo. Najczęstsze działania niepożądane (≥10%) u dorosłych to nudności (35,7%), wymioty (23,2%), zaparcia (23,1%), senność (15,0%), zawroty głowy (13,1%) oraz ból głowy (11,8%). Profil bezpieczeństwa u dzieci jest podobny, z najczęstszymi działaniami niepożądanymi: wymioty (33,9%), nudności (23,5%), ból głowy (16,3%), zaparcia (13,5%), biegunka (12,8%) i świąd (12,8%). Działania niepożądane zostały sklasyfikowane według układów i narządów oraz częstości występowania, z uwzględnieniem m.in. zaburzeń układu nerwowego, psychicznych, sercowo-naczyniowych i oddechowych. Wielokrotne stosowanie może prowadzić do tolerancji i uzależnienia, a nagłe odstawienie – do objawów odstawienia, w tym u noworodków matek stosujących fentanyl w ciąży.
alergiczne zapalenie skóry, badanie z podwójnie ślepą próbą, bezdech, bezsenność, ból nienowotworowy, ból nowotworowy, bradykardia, depresja, depresja oddechowa, drgawki kloniczne, fentanyl, grupa kontrolna placebo, hipowentylacja, jadłowstręt, kontaktowe zapalenie skóry, majaczenie, nadciśnienie tętnicze, napad drgawkowy, napad grand mal, niedobór androgenów, niedociśnienie tętnicze, niedrożność jelit, niedrożność jelit częściowa, objaw odstawienny, obrzęk obwodowy, reakcja anafilaktyczna, reakcja rzekomoanafilaktyczna, sinica, stan splątania, substancja czynna, system transdermalny, tachykardia, tolerancja lekowa, układ serotoninergiczny, uzależnienie lekowe, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie erekcji, zatrzymanie moczu, zespół odstawienny, zespół serotoninowy, zespół zaburzeń oddechowych - Leksykon substancji czynnych
Hydroksyzyna – Działania niepożądane
Hydroksyzyna, lek przeciwhistaminowy o złożonym mechanizmie działania, wykazuje działania niepożądane wynikające z depresyjnego lub paradoksalnego wpływu na ośrodkowy układ nerwowy (OUN), działania przeciwcholinergicznego oraz reakcji nadwrażliwości. W badaniach klinicznych z udziałem 735 pacjentów przyjmujących 50 mg/dobę hydroksyzyny, najczęściej obserwowano senność (13,74%), ból głowy (1,63%), suchość w jamie ustnej (1,22%) oraz zmęczenie (1,36%). Po wprowadzeniu leku do obrotu zgłaszano także rzadkie, ale poważne działania niepożądane, takie jak wstrząs anafilaktyczny, drgawki, zaburzenia rytmu serca (tachykardia, migotanie komór, torsade de pointes), ciężkie reakcje skórne (zespół Stevensa-Johnsona, martwica toksyczno-rozpływna naskórka) oraz zaburzenia psychiczne (pobudzenie, splątanie, omamy). Hydroksyzyna może wydłużać odstęp QT, co wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z chorobami serca, zaburzeniami elektrolitowymi lub stosujących inne leki wydłużające QT.
arytmia komorowa, badanie kontrolowane placebo, częstoskurcz komorowy, depresja oddechowa, depresja OUN, drgawki, dyskineza, dystonia, działanie paradoksalne, działanie przeciwcholinergiczne, jaskra z wąskim kątem, lek przeciwhistaminowy, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, migotanie komór, napady przymusowego patrzenia, obrzęk naczynioruchowy, omamy, ośrodkowy układ nerwowy, ostra uogólniona osutka krostkowa, pokrzywka, reakcja nadwrażliwości, rozrost gruczołu krokowego, rumień wielopostaciowy, sedacja, senność, skurcz oskrzeli, tachykardia, testy czynnościowe wątroby, torsade de pointes, wstrząs anafilaktyczny, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia napięcia mięśniowego, zapalenie wątroby, zatrzymanie akcji serca, zatrzymanie moczu, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Salflumix Easyhaler (50 mcg + 500 mcg)/dawkę odmierzoną
Salflumix Easyhaler to preparat złożony zawierający salmeterol (długo działający β₂-mimetyk) oraz flutykazon propionian (kortykosteroid), którego profil działań niepożądanych odpowiada sumie efektów obu składników. W trakcie terapii nie stwierdzono działań niepożądanych wynikających z interakcji między tymi substancjami. Długotrwałe stosowanie, zwłaszcza w wysokich dawkach (np. 50 μg/500 μg), może prowadzić do ogólnoustrojowych działań kortykosteroidów, takich jak zespół Cushinga, zahamowanie czynności kory nadnerczy, spowolnienie wzrostu u dzieci oraz zmniejszenie gęstości mineralnej kości. Często obserwuje się miejscowe działania niepożądane flutykazonu, takie jak kandydoza jamy ustnej i gardła, podrażnienie gardła, chrypkę oraz bezgłos, które można ograniczyć przez płukanie jamy ustnej po inhalacji. Salmeterol może powodować drżenia, kołatanie serca i bóle głowy, zwykle przemijające podczas kontynuacji leczenia.
agresja, beta2-mimetyk, bezgłos, ból głowy, ból mięśnia, ból stawu, chrypka, cushingoidalne rysy twarzy, częstoskurcz nadkomorowy, depresja, drażliwość, drżenie, dusznica bolesna, flutykazonu propionian, gęstość mineralna kości, hiperglikemia, hipokaliemia, jaskra, kandydoza jamy ustnej i gardła, kandydoza przełyku, kołatanie serca, kortykosteroid, kurcz mięśnia, lęk, migotanie przedsionków, nadpobudliwość psychoruchowa, nieostre widzenie, obrzęk naczynioruchowy, paradoksalny skurcz oskrzeli, podrażnienie gardła, przewlekła obturacyjna choroba płuc, reakcja anafilaktyczna, salmeterol, skórna reakcja nadwrażliwości, skurcz dodatkowy, tachykardia, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie snu, zaćma, zahamowanie czynności kory nadnerczy, zapalenie części nosowej gardła, zapalenie oskrzeli, zapalenie płuc, zapalenie zatok, zespół Cushinga, złamanie pourazowe, zmiana zachowania - Leksykon leków
Działania niepożądane – Hydroxyzinum Teva 50 mg/ml
Hydroksyzyna w postaci roztworu do wstrzykiwań (50 mg/ml) wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, głównie wynikających z hamowania ośrodkowego układu nerwowego (OUN) oraz działania cholinolitycznego. Objawy ze strony OUN obejmują zarówno sedację (uspokojenie, senność), jak i paradoksalne pobudzenie (bezsenność, pobudzenie), a także poważniejsze zaburzenia, takie jak drgawki, dyskineza, omamy, splątanie i dezorientacja. Działania cholinolityczne manifestują się suchością błon śluzowych jamy ustnej, zaburzeniami akomodacji oka, zatrzymaniem moczu oraz zaparciami, co wymaga ostrożności u pacjentów z jaskrą, przerostem prostaty lub innymi przeciwwskazaniami. Ponadto, hydroksyzyna może wywoływać reakcje nadwrażliwości, w tym wstrząs anafilaktyczny oraz szerokie spektrum reakcji skórnych, od świądu i pokrzywki po obrzęk naczynioruchowy i ostrą uogólnioną osutkę krostkową (AGEP), które wymagają natychmiastowego odstawienia leku i interwencji medycznej.
dezorientacja, drgawki, dyskineza, działanie cholinolityczne, enzym wątrobowy, hydroksyzyna, jaskra, komorowe zaburzenie rytmu serca, niedociśnienie, obrzęk naczynioruchowy, omamy, ośrodkowy układ nerwowy, ostra uogólniona osutka krostkowa, pokrzywka, przerost prostaty, reakcja nadwrażliwości, sedacja, skurcz oskrzeli, splątanie, suchość jamy ustnej, tachykardia, torsade de pointes, wstrząs anafilaktyczny, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie akomodacji, zapalenie skóry, zatrzymanie moczu - Leksykon leków
Działania niepożądane – Pantopraz 40 mg 40 mg
Pantoprazol w dawce 40 mg, stosowany w postaci pantoprazolu sodowego półtorawodnego, może wywoływać działania niepożądane u około 5% pacjentów. Najczęściej obserwowane objawy to biegunka i ból głowy, występujące u około 1% pacjentów. Wśród poważniejszych działań niepożądanych, o częstości nieznanej, odnotowano ciężkie zaburzenia hematologiczne, takie jak agranulocytoza, małopłytkowość, leukopenia oraz pancytopenia. Ponadto, lek może indukować reakcje nadwrażliwości, w tym anafilaksję i wstrząs anafilaktyczny, wymagające natychmiastowej interwencji. Niezbyt często obserwuje się hiperlipidemie, zmiany masy ciała, zaburzenia snu, a także zwiększoną aktywność enzymów wątrobowych (aminotransferazy, γ-GT). Hipomagnezemia, hipokalcemia i hiponatremia występują z częstością nieznaną, co wymaga monitorowania elektrolitów u pacjentów długotrwale leczonych.
agranulocytoza, biegunka, bilirubina, ból głowy, depresja, dezorientacja, działanie niepożądane, enzym wątrobowy, ginekomastia, hiperlipidemia, hipokalcemia, hipomagnezemia, hiponatremia, leukopenia, małopłytkowość, mikroskopowe zapalenie jelita grubego, nadwrażliwość, niewydolność wątroby, nudności, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, omam, pancytopenia, pantoprazol, pantoprazol sodowy, parestezja, pokrzywka, polip dna żołądka, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, splątanie, śródmiąższowe zapalenie nerek, świąd, toczeń rumieniowaty, toksyczna nekroliza naskórka, uszkodzenie wątroby, wstrząs anafilaktyczny, wyprysk, wysypka skórna, zaburzenie smaku, zaburzenie snu, zaburzenie widzenia, zawrót głowy, zespół Lyella, zespół Stevensa-Johnsona, złamanie kości biodrowej, złamanie kości nadgarstka, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Allopurinol Aurovitas 100 mg
Allopurinol Aurovitas, dostępny w dawkach 100 mg i 300 mg, wykazuje stosunkowo rzadkie działania niepożądane, które jednak mogą nasilać się u pacjentów z chorobami nerek i wątroby. Najczęściej obserwuje się wysypkę (często), natomiast poważne reakcje, takie jak zespół Stevensa-Johnsona (SJS) i toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka (TEN), występują rzadko, ale wymagają natychmiastowego odstawienia leku i hospitalizacji. Bardzo rzadkie, ale istotne są zaburzenia hematologiczne (agranulocytoza, niedokrwistość aplastyczna, małopłytkowość), które wymagają pilnej konsultacji hematologicznej. Niezbyt często pojawiają się reakcje nadwrażliwości, a także zaburzenia żołądkowo-jelitowe (wymioty, nudności, biegunka). Monitorowanie funkcji wątroby jest wskazane ze względu na możliwość bezobjawowego wzrostu enzymów wątrobowych oraz rzadkich przypadków zapalenia wątroby, w tym martwicy i ziarniniakowego zapalenia wątroby.
agranulocytoza, allopurinol, aplazja erytrocytów, biegunka tłuszczowa, bradykardia, choroba nerek, choroba wątroby, cukrzyca, czyraczność, dławica piersiowa, eozynofilia, funkcja nerek, ginekomastia, hiperlipidemia, krwawe wymioty, krwiomocz, leczenie skojarzone, leukocytoza, leukopenia, limfadenopatia angioimmunoblastyczna, małopłytkowość, martwica wątroby, mocznica, morfologia krwi, nadciśnienie tętnicze, neuropatia obwodowa, niedokrwistość aplastyczna, niepłodność męska, obrzęk naczynioruchowy, parestezja, podwyższone enzymy wątrobowe, reakcja nadwrażliwości, toksyczne martwicze oddzielanie naskórka, wstrząs anafilaktyczny, wysypka polekowa, zaburzenia erekcji, zaćma, zapalenie błony śluzowej, zapalenie mieszków włosowych, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, zapalenie wątroby, zespół Stevensa-Johnsona, ziarniniakowe zapalenie wątroby, zmiany plamki żółtej - Leksykon leków
Działania niepożądane – Mepidont 2% z adrenaliną 1:100.000 (0,01 mg + 20 mg)/ml
Mepiwakaina, stosowana w preparacie Mepidont 2% z adrenaliną 1:100 000, może wywoływać działania niepożądane charakterystyczne dla amidowych środków znieczulających miejscowo, których nasilenie zależy od dawki oraz stężenia leku w osoczu. Do najczęstszych objawów należą nudności i wymioty, natomiast rzadziej obserwuje się pobudzenie ośrodkowego układu nerwowego (drżenia, dezorientacja, drgawki przy bardzo dużych dawkach), zaburzenia rytmu serca, bradykardię, rozszerzenie naczyń, nadciśnienie oraz reakcje alergiczne, w tym wstrząs anafilaktyczny. Adrenalina jako składnik obkurczający naczynia może powodować specyficzne działania niepożądane, takie jak niepokój, pocenie się, zaburzenia oddychania, nadciśnienie tętnicze, ból zamostkowy i światłowstręt, szczególnie niebezpieczne u pacjentów z chorobami układu sercowo-naczyniowego, nadczynnością tarczycy oraz utrwalonym nadciśnieniem tętniczym.
adrenalina, ból zamostkowy, bradykardia, choroba układu sercowo-naczyniowego, działanie niepożądane, idiosynkrazja, lek znieczulający miejscowo, Mepidont, mepiwakaina, nadciśnienie tętnicze, nadczynność tarczycy, nadwrażliwość, niedokrwienie mięśnia sercowego, nudności, obkurczenie naczyń krwionośnych, ośrodek wymiotny, pobudzenie ośrodkowego układu nerwowego, pobudzenie układu współczulnego, podwyższona temperatura ciała, pokrzywka, reakcja alergiczna, reakcja skórna, reakcja uczuleniowa, rozszerzenie naczyń, rozszerzenie oskrzeli, rozszerzenie źrenic, szczękościsk, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenia naczyniowe, zaburzenia oddychania, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia żołądkowo-jelitowe - Leksykon leków
Działania niepożądane – Reverantza 40 mg + 5 mg
Preparat Reverantza, zawierający olmesartan medoksomil (40 mg) i amlodypinę (5 mg), wykazuje profil działań niepożądanych zróżnicowany pod względem częstości i nasilenia. Najczęściej obserwuje się obrzęki obwodowe u 11,3% pacjentów, ból głowy u 5,3% oraz zawroty głowy u 4,5%. W zakresie hematologicznym odnotowano leukopenię i małopłytkowość – odpowiednio niezbyt często (olmesartan) i bardzo rzadko (amlodypina). Reakcje alergiczne i nadwrażliwość występują niezbyt często przy olmesartanie i bardzo rzadko przy amlodypinie, natomiast reakcje anafilaktyczne są rzadkie, ale potencjalnie zagrażające życiu. W zaburzeniach metabolicznych obserwuje się hiperglikemię (bardzo rzadko, amlodypina), hiperkaliemię (niezbyt często, zarówno w terapii skojarzonej, jak i monoterapii olmesartanem), hipertriglicerydemię i hiperurykemię (często, olmesartan). Zaburzenia psychiczne obejmują dezorientację (rzadko, amlodypina) oraz depresję (niezbyt często, amlodypina).
bloker kanału wapniowego, ból głowy, depresja, dezorientacja, hiperglikemia, hiperkaliemia, hipertriglicerydemia, hiperurykemia, leukopenia, małopłytkowość, morfologia krwi, nadwrażliwość na lek, obrzęk obwodowy, olmesartan medoksomil i amlodypina, ośrodkowy układ nerwowy, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, rozszerzenie naczyń obwodowych, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie hematologiczne, zaburzenie rytmu serca, zatrzymanie akcji serca, zawroty głowy - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Nervomix Forte –
Preparat Nervomix Forte w postaci kapsułek twardych zawiera ekstrakty roślinne: korzeń kozłka lekarskiego (210 mg), szyszki chmielu (52,5 mg), liść melisy (52,5 mg) oraz ziele dziurawca (35 mg). Jedynym bezwzględnym przeciwwskazaniem do stosowania leku jest nadwrażliwość na którykolwiek ze składników aktywnych lub substancji pomocniczych. Reakcje nadwrażliwości mogą obejmować objawy skórne (wysypka, pokrzywka, świąd), objawy ze strony układu oddechowego (duszność, skurcz oskrzeli), obrzęk naczynioruchowy, a w skrajnych przypadkach wstrząs anafilaktyczny. W przypadku wystąpienia takich objawów należy natychmiast przerwać terapię i wdrożyć odpowiednie leczenie.
Cannabaceae, diagnostyka alergii, duszność, hypericaceae, hyperici herba, konsultacja alergologiczna, korzeń kozłka lekarskiego, Lamiaceae, liść melisy, Lupuli strobilus, Melissae folium, nadwrażliwość, Nervomix Forte, objawy układu oddechowego, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, reakcja nadwrażliwości, reakcja skórna, skurcz oskrzeli, świąd, szyszki chmielu, Valerianaceae, Valerianae radix, wstrząs anafilaktyczny, wysypka, wywiad alergologiczny, ziele dziurawca - Leksykon substancji czynnych
Tazobaktam – Działania niepożądane
Tazobaktam, stosowany wyłącznie w połączeniu z piperacyliną (np. w preparatach Piperacillin + Tazobactam Eugia, Kalceks, Kabi, Tazocin), jest inhibitorem beta-laktamaz o szerokim spektrum działania. Najczęstszym działaniem niepożądanym tej kombinacji jest biegunka, występująca u ≥10% pacjentów, a także zakażenia drożdżakami. Do poważnych, choć rzadkich działań niepożądanych należą rzekomobłoniaste zapalenie jelit (≥1/100 do <1/10), toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka (≥1/10 000 do <1/1000), pancytopenia, wstrząs anafilaktyczny oraz zespół Stevensa-Johnsona, których częstość występowania jest nieokreślona. Wśród zaburzeń hematologicznych obserwuje się małopłytkowość i niedokrwistość (≥1/100 do <1/10), leukopenię (≥1/1000 do <1/100) oraz agranulocytozę (≥1/10 000 do <1/1000). Ponadto, leczenie może prowadzić do hipokaliemii, zaburzeń neurologicznych (np. napady drgawek, majaczenie), reakcji alergicznych o różnym nasileniu, a także do zaburzeń czynności nerek i wątroby.
agranulocytoza, aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, czas częściowej tromboplastyny, czas protrombinowy, encefalopatia, eozynofilia, eozynofilowe zapalenie płuc, fosfataza zasadowa, gamma-glutamylotransferaza, hipokaliemia, inhibitor beta-laktamaz, kanalikowo-śródmiąższowe zapalenie nerek, leukopenia, małopłytkowość, mukowiscydoza, napad drgawkowy, neutropenia, niedokrwistość, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność nerek, odczyn Combsa, ostra uogólniona osutka krostkowa, osutka polekowa z eozynofilią, pancytopenia, pęcherzowe zapalenie skóry, piperacylina z tazobaktamem, plamica, reakcja anafilaktoidalna, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, rzekomobłoniaste zapalenie jelit, tazobaktam, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, trombocytoza, wstrząs anafilaktoidalny, wstrząs anafilaktyczny, zakażenie drożdżakowe, zapalenie wątroby, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry, żółtaczka - Leksykon substancji czynnych
Czynnik XIII ludzki – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Produkt leczniczy Tisseel Lyo zawierający czynnik XIII ludzki (0,6-5 j.m./ml) jest przeznaczony do stosowania wyłącznie na zmiany chorobowe, z bezwzględnym zakazem podawania donaczyniowego ze względu na ryzyko powikłań zakrzepowo-zatorowych, w tym zatorów powietrznych i gazowych, które mogą być śmiertelne. Szczególną ostrożność należy zachować podczas zabiegów pomostowania aortalno-wieńcowego oraz przy aplikacji na śluzówkę nosa, gdzie ryzyko powikłań jest znaczne. Preparat powinien być nakładany w cienkiej warstwie, a okolice poza miejscem aplikacji muszą być zabezpieczone, aby uniknąć niepożądanego złączenia tkanek. Stosowanie urządzeń rozpylających wymaga przestrzegania zaleceń dotyczących ciśnienia i odległości aplikacji, a także monitorowania parametrów życiowych pacjenta (ciśnienie tętnicze, tętno, saturacja, końcowo-wydechowe stężenie CO2), aby zminimalizować ryzyko powikłań zatorowych i mechanicznych.
aprotynina, białko klejące, czynnik XIII ludzki, erytropoeza, gojenie rany, hipotensja, klej fibrynowy, końcowo-wydechowe stężenie CO2, kontaktowe zapalenie skóry, niedokrwistość hemolityczna, osocze, parwowirus B19, pokrzywka uogólniona, pomostowanie aortalno-wieńcowe, powikłanie zakrzepowo-zatorowe, rdzeń kręgowy, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości alergicznej, saturacja krwi, śluzówka nosa, tętnica oczna, trombina, wirusowe zapalenie wątroby typu A, wirusowe zapalenie wątroby typu B, wstrząs anafilaktyczny, zator powietrzny - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Poltram Combo 37,5 mg + 325 mg
Lek Poltram Combo, zawierający 37,5 mg tramadolu chlorowodorku oraz 325 mg paracetamolu w formie tabletek powlekanych, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na składniki preparatu, ostrym zatruciem alkoholem, lekami nasennymi, opioidami, lekami psychotropowymi oraz u osób stosujących inhibitory monoaminooksydazy (MAO) lub leczonych nimi w ciągu ostatnich 2 tygodni. Stosowanie leku w tych sytuacjach może prowadzić do nasilenia depresji ośrodkowego układu nerwowego, w tym ryzyka zahamowania ośrodka oddechowego, oraz do wystąpienia zespołu serotoninowego. Ponadto, Poltram Combo jest przeciwwskazany u pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby ze względu na ryzyko kumulacji substancji czynnych i potencjalnej hepatotoksyczności paracetamolu, a także u osób z lekooporną padaczką, gdyż tramadol obniża próg drgawkowy i zwiększa ryzyko napadów.
ciężka niewydolność wątroby, depresja oddechowa, depresja ośrodkowego układu nerwowego, działanie sedatywne, hepatotoksyczność, inhibitor monoaminooksydazy, kumulacja leku, nadwrażliwość na substancje czynne, napad padaczkowy, obrzęk naczynioruchowy, opioidowe leki przeciwbólowe, ostre zatrucie, padaczka lekooporna, podwyższone ciśnienie śródczaszkowe, próg drgawkowy, tramadol z paracetamolem, uzależnienie od opioidów, wstrząs anafilaktyczny, zespół serotoninowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Auglavin PPH 500 mg + 125 mg
Auglavin PPH to preparat zawierający 500 mg amoksycyliny trójwodnej oraz 125 mg potasu klawulanianu, stosowany w terapii zakażeń bakteryjnych. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi są zaburzenia żołądkowo-jelitowe, w szczególności biegunka (≥1/10), nudności i wymioty (≥1/100 do <1/10), a także kandydoza skóry i błon śluzowych (≥1/100 do <1/10). W trakcie leczenia należy monitorować także rzadziej występujące, ale potencjalnie poważne reakcje immunologiczne, takie jak anafilaksja, obrzęk naczynioruchowy oraz ciężkie reakcje skórne, w tym zespół Stevensa-Johnsona, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka i polekowa reakcja z eozynofilią i objawami ogólnymi (DRESS). Ponadto, mogą wystąpić zaburzenia hematologiczne, takie jak przemijająca agranulocytoza i niedokrwistość hemolityczna, a także poważne powikłania żołądkowo-jelitowe, w tym zapalenie jelita grubego związane z Clostridioides difficile oraz ostre zapalenie trzustki.
alergiczne zapalenie naczyń, amoksycylina trójwodna, anafilaksja, aseptyczne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, biegunka, czarny język włochaty, czas protrombinowy, dysbakterioza, kandydoza skóry i błon śluzowych, krystaluria, kwas klawulanowy, liniowa IgA dermatoza, nadmierny wzrost niewrażliwych bakterii, neutropenia, niedokrwistość hemolityczna, obrzęk naczynioruchowy, ostra uogólniona osutka krostkowa, ostre uszkodzenie nerek, ostre zapalenie trzustki, pęcherzowe złuszczające zapalenie skóry, polekowa reakcja z eozynofilią i objawami ogólnymi, potasu klawulanian, przemijająca agranulocytoza, przemijająca leukopenia, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, rzekomobłoniaste zapalenie okrężnicy, skórna reakcja polekowa, śródmiąższowe zapalenie nerek, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, trombocytopenia, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenia krzepnięcia krwi, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zapalenie jelita grubego, zapalenie wątroby, zespół choroby posurowiczej, zespół Kounisa, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka zastoinowa, zwiększenie aktywności AspAT - Leksykon substancji czynnych
Toksyna botulinowa typu A – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed zastosowaniem toksyny botulinowej typu A, takiej jak Bocouture czy Letybo, konieczne jest szczegółowe poznanie anatomii pacjenta oraz uwzględnienie ewentualnych zmian po wcześniejszych zabiegach chirurgicznych, aby uniknąć powikłań. Wstrzyknięcia powinny być wykonywane z zachowaniem ostrożności, unikając naczyń krwionośnych i wrażliwych struktur anatomicznych. Należy zwrócić uwagę, że zmarszczki czołowe mogą mieć podłoże nie tylko dynamiczne, ale także statyczne, co wpływa na skuteczność terapii. Szczególną ostrożność zaleca się u pacjentów z zaburzeniami krzepnięcia lub przyjmujących leki przeciwzakrzepowe, ze względu na ryzyko siniaków i krwawień. Nieprecyzyjne podanie może prowadzić do tymczasowego paraliżu sąsiednich mięśni, a rzadko obserwuje się rozprzestrzenianie toksyny do odległych miejsc, co może skutkować ogólnoustrojowym osłabieniem mięśni, zaburzeniami przełykania i oddychania, stanowiącymi zagrożenie życia.
adrenalina, dieta niskosodowa, dysfagia, epinefryna, gładzizna czołowa, hipotensja objawowa, lek przeciwzakrzepowy, neurotoksyna botulinowa typu A, opadnięcie powieki, paraliż mięśni, przeciwciało neutralizujące, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, reakcja wazowagalna, środek przeciwanafilaktyczny, stwardnienie zanikowe boczne, toksyna botulinowa typu A, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenia nerwowo-mięśniowe, zaburzenia układu krzepnięcia - Leksykon substancji czynnych
Kłosówka wełnista – Przedawkowanie
Kłosówka wełnista (Holcus lanatus) jest składnikiem preparatów stosowanych w immunoterapii swoistej, takich jak Pollinex+Rye, Catalet T oraz Perosall T13. Prawidłowe dawkowanie tych preparatów, których stężenia wahają się od 1 JS/ml (Perosall T13 stężenie 0) do 10000 JS/ml (Catalet T stężenie 4) oraz od 600 SU/ml do 4000 SU/ml (Pollinex+Rye), jest kluczowe dla uniknięcia przedawkowania. Przedawkowanie może wynikać z nieprawidłowego odstępu między dawkami, błędnej drogi podania (np. donaczyniowej lub domięśniowej zamiast podskórnej) lub pomyłki w dawkowaniu. W konsekwencji może dojść do szerokiego spektrum działań niepożądanych, od reakcji miejscowych (zaczerwienienie, obrzęk, świąd) przez objawy ogólnoustrojowe (pokrzywka, obrzęk naczynioruchowy, duszność) aż po zagrażający życiu wstrząs anafilaktyczny, wymagający natychmiastowej interwencji medycznej, w tym podania adrenaliny i intensywnego leczenia ratunkowego.
adrenalina, alergen kłosówki wełnistej, astma, Catalet T, glikokortykosteroid, hipotensja, immunoterapia swoista, kłosówka wełnista, L-tyrozyna, lek przeciwhistaminowy, mieszanka alergoidów, nieżyt nosa, obrzęk krtani, obrzęk naczynioruchowy, Perosall T13, płyn infuzyjny, podanie donaczyniowe, pokrzywka, Pollinex+Rye, przedawkowanie preparatu, reakcja alergiczna, skurcz oskrzeli, tachykardia, tlenoterapia, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie świadomości, zatrzymanie krążenia, zestaw ratunkowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Remolexam 7,5 mg
Meloksykam, stosowany w dawce 7,5 mg (Remolexam), wykazuje profil bezpieczeństwa oparty na analizie 27 badań klinicznych obejmujących 15 197 pacjentów, z terapią trwającą do roku. NLPZ, w tym meloksykam, mogą zwiększać ryzyko tętniczych zdarzeń zatorowo-zakrzepowych (np. zawał mięśnia sercowego, udar mózgu), a także powodować obrzęki, nadciśnienie tętnicze i niewydolność serca. Najczęstsze działania niepożądane dotyczą układu pokarmowego i obejmują nudności, wymioty, biegunkę, zaparcia, ból brzucha, a także poważne powikłania, takie jak choroba wrzodowa, perforacja i krwawienia z przewodu pokarmowego, które mogą prowadzić do zgonu, zwłaszcza u osób starszych. Ponadto, meloksykam może wywoływać ciężkie reakcje skórne (SCAR), w tym zespół Stevensa-Johnsona i toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka.
agranulocytoza, aminotransferaza, choroba Leśniowskiego-Crohna, choroba wrzodowa, ciężkie skórne działanie niepożądane, hiperkaliemia, kołatanie serca, krwawienie z przewodu pokarmowego, leukopenia, martwica brodawek nerkowych, meloksykam, morfologia krwi, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na światło, napad astmy, niedokrwistość, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, ostra martwica kanalików nerkowych, ostra niewydolność nerek, owrzodzenie żołądka, perforacja przewodu pokarmowego, reakcja anafilaktoidalna, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, śródmiąższowe zapalenie nerek, stan splątania, szumy uszne, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, trombocytopenia, udar mózgu, układ pokarmowy, wrzodziejące zapalenie jamy ustnej, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie czynności wątroby, zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie jelita grubego, zapalenie przełyku, zapalenie spojówek, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawał mięśnia sercowego, zespół nerczycowy, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Aspicam 15 mg
Meloksykam, stosowany w dawkach dobowych 7,5 mg lub 15 mg przez okres do 18 miesięcy (średnio 127 dni), wiąże się z szeregiem działań niepożądanych o różnej częstości występowania. Najczęściej obserwuje się niedokrwistość, objawy dyspeptyczne (niestrawność, nudności, wymioty, ból brzucha, zaparcia, wzdęcia, biegunka), oszołomienie, ból głowy, świąd i wysypkę oraz obrzęki, w tym kończyn dolnych. Rzadziej występują poważniejsze powikłania, takie jak agranulocytoza, reakcje anafilaktyczne, perforacja przewodu pokarmowego, zapalenie wątroby, zespół Stevensa-Johnsona, niewydolność nerek oraz zaburzenia sercowo-naczyniowe, w tym niewydolność serca i nadciśnienie tętnicze. Meloksykam może również powodować przemijające zaburzenia wskaźników czynności wątroby oraz zwiększenie stężenia kreatyniny i mocznika. Wśród działań niepożądanych o częstości nieznanej wymienia się zapalenie trzustki oraz trwały rumień polekowy.
agranulocytoza, choroba Leśniowskiego-Crohna, choroba wrzodowa żołądka, działanie mielotoksyczne, hiperkaliemia, kołatanie serca, krwawienie z przewodu pokarmowego, leukopenia, małopłytkowość, martwica brodawek nerkowych, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, meloksykam, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na światło, napad astmy, niedokrwistość, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, ostra martwica cewek nerkowych, perforacja przewodu pokarmowego, reakcja anafilaktoidalna, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, śródmiąższowe zapalenie nerek, trwały rumień polekowy, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenia morfologii krwi, zaburzenie nastroju, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, zapalenie błony śluzowej przełyku, zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie jelita grubego, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zespół nerczycowy, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Pazopanib Zentiva 200 mg
Przy stosowaniu preparatu Pazopanib Zentiva w dawkach 200 mg i 400 mg, kluczowe jest wykluczenie przeciwwskazań, z których jedynym bezwzględnym jest nadwrażliwość na chlorowodorek pazopanibu lub substancje pomocnicze zawarte w leku. Przed rozpoczęciem terapii należy przeprowadzić szczegółowy wywiad alergologiczny, zwracając uwagę na wcześniejsze reakcje na inhibitory kinaz tyrozynowych. Objawy nadwrażliwości mogą obejmować reakcje skórne (wysypka, świąd, pokrzywka), oddechowe (duszność, skurcz oskrzeli) oraz ogólnoustrojowe (obrzęk naczynioruchowy, wstrząs anafilaktyczny). W przypadku ich wystąpienia podczas terapii, konieczne jest natychmiastowe przerwanie podawania leku i wdrożenie odpowiedniego leczenia.
chlorowodorek pazopanibu, duszność, inhibitor kinazy tyrozynowej, leczenie przeciwnowotworowe, nadwrażliwość, objaw oddechowy, objaw ogólnoustrojowy, obrzęk naczynioruchowy, pazopanib, pokrzywka, reakcja nadwrażliwości, reakcja skórna, skurcz oskrzeli, substancja czynna, świąd, tabletka powlekana, wstrząs anafilaktyczny, wysypka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Zarixa 2,5 mg
Rywaroksaban, substancja czynna leku Zarixa 2,5 mg, jest antagonistą czynnika Xa stosowanym w profilaktyce i leczeniu zakrzepowo-zatorowym. W badaniach klinicznych fazy III, obejmujących 69 608 dorosłych oraz 488 pacjentów pediatrycznych, najczęstszym działaniem niepożądanym były krwawienia, w tym krwawienia z nosa (4,5%) oraz przewodu pokarmowego (3,8%). Częstość krwawień zależy od wskazania i dawki: np. w profilaktyce ŻChZZ po aloplastyce stawu biodrowego lub kolanowego wynosiła 6,8%, a w leczeniu ŻChZZ i profilaktyce nawrotów u dzieci do 39,5%. Ryzyko krwawień jest zwiększone u pacjentów z niekontrolowanym nadciśnieniem tętniczym, stosujących leki wpływające na hemostazę oraz u kobiet z nasilonymi krwawieniami menstruacyjnymi. Krwawienia mogą być jawne lub utajone, prowadząc do niedokrwistości, której objawy to osłabienie, bladość, zawroty głowy i duszność. W badaniach laboratoryjnych zaleca się monitorowanie hemoglobiny i hematokrytu w celu wykrycia krwawień utajonych.
aloplastyka stawu biodrowego, aloplastyka stawu kolanowego, antagonista witaminy K, dławica piersiowa, hemoglobina i hematokryt, hemostaza, krwawienie, krwawienie menstruacyjne, krwawienie wewnątrzczaszkowe, krwawienie z błon śluzowych, krwawienie z nosa, krwotok oczny, krwotok podspojówkowy, krwotok z przewodu pokarmowego, lek przeciwzakrzepowy, nadciśnienie tętnicze, nadpłytkowość, nefropatia, niedokrwistość pokrwotoczna, niewydolność nerek, obrzęk naczynioruchowy, powikłanie krwotoczne, profilaktyka ŻChZZ, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, rywaroksaban, trombocytopenia, wstrząs anafilaktyczny, Zarixa, ŻChZZ, zespół ciasnoty przedziałów powięziowych, ZP, ZŻG - Leksykon leków
Działania niepożądane – Bunondol 0,3 mg/ml
Produkt leczniczy Bunondol (buprenorfina 0,3 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań) wiąże się z ryzykiem wystąpienia działań niepożądanych, w tym rzadkich reakcji alergicznych o ciężkim przebiegu (≥1/10 000 do <1/1 000), takich jak skurcz oskrzeli, obrzęk naczynioruchowy oraz wstrząs anafilaktyczny, które mogą pojawić się nawet po jednorazowej dawce. Najczęstsze działania niepożądane dotyczą układu nerwowego i obejmują zawroty głowy, ból głowy oraz senność, szczególnie u pacjentów leczonych ambulatoryjnie. Sporadycznie obserwuje się zaburzenia widzenia oraz zaburzenia oddawania moczu, co jest istotne u osób z przerostem gruczołu krokowego. W porównaniu z innymi agonistami/antagonistami opioidowymi, buprenorfina cechuje się mniejszą częstością omamów i działań psychomimetycznych, choć ryzyko tych zaburzeń wzrasta u pacjentów w podeszłym wieku.
agonista-antagonista opioidowy, ból głowy, Bunondol, buprenorfina, ciężka reakcja alergiczna, depresja oddechowa, depresja ośrodka oddechowego, działanie psychomimetyczne, leczenie ambulatoryjne, niedociśnienie tętnicze, nudności, obrzęk naczynioruchowy, omamy, przerost gruczołu krokowego, senność, skurcz oskrzeli, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, wysypka skórna, zaburzenia oddawania moczu, zaburzenia widzenia, zatrzymanie moczu, zawroty głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Feverinex 100 mg/mL
Feverinex to roztwór doustny zawierający paracetamol w stężeniu 100 mg/mL, charakteryzujący się korzystnym profilem bezpieczeństwa, jednak z możliwością wystąpienia działań niepożądanych, które pojawiają się rzadko lub bardzo rzadko. Do najpoważniejszych należą zaburzenia hematologiczne, takie jak małopłytkowość, agranulocytoza, leukopenia, neutropenia oraz niedokrwistość hemolityczna, manifestujące się zwiększoną podatnością na infekcje, skłonnością do krwawień i anemią. Rzadko obserwuje się niedociśnienie tętnicze, a bardzo rzadko hipoglikemię z objawami neuroglikopenii. W zakresie hepatotoksyczności mogą wystąpić podwyższone aminotransferazy oraz żółtaczka, szczególnie przy przedawkowaniu. Ciężkie reakcje skórne, takie jak zespół Stevensa-Johnsona i toksyczna nekroliza naskórka, choć bardzo rzadkie, stanowią zagrożenie życia i wymagają natychmiastowej interwencji.
agranulocytoza, aminotransferazy wątrobowe, białe krwinki, ciężkie reakcje skórne, erytrocyty, granulocyty, hepatotoksyczność, hipoglikemia, leukopenia, małopłytkowość, mętny mocz, neutropenia, niedociśnienie, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność nerek, paracetamol, płytki krwi, pokrzywka, poziom glukozy we krwi, przedawkowanie paracetamolu, reakcja alergiczna, ropomocz jałowy, roztwór doustny, toksyczna nekroliza naskórka, wstrząs anafilaktyczny, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Polocard 150 mg
Polocard, zawierający kwas acetylosalicylowy w dawkach 75 mg lub 150 mg w formie tabletek dojelitowych, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, głównie związanych z jego działaniem antyagregacyjnym. Najczęściej obserwuje się zwiększone ryzyko krwawień (≥1/100 do <1/10), w tym krwawienia z nosa, krwiaki oraz krwotok okołooperacyjny, co wymaga szczególnej ostrożności przy planowaniu zabiegów chirurgicznych. Rzadziej występują poważniejsze zaburzenia hematologiczne, takie jak trombocytopenia, leukopenia, agranulocytoza czy niedokrwistość hemolityczna u pacjentów z niedoborem dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej. Reakcje nadwrażliwości, w tym astma i wstrząs anafilaktyczny, są rzadkie, ale mogą stanowić zagrożenie życia. W zakresie układu nerwowego rzadko dochodzi do krwotoku mózgowego, zwłaszcza u pacjentów z niekontrolowanym nadciśnieniem tętniczym lub stosujących inne leki przeciwkrzepliwe. Częstość występowania zawrotów głowy i bólów głowy jest nieznana, podobnie jak szumy uszne i zaburzenia słuchu, które mogą wskazywać na przedawkowanie leku.
agranulocytoza, aminotransferaza, białkomocz, bilirubina, choroba wrzodowa, czas krwawienia, czas protrombinowy, dehydrogenaza glukozo-6-fosforanowa, działanie antyagregacyjne, działanie przeciwpłytkowe, eozynopenia, fosfataza alkaliczna, gorączka reumatyczna, kamień moczanowy, krwawienie z nosa, krwotok mózgowy, krwotok okołooperacyjny, kwas acetylosalicylowy, leukopenia, martwica brodawek nerkowych, martwica komórek wątrobowych, nadciśnienie tętnicze, niedokrwistość, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność nerek, niewydolność serca, obrzęk, perforacja wrzodu, pokrzywka, reumatoidalne zapalenie stawów, śródmiąższowe zapalenie nerek, szum uszny, toczeń rumieniowaty, trombocytopenia, wstrząs anafilaktyczny - Leksykon leków
Działania niepożądane – AirFluSal 25 mcg + 125 mcg
AirFluSal, zawierający salmeterol (ksynafonian) oraz flutykazonu propionian, wykazuje profil bezpieczeństwa zgodny z oczekiwaniami dla obu składników, bez synergistycznego nasilenia działań niepożądanych. Najczęściej obserwowane działania niepożądane to zapalenie części nosowej gardła i bóle głowy (bardzo często), podrażnienie gardła, chrypka, kontuzje oraz kurcze mięśni (często). Typowe dla beta-2-mimetyków objawy, takie jak drżenie i kołatanie serca, mają charakter przejściowy. Kortykosteroidowa komponenta może powodować kandydozę jamy ustnej i gardła (często), zapalenie płuc i oskrzeli (często), a rzadziej kandydozę przełyku. Zaleca się płukanie jamy ustnej po inhalacji, a w przypadku kandydozy stosowanie miejscowych leków przeciwgrzybiczych bez przerywania terapii. Reakcje nadwrażliwości, w tym obrzęk naczynioruchowy i skurcz oskrzeli, występują niezbyt często lub rzadko, a ciężkie reakcje anafilaktyczne są rzadkie, wymagając natychmiastowej interwencji.
beta-2-mimetyk, cechy cushingoidalne, częstoskurcz nadkomorowy, dławica piersiowa, flutykazon, gęstość mineralna kości, hiperglikemia, hipokaliemia, jaskra, kandydoza jamy ustnej, kandydoza przełyku, kołatanie serca, kortykosteroid, lek przeciwgrzybiczny, migotanie przedsionków, niewyraźne widzenie, obrzęk naczynioruchowy, opóźnienie wzrastania, paradoksalny skurcz oskrzeli, reakcja nadwrażliwości, salmeterol, skurcz oskrzeli, tachykardia, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie psychiczne, zaburzenie rytmu serca, zaćma, zahamowanie czynności nadnerczy, zapalenie nosogardła, zapalenie oskrzeli, zapalenie płuc, zapalenie zatok, zespół Cushinga, złamanie pourazowe - Leksykon leków
Działania niepożądane – Nasienie Płesznika –
Nasienie płesznika (Psyllii semen) pozyskiwane z Plantago psyllium L. i/lub Plantago indica L. może wywoływać działania niepożądane głównie ze strony przewodu pokarmowego, takie jak wzdęcia (często przejściowe), rozdęcie brzucha oraz poważniejsze powikłania, w tym niedrożność jelit lub przełyku i zaklinowanie stolca. Ryzyko tych ostatnich powikłań wzrasta znacząco przy niewystarczającej podaży płynów podczas stosowania preparatu. Wystąpienie niedrożności wymaga natychmiastowej interwencji medycznej. Monitorowanie odpowiedniej hydratacji pacjenta jest zatem kluczowe dla minimalizacji ryzyka powikłań ze strony układu pokarmowego.
alergeny, anafilaksja, charakterystyka produktu leczniczego, hydratacja pacjenta, nadwrażliwość, nasienie płesznika, niedrożność jelit, nieżyt nosa, obrzęk błony śluzowej, pasaż treści pokarmowej, Plantago indica, Plantago psyllium, reakcja ogólnoustrojowa, rozdęcie brzucha, skurcz oskrzeli, wstrząs anafilaktyczny, wywiad alergiczny, wzdęcia, zaburzenia przewodu pokarmowego, zaklinowanie stolca, zapalenie spojówek