zapalenie języka

Zapalenie języka (glossitis) to stan zapalny błony śluzowej języka, charakteryzujący się obrzękiem, zaczerwienieniem, zmianą struktury powierzchni oraz często dolegliwościami bólowymi. Może występować jako objaw samodzielny lub być częścią szerszego obrazu klinicznego innych chorób ogólnoustrojowych.

Etiologia zapalenia języka jest zróżnicowana i obejmuje: niedobory witaminowe (szczególnie z grupy B, kwasu foliowego, żelaza), reakcje alergiczne, infekcje (bakteryjne, wirusowe, grzybicze), urazy mechaniczne, ekspozycję na czynniki drażniące (alkohol, tytoń, ostre potrawy), choroby autoimmunologiczne oraz zaburzenia hormonalne. W niektórych przypadkach glossitis może być manifestacją chorób ogólnoustrojowych, takich jak niedokrwistość, cukrzyca czy choroba Leśniowskiego-Crohna.

Diagnostyka zapalenia języka opiera się na dokładnym wywiadzie lekarskim, badaniu klinicznym oraz w wybranych przypadkach na badaniach dodatkowych, takich jak morfologia krwi, oznaczenie poziomu witamin i mikroelementów, testy alergiczne czy badania mikrobiologiczne. Leczenie powinno być ukierunkowane na przyczynę schorzenia i może obejmować suplementację witamin, antybiotykoterapię, leki przeciwgrzybicze, miejscowe środki przeciwzapalne oraz eliminację czynników drażniących.

Powiązane wpisy

Leksykon leków
Działania niepożądane – Captopril Jelfa 12,5 mg

Produkt leczniczy Captopril Jelfa (12,5 mg, 25 mg, 50 mg), jako inhibitor konwertazy angiotensyny, wiąże się z szerokim spektrum działań niepożądanych o różnej częstości występowania. Do najczęstszych należą zaburzenia snu, dysgeuzja, zawroty głowy, suchy kaszel oraz dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego, takie jak nudności, wymioty, bóle brzucha, biegunka i suchość błony śluzowej jamy ustnej. Rzadziej obserwuje się tachykardię, dławicę piersiową, niedociśnienie tętnicze, a także zaburzenia hematologiczne, w tym bardzo rzadkie, ale poważne neutropenię i agranulocytozę, szczególnie u pacjentów z upośledzoną funkcją nerek. Monitorowanie parametrów hematologicznych, elektrolitów (zwłaszcza potasu) oraz glikemii jest kluczowe, zwłaszcza u osób z niewydolnością nerek lub cukrzycą. Bardzo rzadkie, ale istotne klinicznie działania obejmują incydenty naczyniowo-mózgowe, skurcz oskrzeli, zapalenie wątroby, zespół Stevensa-Johnsona oraz obrzęk naczynioruchowy.
agranulocytoza, białkomocz, dławica piersiowa, dysgeuzja, eozynofilia, eozynofilowe zapalenie płuc, erytrodermia, ginekomastia, hiperkaliemia, hipoglikemia, impotencja, incydent naczyniowo-mózgowy, inhibitor konwertazy angiotensyny, kaptopryl, małopłytkowość, martwica wątroby, neutropenia, niedociśnienie tętnicze, niedokrwistość aplastyczna, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność nerek, obrzęk naczynioruchowy, owrzodzenie aftowe, pancytopenia, pokrzywka, rumień wielopostaciowy, skąpomocz, skurcz oskrzeli, tachyarytmia, tachykardia, wielomocz, wrzód trawienny, wstrząs kardiogenny, zapalenie jamy ustnej, zapalenie języka, zapalenie pęcherzyków płucnych, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zastój żółci, zespół nerczycowy, zespół Raynauda, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry
Leksykon substancji czynnych
Kwas ryzedronowy – Działania niepożądane

Kwas ryzedronowy, podawany w dawce 5 mg/dobę w leczeniu osteoporozy, wykazuje profil bezpieczeństwa potwierdzony w badaniach III fazy na ponad 15 000 pacjentów. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi są zaburzenia żołądkowo-jelitowe, takie jak zaparcia (5,0% vs. 4,8% placebo), niestrawność (4,5% vs. 4,1%), nudności (4,3% vs. 4,0%), ból brzucha (3,5% vs. 3,3%) oraz biegunka (3,0% vs. 2,7%). Często występują również bóle mięśniowo-kostne (2,1% vs. 1,9%). W zakresie układu nerwowego najczęstszym działaniem jest ból głowy (1,8% vs. 1,4%). Rzadziej obserwuje się zapalenie błony śluzowej przełyku, owrzodzenia i zwężenia przełyku, a także zapalenie tęczówki (częstość nieznana). Po wprowadzeniu do obrotu zgłaszano poważne reakcje skórne, w tym zespół Stevensa-Johnsona oraz reakcje anafilaktyczne, których częstość nie jest określona. U niektórych pacjentów w początkowej fazie leczenia obserwowano przemijające, bezobjawowe obniżenie stężenia wapnia i fosforanów w surowicy.
bisfosfoniany, ból mięśniowo-szkieletowy, dysfagia, kwas ryzedronowy, leczenie osteoporozy, leukocytoklastyczne zapalenie naczyń, martwica kości przewodu słuchowego, martwica kości szczęki, obrzęk naczynioruchowy, osteoporoza pomenopauzalna, owrzodzenie przełyku, próby wątrobowe, reakcja anafilaktyczna, ryzedronian sodu, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, zaburzenia czynności wątroby, zapalenie błony naczyniowej oka, zapalenie błony śluzowej dwunastnicy, zapalenie błony śluzowej przełyku, zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie języka, zapalenie tęczówki, zespół Stevensa-Johnsona, złamania podkrętarzowe, zwężenie przełyku
Leksykon leków
Działania niepożądane – Urotrim 100 mg

Trimetoprim, substancja czynna leku Urotrim (dostępnego w dawkach 100 mg i 200 mg), może wywoływać liczne działania niepożądane o różnej częstości i nasileniu. Do najważniejszych należą zaburzenia hematologiczne, takie jak małopłytkowość, leukopenia, neutropenia, niedokrwistość megaloblastyczna oraz methemoglobinemia, których częstość jest nieznana. Reakcje nadwrażliwości, w tym rzadki wstrząs anafilaktyczny, wymagają szczególnej uwagi, zwłaszcza u pacjentów z alergiami. Trimetoprim może także powodować zaburzenia elektrolitowe (hiperkaliemia, hiponatremia), co jest istotne u osób z niewydolnością nerek lub stosujących diuretyki oszczędzające potas. Rzadkim, ale poważnym powikłaniem jest aseptyczne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych oraz zapalenie błony naczyniowej oka, które wymagają natychmiastowego odstawienia leku i konsultacji specjalistycznej.
aminotransferaza, aseptyczne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, azot mocznikowy, biegunka, bilirubina, hiperkaliemia, hiponatremia, kreatynina, kwas foliowy, lek moczopędny oszczędzający potas, leukopenia, małopłytkowość, methemoglobinemia, nadwrażliwość na światło, neutropenia, niedokrwistość megaloblastyczna, niewydolność nerek, nudność, pokrzywka, rumień wielopostaciowy, substancja czynna, świąd, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, trimetoprim, układ chłonny, uszkodzenie wątroby, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie hematologiczne, zapalenie błony naczyniowej oka, zapalenie języka, zapalenie trzustki, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka cholestatyczna
Leksykon leków
Działania niepożądane – Efracea 40 mg

Efracea 40 mg, zawierający doksycyklinę jednowodną w postaci kapsułek o zmodyfikowanym uwalnianiu, wykazuje działania niepożądane, które należy monitorować podczas terapii. W badaniach klinicznych z udziałem 269 pacjentów leczonych Efraceą i 268 pacjentów placebo przez 16 tygodni, działania niepożądane ze strony przewodu pokarmowego wystąpiły u 13,4% pacjentów w grupie Efracea vs 8,6% w grupie placebo. Najczęstsze działania niepożądane (≥3% i o ≥1% częściej niż placebo) to zapalenie nosa i gardła, biegunka oraz nadciśnienie tętnicze. Często obserwowano także bóle głowy zatokowe, ból pleców, suchość w jamie ustnej, podwyższone aktywności AspAT i LDH, a także podwyższone stężenie glukozy i ciśnienia krwi. Rzadziej występowały reakcje nadwrażliwości, małopłytkowość, neutropenia, a także łagodne nadciśnienie śródczaszkowe i zapalenie osierdzia. Warto podkreślić, że ryzyko działań niepożądanych typowych dla tetracyklin jest zmniejszone dzięki niższemu dawkowaniu i niskim stężeniom leku w osoczu.
antybiotyk tetracyklinowy, ból nadbrzusza, doksycyklina jednowodna, dysfagia, eozynofilia, fotoonycholiza, kandydoza, kapsułka o zmodyfikowanym uwalnianiu, małopłytkowość, nadciśnienie, nadciśnienie wewnątrzczaszkowe, nadwrażliwość na światło, neutropenia, niedokrwistość hemolityczna, obrzęk naczynioruchowy, owrzodzenie przełyku, reakcja anafilaktyczna, reakcja Jarischa-Herxheimera, suchość jamy ustnej, toczeń rumieniowaty układowy, toksyczne uszkodzenie wątroby, wysypka grudkowo-plamkowa, zakażenie grzybicze, zapalenie jelita cienkiego, zapalenie języka, zapalenie nosa i gardła, zapalenie osierdzia, zapalenie przełyku, zapalenie skóry złuszczające, zapalenie zatok
Leksykon leków
Działania niepożądane – Vilantrin 500 mg

Vilantrin, zawierający 500 mg metronidazolu w formie globulek dopochwowych, charakteryzuje się ograniczoną penetracją systemową (20-25%), co przekłada się na stosunkowo niskie ryzyko działań niepożądanych podczas terapii miejscowej. Najczęściej obserwowane działania niepożądane dotyczą układu rozrodczego i obejmują zakażenia grzybicze Candida (niezbyt często), zapalenie sromu oraz miejscowe reakcje drażniące takie jak świąd, obrzęk i nadmierna wrażliwość pochwy (często). Działania ogólnoustrojowe, choć rzadsze, mogą obejmować nudności, ból brzucha, ból głowy, metaliczny smak w ustach, suchość jamy ustnej, zapalenie języka, a także zmiany w układzie moczowym, takie jak ciemne zabarwienie moczu i pieczenie podczas mikcji.
ataksja, ból brzucha, ból głowy, ciemne zabarwienie moczu, drgawki, dysfunkcja móżdżku, dysuria, działanie niepożądane, globulka dopochwowa, metaliczny smak, metronidazol, nadkażenie grzybicze, podrażnienie pochwy, pokrzywka, produkt leczniczy, reakcja skórna, suchość jamy ustnej, Vilantrin, zaburzenie neurologiczne, zaburzenie świadomości, zaburzenie układu moczowego, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zapalenie języka, zapalenie sromu
Leksykon leków
Działania niepożądane – Biotrakson 1 g

Biotrakson, zawierający ceftriakson sodowy, jest cefalosporyną III generacji, której stosowanie wiąże się z ryzykiem działań niepożądanych o różnej częstości. Najczęściej obserwuje się eozynofilię, leukopenię, małopłytkowość, biegunkę, wysypkę oraz podwyższenie aktywności enzymów wątrobowych. Rzadziej występują granulocytopenia, niedokrwistość, zaburzenia krzepnięcia, a także poważne reakcje hematologiczne, takie jak niedokrwistość hemolityczna i agranulocytoza. Ceftriakson może wywoływać poważne reakcje nadwrażliwości, w tym wstrząs anafilaktyczny oraz reakcję Jarischa-Herxheimera. Wśród działań skórnych odnotowano zespół Stevensa-Johnsona, toksyczną nekrolizę naskórka i inne ciężkie reakcje, które wymagają natychmiastowego odstawienia leku. Wątroba może reagować zwiększeniem enzymów, a u niektórych pacjentów pojawiają się strąty w pęcherzyku żółciowym, szczególnie przy dawkach przekraczających standardowe, co jest odwracalne po przerwaniu terapii.
AGEP, agranulocytoza, biegunka, cefalosporyna trzeciej generacji, ceftriakson, cholestatyczne zapalenie wątroby, Clostridium difficile, cukromocz, drgawki, encefalopatia, enzymy wątrobowe, eozynofilia, granulocytopenia, grzybica narządów płciowych, kernicterus, krwiomocz, leukopenia, małopłytkowość, nadkażenie, niedokrwistość, niedokrwistość hemolityczna, ostra niewydolność nerek, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, reakcja Jarischa-Herxheimera, reakcja rzekomoanafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego, skąpomocz, skurcz oskrzeli, strąty w nerkach, strąty w pęcherzyku żółciowym, świąd, toksyczna nekroliza naskórka, wstrząs anafilaktyczny, wysypka, wytrącanie soli wapniowej, zaburzenia krzepnięcia, zapalenie jamy ustnej, zapalenie języka, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zespół DRESS, zespół Kounisa, zespół Stevensa-Johnsona
Leksykon leków
Działania niepożądane – Scandonest 30 mg/ml 30 mg/ml

Preparat Scandonest 30 mg/ml, będący lekiem znieczulającym miejscowo z grupy amidowej, wykazuje działania niepożądane typowe dla tej klasy leków, zależne od dawki i stężenia w osoczu, które mogą wynikać z przedawkowania, szybkiej absorpcji lub niezamierzonego wstrzyknięcia donaczyniowego. Najpoważniejsze działania niepożądane mają charakter ogólnoustrojowy, w tym objawy depresji ośrodkowego układu nerwowego (OUN) takie jak pobudzenie, lęk, drżenie, zaburzenia mowy, które wymagają natychmiastowej obserwacji i interwencji. Szczególną uwagę należy zwrócić na obrzęk krtani i gardła, skurcz oskrzeli, objawy neurologiczne (parestezje, niedoczulica, zaburzenia czucia), niedotlenienie i hiperkapnię wtórne do niewydolności oddechowej oraz owrzodzenia jamy ustnej. Pacjenci z chorobami serca lub czynnikami ryzyka choroby niedokrwiennej serca są szczególnie narażeni na działania niepożądane ze strony układu sercowo-naczyniowego.
bezdech, blok przedsionkowo-komorowy, bradyarytmia, bradykardia, choroba niedokrwienna serca, choroba serca, częstoskurcz, depresja ośrodkowego układu nerwowego, dławica piersiowa, drgawki, duszność, dysfagia, dysfonia, dyzartria, enoftalmia, hiperkapnia, idiosynkrazja, kołatanie serca, lek znieczulający miejscowo, nadciśnienie, nadwrażliwość, napad toniczno-kloniczny, nerwoból, neuropatia, niedociśnienie, niedoczulica, niedotlenienie, niewydolność mięśnia sercowego, niewydolność oddechowa, obrzęk krtani, obrzęk naczynioruchowy, oczopląs, opadanie powiek, parestezja, podwójne widzenie, pokrzywka, przeczulica, reakcja anafilaktyczna, skurcz oskrzeli, śpiączka, stan splątania, szumy uszne, tachyarytmia, zaniewidzenie, zapalenie dziąseł, zapalenie jamy ustnej, zapalenie języka, zatrzymanie akcji serca, zawroty głowy, zawroty głowy błędnikowe, zespół Hornera, złuszczanie błony śluzowej
Leksykon leków
Działania niepożądane – Sertraline Medreg 50 mg

Sertralina, jako selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), jest stosowana w leczeniu depresji, zaburzeń obsesyjno-kompulsyjnych, lęku napadowego, PTSD oraz zespołu lęku społecznego. Profil działań niepożądanych jest zbliżony we wszystkich wskazaniach, z najczęstszym objawem w postaci nudności. U mężczyzn z zespołem lęku społecznego zaburzenia seksualne, zwłaszcza niezdolność do ejakulacji, występowały u 14% pacjentów (0% w grupie placebo). Działania niepożądane są często zależne od dawki i mają charakter przemijający. W badaniach klinicznych (n=2542 dla sertraliny, n=2145 placebo) oraz po wprowadzeniu do obrotu odnotowano szeroki zakres działań niepożądanych, od bardzo częstych (nudności, ból głowy, bezsenność u dzieci) po rzadkie, w tym ciężkie reakcje skórne (SCAR), zaburzenia sercowo-naczyniowe (np. torsade de pointes, wydłużenie QTc), zaburzenia wątroby oraz zespół serotoninowy lub złośliwy zespół neuroleptyczny. U osób starszych obserwuje się ryzyko hiponatremii, a u dzieci profil działań niepożądanych jest podobny do dorosłych, z częstością bólu głowy (22%), bezsenności (21%), biegunki (11%) i nudności (15%).
bezsenność, bradykardia, bruksizm, częstoskurcz komorowy, depersonalizacja, dysfagia, ginekomastia, hipercholesterolemia, hiperglikemia, hiperprolaktynemia, hipoglikemia, hiponatremia, hormon antydiuretyczny, jaskra, krwotok miesiączkowy, krwotok poporodowy, leukopenia, makulopatia, małopłytkowość, martwica naskórka, mikroskopowe zapalenie jelita grubego, myśl samobójcza, niedoczynność tarczycy, niewydolność wątroby, niezdolność do ejakulacji, nudności, objawy odstawienia, obrzęk naczynioruchowy, parestezja, powiększenie węzłów chłonnych, priapizm, reakcja anafilaktoidalna, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, torsade de pointes, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, wydłużenie odstępu QTc, zaburzenie konwersyjne, zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne, zaburzenie pozapiramidowe, zaburzenie psychotyczne, zaburzenie seksualne, zaburzenie układu nerwowego, zanikowe zapalenie sromu i pochwy, zapalenie gardła, zapalenie górnych dróg oddechowych, zapalenie języka, zapalenie przełyku, zapalenie trzustki, zapalenie ucha środkowego, zapalenie uchyłków jelita, zapalenie żołądka i jelit, zawał mięśnia sercowego, zespół lęku społecznego, zespół serotoninowy, zespół Stevensa-Johnsona, zespół stresu pourazowego, złośliwy zespół neuroleptyczny
Leksykon leków
Działania niepożądane – Symibace 2,5 mg

Symibace (cylazapryl 2,5 mg), jako inhibitor ACE, wykazuje profil działań niepożądanych typowy dla tej klasy leków, z najczęstszymi objawami takimi jak kaszel, wysypka skórna oraz zaburzenia czynności nerek. Kaszel występuje częściej u kobiet i osób niepalących, a jego obecność nie zawsze wymaga przerwania terapii. Ciężkie działania niepożądane prowadzące do odstawienia leku dotyczą mniej niż 5% pacjentów. W badaniach klinicznych obejmujących 7171 pacjentów odnotowano rzadkie przypadki neutropenii, agranulocytozy, małopłytkowości, obrzęku naczynioruchowego, anafilaksji oraz zespołu toczniopodobnego. Częstość występowania innych działań niepożądanych, takich jak ból głowy, zaburzenia smaku, niedociśnienie ortostatyczne, kaszel, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, wysypka i zaburzenia czynności nerek, waha się od często do niezbyt często.
aftowe zapalenie jamy ustnej, agranulocytoza, anafilaksja, arytmia, białkomocz, ból głowy, cholestatyczne zapalenie wątroby, cylazapryl, częstoskurcz, dusznica bolesna, dysgeuzja, eozynofilia, ginekomastia, hiperkaliemia, hiponatremia, impotencja, inhibitor konwertazy angiotensyny, kaszel, kołatanie serca, leukocytoza, liszaj płaski, łuszczyca, łuszczycowe zapalenie skóry, małopłytkowość, mięsak Kaposiego, neuropatia obwodowa, neutropenia, niedociśnienie, niedociśnienie ortostatyczne, niedokrwienie mięśnia sercowego, niedokrwienie mózgu, niedokrwistość, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, pęcherzyca, pemfigoid pęcherzowy, pokrzywka, przeciwciało przeciwjądrowe, przemijający atak niedokrwienny, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, śródmiąższowa choroba płuc, toksyczne martwicze oddzielanie naskórka, udar niedokrwienny, wysypka skórna, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie smaku, zapalenie języka, zapalenie naczyń, zapalenie nerek, zapalenie oskrzeli, zapalenie trzustki, zapalenie zatok, zawał mięśnia sercowego, zespół nerczycowy, zespół Stevensa-Johnsona, zespół toczniopodobny, złuszczające zapalenie skóry, zwężenie tętnicy nerkowej
Leksykon leków
Działania niepożądane – Tetralysal 300 mg

Limecyklina, substancja czynna preparatu Tetralysal z grupy tetracyklin, wykazuje szeroki profil działań niepożądanych, które obejmują układy nerwowy, pokarmowy, skórny, immunologiczny, hematologiczny oraz wątrobowy. Do często występujących działań należą nudności, ból brzucha, biegunka oraz ból głowy (≥1/100 do <1/10). Istotnym powikłaniem jest nadciśnienie śródczaszkowe manifestujące się bólem głowy, zaburzeniami widzenia (w tym diplopią) i wymiotami, które wymaga natychmiastowego przerwania terapii. Zgłaszano również poważne reakcje skórne, takie jak zespół Stevensa-Johnsona i toksyczna nekroliza naskórka, a także zaburzenia hematologiczne (małopłytkowość, neutropenia) oraz hepatotoksyczność objawiającą się żółtaczką i podwyższonymi enzymami wątrobowymi (aminotransferazy, fosfataza alkaliczna, bilirubina). U dzieci poniżej 8. roku życia stosowanie limecykliny jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko przebarwień zębów i niedorozwoju szkliwa.
aminotransferazy, bilirubina, blastomikoza, ból brzucha, ból głowy, Clostridioides difficile, diplopia, eozynofilia, epigastralgia, fosfataza alkaliczna, fotosensytyzacja, hiperazotemia nerkowa, kandydoza, limecyklina, małopłytkowość, nadciśnienie śródczaszkowe, nadciśnienie wewnątrzczaszkowe, neutropenia, niedokrwistość hemolityczna, niedorozwój szkliwa, obrzęk naczynioruchowy, podwójne widzenie, przewód pokarmowy, reakcja anafilaktyczna, rzekomobłoniaste zapalenie jelit, tetracykliny, toczeń rumieniowaty układowy, toksyczna nekroliza naskórka, utrata wzroku, wysypka rumieniowata, zapalenie jelita cienkiego, zapalenie języka, zapalenie pochwy, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawroty głowy, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka
Leksykon leków
Działania niepożądane – Relpax 40 mg

Eletryptan (Relpax) jest agonistą receptora 5-HT1 stosowanym w dawkach 20 mg, 40 mg lub 80 mg, z działaniami niepożądanymi zależnymi od dawki. Najczęściej obserwowane działania niepożądane to astenia, senność, nudności i zawroty głowy. Częstość występowania działań niepożądanych według MedDRA obejmuje m.in. zapalenie gardła i nieżyt nosa (często), powiększenie węzłów chłonnych (rzadko), jadłowstręt (niezbyt często), zaburzenia psychiczne takie jak pobudzenie i depresja (niezbyt często), oraz zaburzenia układu nerwowego jak senność, ból głowy i zawroty głowy (często). Inne często występujące objawy to kołatanie serca, nagłe zaczerwienienie twarzy, ból brzucha, nadmierne pocenie się, bóle mięśni i uczucie ciepła. Rzadziej zgłaszano poważniejsze reakcje, w tym zaburzenia serca i układu naczyniowego, a także reakcje alergiczne i zaburzenia żołądkowo-jelitowe.
agonista receptora 5-HT1, astenia, astma, bezsenność, biegunka, ból brzucha, ból mięśniowy, ból stawowy, częstomocz, częstoskurcz, depersonalizacja, duszność, eletryptan, fascykulacje, hiperbilirubinemia, hipertonia, hipokineza, jadłowstręt, kołatanie serca, miopatia, nadciśnienie tętnicze, nadmierne pocenie się, niedoczulica, niedokrwienie mięśnia sercowego, niedokrwienne zapalenie okrężnicy, niestrawność, nieżyt nosa, nudności, nużliwość mięśni, obrzęk języka, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk Quinckego, parestezje, pokrzywka, powiększenie węzłów chłonnych, rzadkoskurcz, senność, skurcz tętnicy wieńcowej, splątanie, suchość w jamie ustnej, świąd, światłowstręt, szum uszny, terminologia MedDRA, udar naczyniowy mózgu, wielomocz, wysypka, zaburzenia myślenia, zakażenie dróg oddechowych, zapalenie gardła, zapalenie języka, zapalenie przełyku, zapalenie spojówek, zapalenie stawów, zaparcia, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy, zawroty głowy błędnikowe, zespół serotoninowy
Leksykon leków
Działania niepożądane – Levofree 60 mg

Lewodropropizyna w dawce 60 mg, stosowana w postaci tabletek powlekanych Levofree, może wywoływać działania niepożądane, które występują bardzo rzadko (<1/10 000). Do najpoważniejszych należą reakcje nadwrażliwości i anafilaktoidalne zagrażające życiu, wymagające natychmiastowej interwencji. Zgłoszono także pojedynczy przypadek śpiączki hipoglikemicznej u pacjentki stosującej jednocześnie doustne leki przeciwcukrzycowe, co wskazuje na konieczność ostrożności przy terapii skojarzonej. Wśród działań niepożądanych układu nerwowego odnotowano zawroty głowy, drżenia, parestezje, senność, ból głowy, omdlenia oraz pojedyncze przypadki napadów toniczno-klonicznych i petit mal, co może wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn. Bardzo rzadko występują również objawy ze strony układu sercowo-naczyniowego (kołatanie serca, tachykardia, arytmia), oddechowego (duszność, obrzęk dróg oddechowych), pokarmowego (nudności, wymioty, biegunka) oraz skórnego (pokrzywka, osutka, pęcherzowe oddzielanie się naskórka, z jednym przypadkiem śmiertelnym).
arytmia, astenia, charakterystyka produktu leczniczego, cholestatyczne zapalenie wątroby, depersonalizacja, klasyfikacja MedDRA, kołatanie serca, lek przeciwcukrzycowy, lewodropropizyna, nadwrażliwość, napad toniczno-kloniczny, niedociśnienie, obrzęk dróg oddechowych, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk uogólniony, osłabienie mięśni, parestezja, pęcherzowe oddzielanie naskórka, pokrzywka, reakcja anafilaktoidalna, śpiączka hipoglikemiczna, tachykardia, wrzód aftowy, zapalenie języka, zawroty głowy, zawroty głowy błędnikowe
Leksykon leków
Działania niepożądane – Trimesan 100 mg

Trimetoprim, substancja czynna preparatu Trimesan (100 mg), wykazuje potencjał do wywoływania licznych działań niepożądanych, które wymagają uważnego monitorowania klinicznego i laboratoryjnego. Szczególnie istotne są zaburzenia hematologiczne, takie jak trombocytopenia, leukopenia, neutropenia, niedokrwistość megaloblastyczna oraz methemoglobinemia, których częstość występowania jest nieznana. Ponadto, mogą wystąpić poważne reakcje nadwrażliwości, w tym zespół Stevensa-Johnsona, zespół Lyella oraz wstrząs anafilaktyczny, choć zdarzają się one rzadko. Ze strony przewodu pokarmowego obserwuje się dyskomfort w nadbrzuszu, nudności, wymioty oraz zapalenie języka, co może wpływać na tolerancję terapii. Reakcje skórne, takie jak wysypki plamisto-grudkowe, świąd i fotosensytyzacja, pojawiają się zwykle po 10-14 dniach leczenia i są zależne od dawki leku.
aminotransferazy, aseptyczne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, fotosensytyzacja, hiperkaliemia, hiponatremia, leukopenia, metabolizm kwasu foliowego, methemoglobinemia, morfologia krwi, neutropenia, niedokrwistość megaloblastyczna, stężenie bilirubiny, stężenie mocznika, substancja przeciwbakteryjna, toksyczna nekroliza naskórka, Trimesan, trimetoprym, trombocytopenia, wstrząs anafilaktyczny, wysypka plamisto-grudkowa, wysypka skórna, zaburzenie hematologiczne, zapalenie języka, zespół Lyella, zespół Stevensa-Johnsona
Leksykon leków
Działania niepożądane – Cazaprol 1 mg

Cylazapryl, aktywny składnik preparatu Cazaprol, jest inhibitorem konwertazy angiotensyny (ACE) stosowanym w terapii nadciśnienia i niewydolności serca. Najczęstsze działania niepożądane obejmują kaszel (częściej u kobiet i osób niepalących), wysypkę skórną oraz zaburzenia czynności nerek. Ciężkie działania niepożądane wymagające przerwania terapii występują u mniej niż 5% pacjentów. Rzadkie, ale poważne reakcje to m.in. obrzęk naczynioruchowy, anafilaksja, zespół toczniopodobny, powikłania hematologiczne (neutropenia, agranulocytoza), a także poważne powikłania neurologiczne i sercowo-naczyniowe, takie jak udar niedokrwienny, zawał mięśnia sercowego czy arytmie. Częstość działań niepożądanych została określona na podstawie badań klinicznych u 7171 pacjentów oraz danych po wprowadzeniu leku do obrotu.
aftowe zapalenie jamy ustnej, agranulocytoza, anafilaksja, arytmia, białkomocz, biegunka, ból głowy, cholestatyczne zapalenie wątroby, cylazapryl, dławica piersiowa, duszność, ginekomastia, hiperkaliemia, hiponatremia, impotencja, inhibitor konwertazy angiotensyny, kaszel, liszaj płaski, łuszczyca, łuszczycowe zapalenie skóry, małopłytkowość, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, neuropatia obwodowa, neutropenia, niedociśnienie, niedociśnienie ortostatyczne, niedokrwienie mięśnia sercowego, niedokrwienie mózgu, niedokrwistość, niewydolność serca, nudność, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, palpitacja, pęcherzyca, pemfigoid pęcherzowy, pokrzywka, przemijający napad niedokrwienny, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, śródmiąższowa choroba płuc, tachykardia, udar niedokrwienny, wymioty, wysypka skórna, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie smaku, zapalenie błony śluzowej nosa, zapalenie języka, zapalenie naczyń, zapalenie nerek, zapalenie oskrzeli, zapalenie trzustki, zapalenie zatok, zawał mięśnia sercowego, zespół nerczycowy, zespół Stevensa-Johnsona, zespół toczniopodobny, złuszczające zapalenie skóry, zwężenie tętnicy nerkowej
Leksykon substancji czynnych
Szałwia – Wskazania do stosowania

Szałwia lekarska (Salvia officinalis L.) wykazuje szerokie spektrum działania terapeutycznego, obejmujące właściwości przeciwzapalne, przeciwbakteryjne, ściągające oraz przeciwpotne. Preparaty zawierające liść szałwii, takie jak Dentosept, Szałwia Fix oraz Tymsal-spray, stosowane są miejscowo i doustnie w leczeniu stanów zapalnych jamy ustnej i gardła, zapalenia dziąseł, przyzębia oraz w łagodnych stanach zapalnych skóry. Dentosept, zawierający wyciąg z siedmiu roślin, w tym liść szałwii, jest wskazany szczególnie w zapaleniu dziąseł, powierzchniowym zapaleniu przyzębia, zapaleniu języka oraz skłonności do krwawienia z dziąseł, a także pomocniczo w parodontozie. Szałwia Fix, zawierająca 1,2 g liścia szałwii w saszetce, jest tradycyjnym produktem leczniczym stosowanym także doustnie w umiarkowanych zaburzeniach trawiennych (zgaga, wzdęcia) oraz w nadmiernej potliwości, natomiast Tymsal-spray zawiera 0,3 ml nalewki z ziela szałwii na 1 ml preparatu i jest dedykowany do stosowania w stanach zapalnych jamy ustnej i gardła.
działanie odkażające, działanie przeciwbakteryjne, działanie przeciwpotne, działanie przeciwzapalne, działanie ściągające, koncentrat do sporządzania roztworu, krwawienie z dziąseł, liść szałwii, nadmierna potliwość, nalewka z szałwii, parodontoza, powierzchniowe zapalenie przyzębia, produkt leczniczy roślinny, szałwia lekarska, wyciąg płynny, zaburzenie trawienne, zapalenie błony śluzowej, zapalenie dziąseł, zapalenie gardła, zapalenie jamy ustnej, zapalenie języka, zapalenie skóry, zgaga, zioła do zaparzania
Leksykon leków
Działania niepożądane – Ontipria 18 mcg

Lek Ontipria zawierający 18 µg bromku tiotropiowego w kapsułce twardej jest lekiem przeciwcholinergicznym stosowanym w chorobach układu oddechowego. Profil bezpieczeństwa opiera się na badaniach klinicznych obejmujących 9647 pacjentów, z okresem leczenia od 4 tygodni do 4 lat. Najczęstszym działaniem niepożądanym jest suchość błony śluzowej jamy ustnej (około 4% pacjentów), która rzadko prowadzi do przerwania terapii (0,2%). Inne działania niepożądane związane z mechanizmem przeciwcholinergicznym to m.in. jaskra (wzrost ciśnienia wewnątrzgałkowego), zaparcia, niedrożność jelit, zatrzymanie moczu, a także zaburzenia widzenia, zawroty głowy, bóle głowy, tachykardia i zaburzenia ze strony układu oddechowego, takie jak zapalenie gardła, dysfonia czy kaszel. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów w podeszłym wieku, u których ryzyko wystąpienia działań niepożądanych może być zwiększone.
bezsenność, bromek tiotropiowy, choroba refluksowa przełyku, ciśnienie wewnątrzgałkowe, częstoskurcz nadkomorowy, dysfagia, dysfonia, dysuria, jaskra, kandydoza jamy ustnej, kołatanie serca, krwawienie z nosa, lek przeciwcholinergiczny, migotanie przedsionków, nadwrażliwość, niedrożność jelit, niewyraźne widzenie, nudność, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk stawów, odwodnienie, owrzodzenie skóry, pokrzywka, porażenna niedrożność jelit, próchnica zębów, reakcja anafilaktyczna, skurcz oskrzeli, suchość błony śluzowej jamy ustnej, suchość skóry, świąd, tachykardia, tiotropium, wysypka, zaburzenie smaku, zakażenie układu moczowego, zapalenie dziąseł, zapalenie gardła, zapalenie jamy ustnej, zapalenie języka, zapalenie krtani, zapalenie zatok, zaparcie, zatrzymanie moczu, zawroty głowy
Leksykon leków
Działania niepożądane – Clarithromycin Genoptim 500 mg

Klarytromycyna, substancja czynna leku Clarithromycin Genoptim 500 mg, wykazuje profil bezpieczeństwa typowy dla antybiotyków makrolidowych, z dominującymi działaniami niepożądanymi ze strony układu pokarmowego, takimi jak bóle brzucha, biegunka, nudności, wymioty oraz zaburzenia smaku. Częstość występowania działań niepożądanych klasyfikowana jest według standardowych kategorii: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100) oraz częstość nieznana. U pacjentów pediatrycznych profil bezpieczeństwa jest zbliżony do dorosłych. W grupie pacjentów z obniżoną odpornością, w tym chorych na AIDS, przy dawkach 1000 mg/dobę obserwuje się częstsze występowanie zaburzeń żołądkowo-jelitowych, neurologicznych, skórnych oraz metabolicznych, w tym istotne podwyższenie aktywności AspAT i AlAT u 2-3% pacjentów oraz leukopenię, neutropenię i trombocytopenię. Działania te mogą być trudne do odróżnienia od objawów chorób współistniejących.
aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, antybiotyk makrolidowy, azot mocznikowy, białe krwinki, ból brzucha, cholestaza, działanie niepożądane klarytromycyny, gamma-glutamylotransferaza, kandydoza, leukopenia, migotanie komór, miopatia, neutropenia, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, ostra uogólniona osutka krostkowa, płytki krwi, przewód pokarmowy, rabdomioliza, reakcja anafilaktyczna, refluks żołądkowo-przełykowy, rumień wielopostaciowy, śródmiąższowe zapalenie nerek, tachykardia komorowa, toksyczne martwicze oddzielanie naskórka, trombocytopenia, wydłużenie odcinka QT, zaburzenie smaku, zakażenie mykobakteryjne, zakażenie oportunistyczne, zakażenie prątkami, zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie jamy ustnej, zapalenie języka, zapalenie przełyku, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zespół nabytego niedoboru odporności, zespół Stevensa-Johnsona
Leksykon leków
Działania niepożądane – Ceftriaxone TZF 2 g

Ceftriaxone TZF, zawierający 2 g ceftriaksonu sodowego, jest cefalosporyną III generacji stosowaną dożylne lub domięśniowo. Najczęściej obserwowane działania niepożądane obejmują eozynofilię, leukopenię, małopłytkowość, biegunkę, wysypkę oraz podwyższenie aktywności enzymów wątrobowych. Istotne są hematologiczne powikłania, takie jak niedokrwistość hemolityczna i agranulocytoza (częstość nieznana). Reakcje nadwrażliwości, w tym wstrząs anafilaktyczny i reakcje rzekomoanafilaktyczne, choć rzadkie, wymagają natychmiastowej interwencji. W układzie pokarmowym należy monitorować ryzyko rzekomobłoniastego zapalenia jelita grubego związanego z Clostridioides difficile. Ceftriakson może powodować powstawanie strątów w pęcherzyku żółciowym, szczególnie przy dawkach wyższych niż standardowe, oraz w nerkach, zwłaszcza u dzieci powyżej 3 roku życia przy dawkach ≥80 mg/kg/dobę lub całkowitych powyżej 10 g, co może prowadzić do odwracalnej niewydolności nerek.
AGEP, agranulocytoza, cefalosporyna III generacji, ceftriakson sodowy, cholestatyczne zapalenie wątroby, Clostridioides difficile, cukromocz, DRESS, drgawki, encefalopatia, enzymy wątrobowe, eozynofilia, granulocytopenia, kernicterus, krwiomocz, leukopenia, małopłytkowość, niedokrwistość, niedokrwistość hemolityczna, ostra uogólniona osutka krostkowa, reakcja anafilaktyczna, reakcja Jarischa-Herxheimera, reakcja polekowa z eozynofilią, reakcja rzekomoanafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego, skąpomocz, skurcz oskrzeli, strąty w nerkach, strąty w pęcherzyku żółciowym, test Coombsa, toksyczne martwicze oddzielanie naskórka, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie hematologiczne, zaburzenie krzepnięcia, zapalenie jamy ustnej, zapalenie języka, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zapalenie żył, zespół Kounisa, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka jąder podkorowych mózgu
Leksykon substancji czynnych
Cylastatyna – Działania niepożądane

Cylastatyna, stosowana w połączeniu z imipenemem, działa jako inhibitor dehydropeptydazy-I w kanalikach nerkowych, co zapobiega degradacji imipenemu i zwiększa jego biodostępność. W badaniach klinicznych obejmujących 1723 pacjentów dożylnie leczonych tym połączeniem, najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi były nudności (2,0%), biegunka (1,8%), wymioty (1,5%), wysypka (0,9%) oraz zakrzepowe zapalenie żył (3,1%). Inne istotne działania obejmują napady drgawek (0,4%), niedociśnienie tętnicze (0,4%) oraz zwiększenie aktywności aminotransferaz i fosfatazy zasadowej w surowicy. Działania niepożądane dotyczą różnych układów, w tym krwiotwórczego (np. pancytopenia, agranulocytoza), nerwowego (encefalopatia, mioklonie), skórnego (toksyczna nekroliza naskórka, zespół Stevensa-Johnsona) oraz nerek (ostra niewydolność nerek). Szczególną uwagę należy zwrócić na potencjalnie zagrażające życiu reakcje alergiczne i ciężkie reakcje skórne, które wymagają natychmiastowej interwencji medycznej.
agranulocytoza, aminotransferaza, azot mocznikowy, azotemia przednerkowa, bezmocz, biegunka, bilirubina, Clostridium difficile, cylastatyna, czas protrombinowy, dehydropeptydaza-I, drgawki, duszność, dyskineza, encefalopatia, eozynofilia, fosfataza zasadowa, granulocytopenia, hiperwentylacja, imipenem, kanaliki nerkowe, kandydoza, kołatanie serca, krwiomocz, krwotoczne zapalenie okrężnicy, leukopenia, miastenia, mioklonie, neutropenia, niedociśnienie tętnicze, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność wątroby, nudności, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, pancytopenia, parestezje, piorunujące zapalenie wątroby, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, rzekomobłoniaste zapalenie okrężnicy, sinica, skąpomocz, świąd, szumy uszne, tachykardia, test Coombsa, toksyczna nekroliza naskórka, trombocytopenia, trombocytoza, utrata słuchu, wielomocz, wymioty, wysypka, zahamowanie czynności szpiku kostnego, zakrzepowe zapalenie żył, zapalenie języka, zapalenie wątroby, zapalenie żołądka i jelit, zawroty głowy, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry
Leksykon chorób i schorzeń
Niedokrwistość z niedoboru witaminy b12 lub kwasu foliowego – Charakterystyka, pielęgnacja i opieka

Niedokrwistość z niedoboru witaminy B12 lub kwasu foliowego charakteryzuje się makrocytozą (zwiększone MCV) i obecnością megaloblastów w rozmazie krwi, wynikającą z zaburzeń syntezy DNA w erytropoezie. Przyczyny niedoboru witaminy B12 obejmują niedobór dietetyczny (szczególnie u wegan), zaburzenia wchłaniania (np. niedokrwistość złośliwa, resekcja żołądka), oraz choroby autoimmunologiczne. Niedobór kwasu foliowego wynika z niewystarczającego spożycia, zwiększonego zapotrzebowania (ciąża, laktacja), zaburzeń wchłaniania (choroba trzewna, wrzodziejące zapalenie jelita grubego), przewlekłego alkoholizmu oraz stosowania niektórych leków. Objawy kliniczne obejmują zmęczenie, bladość, duszność, tachykardię, a w niedoborze B12 także objawy neurologiczne takie jak parestezje, zaburzenia chodu, osłabienie mięśni i zaburzenia funkcji poznawczych. Diagnostyka opiera się na morfologii krwi, oznaczeniu poziomów witaminy B12 i kwasu foliowego, badaniu przeciwciał przeciwko czynnikowi wewnętrznemu oraz markerach funkcjonalnych (kwas metylomalonowy, homocysteina). Przed rozpoczęciem suplementacji kwasem foliowym należy wykluczyć niedobór B12, aby nie maskować objawów neurologicznych.
achlorhydria, choroba trzewna, homocysteina, hydroksykobalamina, krwinki czerwone, kwas metylomalonowy, makrocytoza, megaloblasty, morfologia krwi, niedokrwistość z niedoboru witaminy B12, niedokrwistość złośliwa, nieprawidłowe krwinki czerwone, objawy hematologiczne, objawy neurologiczne, parestezje, powikłania neurologiczne, przeciwciała przeciwko czynnikowi wewnętrznemu, przewlekły alkoholizm, resekcja żołądka, stężenie hemoglobiny, suplementacja kwasem foliowym, tachykardia, wady cewy nerwowej, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, zaburzenia funkcji poznawczych, zaburzenia płodności, zaburzenia wchłaniania, zapalenie języka, zespół interdyscyplinarny, żółtaczka
Leksykon leków
Działania niepożądane – Sertranorm 50 mg

Profil działań niepożądanych sertraliny został szczegółowo opisany na podstawie badań klinicznych obejmujących 2542 pacjentów leczonych sertraliną oraz 2145 pacjentów otrzymujących placebo, a także obserwacji po wprowadzeniu leku do obrotu. Najczęściej występującym działaniem niepożądanym są nudności, a w terapii zespołu lęku społecznego u mężczyzn odnotowano 14% przypadków zaburzeń seksualnych (niezdolność do ejakulacji) w porównaniu do 0% w grupie placebo. Działania niepożądane są zwykle zależne od dawki i mają charakter przemijający. Istotne jest ryzyko zespołu serotoninowego i złośliwego zespołu neuroleptycznego, zwłaszcza przy jednoczesnym stosowaniu innych leków serotoninergicznych. Nagłe odstawienie sertraliny może prowadzić do zespołu odstawienia z objawami takimi jak zawroty głowy, parestezje, bezsenność, nudności, drżenie i bóle głowy, które zwykle mają łagodne do umiarkowanego nasilenie i ustępują samoistnie. U osób starszych istnieje ryzyko hiponatremii, a u pacjentów powyżej 50. roku życia zwiększone ryzyko złamań kości. W populacji pediatrycznej (n=281) najczęściej obserwowano bóle głowy (22%), bezsenność (21%), nudności (15%) i biegunkę (11%).
akatyzja, bezsenność, bradykardia, bruksizm, cukrzyca, częstoskurcz komorowy, depersonalizacja, drgawki, dysfonia, dyskineza, ginekomastia, hipercholesterolemia, hiperglikemia, hiperkineza, hiperprolaktynemia, hipoglikemia, hiponatremia, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny, jaskra, labilność emocjonalna, leukopenia, makulopatia, małopłytkowość, martwica rozpływna naskórka, migrena, mikroskopowe zapalenie jelita grubego, napad paniki, niedoczynność tarczycy, niedotlenienie, niewydolność wątroby, niezdolność do ejakulacji, nieżyt nosa, parestezja, rabdomioliza, reakcja anafilaktyczna, rozszerzenie źrenic, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, skurcz krtani, skurcz naczyń mózgowych, skurcz oskrzeli, śródmiąższowa choroba płuc, szczękościsk, szum uszny, tachykardia, trójcykliczny lek przeciwdepresyjny, wydłużenie odcinka QT, zaburzenie czucia, zaburzenie pozapiramidowe, zaburzenie seksualne, zaburzenie uwagi, zapalenie gardła, zapalenie górnych dróg oddechowych, zapalenie języka, zapalenie przełyku, zapalenie trzustki, zapalenie ucha środkowego, zapalenie uchyłków jelita, zapalenie wątroby, zapalenie żołądka i jelit, zawał serca, zespół lęku społecznego, zespół obsesyjno-kompulsyjny, zespół odstawienia, zespół serotoninowy, zespół Stevensa-Johnsona, zespół stresu pourazowego, złośliwy zespół neuroleptyczny, żółtaczka
Leksykon substancji czynnych
Kaptopryl – Działania niepożądane

Kaptopryl, jako inhibitor ACE, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych obejmujących układy hematologiczny, oddechowy, sercowo-naczyniowy, nerwowy, nerkowy, skórny oraz metaboliczny. Do najważniejszych powikłań należą bardzo rzadkie, ale potencjalnie zagrażające życiu neutropenia/agranulocytoza, pancytopenia, niedokrwistość aplastyczna i hemolityczna, małopłytkowość oraz obrzęk naczynioruchowy, szczególnie niebezpieczny gdy zajmuje drogi oddechowe. Często obserwuje się suchy kaszel, nudności, wymioty, bóle brzucha, świąd i wysypkę. Niedociśnienie tętnicze występuje niezbyt często, zwłaszcza u pacjentów odwodnionych lub z niewydolnością serca. Rzadko dochodzi do poważnych incydentów, takich jak zatrzymanie czynności serca, wstrząs kardiogenny, udar mózgu czy zespół nerczycowy. Monitorowanie parametrów laboratoryjnych, w tym morfologii krwi, stężenia kreatyniny, elektrolitów (zwłaszcza potasu), oraz funkcji wątroby jest kluczowe dla bezpieczeństwa terapii.
anoreksja, białkomocz, choroba tkanki łącznej, dławica piersiowa, eozynofilia, eozynofilowe zapalenie płuc, erytrodermia, ginekomastia, hiperkaliemia, hipoglikemia, impotencja, incydent naczyniowo-mózgowy, inhibitor ACE, kaptopryl, kołatanie serca, małopłytkowość, nadwrażliwość na światło, neutropenia, niedociśnienie tętnicze, niedokrwistość, niewydolność nerek, nieżyt nosa, obrzęk naczynioruchowy, omdlenie, owrzodzenia aftowe, pancytopenia, parestezje, podrażnienie błony śluzowej żołądka, pokrzywka, powiększenie węzłów chłonnych, przyspieszone OB, rumień wielopostaciowy, skąpomocz, skurcz oskrzeli, suchy kaszel, tachyarytmia, tachykardia, toczeń rumieniowaty układowy, twardzina, udar mózgu, wielomocz, wrzód trawienny, wstrząs kardiogenny, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia smaku, zapalenie jamy ustnej, zapalenie języka, zapalenie pęcherzyków płucnych, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zastój żółci, zatrzymanie serca, zawroty głowy, zespół nerczycowy, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry
Leksykon leków
Działania niepożądane – Zalanzo 15 mg

Stosowanie lanzoprazolu (substancja czynna preparatu Zalanzo) wiąże się z ryzykiem wystąpienia działań niepożądanych o różnej częstości i nasileniu. Do istotnych klinicznie należą zaburzenia hematologiczne, takie jak małopłytkowość, eozynofilia, leukopenia (częstość niezbyt częsta: >1/1000 do <1/100), niedokrwistość (rzadko: >1/10 000 do <1/1000), a w bardzo rzadkich przypadkach agranulocytoza i pancytopenia (<1/10 000), które wymagają natychmiastowej interwencji. Często obserwuje się bóle i zawroty głowy (>1/100 do <1/10), a także objawy ze strony przewodu pokarmowego, takie jak nudności, biegunka, bóle brzucha, zaparcia, wymioty, wzdęcia, suchość w jamie ustnej oraz łagodne polipy dna żołądka. Rzadko występują poważniejsze powikłania, w tym zapalenie wątroby i żółtaczka, a także ciężkie reakcje skórne, takie jak zespół Stevensa-Johnsona i toksyczno-rozpływna martwica naskórka. Z nieznaną częstością mogą pojawić się hipomagnezemia, hiponatremia, ginekomastia, mlekotok oraz cewkowo-śródmiąższowe zapalenie nerek z ryzykiem niewydolności.
agranulocytoza, bezsenność, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból mięśni, ból stawów, depresja, drżenie mięśniowe, enzymy wątrobowe, eozynofilia, ginekomastia, gorączka, hipercholesterolemia, hipomagnezemia, hiponatremia, impotencja, jadłowstręt, kandydoza przełyku, lanzoprazol, leukopenia, łysienie, małopłytkowość, martwica naskórka, mlekotok, nadwrażliwość na światło, niedokrwistość, niewydolność nerek, nudności, obrzęk, obrzęk naczynioruchowy, omamy, omamy wzrokowe, osutka, pancytopenia, parestezje, plamica, pokrzywka, polip żołądka, rumień wielopostaciowy, splątanie, świąd, toczeń rumieniowaty, wstrząs anafilaktyczny, wybroczyny, wymioty, wzdęcia, zaburzenia smaku, zaburzenia widzenia, zapalenie jamy ustnej, zapalenie języka, zapalenie nerek, zapalenie okrężnicy, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zaparcie, zespół Stevensa-Johnsona, złamanie kości biodrowej, żółtaczka
Leksykon leków
Działania niepożądane – Nicorama Mint 2 mg

Preparat Nicorama Mint, dostępny w formie gumy do żucia leczniczej z dawkami nikotyny 2 mg i 4 mg, wykazuje profil działań niepożądanych typowy dla nikotyny, z większością objawów pojawiających się w ciągu pierwszych 3-4 tygodni terapii. Do najczęstszych działań należą bóle głowy (>10%), nudności (>10%), kaszel (>10%), czkawka (>10%) oraz podrażnienie gardła (>10%). Często obserwuje się także zaburzenia smaku i parestezje (1-10%), reakcje nadwrażliwości immunologicznej (1-10%) oraz objawy ze strony układu pokarmowego, takie jak wymioty, ból brzucha, wzdęcia, biegunka, suchość w ustach i zapalenie jamy ustnej (1-10%). Rzadziej występują palpitacje, tachykardia i migotanie przedsionków (od 0,01% do 1%), a także reakcje alergiczne, w tym anafilaksja o nieznanej częstości. Objawy odstawienia nikotyny, takie jak dysforia, bezsenność, zwiększone łaknienie, zawroty głowy, kaszel i zaparcia, mogą również towarzyszyć terapii.
astenia, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból szczęki, bradykardia, duszność, dysfagia, dysfonia, dyskomfort żołądkowo-jelitowy, działanie nikotyny, głód nikotynowy, guma do żucia lecznicza, krwawienie dziąseł, łzawienie, migotanie przedsionków, nadciśnienie tętnicze, nadmierne pocenie, niedoczulica jamy ustnej, niestrawność, niewyraźne widzenie, nudność, obrzęk naczynioruchowy, odruch wymiotny, owrzodzenie aftowe, palpitacja, parestezja, parestezja jamy ustnej, podrażnienie jamy ustnej, pokrzywka, przekrwienie błony śluzowej nosa, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, rumień, skurcz oskrzeli, ślinotok, suchość w ustach, świąd, sztywność mięśni szczęki, tachykardia, wymioty, wzdęcie, zaburzenie smaku, zaczerwienienie twarzy, zapalenie jamy ustnej, zapalenie języka, zapalenie nosa i gardła, zaparcie, zawroty głowy
Leksykon leków
Działania niepożądane – Levosol 60 mg

Na podstawie wieloletnich danych klinicznych dotyczących leku Levosol (lewodropropizyna) stwierdzono bardzo niską częstość działań niepożądanych, szacowaną na mniej niż 1:500 000 pacjentów. Wszystkie zgłaszane działania niepożądane klasyfikowane są jako bardzo rzadkie (<1/10 000) i najczęściej mają łagodny przebieg, ustępując po przerwaniu terapii. Do najczęściej obserwowanych należą reakcje skórne (pokrzywka, rumień, świąd), zaburzenia żołądkowo-jelitowe (nudności, wymioty, biegunka), reakcje alergiczne, a także objawy ze strony układu nerwowego (zawroty głowy, drżenia) i sercowo-naczyniowego (kołatanie serca, tachykardia). Pojedyncze przypadki ciężkich powikłań obejmują m.in. epidermolizę ze skutkiem śmiertelnym, śpiączkę hipoglikemiczną u pacjentki stosującej jednocześnie doustne leki hipoglikemizujące oraz bigeminię przedsionkową.
aftowe zapalenie jamy ustnej, anafilaksja, astenia, biegunka, bigeminia przedsionkowa, ból brzucha, ból żołądka, cholestatyczne zapalenie wątroby, ciężka reakcja skórna, dane farmakoepidemiologiczne, depersonalizacja, drażliwość, drgawki kloniczno-toniczne, drżenie, duszność, działanie niepożądane, epidermoliza, kaszel, kołatanie serca, lek hipoglikemizujący, lewodropropizyna, napad typu petit mal, nudność, obniżenie ciśnienia tętniczego, obniżenie napięcia mięśni, obrzęk błony śluzowej, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk powiek, omdlenie, osłabienie kończyn dolnych, osutka, parestezja, pokrzywka, reakcja alergiczna, reakcja skórna, rozszerzenie źrenic, rumień, senność, śpiączka hipoglikemiczna, świąd, tachykardia, uogólniony obrzęk, utrata zdolności widzenia, wymioty, zaburzenie równowagi, zaburzenie rytmu serca, zapalenie języka, zawrót głowy, złe samopoczucie
Leksykon leków
Działania niepożądane – Ceftriaxon AptaPharma 1 g

Ceftriakson, antybiotyk cefalosporynowy III generacji podawany parenteralnie, wiąże się z szerokim spektrum działań niepożądanych, które mogą wpływać na bezpieczeństwo terapii. Najczęściej obserwuje się eozynofilię, leukopenię, małopłytkowość, biegunkę, wysypkę oraz podwyższenie aktywności enzymów wątrobowych. Działania niepożądane klasyfikuje się według częstości występowania: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000) oraz częstość nieznana. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko rzekomobłoniastego zapalenia jelita grubego wywołanego przez Clostridium difficile, powstawanie strątów soli wapniowej ceftriaksonu w pęcherzyku żółciowym (częstość do 30% u dzieci), a także ryzyko wytrącania się ceftriaksonu w drogach moczowych, zwłaszcza przy dawkach ≥80 mg/kg mc./dobę i współistniejących czynnikach ryzyka, co może prowadzić do ostrej niewydolności nerek.
agranulocytoza, biegunka, biegunka poantybiotykowa, cefalosporyna III generacji, ceftriakson, cholestatyczne zapalenie wątroby, cukromocz, drgawki, encefalopatia, enzymy wątrobowe, eozynofilia, granulocytopenia, grzybica narządów płciowych, kernicterus, krwiomocz, leukopenia, małopłytkowość, nadwrażliwość, niedokrwistość, niedokrwistość hemolityczna, osutka krostkowa, reakcja anafilaktyczna, reakcja rzekomoanafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego, skąpomocz, skurcz oskrzeli, strąty w nerkach, strąty w pęcherzyku żółciowym, toksyczna nekroliza naskórka, wstrząs anafilaktyczny, wysypka, zaburzenia krzepnięcia, zapalenie jamy ustnej, zapalenie języka, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawroty głowy układowe, zespół DRESS, zespół Kounisa, zespół Lyella, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka jąder podkorowych
Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Asmag B6 20 mg + 0,25 mg

Asmag B6 to preparat zawierający 20 mg jonów magnezu (w postaci 300 mg magnezu wodoroasparaginianu czterowodnego) oraz 0,25 mg pirydoksyny chlorowodorku (witamina B6) w jednej tabletce. Magnez, stanowiący około 14,5 mmol/kg masy ciała (około 1000 mmol u osoby ważącej 70 kg), jest kluczowym kationem wewnątrzkomórkowym, uczestniczącym w syntezie związków wysokoenergetycznych, stabilizacji błon komórkowych, funkcjonowaniu mitochondriów oraz ochronie mięśnia sercowego. Niedobór magnezu manifestuje się nadpobudliwością nerwowo-mięśniową, zaburzeniami rytmu serca, osłabieniem odporności i objawami neuropsychiatrycznymi. Witamina B6, niezbędna do metabolizmu aminokwasów i syntezy neuroprzekaźników, przy niedoborze powoduje neuropatie, zmiany zapalne błon śluzowych oraz objawy depresyjne. Oba składniki wykazują synergistyczne działanie, zwiększając wchłanianie i retencję magnezu oraz wspierając jego transport komórkowy.
5-hydroksytryptamina, autonomiczny układ nerwowy, błony komórkowe, cysteina, czynnik przeciwzakrzepowy, dekarboksylacja, depresja, działanie neurotropowe, fagocytoza, fosforan pirydoksalu, fosforan pirydoksaminy, fosforylacja, hiperaldosteronizm, hydralazyna, hydrazyd kwasu izonikotynowego, limfocyty, lizosomy, magnez wodoroasparaginian czterowodny, marskość wątroby, metabolizm aminokwasów, metabolizm tryptofanu, metionina, mineralizacja kości, mitochondria, mRNA, nadczynność przytarczyc, nadczynność tarczycy, nadpobudliwość nerwowo-mięśniowa, neurotoksyczność, niedokrwistość, niemiarowość serca, ostra niewydolność nerek, penicylamina, pirydoksyny chlorowodorek, płytki krwi, polineuropatia, przerzut nowotworowy, przewlekłe zapalenie nerek, przewlekły alkoholizm, racemizacja, ruchy atetotyczne, rybosomy, skurcze toniczno-kloniczne, stan lękowy, stan splątania, szpiczak mnogi, tężyczka, transaminacja, układ bodźcoprzewodzący, układ dopełniacza, witamina B6, włókna mięśniowe poprzecznie prążkowane, zapalenie jamy ustnej, zapalenie języka, związki wysokoenergetyczne, żywienie pozajelitowe
Leksykon substancji czynnych
Arnika – Wskazania do stosowania

Arnika (Arnica montana L. lub Arnica chamissonis Less.) jest rośliną leczniczą o potwierdzonym działaniu przeciwzapalnym, przeciwbólowym, przeciwobrzękowym i antyseptycznym, wykorzystywaną głównie w terapii miejscowej urazów tkanek miękkich, stanów zapalnych jamy ustnej oraz w leczeniu czyraczności i stanów zapalnych żył. Preparaty zawierające arnikę dostępne są w różnych formach farmaceutycznych, takich jak żel (np. Arnithei zawierający 24 g nalewki z kwiatów arniki w 100 g produktu, z 24% etanolu m/m), nalewka (1 ml zawiera nalewkę 1:10 z 66-69% etanolu V/V) oraz preparaty złożone (np. Dentosept, 1 ml zawiera 0,91 g wyciągu płynnego złożonego z arniką i innymi składnikami). Arnika jest szczególnie polecana w leczeniu stłuczeń, skręceń, krwiaków, bólu mięśniowego oraz w stanach zapalnych błony śluzowej jamy ustnej, w tym zapaleniu dziąseł, aftach i parodontozie, gdzie wspomaga procesy regeneracyjne i zmniejsza dolegliwości bólowe i obrzękowe.
afty, ból mięśniowy, czyraczność, dolegliwości jamy ustnej, działanie przeciwzapalne, efekt przeciwbólowy, krwawienie z dziąseł, krwiak, naciągnięcie mięśni, nalewka arniki, nalewka z arniki, parodontoza, resorpcja krwiaków, terapia dermatologiczna, ukąszenie owadów, uraz sportowy, wyciąg płynny, zapalenie błony śluzowej, zapalenie dziąseł, zapalenie jamy ustnej, zapalenie języka, zapalenie przyzębia, zapalenie żył, ziele arniki
Leksykon leków
Działania niepożądane – Misyo 10 mg/ml

Metadon, podobnie jak inne opioidy, wywołuje liczne działania niepożądane, które wymagają ścisłego monitorowania klinicznego, zwłaszcza w początkowej fazie terapii i przy zmianach dawkowania. Najczęstsze objawy to nudności i wymioty, występujące u około 20% pacjentów ambulatoryjnych, oraz zaparcia, które mogą utrzymywać się podczas długotrwałego stosowania. Do poważnych działań należą depresja oddechowa, mogąca prowadzić do bezdechu i zatrzymania akcji serca, szczególnie przy wysokich dawkach, oraz zaburzenia rytmu serca, takie jak bradykardia, wydłużenie odstępu QT i torsade de pointes. Metadon może także powodować retencję płynów, hipokaliemię, hipomagnezemię, hipoglikemię, a także zaburzenia psychiczne – od euforii i halucynacji po dysforię, bezsenność i rozwój uzależnienia przy długotrwałym stosowaniu.
astenia, bezsenność, bolesne miesiączkowanie, bradykardia, brak miesiączki, depresja oddechowa, dysforia, dyskineza dróg żółciowych, działanie antydiuretyczne, euforia, halucynacja, hipoglikemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, hipotermia, jadłowstręt, kołatanie serca, mlekotok, nadmierna potliwość, nadmierne pocenie, niedociśnienie, nudności i wymioty, obrzęk płuc, opioid, podwyższone stężenie prolaktyny, pokrzywka, pokrzywka krwotoczna, retencja płynów, suchość jamy ustnej, suchość oczu, torsade de pointes, trombocytopenia, utrata słuchu, uzależnienie, wstrząs, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie rytmu serca, zaostrzenie astmy, zapalenie języka, zaparcie, zatrzymanie moczu, zawrót głowy, zespół ośrodkowego bezdechu sennego, zmniejszenie libido, zwężenie źrenic
Leksykon leków
Działania niepożądane – Ramizek Combi 10 mg + 5 mg

Produkt leczniczy Ramizek Combi łączy ramipryl (inhibitor ACE) oraz amlodypinę (bloker kanałów wapniowych), co skutkuje złożonym profilem działań niepożądanych wynikającym z farmakokinetyki i farmakodynamiki obu składników. Ramipryl często wywołuje uporczywy, suchy kaszel, niedociśnienie tętnicze, hiperkaliemię oraz zaburzenia hematologiczne, takie jak eozynofilia (≥1/1000 do <1/100) i neutropenia/agranulocytoza (≥1/10 000 do <1/1000). Poważne działania niepożądane obejmują udar mózgu, zawał mięśnia sercowego, obrzęk naczynioruchowy, niewydolność nerek i wątroby oraz ciężkie reakcje skórne. Amlodypina najczęściej powoduje senność, zawroty głowy, kołatanie serca, nagłe zaczerwienienie twarzy oraz obrzęki obwodowe, z częstością występowania sięgającą ≥1/10. Działania niepożądane klasyfikowane są według częstości: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000), bardzo rzadko (<1/10 000) oraz częstość nieznana.
aftowe zapalenie jamy ustnej, agranulocytoza, amlodypina, białkomocz, eozynofilia, fotodermatoza, ginekomastia, hiperkaliemia, hipotonia ortostatyczna, łuszczycopodobne zapalenie skóry, małopłytkowość, niedociśnienie tętnicze, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność nerek, niewydolność szpiku kostnego, objaw Raynauda, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk Quinckego, ostra niewydolność nerek, ostra niewydolność wątroby, pancytopenia, pęcherzyca, ramipryl, reakcja anafilaktyczna, rozrost dziąseł, rumień wielopostaciowy, SIADH, skurcz oskrzeli, suchy kaszel, udar mózgu, zapalenie języka, zapalenie naczyń, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zapalenie żołądka, zawał mięśnia sercowego, zespół Lyella, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka cholestatyczna
Leksykon leków
Działania niepożądane – Solvetusan 60 mg

Lewodropropizyna, substancja czynna leku Solvetusan (60 mg), wykazuje bardzo korzystny profil bezpieczeństwa potwierdzony danymi z ponad 30 krajów. Częstość działań niepożądanych jest wyjątkowo niska, poniżej 1:500 000 przypadków, a większość zgłaszanych objawów ma charakter łagodny i ustępuje po przerwaniu terapii. Niemniej jednak, odnotowano rzadkie, ale poważne działania niepożądane, takie jak zaburzenia rytmu serca (np. bigeminia przedsionkowa), śpiączka hipoglikemiczna, reakcje alergiczne i anafilaktyczne (obrzęk, duszność, obrzęk naczynioruchowy), epidermoliza, omdlenia oraz drgawki. Działania te wymagają natychmiastowej interwencji medycznej i odpowiedniego poinformowania pacjenta. Wśród działań niepożądanych o częstości bardzo rzadkiej (<1/10 000) dominują objawy skórne (pokrzywka, rumień, osutka, świąd), dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego (bóle brzucha, nudności, wymioty, biegunka), zaburzenia neurologiczne (zawroty głowy, drżenia, parestezje) oraz kardiologiczne (kołatanie serca, tachykardia, obniżenie ciśnienia tętniczego).
aftowe zapalenie jamy ustnej, astenia, biegunka, bigeminia przedsionkowa, ból żołądka, cholestatyczne zapalenie wątroby, depersonalizacja, drgawki, drgawki kloniczno-toniczne, drżenie, duszność, epidermoliza, hipotensja, kołatanie serca, lewodropropizyna, mydriaza, napad petit mal, nudności, obrzęk błony śluzowej, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk powiek, omdlenie, parestezje, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, senność, śpiączka hipoglikemiczna, tachykardia, utrata widzenia, zaburzenia równowagi, zaburzenie rytmu serca, zapalenie języka
Leksykon leków
Działania niepożądane – Itulazax 12 SQ-Bet

Produkt leczniczy ITULAZAX, zawierający standaryzowany wyciąg alergenowy pyłku brzozy białej (12 SQ-Bet), wykazuje profil bezpieczeństwa charakteryzujący się głównie łagodnymi do umiarkowanych miejscowymi reakcjami alergicznymi, które pojawiają się zwykle w ciągu pierwszych dni terapii i ustępują w ciągu kilku tygodni. Typowe objawy miejscowe to świąd podjęzykowy (39% pacjentów), podrażnienie gardła (29%) oraz świąd języka (13%). Reakcje te mają szybki początek (do 10 minut po podaniu) i krótkotrwały przebieg (zazwyczaj do godziny). Istnieje jednak ryzyko wystąpienia ciężkich reakcji alergicznych, w tym anafilaksji, co wymaga szczególnej uwagi klinicznej, zwłaszcza podczas inicjacji leczenia. Dodatkowo, u pacjentów może dojść do nasilenia lub pojawienia się zespołu alergii jamy ustnej (OAS), manifestującego się reakcjami krzyżowymi na surowe warzywa, owoce lub orzechy.
alergiczne zapalenie spojówek, duszność, dysfagia, dysfonia, eozynofilowe zapalenie przełyku, glossodynia, immunoterapia alergenowa, miejscowa reakcja alergiczna, nieżyt nosa, obrzęk gardła, obrzęk krtani, obrzęk naczynioruchowy, owrzodzenie jamy ustnej, parestezje gardła, podrażnienie przełyku, pokrzywka, przekrwienie spojówek, reakcja anafilaktyczna, refluks żołądkowo-przełykowy, wyciąg alergenowy pyłku brzozy, zapalenie błony śluzowej nosa, zapalenie jamy ustnej, zapalenie języka, zespół alergii jamy ustnej
Leksykon leków
Działania niepożądane – Nicorama Mint 4 mg

Nicorama Mint, jako guma do żucia leczniczej nikotyny, może wywoływać działania niepożądane typowe dla nikotyny, szczególnie w pierwszych 3-4 tygodniach terapii. Działania te wynikają zarówno z farmakologicznego działania nikotyny, jak i z niewłaściwej techniki żucia. Najczęściej obserwuje się objawy ze strony układu nerwowego (ból głowy >1/10), układu oddechowego (kaszel, czkawka, podrażnienie gardła >1/10), przewodu pokarmowego (nudności >1/10, wymioty, ból brzucha, wzdęcia, biegunka, suchość w ustach, niestrawność, nadmierne wydzielanie śliny, zapalenie jamy ustnej 1/100–1/10) oraz reakcje alergiczne (nadwrażliwość 1/100–1/10, rzadko anafilaksja). Rzadziej występują zaburzenia rytmu serca, takie jak migotanie przedsionków (<1/1000), tachykardia i palpitacje (1/1000–1/100), a także objawy skórne (pokrzywka, świąd, wysypka 1/1000–1/100). Należy monitorować pacjentów z chorobami układu krążenia ze względu na ryzyko nadciśnienia tętniczego i zaczerwienienia twarzy (1/1000–1/100).
astenia, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból w klatce piersiowej, czkawka, duszność, dysfagia, dysfonia, dyskomfort żołądkowo-jelitowy, głód nikotynowy, łzawienie, migotanie przedsionków, nadciśnienie tętnicze, nadmierne pocenie, nadwrażliwość, niedoczulica jamy ustnej, niestrawność, niewyraźne widzenie, niezwykłe sny, nikotyna, nudności, obrzęk naczynioruchowy, odruch wymiotny, palpitacje, parestezja, parestezja jamy ustnej, podrażnienie gardła, podrażnienie jamy ustnej, pokrzywka, przekrwienie błony śluzowej nosa, reakcja anafilaktyczna, rumień, skurcz oskrzeli, suchość w ustach, sztywność mięśni szczęki, tachykardia, technika żucia, uzależnienie od nikotyny, wymioty, wzdęcia, zaburzenie smaku, zaczerwienienie twarzy, zapalenie jamy ustnej, zapalenie języka
Leksykon substancji czynnych
Nikotyna – Działania niepożądane

Terapia zastępcza nikotynowa (NTZ) wiąże się z występowaniem działań niepożądanych, które najczęściej pojawiają się w ciągu pierwszych 3-4 tygodni leczenia i są zależne od dawki nikotyny oraz formy podania. Do najczęstszych objawów neurologicznych należą ból głowy (>1/10 pacjentów), zaburzenia smaku, parestezje i zawroty głowy, a także nudności jako najczęstsze działanie ze strony układu pokarmowego. Miejscowe reakcje, takie jak podrażnienie jamy ustnej czy reakcje skórne przy stosowaniu plastrów, występują często, zwłaszcza w początkowym okresie terapii. Rzadziej obserwuje się poważniejsze objawy, takie jak drgawki u pacjentów z padaczką, migotanie przedsionków czy reakcje anafilaktyczne. Specyficzne działania niepożądane zależą od formy farmaceutycznej, np. przyklejanie się gum do protez dentystycznych lub miejscowe reakcje skórne przy plastrach (około 20% pacjentów). Nasilenie działań niepożądanych koreluje z dawką nikotyny oraz indywidualną wrażliwością pacjenta.
alergiczne zapalenie skóry, astenia, bezsenność, biegunka, ból brzucha, ból głowy, czkawka, drgawki, duszność, dysfonia, dysforia, dysgeuzja, dyspepsja, głód nikotynowy, kaszel, kontaktowe zapalenie skóry, krwawienie dziąseł, migotanie przedsionków, nadciśnienie tętnicze, nudności, obrzęk naczynioruchowy, owrzodzenia aftowe, padaczka, palpitacje, parestezje, pokrzywka, problemy z koncentracją, reakcja anafilaktyczna, rumień, skurcz oskrzeli, suchość w ustach, świąd, syndrom odstawienny, tachykardia, terapia zastępcza nikotynowa, wymioty, wysypka, wzdęcia, zapalenie jamy ustnej, zapalenie języka, zapalenie nosa i gardła, zaparcia, zawroty głowy
Leksykon leków
Działania niepożądane – Spiolto Respimat 2,5 mcg + 2,5 mcg

Spiolto Respimat to preparat zawierający tiotropium (2,5 µg) w postaci bromku jednowodnego oraz olodaterol (2,5 µg) w postaci chlorowodorku w każdym rozpyleniu, łączący działanie przeciwcholinergiczne i beta2-adrenergiczne. Bezpieczeństwo leku oceniono w ośmiu badaniach klinicznych z udziałem 5646 pacjentów z POChP, stosujących dawkę 5 µg tiotropium + 5 µg olodaterolu przez okres od 4 do 52 tygodni. Najczęstszym działaniem niepożądanym o charakterze przeciwcholinergicznym była suchość błony śluzowej jamy ustnej (ok. 1,3%), z częstością porównywalną do monoterapii tiotropium (1,7%) i olodaterolem (1%). Ciężkie działania niepożądane obejmują jaskrę, zaparcia, niedrożność jelit (w tym porażenną) oraz zatrzymanie moczu. Wiek pacjenta może zwiększać ryzyko wystąpienia objawów przeciwcholinergicznych ze względu na zmiany farmakokinetyczne i farmakodynamiczne u osób starszych.
arytmia, bezsenność, częstoskurcz nadkomorowy, dusznica bolesna, dysfagia, dysfonia, działanie beta2-adrenergiczne, działanie przeciwcholinergiczne, hiperglikemia, hipokaliemia, jaskra, kandydoza jamy ustnej, kołatanie serca, kwasica metaboliczna, migotanie przedsionków, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość, niedociśnienie, niedokrwienie mięśnia sercowego, niedrożność jelit, niewyraźne widzenie, obrzęk naczynioruchowy, odwodnienie, podwyższenie ciśnienia wewnątrzgałkowego, pokrzywka, porażenna niedrożność jelit, reakcja anafilaktyczna, refluks żołądkowo-przełykowy, skurcz mięśni, skurcz oskrzeli, suchość błony śluzowej jamy ustnej, tachykardia, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, zapalenie dziąseł, zapalenie języka, zapalenie krtani, zapalenie nosogardzieli, zapalenie zatok, zaparcie, zatrzymanie moczu
Leksykon leków
Działania niepożądane – Doxycyclinum TZF 100 mg

Doxycyclinum TZF zawiera 100 mg doksycykliny w kapsułce twardej i wykazuje profil działań niepożądanych typowy dla tetracyklin. Do najważniejszych działań niepożądanych należą zakażenia oportunistyczne skóry i nabłonka, w tym świąd odbytu, zapalenie jamy ustnej i narządów płciowych, a także poważne powikłania jelitowe, takie jak rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego oraz gronkowcowe zapalenie jelita cienkiego i okrężnicy. W zakresie hematologicznym obserwuje się rzadko porfirię, a z nieustaloną częstością niedokrwistość hemolityczną, trombocytopenię, neutropenię i eozynofilię, co wymaga monitorowania morfologii krwi. Reakcje immunologiczne o nieznanej częstości obejmują objawy choroby posurowiczej, obrzęk naczynioruchowy, plamicę anafilaktyczną, zapalenie osierdzia, a także ciężkie reakcje anafilaktyczne, w tym wstrząs, które stanowią bezwzględne wskazanie do przerwania terapii.
aminotransferazy wątrobowe, chlorowodorek, choroba posurowicza, doksycyklina, doksycyklina hyklan, eozynofilia, fotonadwrażliwość, fotoonycholiza, gronkowcowe zapalenie jelita, mocznik, nadciśnienie śródczaszkowe, neutropenia, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, owrzodzenie przełyku, plamica anafilaktyczna, porfiria, przebarwienie tarczycy, reakcja Jarischa-Herxheimera, rumień wielopostaciowy, rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego, szumy uszne, tetracyklina, toczeń rumieniowaty układowy, toksyczna nekroliza naskórka, trombocytopenia, wstrząs anafilaktyczny, zakażenie oportunistyczne, zapalenie jelita, zapalenie języka, zapalenie osierdzia, zapalenie przełyku, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zespół Lyella, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry
Leksykon leków
Działania niepożądane – Polcylin 250 mg/ml

Fenoksymetylopenicylina potasowa (Polcylin) wykazuje działania niepożądane u około 5% pacjentów, z dominującymi zaburzeniami żołądkowo-jelitowymi, takimi jak nudności i biegunka (częstość ≥1/100, <1/10). Inne objawy obejmują wymioty, zapalenie jamy ustnej i języka oraz rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego o nieznanej częstości, które wymaga natychmiastowego przerwania terapii. Zaburzenia hematologiczne, takie jak eozynofilia (niezbyt często, ≥1/1000, <1/100), oraz bardzo rzadkie powikłania, w tym niedokrwistość hemolityczna, leukopenia, małopłytkowość i agranulocytoza (<1/10 000), mogą wystąpić podczas leczenia. Reakcje anafilaktyczne, w tym wstrząs anafilaktyczny (rzadko, ≥1/10 000, <1/1000), stanowią poważne zagrożenie życia i wymagają natychmiastowej interwencji.
agranulocytoza, biegunka, ból stawów, ciężka biegunka, Clostridioides difficile, częste wypróżnienia, eozynofilia, fenoksymetylopenicylina potasowa, gorączka, leukopenia, małopłytkowość, niedokrwistość autoimmunohemolityczna, niedokrwistość hemolityczna, niestrawność, nudności, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, Polcylin, reakcja anafilaktyczna, reakcja skórna, rumień wielopostaciowy, rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego, świąd, test Coombsa, wstrząs anafilaktyczny, wykwit skórny, wymioty, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zapalenie błony śluzowej, zapalenie jamy ustnej, zapalenie języka, złuszczające zapalenie skóry
Leksykon leków
Działania niepożądane – Ampicillin Adamed 1 g

Ampicylina sodowa, stosowana w dawce 1 g jako proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji (Ampicillin Adamed), może wywoływać liczne działania niepożądane o różnym nasileniu, sklasyfikowane według częstości występowania. Do najczęstszych należą reakcje alergiczne, takie jak świąd i wysypka skórna, a także zaburzenia ze strony przewodu pokarmowego, w tym luźne stolce i osutka. Niezbyt często obserwuje się poważniejsze reakcje immunologiczne, takie jak choroba posurowicza, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk krtani, alergiczne zapalenie naczyń lub nerek, a także rzadkie, potencjalnie zagrażające życiu reakcje anafilaktyczne, zespół Stevensa-Johnsona, toksyczną nekrolizę naskórka i rumień wysiękowy wielopostaciowy. Wśród działań niepożądanych ze strony układu krwiotwórczego wymienia się niedokrwistość, małopłytkowość, eozynofilię, leukopenię i agranulocytozę, a także niedokrwistość hemolityczną w przebiegu reakcji alergicznych. Neurologiczne działania niepożądane, takie jak zawroty głowy, bóle głowy, mioklonie i drgawki, występują rzadko, z podwyższonym ryzykiem u pacjentów z niewydolnością nerek lub przy stosowaniu wysokich dawek.
agranulocytoza, alergiczne zapalenie naczyń, alergiczne zapalenie nerek, ampicylina sodowa, antybiotyk penicylinowy, białaczka, biegunka, ból głowy, choroba posurowicza, drgawki, eozynofilia, leukopenia, luźny stolec, małopłytkowość, mdłości, mioklonia, mononukleoza, niedokrwistość, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność nerek, obrzęk krtani, obrzęk naczynioruchowy, ostra uogólniona osutka krostkowa, ostre śródmiąższowe zapalenie nerek, osutka, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, rumień wielopostaciowy, rumień wysiękowy wielopostaciowy, rzekomobłoniaste zapalenie jelit, toksyczna nekroliza naskórka, wymioty, zakażenie grzybicze, zapalenie jamy ustnej, zapalenie języka, zapalenie wątroby, zawroty głowy, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry, żółtaczka cholestatyczna
Leksykon substancji czynnych
Sód ryzedronian – Działania niepożądane

Sód ryzedronian, stosowany w dawce 5 mg/dobę u kobiet z osteoporozą po menopauzie, wykazuje profil bezpieczeństwa oparty na badaniach III fazy obejmujących ponad 15 000 pacjentów. Najczęściej obserwowane działania niepożądane dotyczą układu pokarmowego (zaparcie 5,0%, niestrawność 4,5%, nudności 4,3%, ból brzucha 3,5%, biegunka 3,0%) oraz układu nerwowego (ból głowy 1,8%). Działania te mają zazwyczaj łagodny lub umiarkowany charakter i rzadko wymagają przerwania terapii. Rzadziej występują zapalenia błony śluzowej żołądka i przełyku (~0,9%), a także nietypowe złamania podkrętarzowe i trzonu kości udowej, które są powikłaniem długotrwałego leczenia bisfosfonianami. Po wprowadzeniu leku do obrotu zgłaszano również ciężkie reakcje skórne (np. zespół Stevensa-Johnsona), martwicę kości szczęki oraz reakcje anafilaktyczne, które wymagają natychmiastowej interwencji medycznej.
badanie biochemiczne, bisfosfonian, ból mięśniowo-kostny, dysfagia, leukocytoklastyczne zapalenie naczyń, martwica kości przewodu słuchowego, martwica kości szczęki, obrzęk naczynioruchowy, osteoporoza, owrzodzenie przełyku, reakcja anafilaktyczna, sód ryzedronian, stężenie fosforanów, stężenie wapnia, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zapalenie błony naczyniowej oka, zapalenie błony śluzowej dwunastnicy, zapalenie błony śluzowej przełyku, zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie języka, zapalenie tęczówki, zespół Stevensa-Johnsona, złamanie podkrętarzowe, zwężenie przełyku
Leksykon substancji czynnych
Artykaina – Działania niepożądane

Artykaina, amidowy środek znieczulający miejscowo stosowany głównie w stomatologii, często w połączeniu z adrenaliną, charakteryzuje się profilem bezpieczeństwa porównywalnym do innych amidów. Działania niepożądane są zwykle zależne od dawki, ale mogą wynikać także z nadwrażliwości lub idiosynkrazji. Najczęstsze objawy dotyczą układu nerwowego i obejmują neuropatie takie jak neuralgia, niedoczulica, przeczulica, zaburzenia czucia i smaku, a także ból głowy. Porażenie nerwu twarzowego może pojawić się z opóźnieniem do 2 tygodni po podaniu i utrzymywać się nawet do 6 miesięcy. Parestezje, zwłaszcza po blokadzie nerwu żuchwy, mogą mieć charakter przewlekły. Rzadkie, ale poważne reakcje obejmują drgawki, zespół Hornera, reakcje alergiczne (w tym anafilaksję), zaburzenia rytmu serca (bradykardia, tachykardia, blok przedsionkowo-komorowy), niedociśnienie tętnicze z ryzykiem zapaści krążeniowej oraz skurcz oskrzeli i zaburzenia oddychania. U dzieci w wieku 3-7 lat częściej obserwuje się urazy tkanek miękkich spowodowane przedłużonym znieczuleniem.
adrenalina, alodynia, amidowy środek znieczulający, artykaina, astma oskrzelowa, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, depresja ośrodkowego układu nerwowego, drgawka, dysfonia, enoftalmia, nadwrażliwość, neuralgia, neuropatia, niedociśnienie tętnicze, obrzęk naczynioruchowy, opadanie powieki, parestezja, pirosiarczyn sodu, pokrzywka, porażenie nerwu twarzowego, przeczulica słuchowa, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, skurcz oskrzeli, szum w uszach, układ nerwowy, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia serca, zapalenie dziąseł, zapalenie jamy ustnej, zapalenie języka, zapaść krążeniowa, zespół Hornera
Leksykon leków
Działania niepożądane – Unituss Junior 60 mg/10 ml

Unituss Junior w formie syropu zawiera lewodropropizynę w dawce 60 mg/10 ml. Na podstawie wieloletnich doświadczeń klinicznych w ponad 30 krajach, działania niepożądane leku występują niezwykle rzadko, z częstością <1:500 000 pacjentów. Opisane działania niepożądane mają charakter bardzo rzadki (<1/10 000) i obejmują m.in. reakcje skórne (pokrzywka, rumień, osutka, świąd, obrzęk naczynioruchowy), zaburzenia żołądkowo-jelitowe (bóle brzucha, nudności, wymioty, biegunka), reakcje alergiczne i anafilaksję, objawy neurologiczne (zawroty głowy, drżenia, parestezje), zaburzenia sercowe (kołatanie, tachykardia, bigeminia przedsionkowa), a także rzadkie przypadki poważnych powikłań, takich jak śpiączka hipoglikemiczna, drgawki kloniczno-toniczne, czy pojedynczy przypadek epidermolizy ze skutkiem śmiertelnym u pacjentki w podeszłym wieku leczonej wielolekowo.
aftowe zapalenie jamy ustnej, arytmia, astenia, bigeminia przedsionkowa, bóle brzucha, cholestatyczne zapalenie wątroby, depersonalizacja, drgawki kloniczno-toniczne, działanie niepożądane, epidermoliza, kołatanie serca, lek hipoglikemizujący, lewodropropizyna, obniżone napięcie mięśniowe, obrzęk błony śluzowej, obrzęk naczynioruchowy, parestezja, petit mal, pokrzywka, przenikanie leku, reakcja anafilaktyczna, rozszerzenie źrenic, śpiączka hipoglikemiczna, syrop przeciwkaszlowy, tachykardia, zapalenie języka, zawroty głowy
Leksykon leków
Działania niepożądane – Septanest z adrenaliną 1:100 000 (40 mg + 0,01 mg)/ml

Septanest z adrenaliną (1:100 000) zawiera 40 mg artykainy chlorowodorku i 10 μg adrenaliny na 1 ml roztworu, a wkład 1,7 ml dostarcza odpowiednio 68 mg artykainy i 17 μg adrenaliny. Profil bezpieczeństwa tego amidowego środka znieczulającego miejscowo z dodatkiem adrenaliny jest zgodny z typowymi działaniami niepożądanymi obejmującymi układ nerwowy, reakcje miejscowe, nadwrażliwość oraz układ sercowo-naczyniowy. Działania niepożądane są najczęściej zależne od dawki i mogą wynikać z indywidualnej nadwrażliwości. Najczęściej obserwuje się neuropatię (neuralgia, niedoczulica, przeczulica, zaburzenia smaku), zaburzenia rytmu serca (bradykardia, tachykardia), niedociśnienie tętnicze, a także miejscowe reakcje zapalne i obrzęki. Rzadziej występują poważne reakcje alergiczne, porażenie nerwu twarzowego, skurcz oskrzeli czy objawy neurologiczne takie jak zespół Hornera. Szczególną uwagę należy zwrócić na możliwość długotrwałych powikłań neurologicznych, w tym uporczywych parestezji po blokadzie nerwu żuchwowego, które mogą wymagać specjalistycznej opieki neurologicznej.
adrenalina winian, alodynia, amidowy środek znieczulający, artykaina chlorowodorek, blok przedsionkowo-komorowy, ból neuropatyczny, bradykardia, czasowa ślepota, depresja ośrodkowego układu nerwowego, duszność, dysfagia, dysfonia, enoftalmia, idiosynkrazja, kołatanie serca, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość, neuralgia, niedociśnienie tętnicze, niedoczulica, obrzęk naczynioruchowy, oczopląs, opadanie powieki, parestezja, podwójne widzenie, pokrzywka, porażenie nerwu twarzowego, przeczulica, przeczulica słuchowa, reakcja anafilaktoidalna, reakcja anafilaktyczna, rozszerzenie źrenicy, skurcz oskrzeli, sodu pirosiarczyn, substancja obkurczająca naczynia, szczękościsk, szum w uszach, tachykardia, upośledzenie widzenia, zaburzenie smaku, zaburzenie układu nerwowego, zapalenie jamy ustnej, zapalenie języka, zapaść krążeniowa, zespół Hornera, zespół Kearns-Sayre, zwężenie źrenicy
Leksykon leków
Działania niepożądane – Ampril 10 mg tabletki 10 mg

Ampril 10 mg (ramipryl) wykazuje szeroki profil działań niepożądanych, które wymagają uważnego monitorowania przez personel medyczny. Najczęstsze objawy to uporczywy suchy kaszel oraz niedociśnienie objawiające się zawrotami głowy, omdleniami i osłabieniem. Poważne działania niepożądane obejmują obrzęk naczynioruchowy z ryzykiem zwężenia dróg oddechowych, hiperkaliemię, zaburzenia czynności nerek i wątroby, zapalenie trzustki, ciężkie reakcje skórne oraz neutropenię/agranulocytozę. Częstość występowania działań niepożądanych klasyfikowana jest od bardzo często (≥1/10) do bardzo rzadko (<1/10 000), z niektórymi zdarzeniami o częstości nieznanej. W układzie krwiotwórczym obserwuje się m.in. eozynofilię (≥1/1000 do <1/100), neutropenię, agranulocytozę, aplazję szpiku i pancytopenię (rzadko do bardzo rzadko). Ramipryl może także wywoływać reakcje anafilaktyczne, podwyższenie miana przeciwciał przeciwjądrowych oraz zespół SIADH.
agranulocytoza, aplazja szpiku, białkomocz, cholestatyczne zapalenie wątroby, cytolityczne zapalenie wątroby, dławica piersiowa, dyspepsja, eozynofilia, ginekomastia, hiperkaliemia, hiponatremia, neutropenia, niedociśnienie ortostatyczne, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność nerek, objaw Raynauda, obrzęk naczynioruchowy, onycholiza, pancytopenia, parestezja, pęcherzyca, przemijający napad niedokrwienny, ramipryl, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, suchy kaszel, tachykardia, zaburzenie rytmu serca, zapalenie języka, zapalenie spojówek, zapalenie trzustki, zawał mięśnia sercowego, zespół niewłaściwego wydzielania hormonu antydiuretycznego, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka cholestatyczna
Leksykon chorób i schorzeń
Celiakia – Objawy

Celiakia to przewlekła choroba autoimmunologiczna wywołana nieprawidłową reakcją immunologiczną na gluten, prowadząca do zapalenia i uszkodzenia kosmków jelita cienkiego. Objawy kliniczne obejmują zarówno symptomy żołądkowo-jelitowe, takie jak biegunka (45-85% pacjentów), steatorrhea, bóle brzucha, wzdęcia, zaparcia, nudności i wymioty, jak i objawy pozajelitowe, w tym przewlekłe zmęczenie (78-80%), niedokrwistość (10-15%), osteopenię/osteoporozę (1-34%), objawy neurologiczne, zaburzenia psychiczne, skórne (dermatitis herpetiformis), problemy z płodnością oraz zmiany w jamie ustnej. U dzieci dodatkowo obserwuje się opóźnienie wzrostu i dojrzewania, drażliwość, defekty szkliwa i problemy neurologiczne. Celiakia może przebiegać w formie klasycznej, nieklasycznej, niemej lub opornej na leczenie. Diagnostyka opiera się na badaniach serologicznych (anty-tTG, EMA, DGP), endoskopii z biopsją jelita cienkiego oraz badaniach genetycznych (HLA-DQ2, HLA-DQ8). Przed diagnostyką nie należy eliminować glutenu z diety, aby uniknąć fałszywie negatywnych wyników.
ataksja, atrofia kosmków jelitowych, błona śluzowa jelita cienkiego, celiakia, celiakia oporna, chłoniak jelitowy, choroba autoimmunologiczna, dermatitis herpetiformis, dieta bezglutenowa, gluten, gruczolakorak jelita cienkiego, hiperplazja krypt, hiposplenizm, klasyfikacja Marsha, kosmki jelitowe, limfocyty śródnabłonkowe, neuropatia obwodowa, nieceliakalna nadwrażliwość na gluten, niedokrwistość z niedoboru żelaza, nietolerancja laktozy, opryszczkowate zapalenie skóry, osteoporoza, przeciwciała anty-tTG, przeciwciała przeciwko transglutaminazie tkankowej, refluks żołądkowy, steatorrhea, tłuszczowe stolce, zapalenie języka, zespół złego wchłaniania
Leksykon leków
Działania niepożądane – Dentocaine (40 mg + 0,01 mg)/ml

Lek DENTOCAINE zawiera chlorowodorek artykainy (40 mg/ml) oraz adrenalinę (10 µg/ml w postaci winianu) i może wywoływać działania niepożądane typowe dla amidowych środków znieczulających miejscowo oraz substancji obkurczających naczynia. Najczęściej obserwuje się zaburzenia układu nerwowego (neuropatie, neuralgie, parestezje, przeczulice, zaburzenia smaku), reakcje miejscowe w miejscu iniekcji, nadwrażliwość, zaburzenia serca (bradykardia, tachykardia, kołatania) oraz naczyniowe (niedociśnienie tętnicze, nadciśnienie). Szczególną uwagę należy zwrócić na uporczywe parestezje, zwłaszcza po blokadzie nerwu żuchwowego, które mogą utrzymywać się długo lub nie ustępować. Rzadko opisywano opóźnione porażenie twarzy po podaniu artykainy z adrenaliną, które nie uległo poprawie nawet po 6 miesiącach. Wczesne objawy depresji ośrodkowego układu nerwowego (pobudzenie, lęk, drżenie, zaburzenia mowy) wymagają hiperwentylacji i nadzoru medycznego.
adrenalina, alodynia, amidowy środek znieczulający, artykaina, blok przedsionkowo-komorowy, ból neuropatyczny, bradykardia, depresja ośrodkowego układu nerwowego, duszność, dysfagia, dysfonia, kołatanie serca, nadciśnienie tętnicze, neuralgia, neuropatia, niedociśnienie tętnicze, niedoczulica, obrzęk języka, obrzęk naczynioruchowy, parestezja, podwójne widzenie, pokrzywka, porażenie twarzy, przeczulica, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, skurcz oskrzeli, szczękościsk, tachykardia, zapalenie dziąseł, zapalenie jamy ustnej, zapalenie języka, zespół Hornera, zespół Kearns-Sayre
Leksykon chorób i schorzeń
Język geograficzny – Patofizjologia i mechanizm

Geograficzny język (benign migratory glossitis) to przewlekłe, zapalne schorzenie błony śluzowej jamy ustnej, charakteryzujące się nawracającymi, czerwonymi, gładkimi plamami na języku, otoczonymi białymi liniami, wynikającymi z utraty brodawek nitkowatych. Patogeneza obejmuje podwyższone poziomy mediatorów zapalnych, takich jak IL-8 i kalprotektyna ślinowa, a histopatologicznie obserwuje się hiperkeratozę, akantozę, migrację neutrofili i mikroropnie podrogowe, podobne do zmian w łuszczycy krostkowej. Schorzenie wykazuje genetyczne uwarunkowanie, związek z antygenami HLA (m.in. HLA-DR5, HLA-DRW6, HLA-Cw6) oraz mutacjami w genie IL36RN. Zaburzenia cyklu złuszczania i keratynizacji nabłonka prowadzą do powstawania charakterystycznych zmian, które mogą rozprzestrzeniać się według modelu dynamicznego, obejmującego fale zapalenia i regeneracji nabłonka.
akantoza, alergiczny nieżyt nosa, antygen leukocytów ludzkich, atopowe zapalenie skóry, benign migratory glossitis, brodawka nitkowata, choroba trzewna, erythema migrans, gen IL36RN, hiperkeratoza, immunoglobulina E, interleukina-6, język bruzdowany, liszaj płaski, łuszczyca krostkowa, mediator zapalny, naciek zapalny, niedobór cynku, niedobór żelaza, reaktywne zapalenie stawów, zaburzenie keratynizacji, zapalenie języka, zespół Reitera
Leksykon leków
Działania niepożądane – Nicorette Coolmint 2 mg

Preparat Nicorette Coolmint zawierający 2 mg nikotyny w postaci kationitu jest stosowany w terapii wspomagającej rzucanie palenia, jednak jego stosowanie wiąże się z licznymi działaniami niepożądanymi, które należy monitorować. Objawy te mogą wynikać zarówno z działania samego leku, jak i z zespołu odstawienia nikotyny. Najczęściej obserwuje się podrażnienie jamy ustnej i gardła, kaszel, nudności oraz bóle głowy (występujące u ≥10% pacjentów). Inne często występujące działania niepożądane to dysgeuzja, parastezje, ból brzucha, suchość w jamie ustnej, biegunka, a także uczucie pieczenia i zmęczenie. Rzadziej pojawiają się reakcje alergiczne, w tym obrzęk naczynioruchowy i anafilaksja, a także zaburzenia rytmu serca, takie jak tachykardia i migotanie przedsionków. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z padaczką lub przyjmujących leki przeciwdrgawkowe, ze względu na zgłaszane przypadki drgawek.
anafilaksja, bezsenność, drgawek, duszność, dysfonia, dysforia, dysgeuzja, głód nikotynowy, lek przeciwdrgawkowy, migotanie przedsionków, nadciśnienie tętnicze, niedoczulica jamy ustnej, nikotyna z kationitem, objawy odstawienne, obrzęk naczynioruchowy, odruch wymiotny, odstawienie nikotyny, owrzodzenie aftowe, padaczka, parastezja, podrażnienie jamy ustnej, pokrzywka, przekrwienie błony śluzowej, reakcja alergiczna, skurcz oskrzeli, trudność w połykaniu, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, zapalenie jamy nosowo-gardłowej, zapalenie języka
Leksykon substancji czynnych
Modafinil – Działania niepożądane

Modafinil, substancja czynna w lekach takich jak Actimodan, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych o różnym nasileniu i częstości, potwierdzonych zarówno w badaniach klinicznych (n=1561), jak i w praktyce klinicznej. Najczęstszym działaniem niepożądanym jest ból głowy (ok. 21%), zwykle łagodny lub umiarkowany, zależny od dawki i samoistnie ustępujący. Poważne reakcje obejmują ciężkie reakcje skórne (rumień wielopostaciowy, zespół Stevensa-Johnsona, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, DRESS), reakcje anafilaktyczne oraz ciężkie zaburzenia psychiczne (psychoza, mania, myśli samobójcze). Działania niepożądane dotyczą wielu układów: neurologicznego (zawroty głowy, parestezje, dyskineza, zaburzenia pamięci), psychicznego (nerwowość, bezsenność, lęk, depresja, agresja), sercowo-naczyniowego (częstoskurcz, kołatanie, nadciśnienie, niedociśnienie), pokarmowego (nudności, biegunka, suchość w jamie ustnej) oraz skórnego (wysypka, świąd, ciężkie reakcje dermatologiczne). W badaniach laboratoryjnych obserwowano zależne od dawki wzrost aktywności fosfatazy alkalicznej i gamma-glutamylotransferazy oraz zmiany masy ciała i nieprawidłowości EKG.
agresja, astma, bezsenność, biegunka, ból brzucha, ból głowy, brak koordynacji ruchów, chwiejność emocjonalna, ciężka reakcja skórna, cukrzyca, częstoskurcz, depersonalizacja, depresja, drażliwość, drżenie, duszność, dysfagia, dyskineza, eozynofilia, fosfataza alkaliczna, gamma-glutamylotransferaza, hipercholesterolemia, hiperglikemia, hiperkineza, kołatanie serca, krwawienie z nosa, lęk, leukopenia, mania, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, miastenia, migrena, myśl samobójcza, nadciśnienie tętnicze, nadmierne pocenie się, nadpobudliwość psychoruchowa, nerwowość, niedociśnienie tętnicze, niedoczulica, niemiarowość, nieprawidłowość w badaniach czynności wątroby, nieprawidłowy zapis EKG, niestrawność, niewyraźne widzenie, nieżyt nosa, nudność, obniżenie popędu płciowego, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, omam, owrzodzenie jamy ustnej, parestezja, pobudzenie, pobudzenie OUN, pokrzywka, psychoza, reakcja anafilaktyczna, refluks, rozszerzenie naczyń, rumień wielopostaciowy, rzadkoskurcz, skurcz dodatkowy, skurcz łydki, splątanie, suchość w jamie ustnej, świąd, trądzik, urojenie, wymioty, wysypka, wysypka polekowa z eozynofilią, wzdęcie, wzmożone napięcie mięśniowe, zaburzenie miesiączkowania, zaburzenie mowy, zaburzenie myślenia, zaburzenie osobowości, zaburzenie pamięci, zaburzenie psychiczne, zaburzenie ruchowe, zaburzenie snu, zapalenie języka, zaparcie, zawrót głowy, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona, zespół suchego oka
Leksykon leków
Działania niepożądane – Ubistesin Forte (40 mg + 0,012 mg)/ml

Lek Ubistesin Forte zawiera artykainę (40 mg/ml) oraz epinefrynę (0,012 mg/ml) i wykazuje profil bezpieczeństwa typowy dla amidowych środków znieczulających miejscowo oraz substancji obkurczających naczynia. Działania niepożądane są najczęściej zależne od dawki, ale mogą wynikać także z nadwrażliwości lub indywidualnej nietolerancji pacjenta. Najczęściej obserwowane reakcje obejmują zaburzenia układu nerwowego (np. neuropatia, parestezje), miejscowe reakcje w miejscu iniekcji, reakcje alergiczne, zaburzenia serca (bradykardia, tachykardia) oraz naczyniowe (niedociśnienie tętnicze, nadciśnienie). Poważne działania niepożądane, takie jak reakcje anafilaktyczne czy zaburzenia przewodzenia serca, wymagają natychmiastowej interwencji. U dzieci w wieku 4-18 lat profil bezpieczeństwa jest podobny do dorosłych, jednak u najmłodszych (3-7 lat) częściej obserwuje się urazy tkanek miękkich związane z przedłużonym znieczuleniem.
amidowe środki znieczulające, artykaina z epinefryną, blok przedsionkowo-komorowy, blokada nerwu, bradykardia, depresja ośrodkowego układu nerwowego, drgawki grand mal, dysfagia, dysfonia, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość typu I, neuralgia, neuropatia, niedociśnienie tętnicze, obrzęk naczynioruchowy, oczopląs, opadanie powieki, parestezja, podwójne widzenie, pokrzywka, siarczyn sodu, skurcz oskrzeli, szczękościsk, tachykardia, upośledzenie widzenia, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie nerwu twarzowego, zapalenie dziąseł, zapalenie jamy ustnej, zapalenie języka, zespół Hornera, zespół Kearns-Sayre, zwężenie źrenicy
Leksykon substancji czynnych
Limecyklina – Działania niepożądane

Limecyklina, substancja czynna w preparacie Tetralysal (dostępna w dawkach 150 mg i 300 mg), należy do grupy tetracyklin i wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które można podzielić według układów i narządów. Do często występujących działań należą nudności, ból brzucha oraz biegunka (częstość ≥1/100 do <1/10), a także ból głowy. Działania o nieznanej częstości obejmują poważne zaburzenia hematologiczne (małopłytkowość, neutropenia, niedokrwistość hemolityczna), zaburzenia widzenia (diplopia, trwała utrata wzroku) związane z nadciśnieniem śródczaszkowym, a także poważne reakcje żołądkowo-jelitowe, takie jak rzekomobłoniaste zapalenie jelit, zapalenie trzustki i zapalenie jelita cienkiego i okrężnicy. Ponadto, limecyklina może indukować zakażenia oportunistyczne (blastomikoza, kandydoza, zapalenie pochwy) oraz reakcje nadwrażliwości, w tym pokrzywkę, obrzęk naczynioruchowy i reakcje anafilaktyczne. Hepatotoksyczność manifestuje się żółtaczką i wzrostem aktywności aminotransferaz, fosfatazy alkalicznej oraz bilirubiny.
aminotransferaza, biegunka, bilirubina, blastomikoza, ból brzucha, ból głowy, cholestaza, Clostridioides difficile, depresja, diplopia, eozynofilia, epigastralgia, fosfataza alkaliczna, fotowrażliwość, hepatotoksyczność, hiperazotemia nerkowa, kandydoza, koszmary senne, limecyklina, małopłytkowość, nadciśnienie śródczaszkowe, nadciśnienie wewnątrzczaszkowe, neutropenia, niedokrwistość hemolityczna, nudności, obrzęk naczynioruchowy, perforacja jelit, pokrzywka, przebarwienia zębów, reakcja anafilaktyczna, rzekomobłoniaste zapalenie jelit, świąd, tetracyklina, Tetralysal, toczeń rumieniowaty układowy, toksyczna nekroliza naskórka, toksyczne rozdęcie okrężnicy, wymioty, wysypka rumieniowata, zapalenie jelita cienkiego, zapalenie języka, zapalenie pochwy, zapalenie skóry, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawroty głowy, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka