badanie genotoksyczności
Badanie genotoksyczności to zespół testów laboratoryjnych mających na celu ocenę potencjału substancji chemicznych, leków, czynników fizycznych lub biologicznych do wywoływania uszkodzeń materiału genetycznego. Testy te są niezbędnym elementem oceny bezpieczeństwa farmaceutyków, dodatków do żywności, pestycydów, kosmetyków oraz innych substancji, które mogą mieć kontakt z organizmem ludzkim.
W praktyce klinicznej i badawczej stosuje się kilka standardowych metod badania genotoksyczności. Test Amesa wykrywa mutacje genowe w bakteriach, test mikrojądrowy identyfikuje uszkodzenia chromosomów w komórkach eukariotycznych, a test kometowy pozwala na bezpośrednią ocenę uszkodzeń DNA. Dodatkowo stosuje się testy aberracji chromosomowych oraz wymian chromatyd siostrzanych.
Badania genotoksyczności mają fundamentalne znaczenie w onkologii, toksykologii i farmakologii. Pozytywny wynik testu sugeruje, że dana substancja może przyczyniać się do powstawania mutacji, które z kolei mogą prowadzić do rozwoju nowotworów lub chorób dziedzicznych. Dla lekarzy klinicystów wyniki tych badań stanowią istotną wskazówkę dotyczącą potencjalnych długoterminowych efektów ubocznych stosowanych terapii.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – ApoBetina 16 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa betahistyny dichlorowodorku wykazały, że lek charakteryzuje się korzystnym profilem bezpieczeństwa przy stosowaniu w dawkach terapeutycznych. Toksyczność ośrodkowego układu nerwowego obserwowano jedynie po dożylnym podaniu dawki ≥120 mg/kg m.c. u psów i pawianów, co znacznie przekracza standardowe dawki stosowane u ludzi. Długoterminowe badania toksyczności przewlekłej po podaniu doustnym wykazały dobrą tolerancję betahistyny u szczurów (500 mg/kg m.c. przez 18 miesięcy) oraz u psów (25 mg/kg m.c. przez 6 miesięcy) bez objawów toksyczności. Badania genotoksyczności potwierdziły brak działania mutagennego, a badania karcynogenności u szczurów nie wykazały potencjału onkogennego przy dawkach do 500 mg/kg m.c. podawanych przez 18 miesięcy.
aberracja chromosomowa, badanie genotoksyczności, betahistyna dichlorowodorek, dawka terapeutyczna, działanie mutagenne, działanie niepożądane, margines bezpieczeństwa, mutacja genowa, ośrodkowy układ nerwowy, podanie doustne, podanie dożylne, potencjał karcynogenny, potencjał mutagenny, ryzyko onkogenne, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczny wpływ na reprodukcję, układ przedsionkowy, zaburzenie układu przedsionkowego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Venogel (12 mg + 10 mg + 5 mg)/g
Produkt leczniczy Venożel, zawierający diklofenak sodowy (12 mg/g), trybenozyd (10 mg/g) oraz escynę (5 mg/g), wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa potwierdzony w licznych badaniach przedklinicznych. Testy farmakologiczne i toksykologiczne nie wykazały istotnych zagrożeń dla organizmu ludzkiego przy miejscowym stosowaniu żelu, nawet w dawkach znacznie przekraczających terapeutyczne. Badania toksyczności wielokrotnego podania potwierdziły dobrą tolerancję lokalną i systemową, bez istotnych zmian strukturalnych tkanek w miejscu aplikacji.
Analizy genotoksyczności, obejmujące testy mutacji genowych in vitro i in vivo, nie wykazały potencjału mutagennego preparatu. Długoterminowe badania kancerogenności nie potwierdziły ryzyka indukcji zmian nowotworowych. Ponadto, badania reprodukcyjne nie wykazały negatywnego wpływu na płodność, przebieg ciąży ani rozwój zarodkowo-płodowy, co wyklucza działanie teratogenne. W świetle kompleksowych danych przedklinicznych, stosowanie Venożelu zgodnie z zaleceniami jest bezpieczne i nie wiąże się z istotnym ryzykiem toksycznym, genotoksycznym ani reprodukcyjnym.
aplikacja preparatu, badanie genotoksyczności, badanie przedkliniczne, diklofenak sodowy, działanie rakotwórcze, efekt toksyczny, escyna, mutacja genowa, potencjał genotoksyczny, profil bezpieczeństwa, rozwój zarodkowo-płodowy, ryzyko mutagenne, teratogenność, toksyczność wielokrotnego podania, tolerancja lokalna, trybenozyd, uszkodzenie materiału genetycznego, właściwość kancerogenna, wpływ na rozród, zdolność rozrodcza, żel z diklofenakiem, zmiana nowotworowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Loreblok HCT 50 mg + 12,5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa produktu leczniczego Loreblok HCT, zawierającego 50 mg losartanu potasowego i 12,5 mg hydrochlorotiazydu, nie wykazały istotnego ryzyka genotoksycznego ani rakotwórczego. Badania toksyczności przewlekłej, prowadzone do 6 miesięcy na szczurach i psach, wskazały na zmiany głównie związane z losartanem, w tym obniżenie parametrów hematologicznych: liczby erytrocytów, stężenia hemoglobiny oraz hematokrytu. Zaobserwowano także podwyższone stężenie azotu mocznikowego w surowicy, sugerujące potencjalny wpływ na funkcję nerek. Dodatkowo, zmniejszenie masy serca nie wiązało się z odchyleniami histologicznymi w tkance mięśnia sercowego.
azot mocznikowy, badanie genotoksyczności, badanie histologiczne, badanie teratogenności, błona śluzowa przewodu pokarmowego, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, erytrocyt, funkcja nerek, hematokryt, hemoglobina, hydrochlorotiazyd, krwawienie z przewodu pokarmowego, losartan potasowy, nadliczbowe żebra, nadżerka, owrzodzenie, parametr hematologiczny, śmierć płodu, toksyczność nerkowa płodu, toksyczność przewlekła, układ sercowo-naczyniowy - Leksykon substancji czynnych
Korzeń goryczki żółtej – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne dane dotyczące bezpieczeństwa stosowania korzenia goryczki żółtej (Gentiana lutea L.) są bardzo ograniczone i pochodzą głównie z badań preparatów złożonych, takich jak nalewka gorzka (Amara tinctura) będąca składnikiem Kropli Żołądkowych. Nie przeprowadzono kompleksowych badań toksykologicznych, w tym toksyczności ostrej, toksyczności po podaniu wielokrotnym ani wpływu na reprodukcję dla samego korzenia goryczki żółtej. Brakuje również danych dotyczących potencjału genotoksycznego oraz rakotwórczości, co stanowi istotną lukę w ocenie bezpieczeństwa tej substancji. W przeciwieństwie do korzenia goryczki, wyciąg z dziurawca, również obecny w Kroplach Żołądkowych, był szerzej badany i nie wykazał działania toksycznego w badaniach przedklinicznych, jednak wyniki te nie mogą być bezpośrednio przenoszone na korzeń goryczki ze względu na różnice chemiczne i mechanizmy działania.
badanie genotoksyczności, badanie rakotwórczości, badanie toksykologiczne, efekt teratogenny, genotoksyczność, Gentiana lutea, korzeń goryczki żółtej, krople żołądkowe, nalewka gorzka, rozwój postnatalny, rozwój prenatalny, ryzyko onkogenne, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, wpływ na płodność, wpływ na reprodukcję, wyciąg z dziurawca - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Amipryd 100 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa amisulprydu, substancji czynnej preparatu Amipryd, obejmowały ocenę toksyczności ogólnoustrojowej, narządowej, teratogenności, mutagenności oraz potencjału rakotwórczego. Maksymalnie tolerowane dawki u zwierząt doświadczalnych (szczury: 200 mg/kg/dobę, psy: 120 mg/kg/dobę) były 2-7 razy wyższe niż maksymalne zalecane dawki u ludzi, oceniane na podstawie AUC. Badania rakotwórczości na szczurach i myszach, przy ekspozycji przekraczającej 1,5-4,5-krotnie ludzką, nie wykazały istotnego ryzyka kancerogennego. W badaniach reprodukcyjnych stosowano dawki do 500 mg/kg/dobę (myszy), jednak bez systematycznej oceny farmakokinetycznej ekspozycji.
amisulpryd, badanie genotoksyczności, badanie rakotwórczości, badanie reprodukcyjne, działanie rakotwórcze, maksymalna tolerowana dawka, mutagenność, parametr farmakokinetyczny, pole pod krzywą stężenia leku, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, potencjał teratogenny, proces reprodukcyjny, profil bezpieczeństwa, ryzyko kancerogenne, teratogenność, toksyczność narządowa, toksyczność ogólna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Nagietek fix –
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa produktu leczniczego Nagietek fix, zawierającego kwiat nagietka (Calendula officinalis L.), wykazały brak potencjału genotoksycznego oraz kancerogennego. Testy genotoksyczności przeprowadzono z użyciem płynnego wyciągu z kwiatu nagietka rozpuszczonego w 60% etanolu, co potwierdziło bezpieczeństwo stosowania pod kątem wpływu na materiał genetyczny. Również badania kancerogenności, choć oparte na niezidentyfikowanym wyciągu, nie wykazały ryzyka rozwoju nowotworów przy długotrwałym stosowaniu. Brak jest natomiast danych dotyczących toksyczności reprodukcyjnej, co ogranicza pełną ocenę bezpieczeństwa w kontekście płodności, rozwoju zarodka i płodu oraz ciąży.
badanie genotoksyczności, badanie kancerogenności, badanie przedkliniczne, calendula officinalis, kwiat nagietka, nagietek fix, potencjał genotoksyczny, potencjał kancerogenny, produkt roślinny, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodka, toksyczność organowa, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, wpływ na płodność - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Minirin 4 mcg/ml
Dostępne dane przedkliniczne dotyczące desmopresyny octanu, substancji czynnej produktu Minirin (4 mikrogramy/ml, roztwór do wstrzykiwań), wskazują na korzystny profil bezpieczeństwa. Standardowe badania farmakologiczne i toksykologiczne nie wykazały istotnych zagrożeń dla układu sercowo-naczyniowego, oddechowego ani ośrodkowego układu nerwowego. Wielokrotne podawanie desmopresyny w dawkach przewyższających terapeutyczne nie wywołało znaczących efektów toksycznych. Ponadto, testy genotoksyczności, obejmujące badania na komórkach bakteryjnych i ssaków, nie potwierdziły mutagennego potencjału ani zdolności do uszkodzeń DNA. Badania reprodukcyjne nie wykazały negatywnego wpływu na płodność, rozwój prenatalny i postnatalny potomstwa, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania leku w kontekście funkcji rozrodczych.
aberracja chromosomowa, badanie farmakologiczne, badanie genotoksyczności, badanie toksykologiczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, MINIRIN, mutacja punktowa, octan desmopresyny, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał mutagenny, roztwór do wstrzykiwań, rozwój postnatalny, rozwój prenatalny, substancja czynna, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność wielokrotna, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie DNA - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Beriate 1000 1000 j.m.
Dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa preparatu Beriate, zawierającego ludzki czynnik VIII krzepnięcia (FVIII), wskazują na ograniczony zakres badań toksyczności ogólnej i mutagenności, co jest typowe dla produktów osoczopochodnych. Badania toksyczności ostrej wykazały brak objawów toksycznych po podaniu zwierzętom dawek wielokrotnie przekraczających dawkę terapeutyczną stosowaną u ludzi (w przeliczeniu na kg masy ciała), co świadczy o szerokim marginesie bezpieczeństwa. Dodatkowo, testy immunologiczne, w tym test Ouchterlony’ego oraz test biernej anafilaksji skórnej u świnek morskich, nie wykazały istotnych zmian w odpowiedzi immunologicznej po obróbce termicznej preparatu, potwierdzając stabilność immunologiczną Beriate.
badanie genotoksyczności, badanie immunologiczne, bezpieczeństwo długoterminowe, białko heterologiczne, bierna anafilaksja skórna, czynnik VIII krzepnięcia, czynnik VIII osoczopochodny, hemofilia A, koncentrat czynnika VIII, mutagenność, obróbka termiczna, potencjał mutagenny, potencjał onkogenny, test Ouchterlony’ego, toksyczność ogólna, toksyczność po podaniu wielokrotnym, wytwarzanie przeciwciał - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Kalii chloridum 0,3% + Natrii chloridum 0,9% Kabi (3 mg + 9 mg)/ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa roztworu do infuzji Kalii chloridum 0,3% + Natrii chloridum 0,9% Kabi nie wykazały istotnych zagrożeń przy stosowaniu zgodnie z zaleceniami. Produkt zawiera elektrolity w stężeniach: potas (K+) 40 mmol/l, sód (Na+) 154 mmol/l oraz chlorki (Cl-) 194 mmol/l, co odpowiada zawartości 20 mmol, 77 mmol i 97 mmol w 500 ml oraz 40 mmol, 154 mmol i 194 mmol w 1000 ml roztworu. Osmolarność wynosi około 388 mOsm/l, a pH mieści się w zakresie 4,5-7,0, co czyni preparat odpowiednim do podawania dożylnego. Ze względu na fizjologiczny charakter jonów potasu, sodu i chlorkowych, nie przeprowadzono standardowych badań genotoksyczności, kancerogenności, toksyczności ostrej, przewlekłej ani toksyczności reprodukcyjnej, gdyż nie oczekuje się, aby składniki te wykazywały negatywny wpływ na organizm.
badanie genotoksyczności, badanie kancerogenności, badanie przedkliniczne, chlorek potasu, chlorek sodu, dysfagia, elektrolit, genotoksyczność, gospodarka wodno-elektrolitowa, homeostaza elektrolitowa, jon chlorkowy, jon elektrolitowy, jon potasu, jon sodu, kancerogenność, osmolarność, podanie dożylne, potas, roztwór infuzyjny, sód, stężenie elektrolitu, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, zaburzenie elektrolitowe - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Acodin 150 Junior (50 mg + 7,5 mg)/5 ml
Produkt leczniczy ACODIN 150 Junior w formie syropu zawiera dekstrometorfanu bromowodorek (7,5 mg/5 ml) oraz dekspantenol (50 mg/5 ml). Przeprowadzone badania przedkliniczne, obejmujące testy toksykologiczne na modelach zwierzęcych, nie wykazały specyficznych zagrożeń toksykologicznych dla człowieka przy stosowaniu tych substancji w dawkach terapeutycznych. Badania farmakologiczne bezpieczeństwa potwierdziły brak istotnego negatywnego wpływu na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy oraz ośrodkowy układ nerwowy, co wskazuje na korzystny profil bezpieczeństwa preparatu w zakresie stosowanych dawek.
badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, badanie genotoksyczności, badanie karcinogenności, badanie toksyczności reprodukcyjnej, badanie toksykologiczne, dekspantenol, dekstrometorfanu bromowodorek, model zwierzęcy, ośrodkowy układ nerwowy, parametr rozrodczy, parametr rozwojowy, potencjał genotoksyczny, potencjał karcinogenny, potencjał rakotwórczy, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodka i płodu, test in vitro, test in vivo, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie materiału genetycznego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Minoxidil Doppelherz dla mężczyzn 50 mg/g
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa minoksydylu w postaci pianki 50 mg/g (Minoxidil Doppelherz dla mężczyzn) wykazały brak istotnego ryzyka toksycznego, genotoksycznego oraz rakotwórczego przy stosowaniu zgodnym z zaleceniami. Badania farmakologiczne i toksykologiczne po wielokrotnym podaniu nie ujawniły szczególnych zagrożeń dla człowieka. W badaniach reprodukcyjnych na szczurach i królikach zaobserwowano toksyczne działanie na ciężarne samice oraz ryzyko dla płodu, jednak przy dawkach od 19 do 570-krotnie przekraczających ekspozycję terapeutyczną u ludzi, co wskazuje na niskie prawdopodobieństwo toksycznego wpływu na płód ludzki. W badaniach płodności podawanie minoksydylu w dawkach ≥3 mg/kg m.c./dobę (≥8-krotność ekspozycji u ludzi) doustnie oraz >9 mg/kg m.c. (≥25-krotność ekspozycji u ludzi) podskórnie skutkowało zmniejszeniem liczby zapłodnień, implantacji zarodków i żywych urodzeń.
alkohol cetylowy, alkohol stearylowy, badanie genotoksyczności, badanie przedkliniczne, badanie teratogenne, bezpieczeństwo farmakologiczne, butylohydroksytoluen, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, ekspozycja terapeutyczna, etanol bezwodny, implantacja zarodka, minoksydyl, piana na skórę, płodność, potencjał genotoksyczny, rozwój płodu, substancja pomocnicza, toksyczność po wielokrotnym podaniu, toksyczność reprodukcyjna, toksykologia reprodukcyjna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Bigetra 75 mg
Przedkliniczne badania dabigatranu eteksylanu wykazały, że substancja ta nie stwarza szczególnego zagrożenia farmakologicznego przy dawkach terapeutycznych, jednak toksyczność obserwowana po podaniu wielokrotnym wynika głównie z nasilonego działania przeciwzakrzepowego. W badaniach reprodukcyjnych zaobserwowano zmniejszenie liczby zagnieżdżeń i zwiększoną utratę zapłodnionych jaj przy dawce 70 mg/kg, co odpowiada 5-krotności ekspozycji terapeutycznej u pacjentów. Dawkowanie 5-10-krotne ekspozycji wiązało się z toksycznością rozwojową, obejmującą zmniejszenie masy i przeżywalności płodów oraz wzrost wad rozwojowych. Ponadto, dawki 4-krotnie przekraczające ekspozycję terapeutyczną zwiększały umieralność płodów w badaniach pre- i postnatalnych. Badania na młodych szczurach nie wykazały zwiększonej wrażliwości na toksyczność, a incydenty krwawienia były związane z mechanizmem działania dabigatranu i siłą mechaniczną podania.
aktywność farmakologiczna, badanie ekotoksykologiczne, badanie genotoksyczności, dabigatran eteksylat, dabigatran eteksylat mezylanu, dawka toksyczna dla matki, działanie farmakodynamiczne, działanie guzotwórcze, działanie kancerogenne, działanie przeciwzakrzepowe, ekspozycja w osoczu, incydent krwawienia, mechanizm działania, model zwierzęcy, rozrodczość i płodność, toksyczność rozwojowa, umieralność płodu, wada rozwojowa płodu, zagnieżdżenie zapłodnionego jaja - Leksykon substancji czynnych
Makrogol 4000 – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Makrogol 4000 (glikol polietylenowy 4000, PEG 4000) jest substancją czynną w produkcie leczniczym Fortrans, stosowanym do oczyszczania jelita przed badaniami diagnostycznymi i zabiegami chirurgicznymi. Dane przedkliniczne, obejmujące badania farmakologiczne, toksyczności ostrej oraz toksyczności po wielokrotnym podaniu, nie wykazały istotnych zagrożeń dla organizmu ludzkiego. Dawka terapeutyczna zawarta w jednej saszetce Fortrans wynosi 64,000 g makrogolu 4000, a badania potwierdzają brak kumulacji toksycznych efektów nawet przy powtarzalnym stosowaniu. Wyniki te wskazują na korzystny profil bezpieczeństwa substancji w kontekście jej zastosowania klinicznego.
badanie diagnostyczne, badanie farmakologiczne, badanie genotoksyczności, badanie kancerogenności, badanie toksyczności, dawka terapeutyczna, działanie rakotwórcze, efekt toksyczny, Fortrans, glikol polietylenowy, makrogol 4000, materiał genetyczny, oczyszczanie jelita, PEG 4000, przygotowanie jelita, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, uszkodzenie genetyczne, zabieg chirurgiczny - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Cefepime AptaPharma 1 g
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa cefepimu, substancji czynnej produktu Cefepime AptaPharma (dichlorowodorek jednowodny), wykazały brak genotoksyczności zarówno in vitro, jak i in vivo, co potwierdza brak wpływu na materiał genetyczny komórek. Dodatkowo, badania na szczurach nie wykazały negatywnego wpływu na płodność, co jest istotne dla pacjentów w wieku rozrodczym. Produkt po rekonstytucji charakteryzuje się pH 4,2-5,2 oraz osmolalnością 383-389 mOsmol/kg, co zapewnia dobrą tolerancję po podaniu parenteralnym. Brak długoterminowych badań dotyczących potencjału rakotwórczego stanowi jednak ograniczenie w pełnej ocenie bezpieczeństwa cefepimu.
antybiotyk beta-laktamowy, badanie genotoksyczności, cefalosporyna czwartej generacji, cefepim, dichlorowodorek jednowodny, funkcja rozrodcza, in vitro, in vivo, osmolalność, podanie parenteralne, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, proszek krystaliczny, rekonstytucja roztworu, roztwór do wstrzykiwań, substancja czynna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Devikap 20 000 IU
Cholekalcyferol (witamina D3), substancja czynna produktu leczniczego Devikap, charakteryzuje się dobrze poznanym profilem bezpieczeństwa i szerokim zastosowaniem klinicznym. Przedkliniczne dane toksykologiczne nie wskazują na istotne zagrożenia przy stosowaniu terapeutycznym, z wyjątkiem ryzyka hiperkalcemii w przypadku przewlekłego przedawkowania, co wynika z wpływu na gospodarkę wapniowo-fosforanową. Badania teratologiczne na modelach zwierzęcych (szczury, myszy, króliki) wykazały potencjalne wady rozwojowe, takie jak zniekształcenia kostne, mikrocefalia oraz wady serca, jednak efekt ten pojawiał się jedynie przy dawkach znacznie przekraczających zalecane u ludzi. Stosowanie cholekalcyferolu w dawkach terapeutycznych nie wykazuje działania teratogennego, co potwierdza odpowiedni margines bezpieczeństwa produktu Devikap zgodnie z Charakterystyką Produktu Leczniczego.
badanie genotoksyczności, badanie teratologiczne, cholekalcyferol, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, efekt teratogenny, gospodarka wapniowo-fosforanowa, hiperkalcemia, kancerogeneza, małogłowie, mikrocefalia, potencjał mutagenny, proces nowotworowy, przedawkowanie cholekalcyferolu, uszkodzenie materiału genetycznego, wada serca, witamina D3, zniekształcenie kostne - Leksykon substancji czynnych
Alkohol etylowy – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Analiza danych przedklinicznych dotyczących alkoholu etylowego, będącego substancją czynną w produkcie leczniczym Spirytus skażony hibitanem 0,5% Coel (650 mg alkoholu etylowego na 1 g preparatu o stężeniu 760 g/l), nie wykazała istotnych zagrożeń dla bezpieczeństwa stosowania u ludzi. Konwencjonalne badania farmakologiczne, toksyczności po podaniu wielokrotnym, genotoksyczności oraz ocena potencjalnego działania rakotwórczego nie ujawniły niepokojących sygnałów, które mogłyby ograniczać zastosowanie tej substancji w preparatach do użytku zewnętrznego. Wyniki badań potwierdzają brak przeciwwskazań do stosowania alkoholu etylowego zgodnie z zaleceniami producenta.
alkohol etylowy, badanie farmakologiczne, badanie genotoksyczności, badanie przedkliniczne, działanie karcynogenne, działanie rakotwórcze, etanol, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, spirytus skażony hibitanem, substancja czynna produktu leczniczego, toksyczność dawek powtarzanych, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ na reprodukcję - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tadilecto 20 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa tadalafilu, substancji czynnej produktu Tadilecto, obejmowały szeroki zakres testów farmakologicznych, toksykologicznych, reprodukcyjnych oraz onkogennych. W badaniach toksyczności po podaniu wielokrotnym u psów, którym podawano 25 mg/kg m.c./dobę przez 6-12 miesięcy (ekspozycja 3,7-18,6-krotnie wyższa niż u ludzi po dawce 20 mg), zaobserwowano zanik nabłonka kanalików nasiennych oraz zmniejszenie spermatogenezy. Badania reprodukcyjne na szczurach i myszach wykazały brak działania teratogennego, embriotoksycznego i fetotoksycznego przy dawkach do 1000 mg/kg m.c./dobę, a NOAEL dla rozwoju przed- i pourodzeniowego ustalono na poziomie 30 mg/kg m.c./dobę. Ponadto, badania płodności nie wykazały negatywnego wpływu na rozrodczość u samców i samic szczurów.
AUC, badanie farmakologiczne, badanie genotoksyczności, badanie płodności, badanie reprodukcyjne, badanie teratogenności, badanie toksykologiczne, dawka terapeutyczna, działanie embriotoksyczne, działanie fetotoksyczne, działanie karcinogenne, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, potencjał rakotwórczy, rozwój przed- i pourodzeniowy, spermatogeneza, tadalafil, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność wielokrotna, zaburzenie płodności, zanik nabłonka kanalików nasiennych - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tafen Nasal 32 mcg 32 mcg/dawkę odmierzoną
Budezonid, substancja czynna produktu leczniczego Tafen Nasal 32 μg, przeszedł szerokie badania przedkliniczne oceniające jego profil bezpieczeństwa. Badania toksyczności przewlekłej nie wykazały istotnych efektów toksycznych przy stosowaniu dawek terapeutycznych, co wskazuje na niski potencjał ryzyka klinicznego. Analizy genotoksyczności potwierdziły brak mutagennego i klastogennego działania budezonidu, a badania karcynogenności nie wykazały zwiększonego ryzyka rozwoju nowotworów w modelach zwierzęcych. Wyniki te potwierdzają korzystny profil bezpieczeństwa leku w kontekście długoterminowego stosowania donosowego w dawce 32 μg.
aberracja chromosomowa, badanie genotoksyczności, badanie karcynogenności, badanie toksyczności, bezpieczeństwo farmakologiczne, budezonid, dawka terapeutyczna, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, glikokortykosteroid, mutagenność, potencjał genotoksyczny, rozszczep podniebienia, substancja czynna, teratogenność, toksyczność przewlekła, wada układu szkieletowego - Leksykon substancji czynnych
Kwas alfa-linolenowy – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Kwas alfa-linolenowy (ALA), niezbędny kwas tłuszczowy omega-3 stosowany w preparatach do żywienia pozajelitowego, wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa potwierdzony badaniami przedklinicznymi na zwierzętach (psy, króliki, myszy). Testowano dawki dożylne do 6 g tłuszczów/kg masy ciała u psów oraz 4,6 g/kg u królików, znacznie przekraczające dawki kliniczne (2-3-krotność maksymalnych dawek u ludzi). Pomimo 29- i 353-krotnego przekroczenia zalecanej prędkości infuzji, nie zaobserwowano istotnych objawów toksyczności, uszkodzeń narządów ani zmian biochemicznych. Badania reprodukcyjne z użyciem emulsji Lipidem (zawierającej dwukrotnie więcej triglicerydów omega-3) nie wykazały działania embriotoksycznego ani teratogennego, a także nie stwierdzono wpływu na płodność przy dawce 2 g lipidów/kg/dobę przez 12 dni u królików. Brak jest danych dotyczących mutagenności i kancerogenności, co jest uzasadnione naturalnym pochodzeniem ALA i jego rolą w fizjologicznym metabolizmie.
badanie genotoksyczności, badanie kancerogenności, badanie toksyczności, działanie embriotoksyczne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, emulsja do infuzji, emulsja tłuszczowa, kwas alfa-linolenowy, kwas tłuszczowy omega-3, Lipidem, Lipofundin MCT/LCT, triglicerydy długołańcuchowe omega-6, triglicerydy kwasów omega-3, upośledzenie płodności, uszkodzenie wątroby, właściwość uczulająca, wpływ na płodność, żywienie pozajelitowe - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Cefepim MIP Pharma 1 g
Cefepim, antybiotyk cefalosporynowy IV generacji, nie wykazuje działania genotoksycznego na podstawie badań in vitro i in vivo, mimo braku długoterminowych badań rakotwórczości na modelach zwierzęcych. Badania przedkliniczne potwierdzają wysoki profil bezpieczeństwa cefepimu w kontekście funkcji rozrodczych, nawet przy dawkach do 10-krotnie przekraczających zalecane dawki terapeutyczne u ludzi. Nie zaobserwowano negatywnego wpływu na płodność samców i samic, rozwój embrionalny, organogenezę, przebieg ciąży, okres okołoporodowy ani rozwój poporodowy potomstwa.
antybiotyk cefalosporynowy, antybiotyk cefalosporynowy IV generacji, badanie genotoksyczności, badanie in vitro, badanie in vivo, cefepim, działanie embriotoksyczne, działanie genotoksyczne, efekt mutagenny, funkcja rozrodcza, malformacja płodowa, okres okołoporodowy, organogeneza, potencjał rakotwórczy, rozwój embrionalno-płodowy, rozwój embrionalny, rozwój płodowy, zdolność rozrodcza - Leksykon substancji czynnych
Salmeterol – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Dane przedkliniczne dotyczące salmeterolu ksynafonianu wskazują na dobry profil bezpieczeństwa przy stosowaniu w dawkach terapeutycznych u ludzi. Badania na zwierzętach wykazały brak toksyczności reprodukcyjnej u szczurów, natomiast u królików zaobserwowano toksyczne efekty na zarodek i płód, takie jak rozszczep podniebienia, przedwczesne rozwarcie powiek, zarośnięcie mostka oraz zmniejszone kostnienie kości czołowych, jednak przy dawkach około 20-krotnie przekraczających maksymalną zalecaną dawkę dobową dla ludzi (na podstawie porównania AUC). Ponadto, salmeterol nie wykazuje genotoksyczności w standardowych testach, co jest istotne dla bezpieczeństwa długoterminowego stosowania. W badaniach skojarzonego podawania salmeterolu i flutykazonu propionianu u szczurów odnotowano nieprawidłowości rozwojowe, takie jak przemieszczenie tętnicy pępkowej i niecałkowite kostnienie kości potylicznej, jednak efekty te wiązały się z dawkami glikokortykosteroidów, które same mogą powodować wady rozwojowe.
- Leksykon substancji czynnych
Chlorowodorek pseudoefedryny – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Chlorowodorek pseudoefedryny, stosowany głównie w leczeniu niedrożności nosa w przebiegu przeziębienia i grypy, nie wykazuje działania mutagennego w dostępnych badaniach genotoksyczności. Jednakże dane literaturowe dotyczące mutagenności i karcynogenności pseudoefedryny są ograniczone, zwłaszcza w kontekście preparatów złożonych, takich jak Gripblocker Express czy Gripex Noc. Badania przedkliniczne na modelach zwierzęcych wskazują na potencjalną toksyczność dla płodu przy dawkach toksycznych dla matki, objawiającą się zmniejszeniem masy płodów oraz opóźnieniem kostnienia u szczurów. Brak jest natomiast kompleksowych danych dotyczących wpływu pseudoefedryny na płodność oraz rozwój peri- i postnatalny.
Acatar Zatoki, badanie genotoksyczności, badanie mutagenności, bromowodorek dekstrometorfanu, chlorowodorek pseudoefedryny, dawka terapeutyczna, działanie hepatotoksyczne, działanie teratogenne, Gripblocker Express, Gripex Noc, ibuprofen, kwas acetylosalicylowy, lek zmniejszający przekrwienie, maleinian chlorfeniraminy, niedrożność nosa, obrzęk błony śluzowej nosa, paracetamol, proces kostnienia, rozwój perinatalny, toksyczność płodowa, wpływ na płodność - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Aidee 0,03 mg + 2 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa preparatu zawierającego dienogest w dawce 2 mg oraz etynyloestradiol w dawce 0,03 mg wykazały typowy profil farmakologiczny charakterystyczny dla hormonów steroidowych, bez wykrycia nietypowych efektów czy toksyczności wykraczającej poza przewidywane działanie estrogenów i progestagenów. Testy genotoksyczności in vitro i in vivo nie wykazały istotnego potencjału mutagennego ani uszkodzeń DNA, co potwierdza brak ryzyka genotoksycznego przy stosowaniu tej kombinacji. Długoterminowe badania toksykologiczne w modelach zwierzęcych potwierdziły akceptowalny profil bezpieczeństwa, bez ujawnienia dodatkowych efektów toksycznych.
aberracja chromosomowa, badanie farmakologiczne, badanie genotoksyczności, dienogest, działanie rakotwórcze, etynyloestradiol, hormon steroidowy, mutacja genowa, nowotwór zależny od hormonów, potencjał genotoksyczny, rozwój płodu, toksyczność po wielokrotnym podaniu, toksyczność reprodukcyjna, układ rozrodczy, uszkodzenie DNA, wpływ na rozród - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Clariscan 0,5 mmol/ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa kwasu gadoterowego, substancji czynnej produktu Clariscan, wykazały brak istotnych zagrożeń dla organizmu ludzkiego przy dawce 0,5 mmol/ml (279,32 mg/ml). Ocena farmakologiczna nie ujawniła klinicznie istotnych zaburzeń funkcji układu sercowo-naczyniowego, oddechowego ani ośrodkowego układu nerwowego. Wielokrotne podawanie nie powodowało zmian patologicznych ani kumulacji substancji w tkankach, co potwierdza stabilność kompleksu gadolinu z ligandem DOTA i niskie ryzyko uwalniania wolnych jonów gadolinu. Testy genotoksyczności in vitro i in vivo nie wykazały potencjału mutagennego ani uszkodzeń DNA. Ponadto, badania reprodukcyjne i teratogenności nie wskazały na negatywny wpływ na płodność, rozwój zarodka, przebieg ciąży czy rozwój pourodzeniowy potomstwa, nawet przy dawkach wielokrotnie przekraczających dawki kliniczne.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Aprepitant Accord 80 mg; 125 mg
Aprepitant Accord w dawkach 80 mg i 125 mg przeszedł szerokie badania przedkliniczne obejmujące farmakologię, toksyczność jednorazową i wielokrotną, genotoksyczność, rakotwórczość oraz wpływ na rozród i rozwój potomstwa. Wyniki nie wykazały istotnych zagrożeń dla pacjentów przy stosowaniu terapeutycznym. Ekspozycja systemowa u zwierząt była porównywalna lub niższa niż u ludzi, co ogranicza pełną ekstrapolację wyników, zwłaszcza w badaniach reprodukcyjnych. W badaniach na młodych szczurach i psach zaobserwowano zmiany w dojrzewaniu płciowym i narządach rozrodczych (np. przedwczesne otwarcie pochwy przy dawce 250 mg/kg u samic szczurów, zmniejszenie masy jąder przy 6 mg/kg u samców psów), jednak nie stwierdzono wpływu na płodność, przeżywalność zarodków ani zmiany patologiczne narządów rozrodczych.
aprepitant, badanie farmakologiczne, badanie genotoksyczności, badanie przedkliniczne, badanie rakotwórczości, badanie reprodukcyjne, badanie toksyczności, bezpieczeństwo przedkliniczne, działanie niepożądane, ekspozycja systemowa, ekstrapolacja wyników badań, komórka Leydiga, masa jąder, narząd rozrodczy, obrzęk tkanek pochwy, profil bezpieczeństwa, przedwczesne otwarcie pochwy, przerost macicy, separacja napletka, uszkodzenie DNA - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Vimetso 50 mg + 1000 mg
Produkt leczniczy Vimetso, zawierający wildagliptynę (50 mg) i metforminę chlorowodorku (850 mg lub 1000 mg), przeszedł szerokie badania przedkliniczne potwierdzające brak nowych działań toksycznych przy stosowaniu leku złożonego. Wildagliptyna wykazała w badaniach na zwierzętach działania niepożądane, takie jak opóźnienia przewodzenia wewnątrzsercowego u psów (dawka bez efektu toksycznego 15 mg/kg, odpowiadająca 7-krotnej ekspozycji względem Cmax u ludzi) oraz gromadzenie piankowatych makrofagów pęcherzykowych w płucach szczurów i myszy (dawki bez efektu odpowiednio 25 mg/kg i 750 mg/kg, co stanowi 5- i 142-krotną ekspozycję względem AUC u ludzi). W badaniach kancerogenności u szczurów nie stwierdzono zwiększonego ryzyka nowotworów przy dawkach do 900 mg/kg (200-krotna ekspozycja), natomiast u myszy zaobserwowano wzrost częstości gruczolakoraka sutka i naczyniakomięsaka krwionośnego przy dawkach ≥ 100 mg/kg, jednak uznano to za mało istotne ryzyko dla ludzi ze względu na brak genotoksyczności i specyfikę gatunkową. Badania reprodukcyjne wykazały toksyczność płodową przy dawkach ≥ 50 mg/kg (9-10-krotna ekspozycja względem ludzi), natomiast toksyczność skórna u małp cynomolgus pojawiała się przy dawkach ≥ 5 mg/kg/dobę, z nieodwracalnymi zmianami przy 160 mg/kg/dobę.
badanie genotoksyczności, badanie kancerogenne, biegunka, działanie niepożądane, działanie toksyczne, ekspozycja terapeutyczna, faliste żebra, gruczolakorak sutka, łuszczenie skóry, miękki stolec, naczyniakomięsak krwionośny, pęcherzyk skórny, piankowate makrofagi pęcherzykowe, potencjał mutagenny, profil bezpieczeństwa, rozwój zarodkowo-płodowy, śluzowaty stolec, wewnątrzsercowe przewodzenie impulsów, wildagliptyna i metformina chlorowodorek, zmiana martwicza, zmniejszona aktywność ruchowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Abiraterone Olainfarm 500 mg
Badania przedkliniczne abirateronu octanu wykazały istotne obniżenie stężenia testosteronu, co skutkowało zmianami morfologicznymi i histopatologicznymi w narządach rozrodczych, nadnerczach, przysadce mózgowej oraz tkance sutków. Zmiany te, zgodne z mechanizmem farmakologicznym leku, były całkowicie lub częściowo odwracalne w ciągu 4 tygodni po zakończeniu terapii. Wpływ na płodność u szczurów obejmował znaczące, lecz odwracalne zaburzenia u obu płci, z pełnym powrotem funkcji rozrodczych w okresie 4-16 tygodni po odstawieniu. W badaniach rozwojowych zaobserwowano zmniejszenie masy płodu, obniżenie wskaźników przeżycia oraz zmiany w zewnętrznych narządach płciowych, jednak bez działania teratogennego, co wiąże się z hamowaniem syntezy androgenów.
abirateron octan, badanie ekotoksykologiczne, badanie genotoksyczności, badanie toksyczności, działanie teratogenne, efekt gatunkowo specyficzny, mechanizm farmakologiczny, nadnercze, narząd rozrodczy, narząd wrażliwy na androgeny, nowotwór komórek interstycjalnych, oś podwzgórze-przysadka-gonady, potencjał rakotwórczy, przysadka mózgowa, synteza steroidów, testosteron krążący, tkanka sutka, toksyczność dla ryb, toksyczność rozwojowa, układ hormonalny, zaburzenie płodności, zmiana histopatologiczna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Kalipoz prolongatum 391 mg jonów potasu
Produkty lecznicze zawierające potas, takie jak Kalipoz Prolongatum (zawierający 391 mg jonów potasu), przeszły standardowe badania przedkliniczne oceniające ich bezpieczeństwo. Badania na zwierzętach wykazały niską toksyczność ostrą i przewlekłą chlorku potasu (KCl) po podaniu doustnym, co sugeruje, że długotrwałe stosowanie w dawkach terapeutycznych nie powoduje istotnych efektów toksycznych. U małp rhesus zaobserwowano drażniące działanie na przewód pokarmowy jedynie po podaniu dużych dawek, co jest związane z bezpośrednim kontaktem substancji ze śluzówką. Kalipoz Prolongatum, jako tabletka o przedłużonym uwalnianiu, minimalizuje to ryzyko drażnienia błony śluzowej żołądka i jelit.
badanie genotoksyczności, badanie in vitro, badanie toksykologiczne, błona śluzowa przewodu pokarmowego, chlorek potasu, działanie drażniące, działanie genotoksyczne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, funkcja rozrodcza, jon potasu, Kalipoz Prolongatum, małpa Rhesus, podrażnienie przewodu pokarmowego, rozwój zarodkowo-płodowy, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Rupiron 10 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa rupatadyny, substancji czynnej leku Rupiron, wykazały brak istotnych zagrożeń dla pacjentów przy dawkach terapeutycznych. Badania elektrofizjologiczne na zwierzętach (szczury, świnki morskie, psy) oraz na sklonowanych ludzkich kanałach potasowych HERG wykazały, że nawet dawki ponad 100-krotnie wyższe niż kliniczna (10 mg) nie powodowały wydłużenia odstępu QTc, QRS ani zaburzeń rytmu serca. Metabolit 3-hydroksydesloratadyna w stężeniach do 2000-krotnie wyższych niż maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) po dawce terapeutycznej nie wpływał na potencjały czynnościowe włókien Purkiniego. Dodatkowo rupatadyna nie kumuluje się w tkance serca, co potwierdzono badaniami dystrybucji tkankowej u szczurów z użyciem substancji znakowanej radioaktywnie.
3-hydroksydesloratadyna, badanie elektrofizjologiczne, badanie genotoksyczności, badanie toksyczności, dystrybucja tkankowa, działanie toksyczne, gen HERG, kanał potasowy, niecałkowite kostnienie, NOAEL, odstęp QTc, opóźnienie wzrostu płodu, potencjał czynnościowy, rupatadyna, stężenie w osoczu, toksyczność płodowa, układ sercowo-naczyniowy, wada kośćca, włókno Purkiniego, wpływ na płodność, zaburzenie rytmu serca - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Bronchosol Maxipuren 200 mg
Przeprowadzone badania przedkliniczne produktu leczniczego Bronchosol MAXIPUREN, zawierającego 200 mg olejku eukaliptusowego, wykazały brak istotnych zagrożeń toksykologicznych przy standardowych testach oceniających toksyczność po podaniu wielokrotnym, genotoksyczność, teratogenność oraz potencjalną kancerogenność. W badaniach farmakologicznych na szczurach samcach, 1,8-cyneol podawany w dawkach od 381 do 3342 mg/kg mc./dobę przez 28 dni wywołał wakuolizację hepatocytów oraz zmiany strukturalne w wątrobie, nerkach i śliniankach przyusznych przy dawce ≥600 mg/kg mc./dobę, co wskazuje na dawko-zależną toksyczność narządową. Badania na modelu mysim nie wykazały negatywnego wpływu na płodność, co sugeruje bezpieczeństwo w zakresie funkcji rozrodczych.
8-cyneol, badanie genotoksyczności, działanie teratogenne, ekspozycja na substancję, funkcja rozrodcza, genotoksyczność, indukcja procesu nowotworowego, kancerogenność, nerki, olejek eukaliptusowy, płodność, teratogenność, toksyczność po podaniu wielokrotnym, uszkodzenie materiału genetycznego, uszkodzenie narządów wewnętrznych, wada rozwojowa, wakuolizacja hepatocytów, wakuolizacja komórek wątrobowych, wątroba - Leksykon substancji czynnych
Hydrochlorotiazyd – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Hydrochlorotiazyd, diuretyk tiazydowy stosowany w terapii nadciśnienia tętniczego, wykazuje niską toksyczność ostrą (LD50 >2750 mg/kg u szczurów) oraz brak istotnych efektów toksycznych w badaniach podprzewlekłych i przewlekłych, poza przewidywalnymi zaburzeniami elektrolitowymi, zwłaszcza hipokaliemią. Wyniki badań genotoksyczności są niejednoznaczne: testy in vitro wykazały pozytywne efekty mutagenne przy wysokich stężeniach (43-1300 µg/ml), natomiast testy Amesa i badania in vivo nie potwierdziły działania mutagennego. Długoterminowe badania karcynogenności na myszach i szczurach (dawki do 600 mg/kg mc./dobę) nie wykazały zwiększonego ryzyka nowotworów, a dane kliniczne nie potwierdzają związku między stosowaniem hydrochlorotiazydu a ryzykiem rozwoju nowotworów u ludzi. Badania reprodukcyjne nie wskazują na działanie teratogenne ani negatywny wpływ na płodność, mimo że hydrochlorotiazyd przenika przez łożysko i może wpływać na masę ciała potomstwa przy bardzo wysokich dawkach (15-krotność dawki ludzkiej).
antagonista receptora angiotensyny II, badanie genotoksyczności, badanie karcynogenności, bloker kanałów wapniowych, diuretyk tiazydowy, działanie karcynogenne, działanie moczopędne, działanie mutagenne, działanie nefrotoksyczne, działanie teratogenne, hipokaliemia, hydrochlorotiazyd, inhibitor konwertazy angiotensyny, jajnik chomika chińskiego, komórki chłoniaka mysiego, komórki przykłębuszkowe, kreatynina w surowicy, lek przeciwnadciśnieniowy, masa czerwonokrwinkowa, nadciśnienie tętnicze, nadżerka żołądka, przerost tętniczek, Salmonella typhimurium, stężenie hemoglobiny, stężenie mocznika, stężenie potasu, szpik kostny, test Amesa, test genotoksyczności, toksyczność ostra, toksyczność podprzewlekła, wartość hematokrytu, wydalanie potasu, zaburzenie równowagi elektrolitowej, zmiana siostrzanej chromatydy - Leksykon substancji czynnych
Kwas eikozapentaenowy – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Kwas eikozapentaenowy (EPA), długołańcuchowy wielonienasycony kwas tłuszczowy omega-3, obecny w preparatach takich jak Lipidem, Omacor, Omegaven oraz Tran Hasco, wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa w badaniach przedklinicznych. Konwencjonalne testy farmakologiczne, toksyczności ostrej i przewlekłej, genotoksyczności oraz karcynogenności nie ujawniły istotnego ryzyka dla człowieka. W szczególności, badania toksyczności po podaniu wielokrotnym dla Lipidem (emulsja tłuszczowa z dwukrotnie wyższą zawartością triglicerydów omega-3 niż w produkcie końcowym), Omegaven oraz Omacor nie wykazały działań niepożądanych wykraczających poza oczekiwane efekty lipidów. Dla Tran Hasco, zawierającego 35-80 mg EPA na kapsułkę, brak jest danych nieklinicznych dotyczących bezpieczeństwa. Badania genotoksyczności i karcynogenności, w tym dla Omacor, potwierdziły brak potencjału mutagennego i rakotwórczego.
badanie genotoksyczności, badanie immunogenności, badanie karcynogenności, bezpieczeństwo farmakologiczne, działanie anafilaktyczne, działanie embriotoksyczne, działanie teratogenne, działanie uczulające, fitoestrogen, kwas eikozapentaenowy, potencjał alergizujący, potencjał genotoksyczny, potencjał karcynogenny, potencjał toksyczny, toksyczne działanie na rozród, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, triglicerydy długołańcuchowe omega-6, triglicerydy kwasów omega-3, wielonienasycony kwas tłuszczowy omega-3, wpływ na reprodukcję - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Oekolp 1 mg/g
Dane przedkliniczne dotyczące estriolu, zawartego w kremie dopochwowym Oekolp (1 mg/g), wskazują na brak toksyczności po podaniu miejscowym i doustnym w modelach zwierzęcych, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania tej formy leku. W badaniach genotoksyczności estriol nie wykazał działania mutagennego, co zmniejsza ryzyko indukcji zmian genetycznych i potencjalnych długoterminowych efektów niepożądanych, w tym nowotworów. Profil bezpieczeństwa estriolu jest korzystny zarówno pod względem toksyczności miejscowej, jak i ogólnoustrojowej przy stosowaniu miejscowym i doustnym. W badaniach kancerogenności zaobserwowano zwiększoną częstość występowania nowotworów nerek u chomików oraz nowotworów gruczołów sutkowych u myszy po implantacji podskórnej dużych dawek estriolu. Należy jednak podkreślić, że ta droga podania i wysokie dawki różnią się od warunków klinicznych stosowania kremu dopochwowego, co ogranicza bezpośrednią translację tych wyników na praktykę kliniczną. Ocena klinicznego znaczenia tych obserwacji powinna uwzględniać różnice w biodostępności systemowej oraz dawkowaniu, co wspiera bezpieczne stosowanie Oekolp w dawce 1 mg estriolu na 1 g kremu.
badania przedkliniczne, badanie genotoksyczności, biodostępność systemowa, działanie mutagenne, estriol, krem dopochwowy, nowotwór gruczołu sutkowego, podanie miejscowe, podanie podskórne, potencjał kancerogenny, profil bezpieczeństwa, toksyczność, toksyczność miejscowa, toksyczność ogólnoustrojowa, zmiana genetyczna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Mirtagen 15 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa mirtazapiny (Mirtagen) obejmowały szeroki zakres analiz farmakologicznych, toksykologicznych, genotoksycznych oraz oceny wpływu na reprodukcję i rozwój potomstwa. Nie wykazano działania teratogennego ani genotoksycznego, co potwierdza brak ryzyka mutagennego i dziedzicznych uszkodzeń DNA. W badaniach reprodukcyjnych na szczurach i królikach przy ekspozycji dwukrotnie przekraczającej maksymalną ekspozycję terapeutyczną u ludzi zaobserwowano wzrost strat poimplantacyjnych, zmniejszenie masy ciała miotów oraz obniżenie przeżywalności młodych w pierwszych trzech dniach laktacji, co wskazuje na potencjalne ryzyko przy wysokich dawkach. Długoterminowe badania rakotwórczości wykazały zmiany nowotworowe specyficzne gatunkowo (guzy tarczycy u szczurów, nowotwory wątrobowo-komórkowe u myszy), które są wynikiem adaptacyjnej indukcji enzymów wątrobowych i nie stanowią bezpośredniego zagrożenia dla ludzi stosujących dawki terapeutyczne.
aberracja chromosomalna, badanie genotoksyczności, działanie teratogenne, gruczoł tarczowy, guz tarczycy, indukcja enzymów wątrobowych, mirtazapina, mutacja genowa, nowotwór wątrobowo-komórkowy, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał rakotwórczy, resorpcja zarodków, straty poimplantacyjne, toksyczność przewlekła, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie DNA - Leksykon substancji czynnych
Sodu siarczan – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa siarczanu sodu, substancji czynnej produktu Plenvu (9 g/saszetka), nie wykazały istotnego potencjału toksyczności ogólnoustrojowej, genotoksyczności ani rakotwórczości. Stężenie jonów siarczanowych w 500 ml roztworu dawki pierwszej wynosi 63,4 mmol/500 ml. W badaniach na szczurach z użyciem pokrewnego produktu Movicol (zawierającego makrogol 3350, również obecny w Plenvu) nie stwierdzono toksycznego wpływu na zarodek ani działania teratogennego, nawet przy dawkach 20-krotnie przekraczających maksymalną zalecaną u ludzi. W badaniach na królikach, gatunku szczególnie wrażliwym na działanie substancji na przewód pokarmowy, zaobserwowano pośrednie efekty na płód i łożysko (zmniejszenie masy, żywotności, częstsze poronienia i deformacje kończyn) przy dawkach odpowiadających maksymalnej dawce u ludzi, jednak bez wykazania działania teratogennego.
badanie farmakologiczne, badanie genotoksyczności, chlorek potasu, chlorek sodu, działanie kancerogenne, działanie teratogenne, genotoksyczność, jony siarczanowe, makrogol 3350, poronienie, rakotwórczość, równowaga elektrolitowa, siarczan sodu, toksyczność matczyna, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność systemowa, toksyczność zarodkowa, zaburzenie elektrolitowe, zgięcie kończyn - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Salofalk 1000 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa mesalazyny, substancji czynnej preparatu Salofalk, nie wykazały istotnego ryzyka genotoksycznego, rakotwórczego ani toksycznego wpływu na rozród. Badania genotoksyczności, rakotwórczości u szczurów oraz toksyczności rozrodczej potwierdziły brak zagrożeń dla materiału genetycznego, rozwoju noworodków oraz płodności. Wykonane testy farmakologiczne dostarczyły kompleksowych danych, które wskazują na korzystny profil bezpieczeństwa mesalazyny w warunkach przedklinicznych, jednak interpretacja wyników wymaga uwzględnienia różnic międzygatunkowych oraz porównania stosowanych dawek z dawkami terapeutycznymi u ludzi.
badanie genotoksyczności, badanie rakotwórczości, funkcja nerek, genotoksyczność, martwica brodawek nerkowych, mesalazyna, nefron, nefrotoksyczność, potencjał genotoksyczny, proksymalne kanaliki kręte, rakotwórczość, Salofalk, teratogenność, toksyczność po wielokrotnym podaniu, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie nabłonka - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ibandronic Acid Viatris 150 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa kwasu ibandronowego, substancji czynnej leku Ibandronic Acid Viatris, wykazały toksyczność nerkową jedynie u psów przy dawkach znacznie przekraczających maksymalne dawki terapeutyczne stosowane u ludzi, co wskazuje na ograniczone znaczenie kliniczne tych efektów. Badania genotoksyczności i rakotwórczości nie wykazały działania mutagennego ani karcynogennego, potwierdzając korzystny profil bezpieczeństwa substancji. W zakresie wpływu na reprodukcję, doustne podanie kwasu ibandronowego u szczurów i królików nie wykazało teratogenności ani toksyczności płodowej, a także brak działań niepożądanych u potomstwa F1 przy dawkach co najmniej 35-krotnie wyższych niż terapeutyczne u ludzi.
aktywność genetyczna, badanie genotoksyczności, badanie toksykologiczne, bisfosfonian, droga doustna, dystocja, działanie niepożądane, działanie teratogenne, efekt karcynogenny, Ibandronic Acid Viatris, kwas ibandronowy, płodność, podanie dożylne, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, toksyczność płodowa, uszkodzenie nerek, utrata zarodka przedimplantacyjna, właściwość genotoksyczna, właściwość rakotwórcza, zaburzenie rozwojowe narządów trzewnych, zespół miedniczkowo-moczowodowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Nintedanib STADA 150 mg
Przedkliniczne badania nintedanibu wykazały stosunkowo dobry profil bezpieczeństwa przy jednorazowej ekspozycji, jednak wielokrotne podawanie leku u młodych szczurów powodowało nieodwracalne zmiany w szkliwie i zębinie siekaczy oraz odwracalne pogrubienie chrząstek nasadowych, co jest charakterystyczne dla inhibitorów VEGFR-2. U innych gatunków (psy, makaki jawajskie i rezus) obserwowano objawy toksyczne takie jak biegunka, wymioty, zmniejszone spożycie pokarmu i utratę masy ciała. Wątrobowe markery enzymatyczne pozostawały stabilne u szczurów, psów i makaków jawajskich, natomiast u makaków rezus odnotowano łagodne, niepowiązane z poważnymi działaniami niepożądanymi, podwyższenie aktywności enzymów wątrobowych. Badania rozrodczości ujawniły działanie letalne i teratogenne nintedanibu u szczurów i królików przy ekspozycjach poniżej lub około 3-krotnie wyższych niż maksymalna zalecana dawka dla człowieka (MRHD 150 mg x 2/dobę), z wpływem na rozwój szkieletu osiowego i dużych tętnic oraz serca.
badanie genotoksyczności, badanie rakotwórczości, biegunka, chrząstki nasadowe, dawka terapeutyczna, działania niepożądane przewodu pokarmowego, działanie letalne na zarodki, działanie mutagenne, działanie teratogenne, enzymy wątrobowe, inhibitor VEGFR-2, karmienie piersią, nintedanib, potencjał genotoksyczny, potencjał teratogenny, toksyczność ogólna, wymioty