żółtaczka
Żółtaczka to objaw kliniczny charakteryzujący się zażółceniem skóry, błon śluzowych i twardówek, spowodowany podwyższonym stężeniem bilirubiny w surowicy krwi (hiperbilirubinemia). Pojawia się zwykle przy stężeniu bilirubiny przekraczającym 2-3 mg/dl (34-51 μmol/l).
Etiologicznie żółtaczkę można podzielić na trzy główne typy: przedwątrobową (hemolityczną), wątrobową (hepatocelularną) i pozawątrobową (mechaniczną). Żółtaczka przedwątrobowa powstaje w wyniku nadmiernego rozpadu erytrocytów, wątrobowa – wskutek zaburzeń funkcji hepatocytów, a pozawątrobowa – z powodu blokady odpływu żółci.
W diagnostyce żółtaczki kluczowe znaczenie ma oznaczenie stężenia bilirubiny całkowitej i jej frakcji (związanej i niezwiązanej), aktywności enzymów wątrobowych (ALT, AST, ALP, GGTP), badania obrazowe (USG, CT, MRCP, ERCP) oraz w wybranych przypadkach biopsja wątroby. Leczenie żółtaczki jest ukierunkowane na przyczynę podstawową.
U noworodków fizjologiczna żółtaczka pojawia się w 2-3 dobie życia i ustępuje samoistnie, jednak przedłużająca się lub nasilona żółtaczka wymaga pilnej interwencji medycznej z uwagi na ryzyko encefalopatii bilirubinowej. W przypadku żółtaczki u osób dorosłych zawsze konieczne jest przeprowadzenie szczegółowej diagnostyki w celu ustalenia jej przyczyny.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Roswera 30 mg
Rozuwastatyna, substancja czynna leku Roswera, wykazuje profil bezpieczeństwa potwierdzony badaniami klinicznymi oraz doświadczeniem po wprowadzeniu do obrotu. Działania niepożądane występują głównie w formie łagodnej i przemijającej, a konieczność przerwania terapii z ich powodu dotyczy mniej niż 4% pacjentów. Najczęściej obserwowane działania niepożądane obejmują bóle mięśni, zaparcia, nudności, bóle głowy oraz zwiększenie aktywności aminotransferaz. Proteinuria, głównie kanalikowego pochodzenia, występuje u mniej niż 1% pacjentów przy dawkach 10-20 mg i u 3% przy dawce 40 mg, zwykle ustępując samoistnie. Istotne jest monitorowanie aktywności kinazy kreatynowej, której wzrost powyżej 5 x GGN wymaga przerwania leczenia ze względu na ryzyko miopatii i rabdomiolizy, zwłaszcza przy dawkach >20 mg.
aminotransferazy, ból brzucha, ból stawów, charakterystyka produktu leczniczego, choroba ścięgien, cukrzyca typu 2, ginekomastia, immunozależna miopatia martwicza, inhibitor reduktazy HMG-CoA, kinaza kreatynowa, krwiomocz, miopatia, neuropatia obwodowa, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, pokrzywka, polineuropatia, proteinuria, rabdomioliza, rozuwastatyna, śródmiąższowa choroba płuc, trombocytopenia, zaburzenia snu, zaburzenia widzenia, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka - Leksykon leków
Przedawkowanie – Zincteral 45 mg Zn2+
Przedawkowanie leku Zincteral, zawierającego 124 mg cynku siarczanu jednowodnego (odpowiadającego 45 mg jonów cynku), może wywołać wieloukładowe objawy toksyczne, obejmujące przewód pokarmowy, układ krążenia, oddechowy, moczowy, nerwowy oraz hematologiczny. Klinicznie obserwuje się piekący ból jamy ustnej i gardła, wymioty, biegunki (wodniste lub krwawe), niedociśnienie tętnicze, obrzęk płuc, żółtaczkę, krwiomocz, bezmocz, drgawki, hemolizę oraz zmęczenie. W ciężkich przypadkach, zwłaszcza przy dawce śmiertelnej około 10 g siarczanu cynku, może wystąpić hiperglikemia, co wskazuje na poważne zaburzenia metaboliczne. Długotrwałe stosowanie leku ponad zalecane dawki może prowadzić do niedoboru miedzi, skutkującego niedokrwistością, leukopenią i zaburzeniami neurologicznymi, ze względu na konkurencyjne wchłanianie pierwiastków śladowych w przewodzie pokarmowym.
bezmocz, biegunka krwawa, ból jamy ustnej, drgawki, EDTA wapniowy, hemoliza, hiperglikemia, krwiomocz, leczenie chelatujące, leukopenia, niedobór miedzi, niedociśnienie tętnicze, niedokrwistość, obrzęk płuc, ośrodkowy układ nerwowy, przedawkowanie cynku, przewód pokarmowy, siarczan cynku jednowodny, układ krążenia, układ moczowy, układ oddechowy, wersenian wapniowo-dwusodowy, zaburzenie neurologiczne, zatrucie cynkiem, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Lynagex XR 330 mg
Profil bezpieczeństwa pregabaliny został oceniony w badaniach klinicznych obejmujących ponad 8900 pacjentów, w tym ponad 5600 w badaniach kontrolowanych placebo. Najczęstsze działania niepożądane to zawroty głowy i senność, występujące z częstością ≥1/10, głównie o nasileniu łagodnym do umiarkowanego. Odsetek przerwania terapii z powodu działań niepożądanych wyniósł 12% w grupie leczonej pregabaliną versus 5% w grupie placebo. Wśród innych istotnych działań niepożądanych obserwowano m.in. neutropenię (≥1/1000 do <1/100), reakcje alergiczne, zaburzenia psychiczne (często: nastrój euforyczny, splątanie; rzadko: myśli samobójcze), zaburzenia neurologiczne (często: ataksja, parestezje; rzadko: drgawki, parkinsonizm), zaburzenia widzenia (często: nieostre widzenie, podwójne widzenie), a także zaburzenia sercowo-naczyniowe i oddechowe. W trakcie leczenia mogą wystąpić objawy odstawienia, takie jak bezsenność, bóle głowy, nudności, lęk, drgawki i myśli samobójcze, których nasilenie jest zależne od dawki.
aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, ataksja, ból neuropatyczny ośrodkowy, bóle głowy, bradykardia zatokowa, depresja oddechowa, drgawki kloniczne, duszność, dysfagia, dyskineza, fosfokinaza kreatynowa, hipoglikemia, jaskra, leukopenia, nadciśnienie tętnicze, napady padaczkowe częściowe, neutropenia, niedociśnienie tętnicze, niedoczulica, niewydolność nerek, niewydolność serca zastoinowa, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk płuc, oczopląs, parestezja, parkinsonizm, podwójne widzenie, pregabalina, przeczulica, rabdomioliza, reakcja alergiczna, refluks żołądkowo-przełykowy, retencja moczu, senność, tachykardia, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, uraz rdzenia kręgowego, utrata pola widzenia, zaburzenia erekcji, zapalenie jamy nosowo-gardłowej, zapalenie rogówki, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawroty głowy, zawroty głowy obwodowe, zespół grypopodobny, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Co-Prestarium 5 mg + 5 mg
Co-Prestarium, zawierający peryndopryl z argininą oraz amlodypinę, jest stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego, jednak jego profil bezpieczeństwa obejmuje liczne działania niepożądane wynikające z działania obu substancji czynnych. Najczęściej obserwowane objawy to obrzęki, zwłaszcza okołostawowe, zawroty głowy (zarówno ośrodkowe, jak i błędnikowe), bóle głowy, niedociśnienie tętnicze, kaszel suchy charakterystyczny dla inhibitorów ACE, zaburzenia widzenia (w tym podwójne widzenie), a także objawy ze strony przewodu pokarmowego, takie jak ból brzucha, nudności, wymioty i zmiany rytmu wypróżnień. Działania niepożądane mogą również obejmować zmęczenie, astenie, parestezje, zaburzenia smaku, kołatanie serca, flush, świąd, wysypki, obrzęk naczynioruchowy, kurcze mięśni oraz poważniejsze powikłania, takie jak ostra niewydolność nerek, zawał mięśnia sercowego, udar mózgu czy zespół Stevensa-Johnsona. Monitorowanie parametrów nerkowych, wątrobowych oraz elektrolitów (hiperkaliemia, hiponatremia) jest kluczowe, zwłaszcza u pacjentów z grup ryzyka, w tym osób starszych i z chorobami współistniejącymi.
agranulocytoza, amlodypina, astenia, bezsenność, ból brzucha, ból głowy, bradykardia, depresja, duszność, eozynofilia, eozynofilowe zapalenie płuc, hiperglikemia, hiperkaliemia, hipoglikemia, hiponatremia, inhibitor konwertazy angiotensyny, kaszel, kołatanie serca, kurcz mięśni, leukopenia, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, migotanie przedsionków, nadciśnienie tętnicze, nagłe zaczerwienienie, neuropatia obwodowa, niedociśnienie tętnicze, niedoczulica, niedokrwistość hemolityczna, niestrawność, niewydolność nerek, nudności, objaw Raynauda, obrzęk, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk Quinckego, obrzęk stawów, omdlenie, ośrodkowy układ nerwowy, ostra niewydolność nerek, parestezja, peryndopryl z argininą, podwójne widzenie, rumień wielopostaciowy, senność, skurcz oskrzeli, splątanie, świąd, szum uszny, tachykardia, tachykardia komorowa, trombocytopenia, udar mózgu, wykwit skórny, wymioty, wysypka, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia snu, zaburzenia widzenia, zapalenie błony śluzowej nosa, zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie naczyń, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawał mięśnia sercowego, zawrót głowy pochodzenia błędnikowego, zawroty głowy, zespół niewłaściwego wydzielania hormonu antydiuretycznego, zespół Stevensa-Johnsona, zmęczenie, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Amlomyl 5 mg
Lek Amlomyl zawiera 5 mg amlodypiny bezylanu i charakteryzuje się szerokim profilem działań niepożądanych, które wymagają uważnego monitorowania podczas terapii. Do najczęstszych objawów należą senność, zawroty głowy, bóle głowy, kołatanie serca, zaczerwienienie twarzy, ból brzucha, nudności, obrzęk kostek oraz zmęczenie. Działania niepożądane klasyfikuje się według częstości występowania: bardzo często (>1/10), często (>1/100 do <1/10), niezbyt często (>1/1000 do <1/100), rzadko (>1/10 000 do <1/1000), bardzo rzadko (<1/10 000) oraz częstość nieznana. Wśród rzadkich, ale poważnych działań wymienia się leukocytopenię, małopłytkowość, reakcje alergiczne, hiperglikemię, zaburzenia rytmu serca, zawał mięśnia sercowego oraz ciężkie reakcje skórne, takie jak zespół Stevensa-Johnsona czy toksyczna nekroliza naskórka.
amlodypina, Amlomyl, bradykardia, cholestaza, częstomocz, częstoskurcz komorowy, ginekomastia, hiperglikemia, impotencja, kołatanie serca, leukocytopenia, małopłytkowość, migotanie przedsionków, neuropatia obwodowa, niedoczulica, nieżyt żołądka, nokturia, obrzęk kostek, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk Quinckego, podwójne widzenie, przeczulica, przerost dziąseł, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, szum uszny, toksyczna nekroliza naskórka, zaburzenie gospodarki węglowodanowej, zaburzenie pozapiramidowe, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie widzenia, zapalenie naczyń, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Cardilopin 5 mg
Amlodypina, antagonista kanałów wapniowych z grupy dihydropirydyn, stosowana w leczeniu nadciśnienia tętniczego i choroby niedokrwiennej serca, charakteryzuje się szerokim spektrum działań niepożądanych. Do najczęstszych należą senność, zawroty głowy, ból głowy, kołatanie serca, zaczerwienienie twarzy, ból brzucha, nudności, obrzęki kostek oraz zmęczenie. Zaburzenia neurologiczne obejmują również drżenie, parestezje, a rzadziej splątanie i neuropatię obwodową. Ze strony układu sercowo-naczyniowego obserwuje się kołatanie serca, zaburzenia rytmu (bradykardia, tachykardia komorowa, migotanie przedsionków) oraz bardzo rzadko zawał mięśnia sercowego. Często występują objawy naczyniowe, takie jak nagłe zaczerwienienie twarzy i niedociśnienie tętnicze. Działania niepożądane ze strony przewodu pokarmowego to ból brzucha, nudności, zmiany rytmu wypróżnień, a bardzo rzadko zapalenie trzustki i rozrost dziąseł. Monitorowanie funkcji wątroby jest wskazane ze względu na możliwość zapalenia wątroby, żółtaczki i cholestazy.
antagonista wapnia, bezsenność, choroba niedokrwienna serca, częstomocz, enzym wątrobowy, ginekomastia, hiperglikemia, impotencja, leukopenia, małopłytkowość, migotanie przedsionków, nadciśnienie tętnicze, neuropatia obwodowa, niedociśnienie tętnicze, niedoczulica, nykturia, obrzęk kostek, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk Quinckego, parestezja, plamica, rozrost dziąseł, rumień wielopostaciowy, splątanie, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, zaburzenia pozapiramidowe, zaburzenia rytmu serca, zaburzenie mikcji, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie smaku, zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie naczyń, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawał serca, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry, żółtaczka - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Pirfenidone Aurovitas
Stosowanie pirfenidonu wymaga ścisłego monitorowania funkcji wątroby, ze szczególnym uwzględnieniem aktywności aminotransferaz (AlAT, AspAT) oraz stężenia bilirubiny. Zaleca się ocenę przed rozpoczęciem terapii, następnie co miesiąc przez pierwsze 6 miesięcy oraz co 3 miesiące przez dalszy okres leczenia. Wzrost aktywności enzymów wątrobowych powyżej 3 do 5 × GGN bez hiperbilirubinemii wymaga wykluczenia innych przyczyn, monitorowania stanu pacjenta oraz ewentualnej modyfikacji dawki lub przerwania terapii. W przypadku wzrostu aminotransferaz powyżej 3 × GGN z hiperbilirubinemią lub powyżej 5 × GGN konieczne jest trwałe odstawienie leku. U pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby (klasa B wg Childa-Pugha) ekspozycja na pirfenidon wzrasta o 60%, co wymaga szczególnej ostrożności i ścisłej obserwacji. Lek jest przeciwwskazany u osób z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby.
AlAT, aminotransferazy, AspAT, bilirubina, duszność, hiperbilirubinemia, hiponatremia, inhibitory CYP1A2, klasyfikacja Childa-Pugha, laktoza jednowodna, nadwrażliwość na światło, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, obrzęk naczynioruchowy, pirfenidon, polekowe uszkodzenie wątroby, reakcja anafilaktyczna, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, utrata masy ciała, zaburzenia czynności wątroby, zawroty głowy, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, żółtaczka - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Agomelatine NeuroPharma
Produkt leczniczy Agomelatine NeuroPharma wymaga ścisłego monitorowania czynności wątroby ze względu na ryzyko hepatotoksyczności, w tym przypadki uszkodzenia wątroby, zapalenia oraz żółtaczki, a także zgłoszone incydenty niewydolności wątroby, w tym śmiertelne i wymagające przeszczepienia. Przed rozpoczęciem terapii należy wykonać badania aktywności aminotransferaz (AlAT, AspAT) i nie rozpoczynać leczenia, jeśli wartości przekraczają 3-krotną górną granicę normy (GGN). Monitorowanie enzymów wątrobowych powinno być kontynuowane w 3., 6. i 12. tygodniu terapii oraz po zwiększeniu dawki, z natychmiastowym przerwaniem leczenia w przypadku przekroczenia 3x GGN lub pojawienia się objawów klinicznych uszkodzenia wątroby (ciemny mocz, jasny kał, żółtaczka, ból w prawym górnym kwadrancie brzucha, niewyjaśnione zmęczenie). Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z czynnikami ryzyka, takimi jak otyłość, niealkoholowa stłuszczeniowa choroba wątroby, cukrzyca, nadużywanie alkoholu oraz stosowanie innych leków hepatotoksycznych.
agomelatyna, AlAT i AspAT, aminotransferazy, bilirubina, choroba afektywna dwubiegunowa, ciemny mocz, cukrzyca, enzymy wątrobowe, epizod depresyjny, fosfataza alkaliczna, hepatotoksyczność, inhibitory CYP1A2, mania i hipomania, myśli samobójcze, niealkoholowa choroba stłuszczeniowa wątroby, niewydolność wątroby, otępienie, otyłość, remisja, uszkodzenie wątroby, zapalenie wątroby, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Binabic 50 mg
Bikalutamid w dawce 50 mg stosowany w terapii raka prostaty wykazuje szeroki profil działań niepożądanych, z istotnym ryzykiem powikłań sercowo-naczyniowych, takich jak zawał mięśnia sercowego i niewydolność serca (częstość ≥1/100 do <1/10), szczególnie w skojarzeniu z analogami LHRH. Wydłużenie odcinka QT w EKG zostało zgłoszone, choć częstość jest nieznana. Hepatotoksyczność jest znaczącym problemem, manifestującym się często jako żółtaczka i hipertransaminazemia (często ≥1/100 do <1/10), z rzadkimi przypadkami niewydolności wątroby, które mogą być śmiertelne. Śródmiąższowe zapalenie płuc, choć niezbyt częste (≥1/1000 do <1/100), stanowi potencjalne zagrożenie życia. Bardzo często obserwuje się uderzenia gorąca (≥1/10), anemię (≥1/10), krwiomocz (≥1/10) oraz ginekomastię i bolesność piersi (≥1/10), które mogą wpływać na jakość życia pacjentów. Zaburzenia erekcji, zmniejszone libido i depresja występują często (≥1/100 do <1/10), co wymaga uwzględnienia w opiece psychoseksualnej.
Inne często występujące działania niepożądane obejmują zaburzenia żołądkowo-jelitowe (ból brzucha, zaparcia, nudności – bardzo często ≥1/10), zaburzenia skórne (łysienie, wysypka, świąd – często ≥1/100 do <1/10), astenia i obrzęki (bardzo często ≥1/10), zawroty głowy (bardzo często ≥1/10) oraz senność (często ≥1/100 do <1/10). Zwiększenie masy ciała (często ≥1/100 do <1/10) oraz zmniejszony apetyt (często ≥1/100 do <1/10) mogą wymagać modyfikacji stylu życia. Monitorowanie pacjentów powinno obejmować ocenę funkcji wątroby, układu sercowo-naczyniowego oraz objawów ze strony układu oddechowego i immunologicznego. Zgłaszanie działań niepożądanych jest obowiązkowe i powinno być kierowane do odpowiednich instytucji nadzoru farmakoterapii, co jest kluczowe dla zapewnienia bezpieczeństwa terapii bikalutamidem.
analog LHRH, anemia, astenia, bikalutamid, ból brzucha, bolesność piersi, depresja, działanie niepożądane, ginekomastia, hepatotoksyczność, hipertransaminazemia, krwiomocz, łysienie, niestrawność, niewydolność serca, niewydolność wątroby, nudność, obrzęk, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, rak prostaty, reakcja nadwrażliwości, senność, śródmiąższowe zapalenie płuc, suchość skóry, toksyczność wątrobowa, uderzenia gorąca, wydłużenie odcinka QT, wysypka, wzdęcie, zaburzenie erekcji, zaparcie, zawał mięśnia sercowego, zawrót głowy, zmniejszone libido, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Flumycon 150 mg
Flukonazol, substancja czynna preparatu Flumycon, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które należy uwzględnić podczas planowania terapii przeciwgrzybiczej. Najczęściej obserwowane działania niepożądane (1-10% pacjentów) to ból głowy, ból brzucha, biegunka, nudności, wymioty oraz podwyższenie aktywności enzymów wątrobowych (AlAT, AspAT, fosfatazy alkalicznej) i wysypka skórna. Rzadziej występują poważne reakcje, takie jak zespół DRESS (reakcja polekowa z eozynofilią i objawami ogólnymi), torsade de pointes i wydłużenie odstępu QT, a także zaburzenia hematologiczne (niedokrwistość, leukopenia, neutropenia, trombocytopenia). Działania niepożądane dotyczą wielu układów, w tym immunologicznego, nerwowego, sercowego, wątrobowego oraz skóry i tkanki podskórnej, co wymaga monitorowania pacjentów pod kątem objawów klinicznych i parametrów laboratoryjnych.
azorabina, cholestaza, drgawki, flukonazol, hipercholesterolemia, hipertriglicerydemia, hipokaliemia, kandydoza narządów płciowych, leukopenia, martwica komórek wątrobowych, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, neutropenia, niedokrwistość, nietolerancja laktozy, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, ostra uogólniona osutka krostkowa, parestezja, pokrzywka, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, terapia przeciwgrzybicza, torsade de pointes, trombocytopenia, wydłużenie odstępu QT, wysypka polekowa, zapalenie wątroby, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Trittico XR 150 mg
Trittico XR (chlorowodorek trazodonu) w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu wykazuje działanie przeciwdepresyjne z komponentą uspokajającą, jednakże leczenie może wiązać się z licznymi działaniami niepożądanymi o częstości występowania określonej jako „nieznana”. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko myśli i zachowań samobójczych, które mogą pojawić się w trakcie terapii lub po jej zakończeniu. Wśród poważnych powikłań wymienia się zespół serotoninowy, złośliwy zespół neuroleptyczny, arytmie serca (w tym torsade de pointes z wydłużeniem odstępu QT), priapizm oraz ciężkie zaburzenia czynności wątroby. Monitorowanie parametrów hematologicznych jest wskazane ze względu na możliwość agranulocytozy, trombocytopenii, leukopenii i innych nieprawidłowości krwi. U pacjentów z chorobami serca konieczna jest kontrola rytmu serca ze względu na ryzyko niemiarowości i groźnych arytmii.
afazja ekspresywna, agranulocytoza, bezsenność, biegunka, ból brzucha, ból głowy, bradykardia, chlorowodorek trazodonu, delirium, dezorientacja, drgawka, drgawka kloniczna, drżenie, duszność, dystonia, działanie przeciwdepresyjne, eozynofilia, hiponatremia, hipotonia ortostatyczna, jadłowstręt, koszmar senny, lek przeciwdepresyjny trójpierścieniowy, leukopenia, mania, myśli samobójcze, nadciśnienie tętnicze, nadmierna potliwość, niedokrwistość, niemiarowość serca, nieostre widzenie, niestrawność, nietrzymanie moczu, nudność, objaw grypopodobny, obrzęk, omam, omdlenie, palpitacja, parestezja, porażenna niedrożność jelita, priapizm, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, senność, SIADH, stan splątania, suchość błony śluzowej jamy ustnej, świąd, tachykardia, tachykardia komorowa, torsade de pointes, Trittico XR, trombocytopenia, urojenie, wewnątrzwątrobowy zastój żółci, wydłużenie odstępu QT, wymioty, wysypka skórna, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie gospodarki wodno-elektrolitowej, zaburzenie pamięci, zaburzenie równowagi, zaburzenie rytmu serca, zapalenie żołądka i jelit, zaparcie, zatrzymanie moczu, zawrót głowy, zespół niewłaściwego wydzielania hormonu antydiuretycznego, zespół odstawienia, zespół serotoninowy, złośliwy zespół neuroleptyczny, zmniejszenie libido, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Arpixor 15 mg
Aripiprazol (Arpixor) wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które wymagają uważnej obserwacji klinicznej. Najczęściej zgłaszanymi objawami są akatyzja i nudności, występujące u ponad 3% pacjentów stosujących doustną formę leku. Szczególną uwagę należy zwrócić na objawy pozapiramidowe (EPS), takie jak parkinsonizm, dystonia, akatyzja i dyskineza, które w badaniach klinicznych pojawiały się u 14,8-26,6% pacjentów leczonych arypiprazolem, w zależności od wskazania i porównania z innymi lekami (np. haloperidolem czy olanzapiną). Akatyzja występowała u 12,1% pacjentów z zaburzeniami afektywnymi dwubiegunowymi oraz u 6,2% pacjentów ze schizofrenią, co jest istotnie wyższe niż w grupach placebo (odpowiednio 3,2% i 3,0%). Dystonia, szczególnie w początkowym okresie terapii, może manifestować się długotrwałymi skurczami mięśni szyi, trudnościami w przełykaniu i oddychaniu, z większym ryzykiem u młodszych mężczyzn. Ponadto, arypiprazol może powodować zarówno wzrost, jak i spadek stężenia prolaktyny, a także przejściowe podwyższenie aktywności fosfokinazy kreatynowej (CPK) u 3,5% pacjentów (vs. 2,0% placebo).
akatyzja, anoreksja, arypiprazol, dyskineza, dystonia, fosfokinaza kreatynowa, haloperydol, hiperglikemia, hiperprolaktynemia, hiperseksualność, hiponatremia, hipotensja ortostatyczna, kwasica cukrzycowa, leukopenia, myśli samobójcze, nadwrażliwość na światło, neutropenia, niestrawność, nietrzymanie moczu, niewydolność wątroby, noworodkowy zespół odstawienny, nudności, objawy pozapiramidowe, obrzęk naczynioruchowy, olanzapina, parkinsonizm, patologiczny hazard, późne dyskinezy, priapizm, prolaktyna, rabdomioliza, reakcja anafilaktyczna, schizofrenia, skurcz krtani, skurcz mięśni szyi, śpiączka cukrzycowa, światłowstręt, tachykardia, trombocytopenia, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia kontroli impulsów, zaburzenie afektywne dwubiegunowe, zachłystowe zapalenie płuc, zakrzepica żył głębokich, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zator tętnicy płucnej, zatrzymanie moczu, żółtaczka, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Teslor 0,5 mg/ml
Lek Teslor, zawierający desloratadynę, wykazuje profil bezpieczeństwa zróżnicowany w zależności od grupy wiekowej. W badaniach klinicznych u dzieci w wieku 6 miesięcy do 11 lat częstość działań niepożądanych była porównywalna z placebo, jednak u niemowląt (6-23 miesiące) najczęściej obserwowano biegunkę (3,7%), gorączkę (2,3%) oraz bezsenność (2,3%). U nastolatków (12-17 lat) dominującym działaniem niepożądanym był ból głowy (5,9%), z częstością zbliżoną do placebo (6,9%). W populacji dorosłych i młodzieży działania niepożądane występowały u 3% więcej pacjentów niż w grupie placebo, najczęściej zgłaszano uczucie zmęczenia (1,2%), suchość w jamie ustnej (0,8%) oraz bóle głowy (0,6%). Po wprowadzeniu leku do obrotu odnotowano dodatkowe działania niepożądane, w tym wydłużenie odstępu QT, arytmię, bradykardię oraz zaburzenia behawioralne i metaboliczne, takie jak zwiększone łaknienie i przyrost masy ciała, szczególnie u populacji pediatrycznej.
alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, anafilaksja, arytmia, astenia, bezsenność, biegunka, ból brzucha, ból głowy, bradykardia, desloratadyna, drgawka, duszność, dyspepsja, fotowrażliwość, hiperbilirubinemia, kołatanie serca, kserostomia, mialgia, nudność, obrzęk naczynioruchowy, omam, pobudzenie psychoruchowe, podwyższone enzymy wątrobowe, pokrzywka, przewlekła pokrzywka idiopatyczna, reakcja nadwrażliwości, świąd, tachykardia, wydłużenie odstępu QT, wymioty, wysypka, zaburzenia zachowania, zachowanie agresywne, zapalenie wątroby, zawrót głowy, żółtaczka, zwiększone łaknienie - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Daktarin
Podczas stosowania kremu Daktarin (20 mg/g mikonazolu) należy zachować szczególną ostrożność ze względu na ryzyko wystąpienia ciężkich reakcji nadwrażliwości, takich jak anafilaksja czy obrzęk naczynioruchowy, które mogą zagrażać życiu. Personel medyczny powinien dokładnie informować pacjentów o konieczności natychmiastowego przerwania terapii w przypadku pojawienia się objawów alergicznych (świąd, zaczerwienienie, obrzęk, wysypka). Preparat nie powinien mieć kontaktu z oczami; w razie przypadkowego kontaktu należy je obficie przepłukać wodą i monitorować ewentualne podrażnienia. Szczególną ostrożność zaleca się u noworodków do 4. tygodnia życia ze względu na obecność kwasu benzoesowego (2 mg/g kremu), który może zwiększać ryzyko żółtaczki.
alergia kontaktowa, anafilaksja, butylohydroksyanizol, ciężka reakcja uczuleniowa, Daktarin krem, kontaktowe zapalenie skóry, kwas benzoesowy, lek przeciwgrzybiczny, mikonazol, nadwrażliwość na składniki, objaw nadwrażliwości, obrzęk naczynioruchowy, podrażnienie oczu, podrażnienie skóry, zażółcenie skóry, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Voriconazole Fresenius Kabi 200 mg
Profil bezpieczeństwa worykonazolu opiera się na analizie danych od ponad 2000 pacjentów, w tym 1603 dorosłych z badań klinicznych oraz 270 z badań profilaktycznych, obejmujących różnorodne populacje, m.in. pacjentów z nowotworami hematologicznymi, zakażonych HIV, z opornymi zakażeniami grzybiczymi oraz zdrowych ochotników. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi są zaburzenia widzenia (niewyraźne widzenie, zmiana percepcji kolorów, fotofobia), objawy ze strony przewodu pokarmowego (nudności, wymioty, biegunka), bóle głowy, wysypka, obrzęki obwodowe oraz nieprawidłowe wyniki testów czynnościowych wątroby. Działania te mają zazwyczaj łagodny lub umiarkowany charakter, jednak w rzadkich przypadkach mogą wystąpić poważne powikłania, takie jak zapalenie nerwu wzrokowego, niewydolność wątroby, zespół Stevensa-Johnsona czy toksyczna nekroliza naskórka. Częstość występowania działań niepożądanych klasyfikowano według standardów: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000) oraz bardzo rzadko (<1/10 000).
agranulocytoza, aspergiloza, biegunka, ból brzucha, ból głowy, CYP2C19, CYP3A4, cytochrom P450, drgawka, dyspepsja, encefalopatia, fotofobia, gorączka, hepatotoksyczność, hipoglikemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, kandydemia, kandydoza przełyku, krzepnięcie krwi, martwica kanalików nerkowych, morfologia krwi, nadwrażliwość na światło, nefrotoksyczność, neutropenia, niedokrwistość, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, niewyraźne widzenie, nowotwór złośliwy układu krwiotwórczego, nudność, obrzęk obwodowy, obrzęk płuc, odstęp QT, ostra niewydolność oddechowa, pancytopenia, parestezja, reakcja anafilaktoidalna, śpiączka, test czynnościowy wątroby, toksyczna nekroliza naskórka, trombocytopenia, utrata wzroku, worykonazol, wymioty, wysypka, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie siatkówki, zaburzenie widzenia, zakażenie grzybicze, zapalenie kłębuszków nerkowych, zapalenie nerwu wzrokowego, zapalenie płuc, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zaparcie, zastój żółci, zawrót głowy, zespół Stevensa-Johnsona, zespół zaburzeń oddechowych, złuszczające zapalenie skóry, żółtaczka - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Sumilar HCT 5 mg + 5 mg + 25 mg
Produkt leczniczy Sumilar HCT, zawierający ramipryl, amlodypinę i hydrochlorotiazyd, jest przeciwwskazany w drugim i trzecim trymestrze ciąży ze względu na ryzyko toksycznego działania na płód, w tym pogorszenie czynności nerek, małowodzie oraz opóźnienie kostnienia czaszki. Stosowanie w pierwszym trymestrze nie jest zalecane z powodu potencjalnego, choć niejednoznacznego, ryzyka teratogennego. Ramipryl i hydrochlorotiazyd przenikają do mleka kobiecego i mogą powodować poważne działania niepożądane u niemowląt, takie jak hipokaliemia, hipoglikemia, małopłytkowość oraz zahamowanie laktacji, co stanowi przeciwwskazanie do stosowania Sumilar HCT w okresie karmienia piersią. Amlodypina przenika do mleka w ilościach od 3% do 7% dawki matki (maksymalnie do 15%), jednak jej wpływ na niemowlęta pozostaje nieokreślony, co wymaga ostrożności.
amlodypina, antagonista wapnia, działanie toksyczne na płód, główka plemnika, hiperkaliemia, hipoglikemia, hipokaliemia, hipowolemie, hydrochlorotiazyd, inhibitor ACE, lek tiazydowy, małopłytkowość, małowodzie, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie tętnicze, niedokrwienie płodu, niewydolność nerek płodu, opóźnienie kostnienia czaszki, pierwszy trymestr ciąży, pochodna sulfonamidowa, profil bezpieczeństwa leku, przepływ maciczno-łożyskowy, ramipryl, reakcja nadwrażliwości, skąpomocz, substancja czynna, trzeci trymestr ciąży, zahamowanie laktacji, żółtaczka - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Cyclaid
Produkt leczniczy Cyclaid, zawierający cyklosporynę, wymaga ścisłego nadzoru medycznego ze względu na ryzyko działań niepożądanych, w tym nefrotoksyczności, hepatotoksyczności oraz zwiększonego ryzyka rozwoju chorób nowotworowych, zwłaszcza chłoniaków i nowotworów skóry. Zaleca się regularne monitorowanie parametrów klinicznych, takich jak ciśnienie tętnicze, czynność nerek (w tym stężenie kreatyniny i eGFR), oraz parametrów laboratoryjnych, w tym stężenia cyklosporyny we krwi, bilirubiny, enzymów wątrobowych, lipidów, potasu i magnezu. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów w podeszłym wieku, z zaburzeniami czynności nerek, a także u osób z łuszczycą lub atopowym zapaleniem skóry, u których konieczne jest unikanie ekspozycji na promieniowanie UVB i fotochemioterapii PUVA. Wskazane jest prowadzenie pacjentów po transplantacji w wyspecjalizowanych ośrodkach transplantacyjnych z możliwością szybkiej interwencji medycznej. Dawki cyklosporyny powinny być dostosowywane indywidualnie, a w przypadku wystąpienia nefrotoksyczności lub nadciśnienia tętniczego rozważane jest zmniejszenie dawki lub przerwanie terapii.
antagonista receptora angiotensyny II, atopowe zapalenie skóry, cholestaza, choroba limfoproliferacyjna, choroba nowotworowa, ciśnienie tętnicze krwi, cyklosporyna, CYP3A4, fotochemioterapia PUVA, glikoproteina p, gronkowiec złocisty, hiperurykemia, hipomagnezemia, HPLC, inhibitor konwertazy angiotensyny, łuszczyca, nadciśnienie tętnicze, nefropatia BK, nefropatia o minimalnych zmianach, nefrotoksyczność, niewydolność wątroby, NLPZ, objawy neurologiczne, opryszczka, ośrodek transplantacyjny, parametry kliniczne i laboratoryjne, postępująca wieloogniskowa leukoencefalopatia, promieniowanie UVB, przeciwciało monoklonalne, rabdomioliza, reumatoidalne zapalenie stawów, statyny, stężenie kreatyniny, szczepionka atenuowana, terapia immunosupresyjna, zakażenie oportunistyczne, zapalenie błony naczyniowej oka, zapalenie wątroby, zespół Behceta, zespół nerczycowy, żółtaczka, zwłóknienie śródmiąższowe - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Ramidilan HCT 5 mg + 5 mg + 12,5 mg
Produkt Ramidilan HCT, zawierający ramipryl, amlodypinę oraz hydrochlorotiazyd, wymaga szczególnej ostrożności w stosowaniu u kobiet w wieku rozrodczym, planujących ciążę, będących w ciąży lub karmiących piersią. Stosowanie leku w pierwszym trymestrze ciąży nie jest zalecane ze względu na potencjalne ryzyko teratogenne, zwłaszcza związane z ramiprylem, którego działanie na płód nie jest jednoznacznie określone, ale nie można wykluczyć niewielkiego wzrostu ryzyka. W drugim i trzecim trymestrze stosowanie Ramidilan HCT jest bezwzględnie przeciwwskazane z powodu udokumentowanego toksycznego wpływu inhibitorów ACE na płód, objawiającego się m.in. pogorszeniem czynności nerek, małowodziem oraz opóźnieniem kostnienia czaszki. Hydrochlorotiazyd może dodatkowo powodować niedokrwienie płodu i łożyska oraz ryzyko hipoglikemii i małopłytkowości u noworodków. W przypadku ekspozycji na inhibitor ACE od drugiego trymestru zaleca się badanie ultrasonograficzne czaszki i ocenę funkcji nerek płodu oraz monitorowanie noworodka pod kątem niedociśnienia, skąpomoczu i hiperkaliemii.
amlodypina, antagonista wapnia, badanie ultrasonograficzne, główka plemnika, hiperkaliemia, hipoglikemia, hipokaliemia, hydrochlorotiazyd, inhibitor ACE, leczenie przeciwnadciśnieniowe, małopłytkowość, małowodzie, niedociśnienie tętnicze, niedokrwienie płodu, niewydolność nerek, objętość osocza, pochodna sulfonamidowa, przepływ maciczno-łożyskowy, żółtaczka - Leksykon substancji czynnych
Papaweryna – Działania niepożądane
Papaweryna chlorowodorek (Papaverinum Hydrochloricum WZF) wykazuje działanie spazmolityczne na mięśnie gładkie, jednak jej stosowanie wiąże się z licznymi działaniami niepożądanymi o różnym nasileniu i częstości. Do najczęstszych objawów należą bóle i zawroty głowy, senność, rumień twarzy oraz nadmierna potliwość. Istotnym efektem jest niedociśnienie tętnicze, które może prowadzić do zaburzeń perfuzji narządowej, szczególnie u pacjentów z istniejącą hipotensją lub przyjmujących leki hipotensyjne. Działania niepożądane ze strony przewodu pokarmowego obejmują dyskomfort w jamie brzusznej, zaparcia, biegunkę, nudności, wymioty oraz brak łaknienia, co może skutkować zaburzeniami odżywienia. Lokalnie może wystąpić ból w miejscu wstrzyknięcia (20 mg/ml roztwór do iniekcji). Zaburzenia oddychania, choć niezbyt częste, mogą manifestować się jako duszność lub depresja oddechowa, wymagając monitorowania funkcji oddechowych.
biegunka, bilirubina, ból głowy, ból w miejscu wstrzyknięcia, brak łaknienia, depresja oddechowa, dyskomfort w jamie brzusznej, eozynofilia, hepatotoksyczność, lek hipotensyjny, lek spazmolityczny, nadmierna potliwość, niedociśnienie tętnicze, nudności, ośrodkowy układ nerwowy, papaweryna, podwyższone enzymy wątrobowe, przewód pokarmowy, reakcja ogólnoustrojowa, rumień twarzy, senność, wymioty, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia oddychania, zaburzenia perfuzji narządowej, zaparcia, zawroty głowy, złe samopoczucie, żółtaczka - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Candesartan cilexetil + Amlodipine + HCT Sandoz 16 mg + 10 mg + 12,5 mg
Produkt leczniczy Candesartan cilexetil + Amlodipine + HCT Sandoz jest przeciwwskazany w drugim i trzecim trymestrze ciąży ze względu na udokumentowane działania toksyczne na płód, takie jak pogorszenie czynności nerek, małowodzie oraz opóźnienie kostnienia czaszki. Kandesartan, jako antagonista receptora angiotensyny II, nie jest zalecany również w pierwszym trymestrze, a w przypadku planowania ciąży lub jej stwierdzenia leczenie należy natychmiast przerwać i zastąpić lekiem o ustalonym profilu bezpieczeństwa. Amlodypina może być stosowana jedynie w sytuacjach, gdy brak jest bezpieczniejszych alternatyw, a choroba stanowi większe ryzyko dla matki i płodu. Hydrochlorotiazyd nie powinien być stosowany w drugim i trzecim trymestrze ze względu na ryzyko zaburzeń perfuzji łożyskowej oraz powikłań u płodu i noworodka, takich jak żółtaczka, zaburzenia elektrolitowe i małopłytkowość.
amlodypina, antagonista kanałów wapniowych, antagonista receptora angiotensyny II, badanie ultrasonograficzne, diureza, drugi trymestr ciąży, hiperkaliemia, hydrochlorotiazyd, inhibitor ACE, kandesartan cyleksetylu, małopłytkowość, małowodzie, nadciśnienie ciążowe, niedociśnienie tętnicze, niedostateczna perfuzja łożyska, niewydolność nerek, obrzęk ciążowy, opóźnienie kostnienia czaszki, perfuzja płodowo-łożyskowa, pierwszy trymestr ciąży, reprodukcja, stan przedrzucawkowy, trzeci trymestr ciąży, zaburzenia elektrolitowe, zmniejszenie objętości osocza, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Gripex Pro Mucus 250 mg + 100 mg + 5 mg
Lek Gripex Pro Mucus zawiera paracetamol (250 mg), gwajafenezynę (100 mg) oraz chlorowodorek fenylefryny (5 mg), a jego działania niepożądane wynikają z farmakologicznych właściwości tych substancji. Paracetamol może rzadko wywoływać zaburzenia hematologiczne (np. niedokrwistość, agranulocytozę), nefrotoksyczność przy przewlekłym stosowaniu oraz poważne reakcje skórne, takie jak zespół Stevensa-Johnsona. Przedawkowanie paracetamolu wiąże się z ryzykiem ostrego uszkodzenia wątroby, prowadzącego do niewydolności i martwicy wątroby. Fenylefryna, jako sympatykomimetyk, może często powodować objawy ze strony układu pokarmowego (nudności, wymioty) oraz rzadko zaburzenia sercowo-naczyniowe (tachykardia, podwyższenie ciśnienia tętniczego) i reakcje alergiczne, w tym wstrząs anafilaktyczny. Gwajafenezyna rzadko wywołuje dolegliwości żołądkowo-jelitowe oraz bóle i zawroty głowy.
agranulocytoza, chlorowodorek fenylefryny, działanie sympatykomimetyczne, gwajafenezyna, jadłowstręt, lek mukolityczny, leukopenia, małopłytkowość, martwica wątroby, nadciśnienie tętnicze, nefropatia, nefrotoksyczność paracetamolu, neutropenia, niedokrwistość, niewydolność wątroby, obrzęk krtani, obrzęk naczynioruchowy, paracetamol, przedawkowanie paracetamolu, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, tachykardia, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, uszkodzenie wątroby, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenia hematologiczne, zaburzenia rytmu serca, zahamowanie czynności szpiku kostnego, zapalenie trzustki, zatrzymanie moczu, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka - Leksykon substancji czynnych
Amlodypina – Działania niepożądane
Amlodypina, jako antagonista kanałów wapniowych, wykazuje dobrze udokumentowany profil działań niepożądanych, z których najczęściej występującym są obrzęki obwodowe (≥1/10), zwłaszcza w okolicy kostek. Inne często obserwowane działania to senność, zawroty głowy, ból głowy, kołatanie serca, zaczerwienienie twarzy, ból brzucha, nudności oraz zmęczenie (częstość ≥1/100 do <1/10). Obrzęki i zaczerwienienie wynikają z rozszerzenia naczyń krwionośnych, a kołatanie serca jest związane z odruchową tachykardią. Rzadziej występują zaburzenia rytmu serca, niedociśnienie tętnicze (≥1/1000 do <1/100), a bardzo rzadko zawał mięśnia sercowego. Działania niepożądane układu nerwowego, takie jak senność i zawroty głowy, mają zwykle charakter przejściowy i ustępują podczas kontynuacji terapii. Wśród działań ze strony przewodu pokarmowego dominują ból brzucha, nudności i zmiany rytmu wypróżnień, natomiast ciężkie powikłania, jak zapalenie trzustki czy błony śluzowej żołądka, występują bardzo rzadko, ale wymagają natychmiastowej interwencji.
adherencja do terapii, amlodypina, antagonista wapnia, ból głowy, dysfagia, działanie niepożądane, ginekomastia, hiperglikemia, induktor CYP3A4, inhibitor CYP3A4, kołatanie serca, leukopenia, małopłytkowość, migotanie przedsionków, neuropatia obwodowa, niedociśnienie tętnicze, obrzęk kostek, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk Quinckego, przerost dziąseł, reakcja alergiczna, rozszerzenie naczyń krwionośnych, rumień wielopostaciowy, szum uszny, tachykardia komorowa, toksyczne martwicze oddzielanie naskórka, układ nerwowy, zaburzenie pozapiramidowe, zaburzenie smaku, zaburzenie widzenia, zapalenie naczyń, zapalenie trzustki, zawał mięśnia sercowego, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Apap Przeziębienie CAPS 500 mg + 6,1 mg
Lek Apap Przeziębienie CAPS zawiera paracetamol (500 mg) oraz chlorowodorek fenylefryny (6,1 mg), co wiąże się z ryzykiem wystąpienia działań niepożądanych charakterystycznych dla obu substancji. Paracetamol może rzadko powodować poważne zaburzenia hematologiczne (niedokrwistość, agranulocytoza, leukopenia), obrzęki sercowo-naczyniowe, ostre i przewlekłe zapalenie trzustki, krwotoki, a także hepatotoksyczność objawiającą się niewydolnością, martwicą i żółtaczką wątroby. Dodatkowo, rzadko obserwuje się reakcje skórne (świąd, pokrzywka, ciężkie reakcje), nefropatie oraz bardzo rzadko wstrząs anafilaktyczny i obrzęk krtani. Fenylefryna często wywołuje nudności, wymioty i zaburzenia trawienia, a rzadko reakcje alergiczne, podwyższenie ciśnienia tętniczego, tachykardię, zaburzenia rytmu serca oraz objawy ze strony układu nerwowego, takie jak lęk i bezsenność. Zatrzymanie moczu występuje z częstością nieznaną, co jest istotne u pacjentów z chorobami układu moczowego.
agranulocytoza, bezsenność, biegunka, chlorowodorek fenylefryny, jadłowstręt, kołatanie serca, krwotok, lęk, leukopenia, małopłytkowość, martwica wątroby, nadciśnienie tętnicze, nefropatia, neutropenia, niewydolność wątroby, nudności, obrzęk, obrzęk krtani, obrzęk naczynioruchowy, paracetamol, plamica, pokrzywka, przerost prostaty, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, świąd, szpik kostny, tachykardia, tubulopatia, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, wysypka, zaburzenia rytmu serca, zapalenie trzustki, zatrzymanie moczu, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Zahron Combi 10 mg + 5 mg
Lek Zahron Combi to preparat złożony zawierający rozuwastatynę wapniową oraz amlodypinę bezylan, stosowany w leczeniu hipercholesterolemii i nadciśnienia tętniczego. Profil działań niepożądanych odpowiada znanym efektom obu substancji czynnych, z rozuwastatyną wywołującą m.in. miopatię, rabdomiolizę (rzadko), zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych (często) oraz ryzyko rozwoju cukrzycy typu 2 (często), szczególnie u pacjentów z podwyższonym BMI i glikemią na czczo. Amlodypina natomiast często powoduje obrzęki obwodowe, uderzenia gorąca, kołatanie serca oraz bóle i zawroty głowy, a także senność. Bardzo rzadkie, ale poważne działania niepożądane amlodypiny obejmują zawał mięśnia sercowego, arytmię, zapalenie naczyń, trzustki i wątroby, wymagające pilnej interwencji.
amlodypina bezylan, arytmia, bloker kanałów wapniowych, cukrzyca typu 2, częstomocz, dyspepsja, enzym wątrobowy, ginekomastia, hematuria, hipercholesterolemia, hiperglikemia, inhibitor reduktazy HMG-CoA, kinaza kreatynowa, leukopenia, miopatia, nadciśnienie tętnicze, neuropatia obwodowa, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, parestezje, polineuropatia, rabdomioliza, rozuwastatyna wapniowa, rumień wielopostaciowy, skurcz mięśni, statyna, trombocytopenia, wazodylatacja, zapalenie naczyń, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawał mięśnia sercowego, żółtaczka - Leksykon chorób i schorzeń
Rak trzustki – Objawy
Rak trzustki charakteryzuje się często bezobjawowym przebiegiem we wczesnych stadiach, co skutkuje rozpoznaniem u 80-90% pacjentów w zaawansowanym stadium choroby. Wczesne symptomy są niespecyficzne i obejmują ból w nadbrzuszu promieniujący do pleców, niezależną od diety utratę masy ciała, objawy żółtaczki, świąd skóry, zaburzenia trawienia oraz nowo rozpoznaną cukrzycę u osób powyżej 50. roku życia. Objawy mogą mieć charakter intermitentny, co utrudnia wczesną diagnozę. W zaawansowanym stadium dominują nasilający się ból, kacheksja, wodobrzusze, zaburzenia krzepnięcia oraz objawy przerzutów do wątroby, płuc i kości. Mediana czasu do wykrycia zmiany nowotworowej wynosi około 49 miesięcy (średnica guza 7,5 mm), a do rozpoznania raka 26 miesięcy (średnica guza 14 mm), co wskazuje na długi okres rozwoju choroby przed pojawieniem się objawów klinicznych.
biegunka, ból nadbrzusza, chemioterapia, cukrzyca, depresja, hiperkalcemia, kacheksja nowotworowa, nudności i wymioty, objaw neurologiczny, objaw psychiatryczny, przerzut do kości, przerzut do płuca, przerzut do wątroby, rak trzustki, resekcja chirurgiczna, świąd skóry, utrata masy ciała, wodobrzusze, wysięk opłucnowy, zaburzenie krzepnięcia krwi, zaburzenie trawienne, zakrzepica żył głębokich, zaparcie, zatorowość płucna, złamanie patologiczne, żółtaczka - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Simratio 40
Symwastatyna, jako inhibitor reduktazy HMG-CoA, niesie ryzyko miopatii objawiającej się bólami mięśni, osłabieniem i podwyższoną aktywnością kinazy kreatynowej (CK) powyżej 10-krotności górnej granicy normy. W ciężkich przypadkach może dojść do rabdomiolizy z ostrą niewydolnością nerek. Częstość miopatii jest dawkozależna: 0,03% przy 20 mg/dobę, 0,08% przy 40 mg/dobę i 0,61% przy 80 mg/dobę, a u pacjentów po zawale mięśnia sercowego przy dawce 80 mg wynosi około 1,0%. Czynniki zwiększające ryzyko to m.in. wiek ≥65 lat, płeć żeńska, pochodzenie azjatyckie, genotyp SLCO1B1 c.521T>C (zwłaszcza homozygoty CC z ryzykiem miopatii do 15% rocznie przy 80 mg), niewydolność nerek, niedoczynność tarczycy, wcześniejsze toksyczne reakcje na statyny lub fibraty oraz nadużywanie alkoholu. Monitorowanie aktywności CK jest kluczowe, zwłaszcza przy dawce 80 mg, a w przypadku podwyższenia powyżej 5-krotności normy lub nasilonych dolegliwości mięśniowych należy rozważyć odstawienie leku. Zgłaszano także rzadkie przypadki immunozależnej miopatii martwiczej utrzymującej się po odstawieniu statyn.
aminotransferaza, aminotransferaza alaninowa, ból mięśni, genotyp SLCO1B1, heterozygotyczna hipercholesterolemia, hiperbilirubinemia, hipercholesterolemia rodzinna, hiperglikemia, immunozależna miopatia martwicza, inhibitor CYP3A4, inhibitor proteazy HIV, inhibitor reduktazy HMG-CoA, kinaza kreatynowa, miastenia, miastenia oczna, mioglobinuria, niedobór laktazy, niedoczynność tarczycy, nietolerancja galaktozy, niewydolność wątroby, ostra niewydolność nerek, rabdomioliza, śródmiąższowa choroba płuc, statyna, zawał mięśnia sercowego, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Asbima 5 mg + 80 mg
Lek Asbima, zawierający amlodypinę i walsartan, był oceniany w pięciu badaniach klinicznych na 5175 pacjentach, z czego 2613 otrzymywało terapię skojarzoną. Najczęstsze działania niepożądane obejmują zapalenie części nosowej gardła, grypę, nadwrażliwość, ból głowy, omdlenia, niedociśnienie ortostatyczne, obrzęki (w tym obrzęk twarzy i obwodowy), zmęczenie, nagłe zaczerwienienie twarzy oraz uderzenia gorąca. Obrzęki obwodowe, typowe dla amlodypiny, występowały rzadziej przy stosowaniu leku złożonego (średnia częstość 5,1%) niż przy monoterapii amlodypiną. Działania niepożądane hematologiczne obejmują zmniejszenie hemoglobiny i hematokrytu (walsartan), leukopenię (amlodypina, bardzo rzadko), neutropenię (walsartan, częstość nieznana) oraz małopłytkowość z plamicą (amlodypina i walsartan). W układzie sercowo-naczyniowym obserwowano niedociśnienie ortostatyczne, kołatanie serca (amlodypina – często), zaburzenia rytmu (bradykardia, tachykardia komorowa, migotanie przedsionków – bardzo rzadko) oraz rzadkie przypadki zawału mięśnia sercowego i zapalenia naczyń.
amlodypina i walsartan, bilirubina w surowicy, bradykardia, choroba posurowicza, enzymy wątrobowe, ginekomastia, hematokryt, hiperglikemia, hiperkaliemia, leukopenia, małopłytkowość, migotanie przedsionków, nadwrażliwość, neuropatia obwodowa, neutropenia, niedociśnienie ortostatyczne, niewydolność nerek, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, obrzęk Quinckego, rozrost dziąseł, rumień wielopostaciowy, stężenie hemoglobiny, stężenie kreatyniny, tachykardia komorowa, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia pozapiramidowe, zapalenie naczyń, zapalenie nosowej części gardła, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawał mięśnia sercowego, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Agomelatine Adamed 25 mg
Agomelatina Adamed 25 mg, stosowana w leczeniu depresji, wykazuje profil działań niepożądanych głównie o łagodnym lub umiarkowanym nasileniu, pojawiających się najczęściej w pierwszych dwóch tygodniach terapii. Najczęstsze objawy to ból głowy (bardzo często), nudności i zawroty głowy (często). Szczególną uwagę należy zwrócić na zaburzenia psychiczne, w tym myśli lub zachowania samobójcze (niezbyt często), które wymagają ścisłego monitorowania pacjentów, zwłaszcza na początku leczenia. Wśród działań niepożądanych istotne są również zaburzenia wątroby, ze wzrostem enzymów AlAT i AspAT powyżej 3-krotnej górnej granicy normy u 1,2% pacjentów przy dawce 25 mg oraz 2,6% przy dawce 50 mg, w porównaniu do 0,5% w grupie placebo. Rzadkie, ale poważne przypadki niewydolności wątroby mogą prowadzić do zgonu lub konieczności przeszczepienia, szczególnie u pacjentów z czynnikami ryzyka uszkodzenia wątroby.
agomelatyna, akatyzja, aminotransferazy, ból głowy, choroba afektywna dwubiegunowa, depresja, enzymy wątrobowe, epizod maniakalny, gamma-glutamylotransferaza, hepatotoksyczność, hipomania, myśli samobójcze, niewydolność wątroby, nudności, obrzęk naczynioruchowy, omamy, przeszczepienie wątroby, szumy uszne, zaburzenia lękowe, zaburzenia psychiczne, zaburzenia wątroby, zapalenie wątroby, zatrzymanie moczu, zawroty głowy, zespół niespokojnych nóg, żółtaczka - Leksykon substancji czynnych
Hydrochlorotiazyd – Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Dane dotyczące wpływu hydrochlorotiazydu na płodność u ludzi są ograniczone, jednak badania na zwierzętach nie wykazały negatywnego wpływu na zdolności reprodukcyjne. Hydrochlorotiazyd przenika przez łożysko, co ma istotne znaczenie w ocenie bezpieczeństwa stosowania w ciąży. W drugim i trzecim trymestrze stosowanie leku może prowadzić do zaburzeń perfuzji płodowo-łożyskowej oraz działań niepożądanych u płodu i noworodka, takich jak żółtaczka, zaburzenia równowagi elektrolitowej i małopłytkowość. W okresie okołoporodowym odnotowano rzadkie przypadki hipoglikemii i trombocytopenii u noworodków. Hydrochlorotiazyd jest przeciwwskazany w leczeniu obrzęku ciążowego, nadciśnienia ciążowego oraz stanu przedrzucawkowego ze względu na ryzyko hipoperfuzji łożyska i braku korzystnego wpływu na przebieg tych stanów.
drugi i trzeci trymestr ciąży, hamowanie laktacji, hipoglikemia, hipoperfuzja łożyska, intensywna diureza, karmienie piersią, małopłytkowość, nadciśnienie ciążowe, nadciśnienie tętnicze samoistne, objętość osocza, obrzęk ciążowy, perfuzja płodowo-łożyskowa, pierwszy trymestr ciąży, płodność ludzka, przenikanie przez łożysko, przepływ łożyskowy, stan przedrzucawkowy, trombocytopenia noworodkowa, zaburzenia elektrolitowe, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Egzysta 300 mg
Pregabalina, zawarta w produkcie leczniczym Egzysta, została przebadana klinicznie u ponad 8900 pacjentów, w tym ponad 5600 w badaniach kontrolowanych placebo metodą podwójnie ślepej próby. Działania niepożądane pregabaliny są zwykle łagodne do umiarkowanych, z odsetkiem przerwania terapii wynoszącym 12% w porównaniu do 5% w grupie placebo. Najczęściej zgłaszanymi działaniami niepożądanymi są zawroty głowy i senność, które również stanowią główne przyczyny odstawienia leku. W terapii ośrodkowego bólu neuropatycznego po urazie rdzenia kręgowego obserwuje się zwiększoną częstość działań niepożądanych, zwłaszcza ze strony ośrodkowego układu nerwowego, w tym nasiloną senność. Działania niepożądane klasyfikowane są według częstości występowania od bardzo często (≥1/10) do bardzo rzadko (<1/10 000), obejmując szeroki zakres objawów ze strony układów: nerwowego, psychicznego, sercowo-naczyniowego, oddechowego, pokarmowego, skórnego i innych.
anizokoria, ataksja, blok przedsionkowo-komorowy, ból neuropatyczny, bradykardia zatokowa, depersonalizacja, diplopia, drgawki, dysfagia, dysgeusia, dyzartria, dyzuria, encefalopatia, euforia, fosfokinaza kreatynowa, ginekomastia, halucynacje, hiperkineza, hipoestezja, hipoglikemia, hiporefleksja, jadłowstręt, jaskrawe widzenie, krwiomocz, myśli samobójcze, napad paniki, neutropenia, niedociśnienie, niewydolność nerek, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk płuc, ośrodkowy układ nerwowy, parestezje, pregabalina, przeczulica, rabdomioliza, reakcja alergiczna, refluks żołądkowo-przełykowy, senność, skąpomocz, skurcz oskrzeli, splątanie, tachykardia, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, uraz rdzenia kręgowego, wodobrzusze, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia koordynacji, zaburzenia poznawcze, zapalenie nerwu wzrokowego, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zastoinowa niewydolność serca, zawroty głowy, zawroty głowy błędnikowe, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Ramipril + Amlodipine + Hydrochlorothiazide Adamed 10 mg + 10 mg + 25 mg
Produkt leczniczy Ramipril + Amlodipine + Hydrochlorothiazide Adamed jest przeciwwskazany do stosowania w drugim i trzecim trymestrze ciąży ze względu na udowodnione toksyczne działanie na płód, obejmujące pogorszenie czynności nerek, małowodzie oraz opóźnienie kostnienia czaszki. Ramipryl, będący inhibitorem ACE, może zwiększać ryzyko teratogenne w pierwszym trymestrze, dlatego u pacjentek planujących ciążę zaleca się stosowanie alternatywnych leków przeciwnadciśnieniowych. W przypadku ekspozycji na ramipryl od drugiego trymestru konieczne jest monitorowanie ultrasonograficzne czaszki i czynności nerek płodu oraz obserwacja noworodka pod kątem niedociśnienia tętniczego, skąpomoczu i hiperkaliemii. Amlodypina powinna być stosowana w ciąży wyłącznie, gdy korzyści przewyższają potencjalne ryzyko, a hydrochlorotiazyd jest przeciwwskazany w leczeniu obrzęków ciążowych, nadciśnienia ciążowego i stanu przedrzucawkowego ze względu na ryzyko niedokrwienia płodu i łożyska oraz innych powikłań, takich jak żółtaczka i zaburzenia elektrolitowe.
antagonista wapnia, badanie ultrasonograficzne czaszki, działanie teratogenne, hiperkaliemia, hipoglikemia, hipokaliemia, hipoperfuzja łożyska, inhibitor ACE, leczenie przeciwnadciśnieniowe, małopłytkowość, małowodzie, nadciśnienie ciążowe, nadciśnienie tętnicze samoistne, niedociśnienie tętnicze, niedokrwienie płodu, niewydolność nerek, obrzęk ciążowy, opóźnienie kostnienia czaszki, pochodna sulfonamidowa, pogorszenie czynności nerek, profil bezpieczeństwa, przepływ maciczno-łożyskowy, reakcja nadwrażliwości, skąpomocz, stan przedrzucawkowy, zaburzenie równowagi elektrolitowej, zmniejszenie objętości osocza, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Lisinopril/Amlodipine Alkaloid-INT 10 mg + 5 mg
Lisinopril/Amlodipine Alkaloid-INT to lek łączący lizynopryl (inhibitor ACE) i amlodypinę (bloker kanału wapniowego), dostępny w dawkach 10 mg+5 mg, 20 mg+10 mg oraz 20 mg+5 mg. Terapia skojarzona wymaga monitorowania ze względu na potencjalne działania niepożądane, które są zazwyczaj łagodne i przemijające, najczęściej ból głowy (8%), kaszel (5%) oraz zawroty głowy (3%). Istotne są jednak poważne zaburzenia hematologiczne, takie jak agranulocytoza, leukopenia, neutropenia, małopłytkowość oraz niedokrwistość hemolityczna, a także reakcje anafilaktyczne i zespół nieprawidłowego wydzielania hormonu antydiuretycznego (SIADH) prowadzący do hiponatremii. Należy również monitorować metabolizm glukozy i elektrolitów, gdyż mogą wystąpić hipoglikemia, hiperglikemia, hiperkaliemia i hiponatremia.
agranulocytoza, alergiczne zapalenie pęcherzyków płucnych, amlodypina, ból głowy, eozynofilia, ginekomastia, hiperglikemia, hiperkaliemia, hipoglikemia, hiponatremia, impotencja, incydent mózgowo-naczyniowy, kołatanie serca, leukocytoza, leukopenia, lizynopryl, małopłytkowość, mocznica, nadwrażliwość na światło, neuropatia obwodowa, neutropenia, niedociśnienie tętnicze, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność wątroby, objaw Raynauda, obrzęk naczynioruchowy jelit, obrzęk Quinckego, odczyn Biernackiego, ostra niewydolność nerek, parestezje, pęcherzyca, podwójne widzenie, przeciwciała przeciwjądrowe, reakcja anafilaktyczna, rozrost dziąseł, rumień wielopostaciowy, skąpomocz, skurcz oskrzeli, szumy uszne, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, zaburzenia pozapiramidowe, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia snu, zaburzenia widzenia, zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie naczyń, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zapalenie zatok, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy, zespół nieprawidłowego wydzielania hormonu antydiuretycznego, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry, żółtaczka - Leksykon leków
Przedawkowanie – Febrisan Zatoki 500 mg + 25 mg + 5 mg
Febrisan Zatoki, zawierający 500 mg paracetamolu, 25 mg kofeiny oraz 5 mg fenylefryny chlorowodorku, stanowi poważne zagrożenie w przypadku przedawkowania, głównie z powodu hepatotoksyczności paracetamolu. Dawka toksyczna paracetamolu u dorosłych wynosi ≥150 mg/kg masy ciała, co może prowadzić do ostrej niewydolności wątroby, nerek, a także ostrego zapalenia trzustki. Zatrucie paracetamolem charakteryzuje się dwufazowym przebiegiem: w fazie wczesnej (kilka-kilkanaście godzin) występują objawy niespecyficzne, takie jak nudności, wymioty, nadmierne pocenie i senność, natomiast w fazie późnej (od 24 godzin do kilku dni) pojawia się uszkodzenie wątroby manifestujące się bólem w nadbrzuszu, żółtaczką i powrotem nudności. Fenylefryna może wywołać objawy pobudzenia układu współczulnego, takie jak tachykardia, nadciśnienie, drżenie i halucynacje, ale także reakcje paradoksalne, w tym depresję oddechową i zapaść krążeniową. Kofeina w przedawkowaniu powoduje objawy od łagodnych (bóle brzucha, bezsenność) do ciężkich (drgawki toniczno-kloniczne, zaburzenia rytmu serca).
acetylocysteina, depresja oddechowa, drgawki, drgawki toniczno-kloniczne, encefalopatia, halucynacje, hepatotoksyczność, hipoglikemia, metionina, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie tętnicze, niewydolność wątroby, obrzęk mózgu, oddział intensywnej terapii, ostra niewydolność nerek, ostre zapalenie trzustki, płukanie żołądka, przedawkowanie fenylefryny, przedawkowanie kofeiny, przedawkowanie paracetamolu, przeszczep wątroby, skurcze dodatkowe nadkomorowe, śpiączka, tachykardia, toksyczne uszkodzenie hepatocytów, uszkodzenie wątroby, węgiel aktywowany, zaburzenia ośrodkowego układu nerwowego, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia sercowo-naczyniowe, zapaść krążeniowa, żółtaczka - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Biotrakson 2 g
Biotrakson (ceftriakson), antybiotyk z grupy cefalosporyn, posiada istotne przeciwwskazania, które muszą być ściśle przestrzegane w praktyce klinicznej. Lek jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na ceftriakson lub inne cefalosporyny oraz u osób z ciężkimi reakcjami nadwrażliwości na beta-laktamy, w tym penicyliny, monobaktamy i karbapenemy. Szczególną ostrożność należy zachować u noworodków i wcześniaków: wcześniaki do 41 tygodnia wieku ciążowego i chronologicznego oraz noworodki do 28 dni życia z hiperbilirubinemią, żółtaczką, hipoalbuminemią lub kwasicą nie powinny otrzymywać leku ze względu na ryzyko encefalopatii bilirubinowej. Ponadto, Biotrakson jest przeciwwskazany u noworodków wymagających dożylnego podawania preparatów wapnia z powodu ryzyka wytrącenia się soli wapniowej ceftriaksonu i poważnych powikłań.
albumina surowicy, antybiotyk beta-laktamowy, Biotrakson, cefalosporyna, ceftriakson, encefalopatia bilirubinowa, hiperbilirubinemia, hipoalbuminemia, karbapenem, kwasica, lidokaina, monobaktam, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość krzyżowa, niewydolność nerek i wątroby, niewydolność serca, penicylina, preparat wapnia, reakcja anafilaktyczna, sól wapniowa ceftriaksonu, wiązanie bilirubiny, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie gospodarki wapniowo-fosforanowej, zaburzenie równowagi kwasowo-zasadowej, żółtaczka, żywienie pozajelitowe - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Pelafen MED
Pelafen MED to preparat zawierający 20 mg suchego wyciągu z korzenia Pelargonium sidoides i/lub Pelargonium reniforme, stosowany w terapii infekcji dróg oddechowych. W trakcie leczenia należy monitorować pacjentów pod kątem wystąpienia objawów takich jak duszność, gorączka, odkrztuszanie krwistej lub ropnej wydzieliny oraz brak poprawy po 7 dniach terapii, co może wskazywać na powikłania wymagające interwencji. Szczególną uwagę należy zwrócić na objawy sugerujące hepatotoksyczność, w tym żółtaczkę, bóle w prawym podżebrzu, ciemne zabarwienie moczu, odbarwienie stolca, zmęczenie, nudności i wymioty, które wymagają natychmiastowego odstawienia leku i konsultacji lekarskiej.
antybiotykoterapia, diagnostyka wątroby, duszność, hepatotoksyczność, infekcja, krwista wydzielina, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, Pelargonium reniforme, Pelargonium sidoides, plwocina, przewlekłe objawy, ropna wydzielina, wyciąg z korzenia pelargonii, zaburzenia funkcji wątroby, zapalenie wątroby, żółtaczka - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Amylan ES 600 mg/5 ml + 42,9 mg/5 ml
Preparat Amylan ES, zawierający 600 mg amoksycyliny oraz 42,9 mg kwasu klawulanowego na 5 ml zawiesiny doustnej, jest antybiotykiem beta-laktamowym o szerokim spektrum działania. Przeciwwskazania do jego stosowania obejmują przede wszystkim nadwrażliwość na amoksycylinę, kwas klawulanowy, inne penicyliny oraz substancje pomocnicze, takie jak maltodekstryna. Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów z historią reakcji alergicznych na antybiotyki beta-laktamowe, w tym cefalosporyny, karbapenemy i monobaktamy, ze względu na ryzyko reakcji krzyżowych, które mogą prowadzić do ciężkich, zagrażających życiu reakcji anafilaktycznych.
alergia krzyżowa, amoksycylina z kwasem klawulanowym, anafilaksja, antybiotyk beta-laktamowy, cefalosporyny, hepatotoksyczność, karbapenemy, maltodekstryna, monobaktamy, nadwrażliwość, natychmiastowa reakcja nadwrażliwości, penicyliny, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, zaburzenie czynności wątroby, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Cardura 1 mg
Doksazosyna, substancja czynna leku Cardura, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych o różnej częstości i nasileniu, które wymagają uważnego monitorowania przez lekarza prowadzącego. Najczęściej obserwowane działania niepożądane (≥1/100 do <1/10) dotyczą układu nerwowego (senność, zawroty głowy, ból głowy), układu sercowo-naczyniowego (kołatanie serca, tachykardia, ból w klatce piersiowej, niedociśnienie tętnicze, w tym ortostatyczne) oraz układu oddechowego (zapalenie oskrzeli, kaszel, duszność, nieżyt nosa). Często występują także objawy ze strony przewodu pokarmowego, takie jak ból brzucha, niestrawność, suchość w jamie ustnej i nudności, a także zaburzenia układu moczowego, w tym zapalenie pęcherza, nietrzymanie moczu i częstomocz. Rzadziej (≥1/1000 do <1/100) mogą pojawić się poważniejsze powikłania, takie jak zawał mięśnia sercowego, niedokrwienie obwodowe, reakcje alergiczne, zaburzenia psychiczne, a także nieprawidłowości w badaniach czynności wątroby. Bardzo rzadko (<1/10 000) odnotowuje się ciężkie reakcje, w tym zapalenie wątroby, obrzęk krtani, priapizm, leukopenię czy arytmie serca. Szczególną uwagę należy zwrócić na możliwość wystąpienia śródoperacyjnego zespołu wiotkiej tęczówki u pacjentów poddawanych zabiegom okulistycznym.
arytmia serca, ból brzucha, ból głowy, ból w klatce piersiowej, bradykardia, częstomocz, dławica piersiowa, doksazosyna, duszność, dyzuria, ginekomastia, hipoglikemia, hipokaliemia, impotencja, kaszel, kołatanie serca, krwiomocz, leukopenia, łzawienie, małopłytkowość, niedociśnienie ortostatyczne, niedociśnienie tętnicze, niedoczulica, niedokrwienie obwodowe, niedokrwistość, nieprawidłowa czynność wątroby, niestrawność, nietrzymanie moczu, nieżyt nosa, obrzęk, obrzęk krtani, omdlenie, ortostatyczne zawroty głowy, parestezja, priapizm, senność, skurcz oskrzeli, suchość w jamie ustnej, światłowstręt, szum w uszach, tachykardia, udar naczyniowy mózgu, wsteczna ejakulacja, zaburzenia akomodacji, zaburzenia smaku, zapalenie oskrzeli, zapalenie pęcherza, zapalenie wątroby, zastój żółci, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy, zespół wiotkiej tęczówki, żółtaczka, zwiększona aktywność enzymów wątrobowych