fenyloalanina
Fenyloalanina to aminokwas egzogenny, który stanowi kluczowy składnik białek organizmu. Jest niezbędny do prawidłowego funkcjonowania układu nerwowego, ponieważ uczestniczy w produkcji neuroprzekaźników, takich jak dopamina, adrenalina i noradrenalina.
W praktyce klinicznej fenyloalanina ma szczególne znaczenie w kontekście fenyloketonurii (PKU) – wrodzonego błędu metabolizmu spowodowanego defektem enzymu hydroksylazy fenyloalaninowej. U pacjentów z PKU dochodzi do gromadzenia fenyloalaniny we krwi i tkankach, co prowadzi do uszkodzenia mózgu, jeśli nie jest odpowiednio leczone.
Diagnostyka poziomu fenyloalaniny jest rutynowo wykonywana w ramach badań przesiewowych noworodków. Normy stężenia fenyloalaniny we krwi wynoszą zwykle od 1 do 2 mg/dl (60-120 μmol/l). Wartości powyżej 4 mg/dl u noworodków mogą wskazywać na PKU i wymagają dalszej diagnostyki.
W leczeniu PKU podstawową metodą jest rygorystyczna dieta niskofenyloalaninowa, która musi być stosowana przez całe życie. U kobiet w ciąży z hiperfenyloalaninemią konieczna jest ścisła kontrola stężenia fenyloalaniny, aby zapobiec zespołowi fenyloketonurii matczynej, który może prowadzić do poważnych wad wrodzonych u płodu.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Priorix-Tetra –
Ocena wpływu szczepionki Priorix-Tetra, zawierającej żywe atenuowane wirusy odry (szczep Schwarz), świnki (szczep RIT 4385), różyczki (szczep Wistar RA 27/3) oraz ospy wietrznej (szczep OKA), na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn nie została potwierdzona w badaniach klinicznych. Produkt zawiera substancje pomocnicze, takie jak sorbitol (14 mg/dawka), kwas para-aminobenzoesowy (6,5 ng/dawka), fenyloalaninę (583 µg/dawka) oraz śladowe ilości neomycyny, które nie wykazują istotnego wpływu na funkcje poznawcze czy motoryczne. Pomimo braku bezpośrednich dowodów na negatywny wpływ, producent przypuszcza, że szczepionka nie zaburza zdolności psychomotorycznych niezbędnych do prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn.
ampułko-strzykawka, charakterystyka produktu leczniczego, działanie niepożądane, fenyloalanina, funkcja motoryczna, funkcja poznawcza, gorączka, interakcja lekowa, kwas para-aminobenzoesowy, neomycyna, odra, ospa wietrzna, Priorix-Tetra, roztwór do wstrzykiwań, różyczka, sorbitol, sprawność psychomotoryczna, świnka, szczep Jeryl Lynn, szczep Oka, szczep RIT 4385, szczep Schwarz, szczep Wistar RA 27/3, urządzenie mechaniczne, żywe atenuowane wirusy - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Nutriflex Basal –
Produkt leczniczy Nutriflex Basal to kompleksowy preparat dożylny zawierający aminokwasy (32 g/1000 ml lub 64 g/2000 ml), glukozę (125 g/1000 ml lub 250 g/2000 ml) oraz elektrolity (m.in. sód 49,9 mmol/1000 ml, potas 30 mmol/1000 ml, magnez 5,7 mmol/1000 ml). Składniki te są natychmiast dostępne metabolicznie po podaniu dożylnym, z biodostępnością 100%. Aminokwasy uczestniczą w syntezie białek, biosyntezie nukleotydów, hemoglobiny, cząsteczek sygnałowych i koenzymów, a także mogą być metabolizowane jako substrat energetyczny. Glukoza jest metabolizowana do CO₂ i H₂O, z możliwością lipogenezy przy nadmiarze podaży. Elektrolity pełnią funkcje kofaktorów i regulatorów procesów biologicznych. Osmolarność roztworu wynosi 1150 mOsm/l, a pH mieści się w zakresie 4,8–6,0, co zapewnia bezpieczeństwo infuzji dożylnej.
alanina, aminokwas, argininy monoglutaminian, dinukleotyd nikotynoamidoadeninowy, fenyloalanina, glicyna, glukoneogeneza, hemoglobina, histydyny chlorowodorek, infuzja dożylna, izoleucyna, koenzym, kwas asparaginowy, kwas glutaminowy, leucyna, lipogeneza, lizyny chlorowodorek, metionina, nukleotyd, Nutriflex Basal, osmolarność teoretyczna, próg nerkowy glukozy, prolina, seryna, substrat energetyczny, synteza białka, transaminacja, treonina, tryptofan, walina - Leksykon substancji czynnych
Wirus wścieklizny – Przedawkowanie
Szczepionka przeciw wściekliźnie VERORAB zawiera inaktywowany wirus wścieklizny (szczep Wistar Rabies PM/WI38 1503-3M) namnażany w komórkach VERO, w dawce 0,5 ml zawierającej 3,25 j.m. wirusa, oznaczaną metodą ELISA zgodnie z międzynarodowym standardem. Preparat jest dostępny w formie proszku i rozpuszczalnika do sporządzania zawiesiny do wstrzykiwań. Do tej pory nie odnotowano przypadków przedawkowania szczepionki VERORAB ani wystąpienia objawów niepożądanych związanych z nadmiernym podaniem dawki. W składzie szczepionki znajduje się również fenyloalanina w ilości 4,1 µg na dawkę, co może mieć znaczenie w kontekście potencjalnych reakcji na substancje pomocnicze.
czynne zakażenie, fenyloalanina, inaktywowany wirus, jednostka międzynarodowa, komórki Vero, objaw niepożądany, proszek i rozpuszczalnik, przedawkowanie szczepionki, rekonstytucja proszku, substancja pomocnicza, szczep Wistar Rabies, szczepionka przeciw wściekliźnie, test ELISA, VERORAB, wirus wścieklizny, zawiesina do wstrzykiwań - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Betaserc ODT 24 mg
Dichlorowodorek betahistyny w postaci tabletek do rozpadu w jamie ustnej o dawce 24 mg (Betaserc ODT) jest stosowany głównie w terapii zaburzeń przedsionkowych. Podstawowym przeciwwskazaniem do jego stosowania jest nadwrażliwość na substancję czynną oraz na substancje pomocnicze, w tym aspartam (3,4 mg/tabletkę) i sacharozę (0,15 mg/tabletkę), które mogą wywoływać reakcje alergiczne. Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów z fenyloketonurią (ze względu na obecność aspartamu) oraz z nietolerancją fruktozy, zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy lub niedoborem sacharazy-izomaltazy (z powodu sacharozy). W przypadku wystąpienia objawów nadwrażliwości podczas terapii, konieczne jest natychmiastowe przerwanie leczenia i wdrożenie odpowiedniej terapii objawowej.
aspartam, Betaserc ODT, dichlorowodorek betahistyny, fenyloalanina, fenyloketonuria, guz chromochłonny nadnerczy, komórki chromochłonne rdzenia nadnerczy, nadwrażliwość na betahistynę, niedobór sacharazy-izomaltazy, nietolerancja fruktozy, pheochromocytoma, powikłanie sercowo-naczyniowe, przełom nadciśnieniowy, reakcja anafilaktyczna, receptor histaminowy, sacharoza, wydzielanie katecholamin, zaburzenie przedsionkowe, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Skład i postać leku – Gripex Hot Max (1000 mg + 100 mg + 12,2 mg)/sasz.
Produkt leczniczy Gripex Hot Max to proszek do sporządzania roztworu doustnego, zawierający w jednej saszetce 1000 mg paracetamolu (działanie przeciwbólowe i przeciwgorączkowe), 100 mg kwasu askorbinowego (witamina C o działaniu antyoksydacyjnym) oraz 12,2 mg chlorowodorku fenylefryny (obkurczający naczynia błony śluzowej nosa). Produkt zawiera także substancje pomocnicze istotne klinicznie, takie jak sacharoza (1,936 g, ważna u pacjentów z cukrzycą), sód (117,54 mg, istotny przy diecie niskosodowej) oraz aspartam (25 mg, źródło fenyloalaniny, przeciwwskazany u fenyloketonurii). Preparat wymaga rozpuszczenia w około 200 ml gorącej wody przed podaniem.
acesulfam potasu, aspartam, błona śluzowa nosa, chlorowodorek fenylefryny, cukrzyca, cytrynian sodu, dieta niskosodowa, działanie antyoksydacyjne, działanie przeciwbólowe i przeciwgorączkowe, fenyloalanina, fenyloketonuria, Gripex Hot Max, kwas askorbowy, niezgodność farmaceutyczna, obkurczanie naczyń krwionośnych, paracetamol, regulator kwasowości, roztwór doustny, sacharoza, stabilność farmaceutyczna, witamina C, żółcień chinolinowa - Leksykon leków
Skład i postać leku – Priorix –
Priorix to szczepionka zawierająca żywe atenuowane wirusy odry (szczep Schwarz), świnki (szczep RIT 4385) oraz różyczki (szczep Wistar RA 27/3), każda dawka 0,5 ml po rekonstytucji zawiera nie mniej niż 10 CCID50 każdego wirusa. Preparat występuje w formie proszku i rozpuszczalnika do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, który po rekonstytucji może mieć barwę od brzoskwiniowej do różowej, co nie wpływa na skuteczność immunizacyjną. Szczepionka zawiera śladowe ilości neomycyny, co jest istotne u pacjentów z nadwrażliwością na aminoglikozydy, oraz substancje pomocnicze takie jak sorbitol (9 mg/dawka), kwas para-aminobenzoesowy (6,5 ng/dawka) i fenyloalanina (334 µg/dawka). Przed podaniem konieczna jest wizualna ocena roztworu i rozpuszczalnika pod kątem obecności obcych cząstek oraz prawidłowa rekonstytucja poprzez dodanie całej objętości rozpuszczalnika do proszku i energiczne wymieszanie.
aminoglikozyd, choroba zakaźna, fenyloalanina, immunizacja, inaktywacja wirusa, kwas para-aminobenzoesowy, laktoza bezwodna, liofilizacja, mannitol, materiał biologiczny, medium 199, nadwrażliwość na antybiotyki, neomycyna, rekonstytucja, rekonstytucja szczepionki, roztwór do wstrzykiwań, sorbitol, środek dezynfekujący, substancja pomocnicza, szczep RIT 4385, szczep Schwarz, szczepionka MMR, wirus atenuowany, wirus odry, wirus różyczki, wirus świnki, woda do wstrzykiwań - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Zolafren-Swift 15 mg
Lek Zolafren-Swift zawiera olanzapinę w postaci tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej, dostępnych w dawkach 5 mg, 10 mg, 15 mg i 20 mg. Bezwzględnymi przeciwwskazaniami do stosowania są nadwrażliwość na olanzapinę lub składniki pomocnicze, w tym aspartam (7,20 mg w tabletce 15 mg) i alkohol benzylowy (0,1 mg w tabletce 15 mg), które mogą wywołać reakcje alergiczne. Ponadto, lek jest przeciwwskazany u pacjentów z ryzykiem jaskry z wąskim kątem przesączania ze względu na działanie antycholinergiczne olanzapiny, które może nasilać objawy lub wywołać ostry atak jaskry.
Wskazane jest także zachowanie ostrożności u pacjentów z fenyloketonurią (ze względu na aspartam), noworodków i małych dzieci do 3 roku życia (ryzyko reakcji rzekomoanafilaktycznych na alkohol benzylowy) oraz u osób z podejrzeniem jaskry. Forma farmaceutyczna tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej może być korzystna u pacjentów z trudnościami w połykaniu, jednak wymaga oceny zdolności pacjenta do prawidłowego przyjęcia leku, zwłaszcza przy zaburzeniach świadomości lub ryzyku nieprzestrzegania zaleceń. Przed zastosowaniem preparatu konieczna jest dokładna analiza historii medycznej i ocena stosunku korzyści do ryzyka terapii olanzapiną.
alkohol benzylowy, aspartam, charakterystyka produktu leczniczego, dysfagia, działanie antycholinergiczne, działanie niepożądane, fenyloalanina, fenyloketonuria, jaskra z wąskim kątem przesączania, nadwrażliwość, nieprzestrzeganie zaleceń, olanzapina, ostry atak jaskry, przeciwwskazanie, reakcja rzekomoanafilaktyczna, tabletki ulegające rozpadowi w jamie ustnej, zaburzenia świadomości - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Singulair 4 4 mg
Preparat Singulair 4 mg zawiera montelukast sodowy jako substancję czynną w dawce 4 mg i jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na montelukast lub jakikolwiek składnik pomocniczy, w tym aspartam (1,2 mg/tabletkę) oraz alkohol benzylowy (do 0,36 mg/tabletkę). Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z fenyloketonurią ze względu na obecność aspartamu oraz u osób z nadwrażliwością na alkohol benzylowy. Tabletki do rozgryzania i żucia, choć zaprojektowane dla populacji pediatrycznej, mogą stanowić problem u pacjentów z zaburzeniami połykania lub trudnościami w żuciu.
alkohol benzylowy, aspartam, fenyloalanina, fenyloketonuria, leukotrieny, montelukast sodowy, nadwrażliwość, populacja pediatryczna, preparat przeciwastmatyczny, reakcja alergiczna, Singulair, substancja czynna, substancja pomocnicza, tabletka do rozgryzania i żucia, trudność w żuciu, zaburzenie połykania - Leksykon substancji czynnych
Kwas para-aminobenzoesowy – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Kwas para-aminobenzoesowy (PABA), obecny jako substancja pomocnicza w szczepionkach takich jak Boostrix Polio, Infanrix-IPV oraz Priorix, może wywoływać istotne klinicznie działania niepożądane, w tym reakcje alergiczne typu późnego oraz rzadko skurcz oskrzeli. Zawartość PABA w dawce 0,5 ml wynosi poniżej 0,07 ng w Boostrix Polio i Infanrix-IPV oraz 6,5 ng w Priorix. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z historią reakcji alergicznych, astmą oskrzelową oraz chorobami atopowymi. Przed podaniem preparatu wskazane jest przeprowadzenie szczegółowego wywiadu, zapewnienie możliwości natychmiastowego leczenia anafilaksji oraz obserwacja pacjenta przez minimum 15-30 minut. W dokumentacji medycznej należy odnotować nazwę i numer serii podawanego produktu oraz poinformować pacjenta o składzie preparatu.
astma oskrzelowa, choroba atopowa, choroba układu oddechowego, działanie niepożądane, fenyloalanina, fenyloketonuria, Infanrix-IPV, kortykosteroid, kwas para-aminobenzoesowy, lek przeciwhistaminowy, lek rozszerzający oskrzela, Priorix, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, reakcja typu późnego, skurcz oskrzeli, substancja pomocnicza, szczepionka Boostrix Polio - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Salofalk 3 g
Przed zastosowaniem leku Salofalk w postaci granulatu o przedłużonym uwalnianiu (dawki 1000 mg, 1,5 g lub 3 g) konieczna jest szczegółowa ocena przeciwwskazań, aby zapewnić bezpieczeństwo terapii mesalazyną. Bezwzględne przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na mesalazynę, kwas salicylowy i jego pochodne oraz substancje pomocnicze, takie jak aspartam i sacharoza. Ponadto, lek jest przeciwwskazany u pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby i nerek ze względu na ryzyko kumulacji substancji czynnej i jej metabolitów. Zawartość aspartamu w dawkach 1000 mg, 1,5 g i 3 g wynosi odpowiednio 2 mg, 3 mg i 6 mg, natomiast sacharozy 0,08 mg, 0,12 mg i 0,24 mg, co ma znaczenie u pacjentów z fenyloketonurią oraz nietolerancją fruktozy lub zaburzeniami wchłaniania cukrów.
aspartam, fenyloalanina, fenyloketonuria, granulat o przedłużonym uwalnianiu, kumulacja substancji czynnej, kwas salicylowy, lek przeciwzapalny, mesalazyna, nadwrażliwość na mesalazynę, nadwrażliwość na substancje pomocnicze, nadwrażliwość na sulfonamidy, niedobór sacharazy-izomaltazy, nietolerancja fruktozy, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, reakcja krzyżowa, sacharoza, salicylany, substancja pomocnicza, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Klean-prep
Produkt leczniczy Klean-Prep, będący roztworem makrogolu i elektrolitów o izoosmotycznym składzie (Na+ 125 mmol/l, K+ 10 mmol/l, SO4²⁻ 40 mmol/l, Cl⁻ 35 mmol/l, HCO3⁻ 20 mmol/l), wymaga szczególnej ostrożności podczas stosowania u pacjentów z podwyższonym ryzykiem powikłań. Należy zwrócić uwagę na prawidłowe umiejscowienie sondy nosowo-żołądkowej, zwłaszcza u osób w podeszłym wieku, aby uniknąć aspiracji i powikłań takich jak obrzęk płuc. U pacjentów z zaburzeniami połykania, chorobą refluksową przełyku, zapaleniem przełyku, zaburzonym odruchem wymiotnym oraz w fazie zaostrzenia zapalenia jelita konieczne jest monitorowanie stanu klinicznego. Szczególną ostrożność zaleca się także u osób z ryzykiem niewydolności nerek, ostrym zawałem mięśnia sercowego, niestabilną dusznicą bolesną oraz u pacjentów stosujących leki moczopędne, ze względu na możliwość zaburzeń gospodarki elektrolitowej i konieczność monitorowania poziomu elektrolitów oraz nawodnienia.
aspiracja płynu, bisakodyl, choroba refluksowa przełyku, dysfagia, fenyloalanina, fenyloketonuria, krwawienie z odbytu, lek moczopędny, makrogol, makrogol z elektrolitami, niedokrwienne zapalenie jelita grubego, niestabilna dusznica bolesna, niewydolność nerek, obrzęk płuc, ostry ból brzucha, ostry zawał mięśnia sercowego, pikosiarczan sodu, sonda nosowo-żołądkowa, uszkodzenie serca, zaburzenia gospodarki elektrolitowej, zaburzony odruch wymiotny, zapalenie jelita, zapalenie przełyku - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Romilast
Montelukast, stosowany w dawce 4 mg (Romilast), wymaga szczególnej ostrożności ze względu na ryzyko wystąpienia poważnych działań niepożądanych o charakterze neuropsychiatrycznym, takich jak zmiany w zachowaniu, depresja oraz skłonności samobójcze. W przypadku pojawienia się tych objawów leczenie należy natychmiast przerwać. Lek nie jest przeznaczony do leczenia ostrych napadów astmy i nie powinien zastępować glikokortykosteroidów podawanych wziewnie lub doustnie. Pacjenci powinni mieć dostęp do krótkodziałających β-agonistów wziewnych i zgłaszać lekarzowi konieczność zwiększenia ich stosowania, co może wskazywać na zaostrzenie choroby. Ponadto, montelukast może być związany z rzadkimi przypadkami układowej eozynofilii i zespołu Churga-Strauss, objawiającymi się eozynofilią, wysypką naczyniową, pogorszeniem funkcji płuc, powikłaniami kardiologicznymi oraz neuropatią, co wymaga natychmiastowej oceny klinicznej i rewizji terapii.
antagonista receptora leukotrienowego, aspartam, depresja, działanie przeczyszczające, eozynofilia układowa, fenyloalanina, fenyloketonuria, glikokortykosteroid, krótko działający β-agonista, kwas acetylosalicylowy, mannitol, montelukast doustny, nadwrażliwość na kwas acetylosalicylowy, neuropatia, niesteroidowy lek przeciwzapalny, ostry napad astmy, skłonności samobójcze, wysypka naczyniowa, zapalenie naczyń krwionośnych, zdarzenia neuropsychiatryczne, zespół Churga-Strauss, zmiany zachowania - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Varilrix nie mniej niż 10^3,3 PFU wirusa ospy wietrznej, szczep Oka/0,5 ml; 1 dawka (0,5 ml)
Szczepionka Varilrix zawiera żywy, atenuowany wirus ospy wietrznej szczep Oka w dawce 0,5 ml, zawierającej co najmniej 10³,³ PFU. Stosowanie jej u kobiet w ciąży jest bezwzględnie przeciwwskazane ze względu na potencjalne ryzyko dla płodu, mimo braku udokumentowanych przypadków uszkodzenia płodu. Kobiety w wieku rozrodczym powinny unikać zajścia w ciążę przez minimum jeden miesiąc po szczepieniu. Szczególną uwagę należy zwrócić na konieczność wykluczenia ciąży przed podaniem szczepionki oraz dokładne poinformowanie pacjentek o tych zaleceniach. W dokumentacji medycznej powinno być odnotowane przekazanie tych informacji. Szczepionka zawiera także substancje pomocnicze, takie jak 6 mg sorbitolu i 331 µg fenyloalaniny na dawkę, co może mieć znaczenie kliniczne u wybranych pacjentek.
atenuowany wirus, atenuowany wirus ospy wietrznej, dokumentacja medyczna, fenyloalanina, karmienie piersią, kobieta w wieku rozrodczym, ospa wietrzna, PFU, przeciwwskazanie do stosowania, seronegatywność, sorbitol, substancja pomocnicza, sytuacja epidemiologiczna, szczep Oka, szczepionka Varilrix, uszkodzenie płodu, zakażenie ospą wietrzną - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Aminoplasmal B. Braun 10% E
Aminoplasmal B.Braun 10% E to roztwór do infuzji aminokwasów o stężeniu 100 g/l i zawartości azotu 15,8 g/l, przeznaczony do żywienia pozajelitowego u dorosłych, młodzieży oraz dzieci powyżej 2 lat. Preparat zawiera pełen profil aminokwasów egzogennych i endogennych, w tym m.in. leucynę (8,90 g/l), lizynę (8,56 g/l), argininę (11,50 g/l) oraz elektrolity: sód 50 mmol/l, potas 25 mmol/l, magnez 2,5 mmol/l, octany 46 mmol/l, chlorki 52 mmol/l, fosforany 10 mmol/l i cytryniany 2,0 mmol/l. Wartość energetyczna roztworu wynosi 1675 kJ/l (400 kcal/l), co wymaga uzupełnienia o dodatkowe źródła energii, najczęściej węglowodany, aby zapewnić prawidłowe wykorzystanie aminokwasów i utrzymanie bilansu azotowego. Preparat charakteryzuje się osmolarnością 1021 mOsm/l i pH 5,7–6,3, co należy uwzględnić przy doborze terapii żywieniowej.
alanina, aminokwas, arginina, bilans azotowy, choroba zapalna jelit, fenyloalanina, glicyna, histydyna, izoleucyna, katabolizm białkowy, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas asparaginowy, kwas glutaminowy, leucyna, lizyna, megacolon toxicum, metionina, motoryka przewodu pokarmowego, niedokrwienie jelita, niedożywienie białkowo-kaloryczne, niedrożność przewodu pokarmowego, ostre zapalenie trzustki, proces anaboliczny, prolina, roztwór do infuzji, seryna, śpiączka, treonina, tryptofan, tyrozyna, uraz twarzoczaszki, walina, wartość energetyczna, zaburzenie świadomości, zespół złego wchłaniania, żywienie dojelitowe, żywienie doustne, żywienie pozajelitowe - Leksykon leków
Skład i postać leku – Milukante 5 mg
Milukante jest dostępny w formie tabletek do rozgryzania i żucia, każda zawiera 5 mg montelukastu sodowego jako substancji czynnej. Tabletki mają charakterystyczny różowy kolor, są dwuwypukłe i oznaczone napisem M5. Skład pomocniczy obejmuje m.in. 130 mg mannitolu (E 421), 6 mg aspartamu (E 951), celulozę mikrokrystaliczną, krospowidon, hydroksypropylocelulozę, disodu edetynian, talk, magnezu stearynian oraz barwnik żelaza tlenek czerwony (E 172) i aromat wiśniowy. Forma farmaceutyczna ułatwia podawanie pacjentom z trudnościami w połykaniu, a lek jest pakowany w blistry aluminium/aluminium po 28 tabletek, co zapewnia ochronę przed czynnikami zewnętrznymi i światłem, minimalizując degradację montelukastu. Okres ważności wynosi 2 lata od daty produkcji, pod warunkiem przechowywania w oryginalnym opakowaniu.
aspartam, celuloza mikrokrystaliczna, disodu edetynian, dysfagia, działanie przeczyszczające, fenyloalanina, fenyloketonuria, hydroksypropyloceluloza, krospowidon, mannitol, montelukast, montelukast sodowy, niezgodność farmaceutyczna, stearynian magnezu, tabletka do rozgryzania i żucia, tlenek żelaza czerwony - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Nutrineal PD4 (z 1,1% roztworem aminokwasów) –
Roztwór do dializy otrzewnowej Nutrineal PD4 zawierający 1,1% aminokwasów, o osmolarności 365 mOsmol/l i pH około 6,6, nie posiada danych klinicznych ani badań na zwierzętach dotyczących bezpieczeństwa stosowania u kobiet w ciąży i karmiących piersią. Preparat zawiera aminokwasy w określonych stężeniach, m.in. alaninę (951 mg/l), argininę (1071 mg/l), leucynę (1020 mg/l), lizynę (955 mg/l) oraz walinę (1393 mg/l), a także elektrolity: sód (132 mmol/l), wapń (1,25 mmol/l), magnez (0,25 mmol/l), chlorki (105 mmol/l) i mleczany (40 mmol/l). Brak jest danych dotyczących wpływu tych składników na rozwój płodu, przenikanie do mleka matki oraz płodność, co wymaga szczególnej ostrożności w stosowaniu u tych grup pacjentek.
alanina, aminokwasy, arginina, chlorki, chlorowodorek, dializa otrzewnowa, elektrolity, fenyloalanina, glicyna, histydyna, izoleucyna, karmienie piersią, laktacja, leucyna, lizyna, magnez, metionina, mleczany, Nutrineal PD4, osmolarność, prolina, przenikanie do mleka, roztwór aminokwasów, rozwój płodu, seryna, sód, treonina, tryptofan, tyrozyna, walina, wapń - Leksykon leków
Przedawkowanie – Dultavax nie mniej niż 2 j.m. + nie mniej niż 20 j.m. + 40 jednostek antygenu D + 8 jednostek antygenu D + 32 jednostki antygenu D/0,5 ml, 1 dawka (0,5 ml)
Szczepionka DULTAVAX, zawierająca toksoidy błoniczy (≥2 j.m.) i tężcowy (≥20 j.m.) adsorbowane na wodorotlenku glinu (0,35 mg Al³⁺) oraz inaktywowane wirusy poliomyelitis typów 1 (40 j. antygenu D), 2 (8 j. antygenu D) i 3 (32 j. antygenu D), jest podawana w dawce 0,5 ml jako zawiesina do wstrzykiwań. Charakterystyka produktu leczniczego nie przewiduje ryzyka przedawkowania, co wynika z kontrolowanego schematu dawkowania oraz formy podania, które minimalizują możliwość podania dawki większej niż zalecana. W literaturze medycznej brak jest opisów objawów czy dawek toksycznych związanych z nadmiernym podaniem tej szczepionki.
adiuwant, antygen D, bezpieczeństwo farmakoterapii, błonica, charakterystyka produktu leczniczego, działanie niepożądane, fenyloalanina, inaktywowany wirus polio, leczenie objawowe, poliomyelitis, szczepionka DULTAVAX, szczepionka przeciw błonicy tężcowi i poliomyelitis, tężec, toksoid błoniczy, toksoid tężcowy, wirus poliomyelitis, wodorotlenek glinu, zawiesina do wstrzykiwań - Leksykon leków
Skład i postać leku – Olimel N5E
OLIMEL N5E to trójkomorowa emulsja do infuzji, zawierająca roztwór glukozy z wapniem (28,75%), emulsję tłuszczową (20%) oraz roztwór aminokwasów z elektrolitami (8,2%), dostępna w pojemnościach 1500 ml, 2000 ml i 2500 ml. Po połączeniu komór otrzymuje się gotową emulsję o pH 6,4 i osmolarności 1120 mOsm/l, zawierającą odpowiednio 60-100 g tłuszczów (mieszanina oleju z oliwek i sojowego), 49,4-82,3 g aminokwasów oraz 172,5-287,5 g glukozy. Wartość energetyczna wynosi od 1490 do 2480 kcal, z proporcją energii niebiałkowej do azotu 165 kcal/g i stosunkiem energii glukoza/tłuszcze 53/47, przy 40% kalorii pochodzących z tłuszczów. Elektrolity zawarte w emulsji obejmują m.in. sód (52,5-87,5 mmol), potas (45-75 mmol), magnez (6-10 mmol) i wapń (5,3-8,8 mmol). Produkt wymaga aseptycznego połączenia trzech komór przed podaniem oraz może być wzbogacany o dodatkowe elektrolity, pierwiastki śladowe i witaminy, z zachowaniem odpowiednich środków ostrożności.
alanina, aminokwasy, arginina, chlorek magnezu, chlorek potasu, chlorek wapnia, elektrolity, emulsja do infuzji, emulsja tłuszczowa, fenyloalanina, fosfolipidy jaja kurzego, fosforany, glicerofosforan sodu, glukoza jednowodna, izoleucyna, leucyna, metionina, niezbędne kwasy tłuszczowe, osmolarność, pierwiastki śladowe, roztwór aminokwasów, roztwór glukozy, trójkomorowy worek, tryptofan, tyrozyna, walina, wartość energetyczna niebiałkowa, warunki aseptyczne, zator powietrzny - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – AuroMirta ORO 30 mg
Stosowanie mirtazapiny w postaci AuroMirta ORO u kobiet w wieku rozrodczym, planujących ciążę lub karmiących piersią wymaga szczegółowej oceny stosunku korzyści do ryzyka. Charakterystyka produktu leczniczego nie dostarcza szczegółowych danych dotyczących wpływu leku na płodność, ciążę oraz laktację, co nakłada obowiązek ostrożności i indywidualnego podejścia terapeutycznego. W przypadku ciąży, istnieje potencjalne ryzyko wad wrodzonych, powikłań okołoporodowych oraz zespołu odstawienia u noworodka, dlatego zaleca się stosowanie najmniejszej skutecznej dawki oraz ścisłe monitorowanie rozwoju płodu i stanu noworodka. Podobnie, podczas karmienia piersią, mirtazapina przenika do mleka matki, co może skutkować objawami niepożądanymi u dziecka, takimi jak nadmierna sedacja czy zaburzenia karmienia, co wymaga monitorowania i rozważenia alternatywnych metod leczenia.
- Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Montelukast Teva
Montelukast Teva, stosowany w terapii astmy, wymaga szczególnej ostrożności, zwłaszcza u dzieci w wieku 6 miesięcy do 2 lat, gdzie diagnoza astmy powinna być potwierdzona przez specjalistę. Lek nie jest przeznaczony do leczenia ostrych napadów astmy, które powinny być leczone wziewnymi krótko działającymi β-agonistami. W przypadku zwiększonego zapotrzebowania na te leki, konieczna jest pilna konsultacja lekarska. Montelukast nie może zastępować doustnych lub wziewnych kortykosteroidów, a brak jest danych pozwalających na redukcję dawki kortykosteroidów podczas jego stosowania. U pacjentów przyjmujących montelukast odnotowano rzadkie przypadki układowej eozynofilii i zespołu Churga-Strauss, szczególnie po zmniejszeniu lub odstawieniu kortykosteroidów, co wymaga monitorowania objawów takich jak eozynofilia, wysypka naczyniowa, pogorszenie funkcji płuc, powikłania kardiologiczne i neuropatia.
antagonista receptora leukotrienowego, astma przewlekła, eozynofilia układowa, fenyloalanina, fenyloketonuria, kortykosteroid wziewny, krótko działający β-agonista, lek przeciwastmatyczny, montelukast, nadwrażliwość na aspirynę, neuropatia, niesteroidowy lek przeciwzapalny, objawy płucne, powikłanie kardiologiczne, wysypka naczyniowa, zaburzenie neuropsychiatryczne, zapalenie naczyń krwionośnych, zespół Churga-Strauss - Leksykon substancji czynnych
Kwas klawulanowy – Przeciwwskazania stosowania
Kwas klawulanowy, stosowany w połączeniu z amoksycyliną, jest inhibitorem beta-laktamaz, chroniącym antybiotyki beta-laktamowe przed degradacją enzymatyczną. Bezwzględnymi przeciwwskazaniami do jego stosowania są: nadwrażliwość na kwas klawulanowy, amoksycylinę lub penicyliny, przebyta ciężka anafilaksja na inne antybiotyki beta-laktamowe (cefalosporyny, karbapenemy, monobaktamy) oraz wcześniejsze uszkodzenie wątroby lub żółtaczka indukowana przez amoksycylinę lub kwas klawulanowy. Ponadto, preparaty zawierające kwas klawulanowy mogą zawierać substancje pomocnicze, takie jak aspartam (E951) – 12,5 mg/5 ml w zawiesinach Amylan ES i Hiconcil combi, co stanowi przeciwwskazanie u pacjentów z fenyloketonurią, oraz siarczyny (np. w Amoksiklav QUICKTAB), które mogą wywoływać reakcje alergiczne, zwłaszcza u osób z astmą.
amoksycylina, anafilaksja, antybiotyk beta-laktamowy, aspartam, cefalosporyna, dysfagia, enzym bakteryjny, farmakokinetyka leku, fenyloalanina, fenyloketonuria, hepatotoksyczność, inhibitor beta-laktamaz, karbapenem, kwas klawulanowy, monobaktam, nadwrażliwość, niewydolność nerek, obrzęk krtani, penicylina, polekowe uszkodzenie wątroby, reakcja anafilaktyczna, skurcz oskrzeli, spadek ciśnienia tętniczego, substancja pomocnicza, wstrząs, zaburzenie czynności wątroby, zakażenie bakteryjne, zapalenie wątroby, żółtaczka, żółtaczka cholestatyczna - Leksykon substancji czynnych
Wirus wścieklizny – Przeciwwskazania stosowania
Preparat immunizacyjny Verorab zawiera inaktywowany wirus wścieklizny szczep Wistar Rabies PM/WI38 1503-3M w dawce 3,25 j.m., namnażany w komórkach VERO i inaktywowany, co zapewnia jego bezpieczeństwo. Przeciwwskazania do szczepienia profilaktycznego obejmują nadwrażliwość na inaktywowany wirus, substancje pomocnicze (w tym fenyloalaninę w ilości 4,1 µg), antybiotyki takie jak polimyksyna B, streptomycyna, neomycyna oraz inne szczepionki o podobnym składzie. Czasowe przeciwwskazania to gorączka i ostra choroba, które wymagają odroczenia szczepienia do ustąpienia objawów. Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów z fenyloketonurią ze względu na obecność fenyloalaniny, choć jej ilość jest zazwyczaj klinicznie nieistotna.
fenyloalanina, fenyloketonuria, inaktywowany wirus, komórki Vero, nadwrażliwość na antybiotyki, nadwrażliwość na substancję czynną, nadwrażliwość na substancje pomocnicze, neomycyna, polimyksyna B, postępowanie przeciwwstrząsowe, preparat immunizacyjny, streptomycyna, szczep Wistar Rabies, szczepienie poekspozycyjne, szczepienie profilaktyczne, szczepionka przeciwko wściekliźnie, test ELISA, wirus wścieklizny - Leksykon leków
Przeciwwskazania – AzitroLEK 200 mg/5 ml
AzitroLEK to antybiotyk makrolidowy dostępny w formie proszku do sporządzania zawiesiny doustnej o stężeniach 100 mg/5 ml oraz 200 mg/5 ml azytromycyny dwuwodnej. Lek jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na azytromycynę, erytromycynę, inne makrolidy (np. klarytromycynę, roksytromycynę) oraz ketolidy (np. telitromycynę), a także na substancje pomocnicze preparatu. Zawiera sacharozę (3,82 g/5 ml w 100 mg i 3,71 g/5 ml w 200 mg), aspartam (0,030 g/5 ml), alkohol benzylowy (do 410 ng/5 ml) oraz siarczyny (do 85 ng/5 ml), co wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z cukrzycą, fenyloketonurią, astmą oskrzelową oraz u niemowląt, zwłaszcza wcześniaków.
alkohol benzylowy, antybiotyk ketolidowy, antybiotyk makrolidowy, aspartam, astma oskrzelowa, azytromycyna, azytromycyna dwuwodna, cukrzyca, duszność, erytromycyna, fenyloalanina, fenyloketonuria, klarytromycyna, nadwrażliwość, nietolerancja sacharozy, objaw anafilaktyczny, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, roksytromycyna, sacharoza, siarczyny, skurcz oskrzeli, świąd, telitromycyna, wysypka skórna - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Niquitin
Lek NiQuitin, zawierający 2 mg nikotyny w pastylce do ssania, wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z niekontrolowanym nadciśnieniem tętniczym, schorzeniami układu sercowo-naczyniowego (w tym stabilną dławicą piersiową, niewydolnością serca, zaburzeniami krążenia mózgowego), guzem chromochłonnym nadnerczy oraz nadczynnością tarczycy, ze względu na potencjalne nasilenie objawów i ryzyko wzrostu ciśnienia tętniczego. U pacjentów z umiarkowanymi do ciężkich zaburzeniami czynności wątroby i/lub nerek może dochodzić do zmniejszonego klirensu nikotyny i jej metabolitów, co zwiększa ryzyko działań niepożądanych. Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów z cukrzycą, u których stosowanie NiQuitin może powodować większe wahania stężenia glukozy we krwi, wymagając częstszej kontroli glikemii. W przypadku hospitalizowanych pacjentów z niestabilnością hemodynamiczną po zawale mięśnia sercowego, ciężkich zaburzeniach rytmu serca lub udarze mózgu, zaleca się zaprzestanie palenia bez farmakologicznego wsparcia, jednak w razie konieczności stosowania NiQuitin wymagana jest ścisła kontrola lekarska i monitorowanie ciśnienia tętniczego.
aspartam, cukrzyca, dławica piersiowa, fenyloalanina, fenyloketonuria, guz chromochłonny nadnerczy, katecholamina, klirens nikotyny, lek przeciwdrgawkowy, mannitol, naczynie obwodowe, nadciśnienie tętnicze, nadczynność tarczycy, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, niewydolność serca, nikotyna, nikotynowa terapia zastępcza, padaczka, skurcz naczyń, stężenie glukozy, udar mózgowy, układ sercowo-naczyniowy, wrzód trawienny, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie krążenia mózgowego, zaburzenie rytmu serca, zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie jamy ustnej, zapalenie przełyku, zatrucie nikotyną, zawał mięśnia sercowego, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Recigar
Produkt leczniczy Recigar zawierający 1,5 mg cytyzyny jest wskazany wyłącznie dla pacjentów zdecydowanych na całkowite zaprzestanie palenia tytoniu. Należy unikać jednoczesnego stosowania Recigar i kontynuacji palenia lub innych źródeł nikotyny ze względu na ryzyko nasilenia działań niepożądanych nikotynowych. Szczególną ostrożność zaleca się u pacjentów z chorobami układu sercowo-naczyniowego (np. choroba niedokrwienna serca, niewydolność serca, nadciśnienie tętnicze), zaburzeniami endokrynologicznymi (np. guz chromochłonny nadnerczy, nadczynność tarczycy, cukrzyca), chorobami układu pokarmowego (np. choroba wrzodowa, refluks) oraz zaburzeniami psychicznymi, w tym schizofrenią. Ponadto, zaprzestanie palenia może wpływać na metabolizm leków metabolizowanych przez cytochrom CYP1A2, prowadząc do wzrostu ich stężenia w osoczu, co jest istotne klinicznie zwłaszcza dla leków o wąskim indeksie terapeutycznym, takich jak teofilina, takryna, klozapina i ropinirol.
choroba Alzheimera, choroba niedokrwienna serca, choroba Parkinsona, choroba refluksowa przełyku, choroba wrzodowa żołądka, cukrzyca, cytochrom CYP1A2, depresja, fenyloalanina, fenyloketonuria, flekainid, fluwoksamina, guz chromochłonny nadnerczy, imipramina, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, klomipramina, klozapina, lek antyarytmiczny, lek przeciwpsychotyczny, lek trójpierścieniowy przeciwdepresyjny, miażdżyca tętnic, myśli samobójcze, nadciśnienie tętnicze, nadczynność tarczycy, niewydolność serca, obniżenie nastroju, olanzapina, opioid, pentazocyna, POChP, ropinirol, schizofrenia, teofilina, zaburzenie psychiczne - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Olanzapina Viatris 20 mg
Olanzapina Viatris to lek przeciwpsychotyczny dostępny w formie tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej, dostępny w dawkach 5 mg, 10 mg, 15 mg oraz 20 mg. Preparat jest wskazany głównie do leczenia schizofrenii, zarówno w fazie ostrej, jak i w terapii długoterminowej podtrzymującej u pacjentów wykazujących odpowiedź kliniczną. Ponadto, olanzapina znajduje zastosowanie w leczeniu umiarkowanych do ciężkich epizodów manii w przebiegu choroby afektywnej dwubiegunowej oraz w profilaktyce nawrotów tej choroby u pacjentów z wcześniejszą pozytywną odpowiedzią na leczenie. Forma tabletek ulegających rozpadowi jest szczególnie korzystna u pacjentów z trudnościami w połykaniu, obniżoną współpracą terapeutyczną, ryzykiem ukrywania lub wypluwania leku oraz w ostrych fazach choroby z nasilonymi objawami psychotycznymi.
aspartam, choroba afektywna dwubiegunowa, dysfagia, działanie niepożądane, epizod manii, fenyloalanina, fenyloketonuria, leczenie podtrzymujące, lek przeciwpsychotyczny, objaw psychotyczny, olanzapina, ostra faza schizofrenii, profilaktyka nawrotów, schizofrenia, tabletka ulegająca rozpadowi, zaburzenie psychiczne - Leksykon substancji czynnych
Toksoid błoniczy – Właściwości farmakokinetyczne
Toksoid błoniczy jest kluczowym składnikiem szczepionek przeciw błonicy, występującym w dawkach nie mniejszych niż 2 j.m. w preparatach dla dorosłych i młodzieży oraz co najmniej 30 j.m. w szczepionkach dla dzieci. Występuje w formie zawiesiny do wstrzykiwań, adsorbowany na solach glinu (wodorotlenek glinu, fosforan glinu lub ich kombinacja), z zawartością aluminium w zakresie 0,2–0,7 mg na dawkę. Toksoid błoniczy jest produkowany z hodowli Corynebacterium diphtheriae, poddawany detoksykacji i oczyszczaniu, a w szczepionkach mogą występować śladowe ilości formaldehydu, glutaraldehydu, antybiotyków (neomycyna, streptomycyna, polimyksyna B) oraz albuminy surowicy bydlęcej. Charakterystyka farmakokinetyczna toksoidu błoniczego nie jest standardowo oceniana i w dokumentacji preparatów takich jak Adacel, Boostrix, Infanrix-IPV czy Tetraxim wskazuje się, że ocena ta nie jest wymagana.
albumina surowicy bydlęcej, ampułko-strzykawka, antygen krztuśca, charakterystyka produktu leczniczego, Corynebacterium diphtheriae, detoksykacja, fenyloalanina, formaldehyd, fosforan glinu, glutaraldehyd, inaktywowany wirus polio, jednostka międzynarodowa, kwas para-aminobenzoesowy, neomycyna, ocena farmakokinetyczna, polimyksyna B, przedział ufności, streptomycyna, szczepionka adsorbowana, szczepionka przeciw błonicy, toksoid błoniczy, toksoid tężcowy, wodorotlenek glinu, zawiesina do wstrzykiwań - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Olanzapine Lekam 5 mg
Podczas kwalifikacji pacjenta do terapii produktem Olanzapine Lekam, zawierającym olanzapinę w dawkach 5 mg, 10 mg, 15 mg oraz 20 mg w formie tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej, kluczowe jest wykluczenie bezwzględnych przeciwwskazań. Lek jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na olanzapinę lub substancje pomocnicze, w tym aspartam, którego zawartość wynosi odpowiednio 1,5 mg, 3 mg, 4,5 mg i 6 mg w dawkach 5 mg, 10 mg, 15 mg i 20 mg. Ponadto, olanzapina nie powinna być stosowana u pacjentów z rozpoznanym ryzykiem jaskry z wąskim kątem przesączania, ze względu na potencjalne ryzyko zaostrzenia objawów lub wywołania ostrego napadu jaskry.
aspartam, badanie przedmiotowe, dawka 5 mg, działanie niepożądane, fenyloalanina, fenyloketonuria, jaskra z wąskim kątem przesączania, nadwrażliwość na substancję czynną, olanzapina, Olanzapine Lekam, ostry napad jaskry, reakcja anafilaktyczna, schorzenie współistniejące, substancja pomocnicza, sytuacja kliniczna, tabletka ulegająca rozpadowi w jamie ustnej, właściwość farmakologiczna - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Tetraxim 1 dawka (0,5 ml)
W kontekście szczepionki TETRAXIM, zawierającej toksoid błoniczy (≥20 j.m., 30 Lf), toksoid tężcowy (≥40 j.m., 10 Lf), antygeny Bordetella pertussis (toksoid krztuścowy 25 µg, hemaglutynina włókienkowa 25 µg) oraz inaktywowany wirus polio (typ 1: 29 jednostek antygenu D, typ 2: 7 jednostek, typ 3: 26 jednostek), producent jednoznacznie wskazuje, że kwestia wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn nie ma zastosowania. Wynika to z charakteru preparatu oraz jego przeznaczenia dla populacji pediatrycznej, która ze względu na wiek nie prowadzi pojazdów ani nie obsługuje maszyn. Informacja ta jest zawarta w punkcie 4.7 Charakterystyki Produktu Leczniczego i stanowi istotny element w procesie kwalifikacji do szczepienia, zwalniając lekarza z konieczności podejmowania dodatkowych działań w zakresie oceny zdolności do prowadzenia pojazdów po podaniu szczepionki.
bezpieczeństwo farmakoterapii, błonica tężec krztusiec, Bordetella pertussis, działania niepożądane farmakoterapii, fenyloalanina, fenyloketonuria, funkcje psychomotoryczne, glutaraldehyd, hemaglutynina włókienkowa, kwalifikacja do szczepienia, neomycyna, polimyksyna B, poliomyelitis inaktywowany, reakcja ogólnoustrojowa, streptomycyna, toksoid błoniczy, toksoid krztuścowy, toksoid tężcowy, wirus polio inaktywowany, zawiesina do wstrzykiwań - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Havrix 720 Junior nie mniej niż 720 jednostek ELISA wirusa zapalenia wątroby typu A, szczep HM175/0,5 ml; 1 dawka (0,5 ml)
Havrix 720 Junior to inaktywowana, adsorbowana szczepionka przeciw wirusowemu zapaleniu wątroby typu A, zawierająca co najmniej 720 jednostek ELISA wirusa HM175 na dawkę 0,5 ml. Szczepionka jest przeznaczona dla dzieci i młodzieży w wieku od 1 do 18 lat (do ukończenia 19. roku życia) i podawana domięśniowo – w mięsień naramienny u starszych dzieci i młodzieży oraz w przednio-boczną część uda u małych dzieci. W przypadku pacjentów z małopłytkowością lub zaburzeniami krzepnięcia dopuszcza się podanie podskórne z zaleceniem ucisku miejsca iniekcji przez co najmniej 2 minuty, aby zminimalizować ryzyko krwawienia. Szczepionka zawiera 0,25 mg uwodnionego wodorotlenku glinu (Al³⁺) jako adiuwant oraz 83 µg fenyloalaniny na dawkę.
dawka uzupełniająca, działanie ochronne, fenyloalanina, inaktywowany wirus, iniekcja, jednostka ELISA, komórki diploidalne MRC-5, małopłytkowość, mięsień naramienny, podanie domięśniowe, podanie podskórne, przednio-boczna część uda, szczepienie pierwotne, szczepionka adsorbowana, wirusowe zapalenie wątroby typu A, wodorotlenek glinu uwodniony, zaburzenie krzepnięcia, zawiesina do wstrzykiwań - Leksykon leków
Skład i postać leku – Omegaflex special bez elektrolitów
Omegaflex special bez elektrolitów to trzykomorowa emulsja do infuzji dożylnej, przeznaczona do kompletnego żywienia pozajelitowego, zawierająca aminokwasy, glukozę oraz tłuszcze, w tym kwasy omega-3. Produkt dostępny jest w objętościach 625 ml, 1000 ml, 1250 ml i 1875 ml, dostarczając odpowiednio: aminokwasy od 35,0 g do 105,1 g, azot od 5 g do 15 g, glukozę od 90 g do 270 g oraz tłuszcze od 25 g do 75 g. Wartość energetyczna waha się od 740 kcal (3090 kJ) do 2215 kcal (9265 kJ) w zależności od objętości. Preparat charakteryzuje się osmolalnością 1840 mOsm/kg, pH 5,0-6,0 oraz wymaga aseptycznego wymieszania zawartości komór przed podaniem, co skutkuje powstaniem jednolitej emulsji typu olej w wodzie.
alanina, alanylo-glutamina, aminokwas, arginina, emulsja do infuzji dożylnej, emulsja mlecznobiała, emulsja tłuszczowa, fenyloalanina, fosfolipidy, glicerol, glicyna, histydyna, izoleucyna, kwas asparaginowy, kwas cytrynowy, kwas glutaminowy, kwas tłuszczowy omega-3, leucyna, lizyna, metionina, mikroelement, oleinian sodu, olej sojowy, osmolalność, osmolarność, pierwiastek śladowy, prolina, roztwór aminokwasów, seryna, tokoferol, treonina, triglicerydy kwasów omega-3, triglicerydy kwasów tłuszczowych, tryptofan, walina, wodorotlenek sodu, żywienie pozajelitowe - Leksykon leków
Działania niepożądane – Nephrotect
Nephrotect to roztwór do infuzji aminokwasów stosowany w żywieniu pozajelitowym, o stężeniu 10% (0,1 g/ml), zawierający 100 g/l aminokwasów i 16,3 g/l azotu, co odpowiada wartości energetycznej 1600 kJ/l (400 kcal/l). Preparat charakteryzuje się zbilansowanym składem aminokwasów, w tym aminokwasów rozgałęzionych (L-izoleucyna 5,80 g/l, L-leucyna 12,80 g/l, L-walina 8,70 g/l), zasadowych (L-lizyna 12,00 g/l, L-arginina 8,20 g/l, L-histydyna 9,80 g/l), zawierających siarkę (L-metionina 2,00 g/l, N-acetylo-L-cysteina odpowiadająca 0,40 g L-cysteiny/l), aromatycznych (L-fenyloalanina 3,50 g/l, L-tyrozyna 0,60 g/l, N-glicylo-L-tyrozyna 3,16 g/l) oraz innych aminokwasów (np. L-treonina 8,20 g/l, L-tryptofan 3,00 g/l). Formuła preparatu zapewnia odpowiednie wsparcie metaboliczne bez ryzyka działań niepożądanych przy prawidłowym stosowaniu.
acetylocysteina, alanina, aminokwasy aromatyczne, aminokwasy rozgałęzione, aminokwasy siarkowe, aminokwasy zasadowe, arginina, działanie niepożądane, fenyloalanina, glicylotyrozyna, glicyna, histydyna, izoleucyna, kompozycja aminokwasów, leucyna, metionina, octan lizyny, personel medyczny, profil bezpieczeństwa, prolina, roztwór do infuzji, seryna, stosunek korzyści do ryzyka, treonina, tryptofan, tyrozyna, walina, wartość energetyczna, zawartość azotu, żywienie pozajelitowe