erytromycyna
Erytromycyna to antybiotyk makrolidowy o szerokim spektrum działania przeciwbakteryjnego, stosowany w leczeniu zakażeń wywołanych przez wrażliwe bakterie Gram-dodatnie, niektóre Gram-ujemne oraz patogeny atypowe. Mechanizm działania erytromycyny polega na hamowaniu syntezy białek bakteryjnych poprzez wiązanie się z podjednostką 50S rybosomu.
Lek ten znajduje zastosowanie w leczeniu zakażeń dróg oddechowych, skóry i tkanek miękkich, a także stanowi alternatywę dla pacjentów uczulonych na penicyliny. Erytromycyna wykorzystywana jest również w leczeniu krztuśca, błonicy, kiły wczesnej oraz zakażeń wywołanych przez Chlamydia i Mycoplasma. W gastroenterologii stosuje się ją jako prokinetyk ze względu na zdolność stymulowania motoryki przewodu pokarmowego.
Do najczęstszych działań niepożądanych erytromycyny należą dolegliwości żołądkowo-jelitowe (nudności, wymioty, bóle brzucha, biegunka), reakcje alergiczne oraz wydłużenie odstępu QT. Szczególną ostrożność należy zachować przy jednoczesnym stosowaniu z lekami metabolizowanymi przez cytochrom P450 3A4, gdyż erytromycyna jest silnym inhibitorem tego enzymu, co może prowadzić do istotnych klinicznie interakcji lekowych.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przeciwwskazania – Mycosyst 200 mg
Przeciwwskazania do stosowania flukonazolu w preparacie Mycosyst (200 mg, kapsułki) obejmują przede wszystkim nadwrażliwość na flukonazol, inne azole oraz substancje pomocnicze, w tym laktozę bezwodną (148,5 mg/kapsułka). Lek jest bezwzględnie przeciwwskazany u pacjentów przyjmujących terfenadynę w dawkach ≥400 mg/dobę ze względu na ryzyko poważnych interakcji farmakologicznych. Szczególną ostrożność należy zachować przy jednoczesnym stosowaniu leków wydłużających odstęp QT i metabolizowanych przez CYP3A4, takich jak cyzapryd, astemizol, pimozyd, chinidyna oraz erytromycyna, gdyż flukonazol może zwiększać ich stężenia do toksycznych poziomów, co grozi arytmiami, w tym torsade de pointes.
antybiotyk makrolidowy, astemizol, chinidyna, cytochrom P450 3A4, cyzapryd, erytromycyna, interakcja farmakologiczna, laktoza bezwodna, lek prokinetyczny, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwgrzybiczy, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwpsychotyczny, nadwrażliwość na flukonazol, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, odstęp QT, pimozyd, terfenadyna, torsade de pointes, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, związek azolowy - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Aknemycin 20 mg/g
Preparat Aknemycin w postaci płynu na skórę zawiera erytromycynę w stężeniu 20 mg/g oraz etanol jako substancję pomocniczą w ilości 759 mg/ml. Ze względu na miejscową aplikację i minimalną absorpcję ogólnoustrojową, lek ten nie wywiera wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych ani obsługi maszyn. Charakterystyka Produktu Leczniczego potwierdza brak upośledzenia funkcji psychomotorycznych, koncentracji czy czasu reakcji podczas stosowania preparatu zgodnie z zaleceniami. Pomimo obecności alkoholu etylowego, jego ilość i droga podania nie powodują efektów ogólnoustrojowych mogących zaburzać sprawność poznawczą lub motoryczną.
absorpcja ogólnoustrojowa, alkohol etylowy, antybiotyk makrolidowy, aplikacja na skórę, bezpieczeństwo farmakoterapii, charakterystyka produktu leczniczego, działanie niepożądane, erytromycyna, etanol, funkcja poznawcza, lek dermatologiczny, płyn na skórę, poradnictwo farmakoterapeutyczne, postać farmaceutyczna, sprawność psychomotoryczna, substancja czynna, substancja pomocnicza, trądzik pospolity - Leksykon leków
Interakcje leku – Falsigra 100 mg
Syldenafil, metabolizowany głównie przez izoenzym CYP3A4 oraz w mniejszym stopniu CYP2C9, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne, które mogą znacząco wpływać na jego stężenie w surowicy i bezpieczeństwo stosowania. Silne inhibitory CYP3A4, takie jak rytonawir (500 mg 2x/dobę) i sakwinawir (1200 mg 3x/dobę), powodują odpowiednio 11-krotne i ponad dwukrotne zwiększenie AUC syldenafilu (100 mg), co wymaga ograniczenia dawki syldenafilu do maksymalnie 25 mg na 48 godzin lub unikania jednoczesnego stosowania. Erytromycyna (500 mg 2x/dobę) zwiększa AUC o 182%, natomiast azytromycyna (500 mg/dobę) nie wykazuje istotnego wpływu. Cymetydyna (800 mg) podnosi stężenie syldenafilu o 56%. Nie stwierdzono istotnych interakcji z lekami metabolizowanymi przez CYP2C9 (tolbutamid, warfaryna) ani z inhibitorami CYP2D6, tiazydowymi i pętlowymi diuretykami, inhibitorami ACE, beta-adrenolitykami czy antagonistami kanału wapniowego, choć u pacjentów z nadciśnieniem jednoczesne stosowanie syldenafilu (100 mg) i amlodypiny powodowało dodatkowe obniżenie ciśnienia tętniczego o 8/7 mmHg (skurczowe/rozkurczowe).
amlodypina, antagonista angiotensyny II, antagonista kanału wapniowego, azotan, azytromycyna, cymetydyna, cytochrom P450, dipirydamol, diuretyk pętlowy, doksazosyna, erytromycyna, inhibitor CYP2C9, inhibitor CYP2D6, inhibitor cytochromu P450, inhibitor konwertazy angiotensyny, inhibitor P450, inhibitory CYP3A4, itrakonazol, izoenzym CYP3A4, ketokonazol, kwas acetylosalicylowy, łagodny rozrost gruczołu krokowego, lek alfa-adrenolityczny, lek beta-adrenolityczny, lek moczopędny tiazydowy, lek przeciwnadciśnieniowy, niedociśnienie ortostatyczne, nikorandyl, rytonawir, sakwinawir, sok grejpfrutowy, syldenafil, teofilina, tolbutamid, warfaryna, wazodilatacja - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Etiagen 100 mg
Przy kwalifikacji pacjenta do terapii kwetiapiną w formie preparatu Etiagen, kluczowe jest uwzględnienie bezwzględnych przeciwwskazań, w tym nadwrażliwości na kwetiapinę (kwetiapina fumaranu) oraz na substancje pomocnicze, zwłaszcza laktozę jednowodną, której zawartość wynosi 4,50 mg w dawce 25 mg, 18,00 mg w dawce 100 mg oraz 36,00 mg w dawce 200 mg. Istotne jest także monitorowanie zawartości sodu w preparacie (od około 0,22 mg do 1,74 mg w zależności od dawki), co ma znaczenie u pacjentów na diecie z ograniczeniem sodu. Preparat występuje w tabletkach powlekanych o charakterystycznym wyglądzie dla każdej dawki, co ułatwia identyfikację i dawkowanie.
antybiotyk makrolidowy, azolowy lek przeciwgrzybiczny, działanie hipotensyjne, erytromycyna, fumaran kwetiapiny, inhibitor cytochromu P450 3A4, inhibitor proteazy HIV, kwetiapina, laktoza jednowodna, lek przeciwdepresyjny, nadwrażliwość na substancje pomocnicze, nefazodon, nietolerancja laktozy, tabletka powlekana, zakażenie grzybicze - Leksykon leków
Interakcje leku – Fluticomb (25 mcg + 250 mcg)/dawkę odmierzoną
Fluticomb, zawierający salmeterol (25 µg) i flutykazon propionian (50, 125 lub 250 µg) na dawkę odmierzoną, wykazuje istotne interakcje farmakologiczne, które należy uwzględnić w terapii pacjentów z astmą. β-adrenolityki, zarówno wybiórcze, jak i niewybiórcze, mogą antagonizować działanie salmeterolu i są przeciwwskazane u chorych na astmę bez innych wskazań. Jednoczesne stosowanie innych β₂-agonistów może prowadzić do efektu addycyjnego i nasilenia działań niepożądanych. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko hipokaliemii, nasilanej przez pochodne ksantyny, glikokortykosteroidy i leki moczopędne, co wymaga monitorowania stężenia potasu w surowicy. Silne inhibitory CYP3A4 (np. ketokonazol 400 mg/dobę, rytonawir 100 mg 2x/dobę) znacząco zwiększają stężenia salmeterolu i flutykazonu, co może prowadzić do wydłużenia odstępu QTc, kołatania serca, zespołu Cushinga oraz supresji czynności kory nadnerczy. W związku z tym jednoczesne stosowanie tych leków jest przeciwwskazane, chyba że korzyści przewyższają ryzyko.
aminofilina, atenolol, beta2-agonista, erytromycyna, flutykazonu propionian, formoterol, furosemid, hipokaliemia, hydrochlorotiazyd, inhibitor CYP3A4, itrakonazol, ketokonazol, kobicystat, kołatanie serca, lek moczopędny, leki beta-adrenolityczne, metoprolol, pochodne ksantyny, propranolol, receptory beta-adrenergiczne, rytonawir, salbutamol, salmeterol, skurcz oskrzeli, steroid, supresja nadnerczy, telitromycyna, teofilina, wydłużenie odstępu QTc, zahamowanie czynności kory nadnerczy, zespół Cushinga - Leksykon leków
Interakcje leku – Xancodal 60 mg
Oksykodon, główny składnik produktu Xancodal, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które mogą znacząco wpływać na jego skuteczność i bezpieczeństwo stosowania. Szczególnie istotne są interakcje z lekami działającymi depresyjnie na ośrodkowy układ nerwowy (np. benzodiazepiny, neuroleptyki, leki nasenne), które zwiększają ryzyko sedacji, zahamowania oddechu i śpiączki. Równoczesne stosowanie z inhibitorami MAO, lekami serotoninergicznymi (SSRI, SNRI) może prowadzić do zespołu serotoninowego, wymagając często redukcji dawki oksykodonu. Ponadto, oksykodon metabolizowany jest głównie przez CYP3A4 i częściowo przez CYP2D6, co powoduje, że inhibitory CYP3A4 (np. itrakonazol, worykonazol, klarytromycyna) mogą zwiększać AUC oksykodonu nawet do 3,6-krotnie, natomiast induktory CYP3A4 (np. ryfampicyna, karbamazepina, ziele dziurawca) mogą obniżać stężenie oksykodonu w osoczu nawet o 86%, co wymaga odpowiedniej korekty dawki.
antybiotyk makrolidowy, azolowy lek przeciwgrzybiczny, benzodiazepina, chinidyna, cymetydyna, CYP2D6, CYP3A4, erytromycyna, fenytoina, hiperrefleksja, hipertermia, induktor CYP3A4, inhibitor CYP2D6, inhibitor monoaminooksydazy, inhibitor proteazy, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny, itrakonazol, karbamazepina, ketokonazol, klarytromycyna, lek przeciwcholinergiczny, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwzakrzepowy, międzynarodowy współczynnik znormalizowany, neuroleptyk, oksykodon, ośrodkowy układ nerwowy, paroksetyna, pochodna fenotiazyny, ryfampicyna, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, telitromycyna, toksyczność serotoninowa, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, warfaryna, worykonazol, zahamowanie czynności oddechowej, zespół serotoninowy, ziele dziurawca - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Flumycon 50 mg
Flumycon, zawierający flukonazol w dawkach 50 mg, 100 mg, 150 mg oraz 200 mg, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na flukonazol lub inne azole, ze względu na ryzyko reakcji krzyżowych. Preparat zawiera laktozę jednowodną w ilościach od 47 mg (50 mg kapsułka) do 188 mg (200 mg kapsułka), co wymaga ostrożności u osób z nietolerancją laktozy. Dodatkowo kapsułki 200 mg zawierają 0,090 mg azorubiny (E122), potencjalnego alergenu. Kluczowe jest wykluczenie jednoczesnego stosowania Flumyconu z lekami wydłużającymi odstęp QT i metabolizowanymi przez CYP3A4, takimi jak terfenadyna (przy dawkach flukonazolu ≥400 mg/dobę), cyzapryd, astemizol, pimozyd, chinidyna oraz erytromycyna, ze względu na ryzyko groźnych zaburzeń rytmu serca.
antybiotyk makrolidowy, astemizol, azorubina, chinidyna, cytochrom P450 3A4, cyzapryd, erytromycyna, flukonazol, Flumycon, interakcja lekowa, kapsułka twarda, laktoza jednowodna, lek antyarytmiczny, lek prokinetyczny, lek przeciwgrzybiczny, lek przeciwhistaminowy, nadwrażliwość na flukonazol, neuroleptyk, nietolerancja laktozy, pimozyd, reakcja alergiczna, terapia przeciwgrzybicza, terfenadyna, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia rytmu serca, zapis EKG, związki azolowe - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Aknemycin 20 mg/g
Ocena wpływu leków na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn jest kluczowa w praktyce klinicznej, a informacje te zawarte są w punkcie 4.7 Charakterystyki Produktu Leczniczego (ChPL). W przypadku maści Aknemycin zawierającej erytromycynę w stężeniu 20 mg/g, preparat nie wykazuje wpływu na zdolności psychomotoryczne pacjenta. Wynika to z miejscowego zastosowania leku, który działa lokalnie bez istotnego działania ogólnoustrojowego, co minimalizuje ryzyko zaburzeń funkcji poznawczych i motorycznych niezbędnych do bezpiecznego prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn.
Aknemycin, alkohol benzylowy, alkohol cetostearylowy, aplikacja miejscowa, butylohydroksytoluen, charakterystyka produktu leczniczego, działanie ogólnoustrojowe, edukacja terapeutyczna, erytromycyna, funkcja motoryczna, funkcja poznawcza, lek stosowany miejscowo, olejek zapachowy, postać farmaceutyczna, reakcja alergiczna, zdolność psychomotoryczna - Leksykon leków
Interakcje leku – Ambroksol Orifarm 30 mg/5 ml
Ambroksol chlorowodorek w stężeniu 30 mg/5 ml wykazuje istotne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne z różnymi grupami leków. Przeciwwskazane jest łączenie ambroksolu z lekami przeciwkaszlowymi, np. kodeiną, ze względu na ryzyko zalegania wydzieliny w drogach oddechowych wskutek zahamowania odruchu kaszlowego przy jednoczesnym działaniu mukolitycznym (poziom istotności: wysoki). Z kolei ambroksol zwiększa stężenie antybiotyków beta-laktamowych (amoksycylina, ampicylina), cefalosporyn (cefuroksym), tetracyklin (doksycyklina) oraz makrolidów (erytromycyna) w miąższu płucnym, co nasila ich działanie przeciwbakteryjne i jest korzystne terapeutycznie (poziom istotności: średni). Ponadto, współstosowanie ambroksolu z teofiliną prowadzi do synergistycznego rozszerzenia oskrzeli i mukolitycznego efektu, jednak wymaga monitorowania ze względu na ryzyko nasilenia działań niepożądanych teofiliny.
ambroksol chlorowodorek, amoksycylina, ampicylina, antybiotyk, antybiotyk beta-laktamowy, błona śluzowa dróg oddechowych, cefalosporyna, cefuroksym, charakterystyka produktu leczniczego, doksycyklina, drogi oddechowe, działanie mukolityczne, działanie niepożądane, działanie wykrztuśne, erytromycyna, interakcja antagonistyczna, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, interakcja lekowa, interakcja synergistyczna, kodeina, leczenie mukolityczne, lek mukolityczny, lek przeciwkaszlowy, makrolid, miąższ płucny, odruch kaszlowy, odwodnienie organizmu, ośrodkowy układ nerwowy, rozszerzenie oskrzeli, sedacja, syrop, teofilina, tetracyklina, wydzielina oskrzelowa, zakażenie dolnych dróg oddechowych, zaleganie wydzieliny - Leksykon substancji czynnych
Bromazepam – Interakcje
Bromazepam, jako benzodiazepina, wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne o istotnym znaczeniu klinicznym. Interakcje farmakodynamiczne obejmują nasilenie działania depresyjnego na ośrodkowy układ nerwowy (OUN) przy jednoczesnym stosowaniu z opioidami (np. morfina, fentanyl), lekami przeciwpsychotycznymi, przeciwdepresyjnymi, przeciwhistaminowymi oraz innymi substancjami o działaniu uspokajającym. Szczególnie niebezpieczne jest łączenie bromazepamu z alkoholem, co prowadzi do synergistycznego efektu depresji OUN, zwiększając ryzyko nadmiernej sedacji, zaburzeń psychomotorycznych, depresji oddechowej, upadków i złamań. U osób starszych ryzyko to jest jeszcze wyższe. Zaleca się stosowanie minimalnej skutecznej dawki oraz ograniczenie czasu terapii skojarzonej, a także całkowite unikanie alkoholu podczas leczenia bromazepamem.
antybiotyk makrolidowy, azolowy lek przeciwgrzybiczny, baklofen, benzodiazepina, bromazepam, cymetydyna, cytochrom P450, cyzapryd, depresja oddechowa, dysfagia, erytromycyna, flukonazol, fluwoksamina, glikozyd naparstnicy, hipotensja, inhibitor CYP3A4, inhibitor proteazy, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, itrakonazol, ketokonazol, klarytromycyna, kwas gamma-aminomasłowy, lek beta-adrenolityczny, lek miorelaksacyjny, lek nasenny, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwdrgawkowy, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwpsychotyczny, metyloksantyna, okres półtrwania, omeprazol, opioid, ośrodkowy układ nerwowy, propranolol, receptor GABA-A, sedacja, tyzanidyna, układ GABA-ergiczny, uspokojenie polekowe, uzależnienie psychiczne, zaburzenie psychomotoryczne, znieczulenie ogólne - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Tadilecto
Przed rozpoczęciem terapii tadalafilem (Tadilecto 2,5 mg) konieczne jest przeprowadzenie szczegółowego wywiadu i badania fizykalnego w celu prawidłowego rozpoznania zaburzeń erekcji oraz oceny układu sercowo-naczyniowego, ze względu na ryzyko kardiologiczne związane z aktywnością seksualną. Tadalafil wykazuje działanie wazodylatacyjne, powodując łagodne, przemijające obniżenie ciśnienia tętniczego, co może nasilać efekt hipotensyjny leków przeciwnadciśnieniowych, zwłaszcza azotanów i α1-blokerów (np. doksazosyny). U pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek i niewydolnością wątroby (klasa C Child-Pugh) stosowanie tadalafilu w schemacie raz na dobę jest przeciwwskazane lub wymaga ostrożności ze względu na zwiększoną ekspozycję na lek i ograniczone dane kliniczne. Należy również unikać jednoczesnego stosowania tadalafilu z innymi inhibitorami PDE5 oraz silnymi inhibitorami CYP3A4 (np. rytonawir, ketokonazol), które zwiększają AUC tadalafilu i ryzyko działań niepożądanych.
azotan, białaczka, brak laktazy, choroba Peyroniego, ciężka niewydolność wątroby, ciężkie zaburzenie czynności nerek, ciśnienie tętnicze, doksazosyna, erytromycyna, fosfodiesteraza typu 5, inhibitor CYP3A4, inhibitor PDE5, itrakonazol, ketokonazol, komorowe zaburzenie rytmu serca, lek blokujący receptor α1-adrenergiczny, lek przeciwnadciśnieniowy, nagła śmierć sercowa, NAION, niedokrwistość sierpowatokrwinkowa, niestabilna dławica piersiowa, nietolerancja galaktozy, priapizm, przednia niedokrwienna neuropatia nerwu wzrokowego, przemijający napad niedokrwienny, radykalna prostatektomia, rytonawir, sakwinawir, skala Childa-Pugha, szpiczak mnogi, tadalafil, udar mózgu, właściwość wazodylatacyjna, wygięcie prącia, zaburzenie erekcji, zawał mięśnia sercowego, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, zwłóknienie ciał jamistych - Leksykon leków
Interakcje leku – Levocetirizine Genoptim 5 mg
Lewocetyryzyna dichlorowodorek (5 mg) wykazuje ograniczone interakcje farmakologiczne, oparte głównie na danych dotyczących racematu cetyryzyny. Brak istotnych klinicznie interakcji stwierdzono z antypiryną, pseudoefedryną, cymetydyną, ketokonazolem, erytromycyną, azytromycyną, glipizydem oraz diazepamem. Podawanie teofiliny w dawce 400 mg/dobę powoduje niewielkie zmniejszenie klirensu cetyryzyny o 16%, bez wpływu cetyryzyny na klirens teofiliny, co nie wymaga zwykle korekty dawki. Istotniejszą interakcję obserwuje się z rytonawirem (600 mg 2x/dobę), który zwiększa narażenie na cetyryzynę o około 40%, co może wymagać zmniejszenia dawki lewocetyryzyny i monitorowania pacjenta. Przyjmowanie leku z pokarmem nie zmienia stopnia wchłaniania, lecz opóźnia jego szybkość, co może przesunąć początek działania.
antypiryna, azytromycyna, cymetydyna, diazepam, działanie niepożądane leku, działanie sedatywne, erytromycyna, glipizyd, induktor CYP3A4, ketokonazol, klirens cetyryzyny, klirens teofiliny, lek hamujący czynność OUN, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwhistaminowy drugiej generacji, lewocetyryzyna dichlorowodorek, ośrodkowy układ nerwowy, pseudoefedryna, racemat cetyryzyny, rytonawir, teofilina, upośledzenie funkcji psychomotorycznej, upośledzenie zdolności psychomotorycznej, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Interakcje leku – Floxitrat 400 mg
Moksyfloksacyna, składnik leku Floxitrat 400 mg, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, z których najistotniejsze dotyczą addycyjnego wydłużenia odstępu QT, co zwiększa ryzyko torsade de pointes i innych groźnych zaburzeń rytmu serca. Przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie moksyfloksacyny z lekami przeciwarytmicznymi klasy IA i III, lekami przeciwpsychotycznymi, trójpierścieniowymi lekami przeciwdepresyjnymi, wybranymi antybiotykami (np. erytromycyna i.v.), lekami przeciwmalarycznymi oraz niektórymi lekami przeciwhistaminowymi i innymi (np. cyzapryd, winkamina i.v.). Dodatkowo, należy zachować ostrożność u pacjentów przyjmujących leki obniżające stężenie potasu (diuretyki pętlowe i tiazydowe, kortykosteroidy, amfoterycyna B) oraz leki wywołujące bradykardię, ze względu na zwiększone ryzyko zaburzeń rytmu. W przypadku preparatów zawierających dwu- i trójwartościowe kationy (magnez, glin, żelazo, cynk) zalecana jest 6-godzinna przerwa między podaniem a moksyfloksacyną, aby uniknąć zmniejszenia jej wchłaniania. Węgiel aktywowany obniża biodostępność moksyfloksacyny o ponad 80%, dlatego nie powinien być stosowany jednocześnie poza sytuacjami przedawkowania.
amfoterycyna B, amiodaron, astemizol, beprydyl, bradykardia, cefalosporyna, chinidyna, cyklosporyna, cytochrom P450, cyzapryd, difemanil, digoksyna, diuretyk pętlowy i tiazydowy, dofetylid, dydanozyna, dyzopiramid, erytromycyna, fluorochinolon, glibenklamid, halofantryna, haloperydol, hepatotoksyczność, hiperglikemia, hipokaliemia, hydrochinidyna, ibutylid, itrakonazol, kompleks chelatowy, kortykosteroid, kotrimoksazol, lek przeciwarytmiczny klasy Ia, lek przeciwarytmiczny klasy III, lek przeciwdrobnoustrojowy, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwpsychotyczny, lek przeciwzakrzepowy, lek zobojętniający sok żołądkowy, makrolid, mizolastyna, moksyfloksacyna, pentamidyna, pimozyd, probenecyd, ranitydyna, sakwinawir, sertindol, sotalol, sparfloksacyna, sukralfat, teofilina, terfenadyna, tetracyklina, torsade de pointes, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, wartość INR, węgiel aktywowany, winkamina, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie rytmu serca - Leksykon leków
Interakcje leku – Zahron Combi 20 mg + 10 mg
Preparat Zahron Combi zawiera rozuwastatynę i amlodypinę, co wymaga uwzględnienia licznych interakcji farmakokinetycznych i farmakodynamicznych. Rozuwastatyna jest substratem transporterów OATP1B1 i BCRP, a jej ekspozycja może być istotnie zwiększona przez inhibitory tych białek, np. cyklosporynę (7,1-krotny wzrost AUC, przeciwwskazanie do stosowania), inhibitory proteaz (np. atazanawir/rytonawir – 3,1-krotny wzrost AUC) oraz gemfibrozyl (1,9-krotny wzrost AUC), co zwiększa ryzyko miopatii i rabdomiolizy. Inne istotne interakcje obejmują zmniejszenie stężenia rozuwastatyny o około 50% przez leki zobojętniające kwas solny (zalecane odstępy czasowe podania) oraz wpływ na wartości INR u pacjentów stosujących antagoniści witaminy K. Amlodypina, metabolizowana przez CYP3A4, wykazuje zwiększoną ekspozycję przy jednoczesnym stosowaniu inhibitorów tego enzymu (np. ketokonazol, erytromycyna), co może prowadzić do nadmiernego obniżenia ciśnienia tętniczego, zwłaszcza u osób starszych. Ponadto amlodypina zwiększa ekspozycję na symwastatynę o 77%, co wymaga ograniczenia dawki symwastatyny do 20 mg/dobę.
antybiotyk makrolidowy, atorwastatyna, azol przeciwgrzybiczny, BCRP, białko transportowe, cyklosporyna, cytochrom P450, dantrolen, digoksyna, diltiazem, dziurawiec, erytromycyna, etynyloestradiol, ewerolimus, ezetymib, fenofibrat, flukonazol, gemfibrozyl, hepatotoksyczność, hipercholesterolemia, hiperkaliemia, hipertermia złośliwa, hormonalna terapia zastępcza, induktor CYP3A4, inhibitor CYP3A4, inhibitor kinazy mTOR, inhibitor proteazy, inhibitor reduktazy HMG-CoA, INR, izoenzym cytochromu, ketokonazol, klarytromycyna, kwas fusydowy, miopatia, niedociśnienie ortostatyczne, norgestrel, OATP1B1, rabdomioliza, ryfampicyna, symwastatyna, syrolimus, takrolimus, temsyrolimus, warfaryna, werapamil, wodorotlenek glinu - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Zineryt (40 mg + 12 mg)/ml
Preparat Zineryt, zawierający erytromycynę (40 mg/ml) oraz cynk octan (12 mg/ml) w formie mikronizowanego kompleksu, jest wskazany do miejscowego leczenia zmian skórnych, głównie trądziku. Zalecana dawka to aplikacja około 0,5 ml roztworu na całą twarz lub inne zmienione chorobowo obszary skóry, dwa razy na dobę. Standardowy czas terapii wynosi od 10 do 12 tygodni, przy czym istotne efekty terapeutyczne obserwuje się zwykle w ciągu tego okresu. Przed aplikacją konieczne jest dokładne oczyszczenie i osuszenie skóry, a roztwór należy nanosić równomiernie na cały obszar objęty leczeniem, nie ograniczając się jedynie do samej zmiany.
- Leksykon leków
Interakcje leku – Simvagen 40 40 mg
Symwastatyna jest metabolizowana głównie przez enzym CYP3A4 oraz transportowana przez białko OATP1B1, co predysponuje do licznych interakcji farmakokinetycznych i farmakodynamicznych. Silne inhibitory CYP3A4, takie jak itrakonazol, ketokonazol, erytromycyna czy inhibitory proteazy HIV, mogą zwiększać stężenie aktywnych metabolitów symwastatyny nawet ponad 10-krotnie, co znacząco podnosi ryzyko miopatii i rabdomiolizy. Przeciwwskazane jest łączenie symwastatyny z gemfibrozylem, cyklosporyną, danazolem oraz kwasem fusydowym ze względu na wysokie ryzyko działań niepożądanych mięśniowych. W przypadku konieczności stosowania inhibitorów CYP3A4 powodujących co najmniej pięciokrotne zwiększenie AUC, zaleca się przerwanie terapii symwastatyną i rozważenie alternatywnej statyny. Dawkowanie symwastatyny powinno być ograniczone do 20 mg/dobę podczas jednoczesnego stosowania amiodaronu, amlodypiny, werapamilu, diltiazemu, elbaswiru, grazoprewiru oraz tikagreloru, a w przypadku lomitapidu u pacjentów z homozygotyczną hipercholesterolemią rodzinną – do 40 mg/dobę.
amlodypina, białko warunkujące oporność w raku piersi, boceprewir, cyklosporyna, cytochrom P450 3A4, czas protrombinowy, danazol, daptomycyna, diltiazem, działanie hepatotoksyczne, elbaswir, erytromycyna, fibrat, gemfibrozyl, grazoprewir, homozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, inhibitor CYP3A4, inhibitor proteazy HIV, inhibitor reduktazy HMG-CoA, itrakonazol, ketokonazol, klarytromycyna, kobicystat, kolchicyna, kwas fusydowy, kwas symwastatyny, lomitapid, miopatia, nefazodon, niacyna, pochodna kumaryny, rabdomioliza, ryfampicyna, symwastatyna, telaprewir, telitromycyna, tikagrelor, transporter OATP1B1, werapamil, wskaźnik INR - Leksykon leków
Interakcje leku – Ondansetron Accord 2 mg/ml 2 mg/ml
Ondansetron jest metabolizowany przez enzymy cytochromu P-450, głównie CYP3A4, CYP2D6 i CYP1A2, co zapewnia kompensację metabolizmu w przypadku zahamowania lub niedoboru jednego z enzymów, nie wpływając istotnie na klirens leku ani zapotrzebowanie na dawkę. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów stosujących jednocześnie leki wydłużające odstęp QT (np. antracykliny, erytromycyna, ketokonazol, amiodaron, β-adrenolityki takie jak atenolol i timolol), gdyż może to zwiększać ryzyko arytmii. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest jednoczesne stosowanie ondansetronu z apomorfiną ze względu na ryzyko głębokiej hipotensji i utraty świadomości. Ponadto, istnieje ryzyko zespołu serotoninowego przy łącznym stosowaniu z lekami serotoninergicznymi (SSRI, SNRI).
amiodaron, antracyklina, apomorfina, atenolol, CYP1A2, CYP2D6, CYP3A4, cytochrom P-450, daunorubicyna, doksorubicyna, erytromycyna, fenytoina, furosemid, głęboka hipotonia, induktor enzymu CYP3A4, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, karbamazepina, ketokonazol, lek antyarytmiczny, lek kardiotoksyczny, lek przeciwgrzybiczny, lek serotoninergiczny, lek β-adrenolityczny, ondansetron, ośrodkowy układ nerwowy, propofol, ryfampicyna, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, SNRI, SSRI, temazepam, timolol, tramadol, trastuzumab, utrata świadomości, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia gospodarki elektrolitowej, zaburzenia rytmu serca, zespół serotoninowy - Leksykon leków
Interakcje leku – Alcetyr 5 mg
Dotychczasowe badania kliniczne wskazują, że lewocetyryzyna oraz jej racemat cetyryzyna wykazują ograniczone interakcje farmakokinetyczne z większością leków, takich jak antypiryna, pseudoefedryna, cymetydyna, ketokonazol, erytromycyna, azytromycyna, glipizyd oraz diazepam. Jedynie jednoczesne stosowanie cetyryzyny z teofiliną (400 mg/dobę) powoduje niewielkie zmniejszenie klirensu cetyryzyny o około 16%, bez wpływu na klirens teofiliny. Istotne klinicznie zmiany farmakokinetyczne obserwuje się przy kojarzeniu cetyryzyny (10 mg/dobę) z rytonawirem (600 mg 2× dziennie), co skutkuje wzrostem ekspozycji na cetyryzynę o około 40%, a ekspozycja na rytonawir ulega nieznacznemu zmniejszeniu o 11%. Pokarm nie wpływa na stopień wchłaniania lewocetyryzyny, lecz może spowalniać szybkość absorpcji, co klinicznie umożliwia podawanie leku niezależnie od posiłków.
alkohol, antypiryna, azytromycyna, benzodiazepina, biodostępność, cetyryzyna, cymetydyna, depresant OUN, diazepam, dysfagia, działanie niepożądane, działanie sedatywne, erytromycyna, funkcja psychomotoryczna, glipizyd, induktor CYP3A4, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, interakcja z rytonawirem, interakcja z teofiliną, ketokonazol, klirens, lek przeciwhistaminowy, lewocetyryzyna, opioid, pseudoefedryna, rytonawir, teofilina, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zmiana fizjologiczna - Leksykon leków
Interakcje leku – Tulip Combo 10 mg + 40 mg
Produkt leczniczy Tulip Combo, zawierający ezetymib i atorwastatynę, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Atorwastatyna jest metabolizowana głównie przez CYP3A4 oraz transportowana przez OATP1B1, OATP1B3, MDR1 i BCRP, co powoduje, że silne inhibitory CYP3A4 (np. cyklosporyna, ketokonazol, inhibitory proteazy HIV) mogą znacząco zwiększać jej stężenie w osoczu, podnosząc ryzyko miopatii i rabdomiolizy. W przypadku jednoczesnego stosowania zaleca się unikanie takich połączeń lub redukcję dawki Tulip Combo oraz monitorowanie pacjenta. Ezetymib nie wykazuje istotnych interakcji z enzymami cytochromu P450, jednak cyklosporyna może zwiększać jego ekspozycję nawet 12-krotnie, co wymaga ostrożności i monitorowania stężenia cyklosporyny. Fibraty podnoszą stężenie ezetymibu o 1,5-1,7 raza, co zwiększa ryzyko miopatii, dlatego ich łączne stosowanie z Tulip Combo jest niewskazane.
białko oporności raka piersi, białko oporności wielolekowej, biodostępność, cyklosporyna, cytochrom CYP3A4, daptomycyna, digoksyna, doustny lek antykoncepcyjny, dziurawiec, elbaswir, erytromycyna, etynyloestradiol, farmakodynamika, farmakokinetyka, fibrat, gemfibrozyl, hepatotoksyczność, induktor CYP3A4, inhibitor BCRP, inhibitor białek transportowych, inhibitor CYP3A4, ketokonazol, klarytromycyna, kolestyramina, kwas fusydowy, lek przeciwzakrzepowy, lek zobojętniający, letermowir, rabdomioliza, ryfampicyna, transportery wątrobowe, warfaryna - Leksykon leków
Interakcje leku – Atorvastatin Medical Valley 10 mg
Atorwastatyna jest metabolizowana głównie przez cytochrom P450 3A4 (CYP3A4) oraz transportowana przez białka OATP1B1, OATP1B3, P-gp i BCRP, co determinuje jej farmakokinetykę i potencjalne interakcje lekowe. Silne inhibitory CYP3A4, takie jak cyklosporyna, ketokonazol czy inhibitory proteazy HIV, znacząco zwiększają stężenie atorwastatyny w osoczu, co podnosi ryzyko miopatii i rabdomiolizy; w takich przypadkach zaleca się unikanie jednoczesnego stosowania lub redukcję dawki i ścisłe monitorowanie pacjenta. Umiarkowane inhibitory CYP3A4 (erytromycyna, diltiazem, werapamil) również podnoszą ekspozycję na lek, co wymaga rozważenia zmniejszenia maksymalnej dawki atorwastatyny. Induktory CYP3A4 (np. ryfampicyna, efawirenz) obniżają stężenie atorwastatyny, co może osłabiać jej skuteczność, dlatego konieczne jest monitorowanie efektu terapeutycznego, zwłaszcza przy jednoczesnym stosowaniu ryfampicyny. Inhibitory transporterów (cyklosporyna, letermowir) zwiększają ogólnoustrojową ekspozycję na atorwastatynę, co wymaga zmniejszenia dawki i monitorowania, a stosowanie letermowiru z cyklosporyną i atorwastatyną jest przeciwwskazane.
amiodaron, BCRP, białko oporności raka piersi, cyklosporyna, cytochrom P450 3A4, czas protrombinowy, delawirdyna, digoksyna, diltiazem, efawirenz, elbaswir z grazoprewirem, erytromycyna, etynyloestradiol, ezetymib, fibrat, flukonazol, hepatotoksyczność, induktor cytochromu P450 3A, inhibitor białka transportującego, inhibitor CYP3A4, inhibitor proteazy HIV, itrakonazol, ketokonazol, klarytromycyna, kolchicyna, kolestypol, kumaryna, kwas fusydowy, lek przeciwzakrzepowy, letermowir, miopatia, noretysteron, OATP1B1, OATP1B3, P-glikoproteina, polipeptydy transportujące aniony organiczne, pompy efluksowe, pozakonazol, rabdomioliza, ryfampicyna, silny inhibitor CYP3A4, styrypentol, telitromycyna, transporter OATP1B1, układ krzepnięcia, umiarkowany inhibitor CYP3A4, warfaryna, werapamil, worykonazol, ziele dziurawca - Leksykon leków
Skład i postać leku – Lakcid forte minimum 10 mld CFU pałeczek Lactobacillus rhamnosus
Lakcid forte to preparat probiotyczny dostępny w postaci kapsułek twardych, zawierających minimum 10 miliardów CFU pałeczek Lactobacillus rhamnosus, w trzech szczepach: Pen (40%), E/N (40%) oraz Oxy (20%). Szczepy te wykazują oporność na szeroki zakres antybiotyków, w tym beta-laktamy, makrolidy, aminoglikozydy, karbapenemy oraz glikopeptydy, co umożliwia ich bezpieczne stosowanie równocześnie z antybiotykoterapią. Kapsułki mają celulozową budowę ułatwiającą podanie, a zawartość obejmuje mleko odtłuszczone jako podłoże, sacharozę (115 mg/kapsułkę) oraz laktozę (83 mg/kapsułkę), co należy uwzględnić u pacjentów z nietolerancją tych cukrów. Obecność barwnika żółcień pomarańczowa (E110) może wywoływać reakcje alergiczne u wrażliwych osób.
amoksycylina, ampicylina, antybiotykoterapia, azlocylina, cefepim, cefotaksym, cefradyna, ceftazydym, cefuroksym, doksycyklina, dwutlenek tytanu, erytromycyna, gentamycyna, hydroksypropylometyloceluloza, imipenem, jednostka formowania kolonii, kapsułka twarda, klindamycyna, kloksacylina, kolistyna, kompleks miedziowy chlorofilu, kotrimoksazol, krzemionka koloidalna bezwodna, kwas nalidyksowy, Lactobacillus rhamnosus, Lactobacillus rhamnosus E/N, Lactobacillus rhamnosus Oxy, Lactobacillus rhamnosus Pen, laktoza, magnezu stearynian, meropenem, metronidazol, mleko odtłuszczone, neomycyna, netylmycyna, oporność na antybiotyki, penicylina, piperacylina, reakcja alergiczna, rekonstytucja, sacharoza, streptomycyna, substancja pomocnicza, szczep bakterii probiotycznej, teikoplanina, tobramycyna, wankomycyna, zawiesina, żółcień pomarańczowa - Leksykon leków
Interakcje leku – Delortan 5 mg
Desloratadyna, substancja czynna leku Delortan (5 mg tabletki powlekane), wykazuje niski potencjał interakcji lekowych. Badania kliniczne u dorosłych pacjentów nie wykazały klinicznie istotnych interakcji podczas jednoczesnego stosowania z erytromycyną oraz ketokonazolem, co eliminuje konieczność modyfikacji dawkowania tych leków. W przypadku alkoholu etylowego, mimo braku nasilenia działania zaburzającego sprawność psychofizyczną w badaniach klinicznych, zgłaszano przypadki nietolerancji i zatrucia alkoholem po wprowadzeniu leku do obrotu, co wskazuje na konieczność zachowania ostrożności i informowania pacjentów o możliwych indywidualnych reakcjach. Brak jest danych dotyczących interakcji u dzieci i młodzieży, co wymaga szczególnej uwagi przy planowaniu terapii pediatrycznej.
antybiotyki makrolidowe, badania kliniczne, desloratadyna, działanie sedatywne, erytromycyna, funkcja wątroby, inhibitory pompy protonowej, interakcje lekowe, interakcje z alkoholem, ketokonazol, leki hipotensyjne, leki przeciwdepresyjne, leki przeciwgrzybicze, leki przeciwpadaczkowe, pacjent pediatryczny, sprawność psychofizyczna, zatrucie alkoholem - Leksykon leków
Interakcje leku – Co-Amlessa 4 mg + 5 mg + 1,25 mg
Produkt leczniczy Co-Amlessa, zawierający peryndopryl (inhibitor ACE), amlodypinę (antagonista wapnia) oraz indapamid (diuretyk tiazydopodobny), wykazuje liczne interakcje farmakologiczne o istotnym znaczeniu klinicznym. Przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie z sakubitrylem/walsartanem oraz aliskirenem u pacjentów z cukrzycą lub zaburzeniami czynności nerek (GFR < 60 ml/min/1,73 m²) ze względu na ryzyko obrzęku naczynioruchowego, hiperkaliemii, pogorszenia funkcji nerek oraz zwiększonej śmiertelności sercowo-naczyniowej. Ponadto, stosowanie Co-Amlessa z pozaustrojowymi metodami leczenia krwi (np. dializa z błonami poliakrylonitrylowymi) jest przeciwwskazane z powodu ryzyka ciężkich reakcji rzekomoanafilaktycznych. Niezalecane jest także łączenie z antagonistami receptora angiotensyny II, estramustyną, litem oraz lekami moczopędnymi oszczędzającymi potas (triamteren, amiloryd) ze względu na zwiększone ryzyko hiperkaliemii, niedociśnienia i toksyczności litu.
aliskiren, allopurynol, amfoterycyna B, amlodypina, antagonista receptora angiotensyny II, antybiotyk makrolidowy, astemizol, azol przeciwgrzybiczny, baklofen, beprydyl, cyklosporyna, cyzapryd, dantrolen, dializa, eplerenon, erytromycyna, estramustyna, glikokortykosteroid, gliptyna, halofantryna, hiperkaliemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, hiponatremia, indapamid, induktor CYP3A4, inhibitor ACE, inhibitor CYP3A4, inhibitor mTOR, inhibitor proteazy HIV, insulina, klarytromycyna, kotrimoksazol, lek immunosupresyjny, lek moczopędny oszczędzający potas, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwcukrzycowy, linagliptyna, migotanie komór, neuroleptyk, niesteroidowy lek przeciwzapalny, obrzęk naczynioruchowy, pentamidyna, peryndopryl, preparat naparstnicy, racekadotryl, reakcja rzekomoanafilaktyczna, ryfampicyna, sakubitryl walsartan, spironolakton, symwastatyna, syrolimus, terfenadyna, tetrakozaktyd, torsade de pointes, trimetoprim, werapamil, zaburzenie czynności nerek, zapaść krążeniowa, ziele dziurawca