rozuwastatyna
Rozuwastatyna to lek z grupy statyn (inhibitorów reduktazy HMG-CoA), stosowany głównie w leczeniu dyslipidemii, w szczególności hipercholesterolemii. Mechanizm działania polega na hamowaniu enzymu odpowiedzialnego za syntezę cholesterolu w wątrobie, co prowadzi do zwiększenia ekspresji receptorów LDL na hepatocytach i zwiększonego wychwytu lipoprotein o niskiej gęstości z krwi.
Rozuwastatyna charakteryzuje się wysoką skutecznością w obniżaniu stężenia cholesterolu LDL (redukcja o 45-63% w zależności od dawki), umiarkowanym wpływem na podwyższenie HDL (wzrost o 8-14%) oraz redukcją stężenia triglicerydów (o 10-35%). Jest najsilniejszą statyną w przeliczeniu na miligram substancji czynnej, co pozwala na stosowanie niższych dawek niż w przypadku innych leków z tej grupy.
W praktyce klinicznej rozuwastatyna jest stosowana w prewencji pierwotnej i wtórnej chorób sercowo-naczyniowych. Wykazano jej skuteczność w redukcji ryzyka zawału serca, udaru mózgu i konieczności rewaskularyzacji tętnic wieńcowych. Lek jest metabolizowany w niewielkim stopniu przez cytochrom P450, co zmniejsza ryzyko interakcji lekowych w porównaniu do innych statyn.
Najczęstsze działania niepożądane rozuwastatyny obejmują bóle mięśniowe, podwyższenie aktywności enzymów wątrobowych oraz objawy ze strony przewodu pokarmowego. Rzadziej występują poważniejsze powikłania, takie jak miopatia czy rabdomioliza. Ze względu na profil farmakokinetyczny rozuwastatyna wykazuje mniejsze ryzyko interakcji z lekami metabolizowanymi przez CYP3A4 niż inne statyny.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Rosuvastatin/Acetylsalicylic acid Teva 5 mg + 100 mg
Produkt leczniczy Rosuvastatin/Acetylsalicylic acid Teva, zawierający rozuwastatynę i kwas acetylosalicylowy (ASA), jest bezwzględnie przeciwwskazany w okresie ciąży i karmienia piersią. Przed rozpoczęciem terapii należy wykluczyć ciążę oraz zapewnić stosowanie skutecznej antykoncepcji u kobiet w wieku rozrodczym. Rozuwastatyna, poprzez hamowanie reduktazy HMG-CoA, może negatywnie wpływać na rozwój płodu, co potwierdzają ograniczone dane z badań na modelach zwierzęcych. ASA, hamując syntezę prostaglandyn, wiąże się ze zwiększonym ryzykiem poronień oraz wad rozwojowych serca i wytrzewienia, zwłaszcza przy stosowaniu inhibitorów syntezy prostaglandyn we wczesnej ciąży. W dawkach dobowych 50-150 mg ASA w II i III trymestrze nie stwierdzono zwiększonego ryzyka tokolizy, krwawień ani przedwczesnego zamknięcia przewodu tętniczego. W przypadku zajścia w ciążę podczas terapii konieczne jest natychmiastowe przerwanie leczenia.
biosynteza cholesterolu, inhibitor syntezy prostaglandyn, kwas acetylosalicylowy, metody antykoncepcyjne, przeciwwskazania w ciąży, przenikanie do mleka matki, reduktaza HMG-CoA, rozuwastatyna, skłonność do krwawień, synteza prostaglandyn, tokoliza, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność reprodukcyjna rozuwastatyny, wady rozwojowe płodu, wytrzewienie, zamknięcie przewodu tętniczego - Leksykon leków
Interakcje leku – Rosuvastatin/Acetylsalicylic acid Teva 5 mg + 100 mg
Produkt leczniczy Rosuvastatin/Acetylsalicylic acid Teva, zawierający rozuwastatynę i kwas acetylosalicylowy, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne. Rozuwastatyna jest substratem transporterów OATP1B1 i BCRP, a inhibitory tych białek (np. cyklosporyna, inhibitory proteazy) mogą znacząco zwiększać jej stężenie w osoczu, co podnosi ryzyko miopatii. Przykładowo, cyklosporyna powoduje 7-krotne zwiększenie AUC rozuwastatyny, co stanowi przeciwwskazanie do jednoczesnego stosowania. Inhibitory proteazy (atazanawir/rytonawir) zwiększają AUC około 3-krotnie, co wymaga ograniczenia dawki rozuwastatyny do 10 mg/dobę. Gemfibrozyl podwaja Cmax i AUC rozuwastatyny oraz zwiększa ryzyko miopatii, podobnie jak niacyna ≥1 g/dobę i fibraty. Leki zobojętniające sok żołądkowy zmniejszają stężenie rozuwastatyny o około 50%, a erytromycyna redukuje AUC o 20%. Kwas fusydowy podawany ogólnoustrojowo znacząco zwiększa ryzyko rabdomiolizy, dlatego rozuwastatynę należy odstawić na czas terapii kwasem fusydowym.
BCRP, choroba wrzodowa, cyklosporyna, czas krwawienia, działanie hipoglikemizujące, glikokortykosteroid, hipercholesterolemia, inhibitor agregacji płytek krwi, inhibitor białka transportującego, inhibitor HMG-CoA, inhibitor proteazy, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, krzepnięcie krwi, kwas acetylosalicylowy, kwas fusydowy, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwzakrzepowy, lek trombolityczny, lek urikozuryczny, lek zobojętniający sok żołądkowy, metotreksat, miopatia, OATP1B1, ostra niewydolność nerek, rabdomioliza, rozuwastatyna, SSRI - Leksykon leków
Przedawkowanie – Romazic 10 mg
Przedawkowanie rozuwastatyny, substancji czynnej leku Romazic dostępnego w dawkach 5 mg, 10 mg, 20 mg i 40 mg, stanowi poważny stan kliniczny wymagający natychmiastowej interwencji. W przypadku podejrzenia przedawkowania należy wdrożyć diagnostykę obejmującą ocenę funkcji wątroby (AlAT, AspAT, bilirubina), aktywności kinazy kreatynowej (CK), funkcji nerek (kreatynina, mocznik, GFR, badanie ogólne moczu) oraz monitorowanie parametrów życiowych i EKG. Charakterystyczne objawy przedawkowania to miopatia z podwyższoną CK, rabdomioliza (CK >10x górna granica normy, mioglobinuria, wzrost kreatyniny), hepatotoksyczność (podwyższone enzymy wątrobowe i bilirubina), zaburzenia żołądkowo-jelitowe oraz neurologiczne. Hemodializa nie jest skuteczna ze względu na farmakokinetykę leku i wysokie wiązanie z białkami osocza.
AlAT, AspAT, badania laboratoryjne, bilirubina, czynność wątroby, dekontaminacja przewodu pokarmowego, enzymy wątrobowe, funkcja nerek, GFR, hemodializa, hepatotoksyczność, kinaza kreatynowa, mioglobinuria, miopatia, niewydolność nerek, płukanie żołądka, rabdomioliza, rozuwastatyna, statyna, węgiel aktywowany, zaburzenia hemodynamiczne, zaburzenia neurologiczne, zaburzenia żołądkowo-jelitowe - Leksykon leków
Działania niepożądane – Romazic 40 mg
Rozuwastatyna, substancja czynna preparatu Romazic, wykazuje profil działań niepożądanych o najczęściej łagodnym i przemijającym charakterze, z mniej niż 4% pacjentów przerywających terapię z powodu działań niepożądanych. Częstość występowania działań niepożądanych jest dawkozależna, ze szczególnym wzrostem ryzyka rabdomiolizy oraz poważnych zaburzeń nerek i wątroby przy dawce 40 mg. Proteinuria, głównie kanalikowego pochodzenia, występuje u mniej niż 1% pacjentów przy dawkach 10-20 mg, a u 3% przy dawce 40 mg, zwykle ustępując podczas kontynuacji leczenia. Występują również bóle mięśni, miopatia oraz rzadko rabdomioliza, z zależnym od dawki wzrostem aktywności kinazy kreatynowej (CK), której znaczne podwyższenie (>5 x GGN) wymaga przerwania terapii. Zwiększenie aktywności aminotransferaz wątrobowych jest również dawkozależne i najczęściej łagodne oraz przemijające.
aminotransferazy, ból mięśni, dysfagia, ginekomastia, glukoza na czczo, hematuria, hipertriglicerydemia, immuno-zależna miopatia martwicza, inhibitor reduktazy HMG-CoA, kinaza kreatynowa, krwiomocz, małopłytkowość, miopatia, nadciśnienie tętnicze, neuropatia obwodowa, obrzęk naczynioruchowy, polineuropatia, proteinuria, rabdomioliza, reakcja polekowa z eozynofilią, rozuwastatyna, śródmiąższowe zapalenie płuc, zapalenie mięśni, zapalenie trzustki, zespół Stevensa-Johnsona, zespół toczniopodobny, zwiększenie aktywności aminotransferaz - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Crosuvo 40 mg
Lek Crosuvo zawiera rozuwastatynę w postaci soli wapniowej, dostępny w dawkach 5 mg, 10 mg, 20 mg oraz 40 mg, i jest wskazany w leczeniu pierwotnej hipercholesterolemii typu IIa, mieszanej dyslipidemii typu IIb oraz rodzinnej homozygotycznej hipercholesterolemii u dorosłych, młodzieży i dzieci powyżej 6 lat. Mechanizm działania polega na hamowaniu reduktazy HMG-CoA, co prowadzi do obniżenia stężenia cholesterolu całkowitego, LDL oraz triglicerydów. Crosuvo stosuje się jako uzupełnienie diety i modyfikacji stylu życia, takich jak zwiększona aktywność fizyczna i redukcja masy ciała, zwłaszcza gdy metody niefarmakologiczne są niewystarczające. W przypadku rodzinnej homozygotycznej hipercholesterolemii lek może być stosowany łącznie z aferezą LDL, co jest istotne w intensyfikacji terapii tej ciężkiej postaci dyslipidemii.
afereza LDL, cukrzyca, hipercholesterolemia, hipercholesterolemia typu IIa, inhibitor reduktazy HMG-CoA, laktoza jednowodna, mieszana dyslipidemia, mieszana dyslipidemia typu IIb, nadciśnienie tętnicze, nietolerancja laktozy, pierwotna hipercholesterolemia, reduktaza HMG-CoA, rodzinna heterozygotyczna hipercholesterolemia, rodzinna homozygotyczna hipercholesterolemia, rozuwastatyna, statyna, tabletka powlekana, udar mózgu, zawał mięśnia sercowego, zdarzenie sercowo-naczyniowe - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Roswera 20 mg
Produkt leczniczy Roswera (rozuwastatyna) stosowany jest w terapii hipercholesterolemii oraz w zapobieganiu zdarzeniom sercowo-naczyniowym, z dawkowaniem dostosowanym do indywidualnych uwarunkowań pacjenta. Zalecana dawka początkowa wynosi 5 lub 10 mg doustnie raz na dobę, z możliwością zwiększenia po 4 tygodniach do maksymalnie 40 mg u pacjentów z ciężką hipercholesterolemią i wysokim ryzykiem sercowo-naczyniowym. W badaniach klinicznych dawka 20 mg raz na dobę była stosowana w celu redukcji ryzyka zdarzeń sercowo-naczyniowych. U pacjentów powyżej 70. roku życia oraz u osób pochodzenia azjatyckiego zaleca się rozpoczęcie terapii od dawki 5 mg, z przeciwwskazaniem do stosowania dawek 30 mg i 40 mg. W przypadku niewydolności nerek dawka początkowa powinna być zmniejszona do 5 mg przy klirensie kreatyniny <60 ml/min, a stosowanie leku jest przeciwwskazane przy ciężkiej niewydolności nerek. U pacjentów z umiarkowaną niewydolnością wątroby (8-9 pkt w skali Child-Pugh) obserwuje się zwiększoną ekspozycję na lek, co wymaga oceny czynności nerek, natomiast stosowanie u pacjentów z czynną chorobą wątroby jest przeciwwskazane.
białko transportujące, choroba sercowo-naczyniowa, ciężka hipercholesterolemia, cyklosporyna, czynna choroba wątroby, działanie niepożądane, ekspozycja ustrojowa, heterozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, homozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, inhibitor proteazy, inhibitor reduktazy HMG-CoA, klirens kreatyniny, miopatia, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, polimorfizm genetyczny, rabdomioliza, rodzinna hipercholesterolemia, rozuwastatyna, rytonawir z atazanawirem, skala Child-Pugh, statyna - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Rosuvastatin/Ezetimibe Teva 20 mg + 10 mg
Produkt leczniczy Rosuvastatin/Ezetimibe Teva, dostępny w dawkach 5 mg + 10 mg, 10 mg + 10 mg oraz 20 mg + 10 mg, jest skojarzeniem rozuwastatyny i ezetymibu stosowanym w terapii dyslipidemii. Bezwzględne przeciwwskazania do stosowania obejmują nadwrażliwość na składniki preparatu, aktywną chorobę wątroby (w tym trwałe, niewyjaśnione podwyższenie aminotransferaz powyżej 3-krotnej normy), okres ciąży i karmienia piersią, ciężkie zaburzenia czynności nerek (klirens kreatyniny <30 ml/min), istniejącą miopatię oraz jednoczesne stosowanie cyklosporyny. Szczególną uwagę należy zwrócić na zawartość laktozy (od 228,29 mg do 243,89 mg w zależności od dawki) oraz sodu (0,243 mg) w tabletkach, co jest istotne u pacjentów z nietolerancją tych substancji.
aktywna choroba wątroby, aminotransferazy, bóle mięśniowe, ciąża i karmienie piersią, cyklosporyna, dyslipidemia, działanie teratogenne, dziedziczna choroba mięśni, enzymy wątrobowe, ezetymib, fibrat, glikoproteina p, hepatotoksyczność, inhibitor proteazy, kinaza kreatynowa, klirens kreatyniny, kwas nikotynowy, laktoza jednowodna, leki przeciwgrzybicze azolowe, miopatia, nadwrażliwość, niewydolność nerek, OATP1B1, rabdomioliza, rozuwastatyna, statyna, transportery błonowe, zaburzenia tarczycy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Ezehron Duo 40 mg + 10 mg
Przedawkowanie leku Ezehron Duo, zawierającego rozuwastatynę i ezetymib, wymaga leczenia objawowego i podtrzymującego, gdyż brak jest specyficznego antidotum. Ezetymib wykazuje relatywnie niską toksyczność nawet przy dawkach znacznie przekraczających terapeutyczne (do 50 mg/dobę przez 14 dni u zdrowych ochotników oraz 40 mg/dobę przez 56 dni u pacjentów z hipercholesterolemią), a badania na zwierzętach potwierdzają brak toksyczności przy dawkach do 5000 mg/kg u szczurów i myszy oraz 3000 mg/kg u psów. W praktyce klinicznej przedawkowanie ezetymibu rzadko wiąże się z ciężkimi działaniami niepożądanymi. Natomiast brak jest danych dotyczących przedawkowania rozuwastatyny, jednak znane są potencjalne poważne działania niepożądane, zwłaszcza miopatia, rabdomioliza oraz hepatotoksyczność, które wymagają monitorowania funkcji wątroby i stężenia kinazy kreatynowej (CK). Hemodializa nie jest skuteczna w usuwaniu rozuwastatyny.
- Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Crosuvo 40 mg
Rozuwastatyna, substancja czynna leku Crosuvo dostępnego w dawkach 5 mg, 10 mg, 20 mg oraz 40 mg, jest inhibitorem reduktazy HMG-CoA i wymaga szczególnej ostrożności w stosowaniu u kobiet w wieku rozrodczym, ciężarnych oraz karmiących piersią. Stosowanie leku jest bezwzględnie przeciwwskazane w okresie ciąży i laktacji ze względu na ryzyko toksycznego wpływu na rozwój płodu oraz potencjalne działania niepożądane u niemowląt karmionych piersią. Lekarz powinien poinformować pacjentki o konieczności stosowania skutecznej antykoncepcji podczas terapii oraz o natychmiastowym przerwaniu leczenia w przypadku zajścia w ciążę. Dane z badań na zwierzętach potwierdzają przenikanie rozuwastatyny do mleka oraz jej toksyczny wpływ na reprodukcję, co podkreśla konieczność unikania stosowania leku w tych okresach.
- Leksykon leków
Skład i postać leku – Suvardio Plus 40 mg + 10 mg
Produkt leczniczy Suvardio Plus w dawce 40 mg rozuwastatyny i 10 mg ezetymibu występuje w postaci białych, okrągłych tabletek powlekanych o średnicy 10 mm, z wytłoczonym napisem „EL2”. Substancje czynne działają synergistycznie, zapewniając kompleksowe działanie hipolipemizujące. Każda tabletka zawiera 195,27 mg laktozy jednowodnej, co jest istotne przy kwalifikacji pacjentów z nietolerancją laktozy. Produkt zawiera również substancje pomocnicze takie jak kroskarmeloza sodowa, powidon, sodu laurylosiarczan, celuloza mikrokrystaliczna, hypromeloza, krzemionka koloidalna oraz magnezu stearynian, które wpływają na właściwości farmaceutyczne leku i jego rozpuszczalność.
blister, blister jednodawkowy, celuloza mikrokrystaliczna, dwutlenek tytanu, działanie hipolipemizujące, ezetymib, hypromeloza, kroskarmeloza sodowa, krzemionka koloidalna, laktoza jednowodna, laurylosiarczan sodu, makrogol, niezgodność farmaceutyczna, okres ważności leku, powidon, rozuwastatyna, środek przeciwzbrylający, środek rozsadzający, środek wiążący, stearynian magnezu, surfaktant, Suvardio Plus, tabletka powlekana - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Roswera 40 mg
Rozuwastatyna, będąca selektywnym i kompetycyjnym inhibitorem reduktazy HMG-CoA, stosowana w leczeniu dyslipidemii (dostępna w dawkach 5 mg, 10 mg, 15 mg, 20 mg, 30 mg i 40 mg w postaci tabletek powlekanych, np. Roswera), nie wykazuje bezpośredniego wpływu na ośrodkowy układ nerwowy, który mógłby zaburzać zdolności psychomotoryczne niezbędne do prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn. Niemniej jednak, brak specyficznych badań klinicznych oceniających ten aspekt wymaga ostrożności, zwłaszcza że podczas terapii mogą wystąpić działania niepożądane, takie jak zawroty głowy, które potencjalnie wpływają na koncentrację i bezpieczeństwo pacjenta w trakcie wykonywania tych czynności. Ryzyko to może być większe przy wyższych dawkach (30 mg i 40 mg), co podkreśla konieczność monitorowania pacjentów pod kątem objawów neurologicznych.
bezpieczeństwo farmakoterapii, dyslipidemia, działanie niepożądane, inhibitor reduktazy HMG-CoA, modyfikacja dawki, monitorowanie pacjenta, ośrodkowy układ nerwowy, redukcja dawki, Roswera, rozuwastatyna, skutek uboczny, statyna, świadoma zgoda pacjenta, tabletka powlekana, wizyta kontrolna, zawroty głowy, zdolność psychomotoryczna - Leksykon leków
Interakcje leku – Suvardio 10 mg
Rozuwastatyna, substancja czynna preparatu Suvardio, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne, głównie poprzez wpływ na transportery OATP1B1 i BCRP oraz mechanizmy wydalania nerkowego. Nie jest metabolizowana przez cytochrom P450, co ogranicza interakcje z lekami metabolizowanymi przez ten układ. Istotne zwiększenie ekspozycji (AUC) rozuwastatyny obserwuje się przy jednoczesnym stosowaniu cyklosporyny (7,1-krotny wzrost, przeciwwskazane), inhibitorów proteazy (np. atazanawir z rytonawirem, 3,1-krotny wzrost), leków przeciwwirusowych stosowanych w leczeniu WZW C (np. sofosbuwir/welpataswir/woksylaprewir, 7,4-krotny wzrost) oraz darolutamidu (5,2-krotny wzrost). Gemfibrozyl powoduje niemal dwukrotny wzrost ekspozycji, co wymaga rozpoczęcia leczenia od dawki 5 mg i maksymalnie 20 mg rozuwastatyny. Leki zobojętniające sok żołądkowy obniżają stężenie rozuwastatyny o około 50%, a erytromycyna zmniejsza AUC o 20% i Cmax o 30%. W przypadku leków powodujących wzrost ekspozycji poniżej dwukrotnego, takich jak eltrombopag czy dronedaron, zaleca się ostrożność przy zwiększaniu dawki.
alkoholowa choroba wątroby, antagonista witaminy K, BCRP, cyklosporyna, cytochrom P450, darolutamid, digoksyna, doustny środek antykoncepcyjny, eltrombopag, erytromycyna, ezetymib, farmakodynamika, farmakokinetyka, fibrat, gemfibrozyl, hepatotoksyczność, hormonalna terapia zastępcza, inhibitor proteazy, inhibitory białek transportowych, INR, itrakonazol, kinaza kreatynowa, kwas fusydowy, lek zobojętniający, miopatia, OATP1B1, rabdomioliza, regorafenib, rozuwastatyna, sofosbuwir, Suvardio, tikagrelor, WZW C - Leksykon substancji czynnych
Rozuwastatyna – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Rozuwastatyna, inhibitor reduktazy HMG-CoA, stosowana w terapii hiperlipidemii i prewencji chorób sercowo-naczyniowych, wykazuje w badaniach przedklinicznych korzystny profil bezpieczeństwa. Konwencjonalne testy farmakologiczne, genotoksyczności i rakotwórczości nie wykazały istotnego zagrożenia dla człowieka. W badaniach toksyczności po podaniu dawek wielokrotnych zaobserwowano zmiany histopatologiczne w wątrobie (myszy, szczury, psy), zmiany w pęcherzyku żółciowym (psy) oraz działanie uszkadzające jądra (małpy, psy), przy ekspozycji zbliżonej lub przekraczającej kliniczną. Szczególnie toksyczny wpływ na rozrodczość u szczurów pojawiał się przy dawkach wielokrotnie wyższych niż terapeutyczne, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania w dawkach klinicznych. Nie prowadzono jednak szczegółowych badań dotyczących wpływu na kanał potasowy hERG, co pozostaje istotnym aspektem do dalszej oceny.
badanie toksykologiczne, choroba sercowo-naczyniowa, dawka lecznicza, dawka terapeutyczna, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, ekspozycja ogólnoustrojowa, ezetymib, genotoksyczność, hiperlipidemia, inhibitor reduktazy HMG-CoA, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, interakcja międzylekowa, kanał potasowy hERG, leczenie skojarzone, miopatia, profil bezpieczeństwa, repolaryzacja mięśnia sercowego, rozuwastatyna, toksyczność narządowa, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie jąder, zmiana histopatologiczna wątroby, zmiana pęcherzyka żółciowego - Leksykon leków
Działania niepożądane – Rosutrox 20 mg
Działania niepożądane rozuwastatyny (Rosutrox) mają przeważnie łagodny i przemijający charakter, a mniej niż 4% pacjentów przerywa terapię z ich powodu. Częstość występowania działań niepożądanych jest zależna od dawki i obejmuje m.in. cukrzycę (częstość ≥1/100), bóle głowy (często), małopłytkowość (niezbyt często), reakcje nadwrażliwości (rzadko) oraz polineuropatię (bardzo rzadko). Proteinuria, głównie kanalikowa, występuje u <1% pacjentów przy dawkach 10-20 mg, u około 3% przy dawce 40 mg, zwykle jest przemijająca i nie poprzedza ostrej choroby nerek. Działania niepożądane mięśniowe, takie jak bóle mięśni, miopatia i rzadko rabdomioliza, są istotne klinicznie i częstsze przy dawkach >20 mg. Zwiększenie aktywności kinazy kreatynowej (CK) jest zależne od dawki i wymaga przerwania leczenia przy wzroście >5-krotności górnej granicy normy.
aminotransferazy, bezsenność, ból głowy, cukrzyca, depresja, duszność, dysfagia, kinaza kreatynowa, małopłytkowość, miastenia, miastenia oczna, miopatia, nadciśnienie tętnicze, neuropatia obwodowa, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, polineuropatia, proteinuria, rabdomioliza, reduktaza HMG-CoA, rozuwastatyna, śródmiąższowe zapalenie płuc, statyny, upośledzenie pamięci, zapalenie mięśni, zawroty głowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Kastel 20 mg + 5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa produktu leczniczego Kastel, zawierającego rozuwastatynę i ramipryl, nie wykazały istotnych zagrożeń dla człowieka w zakresie farmakologii bezpieczeństwa, genotoksyczności oraz potencjalnego działania rakotwórczego. Rozuwastatyna indukowała zmiany histopatologiczne w wątrobie u myszy i szczurów oraz u psów (w tym zmiany w pęcherzyku żółciowym), a także toksyczne działanie na jądra u małp i psów przy wysokich dawkach. W toksyczności reprodukcyjnej u szczurów zaobserwowano zmniejszenie masy i przeżywalności noworodków przy ekspozycji wielokrotnie przekraczającej dawki terapeutyczne. Ramipryl nie wykazał ostrej toksyczności doustnej u gryzoni i psów, natomiast w badaniach przewlekłych stwierdzono zaburzenia równowagi elektrolitowej i zmiany hematologiczne u szczurów, psów i małp oraz powiększenie aparatu przykłębuszkowego u psów i małp przy dawkach dobowych 250 mg/kg. Tolerancja ramiprylu była dobra przy dawkach dobowych do 2,0 mg/kg u szczurów, 2,5 mg/kg u psów i 8 mg/kg u małp.
aparat przykłębuszkowy, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, gen HERG, genotoksyczność, mutagenność, pęcherzyk żółciowy, poszerzenie miedniczek nerkowych, ramipryl, rozuwastatyna, toksyczność jąder, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, upośledzenie płodności, uszkodzenie nerek, właściwości mutagenne, zaburzenia elektrolitowe, zmiany histopatologiczne wątroby - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Zaranta 40 mg
Przed rozpoczęciem terapii rozuwastatyną konieczne jest wdrożenie i kontynuacja diety hipolipemizującej. Dawkowanie powinno być indywidualizowane, uwzględniając cel terapeutyczny, odpowiedź pacjenta oraz czynniki ryzyka. W leczeniu hipercholesterolemii dawka początkowa wynosi 5 lub 10 mg raz na dobę, z możliwością zwiększenia po 4 tygodniach. Maksymalna dawka to 40 mg, jednak stosowanie dawek 30 i 40 mg jest zarezerwowane dla pacjentów z ciężką hipercholesterolemią i wysokim ryzykiem sercowo-naczyniowym, pod ścisłym nadzorem specjalisty. W profilaktyce zdarzeń sercowo-naczyniowych zalecana dawka wynosi 20 mg/dobę. U dzieci i młodzieży z heterozygotyczną hipercholesterolemią rodzinną dawki początkowe wahają się od 5 do 10 mg (wiek 6-9 lat) oraz 5 do 20 mg (wiek 10-17 lat), natomiast u pacjentów z homozygotyczną postacią choroby maksymalna dawka to 20 mg/dobę. Tabletki o mocy 30 i 40 mg nie są wskazane dla pacjentów pediatrycznych. U pacjentów powyżej 70 lat dawka początkowa to 5 mg, bez konieczności dalszej modyfikacji ze względu na wiek.
BCRP, białko transportujące, choroba sercowo-naczyniowa, cyklosporyna, czynna choroba wątroby, ekspozycja ustrojowa, heterozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, hipercholesterolemia, hipercholesterolemia rodzinna, homozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, inhibitor proteazy, inhibitor reduktazy HMG-CoA, klirens kreatyniny, leczenie skojarzone, miopatia, OATP1B1, polimorfizm genetyczny, rabdomioliza, rozuwastatyna, rytonawir z atazanawirem, skala Child-Pugh, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Działania niepożądane – Rosuvastatin Krka 15 mg
Rozuwastatyna charakteryzuje się profilem działań niepożądanych, które są najczęściej łagodne i przemijające, a mniej niż 4% pacjentów musiało przerwać leczenie z powodu niepożądanych efektów. Częstość występowania działań niepożądanych jest zależna od dawki, szczególnie przy dawce 40 mg obserwuje się zwiększone ryzyko rabdomiolizy oraz poważnych zaburzeń nerek i wątroby, w tym podwyższonej aktywności aminotransferaz. Działania niepożądane obejmują m.in. zaburzenia mięśniowo-szkieletowe (bóle mięśni, miopatia, rabdomioliza), zaburzenia wątroby (zwiększenie aktywności aminotransferaz, żółtaczka), zaburzenia żołądkowo-jelitowe (nudności, zaparcia), reakcje skórne (wysypka, zespół Stevensa-Jonhsona), a także rzadziej występujące zaburzenia psychiczne, neurologiczne i immunologiczne. Proteinuria, głównie kanalikowa, jest obserwowana częściej przy dawce 40 mg (3% pacjentów z wynikiem „++” lub więcej w teście paskowym), jednak zwykle ustępuje samoistnie i nie poprzedza ostrej choroby nerek.
aminotransferaza, bezsenność, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból mięśni, ból stawu, cukrzyca, duszność, działanie niepożądane, ginekomastia, immunozależna miopatia martwicza, inhibitor reduktazy HMG-CoA, kinaza kreatynowa, krwiomocz, małopłytkowość, miastenia oczna, miopatia, neuropatia obwodowa, nudność, obrzęk, obrzęk naczynioruchowy, osłabienie, pokrzywka, polineuropatia, proteinuria, rabdomioliza, reakcja polekowa z eozynofilią, rozuwastatyna, śródmiąższowa choroba płuc, świąd, utrata pamięci, wysypka, zapalenie mięśni, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zaparcie, zawrót głowy, zespół toczniopodobny, żółtaczka - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Crestor
Rozuwastatyna (Crestor) wymaga szczególnej ostrożności, zwłaszcza przy dawce 40 mg, ze względu na ryzyko wystąpienia przemijającej proteinurii kanalikowej oraz zwiększonej częstości ciężkich działań niepożądanych nerkowych. Zaleca się regularne monitorowanie czynności nerek u pacjentów stosujących dawkę 40 mg. Ponadto, dawki powyżej 20 mg wiążą się z ryzykiem miopatii, bólów mięśni, a w rzadkich przypadkach rabdomiolizy, szczególnie przy jednoczesnym stosowaniu ezetymibu lub leków z grupy fibratów. Aktywność kinazy kreatynowej (CK) powinna być oceniana z uwzględnieniem czynników zakłócających, a leczenie nie powinno być rozpoczynane, jeśli CK przekracza 5 x górną granicę normy (GGN). Pacjenci z predyspozycjami do miopatii, takimi jak zaburzenia czynności nerek, niedoczynność tarczycy, wiek >70 lat, czy wcześniejsze reakcje na statyny, wymagają szczególnej uwagi i ścisłej kontroli podczas terapii.
ból mięśni, choroba mięśni genetycznie uwarunkowana, fibrat, inhibitor reduktazy HMG-CoA, kinaza kreatynowa, lek hipolipemizujący, martwicza miopatia immunologiczna, miastenia, miopatia, niedoczynność tarczycy, osłabienie mięśni, ostra choroba nerek, proteinuria, rabdomioliza, rozuwastatyna, skurcz mięśni, uszkodzenie mięśni, zaburzenie czynności nerek - Leksykon leków
Interakcje leku – Ridlip 10 mg
Rozuwastatyna, substancja czynna leku Ridlip, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne, głównie poprzez wpływ na białka transportujące OATP1B1 i BCRP, co może prowadzić do istotnego zwiększenia ekspozycji na lek i ryzyka miopatii. Metabolizm rozuwastatyny jest ograniczony i nieistotny dla enzymów cytochromu P450, co minimalizuje ryzyko interakcji na tym poziomie. Szczególnie istotne są interakcje z cyklosporyną (7-krotne zwiększenie AUC), inhibitorami proteaz (np. atazanawir/rytonawir – 3,1-krotne zwiększenie AUC i Cmax), gemfibrozylem (2-krotne zwiększenie Cmax i AUC) oraz innymi lekami wpływającymi na transportery, co wymaga dostosowania dawki rozuwastatyny, zwykle rozpoczynając od 5 mg/dobę, aby nie przekroczyć ekspozycji odpowiadającej dawce 40 mg stosowanej bez interakcji. Przeciwwskazane jest łączenie rozuwastatyny z cyklosporyną oraz fibratami w dawce 40 mg, a także z kwasem fusydowym ze względu na ryzyko rabdomiolizy.
aleglitazar, antagonista witaminy K, atazanawir, baicalin, cyklosporyna, cytochrom P450, darolutamid, darunawir, dazabuwir, digoksyna, doustny środek antykoncepcyjny, dronedaron, elbaswir, eltrombopag, erytromycyna, etynyloestradiol, ezetymib, febuksostat, fenofibrat, fibrat, flukonazol, fosamprenawir, fostamatinib, gemfibrozyl, glekaprewir, grazoprewir, hepatotoksyczność, hipercholesterolemia, inhibitor proteazy, itrakonazol, kapmatynib, ketokonazol, kinaza fosfokreatynowa, klopidogrel, kwas fusydowy, lek przeciwzakrzepowy z grupy kumaryny, lopinawir, międzynarodowy wskaźnik znormalizowany, miopatia, niacyna, norgestrel, ombitaswir, parytaprewir, pibrentaswir, rabdomioliza, regorafenib, rozuwastatyna, ryfampina, rytonawir, sofosbuwir welpataswir woksylaprewir, sylimaryna, teryflunomid, tikagrelor, transporter BCRP, transporter OATP1B1, typranawir, warfaryna, welpataswir, zawiesina zmniejszająca kwaśność soku żołądkowego - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Roswera 20 mg
Rozuwastatyna, będąca inhibitorem reduktazy HMG-CoA i substancją czynną leku Roswera, jest bezwzględnie przeciwwskazana u kobiet w ciąży oraz karmiących piersią ze względu na ryzyko toksycznego wpływu na rozwój płodu. Cholesterol i jego metabolity są kluczowe dla prawidłowego rozwoju płodu, a hamowanie ich biosyntezy przez rozuwastatynę może prowadzić do poważnych zaburzeń rozwojowych. Badania na zwierzętach potwierdzają ograniczone dowody toksyczności reprodukcyjnej, co dodatkowo uzasadnia przeciwwskazanie. Kobiety w wieku rozrodczym powinny być poinformowane o konieczności stosowania skutecznej antykoncepcji przez cały okres terapii oraz o obowiązku natychmiastowego przerwania leczenia w przypadku zajścia w ciążę. Lekarz musi przeprowadzić szczegółowy wywiad dotyczący planów prokreacyjnych pacjentki i wyjaśnić ryzyko związane z terapią.
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Zahron 40 mg
Lek Zahron zawierający rozuwastatynę w dawce 40 mg stosowany jest zgodnie z indywidualnymi potrzebami pacjenta, uwzględniając cele terapeutyczne oraz odpowiedź na leczenie. Standardowa dawka początkowa w hipercholesterolemii wynosi 5-10 mg raz na dobę, z możliwością korekty po 4 tygodniach. Maksymalna dawka 40 mg jest zarezerwowana dla pacjentów z ciężką hipercholesterolemią, wysokim ryzykiem sercowo-naczyniowym (np. rodzinna hipercholesterolemia) oraz brakiem osiągnięcia celu terapeutycznego przy dawce 20 mg. W profilaktyce zdarzeń sercowo-naczyniowych stosuje się dawkę 20 mg/dobę. U pacjentów powyżej 70. roku życia zaleca się dawkę początkową 5 mg. Dawkowanie u dzieci (6-17 lat) jest dostosowane do wieku i masy ciała, z maksymalną dawką 20 mg/dobę, przy czym tabletki 40 mg nie są wskazane w populacji pediatrycznej. U dzieci poniżej 6 lat stosowanie leku nie jest zalecane.
białko transportujące, choroby układu sercowo-naczyniowego, ciężka hipercholesterolemia, cyklosporyna, czynna choroba wątroby, heterozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, hipercholesterolemia, homozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, inhibitor proteazy, inhibitor reduktazy HMG-CoA, klirens kreatyniny, miopatia, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, polimorfizm genetyczny, rabdomioliza, rodzinna hipercholesterolemia, rozuwastatyna, skala Child-Pugh, statyna, terapia współistniejąca - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Crestor 20 mg
Lek Crestor (rozuwastatyna) w dawkach 10 mg i 20 mg jest wskazany do leczenia hipercholesterolemii typu IIa (w tym rodzinnej heterozygotycznej) oraz mieszanej dyslipidemii typu IIb u dorosłych, młodzieży i dzieci od 6. roku życia, jako uzupełnienie diety i niefarmakologicznych metod terapii. Ponadto, Crestor stosuje się w rodzinnej homozygotycznej hipercholesterolemii jako uzupełnienie diety i innych metod leczenia, zwłaszcza gdy afereza LDL jest niedostępna lub niewskazana. Lek jest również zalecany w prewencji pierwotnej poważnych zdarzeń sercowo-naczyniowych u pacjentów z wysokim ryzykiem, obliczanym za pomocą skal takich jak SCORE czy Framingham, w ramach kompleksowej strategii redukcji ryzyka, obejmującej kontrolę nadciśnienia, zaburzeń gospodarki węglowodanowej, nikotynizmu, nadwagi oraz aktywności fizycznej.
afereza LDL, cholesterol LDL, cukrzyca, dyslipidemia mieszana, hipercholesterolemia pierwotna, hipercholesterolemia rodzinna heterozygotyczna, hipercholesterolemia rodzinna homozygotyczna, lipidogram, modyfikacja diety, nadciśnienie tętnicze, nasycone kwasy tłuszczowe, nikotynizm, parametry lipidowe, profilaktyka sercowo-naczyniowa, rozuwastatyna, stan przedcukrzycowy, zaburzenia funkcji nerek, zaburzenia gospodarki lipidowej, zaburzenia gospodarki węglowodanowej, zdarzenia sercowo-naczyniowe - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Rosuvastatin Medical Valley 10 mg
Stosowanie rozuwastatyny w preparacie Rosuvastatin Medical Valley jest przeciwwskazane u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub substancje pomocnicze, aktywną chorobą wątroby (w tym przy trwale podwyższonej aktywności aminotransferaz przekraczającej 3-krotnie górną granicę normy), ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny <30 mL/min), miopatią, a także podczas jednoczesnego stosowania leków przeciwwirusowych sofosbuwir/welpataswir/woksylaprewir oraz cyklosporyny. Ponadto, rozuwastatyna jest przeciwwskazana w ciąży, okresie karmienia piersią oraz u kobiet w wieku rozrodczym bez skutecznej antykoncepcji ze względu na potencjalne działanie teratogenne. Preparat zawiera laktozę jednowodną w ilościach od 96,79 mg (10 mg dawka) do 193,57 mg (20 mg dawka), co wymaga ostrożności u pacjentów z nietolerancją laktozy, galaktozemią lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy.
aminotransferazy, choroba wątroby, choroby mięśni, cyklosporyna, działanie teratogenne, fibraty, galaktozemia, hepatotoksyczność, inhibitor reduktazy HMG-CoA, interakcje lekowe, klirens kreatyniny, leczenie hipolipemizujące, leki przeciwwirusowe, miopatia, nadwrażliwość, niedoczynność tarczycy, nietolerancja laktozy, rabdomioliza, rozuwastatyna, sofosbuwir, umiarkowane zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności nerek, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Ezehron Duo 5 mg + 10 mg
Ezehron Duo to lek złożony zawierający rozuwastatynę i ezetymib, należący do grupy czynników modyfikujących lipidy (kod ATC: C10BA06). Rozuwastatyna działa jako wybiórczy inhibitor reduktazy HMG-CoA, hamując syntezę endogennego cholesterolu w wątrobie, zwiększając liczbę receptorów LDL i zmniejszając produkcję VLDL, co prowadzi do istotnej redukcji LDL-C, cholesterolu całkowitego, triglicerydów oraz wzrostu HDL-C. W badaniach klinicznych dawki rozuwastatyny od 5 mg do 40 mg powodowały zmniejszenie LDL-C od 45% do 63%, cholesterolu całkowitego od 33% do 46%, a triglicerydów do 35%. Ezetymib natomiast hamuje jelitowe wchłanianie cholesterolu poprzez blokadę białka NPC1L1, co uzupełnia mechanizm działania statyny i pozwala na synergistyczne obniżenie stężenia lipidów. W badaniu klinicznym dodanie ezetymibu 10 mg do rozuwastatyny (5 lub 10 mg) zmniejszyło LDL-C o 21%, podczas gdy podwojenie dawki rozuwastatyny samodzielnie dało redukcję jedynie o 5,7% (różnica 15,2%, p<0,001).
apolipoproteina A-I, apolipoproteina B, białko Niemann-Pick C1-Like 1, cholesterol całkowity, cholesterol HDL, cholesterol LDL, cholesterol nieHDL, cholesterol VLDL, choroba niedokrwienna serca, choroba układu krążenia, ezetymib, fitosterol, hipercholesterolemia, hipercholesterolemia pierwotna, hipercholesterolemia typu IIa i IIb, inhibitor reduktazy HMG-CoA, kwasy żółciowe, lek wiążący kwasy żółciowe, ostry zespół wieńcowy, pochodna kwasu fibrynowego, rąbek szczoteczkowy jelita, receptor LDL, rozuwastatyna, statyna, triglicerydy, triglicerydy VLDL, VLDL - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Crosuvo 20 mg
Lek Crosuvo, zawierający rozuwastatynę jako inhibitor reduktazy HMG-CoA, jest bezwzględnie przeciwwskazany w okresie ciąży i laktacji ze względu na potencjalne ryzyko teratogenne i toksyczne dla płodu oraz niemowląt karmionych piersią. Cholesterol, którego syntezę hamuje rozuwastatyna, jest kluczowy dla prawidłowego rozwoju płodu, co uzasadnia konieczność natychmiastowego przerwania terapii w przypadku zajścia w ciążę. Ponadto, rozuwastatyna przenika do mleka kobiecego, co stwarza ryzyko działań niepożądanych u niemowląt, dlatego stosowanie leku w okresie laktacji jest przeciwwskazane. Pacjentki w wieku rozrodczym powinny stosować skuteczne metody antykoncepcji przez cały czas terapii, a lekarze powinni zapewnić odpowiednią edukację na temat bezpieczeństwa stosowania leku w tych okresach.
alternatywna metoda terapii, antykoncepcja, badanie przedkliniczne, cholesterol, ciąża, Crosuvo, działanie niepożądane, inhibitor reduktazy HMG-CoA, karmienie piersią, laktacja, mechanizm działania leku, produkty przemiany cholesterolu, rozuwastatyna, rozwój płodu, statyna, terapia farmakologiczna, toksyczność rozuwastatyny, wiek rozrodczy, wpływ na płodność - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Zaranta 40 mg
Rozuwastatyna (Zaranta) jest skutecznym lekiem hipolipemizującym z grupy statyn, jednak jej stosowanie jest obarczone licznymi przeciwwskazaniami. Lek nie powinien być podawany pacjentom z nadwrażliwością na substancję czynną lub laktozę jednowodną (obecna w dawkach od 43,5 mg do 348,0 mg), aktywną chorobą wątroby (w tym trwale podwyższonymi aminotransferazami powyżej 3-krotnej normy), ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny <30 ml/min), istniejącymi schorzeniami mięśniowymi, a także kobietom w ciąży, karmiącym oraz kobietom w wieku rozrodczym bez skutecznej antykoncepcji. Dawkowanie 30 mg i 40 mg jest dodatkowo przeciwwskazane u pacjentów z umiarkowaną niewydolnością nerek (klirens kreatyniny <60 ml/min), niedoczynnością tarczycy, genetycznymi chorobami mięśni, wcześniejszymi objawami miopatii po statynach lub fibratach, nadużywających alkoholu, pochodzenia azjatyckiego oraz u osób stosujących jednocześnie fibraty.
aminotransferaza, choroba wątroby, choroby mięśniowe, cyklosporyna, dyslipidemia, działanie niepożądane, enzymy wątrobowe, fibrat, hepatotoksyczność, immunosupresant, inhibitor reduktazy HMG-CoA, interakcja lekowa, kinaza kreatynowa, klirens kreatyniny, laktoza jednowodna, lek immunosupresyjny, leki przeciwwirusowe, miopatia, niedoczynność tarczycy, niewydolność nerek, rabdomioliza, rozuwastatyna, statyna, stężenie leku w osoczu, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Romazic 40 mg
Przedkliniczne badania rozuwastatyny, substancji czynnej leku Romazic, wykazały brak istotnego zagrożenia dla człowieka w zakresie bezpieczeństwa stosowania, genotoksyczności oraz potencjalnego działania rakotwórczego. Niemniej jednak, nie przeprowadzono szczegółowych badań dotyczących wpływu na kanał potasowy hERG, kluczowy dla repolaryzacji kardiomiocytów, co może mieć znaczenie w ocenie ryzyka kardiotoksycznego. W badaniach toksyczności po podaniu dawek wielokrotnych zaobserwowano zmiany histopatologiczne w wątrobie u myszy, szczurów i psów, natomiast u małp nie stwierdzono takich zmian, co wskazuje na gatunkową zmienność wrażliwości na działanie rozuwastatyny.
badanie farmakologiczne, badanie kliniczne, badanie toksyczności, dawka terapeutyczna, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, ekspozycja na substancję czynną, ekspozycja ustrojowa, genotoksyczność, kanał potasowy hERG, pęcherzyk żółciowy, profil bezpieczeństwa, repolaryzacja mięśnia sercowego, rozuwastatyna, statyna, tkanka wątrobowa, toksyczność jąder, toksyczność matczyna, układ rozrodczy, układ sercowo-naczyniowy, zmiany histopatologiczne wątroby - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Roxiper 10 mg + 8 mg + 2,5 mg
Roxiper to preparat złożony zawierający rozuwastatynę, peryndopryl oraz indapamid, przeznaczony do leczenia zastępczego u dorosłych pacjentów z nadciśnieniem tętniczym i współistniejącymi zaburzeniami lipidowymi. Wskazania obejmują pierwotną hipercholesterolemię typu IIa, w tym heterozygotyczną hipercholesterolemię rodzinną, mieszaną dyslipidemię typu IIb oraz homozygotyczną hipercholesterolemię rodzinną. Preparat dostępny jest w czterech wariantach dawkowania: 10 mg + 4 mg + 1,25 mg, 20 mg + 4 mg + 1,25 mg, 10 mg + 8 mg + 2,5 mg oraz 20 mg + 8 mg + 2,5 mg (odpowiednio rozuwastatyna, peryndopryl, indapamid), co pozwala na indywidualizację terapii zgodnie z dotychczasowym leczeniem pacjenta.
adherencja terapeutyczna, cholesterol LDL, choroba wieńcowa, dyslipidemia, dyslipidemia mieszana, hipercholesterolemia pierwotna, hipercholesterolemia rodzinna heterozygotyczna, hipercholesterolemia rodzinna homozygotyczna, indapamid, leczenie zastępcze, nadciśnienie tętnicze, peryndopryl, powikłanie sercowo-naczyniowe, rozuwastatyna, stężenie cholesterolu, trójglicerydy, zaburzenie lipidowe - Leksykon leków
Działania niepożądane – Crestor 10 mg
Produkt leczniczy Crestor (rozuwastatyna) wykazuje profil działań niepożądanych o charakterze głównie łagodnym i przemijającym, z mniej niż 4% pacjentów przerywających leczenie z powodu działań niepożądanych w badaniach klinicznych. Częstość występowania działań niepożądanych jest zależna od dawki, szczególnie wzrasta przy dawkach powyżej 20 mg. Do najważniejszych działań niepożądanych należą zaburzenia mięśniowo-szkieletowe, takie jak bóle mięśni, miopatia, zapalenie mięśni oraz rzadko rabdomioliza, która może prowadzić do ostrej niewydolności nerek. Zwiększenie aktywności kinazy kreatynowej (CK) powyżej 5-krotności górnej granicy normy (GGN) wymaga przerwania terapii. Proteinuria, głównie kanalikowego pochodzenia, występuje u mniej niż 1% pacjentów przy dawkach 10-20 mg i około 3% przy dawce 40 mg, zwykle ustępując podczas leczenia. Ponadto obserwowano łagodne, przemijające zwiększenie aktywności aminotransferaz wątrobowych, a u dzieci i młodzieży częściej występowały wzrosty CK >10 x GGN oraz objawy mięśniowe po wysiłku fizycznym.
aminotransferaza, ginekomastia, hematuria, inhibitor reduktazy HMG-CoA, kinaza kreatynowa, krwiomocz, małopłytkowość, miastenia, miastenia oczna, miopatia, neuropatia obwodowa, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, polineuropatia, proteinuria, rabdomioliza, reakcja polekowa z eozynofilią, rozuwastatyna, śródmiąższowe zapalenie płuc, statyna, zaburzenie seksualne, zapalenie mięśni, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zespół Stevensa-Johnsona, zespół toczeniopodobny, żółtaczka - Leksykon leków
Skład i postać leku – Rosuvastatin Medical Valley 10 mg
Rosuvastatin Medical Valley to lek w postaci tabletek powlekanych dostępny w dawkach 5 mg, 10 mg, 20 mg oraz 40 mg, zawierający rozuwastatynę w formie soli wapniowej. Każda dawka zawiera odpowiednio 5 mg, 10 mg, 20 mg lub 40 mg czystej substancji czynnej. Tabletki różnią się kolorem, kształtem i wymiarami, co ułatwia identyfikację: dawka 5 mg jest żółta i okrągła (7 mm), dawki 10 mg i 20 mg są różowe i okrągłe (7 mm i 9 mm), a dawka 40 mg jest różowa i owalna (6,8 x 11,4 mm). Substancje pomocnicze obejmują m.in. laktozę jednowodną (od 96,79 mg do 193,57 mg w zależności od dawki), celulozę mikrokrystaliczną, krzemionkę koloidalną bezwodną, krospowidon oraz magnezu stearynian w rdzeniu tabletki, a także hypromelozę, tytanu dwutlenek, triacetynę i barwniki żelaza tlenkowego w otoczce. Laktoza jednowodna jest obecna zarówno w rdzeniu, jak i w otoczce, co jest istotne dla pacjentów z nietolerancją laktozy.
blister OPA/Aluminium/PVC, celuloza mikrokrystaliczna, dwutlenek tytanu, hypromeloza, krospowidon, krzemionka koloidalna, laktoza jednowodna, niezgodność farmaceutyczna, nośnik polimerowy, podanie doustne, rozuwastatyna, stearynian magnezu, substancja czynna, substancja pomocnicza, substancja poślizgowa, tabletka powlekana, tlenek żelaza czerwony, tlenek żelaza żółty, triacetyna - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Zaranta 20 mg
Rozuwastatyna powinna być stosowana w połączeniu z dietą obniżającą stężenie cholesterolu, a dawkowanie ustalane indywidualnie, uwzględniając cele terapeutyczne oraz odpowiedź pacjenta. U dorosłych z hipercholesterolemią dawka początkowa wynosi 5-10 mg/dobę, z możliwością zwiększenia po 4 tygodniach do maksymalnie 40 mg/dobę, przy czym dawki 30 i 40 mg są zarezerwowane dla pacjentów z ciężką hipercholesterolemią i wysokim ryzykiem sercowo-naczyniowym, pod ścisłym nadzorem specjalisty. W profilaktyce zdarzeń sercowo-naczyniowych stosuje się dawkę 20 mg/dobę, co potwierdzają badania kliniczne. U pacjentów powyżej 70 lat oraz z umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny <60 ml/min) zalecana dawka początkowa to 5 mg/dobę, przy czym stosowanie dawek 30 i 40 mg jest przeciwwskazane u osób z umiarkowanymi zaburzeniami nerek. U pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek oraz z czynną chorobą wątroby stosowanie rozuwastatyny jest przeciwwskazane.
atazanawir, BCRP, białko transportujące, ciężka hipercholesterolemia, cyklosporyna, czynna choroba wątroby, heterozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, hipercholesterolemia, homozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, inhibitor proteazy, inhibitor reduktazy HMG-CoA, klirens kreatyniny, lopinawir, miopatia, OATP1B1, polimorfizm genetyczny, rabdomioliza, rodzinna hipercholesterolemia, rozuwastatyna, rytonawir, skala Child-Pugh, statyna, typranawir, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zdarzenie sercowo-naczyniowe - Leksykon leków
Interakcje leku – Ezehron Duo 5 mg + 10 mg
Produkt leczniczy Ezehron Duo, zawierający rozuwastatynę i ezetymib, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne o różnym znaczeniu klinicznym. Szczególnie istotne jest przeciwwskazanie do jednoczesnego stosowania z cyklosporyną, które powoduje 7-krotne zwiększenie AUC rozuwastatyny oraz nawet 12-krotne zwiększenie ekspozycji na ezetymib u pacjentów z niewydolnością nerek po przeszczepie. Inhibitory proteaz (np. atazanawir/rytonawir) mogą zwiększać AUC rozuwastatyny do 3-krotnie, co wymaga modyfikacji dawki, a rozpoczęcie terapii Ezehron Duo w takich przypadkach jest niewskazane. Ponadto, rozuwastatyna jest substratem transporterów OATP1B1 i BCRP, a ich inhibitory mogą podnosić jej stężenie, zwiększając ryzyko miopatii. Współstosowanie z gemfibrozylem podwaja Cmax i AUC rozuwastatyny, a fenofibrat może zwiększać ryzyko kamicy żółciowej i miopatii. Kwas fusydowy stosowany ogólnoustrojowo jest przeciwwskazany ze względu na ryzyko rabdomiolizy. Interakcje z lekami zobojętniającymi sok żołądkowy, erytromycyną, antykoagulantami (np. warfaryną) oraz doustną antykoncepcją wymagają odpowiedniego monitorowania i dostosowania terapii.
antagonista witaminy K, choroba pęcherzyka żółciowego, cyklosporyna, doustny środek antykoncepcyjny, erytromycyna, ezetymib, fenofibrat, flukonazol, gemfibrozyl, hepatotoksyczność, hiperlipidemia, hormonalna terapia zastępcza, inhibitor białka transportowego, inhibitor proteazy, inhibitor reduktazy HMG-CoA, izoenzym cytochromu P450, kamica żółciowa, ketokonazol, kolestyramina, kwas fusydowy, lek zobojętniający sok żołądkowy, międzynarodowy wskaźnik znormalizowany, miopatia, rabdomioliza, rozuwastatyna, tikagrelor, transporter wychwytu wątrobowego OATP1B1, transporter wypływu BCRP, warfaryna - Leksykon leków
Skład i postać leku – Zaranta 20 mg
Produkt leczniczy Zaranta zawiera rozuwastatynę wapniową w dawkach 5 mg, 10 mg, 15 mg, 20 mg, 30 mg oraz 40 mg, dostępnych w formie tabletek powlekanych. Każda tabletka zawiera odpowiednio 5 mg do 40 mg substancji czynnej oraz proporcjonalne ilości laktozy jednowodnej (od 43,5 mg do 348,0 mg). Tabletki różnią się wielkością i oznaczeniem, np. Zaranta 5 mg ma średnicę około 5,5 mm i jest oznaczona „C33”, natomiast Zaranta 40 mg to tabletka podłużna o wymiarach 15,5 x 8 mm, oznaczona „C36”. Substancje pomocnicze obejmują m.in. celulozę mikrokrystaliczną, magnezu wodorotlenek, magnezu stearynian, krospowidon oraz składniki otoczki takie jak alkohol poliwinylowy i tytan dwutlenek (E 171).
alkohol poliwinylowy, blister farmaceutyczny, celuloza mikrokrystaliczna, dwutlenek tytanu, krospowidon, laktoza jednowodna, makrogol, niezgodność farmaceutyczna, okres ważności leku, rozuwastatyna, rozuwastatyna wapniowa, stearynian magnezu, substancja czynna, substancja pomocnicza, tabletka powlekana, wodorotlenek magnezu - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Crestor 40 mg
Rozuwastatyna (Crestor) dostępna jest w dawkach 5, 10, 20 i 40 mg w formie tabletek powlekanych. Dawkowanie ustala się indywidualnie, uwzględniając stężenie cholesterolu, czynniki ryzyka sercowo-naczyniowego oraz ryzyko działań niepożądanych. Dawka początkowa u dorosłych wynosi zwykle 5-10 mg raz na dobę, z możliwością zwiększenia po 4 tygodniach. Maksymalna dawka 40 mg jest zarezerwowana dla pacjentów z ciężką hipercholesterolemią i wysokim ryzykiem sercowo-naczyniowym, pod ścisłą kontrolą specjalisty. U dzieci z heterozygotyczną hipercholesterolemią rodzinną dawki początkowe wahają się od 5 mg (wiek 6-9 lat) do 5-20 mg (wiek 10-17 lat), natomiast u dzieci z homozygotyczną postacią dawka maksymalna to 20 mg. U pacjentów powyżej 70 lat zaleca się dawkę początkową 5 mg. W przypadku zaburzeń czynności nerek dawkę należy dostosować: u umiarkowanych zaburzeń (klirens kreatyniny <60 ml/min) dawka maksymalna to 20 mg, a u ciężkich zaburzeń stosowanie jest przeciwwskazane. Pacjenci z chorobą wątroby lub punktacją w skali Child-Pugh >9 nie powinni stosować leku.
atazanawir, BCRP, białko transportujące, choroba układu sercowo-naczyniowego, ciężka hipercholesterolemia, cyklosporyna, czynna choroba wątroby, heterozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, hipercholesterolemia, homozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, inhibitor proteazy, inhibitor reduktazy HMG-CoA, klirens kreatyniny, lopinawir, miopatia, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, OATP1B1, polimorfizm genetyczny, rabdomioliza, rodzinna hipercholesterolemia, rozuwastatyna, rytonawir, skala Child-Pugh, skala Tannera, tabletka powlekana, typranawir, zdarzenie sercowo-naczyniowe - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Roxiper 20 mg + 4 mg + 1,25 mg
Produkt leczniczy Roxiper, zawierający rozuwastatynę, peryndopryl oraz indapamid, zasadniczo nie wykazuje bezpośredniego wpływu na zdolności psychomotoryczne niezbędne do prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługi maszyn. Niemniej jednak, w praktyce klinicznej należy uwzględnić ryzyko wystąpienia działań niepożądanych, takich jak hipotensja (obniżenie ciśnienia tętniczego), zawroty głowy czy zaburzenia widzenia, które mogą znacząco ograniczać bezpieczeństwo tych czynności. Szczególnie istotne jest monitorowanie pacjentów w początkowej fazie terapii (pierwsze 1-2 tygodnie), podczas modyfikacji dawkowania oraz w przypadku stosowania terapii skojarzonej z innymi lekami hipotensyjnymi, gdyż ryzyko incydentów hipotensyjnych i objawów wpływających na sprawność psychomotoryczną jest wtedy zwiększone.
ciśnienie tętnicze, ciśnienie tętnicze krwi, działanie hipotensyjne, farmakodynamika, hipotensja, incydent hipotensyjny, indapamid, lek przeciwnadciśnieniowy, objawy hipotensji, peryndopryl, politerapia hipotensyjna, rozuwastatyna, sprawność psychofizyczna, terapia skojarzona, zaburzenia koncentracji, zaburzenia widzenia, zawroty głowy, zdolności psychomotoryczne - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Ezehron Duo 40 mg + 10 mg
Produkt leczniczy Ezehron Duo, zawierający rozuwastatynę (15 mg, 30 mg lub 40 mg) oraz stałą dawkę ezetymibu (10 mg), jest wskazany do leczenia pierwotnej hipercholesterolemii oraz profilaktyki wtórnej zdarzeń sercowo-naczyniowych u dorosłych pacjentów. Lek ten stosowany jest jako terapia substytucyjna u osób, które wcześniej osiągnęły stabilizację parametrów lipidowych przy jednoczesnym stosowaniu obu substancji czynnych w formie oddzielnych preparatów. Ezehron Duo nie jest lekiem pierwszego rzutu, lecz ma na celu uproszczenie schematu leczenia, co może poprawić compliance pacjentów. Preparat jest szczególnie zalecany u pacjentów z chorobą niedokrwienną serca (CHD) oraz po przebytym ostrym zespole wieńcowym (OZW), u których konieczna jest intensywna terapia hipolipemizująca.
białko NPC1L1, choroba niedokrwienna serca, choroba wieńcowa, ezetymib, hipercholesterolemia pierwotna, LDL cholesterol, leczenie substytucyjne, monoterapia statynowa, ostry zespół wieńcowy, profilaktyka sercowo-naczyniowa, reduktaza HMG-CoA, rozuwastatyna, rozuwastatyna i ezetymib, ryzyko sercowo-naczyniowe, terapia hipolipemizująca, wchłanianie cholesterolu, zaburzenie lipidowe, zdarzenie sercowo-naczyniowe - Leksykon leków
Działania niepożądane – Crestor 40 mg
Produkt leczniczy Crestor (rozuwastatyna) wykazuje profil działań niepożądanych, który jest najczęściej łagodny i przemijający. W badaniach klinicznych mniej niż 4% pacjentów musiało przerwać terapię z powodu działań niepożądanych. Częstość występowania działań niepożądanych jest zależna od dawki i obejmuje m.in. zaburzenia mięśniowo-szkieletowe (ból mięśni, miopatia, rabdomioliza), zaburzenia wątroby (zwiększone stężenia aminotransferaz, żółtaczka), zaburzenia żołądka i jelit (nudności, biegunka), a także reakcje skórne (wysypka, świąd, zespół Stevensa-Johnsona). Proteinuria, głównie kanalikowego pochodzenia, występuje u mniej niż 1% pacjentów przy dawkach 10-20 mg i około 3% przy dawce 40 mg, zwykle ustępując podczas leczenia. W przypadku wzrostu aktywności kinazy kreatynowej powyżej 5 x GGN zaleca się przerwanie terapii.
aminotransferaza, aminotransferaza wątrobowa, ból mięśni, choroba ścięgien, ginekomastia, hematuria, immunozależna miopatia martwicza, inhibitor reduktazy HMG-CoA, kinaza kreatynowa, krwiomocz, małopłytkowość, miastenia, miastenia oczna, miopatia, neuropatia obwodowa, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, pokrzywka, polineuropatia, proteinuria, rabdomioliza, rozuwastatyna, śródmiąższowe zapalenie płuc, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona, zespół toczeniopodobny, żółtaczka - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Aporoza
Produkt leczniczy Aporoza (rozuwastatyna), będący inhibitorem reduktazy HMG-CoA, wymaga szczególnej ostrożności podczas stosowania, zwłaszcza w dawce 40 mg, ze względu na zwiększone ryzyko działań niepożądanych ze strony nerek (sporadyczny białkomocz kanalikowy) oraz mięśni (miopatia, rabdomioliza). Zaleca się monitorowanie czynności nerek i aktywności kinazy kreatynowej (CK), unikając pomiarów po intensywnym wysiłku fizycznym. Leczenie nie powinno być rozpoczynane, jeśli aktywność CK przekracza 5 × górną granicę normy (GGN). Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z czynnikami predysponującymi do miopatii, takimi jak niewydolność nerek, niedoczynność tarczycy, choroby mięśniowe, nadużywanie alkoholu, wiek >70 lat, czy jednoczesne stosowanie leków z grupy fibratów lub kwasu fusydowego. W przypadku wystąpienia objawów uszkodzenia mięśni lub znacznego wzrostu CK (>5 × GGN) leczenie należy przerwać.
aminotransferaza, antybiotyk makrolidowy, Aporoza, białkomocz, ból mięśni, cyklosporyna, gemfibrozyl, hipercholesterolemia, hiperglikemia, inhibitor proteazy, inhibitor reduktazy HMG-CoA, kinaza kreatynowa, kwas fusydowy, lek przeciwgrzybiczny z grupy azoli, martwicza miopatia zależna od układu immunologicznego, miastenia, miastenia oczna, miopatia, niedoczynność tarczycy, rabdomioliza, reakcja polekowa z eozynofilią i objawami ogólnymi, rozuwastatyna, śródmiąższowe zapalenie płuc, zespół nerczycowy, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Przedawkowanie – Romazic 20 mg
Przedawkowanie rozuwastatyny (Romazic) stanowi poważne zagrożenie kliniczne, wymagające natychmiastowej interwencji. Lek dostępny jest w dawkach 5 mg, 10 mg, 20 mg i 40 mg, a przekroczenie zalecanych dawek może prowadzić do miopatii, rabdomiolizy, zaburzeń czynności wątroby oraz objawów żołądkowo-jelitowych i neurologicznych. Kluczowe jest monitorowanie aktywności kinazy kreatynowej (CK), enzymów wątrobowych (AST, ALT, bilirubina) oraz funkcji nerek (kreatynina, mocznik, GFR), a także elektrolitów, zwłaszcza potasu, ze względu na ryzyko hiperkaliemii. Hemodializa nie jest skuteczną metodą eliminacji rozuwastatyny z uwagi na jej wysokie wiązanie z białkami osocza.
białko osocza, bilirubina całkowita, enzym wątrobowy, fosfataza alkaliczna, funkcja wątroby, hemodializa, hepatocyt, hiperkaliemia, kinaza kreatynowa, kreatynina, mięsień poprzecznie prążkowany, mioglobina, miopatia, mocznik, niewydolność nerek, rabdomioliza, Romazic, rozuwastatyna, sól wapniowa, statyna, transaminaza, układ mięśniowo-szkieletowy, wskaźnik filtracji kłębuszkowej - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Crosuvo Plus
Preparat Crosuvo Plus łączy rozuwastatynę w dawkach 5 mg, 10 mg, 20 mg lub 40 mg z ezetymibem 10 mg, co wymaga szczególnej uwagi ze względu na ryzyko działań niepożądanych, zwłaszcza ze strony układu mięśniowego. U pacjentów stosujących rozuwastatynę, zwłaszcza powyżej 20 mg, obserwowano bóle mięśni, miopatię oraz rzadkie przypadki rabdomiolizy, które również zgłaszano po zastosowaniu ezetymibu, zarówno w monoterapii, jak i w skojarzeniu z innymi lekami. W przypadku podejrzenia miopatii lub podwyższonej aktywności kinazy kreatynowej (CK), należy natychmiast przerwać stosowanie ezetymibu, odstawić statyny oraz inne leki zwiększające ryzyko rabdomiolizy. Ponadto, statyny mogą indukować lub nasilać miastenię, co wymaga przerwania terapii w przypadku nasilenia objawów. Monitorowanie czynności wątroby jest zalecane po 3 miesiącach leczenia, a aktywność aminotransferaz przekraczająca 3-krotność górnej granicy normy (GGN) wymaga zmniejszenia dawki lub odstawienia rozuwastatyny.
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Suvardio 10 mg
Rozuwastatyna, substancja czynna leku Suvardio, charakteryzuje się zazwyczaj łagodnym i przejściowym profilem działań niepożądanych, z mniej niż 4% pacjentów przerywających terapię z powodu niepożądanych efektów. Profil bezpieczeństwa opiera się na szerokich badaniach klinicznych oraz danych po wprowadzeniu do obrotu, wskazując na zależność częstości działań niepożądanych od dawki, szczególnie przy dawce 40 mg. Najczęstsze działania niepożądane obejmują bóle mięśniowe, zaparcia, nudności, ból brzucha oraz zwiększenie aktywności aminotransferaz. Istotne jest monitorowanie białkomoczu, który występuje u około 1% pacjentów przy dawkach 10-20 mg i u 3% przy dawce 40 mg, zwykle o charakterze przejściowym i bez związku z progresją choroby nerek. Wśród poważniejszych powikłań mięśniowych obserwuje się miopatię, zapalenie mięśni oraz rzadką rabdomiolizę, z koniecznością przerwania terapii przy wzroście kinazy kreatynowej (CK) powyżej 5 x górnej granicy normy (GGN).
aminotransferaza, astenia, białkomocz, ból mięśniowy, cukrzyca, ginekomastia, inhibitor reduktazy HMG-CoA, kinaza kreatynowa, krwiomocz, małopłytkowość, martwicza miopatia, miastenia, miastenia oczna, miopatia, neuropatia obwodowa, niewydolność nerek, obrzęk naczynioruchowy, ostra choroba nerek, polineuropatia, postępująca choroba nerek, rabdomioliza, reakcja polekowa z eozynofilią, rozuwastatyna, śródmiąższowa choroba płuc, statyna, Suvardio, utrata pamięci, zaburzenie erekcji, zaburzenie funkcji seksualnej, zapalenie mięśni, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zespół Stevensa-Johnsona, zespół toczniopodobny, żółtaczka - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Suvardio Plus 10 mg + 10 mg
Produkt leczniczy Suvardio Plus, zawierający rozuwastatynę i ezetymib, jest przeciwwskazany u kobiet w ciąży oraz karmiących piersią ze względu na potencjalne ryzyko dla płodu i niemowląt. Rozuwastatyna, jako inhibitor reduktazy HMG-CoA, może negatywnie wpływać na rozwój płodu, co stanowi istotne zagrożenie w okresie ciąży. Ezetymib, mimo braku jednoznacznych danych klinicznych u kobiet ciężarnych, nie wykazał szkodliwego wpływu w badaniach na zwierzętach, jednak brak danych dotyczących przenikania do mleka kobiecego oraz potencjalne ryzyko działań niepożądanych u niemowląt powodują, że stosowanie Suvardio Plus jest przeciwwskazane także podczas laktacji. W przypadku zajścia w ciążę podczas terapii, konieczne jest natychmiastowe przerwanie leczenia.
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Rosutrox 5 mg
Dawkowanie rozuwastatyny (Rosutrox) powinno być indywidualnie dostosowane, uwzględniając wyjściowe stężenie cholesterolu, czynniki ryzyka sercowo-naczyniowego oraz potencjalne działania niepożądane. Standardowa dawka początkowa u dorosłych wynosi 5 lub 10 mg raz na dobę, z możliwością zwiększenia do maksymalnie 40 mg u pacjentów z ciężką hipercholesterolemią i wysokim ryzykiem powikłań, pod ścisłą kontrolą lekarską. U pacjentów powyżej 70. roku życia zaleca się rozpoczęcie terapii od 5 mg. W przypadku umiarkowanego upośledzenia czynności nerek (klirens kreatyniny <60 ml/min) dawka początkowa to 5 mg, a dawka maksymalna 20 mg; stosowanie 40 mg jest przeciwwskazane. U pacjentów z ciężką niewydolnością nerek oraz aktywną chorobą wątroby lek jest przeciwwskazany. U pacjentów pochodzenia azjatyckiego oraz z polimorfizmami genetycznymi zaleca się dawkę początkową 5 mg i maksymalnie 20 mg, z wykluczeniem dawki 40 mg. Leczenie u dzieci (6-17 lat) z heterozygotyczną hipercholesterolemią rodzinną wymaga nadzoru specjalisty, z dawkami początkowymi 5 mg i maksymalnymi odpowiednio 10 mg (6-9 lat) oraz 20 mg (10-17 lat). U dzieci z homozygotyczną hipercholesterolemią rodzinną dawka początkowa wynosi 5-10 mg, maksymalna 20 mg.
aktywna choroba wątroby, atazanawir, BCRP, białko transportujące, ciężka hipercholesterolemia, cyklosporyna, heterozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, homozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, inhibitor proteazy, inhibitor reduktazy HMG-CoA, klirens kreatyniny, lopinawir, miopatia, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, OATP1B1, polimorfizm genetyczny, rabdomioliza, rodzinna hipercholesterolemia, rozuwastatyna, rytonawir, ryzyko sercowo-naczyniowe, skala Child-Pugh, skala Tannera, typranawir