potencjał mutagenny
Potencjał mutagenny określa zdolność czynnika (chemicznego, fizycznego lub biologicznego) do wywoływania mutacji w materiale genetycznym organizmu. Mutacje to trwałe zmiany w sekwencji DNA, które mogą prowadzić do zmian w ekspresji genów, funkcjonowaniu białek i fenotypie komórki lub organizmu.
Substancje o wysokim potencjale mutagennym mogą powodować różne typy uszkodzeń DNA, w tym mutacje punktowe, delecje, insercje czy rearanżacje chromosomowe. Często istnieje korelacja między potencjałem mutagennym a działaniem kancerogennym, ponieważ mutacje w kluczowych genach kontrolujących wzrost i podział komórek mogą inicjować proces nowotworowy.
W medycynie ocena potencjału mutagennego substancji ma kluczowe znaczenie w badaniach toksykologicznych leków, związków chemicznych stosowanych w przemyśle, dodatków do żywności oraz zanieczyszczeń środowiskowych. Do standardowych metod oceny mutagenności należą test Amesa, test aberracji chromosomowych oraz testy na komórkach ssaków in vitro i in vivo.
Identyfikacja czynników o potencjale mutagennym pozwala na wdrożenie odpowiednich środków ochronnych w środowisku pracy, opracowanie bezpieczniejszych alternatyw dla substancji wysokiego ryzyka oraz ustalenie limitów ekspozycji minimalizujących ryzyko zdrowotne dla pacjentów i populacji ogólnej.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Fentanyl Kalceks 0,05 mg/ml
Produkt leczniczy Fentanyl Kalceks (0,05 mg/ml) wykazuje akceptowalny profil bezpieczeństwa potwierdzony szeregiem badań przedklinicznych. Badania farmakologiczne nie wykazały zagrożeń wykraczających poza znany profil farmakodynamiczny opioidów, a toksyczność po podaniu wielokrotnym nie ujawniła nieoczekiwanych efektów toksycznych ani specyficznych zagrożeń organowych. Testy genotoksyczności, przeprowadzone zgodnie ze standardowymi protokołami in vitro i in vivo, nie wykazały mutagenności ani genotoksyczności. Dwuletnie badanie rakotwórczości na szczurach, z dawkami do 33 μg/kg mc./dobę u samców i 100 μg/kg mc./dobę u samic, nie wykazało zwiększonej częstości nowotworów, potwierdzając brak potencjału karcynogennego fentanylu.
badanie rakotwórczości, bezpieczeństwo farmakologiczne, dawka toksyczna, działanie teratogenne, efekt toksyczny, fentanyl, malformacja strukturalna, potencjał genotoksyczny, potencjał karcynogenny, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, rozwój pourodzeniowy, rozwój somatyczny, silny opioid, śmiertelność zarodków, toksyczność matczyna, toksyczność reprodukcyjna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Reltebon 80 mg
Badania przedkliniczne leku Reltebon, zawierającego chlorowodorek oksykodonu, wykazały brak negatywnego wpływu na płodność oraz wczesny rozwój zarodka u szczurów przy dawkach do 8 mg/kg masy ciała. W badaniach teratogennych nie stwierdzono wad rozwojowych u szczurów do 8 mg/kg oraz u królików do 125 mg/kg, choć przy najwyższej dawce u królików zaobserwowano statystycznie istotne zwiększenie częstości wad rozwojowych, takich jak 27 kręgów przedkrzyżowych i dodatkowe pary żeber, co korelowało z ciężką farmakotoksycznością. W rozwoju około- i poporodowym u szczurów dawki ≥ 2 mg/kg/dobę powodowały spadek masy ciała i zmniejszone spożycie pokarmu u samic, a dawka 6 mg/kg/dobę skutkowała obniżeniem masy ciała potomstwa F1, bez wpływu na rozwój fizyczny, ruchowy, sensoryczny oraz wskaźniki behawioralne i reprodukcyjne. NOEL dla potomstwa F1 ustalono na poziomie 2 mg/kg/dobę, a brak wpływu na pokolenie F2 niezależnie od dawki potwierdza ograniczone ryzyko długofalowych efektów rozwojowych.
badanie długoterminowe, chlorowodorek oksykodonu, dawka terapeutyczna, działanie genotoksyczne, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, efekt teratogenny, farmakotoksyczność, in vitro, in vivo, mutagenność, oksykodon, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, potencjał teratogenny, profil bezpieczeństwa, terapia przeciwbólowa, teratogenność - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Reltebon 20 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa chlorowodorku oksykodonu (Reltebon) wykazały brak negatywnego wpływu na płodność i wczesny rozwój zarodka u szczurów przy dawkach do 8 mg/kg m.c. W zakresie teratogenności, oksykodon nie wywoływał wad rozwojowych u szczurów do 8 mg/kg m.c., natomiast u królików przy dawce 125 mg/kg m.c. zaobserwowano zwiększoną częstość występowania 27 kręgów przedkrzyżowych oraz dodatkowych par żeber, co korelowało z ciężką farmakotoksycznością u samic. W badaniach rozwoju okołoporodowego u szczurów dawki ≥ 2 mg/kg/dobę powodowały spadek masy ciała i spożycia pokarmu u samic, a dawka 6 mg/kg/dobę skutkowała zmniejszeniem masy ciała potomstwa F1, przy braku wpływu na rozwój fizyczny, motoryczny, sensoryczny oraz wskaźniki behawioralne i reprodukcyjne. Poziom NOEL dla potomstwa F1 ustalono na 2 mg/kg/dobę, a brak efektów transgeneracyjnych potwierdzono w pokoleniu F2.
chlorowodorek oksykodonu, dawka terapeutyczna, dodatkowa para żeber, dysfagia, działanie genotoksyczne, działanie rakotwórcze, efekt transgeneracyjny, farmakotoksyczność, kręg przedkrzyżowy, NOEL, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, poziom bez obserwowanego efektu, profil bezpieczeństwa leku, rozwój okołoporodowy, rozwój zarodka, teratogenność, wada rozwojowa, wada rozwojowa płodu, wpływ mutagenny, wpływ teratogenny - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Apo-Atorva 30 mg
Przeprowadzone badania przedkliniczne atorwastatyny wykazały brak potencjału mutagennego i klastogennego w testach in vitro oraz in vivo. W badaniach kancerogennych na szczurach nie stwierdzono działania rakotwórczego, natomiast u myszy przy ekspozycji systemowej (AUC0-24h) 6-11-krotnie wyższej niż u ludzi stosujących maksymalną dawkę terapeutyczną, zaobserwowano gruczolaki i raki wątrobowokomórkowe. Ocena wpływu na reprodukcję u szczurów, królików i psów wykazała brak negatywnego wpływu na płodność i brak działania teratogennego, jednak przy wysokich dawkach toksycznych dla ciężarnych samic obserwowano toksyczność płodową, opóźniony rozwój potomstwa oraz obniżoną przeżywalność poporodową. Badania na szczurach potwierdziły przenikanie atorwastatyny przez łożysko oraz obecność leku w mleku w stężeniach zbliżonych do osoczowych, natomiast brak jest danych dotyczących przenikania do mleka ludzkiego.
aberracja chromosomowa, atorwastatyna, badanie przedkliniczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, ekspozycja płodu, ekspozycja systemowa, gruczolak wątrobowokomórkowy, inhibitor reduktazy HMG-CoA, kancerogeneza, laktacja, mutacja genowa, płodność, potencjał kancerogenny, potencjał klastogenny, potencjał mutagenny, przenikanie przez łożysko, przeżywalność poporodowa, rak wątrobowokomórkowy, stężenie terapeutyczne, toksyczność, toksyczność płodowa, wpływ na reprodukcję - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Vitaminum E Hasco 300 mg
Produkt leczniczy Vitaminum E Hasco zawiera 300 mg all-rac-α-tokoferylu octanu (int-rac-α-Tocopherylis acetas) w postaci kapsułek miękkich. Nie przeprowadzono specyficznych badań przedklinicznych dla tego preparatu, jednak dostępne dane wskazują na niski potencjał toksyczny witaminy E, potwierdzający szeroki margines bezpieczeństwa przy stosowaniu w dawkach terapeutycznych. Badania przedkliniczne nie wykazały działania teratogennego, rakotwórczego ani mutagennego all-rac-α-tokoferylu octanu, co podkreśla korzystny profil bezpieczeństwa tej substancji czynnej, szczególnie w kontekście stosowania w okresie ciąży oraz długotrwałej terapii.
aktywność karcynogenna, all-rac-α-tokoferylu octan, badanie przedkliniczne, dawka terapeutyczna, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, int-rac-α-Tocopherylis acetas, kapsułka miękka, margines bezpieczeństwa, potencjał mutagenny, potencjał toksyczny, profil bezpieczeństwa, substancja czynna, witamina E - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Kleder 15 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne lenalidomidu wykazały jego działanie teratogenne u małp przy dawkach 0,5–4 mg/kg/dobę, manifestujące się wadami wrodzonymi takimi jak atrezja odbytu, liczne anomalie kończyn (m.in. oligodaktylia, polidaktylia) oraz zmiany w narządach wewnętrznych i przeponie. U królików podawanie lenalidomidu w dawkach 3, 10 i 20 mg/kg/dobę skutkowało m.in. brakiem płata środkowego płuc i przemieszczeniem nerek, z wyraźną zależnością od dawki. Toksyczność ostra lenalidomidu jest niska, z dawkami letalnymi powyżej 2000 mg/kg/dobę u gryzoni. W badaniach przewlekłych na szczurach (75, 150, 300 mg/kg/dobę przez 26 tygodni) zaobserwowano odwracalne zwiększenie mineralizacji miedniczek nerkowych, z NOAEL poniżej 75 mg/kg/dobę, co stanowi około 25-krotną wartość ekspozycji u ludzi ocenianą na podstawie AUC.
atrezja odbytu, atrofia grasicy, atrofia szpiku kostnego, atrofia układu chłonnego, badanie karcynogenności, działanie mutagenne, działanie teratogenne, komórka erytroidalna, komórka mieloidalna, komórkowość szpiku kostnego, krwinka biała, krwinka czerwona, krwotok wielonarządowy, mineralizacja miedniczek nerkowych, oligodaktylia, pęcherzyk żółciowy, płat środkowy płuc, płytka krwi, polidaktylia, potencjał mutagenny, potencjał nowotworowy, przemieszczenie nerki, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, wada rozwojowa przepony, wada wrodzona, wada wrodzona kończyn, zapalenie przewodu pokarmowego, zastawka przedsionkowo-komorowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Amlozek 10 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa amlodypiny wykazały, że w dawkach około 50-krotnie przekraczających maksymalną zalecaną dawkę dla ludzi (przeliczone na mg/kg masy ciała) lek może powodować opóźnienie porodu, wydłużenie jego trwania oraz zmniejszoną przeżywalność potomstwa u szczurów i myszy. W zakresie płodności, dawki do 10 mg/kg/dobę (około 8-krotnie większe niż maksymalna dawka dla ludzi przeliczona na mg/m²) nie wykazały negatywnego wpływu na reprodukcję szczurów. Jednakże, podawanie amlodypiny w dawce porównywalnej do ludzkiej (w mg/kg) przez 30 dni u samców szczurów spowodowało istotne zmiany w układzie rozrodczym, w tym obniżenie stężenia hormonu folikulotropowego i testosteronu, zmniejszenie gęstości nasienia, liczby dojrzałych spermatyd oraz komórek Sertoliego.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Corr 40 40 mg
Przeprowadzone badania przedkliniczne symwastatyny w dawce 40 mg, zawartej w produkcie leczniczym Corr 40, potwierdzają jej bezpieczeństwo stosowania. Farmakodynamiczne testy na modelach zwierzęcych wykazały zgodność efektów z mechanizmem inhibitora reduktazy HMG-CoA, bez niespodziewanych działań. Badania toksyczności po podaniu dawek wielokrotnych wskazały na zmiany w wątrobie i układzie mięśniowym, typowe dla profilu statyn, bez dodatkowego ryzyka. Testy genotoksyczności i rakotwórczości nie wykazały mutagennego ani karcinogennego potencjału leku, co potwierdza jego bezpieczeństwo na poziomie komórkowym i długoterminowym.
aberracja chromosomowa, badanie farmakodynamiczne, badanie przedkliniczne, działanie teratogenne, efekt farmakologiczny, funkcja reprodukcyjna, inhibitor reduktazy HMG-CoA, inhibitor syntezy cholesterolu, mechanizm działania leku, mutacja genowa, potencjał genotoksyczny, potencjał karcinogenny, potencjał mutagenny, produkt leczniczy, profil farmakologiczny, rakotwórczość, rozwój płodu, rozwój pourodzeniowy, symwastatyna, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność wielokrotna, wpływ na płodność - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Aspar Espefa Premium 250 mg + 250 mg
Produkt leczniczy ASPAR ESPEFA PREMIUM zawiera 250 mg magnezu wodoroasparaginianu oraz 250 mg potasu wodoroasparaginianu w jednej tabletce, co odpowiada 17 mg jonów magnezu i 54 mg jonów potasu. Dokumentacja wskazuje na brak wystarczających danych nieklinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania tej kombinacji, w tym brak standardowych badań przedklinicznych takich jak toksyczność ostra i przewlekła, potencjał mutagenny, rakotwórczy oraz wpływ na rozród i rozwój, a także farmakodynamika bezpieczeństwa. W związku z tym, profil bezpieczeństwa leku nie został w pełni oceniony na modelach zwierzęcych i laboratoryjnych.
Mimo niedostatku danych nieklinicznych, substancje czynne – magnez i potas w formie wodoroasparaginianów – są dobrze poznane i szeroko stosowane w praktyce klinicznej, co pozwala na oparcie bezpieczeństwa stosowania ASPAR ESPEFA PREMIUM głównie na danych klinicznych oraz doświadczeniu terapeutycznym. W praktyce medycznej ich profil bezpieczeństwa jest ustalony, co rekompensuje brak pełnych badań przedklinicznych, jednak konieczne jest zachowanie ostrożności i monitorowanie pacjentów podczas terapii tym preparatem.
badanie na zwierzętach, badanie przedkliniczne, dane niekliniczne, doświadczenie terapeutyczne, farmakodynamika bezpieczeństwa, jon magnezu, jon potasu, magnez wodoroasparaginian, model laboratoryjny, potas wodoroasparaginian, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, praktyka kliniczna, profil bezpieczeństwa, substancja czynna, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczny wpływ na rozród, wodoroasparaginian - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Oxepilax 300 mg
Dane przedkliniczne dotyczące okskarbazepiny oraz jej aktywnego metabolitu monohydroksypochodnej (MHD) nie wskazują na istotne zagrożenia dla bezpieczeństwa stosowania u ludzi, w tym genotoksyczności. W badaniach toksyczności wielokrotnego podawania zaobserwowano neurotoksyczne efekty u szczurów, które nie potwierdziły się u psów i myszy, co sugeruje zróżnicowaną odpowiedź gatunkową. MHD wykazała zdolność do wywoływania opóźnionej reakcji nadwrażliwości w modelu mysim, co może mieć znaczenie kliniczne w kontekście potencjalnych reakcji alergicznych. Testy mutagenne in vitro wykazały zwiększoną częstość mutacji w teście Amesa dla okskarbazepiny bez aktywacji metabolicznej oraz aberracje chromosomowe w komórkach CHO, jednak testy in vivo na szpiku kostnym szczura nie potwierdziły działania klastogennego ani aneugennego, co podkreśla ograniczone ryzyko mutagenne w warunkach fizjologicznych.
Badania reprodukcyjne wykazały, że okskarbazepina nie wpływa na płodność szczurów przy dawkach do 150 mg/kg mc./dobę, natomiast MHD w dawkach porównywalnych do stosowanych u ludzi powodowała zaburzenia cyklu rujowego oraz zmniejszenie liczby ciałek żółtych, implantacji i żywych zarodków. W toksycznych dawkach dla matki obserwowano zwiększoną śmiertelność zarodków i płodów oraz opóźnienie rozwoju potomstwa. W badaniach rakotwórczych u szczurów i myszy stwierdzono indukcję nowotworów wątroby, nowotworów jąder oraz ziarniniaków w układzie rozrodczym samic, jednak mechanizmy te są prawdopodobnie specyficzne dla gatunku i nie mają istotnego znaczenia klinicznego u ludzi. Podsumowując, okskarbazepina charakteryzuje się akceptowalnym profilem bezpieczeństwa przedklinicznego, a obserwowane efekty mutagenne, reprodukcyjne i rakotwórcze mają ograniczone znaczenie kliniczne ze względu na specyficzne mechanizmy działania i dawki toksyczne.
aberracja chromosomowa, ciałko żółte, działanie aneugeniczne, działanie klastogenne, efekt neurotoksyczny, estradiol, genotoksyczność, hormon luteinizujący, indukcja enzymów mikrosomalnych wątroby, mikrojądro, monohydroksypochodna, nowotwór jądra, nowotwór wątroby, opóźniona reakcja nadwrażliwości, poliploidia, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, śmiertelność zarodkowo-płodowa, szpik kostny, test Amesa, toksyczność reprodukcyjna, wada rozwojowa, ziarniniaki układu rozrodczego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Olodon Free 1 mg/ml
Przeprowadzone badania przedkliniczne olopatadyny, substancji czynnej produktu leczniczego Olodon Free (1 mg/ml, pojedyncza kropla zawiera około 0,03 mg olopatadyny), nie wykazały istotnych zagrożeń dla bezpieczeństwa stosowania u ludzi przy zalecanym stosowaniu okulistycznym. Analizy farmakologiczne potwierdziły brak negatywnego wpływu na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy oraz ośrodkowy układ nerwowy. Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym, testy genotoksyczności oraz ocena potencjału rakotwórczego nie wskazały na ryzyko mutagenne, karcynogenne ani toksyczne dla rozrodu i rozwoju potomstwa. Wyniki te potwierdzają bezpieczeństwo długotrwałego stosowania produktu w dawkach okulistycznych.
bezpieczeństwo farmakologiczne, chlorowodorek, działanie niepożądane, ekspozycja ogólnoustrojowa, genotoksyczność, karmienie piersią, krople do oczu, olopatadyna, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodka i płodu, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ na rozród, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, wpływ karcynogenny - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Zentasta 10 mg + 80 mg
Produkt leczniczy Zentasta, zawierający ezetymib (10 mg) oraz atorwastatynę w dawkach 10, 20, 40 lub 80 mg, przeszedł szczegółowe badania przedkliniczne pod kątem bezpieczeństwa stosowania. Ezetymib nie wykazał specyficznej toksyczności narządowej ani działania rakotwórczego w badaniach długoterminowych. W badaniach na psach dawki ≥ 0,03 mg/kg/dobę powodowały istotny wzrost stężenia cholesterolu w żółci (2,5-3,5-krotny), jednak nawet dawki do 300 mg/kg/dobę przez rok nie zwiększyły ryzyka kamicy żółciowej ani uszkodzeń wątroby. Ezetymib nie wpływał negatywnie na płodność i rozwój zarodkowy u szczurów i królików, nie wykazując działania teratogennego, co jest istotne dla bezpieczeństwa stosowania u kobiet w wieku rozrodczym.
badanie in vitro, badanie in vivo, cholesterol w żółci, drogi żółciowe, działanie karcynogenne, działanie klastogenne, działanie teratogenne, ezetymib i atorwastatyna, genotoksyczność, gruczolak wątrobowokomórkowy, inhibitor reduktazy HMG-CoA, kamica żółciowa, kamień żółciowy, opóźniony rozwój, pęcherzyk żółciowy, potencjał karcynogenny, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, przenikanie przez łożysko, rak wątrobowokomórkowy, rozwój przedurodzeniowy, toksyczność płodowa, uszkodzenie chromosomu, wada rozwojowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tramadol Kalceks 50 mg/ml
Dane przedkliniczne dotyczące tramadolu chlorowodorku wskazują na dobrą tolerancję leku przy standardowych dawkach terapeutycznych, tj. do 20 mg/kg masy ciała doustnie u szczurów oraz do 10 mg/kg masy ciała doustnie i 20 mg/kg masy ciała doodbytniczo u psów, bez istotnych zmian hematologicznych, biochemicznych czy histologicznych. Objawy toksyczności, głównie ze strony układu nerwowego (niepokój, ślinotok, drgawki, zmniejszony przyrost masy ciała), pojawiały się jedynie przy dawkach znacznie przekraczających zakres terapeutyczny. W badaniach reprodukcyjnych u szczurów dawki powyżej 50 mg/kg/dobę powodowały toksyczność u samic, zwiększoną śmiertelność noworodków oraz opóźnienie rozwoju potomstwa, natomiast płodność samców i samic pozostawała nienaruszona. U królików toksyczność u ciężarnych i anomalie kostnienia potomstwa obserwowano przy dawkach >125 mg/kg m.c.
badanie biochemiczne, badanie hematologiczne, badanie histologiczne, badanie in vitro, badanie in vivo, drgawka, działanie rakotwórcze, funkcja rozrodcza, gruczolak komórek wątrobowych, kostnienie szkieletu, nowotwór płuc, objaw toksyczności, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, ślinotok, toksyczność, tramadolu chlorowodorek, układ nerwowy, zaburzenie kostnienia, zaburzenie układu nerwowego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ramlolan 5 mg + 10 mg
Produkt leczniczy Ramlolan, zawierający ramipryl i amlodypinę, przeszedł szerokie badania przedkliniczne potwierdzające profil bezpieczeństwa obu substancji czynnych. W badaniach toksyczności ostrej ramipryl nie wywoływał objawów toksyczności u zwierząt (gryzonie, psy). Przewlekła ekspozycja na ramipryl w dawkach do 250 mg/kg/dobę u szczurów, psów i małp skutkowała zaburzeniami elektrolitowymi, zmianami hematologicznymi oraz powiększeniem aparatu przykłębuszkowego (farmakodynamiczny efekt ACEI). Ustalono dawki NOAEL odpowiednio: szczury 2 mg/kg/dobę, psy 2,5 mg/kg/dobę, małpy 8 mg/kg/dobę. Badania reprodukcyjne nie wykazały teratogenności ani wpływu na płodność, jednak dawki ≥50 mg/kg mc./dobę u samic szczura w ciąży i laktacji powodowały nieodwracalne uszkodzenia nerek potomstwa. Ramipryl nie wykazał działania mutagennego ani genotoksycznego w licznych testach.
aparat przykłębuszkowy, badanie mutagenności, badanie toksykologiczne, działanie genotoksyczne, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, hormon folikulotropowy, inhibitor ACE, komórka Sertoliego, NOAEL, poszerzenie miedniczki nerkowej, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, potencjał teratogenny, substancja czynna, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, uszkodzenie nerki, właściwość mutagenna, zaburzenie elektrolitowe, zmiana hematologiczna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Soledum junior 100 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne 1,8-cyneolu, substancji czynnej w produkcie Soledum junior, wykazały, że doustna LD50 u szczurów wynosi 2480 mg/kg masy ciała. Objawy zatrucia obejmowały stopniowe zanikanie czynności życiowych oraz śpiączkę, bez obserwacji zgonów odroczonych. W badaniach subchronicznych, przy dawce 1200 mg/kg/dobę przez 4 tygodnie u szczurów i myszy, nie stwierdzono narządów docelowych toksyczności ani skumulowanego działania toksycznego. Testy mutagenności na modelach bakteryjnych były jednoznacznie negatywne, wskazując na brak genotoksyczności 1,8-cyneolu. Krótkoterminowe badania karcynogenności również nie wykazały właściwości rakotwórczych, choć brak jest danych długoterminowych w tym zakresie.
badanie karcynogenności, badanie mutagenności, cyneol, dawka terapeutyczna, działanie embriotoksyczne, działanie teratogenne, genotoksyczność, LD50, narząd docelowy, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, profil toksykologiczny, Soledum junior, śpiączka, toksyczność ostra, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność subchroniczna, właściwość karcynogenna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Clotrimazolum GSK 100 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa klotrymazolu obejmowały szeroki zakres testów farmakologicznych, toksykologicznych, genotoksycznych, rakotwórczych oraz wpływu na reprodukcję i rozwój płodu. W badaniach miejscowej i ogólnoustrojowej tolerancji na modelach zwierzęcych (psy, małpy, króliki) nie stwierdzono działań niepożądanych. Doustna toksyczność klotrymazolu wykazała LD50 w zakresie od 95 do >2000 mg/kg masy ciała w zależności od gatunku, z wątrobą jako głównym narządem docelowym toksyczności przy dawkach ≥50 mg/kg (szczury, 78 tygodni) i ≥100 mg/kg (psy, 13 tygodni), manifestującą się wzrostem aminotransferaz, wakuolizacją i depozytem tłuszczu. Testy mutagenności in vitro i in vivo nie wykazały potencjału mutagennego, a długoterminowe badania na szczurach nie potwierdziły działania rakotwórczego.
aminotransferaza wątrobowa, badanie farmakologiczne, dawka letalna, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, hepatotoksyczność, klotrymazol, postać farmaceutyczna, potencjał mutagenny, potencjał onkogenny, przenikanie do mleka, rozwój płodu, środek przeciwgrzybiczny, stłuszczenie wątroby, tabletka dopochwowa, test mutagenności, test skórny, toksyczność ostra, toksyczność po wielokrotnym podaniu, tolerancja miejscowa, tolerancja ogólnoustrojowa, wakuolizacja wątroby, wchłanianie systemowe, wpływ na rozród - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Dolcontral 50 mg/ml
Dane przedkliniczne dotyczące petydyny chlorowodorku, substancji czynnej leku Dolcontral, wskazują na umiarkowaną toksyczność ostrą z wartościami LD50 wynoszącymi 165-193 mg/kg u myszy, 167-240 mg/kg u szczurów oraz 380-660 mg/kg u królików, co świadczy o różnej wrażliwości gatunkowej. Brak jest szczegółowych danych dotyczących toksyczności przewlekłej. Pomimo braku formalnych badań mutagenności, istnieją dowody na genotoksyczność petydyny, potwierdzone uszkodzeniami chromosomów in vivo, co sugeruje potencjalne ryzyko mutagenne u ludzi. Nie przeprowadzono natomiast badań oceniających kancerogenność tej substancji, co pozostawia lukę w ocenie długoterminowego bezpieczeństwa stosowania.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Xerdoxo 10 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne rywaroksabanu wykazały akceptowalny profil bezpieczeństwa, bez istotnych zagrożeń mutagennych, klastogennych czy rakotwórczych. Standardowe testy farmakologiczne nie ujawniły negatywnego wpływu na układy sercowo-naczyniowy, oddechowy i nerwowy. Toksyczność ostra po podaniu jednokrotnym wskazuje na szeroki margines bezpieczeństwa, natomiast powtarzane podanie skutkowało efektami wynikającymi z mechanizmu działania inhibitora czynnika Xa, w tym zmianami immunologicznymi (wzrost stężeń IgG i IgA u szczurów przy ekspozycji odpowiadającej klinicznej). Badania fototoksyczności i wpływu na płodność nie wykazały istotnych zagrożeń, jednak w okresie ciąży zaobserwowano powikłania krwotoczne oraz toksyczne efekty rozwojowe, takie jak poronienia, zaburzenia kostnienia, zmiany morfologiczne wątroby płodów, wady rozwojowe i zmiany łożyskowe przy ekspozycji odpowiadającej dawkom klinicznym.
badanie genotoksyczności, badanie toksykologiczne, działanie rakotwórcze, ekspozycja kliniczna, immunoglobulina IgA, immunoglobulina IgG, inhibitor czynnika Xa, parametr immunologiczny, poronienie, potencjał fototoksyczny, potencjał klastogenny, potencjał mutagenny, powikłanie krwotoczne, profil bezpieczeństwa, promieniowanie UV, rozwój przed- i pourodzeniowy, rywaroksaban, toksyczność matczyna, toksyczność ostra, toksyczny wpływ na reprodukcję, układ krzepnięcia, układ nerwowy, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, wada rozwojowa, zaburzenie procesu kostnienia, zmiana łożyskowa, zmiana morfologiczna wątroby - Leksykon substancji czynnych
Laktoza jednowodna – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Laktoza jednowodna jest istotnym składnikiem pomocniczym w preparacie Althyxin, zawierającym lewotyroksynę sodową jako substancję czynną. Zawartość laktozy jednowodnej w tabletkach Althyxin waha się od 62,46 mg do 62,63 mg w zależności od dawki lewotyroksyny (25–200 µg). Zarówno lewotyroksyna, jak i laktoza jednowodna wykazują niski profil toksyczności ostrej w badaniach przedklinicznych. W badaniach przewlekłych na zwierzętach obserwowano działania toksyczne związane wyłącznie z substancją czynną (lewotyroksyną), takie jak hepatopatia i zmiany masy narządów, natomiast laktoza jednowodna nie wykazała takich efektów. Brak jest specyficznych danych dotyczących toksyczności rozrodczej obu substancji, jednak długotrwałe doświadczenie kliniczne potwierdza bezpieczeństwo stosowania laktozy jako substancji pomocniczej.
Althyxin, badanie karcynogenności, cukier mleczny, dwucukier, działanie mutagenne, hepatopatia, hormon tarczycy, laktoza jednowodna, lewotyroksyna sodowa, postać farmaceutyczna, potencjał karcynogenny, potencjał mutagenny, produkt leczniczy, substancja czynna, substancja pomocnicza, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie genomu, zespół nerczycowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Hevipoint 200 mg
Przedkliniczne badania acyklowiru, substancji czynnej leku Hevipoint, wykazały brak potencjału mutagennego i rakotwórczego. Testy in vitro i in vivo nie wykazały uszkodzeń DNA ani zmian genetycznych, które mogłyby prowadzić do mutacji. Długotrwałe badania na szczurach i myszach nie potwierdziły właściwości kancerogennych. Ponadto, badania teratologiczne na królikach, myszach i szczurach nie wykazały działania embriotoksycznego ani teratogennego przy standardowym podaniu ogólnoustrojowym. Wysokie dawki podskórne u samic szczura wywołały wady płodów, jednak były one związane z toksycznością matki i nie mają znanego znaczenia klinicznego dla standardowego stosowania u ludzi.
acyklowir, badanie przedkliniczne, działanie embriotoksyczne, działanie teratogenne, funkcja rozrodcza, płodność, podanie doustne, podanie ogólnoustrojowe, podanie podskórne, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, spermatogeneza, substancja czynna, toksyczność, toksyczność rozwojowa, uszkodzenie DNA, właściwości mutagenne, właściwości rakotwórcze - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ostemax 70 comfort 70 mg
Przedkliniczne badania kwasu alendronowego, substancji czynnej leku Ostemax 70 comfort, wykazały toksyczność nerkową przy dawkach doustnych ≥2 mg/kg mc./dobę (10-krotność dawki terapeutycznej) manifestującą się ogniskami zapalnymi bez zaburzeń czynności nerek. Toksyczność przewodu pokarmowego obserwowano przy dawkach >2,5 mg/kg mc./dobę, ograniczoną do działania miejscowego na błonę śluzową u gryzoni. Długoterminowe badania karcynogenności u myszy (dawki 1-10 mg/kg mc./dobę) i szczurów (1 i 3,75 mg/kg mc./dobę) wykazały wzrost częstości gruczolaków gruczołu Harderiana oraz komórek okołopęcherzykowych tarczycy, odpowiednio, przy dawkach odpowiadających do 1,2-krotności maksymalnej dawki 40 mg stosowanej u ludzi (przeliczenie na mg/m²). Znaczenie kliniczne tych zmian u ludzi pozostaje nieustalone.
aberracja chromosomowa, badanie karcynogenności, bisfosfonian, choroba Pageta, działanie mutagenne, funkcja rozrodcza, gruczolak gruczołu Harderiana, gruczolak komórek okołopęcherzykowych tarczycy, hepatocyt szczurzy, kwas alendronowy, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, test mikrobiologiczny, toksyczność narządowa, toksyczność nerkowa, toksyczność przewodu pokarmowego, toksyczność żołądkowo-jelitowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Atracurium Kalceks 10 mg/ml
Przeprowadzone badania przedkliniczne atrakuriowego bezylanu wykazały brak mutagenności w testach bakteryjnych oraz na komórkach szpiku szczurów in vivo, co wskazuje na brak klasycznego potencjału genotoksycznego. Niewielka aktywność mutagenna zaobserwowana in vitro na komórkach ssaków występowała jedynie przy stężeniach cytotoksycznych, znacznie przekraczających dawki terapeutyczne stosowane klinicznie. Ze względu na krótkotrwały i kontrolowany charakter ekspozycji pacjentów podczas zabiegów chirurgicznych, ryzyko mutagenne związane z zastosowaniem atrakuriowego bezylanu jest klinicznie nieistotne.
atrakuriowy bezylan, badanie mutagenności, badanie rakotwórczości, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, komórki ssaków in vitro, komórki szpiku szczurów, potencjał genotoksyczny, potencjał mutagenny, profil bezpieczeństwa, środek zwiotczający mięśnie, stężenie cytotoksyczne, test bakteryjny - Leksykon substancji czynnych
Liść bluszczu – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Ekstrakt z liścia bluszczu (Hedera helix L.) stosowany w preparacie Bronchipret TE wykazuje niski profil toksyczności ostrej, co potwierdzają badania na szczurach, gdzie podawano 15-krotnie skoncentrowany roztwór w dawce do 10 g/kg masy ciała bez obserwacji śmiertelności, objawów intoksykacji czy zmian patologicznych. W testach mutagenności, w tym teście Amesa, badaniu na komórkach chłoniaka myszy oraz mikrojąderkowym teście in vivo, nie wykazano potencjału mutagennego ekstraktu, co jest istotne dla bezpieczeństwa długoterminowego stosowania. Brak jest jednak danych dotyczących toksyczności po powtarzanym podawaniu, co wskazuje na potrzebę dalszych badań w tym zakresie.
Bronchipret TE, efekt teratogenny, intoksykacja, komórki chłoniaka myszy, LD50, liść bluszczu, mutacja powrotna, płynny wyciąg, potencjał karcinogenny, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, profil toksyczności, syrop Bronchipret, test Amesa, test in vitro, test in vivo, test mikrojąderkowy, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność podprzewlekła, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Dutilox 30 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa duloksetyny, substancji czynnej leku Dutilox, nie wykazały potencjału genotoksycznego w standardowych testach. W długoterminowych badaniach rakotwórczości na szczurach nie stwierdzono ogólnego działania rakotwórczego, choć zaobserwowano wielojądrzaste komórki w wątrobie bez innych zmian histopatologicznych. U samic myszy poddanych dawce 144 mg/kg/dobę odnotowano zwiększoną częstość gruczolaków i raków wątroby, co przypisano indukcji enzymów mikrosomalnych. Znaczenie tych wyników dla ludzi pozostaje niejasne. Badania reprodukcyjne wykazały, że dawka 45 mg/kg/dobę u samic szczurów powodowała zmniejszenie spożycia pokarmu, redukcję masy ciała, zaburzenia cyklu rujowego, obniżenie wskaźnika żywych urodzeń i przeżycia potomstwa oraz opóźnienie wzrostu potomstwa. Embriotoksyczność u królików objawiała się wadami układu sercowo-naczyniowego i kostnego przy ekspozycji mniejszej niż maksymalna kliniczna (AUC).
badanie przedkliniczne, cykl rujowy, dawka niepowodująca działań niepożądanych, duloksetyna, Dutilox, dysfagia, efekt neurobehawioralny, ekspozycja kliniczna, embriotoksyczność, enzymy mikrosomalne wątrobowe, gruczolak wątroby, narażenie układowe, NOAEL, potencjał mutagenny, rakotwórczość, rozwój zarodkowo-płodowy, test genotoksyczności, toksyczność poporodowa, układ kostny, układ sercowo-naczyniowy, wada rozwojowa, wakuolizacja wątrobowokomórkowa, wielojądrzaste komórki, wpływ na płodność, wskaźnik żywych urodzeń, zmiana histopatologiczna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Adartrel 2 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa ropinirolu wykazały, że toksyczność leku jest związana głównie z jego działaniem agonistycznym na receptory dopaminergiczne, manifestującym się m.in. hipoprolaktynemią, obniżeniem ciśnienia tętniczego, bradykardią oraz zmianami behawioralnymi. Szczególną uwagę zwraca degeneracja siatkówki u szczurów albinosów przy dawce 50 mg/kg/dobę, co jest efektem specyficznym gatunkowo i prawdopodobnie związanym z nadmierną ekspozycją na światło. Ropinirol nie wykazał działania genotoksycznego w testach in vitro i in vivo. W badaniach rakotwórczości, przy dawkach do 50 mg/kg/dobę, u myszy nie stwierdzono efektów nowotworowych, natomiast u szczurów zaobserwowano rozrost komórek Leydiga i gruczolak jądra, co jest uznawane za specyficzne dla tego gatunku i nieprzekładające się na ryzyko kliniczne u ludzi.
agonista receptorów dopaminergicznych, badanie in vitro, badanie in vivo, degeneracja siatkówki, działanie teratogenne, gruczolak jądra, hipoprolaktynemia, implantacja zarodka, kanał jonowy hERG, komórki Leydiga, mechanizm działania farmakologicznego, obumarcie płodu, organogeneza, potencjał genotoksyczny, potencjał mutagenny, profil toksyczności, receptor dopaminergiczny, repolaryzacja mięśnia sercowego, toksyczność reprodukcyjna, wada wrodzona palców, wartość IC50, zmiany siatkówki - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Euthyrox N 137 mcg 137 mcg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa lewotyroksyny sodowej, substancji czynnej Euthyrox N, wykazały bardzo niski poziom toksyczności ostrej, nawet przy jednorazowym podaniu wysokich dawek. W badaniach przewlekłych na szczurach i psach zaobserwowano zmiany patologiczne, takie jak hepatopatia, zwiększona częstość pierwotnego zespołu nerczycowego oraz zmiany masy narządów wewnętrznych, co wskazuje na adaptacyjne lub uszkadzające efekty długotrwałego stosowania wysokich dawek lewotyroksyny. Niestety, brak jest szczegółowych danych dotyczących wpływu leku na funkcje rozrodcze, co stanowi istotną lukę w ocenie bezpieczeństwa.
Euthyrox N, funkcja rozrodcza, hepatopatia, hormon tarczycy, lewotyroksyna sodowa, masa narządów wewnętrznych, mutacja genetyczna, pierwotny zespół nerczycowy, płodność, potencjał karcynogenny, potencjał mutagenny, rozwój embrionalny, rozwój pourodzeniowy, tkanka wątrobowa, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, wydalanie białka z moczem, zaburzenie funkcji nerek - Leksykon substancji czynnych
Tlenek bizmutu – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Tlenek bizmutu, będący głównym składnikiem aktywnym produktu Ulcamed (120 mg w postaci bizmutu potasu amonowego cytrynianu), wykazuje niski profil toksyczności ostrej, potwierdzony badaniami na szczurach, gdzie dawki do 2000 mg/kg m.c. nie powodowały zwiększonej śmiertelności. W 28-dniowych badaniach toksyczności przewlekłej nie zaobserwowano istotnych zmian klinicznych, hematologicznych, biochemicznych ani histopatologicznych, w tym braku hepatotoksyczności, mielotoksyczności i immunotoksyczności. Poziom NOAEL ustalono na 1000 mg/kg m.c., co wskazuje na szeroki margines bezpieczeństwa. Ponadto, brak fototoksyczności podkreśla bezpieczeństwo stosowania tlenku bizmutu w kontekście ekspozycji na promieniowanie UV.
cytrynian bizmutu potasu amonowego, dawkowanie leku, działania niepożądane, działanie teratogenne, embriotoksyczność, fototoksyczność, genotoksyczność, hepatotoksyczność, immunotoksyczność, mielotoksyczność, parametry hematologiczne, płodność, poronienie implantacyjne, potencjał mutagenny, promieniowanie UV, rozwój embrionalny, rozwój płodu, szpik kostny, tlenek bizmutu, toksyczność, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, układ limfatyczny, uszkodzenie wątroby, wskaźniki biochemiczne, zmiany histopatologiczne - Leksykon substancji czynnych
Acetazolamid – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Dane przedkliniczne dotyczące acetazolamidu wskazują na brak jednoznacznych badań długoterminowych oceniających potencjał rakotwórczy tej substancji, co stanowi istotną lukę w ocenie bezpieczeństwa przy długotrwałym stosowaniu. Testy mutagenności na modelach bakteryjnych nie wykazały działania mutagennego, co sugeruje brak genotoksyczności. W badaniach na szczurach nie stwierdzono negatywnego wpływu na płodność przy dawkach do 1000 mg/50 kg masy ciała, czyli czterokrotnie przekraczających zalecane dawki terapeutyczne u ludzi.
Istotnym aspektem jest udokumentowane działanie teratogenne acetazolamidu w badaniach na różnych gatunkach zwierząt (myszy, szczury, chomiki, króliki), gdzie obserwowano wady rozwojowe układu kostnego, takie jak niedorozwój kośćca, zmiany kształtu i brak członów palców (ectodactylia) oraz niedorozwój kręgów piersiowych i lędźwiowych. Mechanizmy teratogenności mogą obejmować zmiany genotypu zarodka, kwasicę metaboliczną wywołaną inhibicją anhydrazy węglanowej oraz zaburzenia ukrwienia, szczególnie kończyn. W związku z tym stosowanie acetazolamidu u kobiet w ciąży, zwłaszcza w pierwszym trymestrze, wymaga szczególnej ostrożności ze względu na ryzyko uszkodzeń rozwojowych płodu.
acetazolamid, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, inhibitor anhydrazy węglanowej, kręg lędźwiowy, kwasica, niedorozwój kośćca, pierwszy trymestr, płodność szczurów, podanie doustne, podanie parenteralne, potencjał mutagenny, test mutagenności, wada rozwojowa, zaburzenie równowagi kwasowo-zasadowej, zaburzenie ukrwienia - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – NO-SPA Comfort 40 mg
Przedkliniczna ocena bezpieczeństwa chlorowodorku drotaweryny, substancji czynnej produktu NO-SPA Comfort (40 mg/tabletka), wykazała brak istotnych działań niepożądanych na kluczowe układy organizmu, w tym sercowo-naczyniowy, oddechowy oraz ośrodkowy układ nerwowy. Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym nie ujawniły patologicznych zmian narządowych ani zaburzeń biochemicznych przy dawkach wielokrotnie przekraczających dawki terapeutyczne. Długoterminowe analizy nie wykazały kumulacji leku ani efektów toksycznych związanych z czasem ekspozycji. Testy genotoksyczności in vitro i in vivo, obejmujące mutacje genowe, aberracje chromosomowe oraz uszkodzenia DNA, dały wyniki negatywne, co potwierdza brak potencjału mutagennego i genotoksycznego drotaweryny.
aberracja chromosomowa, badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, chlorowodorek drotaweryny, drotaweryna, działanie rakotwórcze, kancerogeneza, mutacja genowa, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał genotoksyczny, potencjał mutagenny, rozwój embrionalny, rozwój prenatalny, teratogenność, test in vitro, test in vivo, toksyczność narządowa, toksyczność po podaniu wielokrotnym, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie DNA, wpływ toksyczny, zaburzenia biochemiczne - Leksykon substancji czynnych
Fibrynogen – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Fibrynogen ludzki, stosowany jako kluczowy składnik preparatów do zamykania ran i uszczelniania tkanek, wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa w badaniach przedklinicznych. Testy toksyczności ostrej przeprowadzone na modelach zwierzęcych (szczury, króliki) dla produktów takich jak Fibryga, Artiss (z trombiną 500 j.m./ml) oraz Tisseel (z trombiną 4 j.m./ml) nie wykazały toksyczności ani działań niepożądanych. Badania biokompatybilności in vitro na ludzkich fibroblastach potwierdziły brak cytotoksyczności i dobrą zgodność komórkową. Ponadto, testy trombogenności, w tym test Wesslera dla Fibryga przy dawkach do 400 mg/kg masy ciała, nie wykazały ryzyka powstawania zakrzepów, a ocena mutagenności dla Tisseel nie potwierdziła działania mutagennego. Procesy inaktywacji wirusów, takie jak metoda rozpuszczalnik/detergent (S/D), nie wpływają negatywnie na bezpieczeństwo produktu.
badanie przedkliniczne, biokompatybilność, dystrybucja do narządów, działanie mutagenne, działanie trombogenne, efekt cytotoksyczny, ekspozycja ogólnoustrojowa, fibrynogen ludzki, hodowla ludzkich fibroblastów, klej fibrynowy, klej tkankowy, koncentrat fibrynogenu, model gojenia ran, model zwierzęcy, ocena toksyczności, osocze ludzkie, potencjał kancerogenny, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, powstawanie zakrzepów, stężenie trombiny, test Wesslera, test zastoju żylnego, toksyczność ostra, toksyczność pojedynczej dawki, toksyczność przewlekła, tolerancja miejscowa, układ krążenia, uszczelnianie tkanek, wpływ na reprodukcję - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Biotin Polpharma 5 mg
Przedkliniczna ocena bezpieczeństwa leku Biotin Polpharma 5 mg, oparta na standardowych badaniach toksykologicznych, farmakologicznych oraz genotoksyczności, nie wykazała istotnych zagrożeń dla ludzi przy stosowaniu dawek terapeutycznych. Testy toksyczności po wielokrotnym podaniu potwierdziły brak specyficznej toksyczności narządowej, a badania genotoksyczności i rakotwórczości nie wskazały na mutagenne ani kancerogenne działanie biotyny. Ponadto, badania farmakologiczne nie wykazały negatywnego wpływu na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy ani ośrodkowy układ nerwowy, co potwierdza korzystny profil bezpieczeństwa substancji w kontekście klinicznym.
badanie farmakologiczne, badanie toksykologiczne, biotyna, działanie fetotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, farmakologia bezpieczeństwa, narząd docelowy, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał genotoksyczny, potencjał mutagenny, test genotoksyczności, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, wpływ na rozród, wrażliwość gatunkowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Atorvastatin Genoptim 80 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa atorwastatyny wykazały brak potencjału genotoksycznego w czterech testach in vitro oraz jednym badaniu in vivo, co potwierdza brak mutagenności i klastogenności leku. Długoterminowe badania karcinogenności na szczurach nie wykazały działania rakotwórczego, natomiast u myszy zaobserwowano rozwój gruczolaków i raków wątrobowokomórkowych przy ekspozycji 6-11-krotnie wyższej niż u ludzi stosujących najwyższą dawkę terapeutyczną. Ocena wpływu na reprodukcję wykazała brak negatywnego wpływu na płodność i teratogenności u szczurów, królików i psów, jednak przy toksycznych dawkach u ciężarnych samic obserwowano toksyczność dla płodu, opóźniony rozwój potomstwa oraz obniżoną przeżywalność poporodową u szczurów.
aberracje chromosomowe, atorwastatyna, badanie in vitro, badanie in vivo, badanie karcinogenności, dawka toksyczna, dysfagia, działanie teratogenne, ekspozycja na lek, gruczolak wątrobowokomórkowy, inhibitor reduktazy HMG-CoA, mutacja punktowa, opóźnienie rozwoju, płodność, potencjał genotoksyczny, potencjał mutagenny, przenikanie przez łożysko, przeżywalność poporodowa, rak wątrobowokomórkowy, toksyczność płodowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Willfact 2000 j.m. 2000 j.m./20 ml
Produkt leczniczy Willfact, zawierający ludzki czynnik von Willebranda (vWF) w stężeniu około 100 j.m./ml po rekonstytucji oraz aktywność swoistą ≥60 j.m. vWF:RCo/mg białka, został poddany ocenie bezpieczeństwa w badaniach przedklinicznych na modelach zwierzęcych. Analizy nie wykazały specyficznych działań toksycznych, a jedynym zaobserwowanym efektem niepożądanym była immunogenność ludzkich białek u zwierząt, co jest typowe dla podawania heterologicznych białek i nie stanowi bezpośredniego zagrożenia dla ludzi. Preparat charakteryzuje się również niską zawartością czynnika krzepnięcia VIII (FVIII), nieprzekraczającą 10 j.m./100 j.m. vWF:RCo, co korzystnie wpływa na jego profil bezpieczeństwa.
aktywność kofaktora rystocetyny, badanie przedkliniczne, białko heterologiczne, czynnik krzepnięcia VIII, czynnik VIII, czynnik von Willebranda, działanie toksyczne, ekspozycja, immunogenność, immunogenność białek, potencjał mutagenny, profil bezpieczeństwa, przeciwciała, rekonstytucja, właściwość mutagenna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Flucofast 150 mg
Przedkliniczne badania flukonazolu wykazały, że obserwowane efekty toksyczne i potencjalne działania niepożądane pojawiały się jedynie przy dawkach znacznie przekraczających standardowe dawki terapeutyczne stosowane u ludzi. W długoterminowych badaniach rakotwórczości na myszach i szczurach, przy dawkach 2,5; 5 oraz 10 mg/kg mc./dobę (odpowiadających 2-7-krotnemu narażeniu klinicznemu), nie stwierdzono potencjału rakotwórczego flukonazolu, z wyjątkiem zwiększonej częstości gruczolaków wątrobowokomórkowych u samców szczurów przy dawkach 5 i 10 mg/kg mc./dobę. Testy mutagenności, zarówno in vitro (z użyciem 4 szczepów Salmonella typhimurium i komórek L5178Y), jak i in vivo (na komórkach szpiku myszy oraz ludzkich limfocytach przy dawce 1000 μg/ml), nie wykazały działania mutagennego ani mutacji chromosomalnych.
działanie teratogenne, flukonazol, gruczolak wątrobowokomórkowy, in vitro, in vivo, kostnienie twarzoczaszki, mutacja chromosomalna, opóźnienie kostnienia, płód martwy, płodność, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, przebieg porodu, rakotwórczość, rozszczep podniebienia, Salmonella typhimurium, śmiertelność zarodków, stężenie estrogenów, szpik kostny, układ kielichowo-miedniczkowy, wada rozwojowa płodu, zmiana hormonalna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Sertralina Krka 50 mg
Przeprowadzone badania przedkliniczne sertraliny wykazały korzystny profil bezpieczeństwa, bez istotnych zagrożeń dla układu nerwowego, sercowo-naczyniowego i oddechowego. Testy toksyczności po podaniu wielokrotnym nie ujawniły klinicznie istotnych efektów toksycznych, a badania genotoksyczności i karcynogenności potwierdziły brak mutagennego, genotoksycznego oraz rakotwórczego potencjału leku. W badaniach reprodukcyjnych nie stwierdzono działania teratogennego ani negatywnego wpływu na płodność samców, choć zaobserwowano objawy fetotoksyczności prawdopodobnie związane z toksycznym działaniem na organizm matki, a nie bezpośrednim wpływem na płód. Wczesna umieralność poporodowa i zmniejszenie masy ciała młodych osobników były związane z ekspozycją in utero po 15. dniu ciąży, co nie wskazuje na istotne ryzyko dla ludzi.
działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, ekspozycja in utero, fetotoksyczność, funkcja reprodukcyjna, genotoksyczność, materiał genetyczny, odwodnienie, opóźnienie dojrzewania płciowego, płodność, potencjał karcynogenny, potencjał mutagenny, rozwój zarodkowo-płodowy, struktura DNA, toksyczność po podaniu wielokrotnym, układ nerwowy, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, wada wrodzona - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Azithromycin Teva 250 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa azytromycyny wykazały, że podawanie tego antybiotyku w dawkach do 40-krotnie wyższych niż terapeutyczne u ludzi powoduje przemijającą fosfolipidozę bez dalszych objawów toksyczności. Badania embriotoksyczności na myszach i szczurach nie wykazały działania teratogennego, choć przy dawkach 100-200 mg/kg mc./dobę u szczurów zaobserwowano łagodne opóźnienie kostnienia płodów oraz zmniejszenie przyrostu masy ciała u samic ciężarnych. Podawanie azytromycyny w dawkach ≥50 mg/kg mc./dobę w okresie okołoporodowym i pourodzeniowym skutkowało również opóźnieniem kostnienia. W badaniach genetycznych in vitro i in vivo nie stwierdzono mutagenności, a brak danych o karcinogenności jest rekompensowany brakiem sygnałów rakotwórczych w innych badaniach, co jest uzasadnione krótkotrwałym schematem leczenia azytromycyną.
aberracja chromosomowa, antybiotyk makrolidowy, azytromycyna, badanie elektrofizjologiczne, badanie in vitro, badanie in vivo, działanie karcinogenne, działanie teratogenne, embriotoksyczność, fosfolipidoza, mutacja genowa, odstęp QT, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, proces kostnienia, toksyczność okołoporodowa, toksyczność pourodzeniowa, toksyczność reprodukcyjna, zaburzenia rytmu serca, zapis elektrokardiograficzny - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Uldiulan 50 mg
Dostępne dane przedkliniczne dotyczące chlortalidonu, substancji czynnej preparatu Uldiulan, wskazują na brak działania teratogennego w badaniach na myszy, szczurach, chomikach oraz królikach, co sugeruje niskie ryzyko wad rozwojowych u płodów. W zakresie mutagenności, chlortalidon indukował aberracje chromosomowe in vitro w komórkach ssaków, jednak badania in vivo na myszach nie potwierdziły genotoksycznego działania na szpik kostny ani hepatocyty, co może wskazywać na skuteczne mechanizmy ochronne organizmu. Znaczenie kliniczne tych aberracji pozostaje niejasne, a brak długoterminowych badań rakotwórczości stanowi istotne ograniczenie w ocenie bezpieczeństwa farmakologicznego leku.
aberracja chromosomowa, badanie in vitro, badanie in vivo, badanie przedkliniczne, bezpieczeństwo farmakologiczne, chlortalidon, działanie genotoksyczne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, hepatocyt, komórka ssaka, mutagenność, potencjał mutagenny, potencjał onkogenny, potencjał rakotwórczy, rakotwórczość, szpik kostny, teratogenność, toksyczność reprodukcyjna, wada rozwojowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Groprinosin 500 mg
Produkt leczniczy Groprinosin, zawierający inozynę pranobeks (kompleks inozyny oraz 4-acetamidobenzoesanu 2-hydroksypropylodimetyloamoniowego w stosunku molarnym 1:3), wykazuje wysoki profil bezpieczeństwa potwierdzony w szeroko zakrojonych badaniach toksykologicznych na różnych gatunkach zwierząt laboratoryjnych (myszy, szczury, psy, koty, małpy). Dawki stosowane w badaniach sięgały 1500 mg/kg mc./dobę, co stanowi 15-krotność maksymalnej dawki terapeutycznej u ludzi (100 mg/kg mc./dobę). Wartość LD50 była 50-krotnie wyższa od dawki terapeutycznej, co wskazuje na znaczny margines bezpieczeństwa. Długoterminowe badania nie wykazały właściwości karcynogennych, a testy mutagenności in vitro i in vivo, w tym na ludzkich limfocytach, potwierdziły brak działania mutagennego.
4-acetamidobenzoesan 2-hydroksypropylodimetyloamoniowy, embriotoksyczność, Groprinosin, inozyna, inozyna pranobeks, LD50, limfocyt krwi obwodowej, potencjał karcynogenny, potencjał mutagenny, teratogenność, test mutagenności in vitro, toksyczność okołoporodowa, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, właściwość karcynogenna, właściwość mutagenna, zaburzenie czynności reprodukcyjnej