polimorfizm genetyczny
Polimorfizm genetyczny to występowanie dwóch lub więcej wariantów (alleli) jednego genu w populacji, gdzie najrzadszy allel występuje z częstością większą niż 1%. Zjawisko to stanowi naturalną zmienność genetyczną i jest podstawą różnorodności biologicznej wśród ludzi.
W praktyce klinicznej polimorfizmy genetyczne mają istotne znaczenie, ponieważ mogą wpływać na podatność na choroby, odpowiedź na leki oraz ich metabolizm. Najbardziej powszechnymi formami polimorfizmów są polimorfizmy pojedynczego nukleotydu (SNP), insercje, delecje oraz zmienne liczby powtórzeń tandemowych (VNTR).
Badanie polimorfizmów genetycznych jest kluczowe w medycynie spersonalizowanej, farmakogenetyce oraz diagnostyce molekularnej. Pozwala na identyfikację wariantów genetycznych związanych z podwyższonym ryzykiem chorób wieloczynnikowych, takich jak choroby sercowo-naczyniowe, nowotwory czy cukrzyca typu 2. Ponadto, analiza polimorfizmów genów kodujących enzymy metabolizujące leki (np. cytochromu P450) umożliwia dostosowanie terapii do indywidualnego profilu genetycznego pacjenta.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Rosuvastatin Krka 5 mg
Przed rozpoczęciem terapii rozuwastatyną zaleca się wprowadzenie i kontynuację standardowej diety hipolipemizującej. Dawkowanie leku powinno być indywidualnie dostosowane do pacjenta, uwzględniając wyjściowe stężenie cholesterolu, czynniki ryzyka sercowo-naczyniowego oraz ryzyko działań niepożądanych. Dawka początkowa u dorosłych wynosi zwykle 5 lub 10 mg raz na dobę, z możliwością zwiększenia po 4 tygodniach. Maksymalna dawka to 40 mg, jednak dawki 30 i 40 mg są zarezerwowane dla pacjentów z ciężką hipercholesterolemią i wysokim ryzykiem sercowo-naczyniowym, pozostających pod ścisłą kontrolą lekarską. U pacjentów powyżej 70. roku życia oraz z umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny <60 ml/min) zaleca się dawkę początkową 5 mg, przy czym stosowanie dawek 30 i 40 mg jest przeciwwskazane. U pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek oraz z czynną chorobą wątroby stosowanie rozuwastatyny jest przeciwwskazane.
atazanawir, BCRP, białko transportujące, choroba sercowo-naczyniowa, ciężka hipercholesterolemia, cyklosporyna, czynna choroba wątroby, heterozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, hipercholesterolemia, hipercholesterolemia rodzinna, homozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, inhibitor proteazy, inhibitor reduktazy HMG-CoA, klirens kreatyniny, lopinawir, miopatia, OATP1B1, polimorfizm genetyczny, rabdomioliza, rozuwastatyna, rytonawir, skala Child-Pugh, statyna, typranawir, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Rosuvastatin Krka 40 mg
Przed rozpoczęciem terapii rozuwastatyną (Rosuvastatin Krka) pacjent powinien stosować standardową dietę obniżającą stężenie cholesterolu, którą należy kontynuować przez cały okres leczenia. Zalecana dawka początkowa u dorosłych wynosi 5 lub 10 mg raz na dobę, dostosowywana indywidualnie w zależności od wyjściowego stężenia cholesterolu, czynników ryzyka sercowo-naczyniowego oraz tolerancji leku. Po 4 tygodniach możliwe jest zwiększenie dawki do maksymalnie 40 mg, jednak dawki 30 i 40 mg są zarezerwowane dla pacjentów z ciężką hipercholesterolemią i wysokim ryzykiem sercowo-naczyniowym, pod ścisłą kontrolą specjalisty. U pacjentów powyżej 70 lat zaleca się dawkę początkową 5 mg, a u osób z umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny <60 ml/min) również 5 mg, z przeciwwskazaniem do stosowania dawek 30 i 40 mg. Stosowanie rozuwastatyny jest przeciwwskazane u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek oraz aktywną chorobą wątroby.
atazanawir, białko transportujące, ciężka hipercholesterolemia, cyklosporyna, czynna choroba wątroby, dysfagia, ekspozycja ogólnoustrojowa, heterozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, homozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, inhibitor proteazy, inhibitor reduktazy HMG-CoA, klirens kreatyniny, lopinawir, miopatia, polimorfizm genetyczny, prewencja chorób sercowo-naczyniowych, rabdomioliza, rodzinna hipercholesterolemia, rozuwastatyna, rytonawir, skala Child-Pugh, statyna, terapia skojarzona, typranawir, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Roswera 30 mg
Dawkowanie rozuwastatyny wymaga indywidualizacji w zależności od celu terapeutycznego, wyjściowego stężenia cholesterolu, czynników ryzyka sercowo-naczyniowego oraz tolerancji leku. Standardowa dawka początkowa u dorosłych wynosi 5-10 mg raz na dobę, z oceną skuteczności po 4 tygodniach. W profilaktyce zdarzeń sercowo-naczyniowych stosuje się dawkę 20 mg/dobę. U pacjentów z ciężką hipercholesterolemią i wysokim ryzykiem można rozważyć dawki 30-40 mg, jednak pod ścisłym nadzorem specjalisty. U osób powyżej 70. roku życia zaleca się dawkę początkową 5 mg. W przypadku niewydolności nerek umiarkowanego stopnia (klirens kreatyniny <60 ml/min) dawka początkowa to 5 mg, a stosowanie dawek 30 i 40 mg jest przeciwwskazane; w ciężkiej niewydolności nerek lek jest przeciwwskazany. U pacjentów z niewydolnością wątroby (Child-Pugh 8-9) należy rozważyć ocenę czynności nerek, a stosowanie u osób z aktywną chorobą wątroby jest przeciwwskazane.
aktywna choroba wątroby, białko transportujące, cholesterol, ciężka hipercholesterolemia, cyklosporyna, dieta obniżająca cholesterol, heterozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, hipercholesterolemia, hipercholesterolemia rodzinna, homozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, inhibitor proteazy, inhibitor reduktazy HMG-CoA, klirens kreatyniny, miopatia, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, polimorfizm genetyczny, rabdomioliza, rozuwastatyna, skala Child-Pugh, zdarzenie sercowo-naczyniowe - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Crosuvo Plus 40 mg + 10 mg
Produkt leczniczy Crosuvo Plus, zawierający rozuwastatynę i ezetymib, jest wskazany do stosowania u dorosłych pacjentów, u których uzyskano kontrolę hipercholesterolemii podczas terapii oddzielnymi składnikami w dawkach odpowiadających preparatowi złożonemu. Terapia powinna być inicjowana preparatami oddzielnymi, a po ustaleniu odpowiedniej dawki możliwe jest przejście na produkt złożony. Zalecana dawka dobowa to jedna tabletka, przyjmowana niezależnie od posiłku, z zachowaniem stałej pory podawania. U pacjentów powyżej 70. roku życia, z umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny < 60 ml/min), pochodzenia azjatyckiego oraz u osób z predyspozycjami do miopatii zaleca się rozpoczęcie terapii od dawki 5 mg rozuwastatyny, stosując oddzielne preparaty. Stosowanie dawki 40 mg + 10 mg jest przeciwwskazane u tych grup pacjentów. U pacjentów z łagodnymi zaburzeniami czynności nerek lub wątroby nie jest konieczne dostosowanie dawki, natomiast u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami nerek lub umiarkowanymi i ciężkimi zaburzeniami wątroby (Child-Pugh > 7) stosowanie produktu jest przeciwwskazane lub niezalecane.
atazanawir, BCRP, białko transportowe, cyklosporyna, czynna choroba wątroby, czynniki predysponujące do miopatii, dysfagia, ekspozycja na rozuwastatynę, hipercholesterolemia, inhibitor proteazy, klirens kreatyniny, kwasy żółciowe, lipidy, lopinawir, miopatia, OATP1B1, polimorfizm genetyczny, rabdomioliza, rozuwastatyna, rytonawir, skala Childa-Pugha, środek wiążący kwasy żółciowe, typranawir, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Valarox 160 mg + 20 mg
Valarox to preparat złożony zawierający rozuwastatynę i walsartan, dostępny w dawkach 10 mg + 80 mg, 20 mg + 80 mg, 10 mg + 160 mg oraz 20 mg + 160 mg, podawany w formie tabletek powlekanych, z zalecaną dawką jednej tabletki na dobę. Terapia powinna być poprzedzona stabilizacją na poszczególnych składnikach podawanych jednocześnie, a dawka Valarox ustalana na podstawie dotychczas stosowanych dawek. Nie wymaga modyfikacji u pacjentów w podeszłym wieku, z łagodnymi do umiarkowanych zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny >10 ml/min), natomiast jest przeciwwskazany u osób z ciężkimi zaburzeniami nerek oraz czynna chorobą wątroby, ciężkimi zaburzeniami wątroby, żółciową marskością i cholestazą. U pacjentów z wynikiem 8-9 w skali Childa-Pugha obserwuje się zwiększoną ekspozycję na rozuwastatynę, co wymaga oceny czynności nerek, a u osób z łagodnymi do umiarkowanych zaburzeniami wątroby bez cholestazy nie należy przekraczać dawki 80 mg walsartanu na dobę.
aliskiren, atazanawir, białko transportowe, cholestaza, ciężkie zaburzenie czynności nerek, cyklosporyna, czynna choroba wątroby, dieta niskocholesterolowa, inhibitor proteazy, klirens kreatyniny, lopinawir, miopatia, OATP1B1 i BCRP, pochodzenie azjatyckie, polimorfizm genetyczny, rabdomioliza, rozuwastatyna i walsartan, rytonawir, skala Childa-Pugha, tabletka powlekana, typranawir, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, żółciowa marskość wątroby - Leksykon substancji czynnych
Metoprolol bursztynian – Właściwości farmakokinetyczne
Metoprolol bursztynian w preparacie Metocard ZK jest dostępny w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu (23,75 mg, 47,5 mg, 95 mg), odpowiadających 25 mg, 50 mg i 100 mg metoprololu winianu. Tabletki zawierają peletki z kontrolowanym uwalnianiem, które zapewniają ciągłe uwalnianie substancji czynnej przez około 20 godzin, umożliwiając dawkowanie raz na dobę. Metoprolol charakteryzuje się całkowitym wchłanianiem po podaniu doustnym, jednak biodostępność wynosi około 50% z powodu efektu pierwszego przejścia wątrobowego. W przypadku formy o przedłużonym uwalnianiu biodostępność jest o 20-30% niższa niż w tradycyjnych tabletkach, ale wartości AUC pozostają porównywalne, co gwarantuje skuteczność kliniczną. Maksymalne stężenie w osoczu jest dwukrotnie wyższe niż minimalne, a wiązanie z białkami osocza wynosi 5-10%. Metabolizm zachodzi głównie w wątrobie przez CYP2D6, a polimorfizm tego enzymu wpływa na farmakokinetykę, powodując różnice w stężeniach i eliminacji u osób z wolnym i szybkim metabolizmem.
biodostępność, biotransformacja, CYP2D6, cytochrom P450, działanie beta-adrenolityczne, efekt pierwszego przejścia, filtracja kłębkowa, klirens całkowity, klirens pozorny, marskość wątroby, Metocard ZK, metoprolol bursztynian, niewydolność nerek, okres półtrwania, peletka, polimorfizm genetyczny, stężenie leku we krwi, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, zespolenie wrotno-żylne, zespolenie żyły wrotnej - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Zaranta 10 mg
Rozuwastatyna powinna być stosowana jako element kompleksowej terapii hipercholesterolemii, łącznie z dietą obniżającą stężenie cholesterolu. Dawka początkowa u dorosłych wynosi 5-10 mg raz na dobę, z możliwością modyfikacji po 4 tygodniach. Maksymalna dawka to 40 mg/dobę, z zastrzeżeniem, że dawki 30 i 40 mg są zarezerwowane dla pacjentów z ciężką hipercholesterolemią i wysokim ryzykiem sercowo-naczyniowym, pod ścisłym nadzorem specjalisty. W profilaktyce zdarzeń sercowo-naczyniowych stosuje się dawkę 20 mg/dobę. U pacjentów powyżej 70 roku życia zaleca się dawkę początkową 5 mg, bez konieczności dalszej modyfikacji ze względu na wiek. U pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny <60 ml/min) dawka początkowa to 5 mg, a dawki 30 i 40 mg są przeciwwskazane. Stosowanie u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami nerek oraz z czynną chorobą wątroby jest przeciwwskazane.
atazanawir, BCRP, białko transportujące, choroba wątroby, ciężka hipercholesterolemia, cyklosporyna, dieta obniżająca stężenie cholesterolu, działanie niepożądane, heterozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, hipercholesterolemia, homozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, inhibitor proteazy, inhibitor reduktazy HMG-CoA, interakcja lekowa, klirens kreatyniny, lopinawir, miopatia, OATP1B1, polimorfizm genetyczny, rabdomioliza, rodzinna hipercholesterolemia, różnica etniczna, rozuwastatyna, rytonawir, skala Child-Pugh, statyna, stężenie cholesterolu, typranawir, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zdarzenie sercowo-naczyniowe - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Aporoza 20 mg
Produkt leczniczy Aporoza zawiera rozuwastatynę i jest wskazany do leczenia hipercholesterolemii oraz prewencji zdarzeń sercowo-naczyniowych. Zalecana dawka początkowa u dorosłych wynosi 5 mg lub 10 mg raz na dobę, z możliwością zwiększenia dawki do maksymalnie 40 mg u pacjentów z ciężką hipercholesterolemią i wysokim ryzykiem sercowo-naczyniowym, przy czym dawka 40 mg wymaga ścisłego nadzoru lekarskiego. W badaniach klinicznych skuteczność prewencyjna potwierdzono dla dawki 20 mg/dobę. U pacjentów powyżej 70 roku życia oraz u osób z umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny <60 ml/min) zaleca się rozpoczęcie terapii od dawki 5 mg, przy czym dawka 40 mg jest przeciwwskazana u pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami nerek. U pacjentów z łagodnymi do umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby (≤9 punktów w skali Child-Pugh) dawkę należy dostosować, a u osób z czynną chorobą wątroby stosowanie rozuwastatyny jest przeciwwskazane.
białko transportujące, ciężka hipercholesterolemia, czynna choroba wątroby, czynnik etniczny, dieta obniżająca cholesterol, ekspozycja ogólnoustrojowa, heterozygotyczna rodzinna hipercholesterolemia, homozygotyczna rodzinna hipercholesterolemia, inhibitor proteazy, inhibitor reduktazy HMG-CoA, klirens kreatyniny, miopatia, polimorfizm genetyczny, profilaktyka sercowo-naczyniowa, rabdomioliza, rodzinna hipercholesterolemia, rozuwastatyna, skala Child-Pugh, skala Tannera, terapia skojarzona, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie lipidowe - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Rosutrox 20 mg
Rozuwastatyna charakteryzuje się farmakokinetyką liniową z czasem do osiągnięcia maksymalnego stężenia w osoczu około 5 godzin oraz bezwzględną biodostępnością na poziomie około 20%, co wskazuje na istotny efekt pierwszego przejścia. Lek wykazuje rozległą dystrybucję tkankową (objętość dystrybucji około 134 l) i wysokie wiązanie z białkami osocza (~90%). Metabolizm rozuwastatyny jest ograniczony (~10% dawki), głównie przez izoenzym CYP2C9, z udziałem CYP2C19, 3A4 i 2D6, prowadząc do powstania N-demetylowanych metabolitów o aktywności zmniejszonej o 50% oraz nieaktywnych laktonowych pochodnych. Okres półtrwania eliminacyjnego wynosi około 19 godzin, a klirens osoczowy około 50 l/h. Główna droga eliminacji to wydalanie z kałem (~90%), natomiast około 5% dawki jest wydalane z moczem w postaci niezmienionej. Wątrobowy wychwyt leku odbywa się przez transporter OATP-C, co jest kluczowe dla jego eliminacji i działania.
ABCG2, biodostępność, cytochrom P450, dyslipidemia, efekt pierwszego przejścia, ekspozycja ogólnoustrojowa, farmakokinetyka liniowa, hepatocyt, heterozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, izoenzymy cytochromu P450, klirens kreatyniny, klirens osoczowy, laktonowe pochodne, LDL-C, N-demetylowane pochodne, OATP, OATP1B1, objętość dystrybucji, okres półtrwania, parametry farmakokinetyczne, polimorfizm genetyczny, reduktaza HMG-CoA, rozuwastatyna, skala Child-Pugh, SLCO1B1, stężenie w osoczu, synteza cholesterolu, transporter OATP-C, wiązanie z białkami osocza, właściwości farmakokinetyczne, wychwyt wątrobowy - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Suvardio 20 mg
Przed rozpoczęciem terapii rozuwastatyną (Suvardio) u pacjentów z hipercholesterolemią należy wdrożyć standardową dietę niskocholesterolową, którą pacjent powinien kontynuować przez cały okres leczenia. Dawka początkowa wynosi zwykle 5 mg lub 10 mg doustnie raz na dobę, dostosowywana indywidualnie w zależności od stężenia cholesterolu, ryzyka sercowo-naczyniowego oraz tolerancji leku. Po 4 tygodniach możliwe jest zwiększenie dawki, jednak dawka 40 mg jest zarezerwowana dla pacjentów z ciężką hipercholesterolemią i wysokim ryzykiem sercowo-naczyniowym, zwłaszcza z rodzinną hipercholesterolemią, i powinna być stosowana pod nadzorem specjalisty. W badaniach profilaktyki zdarzeń sercowo-naczyniowych stosowano dawkę 20 mg/dobę. U pacjentów powyżej 70. roku życia zaleca się dawkę początkową 5 mg, bez konieczności dalszych modyfikacji związanych z wiekiem. U pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny <60 ml/min) dawka początkowa to 5 mg, a stosowanie 40 mg jest przeciwwskazane; u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami nerek lek jest przeciwwskazany. W przypadku zaburzeń czynności wątroby (Child-Pugh 8-9) zaleca się dawkę 5 mg i ocenę funkcji nerek, natomiast u pacjentów z aktywną chorobą wątroby stosowanie rozuwastatyny jest przeciwwskazane.
BCRP, białko transportowe, ciężka hipercholesterolemia, ciężkie zaburzenie czynności nerek, czynna choroba wątroby, czynnik ryzyka miopatii, dieta niskocholesterolowa, dieta zmniejszająca stężenie cholesterolu, heterozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, homozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, inhibitor proteazy, inhibitor reduktazy HMG-CoA, klirens kreatyniny, miopatia, OATP1B1, polimorfizm genetyczny, rabdomioliza, rodzinna hipercholesterolemia, rozuwastatyna, ryzyko chorób sercowo-naczyniowych, skala Childa-Pugha, umiarkowane zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zdarzenie sercowo-naczyniowe - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Romazic 20 mg
Romazic (rozuwastatyna) wymaga indywidualnego ustalania dawki, z uwzględnieniem celu terapeutycznego, stężenia cholesterolu oraz czynników ryzyka sercowo-naczyniowego. Dawka początkowa u dorosłych wynosi 5-10 mg raz na dobę, z możliwością zwiększenia po 4 tygodniach do maksymalnie 40 mg u pacjentów z ciężką hipercholesterolemią, zwłaszcza rodzinną, pod ścisłą kontrolą specjalisty. W prewencji zdarzeń sercowo-naczyniowych stosuje się dawkę 20 mg/dobę. U dzieci z heterozygotyczną hipercholesterolemią rodzinną dawki początkowe wahają się od 5 mg (wiek 6-9 lat) do 5-10 mg (wiek 10-17 lat), z maksymalną dawką odpowiednio 10 mg i 20 mg. U dzieci z homozygotyczną hipercholesterolemią rodzinną dawka maksymalna to 20 mg/dobę. Nie zaleca się stosowania u dzieci poniżej 6 lat. U pacjentów powyżej 70 roku życia dawka początkowa to 5 mg, z ostrożnym zwiększaniem do 20 mg. Pacjenci z umiarkowaną niewydolnością nerek (klirens kreatyniny <60 ml/min) powinni rozpoczynać terapię od 5 mg, a dawka 40 mg jest przeciwwskazana. Lek jest przeciwwskazany u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek oraz aktywną chorobą wątroby.
atazanawir, BCRP, białko transportujące, choroba układu sercowo-naczyniowego, ciężka hipercholesterolemia, cyklosporyna, czynna choroba wątroby, heterozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, hipercholesterolemia, homozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, inhibitor proteazy, inhibitor reduktazy HMG-CoA, klirens kreatyniny, lopinawir, miopatia, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, OATP1B1, polimorfizm genetyczny, rabdomioliza, rodzinna hipercholesterolemia, Romazic, rozuwastatyna, rytonawir, skala Child-Pugh, statyna, typranawir, zaburzenie czynności nerek, zdarzenie sercowo-naczyniowe - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Roswera 10 mg
Przed rozpoczęciem terapii rozuwastatyną zaleca się wdrożenie i kontynuację standardowej diety hipolipemizującej. Dawkowanie powinno być indywidualnie dostosowane, z dawką początkową zwykle wynoszącą 5 lub 10 mg raz na dobę, niezależnie od posiłków. U pacjentów z ciężką hipercholesterolemią i wysokim ryzykiem sercowo-naczyniowym, w tym z rodzinną hipercholesterolemią, dawkę można zwiększyć do maksymalnie 40 mg pod ścisłą kontrolą specjalisty. W profilaktyce zdarzeń sercowo-naczyniowych stosowano dawkę 20 mg/dobę. U dzieci z heterozygotyczną hipercholesterolemią rodzinną dawki początkowe wynoszą 5 mg/dobę, z zakresem do 10 mg (6-9 lat) lub do 20 mg (10-17 lat), natomiast u dzieci z homozygotyczną hipercholesterolemią rodzinną dawka maksymalna to 20 mg/dobę. Dzieci poniżej 6 lat nie powinny być leczeni rozuwastatyną ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności.
atazanawir, białko transportujące, ciężka hipercholesterolemia, cyklosporyna, czynna choroba wątroby, ekspozycja ustrojowa, heterozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, hipercholesterolemia, homozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, inhibitor proteazy, inhibitor reduktazy HMG-CoA, klirens kreatyniny, lopinawir, miopatia, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, polimorfizm genetyczny, rabdomioliza, rozuwastatyna, rytonawir, skala Child-Pugh, statyna, typranawir, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zdarzenie sercowo-naczyniowe - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Crosuvo 40 mg
Rozuwastatyna (Crosuvo) stosowana jest w leczeniu hipercholesterolemii z indywidualnym doborem dawki, uwzględniającym wyjściowe stężenie cholesterolu, ryzyko sercowo-naczyniowe oraz tolerancję leku. Dawka początkowa u dorosłych wynosi 5-10 mg raz na dobę, z możliwością zwiększenia po 4 tygodniach do maksymalnie 40 mg u pacjentów z ciężką hipercholesterolemią i wysokim ryzykiem sercowo-naczyniowym. W prewencji zdarzeń sercowo-naczyniowych zalecana dawka to 20 mg raz na dobę. U osób powyżej 70 roku życia oraz pacjentów z umiarkowaną niewydolnością nerek (klirens kreatyniny <60 ml/min) dawka początkowa to 5 mg, przy czym dawka 40 mg jest przeciwwskazana. U pacjentów z ciężką niewydolnością nerek oraz aktywną chorobą wątroby stosowanie leku jest przeciwwskazane. U pacjentów pochodzenia azjatyckiego oraz z predyspozycjami genetycznymi do zwiększonej ekspozycji na rozuwastatynę zaleca się dawkę początkową 5 mg i unikanie dawki 40 mg.
białko transportujące, ciężka hipercholesterolemia, ciężka niewydolność nerek, cyklosporyna, czynna choroba wątroby, działanie niepożądane, ekspozycja ustrojowa, heterozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, hipercholesterolemia, homozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, inhibitor proteazy, inhibitor reduktazy HMG-CoA, klirens kreatyniny, lopinawir, miopatia, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, OATP1B1, polimorfizm genetyczny, prewencja sercowo-naczyniowa, rabdomioliza, rodzinna hipercholesterolemia, rozuwastatyna, rytonawir, skala Child-Pugh, skala Tannera - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Risperidone Teva 25 mg
Rysperydon w postaci zawiesiny do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu charakteryzuje się całkowitym wchłanianiem po podaniu domięśniowym, z fazowym profilem uwalniania: początkowe uwolnienie <1% dawki, następnie około 3-tygodniowy okres latencji, po którym następuje główna faza uwalniania trwająca od 4. do 7. tygodnia. Dawkowanie 25-50 mg co 2 tygodnie utrzymuje terapeutyczne stężenia aktywnej frakcji (rysperydon + 9-hydroksyrysperydon) w zakresie 9,9-19,2 ng/ml (stężenie minimalne) oraz 17,9-45,5 ng/ml (stężenie maksymalne). Nie obserwowano kumulacji leku podczas stosowania do 12 miesięcy. Rysperydon wykazuje liniową farmakokinetykę w dawkach 25-50 mg, a metabolizm głównie przez CYP2D6 prowadzi do powstania aktywnego metabolitu 9-hydroksyrysperydonu, z którym tworzy aktywną frakcję przeciwpsychotyczną. Wydalanie następuje głównie z moczem (70% dawki po podaniu doustnym), a faza eliminacji po iniekcji trwa około 7-8 tygodni. Wstrzyknięcia w mięsień pośladkowy i naramienny są biorównoważne.
9-hydroksyrysperydon, aktywna frakcja przeciwpsychotyczna, albumina, biorównoważność, enzym CYP2D6, faza eliminacji, izoenzymy cytochromu P450, klirens czynnej frakcji przeciwpsychotycznej, korelacja farmakokinetyczno-farmakodynamiczna, kwaśna glikoproteina alfa 1, liniowe właściwości farmakokinetyczne, mikrosomy ludzkiej wątroby, N-dealkilacja, niewydolność wątroby, objawy pozapiramidowe, objętość dystrybucji, okres półtrwania, polimorfizm genetyczny, rysperydon, skala ESRS, skala PANSS, wstrzyknięcie domięśniowe, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zawiesina do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu