Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Ginkgoherb 120 mg

Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania leku Ginkgoherb

Analiza bezpieczeństwa przedklinicznego preparatu Ginkgoherb, zawierającego wyciąg z liści miłorzębu japońskiego (Ginkgo biloba L.), obejmuje badania toksyczności przewlekłej, wpływu na rozrodczość oraz potencjału mutagennego i karcinogennego. Dane te stanowią istotny element oceny profilu bezpieczeństwa przed wprowadzeniem produktu do stosowania klinicznego.¹

Toksyczność przewlekła

Badania toksyczności przewlekłej przeprowadzono na dwóch gatunkach zwierząt laboratoryjnych – szczurach i psach, którym podawano doustnie wyciąg z Ginkgo biloba przez okres ponad 6 miesięcy. Zastosowano zróżnicowane dawkowanie:²

• Dawki podstawowe: 20 oraz 100 mg/kg masy ciała (odpowiadające czynnikowi bezpieczeństwa do 3,3 u szczurów i 11,6 u psów)
• Dawki zwiększane:
  • Szczury: 300, 400 i 500 mg/kg masy ciała (czynnik bezpieczeństwa do 16,8)
  • Psy: 300 i 400 mg/kg masy ciała (czynnik bezpieczeństwa do 46,3)

Rezultaty tych badań wykazały jedynie niewielką toksyczność u psów, i to wyłącznie w grupach otrzymujących największe dawki preparatu. U szczurów nie zaobserwowano istotnych objawów toksycznych, co świadczy o dobrym profilu bezpieczeństwa badanego wyciągu.³

Toksyczny wpływ na rozrodczość

Dane dotyczące wpływu suchego wyciągu z miłorzębu dwuklapowego na funkcje rozrodcze są ograniczone i niejednoznaczne. Dostępne badania przedstawiają sprzeczne wyniki:⁴

• Badania bez efektów niepożądanych: Starsze badanie przeprowadzone na szczurach i królikach oraz nowsze badanie na myszach nie wykazały działania teratogennego, embriotoksycznego ani niekorzystnego wpływu na rozrodczość.⁵
• Badania z efektami niepożądanymi: Inne badanie na myszach wykazało wpływ na parametry rozrodczości, takie jak płodność i wydajność reprodukcyjna, a także powodowanie krwawienia z pochwy.⁶
• Badania z niezdefiniowanymi wyciągami: Badania przeprowadzone z nieokreślonymi lub nieco innymi wyciągami miłorzębu wskazywały na wpływ na rozwój płodu (z towarzyszącą toksycznością dla samicy lub bez niej) lub powodowały efekty takie jak:
  • Krwawienie podskórne
  • Hipopigmentacja
  • Zahamowanie wzrostu
  • Wrodzony brak oczu u zarodków kurzych

Należy podkreślić, że brakuje odpowiednich, kompleksowych badań dotyczących toksycznego wpływu wyciągu z Ginkgo biloba na rozrodczość, co stanowi pewne ograniczenie w ocenie bezpieczeństwa w tym zakresie.⁷

Mutagenność i karcinogenność

Ocena potencjału mutagennego i karcinogennego wyciągu z Ginkgo biloba dostarczyła następujących informacji:⁸

• Test Amesa przeprowadzony z odpowiednim wyciągiem miłorzębu nie wykazał działania mutagennego, co nie daje powodu do obaw w tym zakresie.
• Badania genotoksyczności podobnego wyciągu dały niejednoznaczne wyniki:
  • Wynik dodatni w zakresie mutacji genów u bakterii
  • Test mikrojąderek erytrocytów krwi obwodowej myszy:
    • Wynik ujemny u samców
    • Wyniki dwuznaczne u samic
• Badania karcinogenności wykazały:
  • Guzy tarczycy w badaniu na szczurach
  • Rak wątrobowokomórkowy w badaniu na myszach

Istotne jest, że zaobserwowane w badaniach na gryzoniach guzy tarczycy oraz rak wątrobowokomórkowy są uznawane za specyficzną dla gryzoni, niegenotoksyczną odpowiedź, związaną z długotrwałym stosowaniem wysokich dawek substancji indukujących enzymy wątrobowe. Ten typ nowotworów nie jest uważany za relewantny dla ludzi.⁹

Dodatkowo, wyciąg podawany myszom w wysokiej dawce do 2000 mg/kg nie wywołał mierzalnego efektu genotoksycznego, co potwierdza brak istotnego potencjału genotoksycznego badanej substancji.¹⁰