Specjalne ostrzeżenia
Recigar
Produkt leczniczy Recigar zawierający 1,5 mg cytyzyny jest wskazany wyłącznie dla pacjentów zdecydowanych na całkowite zaprzestanie palenia tytoniu. Należy unikać jednoczesnego stosowania Recigar i kontynuacji palenia lub innych źródeł nikotyny ze względu na ryzyko nasilenia działań niepożądanych nikotynowych. Szczególną ostrożność zaleca się u pacjentów z chorobami układu sercowo-naczyniowego (np. choroba niedokrwienna serca, niewydolność serca, nadciśnienie tętnicze), zaburzeniami endokrynologicznymi (np. guz chromochłonny nadnerczy, nadczynność tarczycy, cukrzyca), chorobami układu pokarmowego (np. choroba wrzodowa, refluks) oraz zaburzeniami psychicznymi, w tym schizofrenią. Ponadto, zaprzestanie palenia może wpływać na metabolizm leków metabolizowanych przez cytochrom CYP1A2, prowadząc do wzrostu ich stężenia w osoczu, co jest istotne klinicznie zwłaszcza dla leków o wąskim indeksie terapeutycznym, takich jak teofilina, takryna, klozapina i ropinirol.
Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania
Produkt leczniczy Recigar (1,5 mg cytyzyny) powinien być stosowany wyłącznie przez osoby, które poważnie zamierzają zerwać z nałogiem nikotynowym. Pacjenci muszą być świadomi, że jednoczesne przyjmowanie produktu leczniczego i kontynuacja palenia tytoniu lub stosowania innych produktów zawierających nikotynę może prowadzić do nasilenia działań niepożądanych nikotyny.1
Stosowanie u pacjentów z chorobami współistniejącymi
Należy zachować szczególną ostrożność podczas stosowania produktu Recigar u pacjentów z następującymi schorzeniami:2
- Choroby układu sercowo-naczyniowego – choroba niedokrwienna serca, niewydolność serca, nadciśnienie tętnicze, miażdżyca tętnic i inne choroby naczyń obwodowych
- Zaburzenia endokrynologiczne – guz chromochłonny nadnerczy, nadczynność tarczycy, cukrzyca
- Choroby układu pokarmowego – choroba wrzodowa żołądka i dwunastnicy, choroba refluksowa przełyku
- Zaburzenia psychiczne – schizofrenia
Wpływ zaprzestania palenia na metabolizm leków
Zaprzestanie palenia tytoniu może istotnie wpływać na metabolizm niektórych leków. Wielopierścieniowe węglowodory aromatyczne zawarte w dymie tytoniowym indukują metabolizm leków metabolizowanych przez cytochrom CYP1A2 (i prawdopodobnie również CYP 1A1). Odstawienie tytoniu może prowadzić do spowolnienia metabolizmu tych leków, co w konsekwencji skutkuje wzrostem ich stężenia w krwi.3
Zjawisko to ma szczególne znaczenie kliniczne w przypadku leków o wąskim indeksie terapeutycznym, takich jak:4
- Teofilina – lek stosowany w leczeniu astmy i POChP
- Takryna – lek stosowany w chorobie Alzheimera
- Klozapina – lek przeciwpsychotyczny
- Ropinirol – lek stosowany w chorobie Parkinsona
Stężenia w osoczu innych produktów leczniczych metabolizowanych częściowo przez CYP1A2 również mogą wzrastać po zaprzestaniu palenia. Dotyczy to takich leków jak:5
- Imipramina – lek przeciwdepresyjny z grupy trójpierścieniowych leków przeciwdepresyjnych
- Olanzapina – lek przeciwpsychotyczny
- Klomipramina – lek przeciwdepresyjny
- Fluwoksamina – lek przeciwdepresyjny z grupy selektywnych inhibitorów wychwytu zwrotnego serotoniny
Należy jednak zaznaczyć, że brak jest jednoznacznych danych potwierdzających tę hipotezę, a potencjalne znaczenie kliniczne tego działania dla wyżej wymienionych leków nie zostało w pełni poznane. Dostępne dane wskazują również, że metabolizm flekainidu (lek antyarytmiczny) i pentazocyny (opioidowy lek przeciwbólowy) może być indukowany przez palenie tytoniu.6
Ryzyko zaburzeń neuropsychiatrycznych
Lekarze powinni mieć świadomość, że u pacjentów odzwyczajających się od nikotyny mogą wystąpić objawy odstawienia, w tym obniżenie nastroju, które w rzadkich przypadkach może prowadzić do myśli samobójczych i prób samobójczych. Ryzyko to występuje niezależnie od stosowania terapii antynikotynowej.7
Szczególną uwagę należy zachować w przypadku pacjentów z chorobami psychicznymi w wywiadzie. Zaprzestanie palenia lub stosowania produktów zawierających nikotynę, z zastosowaniem farmakoterapii lub bez niej, może wiązać się z zaostrzeniem wcześniej istniejących chorób psychicznych (np. depresji). Pacjentom z zaburzeniami psychicznymi w wywiadzie należy udzielić odpowiedniego wsparcia i porad.8
Kobiety w wieku rozrodczym
Kobiety w wieku rozrodczym stosujące Recigar muszą używać skutecznej metody antykoncepcji podczas leczenia. Jest to szczególnie istotny wymóg bezpieczeństwa terapii.9
Informacje o substancjach pomocniczych
Produkt leczniczy Recigar zawiera aspartam (E951) w ilości 0,12 mg w każdej tabletce powlekanej. Aspartam jest źródłem fenyloalaniny i może być szkodliwy dla pacjentów z fenyloketonurią – rzadką chorobą genetyczną, w której fenyloalanina gromadzi się w organizmie z powodu braku enzymu niezbędnego do jej prawidłowego metabolizmu.10
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania