potencjał mutagenny
Potencjał mutagenny określa zdolność czynnika (chemicznego, fizycznego lub biologicznego) do wywoływania mutacji w materiale genetycznym organizmu. Mutacje to trwałe zmiany w sekwencji DNA, które mogą prowadzić do zmian w ekspresji genów, funkcjonowaniu białek i fenotypie komórki lub organizmu.
Substancje o wysokim potencjale mutagennym mogą powodować różne typy uszkodzeń DNA, w tym mutacje punktowe, delecje, insercje czy rearanżacje chromosomowe. Często istnieje korelacja między potencjałem mutagennym a działaniem kancerogennym, ponieważ mutacje w kluczowych genach kontrolujących wzrost i podział komórek mogą inicjować proces nowotworowy.
W medycynie ocena potencjału mutagennego substancji ma kluczowe znaczenie w badaniach toksykologicznych leków, związków chemicznych stosowanych w przemyśle, dodatków do żywności oraz zanieczyszczeń środowiskowych. Do standardowych metod oceny mutagenności należą test Amesa, test aberracji chromosomowych oraz testy na komórkach ssaków in vitro i in vivo.
Identyfikacja czynników o potencjale mutagennym pozwala na wdrożenie odpowiednich środków ochronnych w środowisku pracy, opracowanie bezpieczniejszych alternatyw dla substancji wysokiego ryzyka oraz ustalenie limitów ekspozycji minimalizujących ryzyko zdrowotne dla pacjentów i populacji ogólnej.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Cetix 100 mg/5 ml
Cefiksym, substancja czynna leku Cetix (100 mg/5 ml, granulat do sporządzania zawiesiny doustnej), przeszedł szerokie badania przedkliniczne oceniające jego bezpieczeństwo. Badania toksykologiczne, genotoksyczne oraz dotyczące wpływu na rozrodczość nie wykazały istotnych zagrożeń dla ludzi. Kompleksowe testy genotoksyczności in vitro i in vivo potwierdziły brak potencjału mutagennego cefiksymu. Mimo braku długoterminowych badań dotyczących karcynogenności, brak działania mutagennego sugeruje niskie ryzyko działania rakotwórczego. W badaniach reprodukcyjnych na myszach, szczurach i królikach nie stwierdzono negatywnego wpływu na płodność, embriotoksyczność ani teratogenność, nawet przy dawkach wielokrotnie przekraczających dawkę terapeutyczną stosowaną u ludzi (do 400-krotności dawki u myszy i szczurów oraz do 4-krotności u królików).
antybiotyk, badanie przedkliniczne, badanie toksykologiczne, bezpieczeństwo farmakologiczne, cefiksym, dawka terapeutyczna, działanie embriotoksyczne, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, in vitro, in vivo, poronienie, potencjał genotoksyczny, potencjał karcynogenny, potencjał mutagenny, potencjał teratogenny, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, wada rozwojowa, wpływ na płodność, wpływ na rozrodczość - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Quetiapin NeuroPharma 25 mg
Badania przedkliniczne kwetiapiny wykazały brak działania genotoksycznego zarówno in vitro, jak i in vivo, co eliminuje potencjał mutagenny i kancerogenny leku. W badaniach toksykologicznych na zwierzętach laboratoryjnych zaobserwowano zmiany narządowe przy dawkach porównywalnych do stosowanych klinicznie u ludzi. U szczurów stwierdzono zmianę pigmentacji tarczycy, u małp Cynomolgus – hipertrofię komórek pęcherzykowych tarczycy, obniżenie stężenia T3 w osoczu oraz zmniejszenie hemoglobiny i liczby erytrocytów i leukocytów. U psów odnotowano zmętnienie rogówki i zaćmę. Zmiany te wskazują na wpływ kwetiapiny na funkcję tarczycy, układ hematologiczny oraz narząd wzroku, jednak nie zostały potwierdzone w badaniach klinicznych u ludzi.
badanie przedkliniczne, białe krwinki, ciąża urojona, czerwone krwinki, faza międzyrujowa, genotoksyczność, hipertrofia tarczycy, hormony tarczycowe, in vitro, in vivo, narządy wewnętrzne, potencjał kancerogenny, potencjał mutagenny, prolaktyna, regulacja hormonalna rozrodu, stężenie hemoglobiny, stężenie T3, toksyczność, toksyczność rozwojowa, zaćma, zmętnienie rogówki - Leksykon substancji czynnych
Nystatyna – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Nystatyna charakteryzuje się niską toksycznością przy podaniu doustnym i miejscowym, co wynika z braku jej wchłaniania przez skórę i błony śluzowe. Badania na zwierzętach wykazały, że dawki do 172,8 mg/kg masy ciała (około 480-krotność pojedynczej dawki terapeutycznej u ludzi) nie wywoływały ostrych ani opóźnionych reakcji toksycznych. Ostra toksyczność (LD50) dla myszy po podaniu dożołądkowym wynosiła 8 g/kg, natomiast po podaniu pozajelitowym LD50 mieściła się w zakresie 3-24 mg/kg masy ciała. Brak wchłaniania nystatyny ogranicza ryzyko działań niepożądanych o charakterze ogólnoustrojowym, co potwierdza jej wysoki profil bezpieczeństwa przy stosowaniu zgodnym z zalecanymi drogami podania.
badanie przedkliniczne, charakterystyka produktu leczniczego, droga podania, działanie karcynogenne, działanie ogólnoustrojowe, genotoksyczność, LD50, nystatyna, podanie dootrzewnowe, podanie dożołądkowe, podanie pozajelitowe, potencjał mutagenny, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ na reprodukcję, wchłanianie przez błony śluzowe, wchłanianie przez skórę, wpływ na rozrodczość - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – ApoBetina 16 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa betahistyny dichlorowodorku wykazały, że lek charakteryzuje się korzystnym profilem bezpieczeństwa przy stosowaniu w dawkach terapeutycznych. Toksyczność ośrodkowego układu nerwowego obserwowano jedynie po dożylnym podaniu dawki ≥120 mg/kg m.c. u psów i pawianów, co znacznie przekracza standardowe dawki stosowane u ludzi. Długoterminowe badania toksyczności przewlekłej po podaniu doustnym wykazały dobrą tolerancję betahistyny u szczurów (500 mg/kg m.c. przez 18 miesięcy) oraz u psów (25 mg/kg m.c. przez 6 miesięcy) bez objawów toksyczności. Badania genotoksyczności potwierdziły brak działania mutagennego, a badania karcynogenności u szczurów nie wykazały potencjału onkogennego przy dawkach do 500 mg/kg m.c. podawanych przez 18 miesięcy.
aberracja chromosomowa, badanie genotoksyczności, betahistyna dichlorowodorek, dawka terapeutyczna, działanie mutagenne, działanie niepożądane, margines bezpieczeństwa, mutacja genowa, ośrodkowy układ nerwowy, podanie doustne, podanie dożylne, potencjał karcynogenny, potencjał mutagenny, ryzyko onkogenne, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczny wpływ na reprodukcję, układ przedsionkowy, zaburzenie układu przedsionkowego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Xanax 1 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa alprazolamu wykazały brak potencjału mutagennego i rakotwórczego, potwierdzone testem Amesa oraz badaniami na szczurach i myszach przy dawkach odpowiednio do 100 mg/kg m.c. (500-krotność dawki ludzkiej 10 mg/dobę) oraz do 30 mg/kg m.c. u szczurów i 10 mg/kg m.c. u myszy (odpowiednio 150- i 50-krotność dawki ludzkiej). Badania na szczurach wykazały brak negatywnego wpływu na płodność przy dawce do 5 mg/kg m.c. (25-krotność dawki ludzkiej). W zakresie toksyczności przewlekłej, obserwowano istotne zmiany w narządzie wzroku u szczurów po 11 miesiącach leczenia dawkami 3-30 mg/kg m.c. (15-150-krotność dawki ludzkiej), manifestujące się zaćmą u samic oraz wrastaniem naczyń w rogówkę u samców.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Xifaxan 200 mg
Przeprowadzone badania przedkliniczne ryfaksyminy, substancji czynnej preparatu Xifaxan 200 mg, wykazały korzystny profil bezpieczeństwa bez istotnych zagrożeń dla funkcji układu nerwowego, sercowo-naczyniowego i oddechowego. Wielokrotne podanie leku w modelach zwierzęcych nie spowodowało kumulacji toksyczności ani nieoczekiwanych działań niepożądanych, co potwierdza bezpieczeństwo długotrwałego stosowania. Testy genotoksyczności in vitro i in vivo nie wykazały potencjału mutagennego, a badania rakotwórczości nie wskazały na zwiększone ryzyko nowotworów po ekspozycji na ryfaksyminę.
antybiotyk, badanie farmakologiczne, badanie in vitro, badanie in vivo, badanie przedkliniczne, działanie kancerogenne, działanie rakotwórcze, efekt niepożądany, genotoksyczność, kostnienie, kumulacja toksyczności, potencjał mutagenny, rozwój płodowy, ryfaksymina, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie genetyczne, zmiany szkieletowe - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ginkgoherb 120 mg
Przedkliniczna ocena bezpieczeństwa preparatu Ginkgoherb, zawierającego wyciąg z liści Ginkgo biloba, obejmowała badania toksyczności przewlekłej na szczurach i psach z dawkami od 20 do 500 mg/kg masy ciała przez ponad 6 miesięcy. Wyniki wskazują na minimalną toksyczność, ograniczoną do najwyższych dawek u psów, natomiast u szczurów nie zaobserwowano istotnych objawów toksycznych, co potwierdza korzystny profil bezpieczeństwa. Dane dotyczące wpływu na rozrodczość są niejednoznaczne – niektóre badania nie wykazały efektów teratogennych ani embriotoksycznych, podczas gdy inne wskazywały na negatywny wpływ na płodność i rozwój płodu, w tym krwawienia i anomalie rozwojowe, jednak brak jest kompleksowych i jednoznacznych badań w tym zakresie.
anoftalmia, działanie embriotoksyczne, działanie teratogenne, efekt genotoksyczny, genotoksyczność, ginkgo biloba, guz tarczycy, hipopigmentacja, indukcja enzymów wątrobowych, krwawienie podskórne, krwawienie z pochwy, miłorzęb dwuklapowy, miłorzęb japoński, mutacja genów, potencjał karcinogenny, potencjał mutagenny, rak wątrobowokomórkowy, test Amesa, test mikrojądrowy, toksyczność dla samicy, toksyczność przewlekła, wpływ na rozrodczość, zarodek kurzy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ibuprofen TZF 200 mg
Dokumentacja przedkliniczna dotycząca bezpieczeństwa stosowania ibuprofenu w preparacie Ibuprofen TZF, 200 mg, tabletki powlekane, jest ograniczona i nie zawiera nowych danych wykraczających poza te już uwzględnione w innych częściach Charakterystyki Produktu Leczniczego (ChPL). Profil bezpieczeństwa ibuprofenu, jako niesteroidowego leku przeciwzapalnego (NLPZ) z grupy pochodnych kwasu propionowego, jest dobrze poznany i udokumentowany w literaturze naukowej oraz dokumentacji rejestracyjnej. W szczególności, aspekty dotyczące toksyczności ostrej i przewlekłej, potencjału mutagennego, rakotwórczego oraz wpływu na rozrodczość zostały już kompleksowo ocenione i opisane.
bezpieczeństwo farmakologiczne, charakterystyka produktu leczniczego, działanie niepożądane, ibuprofen, interakcja lekowa, laktoza jednowodna, niesteroidowy lek przeciwzapalny, pochodna kwasu propionowego, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, przeciwwskazanie, substancja czynna, tabletka powlekana, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczny wpływ na rozrodczość - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Glandex 25 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne eksemestanu wykazały, że działania niepożądane, takie jak wpływ na narządy rozrodcze, wątrobę, nerki oraz ośrodkowy układ nerwowy, pojawiały się jedynie przy dawkach znacznie przekraczających maksymalne dawki terapeutyczne stosowane u ludzi (25 mg/dobę). Testy genotoksyczności, w tym test Amesa, badania na komórkach V79, hepatocytach szczurów oraz test jąderkowy u myszy, dały wyniki negatywne in vivo, mimo że in vitro wykazano działanie klastogenne na limfocytach ludzkich. Wpływ embriotoksyczny stwierdzono u szczurów i królików przy dawkach odpowiadających dawce terapeutycznej, jednak bez działania teratogennego, co wskazuje na potencjalne ryzyko dla płodu, ale bez wad rozwojowych.
badanie toksykologiczne, dawka terapeutyczna, działanie embriotoksyczne, działanie farmakologiczne, działanie klastogenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, efekt neurotoksyczny, eksemestan, enzym wątrobowy, genotoksyczność, gruczolak nerki, hepatocyt szczura, indukcja enzymu wątrobowego, inhibitor aromatazy, limfocyt ludzki, narząd rozrodczy, nowotwór wątroby, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał mutagenny, przewlekła nefropatia, test Amesa, test jąderkowy, uszkodzenie chromosomu, zaburzenie funkcji nerek - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Budezonid LEK-AM 400 mcg/dawkę inh.
Badania przedkliniczne budezonidu wykazały brak istotnej toksyczności po podaniu wielokrotnym w dawkach terapeutycznych, co potwierdza bezpieczeństwo długotrwałego stosowania wziewnego preparatu Budezonid LEK-AM w leczeniu przewlekłych chorób układu oddechowego. Testy mutagenności in vitro i in vivo jednoznacznie wykluczyły potencjał mutagenny leku. W badaniach rakotwórczości zaobserwowano wzrost częstości guzów wątroby u samców szczura przy dawce doustnej ≥ 25 µg/kg mc./dobę, jednak efekt ten jest charakterystyczny dla całej grupy kortykosteroidów, a nie specyficzny dla budezonidu.
acetonid triamcynolonu, budezonid, budezonid wziewny, dawka wziewna, działanie teratogenne, glikokortykosteroid, guz wątroby, kortykosteroid wziewny, kortykosteroidy, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, prednizolon, rozwój pourodzeniowy, schorzenie układu oddechowego, test in vitro, test in vivo, toksyczność płodowa, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, wpływ na reprodukcję - Leksykon substancji czynnych
Tiadyd technetu – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przeprowadzono kompleksowe badania przedkliniczne oceniające bezpieczeństwo tiadydu technetu (99mTc), powstającego po znakowaniu betiatydu nadtechnecjanem sodu (99mTc). Badania obejmowały toksyczność ostrą (jednorazowe podanie), podostrą (8 dni) oraz przewlekłą (13 tygodni) z zastosowaniem dawek do 1000-krotnie przekraczających maksymalną dawkę dopuszczoną u ludzi. We wszystkich modelach nie zaobserwowano istotnych efektów toksycznych, co wskazuje na wysoki profil bezpieczeństwa tej substancji w kontekście stosowania w diagnostyce radioizotopowej.
- Leksykon substancji czynnych
Betiatyd – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Betiatyd, substancja czynna preparatu Renoscint MAG3, został poddany wszechstronnym badaniom przedklinicznym obejmującym ocenę toksyczności ostrej, podostrej (8 dni), przewlekłej (13 tygodni) oraz mutagenności. W badaniach toksyczności ostrej i podostrej nie zaobserwowano żadnych istotnych objawów toksycznych nawet przy dawkach przekraczających 1000-krotnie maksymalną dawkę terapeutyczną stosowaną u ludzi. Podobnie, w badaniach toksyczności przewlekłej, przy dawkach do 1000 razy wyższych niż dawka terapeutyczna, nie stwierdzono klinicznie istotnych efektów toksycznych. Wyniki te wskazują na szeroki margines bezpieczeństwa betiatydu, co jest kluczowe dla jego zastosowania w praktyce klinicznej.
badania mutagenności, badania przedkliniczne, betiatyd, dawka terapeutyczna, diagnostyka medyczna, działania niepożądane, margines bezpieczeństwa, mutacje genetyczne, potencjał mutagenny, profil bezpieczeństwa, reakcje toksyczne, Renoscint MAG3, ryzyko genotoksyczne, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Euthyrox N 75 75 mcg
Lewotyroksyna sodowa, będąca syntetycznym odpowiednikiem naturalnego hormonu tarczycy, wykazuje bardzo niską toksyczność ostrą w badaniach przedklinicznych na zwierzętach laboratoryjnych. Jednorazowe podanie wysokich dawek nie powodowało istotnych efektów toksycznych. Jednakże długotrwała ekspozycja na duże dawki lewotyroksyny u szczurów i psów prowadziła do klinicznie istotnych zmian, takich jak hepatopatia, zwiększona częstość pierwotnego zespołu nerczycowego oraz zmiany masy narządów wewnętrznych, co wskazuje na potencjalne uszkodzenia narządowe związane z przewlekłym stosowaniem hormonu.
bezpieczeństwo farmakologiczne, białkomocz, działanie toksyczne, hepatopatia, hormon tarczycy, kłębuszek nerkowy, lewotyroksyna sodowa, pierwotny zespół nerczycowy, potencjał karcynogenny, potencjał mutagenny, rozwój nowotworu, syntetyczny odpowiednik, tkanka wątrobowa, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, zmiana masy narządów, zmiana patologiczna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Antinervinum (1032 mg + 903 mg + 645 mg)/5 ml
Przedkliniczne dane bezpieczeństwa preparatu Antinervinum, oparte na monografiach ESCOP dotyczących korzenia kozłka, kwiatostanu głogu oraz owocostanu chmielu, wskazują na niski profil toksyczności tych składników zarówno po podaniu jednorazowym, jak i wielokrotnym. Testy mutagenności wykazały brak działania mutagennego dla wodno-alkoholowego wyciągu z kwiatostanu głogu zawierającego 18,75% oligomerycznych procyjanidyn, natomiast nalewka z owocostanu chmielu wykazała słaby potencjał mutagenny w teście Amesa z użyciem szczepów Salmonella typhimurium TA98 i TA100. Brak jest danych dotyczących mutagenności nalewki kozłkowej. W zakresie wpływu na reprodukcję, wyciąg z kwiatostanu głogu nie wykazał efektów teratogennych ani toksycznych u szczurów i królików przy dawkach do 1,6 g/kg masy ciała, a także nie wpłynął negatywnie na płodność i rozwój generacji F1.
aglikony flawonoidowe, badania toksykologiczne, chromatydy siostrzane, działanie mutagenne, efekt teratogenny, efekty toksyczne, korzeń kozłka, kwercetyna, kwiatostan głogu, nalewka kozłkowa, oligomeryczne procyjanidyny, owocostan chmielu, potencjał karcynogenny, potencjał mutagenny, Salmonella typhimurium, test Amesa, toksyczność, wpływ na reprodukcję, wyciąg wodno-alkoholowy - Leksykon substancji czynnych
Bencyklan – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Bencyklan fumaranu, substancja czynna leku Halidor (100 mg/tabletka), wykazuje akceptowalny profil bezpieczeństwa na podstawie dostępnych badań przedklinicznych. Analizy nie wykazały potencjału mutagennego, co oznacza brak zdolności do indukowania mutacji genetycznych, ani działania rakotwórczego, co jest kluczowe przy długotrwałym stosowaniu farmakoterapii. Te wyniki potwierdzają brak wpływu na uszkodzenia materiału genetycznego oraz brak karcynogenności, co stanowi istotny element oceny bezpieczeństwa farmakologicznego bencyklanu fumaranu. Niemniej jednak, dane toksykologiczne dotyczące bencyklanu są ograniczone i nie obejmują szczegółowych informacji na temat toksyczności reprodukcyjnej, toksyczności po podaniu wielokrotnym czy szeroko zakrojonych badań genotoksyczności. Brak tych danych wymaga ostrożności przy interpretacji pełnego profilu bezpieczeństwa substancji. Pomimo to, dostępne wyniki wskazują, że bencyklan fumaranu może być rozważany jako bezpieczny składnik leku Halidor, jednak dalsze badania toksykologiczne byłyby wskazane dla pełnej oceny ryzyka klinicznego.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Felogel neo 10 mg/g
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa diklofenaku sodowego w żelu Felogel Neo (10 mg/g) wykazały, że miejscowa aplikacja na skórę o powierzchni 30 cm² nie powoduje ogólnoustrojowych efektów toksycznych ani działań niepożądanych wynikających z wchłaniania substancji czynnej. Wysoka dawka transdermalna 6 g/kg (60 mg/kg diklofenaku) indukowała zmiany patologiczne w błonie śluzowej żołądka, takie jak krwawienia i owrzodzenia, co wskazuje na ryzyko działań niepożądanych ze strony przewodu pokarmowego przy dużym wchłanianiu systemowym. Badania na modelach zwierzęcych nie wykazały potencjału uczulającego ani drażniącego preparatu, potwierdzając jego dobrą tolerancję miejscową.
aplikacja transdermalna, błona śluzowa żołądka, diklofenak sodowy, działanie teratogenne, efekt drażniący, efekt ogólnoustrojowy, indukcja mutacji, krwawienie, owrzodzenie, potencjał alergizujący, potencjał genotoksyczny, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, potencjał uczulający, przewód pokarmowy, teratogenność, toksyczność ostra, uszkodzenie materiału genetycznego, wada rozwojowa, wchłanianie systemowe, zmiana patologiczna - Leksykon substancji czynnych
Wapnia glubionian – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przeprowadzone badania przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania wapnia glubionianu, głównego składnika aktywnego preparatu Calcium Polfarmex (o smaku bananowym), nie wykazały istotnych zagrożeń dla kluczowych układów fizjologicznych, takich jak układ sercowo-naczyniowy, oddechowy oraz ośrodkowy układ nerwowy, przy dawkach terapeutycznych. Testy toksyczności przewlekłej i podprzewlekłej nie ujawniły znaczących efektów toksycznych ani patologicznych zmian w narządach wewnętrznych. Ponadto, badania genotoksyczności, obejmujące testy mutacji genowych, aberracji chromosomowych oraz uszkodzeń DNA, potwierdziły brak potencjału mutagennego wapnia glubionianu.
aberracja chromosomowa, badanie farmakologiczne, badanie przedkliniczne, badanie toksyczności, działanie rakotwórcze, farmakologia bezpieczeństwa, genotoksyczność, karcynogenność, mutacja genetyczna, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał mutagenny, test genotoksyczności, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie DNA, wapń glubionowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Cerebrolysin 215,2 mg/ml
Przedkliniczna ocena bezpieczeństwa produktu leczniczego Cerebrolysin (215,2 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań i infuzji), zawierającego mieszaninę peptydów pochodzących z mózgu świni, wykazała brak istotnych zagrożeń dla zdrowia człowieka. Badania farmakologiczne nie ujawniły negatywnego wpływu na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy ani ośrodkowy układ nerwowy. Wielokrotne podawanie preparatu w różnych dawkach nie powodowało klinicznie istotnych objawów toksyczności narządowej, a badania laboratoryjne i histopatologiczne nie wykazały patologicznych zmian u zwierząt laboratoryjnych. Testy genotoksyczności, w tym mutacje genowe in vitro i in vivo oraz aberracje chromosomowe, nie potwierdziły działania mutagennego ani genotoksycznego Cerebrolysinu. Długoterminowe badania na modelach zwierzęcych nie wykazały zwiększonego ryzyka nowotworów, a ocena wpływu na reprodukcję nie wykazała teratogenności ani zaburzeń płodności. Kompleksowa analiza danych przedklinicznych potwierdza korzystny profil bezpieczeństwa produktu, co stanowi istotną podstawę do dalszych badań klinicznych i stosowania terapeutycznego.
aberracje chromosomowe, badania farmakologiczne bezpieczeństwa, badanie histopatologiczne, Cerebrolysin, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, mutacje genowe, ośrodkowy układ nerwowy, peptydy z mózgu świni, potencjał genotoksyczny, potencjał mutagenny, rozwój nowotworu, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodkowo-płodowy, toksyczność narządowa, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność wielokrotna, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie DNA, zaburzenia płodności, zmiany nowotworowe - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Propolisol 25 mg/ml
Produkt leczniczy Propolisol w formie płynu do natryskiwania na skórę o stężeniu 25 mg/ml nie posiada dostępnych danych przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania. W dokumentacji charakterystyki produktu leczniczego brak jest wyników badań oceniających toksyczność ostrą i przewlekłą, potencjał mutagenny, kancerogenny, wpływ na reprodukcję i rozwój, tolerancję miejscową oraz farmakologiczne aspekty bezpieczeństwa. Brak tych danych nie oznacza jednak automatycznie, że preparat jest nieskuteczny lub niebezpieczny, lecz wskazuje na nieobecność specyficznych badań przedklinicznych w dokumentacji rejestracyjnej.
badanie farmakologiczne, badanie kliniczne, badanie przedkliniczne, bezpieczeństwo stosowania, charakterystyka produktu leczniczego, dane przedkliniczne, dokumentacja rejestracyjna, doświadczenie porejestracyjne, płyn do natryskiwania na skórę, potencjał kancerogenny, potencjał mutagenny, przeciwwskazanie, toksyczność ostra i przewlekła, tolerancja miejscowa, wpływ na reprodukcję, wskazanie kliniczne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Gliptivil 50 mg
Przedkliniczne badania wildagliptyny, substancji czynnej leku Gliptivil, wykazały istotne informacje dotyczące bezpieczeństwa i toksyczności. U psów stwierdzono opóźnienia wewnątrzsercowego przewodzenia impulsów przy dawkach powyżej 15 mg/kg mc. (NOAEL), co odpowiada 7-krotnej ekspozycji względem Cmax u ludzi. W badaniach na gryzoniach zaobserwowano gromadzenie piankowatych makrofagów pęcherzykowych w płucach przy dawkach 25 mg/kg u szczurów (5-krotna ekspozycja AUC względem ludzi) oraz 750 mg/kg u myszy (142-krotna ekspozycja). U psów odnotowano objawy ze strony przewodu pokarmowego, takie jak biegunka i obecność krwi w kale, bez ustalonej dawki NOAEL. Badania genotoksyczności nie wykazały mutagenności wildagliptyny. W badaniach rozrodczości i rozwoju płodu dawki NOAEL wynosiły 75 mg/kg u szczurów i 50 mg/kg u królików, przy czym obserwowano toksyczne efekty na płód i matkę jedynie przy dawkach znacznie przekraczających ekspozycję u ludzi (odpowiednio 10- i 9-krotna ekspozycja).
badanie in vitro, badanie in vivo, badanie rakotwórczości, badanie toksykologiczne, dawka NOAEL, działanie genotoksyczne, genotoksyczność, gruczolakorak sutka, makrofagi pęcherzykowe, martwica tkanek, naczyniakomięsak krwionośny, potencjał mutagenny, przewód pokarmowy, przewodzenie wewnątrzsercowe, rozwój zarodka, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność zarodkowa, układ sercowo-naczyniowy, wildagliptyna, żebra faliste, zmiany histopatologiczne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Betahistine dihydrochloride Accord 16 mg
Dane przedkliniczne dotyczące dichlorowodorku betahistyny wskazują na korzystny profil bezpieczeństwa substancji. Badania toksyczności przewlekłej przeprowadzone na szczurach (18 miesięcy, dawka 500 mg/kg doustnie) oraz psach (6 miesięcy, dawka 25 mg/kg doustnie) nie wykazały objawów toksyczności. Działania niepożądane ze strony ośrodkowego układu nerwowego obserwowano jedynie po dożylnym podaniu dawek ≥120 mg/kg u psów i pawianów, co znacznie przekracza dawki kliniczne. Ponadto, badania mutagenności potwierdziły brak działania mutagennego, a badania karcynogenności (18-miesięczne na szczurach, dawki do 500 mg/kg) nie wykazały zwiększonego ryzyka rozwoju nowotworów.
betahistyna, dawka terapeutyczna, dichlorowodorek betahistyny, działanie mutagenne, działanie niepożądane, działanie toksyczne, funkcja rozrodcza, mutacja genetyczna, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał karcynogenny, potencjał mutagenny, profil bezpieczeństwa, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, wpływ na reprodukcję - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Amipryd 100 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa amisulprydu, substancji czynnej preparatu Amipryd, obejmowały ocenę toksyczności ogólnoustrojowej, narządowej, teratogenności, mutagenności oraz potencjału rakotwórczego. Maksymalnie tolerowane dawki u zwierząt doświadczalnych (szczury: 200 mg/kg/dobę, psy: 120 mg/kg/dobę) były 2-7 razy wyższe niż maksymalne zalecane dawki u ludzi, oceniane na podstawie AUC. Badania rakotwórczości na szczurach i myszach, przy ekspozycji przekraczającej 1,5-4,5-krotnie ludzką, nie wykazały istotnego ryzyka kancerogennego. W badaniach reprodukcyjnych stosowano dawki do 500 mg/kg/dobę (myszy), jednak bez systematycznej oceny farmakokinetycznej ekspozycji.
amisulpryd, badanie genotoksyczności, badanie rakotwórczości, badanie reprodukcyjne, działanie rakotwórcze, maksymalna tolerowana dawka, mutagenność, parametr farmakokinetyczny, pole pod krzywą stężenia leku, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, potencjał teratogenny, proces reprodukcyjny, profil bezpieczeństwa, ryzyko kancerogenne, teratogenność, toksyczność narządowa, toksyczność ogólna - Leksykon substancji czynnych
Tiapryd – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa tiaprydu nie wykazały specyficznej toksyczności narządowej ani działania teratogennego u gryzoni, co wspiera bezpieczeństwo długotrwałego stosowania leków zawierających tę substancję. Jednakże, u królików zaobserwowano działanie embriotoksyczne przy wysokich dawkach 80 i 160 mg/kg/dobę, co wskazuje na gatunkową różnicę w odpowiedzi na lek. Ponadto, tiapryd indukuje hiperprolaktynemię, która jest mechanizmem odpowiedzialnym za obserwowane zmiany biologiczne, w tym rozwój guzów u niektórych gatunków gryzoni, co rodzi wątpliwości co do potencjalnego ryzyka kancerogennego u ludzi. Badania mutagenności wykazały brak potencjału mutagennego, co jest korzystne z punktu widzenia bezpieczeństwa genetycznego.
badanie przedkliniczne, działanie embriotoksyczne, działanie kancerogenne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, działanie toksyczne, hiperprolaktynemia, potencjał kancerogenny, potencjał mutagenny, rozwój embrionalny, rozwój układu nerwowego, rozwój zarodkowo-płodowy, sekrecja prolaktyny, tiapryd, toksyczność narządowa, uszkodzenie materiału genetycznego, wada wrodzona, zaburzenie neurorozwojowe - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Glibetic 1 mg 1 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa glimepirydu, substancji czynnej leku Glibetic, wykazały, że działania niepożądane obserwowane były głównie przy dawkach znacznie przekraczających maksymalne dawki terapeutyczne stosowane u ludzi. Efekty te były przede wszystkim związane z farmakodynamicznym mechanizmem działania leku, czyli stymulacją wydzielania insuliny i obniżeniem poziomu glukozy we krwi, prowadzącym do hipoglikemii. Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym potwierdziły, że główne objawy toksyczności wynikają z działania hipoglikemizującego, a standardowe testy genotoksyczności i karcynogenności nie wykazały potencjału mutagennego ani rakotwórczego glimepirydu, co jest istotne dla oceny bezpieczeństwa długotrwałego stosowania leku.
aberracja chromosomowa, cukrzyca typu 2, działanie hipoglikemizujące, embriotoksyczność, genotoksyczność, glimepiryd, hipoglikemia, karcynogenność, nowotwór, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał mutagenny, poziom glukozy we krwi, terapia cukrzycy, teratogenność, toksyczność rozwojowa, uszkodzenie DNA, wydzielanie insuliny, zaburzenie rozwojowe - Leksykon substancji czynnych
Cholekalcyferol – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Cholekalcyferol (witamina D3) wykazuje dobrze udokumentowany profil bezpieczeństwa w badaniach przedklinicznych, z działaniami toksycznymi i teratogennymi obserwowanymi jedynie przy dawkach znacznie przekraczających zakres terapeutyczny stosowany u ludzi (4-15-krotność dawki terapeutycznej). Wysokie dawki u zwierząt ciężarnych powodowały wady rozwojowe, takie jak mikrocefalia, wady serca oraz deformacje szkieletowe, a także zmiany anatomiczne układu sercowo-naczyniowego, w tym nadzastawkowe zwężenie aorty u potomstwa królików. Działanie fetotoksyczne objawiało się zmniejszoną liczbą i rozmiarami potomstwa u myszy. W dawkach terapeutycznych cholekalcyferol nie wykazuje działania teratogennego, a toksyczność po wielokrotnym podaniu ujawnia się jedynie przy dawkach znacznie przekraczających maksymalną ekspozycję u ludzi, manifestując się hiperkalcemią, zwiększonym wydalaniem wapnia z moczem oraz zmianami histologicznymi w nerkach, sercu, aorcie, jądrach, grasicy i śluzówce jelit.
badanie przedkliniczne, cholekalcyferol, dawka śmiertelna, działanie fetotoksyczne, działanie kancerogenne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, gospodarka witaminowo-mineralna, hiperkalcemia, hiperkalciuria, LD50, mikrocefalia, nadzastawkowe zwężenie aorty, nieprawidłowość szkieletowa, potencjał mutagenny, test Amesa, toksyczność naczyniowa, toksyczność ostra, wada serca, witamina D3, zwapnienie - Leksykon substancji czynnych
Insulina rozpuszczalna – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Insulina rozpuszczalna, będąca kluczowym składnikiem preparatów takich jak Humulin R (100%), Humulin M3 (30%) oraz Gensulin M30 (30/70), jest produkowana metodą rekombinacji DNA w komórkach Escherichia coli, co pozwala na uzyskanie insuliny ludzkiej o identycznej strukturze aminokwasowej jak endogenna insulina. Badania przedkliniczne wykazały, że preparaty te charakteryzują się wysokim profilem bezpieczeństwa, nie wykazując poważnych zdarzeń niepożądanych w toksyczności podostrej oraz braku działania mutagennego w testach in vitro i in vivo. Wspólny składnik aktywny i metoda produkcji zapewniają spójność parametrów bezpieczeństwa między tymi preparatami.
analog insuliny, bezpieczeństwo przedkliniczne, dawka terapeutyczna, działanie mutagenne, Escherichia coli, Gensulin M30, Humulin M3, Humulin R, insulina ludzka, insulina rozpuszczalna, insulina zwierzęca, potencjał mutagenny, preparat dwufazowy, reakcja immunologiczna, rekombinacja DNA, test in vitro, test in vivo, toksyczność podostra, zdarzenie niepożądane - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Mycosyst 200 mg
Dane przedkliniczne dotyczące flukonazolu wskazują na relatywnie dobry profil bezpieczeństwa przy dawkach terapeutycznych stosowanych u ludzi. W badaniach karcynogenicznych na myszach i szczurach, przy dawkach doustnych 2,5, 5 oraz 10 mg/kg/dobę (2-7-krotnie wyższych niż u ludzi), nie stwierdzono właściwości rakotwórczych, z wyjątkiem zwiększonej częstości gruczolaków wątrobowokomórkowych u samców szczurów przy dawkach 5 i 10 mg/kg/dobę. Kompleksowe testy mutagenności, w tym testy na Salmonella typhimurium oraz badania cytogenetyczne in vivo i in vitro (do stężenia 1000 µg/mL), wykazały brak działania mutagennego. Flukonazol nie wpływał negatywnie na płodność szczurów przy dawkach do 20 mg/kg doustnie oraz do 75 mg/kg pozajelitowo.
badanie in vitro, badanie in vivo, dodatkowe żebro, falistość żeber, flukonazol, gruczolak wątrobowokomórkowy, kostnienie twarzoczaszki, Mycosyst, opóźnienie kostnienia, płód martwy, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, przedłużony poród, przeżywalność noworodków, rozszczep podniebienia, Salmonella typhimurium, stężenie estrogenów, układ kielichowo-miedniczkowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Nalewka gorzka –
Produkt leczniczy Nalewka gorzka (Amara tinctura) w postaci płynu doustnego zawiera nalewkę z korzenia goryczki (Gentiana lutea L., radix), liścia bobrka (Menyanthes trifoliata L., folium) oraz owocni pomarańczy gorzkiej (Citrus aurantium L., ssp. aurantium, epicarpium et mesocarpium) w proporcjach 60/60/50, ekstrahowaną etanolem 70% (V/V). Gotowy preparat zawiera 63-70% (V/V) etanolu, co ma istotne znaczenie w kontekście potencjalnych interakcji farmakologicznych oraz wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn. W dostępnej dokumentacji brak jest danych przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa, w tym badań toksyczności ostrej i przewlekłej, mutagenności, kancerogenności, teratogenności oraz wpływu na płodność i rozwój pourodzeniowy.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Euthyrox N 112 mcg 112 mcg
Przedkliniczne badania toksykologiczne lewotyroksyny sodowej wykazały bardzo niską toksyczność ostrą, co sugeruje minimalne ryzyko wystąpienia ostrych objawów toksycznych po jednorazowym podaniu nawet dużych dawek. W badaniach przewlekłych na szczurach i psach zaobserwowano zmiany patologiczne, takie jak hepatopatia, pierwotny zespół nerczycowy oraz zmiany masy narządów wewnętrznych, jednak efekty te pojawiały się wyłącznie przy dawkach znacznie przekraczających dawki terapeutyczne stosowane u ludzi. Brak jest precyzyjnych danych dotyczących wpływu lewotyroksyny na funkcje rozrodcze, co stanowi istotną lukę w ocenie bezpieczeństwa, zwłaszcza w kontekście potencjalnego wpływu na płodność, rozwój płodu i przebieg ciąży.
badania przedkliniczne, białkomocz, hepatopatia, hormon tarczycy, lewotyroksyna sodowa, pierwotny zespół nerczycowy, potencjał karcynogenny, potencjał mutagenny, profil toksykologiczny, toksyczność ostra, toksyczność ostra i przewlekła, toksyczność przewlekła, toksyczny wpływ na rozród, zmiany narządów wewnętrznych, zmiany patologiczne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Minirin 4 mcg/ml
Dostępne dane przedkliniczne dotyczące desmopresyny octanu, substancji czynnej produktu Minirin (4 mikrogramy/ml, roztwór do wstrzykiwań), wskazują na korzystny profil bezpieczeństwa. Standardowe badania farmakologiczne i toksykologiczne nie wykazały istotnych zagrożeń dla układu sercowo-naczyniowego, oddechowego ani ośrodkowego układu nerwowego. Wielokrotne podawanie desmopresyny w dawkach przewyższających terapeutyczne nie wywołało znaczących efektów toksycznych. Ponadto, testy genotoksyczności, obejmujące badania na komórkach bakteryjnych i ssaków, nie potwierdziły mutagennego potencjału ani zdolności do uszkodzeń DNA. Badania reprodukcyjne nie wykazały negatywnego wpływu na płodność, rozwój prenatalny i postnatalny potomstwa, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania leku w kontekście funkcji rozrodczych.
aberracja chromosomowa, badanie farmakologiczne, badanie genotoksyczności, badanie toksykologiczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, MINIRIN, mutacja punktowa, octan desmopresyny, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał mutagenny, roztwór do wstrzykiwań, rozwój postnatalny, rozwój prenatalny, substancja czynna, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność wielokrotna, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie DNA - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Lignocainum hydrochloricum 1% 10 mg/ml
Lidokaina chlorowodorek, stosowana w formie roztworu do wstrzykiwań (LIGNOCAINUM HYDROCHLORICUM WZF 1%, 10 mg/ml), wykazuje brak działania teratogennego w badaniach przedklinicznych na modelach zwierzęcych, nawet przy dawkach 6,6-krotnie przekraczających dawki terapeutyczne stosowane u ludzi. To potwierdza bezpieczeństwo stosowania lidokainy u kobiet w ciąży pod warunkiem stosowania dawek klinicznych. Jednakże, w dostępnej dokumentacji brak jest danych dotyczących długoterminowych efektów, w tym potencjalnego działania rakotwórczego oraz mutagennego, co stanowi istotne ograniczenie w pełnej ocenie profilu bezpieczeństwa leku.
aberracja chromosomowa, badanie toksykologiczne długoterminowe, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, funkcja rozrodcza, lek miejscowo znieczulający, lidokaina chlorowodorek, Lignocainum Hydrochloricum, parametr płodności, potencjał mutagenny, roztwór do wstrzykiwań, rozwój pourodzeniowy, środek miejscowo znieczulający, test Amesa, test mikrojądrowy, toksyczność reprodukcyjna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Beriate 1000 1000 j.m.
Dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa preparatu Beriate, zawierającego ludzki czynnik VIII krzepnięcia (FVIII), wskazują na ograniczony zakres badań toksyczności ogólnej i mutagenności, co jest typowe dla produktów osoczopochodnych. Badania toksyczności ostrej wykazały brak objawów toksycznych po podaniu zwierzętom dawek wielokrotnie przekraczających dawkę terapeutyczną stosowaną u ludzi (w przeliczeniu na kg masy ciała), co świadczy o szerokim marginesie bezpieczeństwa. Dodatkowo, testy immunologiczne, w tym test Ouchterlony’ego oraz test biernej anafilaksji skórnej u świnek morskich, nie wykazały istotnych zmian w odpowiedzi immunologicznej po obróbce termicznej preparatu, potwierdzając stabilność immunologiczną Beriate.
badanie genotoksyczności, badanie immunologiczne, bezpieczeństwo długoterminowe, białko heterologiczne, bierna anafilaksja skórna, czynnik VIII krzepnięcia, czynnik VIII osoczopochodny, hemofilia A, koncentrat czynnika VIII, mutagenność, obróbka termiczna, potencjał mutagenny, potencjał onkogenny, test Ouchterlony’ego, toksyczność ogólna, toksyczność po podaniu wielokrotnym, wytwarzanie przeciwciał - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Dipromal 200 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa magnezu walproinianu, substancji czynnej preparatu Dipromal, wykazały istotne zmiany w układzie rozrodczym zwierząt doświadczalnych. U dorosłych szczurów i psów podawano dawki odpowiednio 1250 mg/kg mc./dobę i 150 mg/kg mc./dobę, co skutkowało zwyrodnieniami jąder, zanikiem tkanki jądrowej, nieprawidłowościami w spermatogenezie oraz zmniejszeniem masy jąder. U młodych szczurów zmniejszenie masy jąder obserwowano jedynie przy dawkach przekraczających 240 mg/kg mc./dobę (dootrzewnowo lub dożylnie), bez zmian histopatologicznych. Przy dawkach do 90 mg/kg mc./dobę nie stwierdzono wpływu na narządy rozrodcze samców. W badaniach płodności u szczurów dawki do 350 mg/kg mc./dobę nie wpływały istotnie na płodność, choć u ludzi męska niepłodność jest znanym działaniem niepożądanym walproinianu.
badanie płodności, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, magnez walproinianu, maksymalna tolerowana dawka, potencjał mutagenny, spermatogeneza, toksyczność przewlekła, toksyczność wielokrotnych dawek, włókniakomięsak, zaburzenia spermatogenezy, zanik jąder, zanik tkanki jądrowej, zmiana histopatologiczna, zwyrodnienie jąder, zwyrodnienie nasieniowodu - Leksykon substancji czynnych
Nadtlenek benzoilu – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Nadtlenek benzoilu, stosowany miejscowo w leczeniu trądziku, wykazuje akceptowalny profil bezpieczeństwa potwierdzony licznymi badaniami toksykologicznymi, mutagennymi i karcynogennymi, zarówno samodzielnie, jak i w połączeniu z klindamycyną (preparaty Benzacne Duo, Duac). Badania na modelach zwierzęcych wykazały dobrą tolerancję miejscową oraz minimalne działanie drażniące na oczy. Pomimo zdolności nadtlenku benzoilu do uszkadzania DNA w wysokich dawkach, kompleksowa ocena mutagenności i karcynogenności nie potwierdziła istotnego ryzyka przy stosowaniu terapeutycznym. Dwuletnie badania karcynogenności na myszach nie wykazały wzrostu ryzyka nowotworowego, a preparaty te nie wykazują właściwości fotorakotwórczych. W badaniach fotokokarcynogenności zaobserwowano jedynie niewielkie skrócenie mediany czasu do powstania guza, jednak znaczenie kliniczne tego wyniku pozostaje niejasne.
badanie toksykologiczne, Benzacne Duo, dane przedkliniczne, dawka terapeutyczna, Duac, efekt przeciwbakteryjny, fotokokarcynogenność, fotorakotwórczość, klindamycyna, nadtlenek benzoilu, podrażnienie skóry, potencjał karcynogenny, potencjał mutagenny, preparat dermatologiczny, promieniowanie słoneczne, toksyczność reprodukcyjna, tolerancja miejscowa, trądzik, uszkodzenie DNA - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Pecto Drill 750 mg
Analiza przedklinicznych danych dotyczących bezpieczeństwa karbocysteiny, substancji czynnej preparatu Pecto Drill w dawce 750 mg w formie tabletek do ssania, nie wykazała istotnych informacji wykraczających poza te zawarte w innych częściach Charakterystyki Produktu Leczniczego (ChPL). Nie zidentyfikowano dodatkowych danych dotyczących toksyczności ostrej i przewlekłej, mutagenności, karcynogenności ani wpływu na reprodukcję, które wymagałyby szczegółowego omówienia. Profil bezpieczeństwa karbocysteiny jest zatem uznany za dobrze scharakteryzowany na podstawie dostępnej dokumentacji przedklinicznej.
alkohol benzylowy, aspartam, butylohydroksyanizol, charakterystyka produktu leczniczego, działanie niepożądane, karbocysteina, potencjał karcynogenny, potencjał mutagenny, profil bezpieczeństwa, przeciwwskazanie, sorbitol, substancja pomocnicza, tabletki do ssania, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, wpływ na reprodukcję - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Histigen 24 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa dichlorowodorku betahistyny, substancji czynnej leku Histigen, wykazały dobrą tolerancję przy długotrwałym podaniu doustnym. Szczury otrzymujące 500 mg/kg przez 18 miesięcy oraz psy podawane 25 mg/kg przez 6 miesięcy nie wykazały toksyczności przewlekłej. W badaniach dożylnych dawki ≥120 mg/kg u psów i pawianów wywołały niekorzystne zmiany w układzie nerwowym, jednak ze względu na doustną drogę podania u ludzi, obserwacje te mają ograniczone znaczenie kliniczne. Ponadto, badania mutagenności nie wykazały potencjału mutagennego, a badania toksyczności przewlekłej u szczurów nie potwierdziły działania rakotwórczego przy dawkach do 500 mg/kg przez 18 miesięcy.
badanie mutagenności, betahistyna, dawka terapeutyczna, dichlorowodorek betahistyny, działanie karcinogenne, efekt toksyczny, ekspozycja, margines bezpieczeństwa, onkogeneza, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, substancja czynna, toksyczność dożylna, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, układ nerwowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Euthyrox N 25 25 mcg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa lewotyroksyny sodowej, substancji czynnej preparatu Euthyrox N, wykazały bardzo niską toksyczność ostrą, co potwierdza bezpieczeństwo jednorazowego podania nawet wysokich dawek. W badaniach toksyczności przewlekłej na szczurach i psach stwierdzono, że długotrwałe podawanie dawek znacznie przekraczających dawki terapeutyczne może prowadzić do hepatopatii, zwiększonej częstości pierwotnego zespołu nerczycowego oraz zmian w masie narządów wewnętrznych, co wskazuje na potencjalne działanie hepatotoksyczne i nefrotoksyczne lewotyroksyny. Brak jest jednak danych dotyczących wpływu na rozród, w tym płodność i rozwój zarodkowo-płodowy, co stanowi istotne ograniczenie w ocenie bezpieczeństwa stosowania leku w kontekście funkcji rozrodczych.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Cazaprol 5 mg
Przedkliniczne badania cylazaprylu, substancji czynnej leku Cazaprol, nie wykazały istotnych zagrożeń dla podstawowych układów fizjologicznych (sercowo-naczyniowego, nerwowego, oddechowego) ani toksyczności po podaniu wielokrotnym, nawet przy dawkach wielokrotnie przekraczających dawki terapeutyczne stosowane u ludzi. Testy genotoksyczności in vitro i in vivo nie potwierdziły potencjału mutagennego ani klastogennego cylazaprylu, a badania długoterminowe nie wykazały działania rakotwórczego. Wyniki te wskazują na korzystny profil bezpieczeństwa cylazaprylu w kontekście większości standardowych parametrów toksykologicznych.
aberracja chromosomowa, cylazapryl, działanie rakotwórcze, fetotoksyczność, genotoksyczność, inhibitor konwertazy angiotensyny, mutacja genowa, niedociśnienie tętnicze, niedokrwienie, nowotwór, opóźnienie wzrostu wewnątrzmacicznego, potencjał klastogenny, potencjał mutagenny, przepływ łożyskowy, przetrwały przewód tętniczy, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność wielokrotna, układ nerwowy, układ oddechowy, układ renina-angiotensyna, układ sercowo-naczyniowy, wada wrodzona, zaburzenie hemodynamiczne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Melodyn 70 mcg/h
Przeprowadzone badania przedkliniczne buprenorfiny w systemach transdermalnych Melodyn wykazały brak istotnego ryzyka toksycznego u ludzi, z wyjątkiem zmniejszonego przyrostu masy ciała u szczurów przy długotrwałym podawaniu. Ocena wpływu na rozrodczość i rozwój płodowy wykazała brak negatywnego wpływu na płodność, brak działania teratogennego oraz toksyczność embrionalno-płodową jedynie przy dawkach toksycznych dla matki. W badaniach na ciężarnych szczurach zaobserwowano zmniejszenie wewnątrzmacicznego wzrostu płodu, opóźnienie rozwoju neurologicznego oraz zwiększoną śmiertelność okołoporodową, co wiązało się z powikłaniami porodu i zaburzeniami laktacji, wskazując na pośredni mechanizm działania.
badanie in vitro i in vivo, charakterystyka produktu leczniczego, działanie teratogenne, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, potencjał uczulający, rozwój pourodzeniowy, śmiertelność okołoporodowa, system transdermalny buprenorfiny, toksyczność matczyna, toksyczność ostra i przewlekła, toksyczność płodowa, wada wrodzona, wewnątrzmaciczny wzrost płodu, wpływ na rozrodczość, zaburzenie laktacji - Leksykon substancji czynnych
Miłorząb – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania wyciągu z liści Ginkgo biloba wskazują na niski profil toksyczności przewlekłej w badaniach na szczurach i psach, gdzie dawki do 500 mg/kg mc. (szczury) i 400 mg/kg mc. (psy) podawane przez 6 miesięcy wykazały brak istotnej toksyczności, z wyjątkiem nieznacznych efektów u psów przy najwyższej dawce, co przekłada się na margines bezpieczeństwa do 16,8 u szczurów i 40,6 u psów. Badania mutagenności dały wyniki mieszane: pozytywny test mutagenności na bakteriach, negatywny test mikrojądrowy u samców myszy oraz dwuznaczny u samic. W testach genotoksyczności u myszy przy dawkach do 2000 mg/kg nie stwierdzono mierzalnego efektu genotoksycznego. Wyniki badań kancerogenności wskazały na występowanie nowotworów gruczołu tarczowego u szczurów i raka wątrobowokomórkowego u myszy, jednak zmiany te uznano za specyficzne dla gryzoni i niezwiązane bezpośrednio z wyciągiem, lecz raczej z indukcją enzymów wątrobowych.
anoftalmia, efekt genotoksyczny, funkcja reprodukcyjna, genotoksyczność, hipopigmentacja, induktor enzymów wątrobowych, kancerogenność, krwotok podskórny, margines bezpieczeństwa, miłorząb japoński, nowotwór gruczołu tarczowego, potencjał mutagenny, profil toksyczności, rak wątrobowokomórkowy, test mikrojądrowy, test mutagenności, toksyczność matczyna, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, wada rozwojowa płodu, wpływ teratogenny, wyciąg z miłorzębu japońskiego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Casaro 32 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa kandesartanu cyleksetylu, substancji czynnej leku Casaro, wykazały brak toksycznego działania na narządy docelowe przy dawkach terapeutycznych. W badaniach na zwierzętach (myszy, szczury, psy, małpy) zaobserwowano zmniejszenie liczby erytrocytów, stężenia hemoglobiny oraz wartości hematokrytu przy dawkach wielokrotnie przekraczających dawki stosowane u ludzi. Wysokie dawki kandesartanu indukowały zmiany nerkowe, takie jak śródmiąższowe zapalenie nerek, poszerzenie kanalików nerkowych, obecność wałeczków zasadochłonnych oraz wzrost stężenia mocznika i kreatyniny w surowicy, co jest interpretowane jako efekt farmakodynamiczny związany z hipotensyjnym działaniem leku. Ponadto, obserwowano rozrost i przerost komórek aparatu przykłębkowego, uznawany za efekt mechanizmu działania antagonisty receptora angiotensyny II, bez klinicznego znaczenia przy dawkach terapeutycznych. U młodych szczurów kandesartan powodował zmniejszenie masy ciała i masy serca przy dawce 10 mg/kg, co odpowiada ekspozycji 12-78 razy wyższej niż u dzieci w wieku 1 do <6 lat (dawka 0,2 mg/kg) oraz 7-54 razy wyższej niż u dzieci 6 do <17 lat (dawka 16 mg). Brak określenia NOEL utrudnia ocenę marginesu bezpieczeństwa tych efektów.
antagonista receptora angiotensyny II, działanie klastogenne, działanie mutagenne, erytrocyt, hematokryt, hemoglobina, kanaliki nerkowe, kandesartan cyleksetylu, kreatynina w surowicy, mechanizm farmakologiczny, noworodek normotensyjny, parametry czerwonokrwinkowe, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, śródmiąższowe zapalenie nerek, toksyczność kandesartanu, układ renina-angiotensyna-aldosteron, wałeczki zasadochłonne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Dopamar mite 100 mg + 25 mg
Produkt leczniczy Dopamar mite, zawierający 100 mg lewodopy i 25 mg karbidopy, przeszedł szeroko zakrojone badania przedkliniczne oceniające bezpieczeństwo farmakologiczne. Badania te nie wykazały istotnych zagrożeń dla układu sercowo-naczyniowego, oddechowego ani ośrodkowego układu nerwowego, potwierdzając akceptowalny profil bezpieczeństwa stosowania. Ponadto, testy toksyczności po wielokrotnym podaniu nie ujawniły istotnych efektów toksycznych, a badania mutagenności i potencjału rakotwórczego nie wykazały działania genotoksycznego ani onkogennego, co wskazuje na brak ryzyka mutagennego i kancerogennego u pacjentów stosujących Dopamar mite.
bezpieczeństwo farmakologiczne, Dopamar mite, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, kancerogeneza, lewodopa z karbidopą, mutagenność, onkogenność, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał mutagenny, toksyczność, toksyczny wpływ na reprodukcję, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, wady narządów wewnętrznych, wady układu szkieletowego