potencjał mutagenny
Potencjał mutagenny określa zdolność czynnika (chemicznego, fizycznego lub biologicznego) do wywoływania mutacji w materiale genetycznym organizmu. Mutacje to trwałe zmiany w sekwencji DNA, które mogą prowadzić do zmian w ekspresji genów, funkcjonowaniu białek i fenotypie komórki lub organizmu.
Substancje o wysokim potencjale mutagennym mogą powodować różne typy uszkodzeń DNA, w tym mutacje punktowe, delecje, insercje czy rearanżacje chromosomowe. Często istnieje korelacja między potencjałem mutagennym a działaniem kancerogennym, ponieważ mutacje w kluczowych genach kontrolujących wzrost i podział komórek mogą inicjować proces nowotworowy.
W medycynie ocena potencjału mutagennego substancji ma kluczowe znaczenie w badaniach toksykologicznych leków, związków chemicznych stosowanych w przemyśle, dodatków do żywności oraz zanieczyszczeń środowiskowych. Do standardowych metod oceny mutagenności należą test Amesa, test aberracji chromosomowych oraz testy na komórkach ssaków in vitro i in vivo.
Identyfikacja czynników o potencjale mutagennym pozwala na wdrożenie odpowiednich środków ochronnych w środowisku pracy, opracowanie bezpieczniejszych alternatyw dla substancji wysokiego ryzyka oraz ustalenie limitów ekspozycji minimalizujących ryzyko zdrowotne dla pacjentów i populacji ogólnej.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Alcreno 100 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa kwetiapiny wykazały brak potencjału mutagennego i genotoksycznego zarówno in vitro, jak i in vivo. W badaniach na zwierzętach laboratoryjnych, przy dawkach zbliżonych do terapeutycznych u ludzi, zaobserwowano zmiany takie jak zmiana pigmentacji tarczycy u szczurów, hipertrofia komórek pęcherzykowych tarczycy i obniżenie stężenia T3 u małp Cynomolgus, a także zmętnienie rogówki i zaćmę u psów. W toksycznych badaniach rozwojowych na szczurach stwierdzono zwiększoną częstość zgięcia kości nadgarstka/kości stępu przy jednoczesnej toksyczności matek (m.in. zmniejszenie przyrostu masy ciała), przy stężeniach leku zbliżonych do maksymalnych dawek terapeutycznych u ludzi.
ciąża rzekoma, dawka lecznicza, faza międzyrujowa, genotoksyczność kwetiapiny, hipertrofia komórek pęcherzykowych tarczycy, hormon T3, kość nadgarstka, liczba krwinek, objawy toksyczności, pigmentacja tarczycy, potencjał mutagenny, profil bezpieczeństwa, regulacja hormonalna, stężenie hemoglobiny, stężenie prolaktyny, stężenie terapeutyczne, toksyczność kwetiapiny, uszkodzenie materiału genetycznego, zaćma, zmętnienie rogówki - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Biofuroksym 500 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa cefuroksymu w postaci soli sodowej, stosowanego w produkcie Biofuroksym, nie wykazały istotnych zagrożeń dla pacjentów. Testy farmakologii bezpieczeństwa potwierdziły brak negatywnego wpływu na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy oraz ośrodkowy układ nerwowy. Wielokrotne podawanie leku nie spowodowało toksycznych efektów ani patologicznych zmian w narządach wewnętrznych. Badania genotoksyczności nie wykazały mutagenności ani genotoksyczności, a choć formalne testy kancerogenności nie zostały przeprowadzone, dostępne dane nie wskazują na potencjał rakotwórczy cefuroksymu. Ocena wpływu na reprodukcję i rozwój nie ujawniła ryzyka dla płodności, rozwoju zarodka, przebiegu ciąży ani rozwoju pourodzeniowego potomstwa.
cefalosporyna, cefuroksym sól sodowa, farmakologia bezpieczeństwa, gamma-glutamylotranspeptydaza, genotoksyczność, indukcja nowotworów, kontrola spożycia sodu, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał kancerogenny, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodkowo-płodowy, toksyczność dawek powtarzanych, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność wielokrotnego podania, układ sercowo-naczyniowy, zawartość sodu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Poltram Retard 200 200 mg
Badania toksykologiczne tramadolu chlorowodorku, substancji czynnej Poltram Retard, przeprowadzone na modelach zwierzęcych wykazały hepatotoksyczność przy dawkach około 10-krotnie wyższych niż terapeutyczne stosowane u ludzi. Objawy zatrucia obejmowały niepokój, ataksję, wymioty, drżenie, duszność oraz drgawki, typowe dla substancji opioidowych. Długoterminowe badania na gryzoniach, z podawaniem tramadolu przez cały okres życia, nie wykazały działania karcynogennego, a testy mutagenności in vitro i in vivo potwierdziły brak genotoksyczności, co wskazuje na niskie ryzyko uszkodzeń materiału genetycznego przy stosowaniu terapeutycznym.
ataksja, badanie toksyczności, badanie toksykologiczne, drgawki, drżenie mięśni, duszność, działanie karcynogenne, genotoksyczność, hepatotoksyczność, niepokój, ośrodek wymiotny, potencjał mutagenny, potencjał onkogenny, stymulacja ośrodkowego układu nerwowego, substancja opioidowa, toksyczność ostra i przewlekła, tramadolu chlorowodorek, wymioty, zatrucie tramadolem - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Caramlo 8 mg + 5 mg
Dane przedkliniczne dotyczące produktu leczniczego Caramlo, zawierającego kandesartan cyleksetylu i amlodypinę, wskazują na brak istotnej toksyczności w dawkach klinicznych. Badania na modelach zwierzęcych wykazały, że amlodypina w dawkach około 50-krotnie przekraczających maksymalną zalecaną dawkę dla ludzi (10 mg) powodowała zaburzenia porodu, takie jak opóźnienie terminu porodu, wydłużony czas trwania porodu oraz zmniejszoną przeżywalność noworodków. W badaniach płodności u szczurów stosowano dawki do 10 mg/kg/dobę (8-krotność dawki ludzkiej w mg/m²) bez wpływu na płodność, choć w innym badaniu zaobserwowano zmniejszenie stężenia gonadotropin, testosteronu oraz obniżoną jakość nasienia. Badania rakotwórczości amlodypiny (0,5-2,5 mg/kg/dobę) nie wykazały działania kancerogennego, a testy mutagenności były negatywne.
aktywność klastogenna, aktywność mutagenna, amlodypina, amlodypiny bezylan, aparat przykłębuszkowy, erytrocyty, fetotoksyczność, gęstość nasienia, hematokryt, hemoglobina, hormon gonadotropowy, kandesartan cyleksetylu, komórki Sertoliego, krwinki czerwone, opóźnienie porodu, poszerzenie kanalików nerkowych, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, przeżywalność noworodków, spermatydy, śródmiąższowe zapalenie nerek, stężenie kreatyniny, stężenie mocznika, testosteron, toksyczność rozrodcza, zaburzenia porodu - Leksykon substancji czynnych
Sulodeksyd – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa sulodeksydu wykazały niski potencjał toksyczny przy podaniu doustnym, z wartością LD50 przekraczającą 9000 mg/kg masy ciała u myszy i szczurów, oraz odpowiednio 1980 mg/kg i 2385 mg/kg przy podaniu dootrzewnowym. W badaniach podostrych na psach (10 mg/kg przez 21 dni) oraz przewlekłych na psach i szczurach (20 mg/kg przez 180 dni) nie zaobserwowano istotnych zaburzeń hematologicznych, zmian w moczu, kale ani patologii narządowej, co potwierdza dobrą tolerancję leku przy długotrwałym stosowaniu. Ponadto, badania fetotoksyczności na szczurach i królikach przy dawce 25 mg/kg nie wykazały działania embriotoksycznego ani fetotoksycznego, co jest istotne w kontekście potencjalnego stosowania u kobiet w ciąży.
charakterystyka produktu leczniczego, dawka śmiertelna LD50, działanie embriotoksyczne, działanie fetotoksyczne, działanie mutagenne, kapsułka miękka, mutacja genetyczna, parametry hematologiczne, podanie dootrzewnowe, potencjał mutagenny, roztwór do wstrzykiwań, sulodeksyd, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła, zmiany anatomopatologiczne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Pinexet 300 mg 300 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa kwetiapiny (substancji czynnej Pinexet) wykazały brak działania genotoksycznego w testach in vitro i in vivo, co eliminuje potencjał mutagenny i klastogenny tego leku. W długoterminowych badaniach na zwierzętach zaobserwowano zmiany specyficzne dla gatunku: u szczurów zmiana pigmentacji tarczycy, u małp Cynomolgus hipertrofia komórek pęcherzykowych tarczycy, obniżenie stężenia T3 w osoczu, hemoglobiny oraz liczby erytrocytów i leukocytów, a u psów zmętnienie rogówki i zaćmę. Zmiany te nie zostały potwierdzone w badaniach klinicznych, co sugeruje ich gatunkową specyficzność.
badanie genotoksyczności, badanie in vitro, badanie in vivo, ciąża urojona, faza międzyrujowa, hemoglobina, hipertrofia komórek pęcherzykowych, hormon T3, krwinki, kwetiapina, pigmentacja tarczycy, płodność, potencjał genotoksyczny, potencjał mutagenny, prolaktyna, przykurcz, toksyczność, zaćma, zmętnienie rogówki - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Metformin hydrochloride Biofarm 1000 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa metforminy chlorowodorku wykazały brak istotnych zagrożeń toksykologicznych przy dawkach terapeutycznych. Konwencjonalne testy farmakologiczne nie ujawniły negatywnego wpływu na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy ani ośrodkowy układ nerwowy. Wielokrotne podawanie leku nie powodowało klinicznie istotnych objawów toksyczności na poziomie komórkowym i narządowym, a długoterminowa ekspozycja potwierdziła dobrą tolerancję substancji. Badania genotoksyczności, obejmujące testy in vitro i in vivo, nie wykazały mutagenności ani genotoksyczności, co potwierdza brak uszkodzeń DNA, mutacji genowych i aberracji chromosomowych.
aberracja chromosomowa, badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, cukrzyca typu 2, dawka terapeutyczna, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, metformina chlorowodorek, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał kancerogenny, potencjał mutagenny, przewlekłe stosowanie leku, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ na rozród, układ sercowo-naczyniowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Zofenil Plus 30 mg + 12,5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa produktu leczniczego Zofenil Plus, zawierającego 30 mg zofenoprylu wapniowego oraz 12,5 mg hydrochlorotiazydu, wykazały brak istotnych klinicznie efektów toksycznych zarówno w toksyczności ostrej, jak i przewlekłej. Analizy genotoksyczności nie ujawniły potencjału mutagennego ani genotoksycznego dla skojarzenia obu substancji oraz samego hydrochlorotiazydu. Badania reprodukcyjne na szczurach i królikach nie wykazały działania teratogennego, jednak zaobserwowano istotne zwiększenie toksyczności u ciężarnych samic w porównaniu do monoterapii zofenoprylem, co wskazuje na konieczność ostrożności w stosowaniu u kobiet w ciąży.
genotoksyczność, hydrochlorotiazyd, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, potencjał teratogenny, profil bezpieczeństwa, toksyczność dla samic ciężarnych, toksyczność ostra i przewlekła, toksyczność po podaniu wielokrotnym, uszkodzenie materiału genetycznego, wady wrodzone, wpływ na rozrodczość, zmiany chromosomalne, Zofenil Plus, zofenopryl wapniowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Gliatilin 400 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa choliny alfosceranu wykazały niską toksyczność ostrą, z wartością LD50 przekraczającą 1 g/kg masy ciała przy podaniu pozajelitowym oraz ponad 10 g/kg masy ciała przy podaniu doustnym u gryzoni. W badaniach toksyczności przewlekłej, przy dawkach 300 mg/kg u szczurów oraz 150 mg/kg u psów, nie zaobserwowano żadnych klinicznych objawów toksyczności ani zmian w parametrach hematologicznych, biochemicznych czy moczu, co potwierdza korzystny profil bezpieczeństwa przy długotrwałym stosowaniu.
Ocena potencjału mutagennego, teratogennego oraz wpływu na rozrodczość przeprowadzona na modelach zwierzęcych (szczury i króliki) nie wykazała żadnych negatywnych efektów genotoksycznych, rozwojowych ani reprodukcyjnych. Kompleksowe dane toksykologiczne potwierdzają, że cholina alfosceranu, substancja czynna preparatu Gliatilin, charakteryzuje się niskim ryzykiem toksykologicznym w dawkach terapeutycznych, co stanowiło podstawę do rozpoczęcia badań klinicznych i rejestracji leku do stosowania u ludzi.
badanie kliniczne, cholina alfosceranu, dawka śmiertelna, dawka terapeutyczna, działanie mutagenne, działanie teratogenne, genotoksyczność, Gliatilin, krew obwodowa, LD50, model zwierzęcy, mutagenność, parametr hematologiczny, podanie doustne, podanie pozajelitowe, potencjał mutagenny, ryzyko toksykologiczne, teratogenność, test toksykologiczny, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, wada rozwojowa płodu, wpływ na rozrodczość - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Heparinum GSK 300 j.m./g
W badaniach przedklinicznych heparyny sodowej, substancji czynnej preparatu Heparinum GSK (300 j.m./g, krem), określono toksyczność ostrą oraz długoterminową. LD50 u szczurów wyniosła 720 mg/kg (dożylne), 271 mg/kg (domięśniowe) oraz 423 mg/kg (podskórne), co wskazuje na różnice w toksyczności w zależności od drogi podania, z najniższą toksycznością przy podaniu dożylnym. W testach toksyczności podostrej (13 tygodni) i przewlekłej (26 tygodni) stosowano dawki 5, 10 i 20 mg/kg/dobę podskórnie. Tylko najwyższa dawka 20 mg/kg/dobę wywołała istotne zmiany hematologiczne, takie jak obniżenie liczby erytrocytów i stężenia hemoglobiny, bez wykrycia zmian histopatologicznych w narządach.
badanie reprodukcyjne, erytrocyt, funkcja rozrodcza, heparyna sodowa, LD50, parametr czerwonokrwinkowy, parametry hematologiczne, podanie domięśniowe, podanie dożylne, podanie podskórne, potencjał mutagenny, stężenie hemoglobiny, test mutagenności, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła, zmiana histopatologiczna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Aramlessa 10 mg + 10 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa leku Aramlessa, zawierającego peryndopryl z argininą oraz amlodypinę, wykazały, że peryndopryl wywołuje odwracalne uszkodzenia nerek u szczurów i małp po przewlekłym podaniu doustnym. Nie stwierdzono potencjału mutagennego ani rakotwórczego peryndoprylu w badaniach in vitro i in vivo, a także nie zaobserwowano działania embriotoksycznego czy teratogennego u różnych gatunków zwierząt. Niemniej, inhibitory ACE mogą powodować opóźnienie rozwoju płodu, wady wrodzone, uszkodzenia nerek płodów oraz zwiększoną śmiertelność okołoporodową i poporodową. Nie odnotowano natomiast zaburzeń płodności u szczurów. Długoterminowa farmakoterapia peryndoprylem wydaje się bezpieczna pod względem ryzyka nowotworowego.
amlodypina, badanie in vitro, badanie in vivo, bezylan amlodypiny, działanie embriotoksyczne, działanie teratogenne, farmakoterapia długoterminowa, gęstość nasienia, hormon folikulotropowy, inhibitor konwertazy angiotensyny, komórka Sertoliego, maksymalna zalecana dawka, mutagenność, peryndopryl z argininą, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, rakotwórczość, testosteron w osoczu, toksyczność przewlekła, uszkodzenie nerek, wada wrodzona - Leksykon substancji czynnych
Cyjanokobalamina – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Cyjanokobalamina (witamina B12) wykazuje bardzo niski profil toksyczności w badaniach przedklinicznych, zarówno w toksyczności ostrej, jak i przewlekłej. W badaniach na szczurach, podawanie dożylne dawek do 100 mg/kg mc. trzy razy w tygodniu przez 26 tygodni nie wywołało klinicznych objawów toksyczności, choć nie przeprowadzono oceny makroskopowej i histopatologicznej narządów. Dane toksykologiczne wskazują na brak działania genotoksycznego, mutagennego oraz rakotwórczego w warunkach klinicznych, a także brak wpływu teratogennego i negatywnego oddziaływania na reprodukcję i rozwój przed- i pourodzeniowy. W badaniach przedklinicznych cyjanokobalamina była często stosowana w preparatach wielowitaminowych, nie wykazując istotnego ryzyka toksycznego nawet w połączeniu z witaminami B1 i B6.
badanie przedkliniczne, badanie toksykologiczne, cyjanokobalamina, dawka terapeutyczna, działanie genotoksyczne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, objawy toksyczności, ocena histopatologiczna, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, preparat wielowitaminowy, profil bezpieczeństwa, rozwój nowotworów, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, witamina B12, właściwości rakotwórcze - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Indix SR 1,5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa indapamidu w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu wykazały brak potencjału mutagennego i rakotwórczego, co potwierdza bezpieczeństwo genotoksyczne i onkogenne tej substancji czynnej. W badaniach toksyczności ostrej obserwowano objawy charakterystyczne dla farmakologicznego działania indapamidu, takie jak spowolnienie oddechu oraz obwodowy rozkurcz naczyń, występujące po podaniu dożylnym lub dootrzewnowym. Dawkowanie doustne w zakresie od 40 do 8000-krotności dawek terapeutycznych potwierdziło nasilenie efektu moczopędnego bez dodatkowych toksycznych działań, co świadczy o szerokim marginesie bezpieczeństwa.
działanie moczopędne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, indapamid, kancerogenność, obwodowy rozkurcz naczyń, podanie dootrzewnowe, podanie dożylne, potencjał mutagenny, profil toksykologiczny, przedawkowanie, spowolnienie oddechu, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, toksyczny wpływ, wada rozwojowa płodu - Leksykon substancji czynnych
Linkomycyna – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa linkomycyny, obejmujące toksyczność po wielokrotnym podaniu, genotoksyczność, rakotwórczość oraz wpływ na funkcje rozrodcze i rozwój potomstwa, nie wykazały istotnych zagrożeń dla ludzi. W modelach zwierzęcych chlorowodorek linkomycyny, obecny w preparatach Lincocin, charakteryzował się akceptowalnym profilem bezpieczeństwa, bez istotnych efektów toksycznych w dawkach terapeutycznych. Testy genotoksyczności i mutagenności były negatywne, a długoterminowe badania na gryzoniach nie potwierdziły działania kancerogennego. W zakresie reprodukcji i rozwoju potomstwa, linkomycyna nie wykazywała toksycznego wpływu na płody nawet przy dawkach przekraczających 6-krotność maksymalnej dawki zalecanej u ludzi (MRHD), a także nie wpływała negatywnie na płodność przy dawce 1,2-krotnej MRHD.
chlorowodorek linkomycyny, dawka terapeutyczna, działanie kancerogenne, działanie teratogenne, ekspozycja na substancję czynną, funkcje rozrodcze, genotoksyczność, linkomycyna, margines bezpieczeństwa terapeutycznego, model zwierzęcy, organogeneza, parametry płodności, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, toksyczność ogólnoustrojowa, toksyczność rozwojowa płodu, toksyczność wielokrotnego podania - Leksykon substancji czynnych
Bilobalid – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Bilobalid, aktywny składnik wyciągów z liści Ginkgo biloba, występuje w preparatach leczniczych w stężeniach od 1,0 do 7,68 mg na tabletkę (w zależności od produktu). Badania toksyczności przewlekłej na szczurach i psach, przy dawkach do 500 mg/kg mc. u szczurów i 400 mg/kg mc. u psów, wykazały niski profil toksyczności, z jedynie niewielkimi objawami toksyczności u psów przy najwyższych dawkach. Dane dotyczące wpływu bilobalidu na rozrodczość są ograniczone i niejednoznaczne – nie stwierdzono jednoznacznych efektów teratogennych czy embriotoksycznych, jednak niektóre badania wskazywały na zaburzenia płodności i krwawienia z pochwy u myszy oraz zmiany rozwojowe u zarodków kurzych, co wymaga dalszej weryfikacji.
bezocze, bilobalid, działanie embriotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, enzym wątrobowy, genotoksyczność, ginkgo biloba, guz tarczycy, hipopigmentacja, krwawienie podskórne, miłorzęb japoński, mutagenność, objaw toksyczności, parametr rozrodczy, potencjał mutagenny, rak wątrobowokomórkowy, test Amesa, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczny wpływ na rozród, uszkodzenie DNA - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Altacet 1000 mg
W badaniach przedklinicznych oceniających bezpieczeństwo stosowania glinu octanowinianu (Aluminii acetas tartras), substancji czynnej produktu leczniczego Altacet w postaci tabletek 1 g, wykazano brak działania drażniącego na skórę. Testy przeprowadzone na modelu zwierzęcym z wykorzystaniem królików, przy zastosowaniu 2% wodnego roztworu substancji, nie wykazały właściwości drażniących nawet po wielokrotnej aplikacji. Wyniki te potwierdzają korzystny profil bezpieczeństwa preparatu Altacet stosowanego miejscowo, a model króliczy stanowi standardową metodę oceny tolerancji miejscowej produktów dermatologicznych.
Aluminii acetas tartras, aplikacja na skórę, badanie przedkliniczne, badanie toksykologiczne, działanie drażniące, glinu octanowinian, model zwierzęcy, potencjał kancerogenny, potencjał mutagenny, substancja czynna, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, tolerancja miejscowa, wodny roztwór, wpływ na reprodukcję - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Dutazyr 0,5 mg
Przedkliniczne badania dutasterydu, substancji czynnej leku Dutazyr 0,5 mg, nie wykazały istotnych zagrożeń toksycznych, genotoksycznych ani rakotwórczych dla populacji ludzkiej. W modelach zwierzęcych nie stwierdzono znaczących objawów toksyczności ogólnej ani potencjału mutagennego czy klastogennego. Długoterminowe badania nie potwierdziły ryzyka onkogennego. W badaniach reprodukcyjnych u samców szczurów zaobserwowano zmniejszenie masy gruczołu krokowego i pęcherzyków nasiennych oraz obniżenie wskaźników płodności, co wiąże się z farmakologicznym działaniem dutasterydu jako inhibitora 5-alfa reduktazy, jednak kliniczne znaczenie tych zmian pozostaje nieustalone.
dawka leku, dihydrotestosteron, dutasteryd, feminizacja, gruczoł krokowy, gruczoł płciowy dodatkowy, inhibitor 5-alfa-reduktazy, konwersja testosteronu, narząd płciowy, nasienie, pęcherzyk nasienny, potencjał klastogenny, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, ryzyko onkogenne, toksyczność ogólna, układ rozrodczy, wskaźnik płodności - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tramadol Krka 100 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne tramadolu chlorowodorku przeprowadzone na szczurach i psach wykazały dobrą tolerancję leku przy dawkach terapeutycznych, tj. do 20 mg/kg masy ciała doustnie u szczurów oraz do 10 mg/kg doustnie i 20 mg/kg doodbytniczo u psów, bez istotnych zmian hematologicznych, biochemicznych czy histologicznych. Objawy toksyczności neurologicznej, takie jak niepokój ruchowy, wzmożone ślinienie, drgawki oraz zmniejszony przyrost masy ciała, pojawiały się jedynie przy dawkach znacznie przekraczających zakres terapeutyczny. Badania reprodukcyjne wskazały na toksyczność u samic szczurów przy dawkach powyżej 50 mg/kg/dobę, manifestującą się zwiększoną śmiertelnością noworodków oraz opóźnieniami rozwojowymi (zaburzenia kostnienia, opóźnione otwarcie oczu i ujścia pochwy). U królików toksyczność reprodukcyjna i anomalie kostnienia potomstwa obserwowano przy dawkach przekraczających 125 mg/kg masy ciała. Płodność samców szczurów pozostawała niezmieniona, choć przy wysokich dawkach odnotowano zmniejszoną częstość ciąż.
anomalia kostnienia, drgawka, gruczolak wątrobowokomórkowy, guz płuca, kostnienie szkieletu, mutagenność, niepokój ruchowy, parametry hematologiczne, podanie parenteralne, potencjał kancerogenny, potencjał mutagenny, śmiertelność noworodkowa, toksyczność, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność wielokrotna, tramadolu chlorowodorek, układ nerwowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Apo-Flutam 250 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa flutamidu wykazały zróżnicowaną toksyczność ostrej dawki w zależności od gatunku, z LD50 wynoszącymi 3258 mg/kg u samców szczurów, 2768 mg/kg u samic szczurów, 1653 mg/kg u samców myszy, 218 mg/kg u samców świnek morskich oraz >1000 mg/kg u psów i kotów. Objawy toksyczności obejmowały spowolnienie czynności życiowych, niezborność ruchów i łzawienie u gryzoni oraz zmniejszone łaknienie, uspokojenie i wymioty u psów i kotów. W długoterminowych badaniach 52-tygodniowych na szczurach zaobserwowano dawkozależne zmniejszenie masy ciała oraz toksyczne zmiany w narządach układu rozrodczego, w tym zmniejszenie rozmiarów stercza, pęcherzyków nasiennych i nerek, a przy dawkach 18-krotnie wyższych niż u ludzi – zmiany strukturalne jąder, powiększenie wątroby i zmniejszenie laktacji u samic. Dodatkowo stwierdzono rozrost i obrzęk komórek śródmiąższowych jąder, gruczolaki tych komórek, zmniejszenie spermatogenezy, zanik prostaty i pęcherzyków nasiennych, rak sutków oraz zanikanie komórek przysadki mózgowej.
cykl estrogenowy, działanie antyandrogenne, działanie rakotwórcze, feminizacja, flutamid, komórki śródmiąższowe jąder, LD50, modyfikacja DNA, mutagenność, pęcherzyki nasienne, podanie doustne, potencjał mutagenny, powiększenie wątroby, rak sutka, test Amesa, toksyczność flutamidu, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, zaburzenia rozwojowe, zanik prostaty, zanik przysadki mózgowej, zapłodnienie, zmiany histologiczne, zmniejszenie masy ciała, zmniejszenie spermatogenezy, zmniejszona spermatogeneza - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Jeanine 0,03 mg + 2 mg
Dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa leku Jeanine, zawierającego 0,03 mg etynyloestradiolu i 2 mg dienogestu, nie wykazały istotnych zagrożeń dla organizmu ludzkiego. Badania toksyczności po wielokrotnym podaniu potwierdziły akceptowalny profil bezpieczeństwa, zgodny z innymi doustnymi środkami antykoncepcyjnymi, obejmując ocenę parametrów biochemicznych, hematologicznych oraz zmian narządowych. Testy genotoksyczności in vitro i in vivo nie wykazały potencjału mutagennego ani klastogennego. Ponadto, badania dotyczące działania rakotwórczego nie wskazały bezpośredniego ryzyka onkogennego, choć należy uwzględnić możliwość nasilenia rozwoju tkanek i nowotworów hormonozależnych podczas długotrwałej terapii.
badanie niekliniczne, bezpieczeństwo farmakologiczne, działanie rakotwórcze, etynyloestradiol i dienogest, genotoksyczność, hormonalny środek antykoncepcyjny, komponent estrogenowy, komponent progestagenowy, mutacja genowa, odpad farmaceutyczny, parametr toksykologiczny, potencjał klastogenny, potencjał mutagenny, rozwój embrionalny, rozwój pourodzeniowy, ryzyko onkogenne, ryzyko środowiskowe, steroidowy hormon płciowy, tkanka hormonozależna, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, złożony doustny środek antykoncepcyjny - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Sal Ems factitium –
Analiza dostępnej literatury oraz danych przedklinicznych dotyczących sztucznej soli emskiej (Sal Ems factitium) nie wykazała działania mutagennego, teratogennego ani karcinogennego. Standardowe testy genotoksyczności in vitro i in vivo nie potwierdziły negatywnego wpływu na materiał genetyczny. W badaniach przedklinicznych nie zaobserwowano również wpływu teratogennego na rozwój zarodka i płodu, ani uszkodzeń anatomicznych. Skład preparatu obejmuje m.in. sodu wodorowęglan (318,150 mg), sodu bromek (0,045 mg), sodu fosforan bezwodny (0,225 mg), sodu chlorek (121,500 mg), sodu siarczan bezwodny (4,050 mg) oraz potasu siarczan (6,030 mg), z których żaden nie wykazuje potencjału mutagennego, teratogennego czy karcinogennego w podanych dawkach.
bezpieczeństwo przedkliniczne, bromek sodu, chlorek sodu, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, fosforan sodu bezwodny, mutagenność, potencjał genotoksyczny, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, potencjał teratogenny, rozwój nowotworów, rozwój zarodkowo-płodowy, Sal Ems factitium, siarczan potasu, siarczan sodu bezwodny, sole mineralne, sztuczna sól emska, wodorowęglan sodu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Diflucan 2 mg/ml
Dane przedkliniczne flukonazolu wskazują na brak istotnego potencjału rakotwórczego przy dawkach doustnych 2,5-10 mg/kg mc./dobę, odpowiadających 2-7-krotności dawki terapeutycznej u ludzi, z wyjątkiem zwiększonej częstości gruczolaków wątrobowokomórkowych u samców szczurów przy dawkach 5-10 mg/kg. Testy mutagenności in vitro i in vivo, obejmujące m.in. szczepy Salmonella typhimurium oraz komórki chłoniaka myszy L5178Y, nie wykazały genotoksyczności flukonazolu nawet przy stężeniu do 1000 μg/ml. Badania cytogenetyczne potwierdziły brak mutacji chromosomalnych zarówno in vitro, jak i in vivo w komórkach szpiku myszy po podaniu doustnym leku.
badanie in vitro, badanie in vivo, chłoniak myszy, dodatkowe żebro, estrogen, falistość żeber, flukonazol, gruczolak wątrobowokomórkowy, komórki szpiku kostnego, kostnienie twarzoczaszki, limfocyt ludzki, mutacja chromosomalna, opóźnienie kostnienia, płodność, potencjał genotoksyczny, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, przebieg porodu, rozszczep podniebienia, rozwój płodu, Salmonella typhimurium, śmiertelność okołoporodowa, śmiertelność zarodków, toksyczny wpływ na reprodukcję, układ kielichowo-miedniczkowy, wpływ na reprodukcję - Leksykon substancji czynnych
Czynnik krzepnięcia – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
W ocenie bezpieczeństwa przedklinicznego ludzkiego czynnika krzepnięcia VIII, pochodzącego z koncentratu osocza, istotne jest uwzględnienie jego naturalnego charakteru jako endogennego białka. Badania toksyczności pojedynczej dawki nie wykazują istotnych efektów toksycznych, nawet przy dawkach wielokrotnie przekraczających zalecane u ludzi, co tłumaczy się zjawiskiem przeładowania organizmu. Powtarzane podawanie czynnika VIII zwierzętom napotyka na trudności metodologiczne ze względu na immunogenność białka i powstawanie przeciwciał przeciwko heterologicznemu antygenowi, co uniemożliwia wiarygodną ocenę toksyczności. Dane dotyczące potencjału mutagennego i onkogennego opierają się głównie na wieloletnich obserwacjach klinicznych, które nie wskazują na ryzyko mutagenezy ani onkogenezy, co eliminuje konieczność dodatkowych badań eksperymentalnych na modelach zwierzęcych.
bezpieczeństwo wirusologiczne, czynnik krzepnięcia VIII, działanie mutagenne, działanie onkogenne, działanie toksyczne, endogenny czynnik VIII, gatunek heterologiczny, heterologiczne białko, immunogenność białka, koncentrat osocza, ludzkie osocze, potencjał mutagenny, potencjał onkogenny, preparat Haemoctin, profil bezpieczeństwa, przeładowanie organizmu, toksyczność dawek powtarzanych, toksyczność pojedynczej dawki, toksyczność przewlekła, wytwarzanie przeciwciał - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Fortrans –
Produkt leczniczy Fortrans zawiera makrogol 4000 jako substancję czynną w dawce 64,000 g na saszetkę, wraz z substancjami pomocniczymi: sodu siarczan bezwodny (5,700 g), sodu wodorowęglan (1,680 g), sodu chlorek (1,460 g) oraz potasu chlorek (0,750 g). Przeprowadzone badania przedkliniczne wykazały, że makrogol 4000 charakteryzuje się niską toksycznością ostrą oraz brakiem istotnych efektów toksycznych przy podaniu wielokrotnym. Testy farmakologiczne nie ujawniły szczególnych zagrożeń dla układów organizmu, a badania genotoksyczności potwierdziły brak potencjału mutagennego i genotoksycznego, co wskazuje na bezpieczeństwo stosowania substancji czynnej w kontekście ryzyka genetycznego.
badanie diagnostyczne, badanie farmakologiczne, badanie przedkliniczne, chlorek potasu, chlorek sodu, działanie karcynogenne, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, glikol polietylenowy, makrogol 4000, potencjał mutagenny, przedawkowanie leku, rakotwórczość, roztwór doustny, siarczan sodu bezwodny, toksyczność ostra, toksyczność wielokrotna, wodorowęglan sodu, zabieg chirurgiczny - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Cisatracurium Kabi 5 mg/ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa cisatrakurium obejmowały ocenę potencjału mutagennego, wpływu na reprodukcję oraz miejscowego działania drażniącego. W testach mutagenności in vitro nie wykazano działania mutagennego nawet przy stężeniach do 5000 μg/płytkę, z wyjątkiem pojedynczego badania na mysich komórkach chłoniaka, gdzie mutagenność pojawiła się przy stężeniu ≥40 μg/ml. Badania cytogenetyczne in vivo na szczurach, którym podawano dawki do 4 mg/kg s.c., nie wykazały istotnych nieprawidłowości chromosomalnych, co potwierdza brak działania genotoksycznego w warunkach in vivo. Nie przeprowadzono długoterminowych badań rakotwórczości, a badania reprodukcji na szczurach nie wykazały negatywnego wpływu na rozwój płodu.
badanie cytogenetyczne in vivo, cisatrakurium, działanie genotoksyczne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, mysie komórki chłoniaka, nieprawidłowość chromosomalna, płodność, podanie dotętnicze, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, reprodukcja, rozwój płodu, test mutagenności in vitro, tolerancja miejscowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Soledum forte 200 mg
Preparat Soledum forte zawierający 1,8-cyneol w dawce 200 mg wykazał korzystny profil bezpieczeństwa w badaniach przedklinicznych. W badaniach toksyczności ostrej u szczurów LD50 po podaniu doustnym wyniosła 2480 mg/kg masy ciała, a objawy zatrucia obejmowały zanikanie czynności życiowych i śpiączkę, bez późnych zgonów. W badaniach subchronicznych (4 tygodnie, dawka 1200 mg/kg/dobę) u szczurów i myszy nie stwierdzono uszkodzeń narządów ani kumulacji toksyczności, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania w krótkim okresie. Testy bakteryjne nie wykazały potencjału mutagennego, a krótkoterminowe badania karcynogenności dały wynik negatywny, choć brak jest danych długoterminowych dotyczących rakotwórczości.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Cartexan 400 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne siarczanu chondroityny, substancji czynnej Cartexan 400 mg, wykazały brak istotnych efektów toksycznych przy jednorazowym podaniu wysokich dawek (toksyczność ostra), jak również przy powtarzanym podawaniu w okresie kilku tygodni (toksyczność podostra) oraz podczas długotrwałej ekspozycji (toksyczność przewlekła). Analizy genotoksyczności i mutagenności nie wykazały zdolności do indukowania mutacji genowych ani uszkodzeń chromosomowych, co potwierdza bezpieczeństwo materiału genetycznego komórek. Dodatkowo, badania kancerogenności nie wskazały na zwiększone ryzyko rozwoju nowotworów po ekspozycji na siarczan chondroityny.
badanie toksykologiczne, Cartexan, działanie embriotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, mutacja genowa, potencjał genotoksyczny, potencjał mutagenny, profil toksykologiczny, siarczan chondroityny, toksyczność długotrwała, toksyczność ostra, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie chromosomowe, właściwości kancerogenne - Leksykon substancji czynnych
Chlordiazepoksyd – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Analiza dostępnej dokumentacji przedklinicznej dotyczącej chlordiazepoksydu, substancji czynnej preparatu Elenium (dostępnego w dawkach 5 mg, 10 mg i 25 mg w formie tabletek drażowanych), ujawnia istotne braki w zakresie oceny bezpieczeństwa długoterminowego stosowania. Brakuje danych z podstawowych testów mutagenności, takich jak test Amesa, test aberracji chromosomowych in vitro oraz test mikrojądrowy in vivo, które są standardem w ocenie potencjału mutagennego substancji farmaceutycznych. Ponadto, nie przedstawiono wyników długookresowych badań na modelach zwierzęcych (szczury, myszy) trwających 18-24 miesiące, które pozwoliłyby ocenić ryzyko kancerogenne przy przewlekłej ekspozycji na chlordiazepoksyd. Brak jest również danych dotyczących toksyczności przewlekłej, wpływu na rozrodczość oraz rozwój płodu, co ogranicza pełną ocenę profilu bezpieczeństwa tej substancji w kontekście długotrwałej terapii.
aberracja chromosomowa, badanie kancerogenności, badanie mutagenności, badanie przedkliniczne, charakterystyka produktu leczniczego, chlordiazepoksyd, długotrwała terapia, pochodna benzodiazepiny, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, preparat Elenium, profil bezpieczeństwa przedkliniczny, rozwój płodu, stosunek korzyści do ryzyka, tabletka drażowana, test Amesa, test mikrojądrowy, toksyczność przewlekła, wpływ na rozrodczość - Leksykon substancji czynnych
Tymolol – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Tymolol, beta-adrenolityk stosowany głównie w leczeniu jaskry, wykazuje akceptowalny profil bezpieczeństwa potwierdzony licznymi badaniami przedklinicznymi na zwierzętach. Dawki śmiertelne LD50 dla maleinianu tymololu podawanego doustnie wynoszą 1190 mg/kg u myszy i 900 mg/kg u szczurów. W badaniach toksyczności chronicznej u psów i szczurów obserwowano jedynie bradykardię oraz zwiększenie masy serca, nerek i wątroby, bez istotnych zmian patologicznych. Tymolol nie wykazuje istotnego potencjału mutagennego w testach in vivo i in vitro, a wyniki testu Amesa wskazują na brak wyraźnej zależności dawka-odpowiedź. W badaniach rakotwórczych u szczurów i myszy zaobserwowano wzrost częstości niektórych nowotworów przy dawkach wielokrotnie przekraczających maksymalne dawki kliniczne (300-500 mg/kg/dobę), co nie ma bezpośredniego przełożenia na ryzyko u ludzi. Nie stwierdzono działania teratogennego, a wpływ na reprodukcję był minimalny nawet przy dawkach do 150-krotnie wyższych niż kliniczne.
Istotnym klinicznie aspektem jest hamowanie gojenia się ran rogówki przy częstym (częściej niż raz na dobę) miejscowym podawaniu tymololu, co ma znaczenie u pacjentów po zabiegach okulistycznych lub z uszkodzeniami rogówki. Badania nad preparatami złożonymi zawierającymi tymolol i inne substancje aktywne (latanoprost, dorzolamid, bimatoprost, trawoprost, tafluprost) potwierdziły akceptowalny profil bezpieczeństwa tych kombinacji. W badaniach na małpach odnotowano zmiany charakterystyczne dla prostanoidów, takie jak zwiększenie szpary powiekowej i pigmentacji tęczówki, przy stosowaniu trawoprostu z tymololem. Podsumowując, dane przedkliniczne wskazują na niski potencjał toksyczny tymololu przy dawkach klinicznych, a obserwowane działania niepożądane pojawiają się głównie przy ekspozycji wielokrotnie przekraczającej dawki stosowane u ludzi.
badanie cytogenetyczne, badanie farmakologiczne, beta-adrenolityk, bimatoprost, bradykardia, dorzolamid, działanie teratogenne, farmakokinetyka, genotoksyczność, gojenie rogówki, gruczolakorak sutka, guz chromochłonny nadnerczy, jaskra, kostnienie, latanoprost, LD50, maleinian tymololu, nowotwór płuc, pigmentacja tęczówki, potencjał mutagenny, prolaktyna, przepływ pępowinowy, szpara powiekowa, tafluprost, test Amesa, test mikrojądrowy, toksyczność, toksyczność reprodukcyjna, trawoprost, uszkodzenie rogówki, zabieg okulistyczny - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Perindopril Krka 4 mg
Badania przedkliniczne peryndoprylu wykazały, że głównym narządem docelowym toksyczności przewlekłej są nerki, z obserwowanymi odwracalnymi uszkodzeniami po podaniu doustnym u szczurów i małp. Ocena mutagenności, przeprowadzona zarówno in vitro, jak i in vivo, nie wykazała działania mutagennego, co eliminuje ryzyko uszkodzenia materiału genetycznego. Badania reprodukcyjne na szczurach, myszach, królikach i małpach nie potwierdziły embriotoksyczności ani teratogenności peryndoprylu, jednak ze względu na mechanizm działania jako inhibitor ACE, lek może powodować poważne powikłania w późnych fazach rozwoju płodu, takie jak śmierć płodu, wady wrodzone (zwłaszcza uszkodzenia nerek) oraz zwiększoną śmiertelność przed- i pourodzeniową.
badanie in vitro, badanie in vivo, badanie karcynogenności, działanie embriotoksyczne, działanie teratogenne, funkcja nerek, inhibitor ACE, nadciśnienie tętnicze, niewydolność serca, peryndopryl, potencjał karcynogenny, potencjał mutagenny, śmiertelność pourodzeniowa, śmiertelność przedurodzeniowa, toksyczność przewlekła, trymestr ciąży, uszkodzenie nerek, wada wrodzona - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Haemoctin 250 250 j.m.
VIII czynnik krzepnięcia obecny w preparacie Haemoctin jest homologiem endogennego czynnika VIII, co ogranicza możliwość przeprowadzenia standardowych badań toksykologicznych. Badania toksyczności pojedynczej dawki na zwierzętach nie wykazały efektów toksycznych nawet przy dawkach wielokrotnie przekraczających zalecane dawkowanie w przeliczeniu na kg masy ciała. Powtarzane podawanie preparatu w modelach zwierzęcych jest niemożliwe ze względu na specyficzną odpowiedź immunologiczną, polegającą na wytwarzaniu przeciwciał przeciwko heterologicznym białkom ludzkiego czynnika VIII, co uniemożliwia interpretację długoterminowych badań toksykologicznych.
aktywność swoista, badanie toksykologiczne, białko heterologiczne, czynnik VIII krzepnięcia krwi, działanie mutagenne, koncentrat czynnika VIII, odpowiedź immunologiczna, osocze ludzkie, potencjał kancerogenny, potencjał mutagenny, profil bezpieczeństwa, przeciwciała, przeładowanie organizmu, reakcja immunologiczna, rekonstytucja produktu, toksyczność dawek powtarzanych, toksyczność dawki pojedynczej - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Fluxazol 150 mg
Dane przedkliniczne dotyczące flukonazolu w preparacie Fluxazol (kapsułki 50-200 mg) wskazują na ograniczone znaczenie obserwowanych efektów dla kliniki, gdyż pojawiały się one przy dawkach znacznie przekraczających terapeutyczne stężenia u ludzi. W badaniach 24-miesięcznych na myszach i szczurach (doustne dawki 2,5; 5; 10 mg/kg mc./dobę, czyli do 27-krotnie wyższe niż u ludzi) nie wykazano potencjału rakotwórczego, choć u samców szczurów zaobserwowano częstsze występowanie gruczolaków wątrobowo-komórkowych przy dawkach 5-10 mg/kg. Testy mutagenności (do 1000 µg/ml in vitro) oraz badania cytogenetyczne in vivo i in vitro nie wykazały działania mutagennego. Flukonazol nie wpływał negatywnie na płodność szczurów przy dawkach doustnych 5-20 mg/kg oraz pozajelitowych 5-75 mg/kg.
badanie cytogenetyczne, dawka terapeutyczna, dodatkowe żebro, działanie teratogenne, embriotoksyczność, falistość żeber, flukonazol, gruczolak wątrobowokomórkowy, kapsułka twarda, mutacja chromosomalna, nieprawidłowe kostnienie twarzoczaszki, opóźnienie kostnienia, poszerzenie układu kielichowo-miedniczkowego, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, przedłużony poród, rozszczep podniebienia, Salmonella typhimurium, śmiertelność zarodków, zmniejszenie stężenia estrogenów - Leksykon substancji czynnych
Eszopiklon – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Badania niekliniczne eszopiklonu wykazały brak działania mutagennego i rakotwórczego zarówno dla samego leku, jak i jego aktywnego metabolitu (S)-DMZ, co wskazuje na niskie ryzyko genotoksyczności i karcynogenności u ludzi. W badaniach toksyczności reprodukcyjnej na myszy, szczurach, królikach i psach nie stwierdzono działania teratogennego. Zaobserwowano jednak odwracalne zmiany degeneratywne w męskich narządach płciowych (jądra i najądrza), zmniejszenie wskaźników płodności u obu płci oraz zakłócenia cykliczności rui u szczurów, jednak efekty te występowały przy dawkach 13-16-krotnie wyższych niż maksymalna dawka kliniczna u ludzi (przeliczone na powierzchnię ciała) i nie mają istotnego znaczenia klinicznego.
badanie toksyczności, cykliczność rui, degeneracja narządów płciowych, działanie teratogenne, eszopiklon, genotoksyczność, karcynogenność, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, przeżywalność poporodowa, rozwój wewnątrzmaciczny płodu, starzenie reprodukcyjne, toksyczność matczyna, toksyczność reprodukcyjna, wskaźnik płodności - Leksykon substancji czynnych
Cyneol – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Cyneol (1,8-cyneol), będący terpenem, wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa potwierdzony badaniami przedklinicznymi. Doustna LD50 u szczurów wynosi 2480 mg/kg mc., a toksyczność subchroniczna przy dawce 1200 mg/kg mc./dobę przez 4 tygodnie nie wykazała kumulacji toksyczności narządowej. Badania mutagenności w modelach bakteryjnych nie potwierdziły potencjału mutagennego, a krótkoterminowe testy karcynogenności dały wynik negatywny. Ponadto, cyneol nie wykazuje działania embriotoksycznego ani teratogennego w modelach zwierzęcych, co wskazuje na akceptowalny wpływ na reprodukcję i rozwój płodu.
badanie mutagenności, cyneol, działanie niepożądane, działanie teratogenne, ekspozycja na substancję, kamica, karcynogenność, LD50, mutagenność, potencjał karcynogenny, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, Rowatinex, terpen, toksyczność ostra, toksyczność przedkliniczna, toksyczność subchroniczna, wpływ na reprodukcję - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Puder płynny (180 mg + 10 mg)/g
Produkt leczniczy Puder płynny, zawierający 180 mg tlenku cynku oraz 10 mg mentolu na 1 g zawiesiny, nie był poddany dedykowanym badaniom przedklinicznym oceniającym jego bezpieczeństwo. Ocena bezpieczeństwa opiera się na analizie literatury naukowej dotyczącej poszczególnych składników aktywnych. Zarówno tlenek cynku, jak i mentol wykazują niski profil toksyczności oraz brak działania kancerogennego i mutagennego w badaniach na różnych modelach, co potwierdza ich bezpieczeństwo w miejscowej aplikacji na skórę. Nie przeprowadzono jednak specyficznych badań obejmujących toksyczność ostrą, podostradą, przewlekłą, reprodukcyjną czy genotoksyczność dla samego preparatu w dawce 180 mg + 10 mg/g.
aplikacja miejscowa na skórę, badanie przedkliniczne, działanie kancerogenne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, mentol, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, profil toksyczności, tlenek cynku, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, zawiesina na skórę - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Nobaxin 500 mg
Dane przedkliniczne dotyczące azytromycyny, substancji czynnej leku Nobaxin 500 mg, wykazały korzystny profil bezpieczeństwa. W badaniach toksyczności na zwierzętach stosujących dawki do 40-krotnie wyższe niż kliniczne nie zaobserwowano istotnych objawów toksyczności, mimo wystąpienia przemijającej fosfolipidozy. Standardowe testy mutagenności in vitro i in vivo nie wykazały działania mutagennego, co potwierdza brak genotoksyczności. Nie przeprowadzono badań długoterminowych oceniających potencjał rakotwórczy, co jest uzasadnione krótkotrwałym zastosowaniem leku w praktyce klinicznej.
azytromycyna, badanie przedkliniczne, dawka terapeutyczna, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, embriotoksyczność, fosfolipidoza, genotoksyczność, in vitro, in vivo, mutacja chromosomowa, mutacja genowa, opóźnienie kostnienia, potencjał mutagenny, profil bezpieczeństwa, rozwój okołoporodowy, rozwój pourodzeniowy, substancja czynna, terapia krótkoterminowa, wada rozwojowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Parafina ciekła LGO –
Produkt leczniczy Parafina ciekła LGO, zawierający parafinę ciekłą (Paraffinum liquidum) w stężeniu 100%, nie był poddany formalnym badaniom przedklinicznym oceniającym bezpieczeństwo stosowania. Brak jest danych dotyczących toksyczności ostrej i przewlekłej, potencjału mutagennego, rakotwórczego oraz wpływu na funkcje rozrodcze w kontekście doustnego podawania tego preparatu.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Vincetan 5 mg
Preparat winpocetyny (Vincetan) wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa potwierdzony szerokim zakresem badań toksykologicznych na modelach zwierzęcych. W badaniach toksyczności ostrej nie udało się ustalić LD50 u psów przy dawkach doustnych powyżej 400 mg/kg m.c. ze względu na objawy nietolerancji (wymioty). Toksyczność podostra i przewlekła wykazała tolerancję dożylną u szczurów do 8 mg/kg m.c. przez 14 dni oraz u psów do 5 mg/kg m.c. przez 28 dni bez działań niepożądanych, natomiast wyższe dawki indukowały objawy autonomiczne (ślinienie, tachykardia, tachypnoe). Długoterminowe podawanie doustne w dawkach do 100 mg/kg m.c. u szczurów nie wywołało zmian klinicznych ani laboratoryjnych, a u psów dawka 45 mg/kg m.c. wiązała się z obniżonym apetytem i wymiotami. Nie stwierdzono negatywnego wpływu na płodność samców i samic, jednak toksyczność rozwojowa wykazała istotne różnice międzygatunkowe: u szczurów dawki odpowiadające klinicznym wywoływały wady rozwojowe, natomiast u królików, bardziej zbliżonych metabolicznie do człowieka, toksyczność płodowa pojawiała się przy dawkach 15-krotnie wyższych (300 mg/kg/dobę). Podawanie dożylne nasilało toksyczność u ciężarnych, objawiając się krwawieniami z łożyska i poronieniami.
badanie histologiczne, badanie laboratoryjne, badanie przedkliniczne, dawka śmiertelna, dawka śmiertelna LD50, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, krwawienie łożyskowe, podanie dożylne, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, przepływ łożyskowy, śmiertelność zarodkowo-płodowa, toksyczność okołoporodowa, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła, toksyczność rozwojowa, wada rozwojowa, winpocetyna - Leksykon substancji czynnych
Mitomycyna – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Mitomycyna, substancja czynna w produkcie leczniczym Mitomycin Accord, wykazuje wysoką toksyczność wobec tkanek o intensywnej proliferacji, zwłaszcza komórek szpiku kostnego i błony śluzowej przewodu pokarmowego, co koreluje z często obserwowaną mielosupresją i zaburzeniami żołądkowo-jelitowymi w praktyce klinicznej. Badania przedkliniczne na modelach zwierzęcych wykazały zahamowanie spermatogenezy, wskazując na ryzyko zaburzeń płodności u mężczyzn, co jest istotne przy planowaniu terapii u pacjentów w wieku rozrodczym. Ponadto mitomycyna wykazuje działanie genotoksyczne, mutagenne oraz rakotwórcze, co sugeruje potencjalne ryzyko rozwoju nowotworów wtórnych po ekspozycji na lek. Działanie teratogenne potwierdzone w badaniach podkreśla wysokie ryzyko dla płodu, co stanowi przeciwwskazanie do stosowania u kobiet w ciąży lub planujących ciążę.
błona śluzowa przewodu pokarmowego, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, lek cytostatyczny, martwica tkanek, mielosupresja, mitomycyna, nowotwór wtórny, potencjał mutagenny, spermatogeneza, szpik kostny, toksyczność tkankowa, wada rozwojowa, wstrzyknięcie dożylne, wynaczynienie, zaburzenia żołądkowo-jelitowe - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Lenalidomide Medical Valley 10 mg
Przedkliniczne badania toksyczności lenalidomidu wykazały istotne ryzyko teratogenne, potwierdzone na modelach zwierzęcych, w tym u małp i królików. U ciężarnych samic małp obserwowano poważne wady wrodzone potomstwa, takie jak atrezja odbytu, liczne deformacje kończyn (w tym oligo- i polidaktylia) oraz zmiany narządów wewnętrznych. U królików dawki 10 i 20 mg/kg/dobę powodowały brak płata środkowego płuc oraz przemieszczenie nerek, a także zmiany w tkankach miękkich i szkielecie płodów. Toksyczność ostra u gryzoni ujawniła dawki letalne powyżej 2000 mg/kg/dobę, natomiast długoterminowe podawanie szczurzym dawkom 75-300 mg/kg/dobę przez 26 tygodni skutkowało odwracalnym zwiększeniem mineralizacji miedniczek nerkowych, z NOAEL poniżej 75 mg/kg/dobę, co odpowiada około 25-krotności ekspozycji u ludzi ocenianej na podstawie AUC. U małp dawki 4-6 mg/kg/dobę przez 20 tygodni wywołały ciężką toksyczność hematologiczną i immunologiczną, natomiast dawki 1-2 mg/kg/dobę przez rok powodowały odwracalne zmiany w szpiku i atrofie grasicy, przy dawce 1 mg/kg/dobę obserwowano łagodny spadek leukocytów, co odpowiada dawce stosowanej u ludzi.
atrezja odbytu, atrofia grasicy, atrofia układu chłonnego, AUC, chłoniak myszy, embriotoksyczność, funkcja nerek, komórki mieloidalne, komórkowość szpiku kostnego, krwinka biała, krwotok wielonarządowy, lenalidomid, limfocyt ludzki, mineralizacja miedniczek nerkowych, morfologia krwi, mutacja bakteryjna, NOAEL, pęcherzyk żółciowy, płat środkowy płuc, płytka krwi, polidaktylia, potencjał mutagenny, przemieszczenie nerki, rozwój zarodkowo-płodowy, ryzyko teratogenne, szpik kostny, test in vitro, test in vivo, test mikrojądrowy, toksyczność nerkowa, toksyczność ostra i przewlekła, toksyczność rozwojowa, wada wrodzona, zapalenie przewodu pokarmowego, zastawka przedsionkowo-komorowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Prestarium 10 mg 10 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa peryndoprylu z argininą wykazały, że głównym narządem narażonym na toksyczność przewlekłą są nerki, jednak uszkodzenia te miały charakter odwracalny, co sugeruje zdolność regeneracji nerek po zaprzestaniu terapii. Testy mutagenności in vitro i in vivo nie wykazały działania mutagennego, a długoterminowe badania karcynogenności na szczurach i myszach potwierdziły brak potencjału rakotwórczego. Ponadto, peryndopryl nie wpływał negatywnie na płodność samców i samic szczurów, co wskazuje na brak zaburzeń funkcji rozrodczych po ekspozycji na lek.