resorpcja płodu
Resorpcja płodu (znana również jako wchłonięcie płodu) to proces, w którym organizm matki wchłania martwy płód we wczesnym stadium ciąży. Jest to zjawisko naturalne, występujące zarówno u ludzi, jak i u innych ssaków, choć u ludzi jest stosunkowo rzadko dokumentowane.
Do resorpcji płodu dochodzi zazwyczaj w pierwszym trymestrze, gdy płód przestaje się rozwijać z powodu wad genetycznych, zaburzeń chromosomalnych lub innych nieprawidłowości uniemożliwiających prawidłowy rozwój. Organizm matki rozpoznaje nieżywotny płód i zamiast go wydalać (jak w przypadku poronienia), wchłania tkanki płodowe z powrotem do krwiobiegu.
W diagnostyce klinicznej resorpcja płodu może objawiać się jako zanikający bliźniak (vanishing twin syndrome), gdy w ciąży mnogiej jeden z płodów ulega resorpcji, a drugi rozwija się prawidłowo. Zjawisko to może pozostać niezauważone, jeśli pierwsze USG wykonano po zakończeniu procesu resorpcji. U zwierząt domowych i hodowlanych, szczególnie u psów i kotów, resorpcja płodu jest częstszym zjawiskiem i może dotyczyć całego miotu lub pojedynczych płodów.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Blocard 2,5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa leku Blocard zawierającego 2,5 mg bisoprololu fumaranu wykazały brak istotnych zagrożeń dla ludzi przy stosowaniu terapeutycznym. Testy farmakologiczne, toksyczności ostrej i przewlekłej, a także badania genotoksyczności, mutagenności i potencjalnego działania rakotwórczego nie ujawniły negatywnego wpływu substancji czynnej na organizm. Bisoprolol nie wykazał działania teratogennego, a jego wpływ na rozrodczość zwierząt laboratoryjnych był neutralny, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania leku w dawkach klinicznych.
- Leksykon substancji czynnych
Efawirenz – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Badania przedkliniczne efawirenzu wykazały brak mutagenności i klastogenności oraz odwracalne zmiany w układzie wątrobowo-żółciowym u małp cynomolgus przy dawkach powodujących około 2-krotnie wyższą AUC niż u ludzi. Zaobserwowano przemijające drgawki przy ekspozycji 4-13-krotnie wyższej niż kliniczna, co sugeruje potencjalnie odwracalny wpływ na OUN. W badaniach rakotwórczości stwierdzono zwiększoną częstość nowotworów wątroby i płuc u samic myszy, natomiast u szczurów i samców myszy wyniki były negatywne. Efawirenz wykazywał działanie embriotoksyczne u szczurów (resorpcja płodu) oraz powodował istotne wady rozwojowe u 3 z 20 płodów małp cynomolgus przy ekspozycji porównywalnej do klinicznej, co budzi obawy dotyczące stosowania u kobiet w ciąży. Kombinacja efawirenzu z emtrycytabiną i tenofowirem dizoproksylem nie nasilała toksyczności w badaniach do 1 miesiąca.
aberracja chromosomowa, bezmózgowie, działanie embriobójcze, działanie mutagenne, działanie teratogenne, efawirenz, emtrycytabina, gęstość mineralna kości, guz dwunastnicy, mikroftalmia, nowotwór wątroby, ośrodkowy układ nerwowy, resorpcja płodu, rozmiękanie kości, rozszczep podniebienia, szpik kostny, tenofowir dizoproksyl, terapia przeciwretrowirusowa, test in vitro, układ wątrobowo-żółciowy, wada rozwojowa, wchłanianie fosforanów, zwłóknienie dróg żółciowych - Leksykon substancji czynnych
Ganireliks – Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Ganireliks jest syntetycznym dekapeptydem o masie cząsteczkowej około 1570 Da, działającym jako silny antagonista endogennego hormonu uwalniającego gonadotropinę (GnRH). Jego struktura zawiera specyficzne podstawienia aminokwasów w pozycjach 1, 2, 3, 6, 8 i 10, co zapewnia wysoką skuteczność w blokowaniu przedwczesnego wzrostu stężenia hormonu luteinizującego (LH) podczas kontrolowanej hiperstymulacji jajników. Preparaty zawierające ganireliks, takie jak Fyremadel i Ovamex, są stosowane wyłącznie w procedurach wspomaganego rozrodu w celu optymalizacji przebiegu stymulacji i zwiększenia skuteczności terapii.
antagonista GnRH, dekapeptyd syntetyczny, ganireliks, hiperstymulacja jajników, hormon luteinizujący, hormon uwalniający gonadotropinę, implantacja zarodka, laktacja, płodność, procedury wspomaganego rozrodu, przedwczesny wzrost LH, przenikanie leku do mleka, resorpcja płodu, rozwój płodu, stymulacja hormonalna, stymulacja jajników, wspomagany rozród - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Everolimus Synthon 2,5 mg
Dane niekliniczne dotyczące ewerolimusu wskazują na brak istotnego zagrożenia dla człowieka przy ekspozycji terapeutycznej, choć działania toksyczne obserwowano przy dawkach znacznie przekraczających maksymalną ekspozycję u ludzi. W badaniach przedklinicznych zidentyfikowano narządy docelowe, takie jak układ rozrodczy (zwyrodnieniowe zmiany w jądrach, zmniejszona liczba plemników, zanik macicy), płuca (zwiększona liczba makrofagów w pęcherzykach), trzustka (degranulacja i wakuolizacja komórek zewnątrzwydzielniczych, zwyrodnienie komórek Langerhansa), oczy (zmętnienia przednich szwów soczewki u szczurów) oraz nerki (nasilenie lipofuscynozy i wodonercza u szczurów i myszy). Ewerolimus zaostrzał także przebieg chorób współistniejących, takich jak przewlekłe zapalenie mięśnia sercowego, zakażenia wirusem Coxsackie, kokcydiami oraz zmiany skórne. Wpływ na płodność samców szczurów był odwracalny, przy dawkach ≥0,5 mg/kg m.c. obserwowano zmiany morfologiczne jąder, a przy 5 mg/kg zmniejszenie ruchliwości plemników i stężenia testosteronu. U samic dawki ≥0,1 mg/kg (około 4% AUC0-24h u pacjentów) powodowały zwiększoną liczbę poronień, a ewerolimus przenikał przez łożysko wykazując toksyczność embrionalną i teratogenną (np. rozszczep mostka) przy dawkach 0,3–0,9 mg/kg u szczurów oraz zwiększał resorpcje u królików.
badanie kancerogenności, degranulacja i wakuolizacja, działanie embriotoksyczne, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, działanie toksyczne, ekspozycja ogólnoustrojowa, ewerolimus, genotoksyczność, jądro, kancerogenność, kokcydia, komórki Langerhansa, komórki zewnątrzwydzielnicze, lipofuscyna, makrofagi pęcherzykowe, morfologia jąder, najądrze, płodność męska, poronienie, resorpcja płodu, rozszczep mostka, ruchliwość plemników, śmiertelność płodowa, testosteron w osoczu, toksyczność embrionalna, toksyczność narządowa, toksyczność zarodkowa, układ rozrodczy, wada wrodzona, wirus Coxsackie, wodonercze, zakażenie żołądkowo-jelitowe, zanik macicy, zapalenie mięśnia sercowego, zmętnienie soczewki - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Kopiryna – tabletki od bólu głowy 400 mg + 50 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa produktu leczniczego Kopiryna (kwas acetylosalicylowy 400 mg + kofeina 50 mg) wykazały istotny wpływ kwasu acetylosalicylowego na procesy rozrodcze u zwierząt laboratoryjnych, w tym zwiększenie liczby resorpcji płodów oraz występowanie licznych wad rozwojowych, takich jak przepuklina rdzeniowa i mózgowa, rozszczep twarzy, wady oczu, ośrodkowego układu nerwowego, narządów trzewnych oraz szkieletu. Kofeina nie wykazała działania rakotwórczego w długoterminowych badaniach na szczurach (dawki do 102 mg/kg masy ciała u samców i 170 mg/kg u samic) oraz myszach (dawki do 55 mg/kg masy ciała).
W zakresie mutagenności kofeina wykazała złożony profil: zwiększała częstość wymian siostrzanych chromatyd (SCE) in vivo, nasilała genotoksyczność mutagenów oraz pięciokrotnie zwiększała formację mikrojąder u myszy z niedoborem folianów. W badaniach in vitro na komórkach CHO i ludzkich limfocytach nie stwierdzono zwiększenia aberracji chromosomalnych ani mutagenności, z wyjątkiem efektów cytotoksycznych przy wysokich stężeniach. Teratogenność kofeiny była ograniczona, z niewielką częstością rozszczepu podniebienia i częściowego braku kości czaszki u płodów myszy po ekspozycji w okresie organogenezy.
aberracja chromosomalna, badanie rakotwórczości, działanie kancerogenne, działanie klastogenne, działanie mutagenne, kwas acetylosalicylowy, niedobór folianów, organogeneza, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, resorpcja płodu, rozszczep podniebienia, salicylan, teratogenność, wada oka, wada ośrodkowego układu nerwowego, wada szkieletu, wymiana siostrzanych chromatyd - Leksykon substancji czynnych
Lit – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa węglanu litu (Lithium Carbonicum GSK) wykazały, że toksyczność ostrej ekspozycji jest obserwowana jedynie przy dawkach znacznie przekraczających maksymalne dawki terapeutyczne stosowane u ludzi. Wartość LD50 dla myszy po dootrzewnowym podaniu chlorku litu wynosi 17 mmol/kg masy ciała, a śmiertelność wzrasta u zwierząt na diecie z obniżoną zawartością sodu, co podkreśla kluczową rolę homeostazy sodowej w toksyczności litu. Przewlekłe podawanie dawki 12,5 mmol/kg masy ciała przez 21 dni również prowadziło do śmierci myszy, z nasileniem efektu przy niedoborze sodu. Badania teratogenności wskazały na liczne zaburzenia rozwojowe płodów, takie jak zmniejszona liczebność miotu, niższa masa ciała noworodków, resorpcje płodu, zniekształcenia żeber, zaburzenia kostnienia czaszki oraz rozszczep podniebienia.
badanie teratogenne, chlorek litu, cytrynian litu, dawka śmiertelna, działanie genotoksyczne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, działanie toksyczne, gospodarka sodowa, homeostaza sodowa, karcynogeneza, LD50, Lithium Carbonicum, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, resorpcja płodu, rozszczep podniebienia, toksyczność litu, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, uszkodzenie chromosomu, węglan litu, zaburzenie kostnienia czaszki, zaburzenie rozwojowe, zniekształcenie żebra - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Kornam 5 mg
Produkt leczniczy Kornam zawierający terazosynę (chlorowodorek dwuwodny) wymaga szczególnej ostrożności przy stosowaniu u kobiet w okresie rozrodczym, ciężarnych oraz karmiących piersią. Badania przedkliniczne na szczurach i królikach wykazały, że dawki odpowiednio 480 mg/kg mc./dobę (około 1330-krotność maksymalnej dawki u ludzi) oraz 165-krotność maksymalnej dawki u ludzi powodowały zwiększoną resorpcję płodów, zmniejszenie masy płodu oraz zmiany anatomiczne (np. zwiększoną liczbę żeber), jednak bez bezpośredniego działania teratogennego. Efekty te najprawdopodobniej wynikają z toksyczności matczynej. Terazosyna może również wydłużać czas trwania ciąży i hamować poród, co należy uwzględnić przy rozważaniu terapii w okresie okołoporodowym.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Bosutinib Stada 400 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa bosutynibu wykazały, że lek nie wpływa istotnie na czynności oddechowe, jednak w badaniach na szczurach zaobserwowano zmniejszenie rozmiaru źrenic oraz zaburzenia chodu, z poziomem NOEL dla zaburzeń chodu przy ekspozycji około 11-krotnie (400 mg) i 8-krotnie (500 mg) wyższej niż kliniczna. Badania kardiologiczne na psach nie wykazały istotnych zmian w EKG, choć odnotowano opóźnione zwiększenie częstości rytmu serca przy ekspozycji 2-3-krotnie wyższej niż kliniczna. Toksyczność po podaniu wielokrotnym dotyczyła głównie układu pokarmowego oraz wątroby u szczurów, z objawami takimi jak zmiany w kale, spadek masy ciała i histopatologiczne zmiany w przewodzie pokarmowym oraz przerost hepatocytów. Poziomy ekspozycji bez działań niepożądanych były zbliżone do ekspozycji klinicznej po dawkach 400 mg i 500 mg (AUC niezwiązanej postaci leku).
błona naczyniowa oka, cytotoksyczność hepatocytarna, enzymy wątrobowe, erytrocytoza, farmakologia bezpieczeństwa, genotoksyczność, hiperplazja komórek kubkowych, nadżerki przewodu pokarmowego, NOAEL, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał fototoksyczny, przechodzenie przez łożysko, przerost hepatocytów, radioaktywność, resorpcja płodu, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ na rozród, układ pokarmowy, wydłużenie QTc, zaburzenia rytmu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Corsib 2,5 mg
Bisoprololu fumaran, substancja czynna leku Corsib (dostępnego w dawkach 2,5 mg, 5 mg i 10 mg), wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa potwierdzony w badaniach przedklinicznych. Standardowe testy farmakologiczne i toksykologiczne nie wykazały istotnych zagrożeń dla człowieka, w tym braku efektów mutagennych, genotoksycznych oraz kancerogennych. Wielokrotne podawanie bisoprololu w różnych dawkach nie powodowało klinicznie istotnej toksyczności, co potwierdza jego bezpieczeństwo stosowania w dawkach terapeutycznych.
W badaniach toksyczności reprodukcyjnej odnotowano działania niepożądane u ciężarnych samic zwierząt oraz ich potomstwa, takie jak zmniejszenie masy ciała, ograniczenie przyjmowania pokarmu, zwiększone ryzyko resorpcji płodów, obniżona masa urodzeniowa i opóźnienie rozwoju fizycznego. Jednakże bisoprololu fumaran nie wykazywał działania teratogennego, a negatywne efekty pojawiały się jedynie przy dawkach znacznie przekraczających maksymalną ekspozycję u ludzi. Wyniki te są zgodne z charakterystyką klasy beta-adrenolityków i nie stanowią przeciwwskazania do stosowania leku w dawkach terapeutycznych.
badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, badanie przedkliniczne, beta-adrenolityk, bisoprololu fumaran, dawka terapeutyczna, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, parametr toksykologiczny, profil bezpieczeństwa, przeciwwskazanie, resorpcja płodu, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, wada rozwojowa, właściwość kancerogenna, właściwość mutagenna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – ACEBIS 10 mg + 10 mg
Produkt leczniczy ACEBIS zawiera bisoprolol (fumaranu) oraz ramipryl, których profil bezpieczeństwa został potwierdzony w badaniach przedklinicznych. Bisoprolol nie wykazuje działania teratogennego ani wpływu na płodność, jednak wysokie dawki u ciężarnych samic zwierząt powodowały toksyczność objawiającą się zmniejszonym przyjmowaniem pokarmu, redukcją masy ciała, zwiększoną częstością resorpcji płodu, obniżoną masą urodzeniową potomstwa oraz opóźnionym rozwojem fizycznym. Ramipryl, podawany doustnie w dawkach do 2 mg/kg/dobę u szczurów, 2,5 mg/kg/dobę u psów oraz 8 mg/kg/dobę u małp, był dobrze tolerowany, choć dawka 250 mg/kg/dobę u psów i małp powodowała powiększenie aparatu przykłębuszkowego, co odzwierciedla jego mechanizm działania jako inhibitora ACE. W badaniach toksyczności reprodukcyjnej ramipryl nie wykazał działania teratogennego ani wpływu na płodność, jednak dawki ≥50 mg/kg/dobę u ciężarnych szczurów powodowały nieodwracalne uszkodzenie nerek potomstwa (poszerzenie miedniczek nerkowych).
aparat przykłębuszkowy, badanie farmakologiczne, beta-adrenolityk, bezpieczeństwo leku, działanie teratogenne, elektrolity w osoczu, fumaran bisoprololu, inhibitor konwertazy angiotensyny, miedniczki nerkowe, obraz krwi, ostra toksyczność, potencjał rakotwórczy, resorpcja płodu, ryzyko środowiskowe, toksyczność ramiprylu, toksyczność zarodkowo-płodowa, uszkodzenie nerek, właściwości mutagenne - Leksykon substancji czynnych
Terazosyna – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania terazosyny wykazały brak działania genotoksycznego zarówno in vitro, jak i in vivo, co potwierdza jej bezpieczeństwo genetyczne. W zakresie toksyczności reprodukcyjnej, niekorzystne efekty takie jak zmniejszenie płodności, atrofia jąder, resorpcje płodów, zmniejszenie masy ciała płodów, zwiększenie liczby nadliczbowych żeber oraz obniżona przeżywalność pourodzeniowa obserwowano jedynie przy dawkach wielokrotnie przekraczających dawki terapeutyczne stosowane u ludzi (od 20- do 280-krotności maksymalnej dawki zalecanej). Nie stwierdzono działania teratogennego nawet przy dawkach przekraczających 1330-krotność dawki terapeutycznej, jednak brak jest odpowiednich danych dotyczących stosowania terazosyny u kobiet w ciąży.
atrofia jąder, badanie in vitro, badanie in vivo, badanie mutagenności, badanie przedkliniczne, dawka terapeutyczna, działanie genotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, guz rdzenia nadnercza, nadliczbowe żebro, płodność, potencjał mutagenny, przeżywalność pourodzeniowa, resorpcja płodu, terazosyna, toksyczność reprodukcyjna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Entecavir Synoptis 1 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa entekawiru wykazały specyficzne dla gatunku efekty toksyczne, takie jak przemijające zapalenia okołonaczyniowe w OUN u psów przy narażeniu 10-19-krotnie przekraczającym ekspozycję u ludzi (dawki 0,5–1 mg). Nie stwierdzono tych zmian u małp, które otrzymywały dawki przekraczające 100-krotnie ekspozycję terapeutyczną. W badaniach reprodukcyjnych nie zaobserwowano obniżenia płodności u szczurów przy wysokim narażeniu, jednak przy ≥26-krotnym przekroczeniu ekspozycji terapeutycznej odnotowano degenerację nasieniowodów u gryzoni i psów, co nie potwierdziło się u małp. Toksyczność rozwojowa obejmowała objawy embriotoksyczności, zmniejszenie masy ciała płodów, wady rozwojowe i zaburzenia kostnienia u szczurów i królików przy dawkach przekraczających 21-krotną ekspozycję u ludzi. W badaniach około- i pourodzeniowych nie stwierdzono istotnych działań niepożądanych na potomstwo, a umiarkowane osłabienie reakcji na bodziec akustyczny u młodych szczurów wystąpiło przy AUC ≥ 92-krotnie wyższym niż u ludzi, co prawdopodobnie nie ma znaczenia klinicznego.
badanie genotoksyczności, badanie pourodzeniowe, badanie rakotwórczości, badanie toksykologiczne, degeneracja nasieniowodu, embriotoksyczność, entekawr, glejak mózgu, gruczolak wątroby, guz naczyniowy, lek przeciwwirusowy, mutacja punktowa, nowotwór płuc, osłabienie reakcji akustycznej, ośrodkowy układ nerwowy, rak wątroby, resorpcja płodu, test mutagenności, toksyczność rozwojowa, uszkodzenie chromosomu, wada kręgosłupa, zaburzenie kostnienia, zapalenie okołonaczyniowe, zmiana chromosomalna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Aclotin 250 mg
Przeprowadzone badania przedkliniczne dotyczące tyklopidyny, substancji czynnej leku Aclotin, wykazały szeroki margines bezpieczeństwa. Toksyczność obserwowano jedynie przy dawkach znacznie przekraczających maksymalne stężenia stosowane klinicznie u ludzi. W badaniach na szczurach, myszach i królikach nie stwierdzono działania teratogennego, co jest istotne dla bezpieczeństwa stosowania u pacjentów w wieku rozrodczym. Jednakże, przy bardzo wysokich dawkach (myszy 200 mg/kg/dobę, szczury 400 mg/kg/dobę) zaobserwowano toksyczne efekty płodowe, takie jak zaburzenia kostnienia, opóźnienie wzrostu oraz zwiększona częstość resorpcji płodów.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Sorafenib Mylan 200 mg
Sorafenib wykazuje toksyczność narządową w badaniach przedklinicznych na myszach, szczurach, psach i królikach, z obserwacjami zmian degeneracyjnych i regeneracyjnych przy ekspozycjach poniżej klinicznych (ocenianych na podstawie AUC). Szczególnie istotne są zmiany w tkance kostnej i zębach młodych psów, takie jak nierówne pogrubienie płytki wzrostowej kości udowej, ubogokomórkowość szpiku kostnego oraz zmiany w składzie zębiny, co wskazuje na potencjalne ryzyko dla rozwijających się tkanek kostnych i zębów, zwłaszcza w kontekście pediatrycznym. Sorafenib wykazał mieszane wyniki w testach genotoksyczności: pozytywne w teście klastogenności in vitro (CHO) przy obecności pobudzenia metabolicznego oraz negatywne w teście Amesa i mikrojądrowym in vivo. W substancji czynnej wykryto zanieczyszczenia mutagenne (do 0,34% PAPE), jednak brak jest dedykowanych badań dotyczących potencjalnego działania rakotwórczego.
aberracje chromosomowe, AUC, badania ekotoksykologiczne, badania przedkliniczne, ciałko żółte, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, oligospermia, pęcherzyki jajnikowe, płytka wzrostowa kości, potencjał genotoksyczny, resorpcja płodu, sorafenib, test Amesa, test mikrojądrowy, toksyczność narządowa, tozylan sorafenibu, ubogokomórkowość szpiku kostnego, zębina, zwyrodnienie jąder - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Gynazol 20 mg/g
Przedkliniczne badania azotanu butokonazolu, stosowanego w kremie dopochwowym Gynazol (20 mg/g), wykazały brak potencjału mutagennego oraz brak negatywnego wpływu na płodność u królików (doustnie do 30 mg/kg mc./dobę) i szczurów (doustnie do 100 mg/kg mc./dobę). W badaniach toksyczności rozwojowej u szczurów podawanie dopochwowe w dawce 6 mg/kg mc./dobę (3-7-krotnie wyższej niż dawka kliniczna) skutkowało zwiększeniem resorpcji płodów i zmniejszeniem liczebności miotów, jednak bez działania teratogennego. Doustne podawanie szczurzym dawkami do 50 mg/kg mc./dobę nie wywołało efektów niepożądanych, natomiast dawki od 100 do 750 mg/kg mc./dobę indukowały wady rozwojowe płodów oraz objawy napięcia u samic. U królików doustne dawki do 150 mg/kg mc./dobę nie wpływały na rozwój płodów, mimo toksyczności u samic.
azotan butokonazolu, badanie mikrobiologiczne, badanie płodności, dystocja, działanie teratogenne, funkcja rozrodcza, gospodarka hormonalna, krem dopochwowy, lek przeciwgrzybiczny, model zwierzęcy, mutacja genetyczna, organogeneza, pochodna azolowa, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, resorpcja płodu, rozwój zarodkowo-płodowy, teratogenność, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność rozwojowa, wada rozwojowa płodu, zaburzenie porodu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Gerodaza 25 mg/ml
Azacytydyna, substancja czynna leku Gerodaza, wykazuje istotne działanie genotoksyczne potwierdzone w badaniach in vitro, indukując mutacje genowe oraz aberracje chromosomowe w komórkach bakterii i ssaków. Badania przedkliniczne na modelach zwierzęcych (myszy i szczury) wykazały potencjał karcinogenny azacytydyny, ze szczególnym nasileniem nowotworów układu krwiotwórczego, chłonno-siateczkowego, płuc, sutków oraz skóry u myszy, a także guzów jądra u szczurów. Podawanie azacytydyny dootrzewnowo przez okres do 52 tygodni wiązało się z rozwojem licznych nowotworów, co ma istotne implikacje kliniczne, zwłaszcza w kontekście leczenia chorób hematologicznych.
aberracja chromosomowa, azacytydyna, egzencefalia, embriotoksyczność, genotoksyczność, guz jądra, kancerogenność, mikroftalmia, mikrognatia, mikromelia, mutacja genu, nieprawidłowość ośrodkowego układu nerwowego, nieprawidłowość rozwojowa mózgu, nowotwór układu krwiotwórczego, oligodaktylia, organogeneza, potencjał karcinogenny, przepuklina mózgowa, resorpcja płodu, syndaktylia, teratogenność, układ chłonno-siateczkowy, wytrzewienie - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Staveran 120 120 mg
Werapamil, substancja czynna preparatu Staveran 120, wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa potwierdzony licznymi badaniami przedklinicznymi. W badaniach toksyczności przewlekłej na szczurach (10-62,5 mg/kg mc.) oraz psach rasy Beagle (10-85 mg/kg mc.) substancja była dobrze tolerowana, choć dawki ≥60 mg/kg mc. u psów indukowały bradykardię, zwolnienie przewodnictwa przedsionkowo-komorowego, obniżenie ciśnienia tętniczego oraz przerost dziąseł, który ustępował po odstawieniu leku. Badania teratogenności na królikach (5-15 mg/kg mc.) i szczurach (15-60 mg/kg mc.) nie wykazały działania teratogennego, natomiast dawki toksyczne powyżej 60 mg/kg mc. wiązały się z embriotoksycznością i zwiększonym współczynnikiem resorpcji płodów. Dodatkowo, u szczurów poddanych dawkom do 6-krotnie wyższym niż stosowane u ludzi (60 mg/kg mc.) zaobserwowano letalność zarodków oraz opóźnienie rozwoju płodów, prawdopodobnie związane z niedociśnieniem tętniczym i zmniejszonym przyrostem masy ciała samic.
aberracja chromosomalna, bradykardia, ciśnienie tętnicze, działanie embriotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, indukcja siostrzanych chromatyd, niedociśnienie tętnicze, potencjał mutagenny, przerost dziąseł, przewodnictwo przedsionkowo-komorowe, rakotwórczość, resorpcja płodu, ryzyko onkogenne, szpik kostny, test Amesa, toksyczność przewlekła, transformacja komórkowa, werapamil - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Sunitinib Zentiva 50 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa sunitynibu wykazały wielonarządową toksyczność przy klinicznie istotnych poziomach ekspozycji, obejmującą zmiany w przewodzie pokarmowym (nudności, biegunki), nadnerczach (przekrwienie, krwotoki, martwica), układzie limfatycznym i krwiotwórczym (zmniejszenie komórek szpiku, zanik tkanki limfoidalnej), trzustce, śliniankach, stawach oraz narządach rozrodczych żeńskich (zanik macicy, zmniejszenie pęcherzyków jajnikowych). Dodatkowo obserwowano wydłużenie odstępu QTc, zmniejszenie LVEF, zanik kanalików jądrowych, rozrost komórek mezangium nerek oraz przerost komórek płata przedniego przysadki. Większość zmian była odwracalna po 2-6 tygodniach od zakończenia terapii. Sunitynib nie wykazywał mutagenności in vitro ani klastogenności in vivo, choć obserwowano poliploidię w ludzkich limfocytach in vitro. Nie oceniano genotoksyczności metabolitu czynnego.
aberracje chromosomalne strukturalne, atrezja pęcherzyków jajnikowych, degranulacja komórek pęcherzykowych, działanie klastogenne, działanie rakotwórcze, guz chromochłonny, hiperplazja błony śluzowej żołądka, hipoplazja szpiku kostnego, narażenie ogólnoustrojowe, organogeneza, poliploidia, potencjał genotoksyczny, przekrwienie kory nadnerczy, przewód pokarmowy, rak gruczołów Brunnera, resorpcja płodu, rozrost komórek mezangium, rozszczep podniebienia, rozszczep wargi, rozwój zarodkowo-płodowy, sunitynib, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ na rozród, trzustka zewnątrzwydzielnicza, wady rozwojowe szkieletu płodu, właściwości mutagenne, wydłużenie odstępu QTc, zanik kanalików jądrowych, zanik tkanki limfoidalnej, złośliwy śródbłoniak krwionośny, zmniejszenie frakcji wyrzutowej lewej komory, zwyrodnienie ciałek żółtych - Leksykon substancji czynnych
Bisoprolol – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Bisoprolol, selektywny antagonista receptorów β1-adrenergicznych, wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa w badaniach przedklinicznych. Testy farmakologiczne nie ujawniły specyficznych zagrożeń dla układu sercowo-naczyniowego, oddechowego, ośrodkowego układu nerwowego ani funkcji metabolicznych. Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym na gryzoniach i psach nie wykazały efektów toksycznych innych niż typowe dla beta-adrenolityków. Kompleksowe testy genotoksyczności i mutagenności, zarówno in vitro, jak i in vivo, nie potwierdziły potencjału bisoprololu do uszkodzeń DNA. Długoterminowe badania karcinogenności na gryzoniach przez okres do 2 lat nie wskazały na ryzyko rakotwórczości. Ponadto, bisoprolol nie wpływa negatywnie na płodność samic i samców, a parametry rozrodu pozostają w normie nawet przy wyższych dawkach.
aberracja chromosomowa, amlodypina, antagonista receptorów β1-adrenergicznych, beta-adrenolityk, choroba niedokrwienna serca, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, fetotoksyczność, genotoksyczność, implantacja zarodka, karcinogenność, kwas acetylosalicylowy, mutagenność, nadciśnienie tętnicze, niewydolność serca, płodność, potencjał genotoksyczny, resorpcja płodu, stężenie hormonów, testosteron, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie DNA, wada rozwojowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Staveran 40 40 mg
Przeprowadzone badania przedkliniczne chlorowodorku werapamilu obejmowały ocenę toksyczności przewlekłej, działania teratogennego, genotoksycznego oraz rakotwórczego. Werapamil podawano zwierzętom laboratoryjnym (szczury i psy Beagle) w dawkach od 10 mg/kg do 85 mg/kg masy ciała, wykazując dobrą tolerancję do dawek 60 mg/kg u psów. Działania niepożądane, takie jak bradykardia, zwolnienie przewodnictwa przedsionkowo-komorowego oraz obniżenie ciśnienia tętniczego, pojawiły się jedynie przy dawkach toksycznych ≥60 mg/kg. Zaobserwowano również odwracalny przerost dziąseł. Badania teratogenności na królikach i szczurach wykazały brak działania teratogennego w dawkach do 60 mg/kg, natomiast dawki toksyczne powyżej 60 mg/kg indukowały embriotoksyczność, objawiającą się zwiększoną resorpcją płodów oraz opóźnieniem rozwoju, prawdopodobnie wtórnym do niedociśnienia i zmniejszenia masy ciała samic.
aberracja chromosomalna, bradykardia, chlorowodorek werapamilu, działanie embriotoksyczne, działanie genotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, efekt hipotensyjny, indukcja siostrzanych chromatyd, mutacja punktowa, niedociśnienie tętnicze, obniżenie ciśnienia tętniczego, potencjał mutagenny, przerost dziąseł, przewodnictwo przedsionkowo-komorowe, resorpcja płodu, szpik kostny, test Amesa, toksyczność przewlekła, wada rozwojowa, werapamil - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Plerixafor Zentiva 20 mg/ml
Dane przedkliniczne dotyczące pleryksaforu wskazują na jego specyficzny profil toksyczności i bezpieczeństwa farmakologicznego. W badaniach toksyczności ostrej u szczurów i myszy po podaniu podskórnym zaobserwowano przemijające objawy nerwowo-mięśniowe, takie jak brak koordynacji ruchowej, duszność i kurcze mięśniowe, przy ekspozycji zbliżonej do klinicznej. Wielokrotne dawki u szczurów i psów powodowały wzrost liczby leukocytów, zwiększone wydalanie wapnia i magnezu, nieznaczne powiększenie masy śledziony oraz objawy takie jak biegunka i tachykardia. Histopatologicznie stwierdzono krwiotworzenie pozaszpikowe w wątrobie i śledzionie, co odzwierciedla farmakodynamiczne działanie pleryksaforu na układ krwiotwórczy. Margines bezpieczeństwa w badaniach pediatrycznych był co najmniej 18-krotny względem maksymalnej dawki klinicznej u dzieci. W badaniach in vitro pleryksafor w stężeniu 5 µg/mL wykazywał powinowactwo do receptorów presynaptycznych w OUN i obwodowym układzie nerwowym, m.in. kanałów wapniowych typu N, receptorów histaminowych H3, muskarynowych M1/M2 oraz adrenergicznych α1B i α2C, choć kliniczne znaczenie tych interakcji pozostaje niejasne.
cewiak nerwowy, chłoniak nieziarniczy, dystrybucja farmakologiczna, działanie teratogenne, genotoksyczność, glejak, hematopoeza, kanał potasowy SKCa, kanał wapniowy typu N, kancerogenność, krwiotworzenie pozaszpikowe, leukocyt, maksymalna tolerowana dawka, naczyniotworzenie, ostra białaczka limfoblastyczna, pleryksafor, receptor adrenergiczny, receptor histaminowy H3, receptor muskarynowy, receptor NMDA, resorpcja płodu, śledziona, wada wrodzona - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Corsib 10 mg
Bisoprololu fumaran, substancja czynna leku Corsib dostępnego w dawkach 2,5 mg, 5 mg oraz 10 mg, przeszedł szerokie badania przedkliniczne oceniające jego bezpieczeństwo. Badania te nie wykazały istotnej toksyczności po wielokrotnym podaniu, genotoksyczności ani działania rakotwórczego, co potwierdza korzystny profil bezpieczeństwa przy stosowaniu klinicznych dawek terapeutycznych. W zakresie toksyczności reprodukcyjnej, bisoprolol w wysokich dawkach indukował zmniejszenie masy ciała i spożycia pokarmu u ciężarnych zwierząt, zwiększone ryzyko resorpcji płodów, obniżoną masę urodzeniową oraz opóźniony rozwój potomstwa, jednak bez wykazania działania teratogennego.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Bibloc 1,25 mg
Bisoprololu fumaran, substancja czynna leku Bibloc, przeszedł szerokie badania przedkliniczne, które potwierdziły jego korzystny profil bezpieczeństwa. Standardowe testy farmakologiczne nie wykazały istotnych zagrożeń dla pacjentów, a badania toksyczności po podaniu wielokrotnym potwierdziły brak istotnych działań niepożądanych przy długotrwałym stosowaniu. Testy genotoksyczności nie wykazały potencjału do uszkodzeń DNA, a badania rakotwórczości nie potwierdziły zwiększonego ryzyka onkogennego, co jest istotne w kontekście terapii przewlekłej.
badania przedkliniczne, beta-adrenolityk, Bibloc, bisoprolol fumaran, długotrwała terapia, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, resorpcja płodu, ryzyko onkogenne, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, wada wrodzona - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Capecitabinum Glenmark 150 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa kapecytabiny wykazały, że doustne podawanie leku u małp Cynomolgus i myszy powoduje odwracalne objawy toksyczności charakterystyczne dla fluoropirymidyn, obejmujące układ pokarmowy, limfatyczny oraz krwiotwórczy. Zaobserwowano również odwracalne zmiany zwyrodnieniowe i zanikowe skóry, bez toksyczności wątroby i ośrodkowego układu nerwowego. W badaniach kardiotoksyczności u małp, dożylne podanie dawki 100 mg/kg skutkowało wydłużeniem odstępów PR i QT w EKG, natomiast doustne podawanie w dawce 1379 mg/m²/dobę nie wywołało takich efektów, co ma istotne znaczenie kliniczne. Dwuletnie badania na myszach nie wykazały działania rakotwórczego kapecytabiny, a wpływ na płodność u myszy był odwracalny – samice wykazywały zaburzenia płodności, a samce atrofie narządów płciowych, które ustępowały po przerwaniu terapii.
analog nukleozydowy, atrofia narządów, działanie klastogenne, działanie rakotwórcze, embriotoksyczność, fluoropirymidyna, genotoksyczność, hematopoeza, hepatotoksyczność, kapecytabina, kardiotoksyczność, mutagenność, obumarcie płodu, ośrodkowy układ nerwowy, resorpcja płodu, szpik kostny, teratogenność, test Amesa, test mikrojądrowy, tkanka limfoidalna, toksyczność leku, toksyczność skórna, układ krwiotwórczy, układ limfatyczny, układ pokarmowy, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie chromosomu, zapis EKG - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Mycofit 250 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa mykofenolanu mofetylu (MMF) wykazały brak działania rakotwórczego przy ekspozycji 1,3-3-krotnie wyższej niż kliniczna (AUC, Cmax) u pacjentów po przeszczepie nerki (2 g/dobę) i serca (3 g/dobę). Potencjał genotoksyczny był zróżnicowany: testy wykazały aberracje chromosomowe in vitro i in vivo, co może wynikać z mechanizmu hamowania syntezy nukleotydów, jednak testy mutagenności genowej były negatywne. Teratogenność stwierdzono u szczurów (6 mg/kg/dobę) i królików (90 mg/kg/dobę), gdzie obserwowano resorpcję płodów oraz wady wrodzone (m.in. brak oczu, wodogłowie, wady serca i nerek), przy ekspozycji równej lub niższej niż połowa ekspozycji klinicznej u pacjentów po przeszczepie nerki i serca.
aberracja chromosomowa, działanie niepożądane ze strony przewodu pokarmowego, hamowanie syntezy nukleotydów, in vitro, in vivo, mykofenolan mofetylu, przepuklina pępkowa, przepuklina przeponowa, resorpcja płodu, teratogenność, test mikrojąderkowy, układ krwiotwórczy i limfatyczny, wada wrodzona układu sercowo-naczyniowego, wodogłowie, wrodzony brak oczu, wrodzony brak żuchwy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Borez 5 mg
Przedkliniczne badania bisoprololu fumaranu, substancji czynnej leku Borez, potwierdziły jego bezpieczeństwo stosowania jako selektywnego beta-adrenolityku. Ocena farmakologiczna i toksykologiczna nie wykazała specyficznych objawów toksyczności narządowej ani nietypowych zagrożeń dla ludzi. Testy genotoksyczności nie potwierdziły mutagennego potencjału substancji, a badania kariogenności nie wykazały zwiększonego ryzyka nowotworów, co jest istotne dla przewlekłego stosowania leku. Wyniki te wskazują na dobrą tolerancję bisoprololu podczas wielokrotnego podawania w dawkach terapeutycznych.
aberracja chromosomowa, beta-adrenolityk, bisoprolol fumaran, dawka terapeutyczna, działanie teratogenne, farmakologia bezpieczeństwa, indukcja mutacji genowych, kariogenność, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, profil działania leku, resorpcja płodu, rozwój zarodkowo-płodowy, ryzyko mutagenne, selektywny beta-adrenolityk, toksyczność narządowa, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie materiału genetycznego, wada rozwojowa - Leksykon substancji czynnych
Cynaryzyna – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Cynaryzyna, stosowana zarówno jako monoterapia (Cinnarizinum Aflofarm, Hasco, WZF), jak i w połączeniu z dimenhydraminą (Arlevert, Artigo, Symtiver), wykazuje w badaniach przedklinicznych względne bezpieczeństwo przy zalecanych dawkach terapeutycznych. Dane toksykologiczne nie wskazują na istotne zagrożenia dla człowieka, a badania dotyczące płodności nie wykazały negatywnego wpływu na zdolności reprodukcyjne. Jednakże w jednym badaniu na szczurach odnotowano zmniejszenie wielkości miotów, wzrost liczby resorpcji płodów oraz obniżenie masy urodzeniowej potomstwa, co sugeruje potencjalne ryzyko teratogenne w określonych warunkach eksperymentalnych. W przypadku dimenhydraminy nie stwierdzono istotnych zagrożeń dla rozwoju zarodka i płodu.
badanie bezpieczeństwa, cynaryzyna, dane przedkliniczne, dawka cynaryzyny, dawka terapeutyczna, dimenhydramina, działanie genotoksyczne, genotoksyczność, parametry rozrodcze, płodność, potencjał rakotwórczy, produkt leczniczy, resorpcja płodu, rozwój płodowy, rozwój zarodkowo-płodowy, substancja aktywna, teratogenność, toksyczność wielokrotnego podania - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Corectin 5 5 mg
Bisoprololu fumaran, substancja czynna leku Corectin, przeszedł szerokie badania toksykologiczne, które potwierdziły brak istotnych zagrożeń przy standardowym stosowaniu. Badania obejmowały ocenę toksyczności ostrej i przewlekłej, które nie wykazały niekorzystnych efektów, a profil bezpieczeństwa był zgodny z charakterystyką beta-adrenolityków. Dodatkowo, testy genotoksyczności i kancerogenności nie wskazały na ryzyko mutagenne ani rakotwórcze, co jest kluczowe dla długotrwałej terapii. Ocena wpływu na funkcje rozrodcze potwierdziła brak negatywnego wpływu na płodność i parametry reprodukcyjne u zwierząt doświadczalnych.
badanie toksykologiczne, beta-adrenolityk, bisoprolol fumaran, Corectin, działanie kancerogenne, działanie teratogenne, efekt toksyczny, funkcja rozrodcza, genotoksyczność, masa urodzeniowa, parametr reprodukcyjny, rakotwórczość, resorpcja płodu, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, wada wrodzona - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Bicardef 10 mg 10 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa bisoprololu fumaranu, substancji czynnej leku Bicardef 10 mg, wykazały akceptowalny profil bezpieczeństwa w warunkach laboratoryjnych. Badania toksykologiczne po podaniu pojedynczej i wielokrotnej dawki nie ujawniły istotnych zagrożeń dla człowieka. Ocena genotoksyczności nie wykazała potencjału mutagennego, a badania nad działaniem rakotwórczym nie potwierdziły ryzyka kancerogennego. W zakresie wpływu na reprodukcję, bisoprolol nie wykazał negatywnego wpływu na płodność ani procesy rozrodcze u zwierząt doświadczalnych, co jest istotne dla bezpieczeństwa stosowania leku.
badania toksykologiczne, beta-bloker, bisoprolol fumaran, dawka terapeutyczna, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, opóźnienie rozwoju fizycznego, potencjał genotoksyczny, profil bezpieczeństwa leku, reprodukcja, resorpcja płodu, toksyczność leku, wada rozwojowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Depo-Medrol 40 mg/ml
Dane przedkliniczne dotyczące metyloprednizolonu octanu (Depo-Medrol) wskazują na brak nieoczekiwanych zagrożeń w badaniach farmakologicznych bezpieczeństwa oraz toksyczności po wielokrotnym podaniu. Obserwowane działania toksyczne są zgodne z typowymi efektami długotrwałej ekspozycji na egzogenne steroidy kory nadnerczy. Chociaż metyloprednizolonu octan nie był bezpośrednio oceniany pod kątem potencjału rakotwórczego, dane z badań innych glikokortykosteroidów, takich jak budezonid, prednizolon i acetonid triamcynolonu, sugerują możliwość zwiększenia częstości gruczolaków i nowotworów wątrobowokomórkowych u samców szczura przy dawkach mniejszych niż typowe dawki kliniczne (mg/m²). W zakresie genotoksyczności, metyloprednizolonu octan nie był badany bezpośrednio, jednak strukturalnie podobne związki nie wykazywały istotnego działania mutagennego w testach in vitro i in vivo, z wyjątkiem prednizolonu farnezylanu, który indukował aberracje chromosomowe przy najwyższych stężeniach (1500 μg/ml).
aberracja chromosomowa, acetonid triamcynolonu, badanie genotoksyczności, budezonid, chomik chiński, czop kopulacyjny, działanie teratogenne, glikokortykosteroid, metyloprednizolonu octan, metyloprednizolonu sulfonian, nowotwór wątrobowokomórkowy, opóźnienie rozwoju wewnątrzmacicznego, potencjał rakotwórczy, prednizolon, prednizolonu farnezylan, resorpcja płodu, rozszczep podniebienia, śmiertelność płodu, steroid kory nadnerczy, zniekształcenie szkieletu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Capecitabine Glenmark 500 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne kapecytabiny wykazały charakterystyczne dla fluoropirymidyn objawy toksyczności układu pokarmowego, limfatycznego i krwiotwórczego u małp Cynomolgus oraz myszy po wielokrotnym podaniu doustnym, które były odwracalne po zaprzestaniu leczenia. Zaobserwowano również toksyczność skórną o charakterze zwyrodnieniowym i zanikowym, bez zmian toksycznych w wątrobie i ośrodkowym układzie nerwowym. W badaniach sercowo-naczyniowych u małp toksyczność objawiająca się wydłużeniem odstępów PR i QT wystąpiła jedynie po dożylnym podaniu dawki 100 mg/kg, natomiast nie zaobserwowano jej po podawaniu doustnym w dawce 1379 mg/m²/dobę. Dwuletnie badania rakotwórczości na myszach nie wykazały działania karcynogennego kapecytabiny.
analog nukleozydowy, atrofia narządów, badanie mutagenności, badanie toksykologiczne, dawka leku, działanie karcynogenne, działanie klastogenne, działanie teratogenne, embriotoksyczność, fluoropirymidyna, kapecytabina, obumarcie płodu, ośrodkowy układ nerwowy, resorpcja płodu, szpik kostny, test Amesa, test mikrojądrowy, test mutacji genowej, toksyczność sercowo-naczyniowa, układ krwiotwórczy, uszkodzenie chromosomalne, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie płodności, zmiany zwyrodnieniowe - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Apo-Pentox 400 SR 400 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne pentoksyfiliny, składnika aktywnego preparatu Apo-Pentox 400 SR, wykazały niską toksyczność ostrą z wartościami LD50 wynoszącymi 195 mg/kg mc. (dożylnie) i 1385 mg/kg mc. (doustnie) u myszy oraz 230 mg/kg mc. (dożylnie) i 1770 mg/kg mc. (doustnie) u szczurów. Długoterminowe badania toksyczności przewlekłej (1 rok) na szczurach i psach potwierdziły brak toksycznego uszkodzenia narządów przy dawkach do 1000 mg/kg mc./dobę u szczurów i 100 mg/kg mc./dobę u psów. Przy dawkach powyżej 320 mg/kg mc./dobę u psów obserwowano działania niepożądane, takie jak zaburzenia koordynacji, niewydolność krążenia, krwawienia i obrzęk płuc, co wskazuje na szeroki margines bezpieczeństwa w stosowaniu klinicznym. Badania mutagenności (test Amesa) oraz rakotwórczości (>18 miesięcy) nie wykazały działania genotoksycznego ani karcynogennego u myszy, choć u samic szczurów zaobserwowano wzrost liczby łagodnych gruczolakołykniaków piersi, co może być zjawiskiem spontanicznym.
Ocena wpływu pentoksyfiliny na reprodukcję i teratogenność przeprowadzona na szczurach, myszach i królikach wykazała brak negatywnego wpływu na płodność oraz brak wad rozwojowych przy dawkach wielokrotnie przekraczających dawki stosowane u ludzi (do 7-krotnych). W badaniach teratogenności u szczurów i królików, przy dawkach 25x i 10x większych niż kliniczne, nie stwierdzono wad rozwojowych, choć u szczurów przy najwyższych dawkach odnotowano zwiększoną resorpcję płodów. Wyniki te wskazują na korzystny profil bezpieczeństwa pentoksyfiliny w kontekście stosowania u kobiet w wieku rozrodczym oraz w długotrwałej terapii, podkreślając jednocześnie konieczność monitorowania przy stosowaniu dawek znacznie przekraczających zalecane.
badanie mikroskopowe, dawka śmiertelna 50, działanie genotoksyczne, działanie karcynogenne, działanie teratogenne, niewydolność krążenia, obrzęk płuc, pentoksyfilina, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, resorpcja płodu, Salmonella, teratogenność, test Amesa, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, zaburzenie koordynacji ruchowej - Leksykon substancji czynnych
Pentoksyfilina – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Pentoksyfilina wykazuje relatywnie niską toksyczność ostrą, z wartościami LD50 u myszy i szczurów wynoszącymi odpowiednio 170-195 mg/kg mc. i 170-230 mg/kg mc. (dożylna), 240-370 mg/kg mc. (dootrzewnowa) oraz 1385 mg/kg mc. i 1770 mg/kg mc. (doustna). U ludzi dawki doustne rzędu 80 mg/kg mc. mogą wywoływać objawy ostrego zatrucia. Badania toksyczności przewlekłej na szczurach (do 1000 mg/kg mc./dobę) i psach (do 100 mg/kg mc./dobę) nie wykazały toksycznego uszkodzenia narządów, jednak dawki powyżej 320 mg/kg mc./dobę u psów indukowały objawy niepożądane, takie jak zaburzenia koordynacji, niewydolność krążenia, krwotoki, obrzęk płuc oraz obecność komórek olbrzymich w jądrach. Badania reprodukcyjne na różnych gatunkach nie wykazały teratogenności, embriotoksyczności ani negatywnego wpływu na płodność, choć bardzo wysokie dawki u szczurów zwiększały śmiertelność wewnątrzmaciczną i resorpcję płodów. Pentoksyfilina i jej metabolity przenikają do mleka samic w okresie laktacji.
badania reprodukcyjne, dawka śmiertelna, dawka terapeutyczna, działanie embriotoksyczne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, gruczolakowłókniak sutka, LD50, niewydolność krążenia, niezaplanowana synteza DNA, obrzęk płuc, ostre zatrucie, pentoksyfilina, potencjał teratogenny, rakotwórczość, resorpcja płodu, test Amesa, test mikrojąderkowy, toksyczne uszkodzenie narządów, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, wpływ na reprodukcję, zgon wewnątrzmaciczny płodu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Piramil Biso 2,5 mg + 2,5 mg
Produkt leczniczy Piramil Biso zawiera bisoprolol (fumaranu) oraz ramipryl, których bezpieczeństwo stosowania oceniono w badaniach przedklinicznych obejmujących farmakologię, toksykologię i teratogenezę. Bisoprolol nie wykazał działania teratogennego ani negatywnego wpływu na płodność zwierząt, jednak w wysokich dawkach obserwowano toksyczność u samic (zmniejszenie apetytu i masy ciała) oraz toksyczny wpływ na zarodki i płody, manifestujący się zwiększoną resorpcją, obniżoną masą urodzeniową i opóźnieniem rozwoju fizycznego. Ramipryl nie wykazał ostrej toksyczności doustnej u gryzoni i psów, a dawki dobowe tolerowane przewlekle wynosiły odpowiednio 2 mg/kg u szczurów, 2,5 mg/kg u psów oraz 8 mg/kg u małp. W badaniach stwierdzono zaburzenia równowagi elektrolitowej, zmiany hematologiczne oraz powiększenie aparatu przykłębuszkowego przy dawkach dobowych 250 mg/kg u psów i małp, co odzwierciedla farmakodynamiczną aktywność ramiprylu.
aktywność farmakodynamiczna, aparat przykłębuszkowy, badanie farmakologiczne, badanie mutagenności, badanie teratogenne, badanie toksykologiczne, beta-adrenolityk, bisoprolol fumaran, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, obraz krwi, poszerzenie miedniczki nerkowej, ramipryl, resorpcja płodu, ryzyko środowiskowe, toksyczność ostra, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność wielokrotnego podania, uszkodzenie nerek, właściwość genotoksyczna, właściwość mutagenna, właściwość teratogenna, zaburzenie płodności, zaburzenie równowagi elektrolitowej - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ramipril + Bisoprolol fumarate Aristo 2,5 mg + 1,25 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa bisoprololu wykazały brak istotnych zagrożeń toksykologicznych u ludzi, w tym brak działania teratogennego nawet przy wysokich dawkach. Jednakże, podawanie dużych dawek bisoprololu ciężarnym samicom skutkowało toksycznością objawiającą się zmniejszeniem spożycia pokarmu, redukcją masy ciała oraz działaniem embriotoksycznym, w tym zwiększoną resorpcją płodu, obniżoną masą urodzeniową i opóźnieniem rozwoju fizycznego potomstwa. Ramipryl wykazał brak ostrej toksyczności u gryzoni i psów oraz toksyczność przewlekłą manifestującą się zmianami elektrolitów i morfologii krwi przy dawkach dobowych do 250 mg/kg u psów i małp. Dawki bezobjawowe wynosiły 2 mg/kg/d u szczurów, 2,5 mg/kg/d u psów oraz 8 mg/kg/d u małp. U młodych szczurów pojedyncza dawka ramiprylu powodowała nieodwracalne uszkodzenie nerek.
aparat przykłębuszkowy, badanie farmakologiczne, badanie mutagenności, badanie teratogenności, beta-adrenolityk, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, działanie toksyczne, genotoksyczność, morfologia krwi, poszerzenie miedniczek nerkowych, profil bezpieczeństwa, resorpcja płodu, substancja czynna, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, układ renina-angiotensyna-aldosteron, uszkodzenie nerek, właściwość genotoksyczna, właściwość mutagenna - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Fyremadel 0,25 mg/0,5 ml
Fyremadel (ganireliks w postaci octanu) jest antagonistą GnRH stosowanym w kontrolowanej hiperstymulacji jajników w programach wspomaganego rozrodu, gdzie zapobiega przedwczesnemu wzrostowi stężenia LH i owulacji. Ze względu na brak wystarczających danych klinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania u kobiet w ciąży oraz obserwacje na modelach zwierzęcych wskazujące na resorpcję płodów w okresie implantacji, lek jest przeciwwskazany w ciąży. Przed rozpoczęciem terapii konieczne jest wykluczenie ciąży oraz poinformowanie pacjentki o metodach zapobiegania ciąży podczas leczenia.
Brak danych dotyczących przenikania ganireliksu do mleka kobiecego oraz potencjalne ryzyko dla dziecka karmionego piersią stanowią podstawę przeciwwskazania do stosowania Fyremadel w okresie laktacji. Ze względu na masę cząsteczkową substancji czynnej (1570,4) i jej charakterystykę chemiczną, zaleca się przerwanie karmienia piersią w przypadku konieczności terapii. Lekarz powinien szczegółowo omówić z pacjentką mechanizm działania leku, jego zastosowanie oraz potencjalne ryzyko, zapewniając pełne zrozumienie i możliwość zadawania pytań dotyczących wpływu na zdrowie reprodukcyjne.
antagonista GnRH, dekapeptyd, Fyremadel, gonadotropiny, hiperstymulacja jajników, hormon luteinizujący, implantacja zarodka, niepłodność, octan ganireliksu, pęcherzyki jajnikowe, poradnictwo reprodukcyjne, przedwczesna owulacja, przenikanie leku do mleka, resorpcja płodu, wspomagany rozród, wzrost stężenia LH, zdrowie reprodukcyjne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Concoram 10 mg + 10 mg
Produkt leczniczy Concoram, zawierający bisoprololu fumaran i amlodypinę bezylan, przeszedł szczegółowe badania przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa, ze szczególnym uwzględnieniem wpływu na rozród, płodność, potencjał rakotwórczy oraz mutagenność. Amlodypina w dawkach około 50-krotnie wyższych niż maksymalna zalecana dawka u ludzi (10 mg) indukowała u szczurów i myszy opóźnienie porodu, wydłużenie jego czasu oraz zmniejszoną przeżywalność potomstwa. W badaniach płodności amlodypina podawana w dawkach do 10 mg/kg/dobę (8-krotnie wyższych niż u ludzi) nie wpływała na płodność, jednak w innym badaniu u szczurów wykazano obniżenie stężenia FSH i testosteronu, zmniejszenie gęstości nasienia oraz liczby dojrzałych spermatyd i komórek Sertoliego. Badania rakotwórczości nie wykazały działania kancerogennego przy dawkach do 2,5 mg/kg/dobę, a testy mutagenności były negatywne.
amlodypiny bezylan, badanie mutagenności, badanie przedkliniczne, beta-adrenolityk, bisoprololu fumaran, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, gęstość nasienia, hormon folikulotropowy, komórka Sertoliego, maksymalna tolerowana dawka, opóźnienie porodu, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, przeżywalność potomstwa, resorpcja płodu, spermatyda, testosteron, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ na reprodukcję, toksyczny wpływ na rozród - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ramizek Plus 5 mg + 2,5 mg
Dane przedkliniczne dotyczące Ramizek Plus, zawierającego bisoprolol fumaran oraz ramipryl, nie wykazały istotnych zagrożeń dla człowieka przy stosowaniu w zalecanych dawkach terapeutycznych. Bisoprolol nie wykazał działania teratogennego ani genotoksycznego, jednak w wysokich dawkach u ciężarnych samic zwierząt zaobserwowano toksyczność objawiającą się zmniejszonym przyjmowaniem pokarmu, redukcją masy ciała, zwiększoną resorpcją płodu, zmniejszoną masą urodzeniową potomstwa oraz opóźnionym rozwojem fizycznym. Ramipryl wykazywał dobrą tolerancję u szczurów (2 mg/kg/dobę), psów (2,5 mg/kg/dobę) i małp (8 mg/kg/dobę), bez szkodliwego działania przy tych dawkach. Wysokie dawki ramiprylu (≥50 mg/kg/dobę) podawane ciężarnym samicom szczurów powodowały nieodwracalne uszkodzenia nerek potomstwa, a pojedyncza dawka u młodych szczurów wywołała nieodwracalne uszkodzenie nerek. Badania mutagenności ramiprylu nie wykazały właściwości mutagennych ani genotoksycznych.
aparat przykłębuszkowy, bisoprolol fumaran, dawka terapeutyczna, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, elektrolity w osoczu, farmakologia bezpieczeństwa, genotoksyczność, mutagenność, nieodwracalne uszkodzenie nerek, obraz krwi, poszerzenie miedniczek nerkowych, resorpcja płodu, ryzyko środowiskowe, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, właściwości mutagenne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Bisoprolol Aurovitas 5 mg
Bisoprolol fumaran przeszedł szeroki zakres badań przedklinicznych, które potwierdziły jego bezpieczeństwo stosowania klinicznego. Badania farmakologiczne i toksykologiczne po wielokrotnym podaniu nie wykazały istotnych działań niepożądanych ani ryzyka kumulacji toksycznych efektów. Testy genotoksyczności i rakotwórczości nie potwierdziły mutagennego ani kancerogennego potencjału bisoprololu. Ponadto, lek nie wpływa negatywnie na płodność ani procesy rozrodcze u zwierząt doświadczalnych, co potwierdza jego korzystny profil bezpieczeństwa w kontekście funkcji rozrodczych.
antagonista receptorów beta-adrenergicznych, badanie toksykologiczne, beta-adrenolityk, bisoprolol fumaran, działanie genotoksyczne, działanie teratogenne, lek beta-adrenolityczny, lek β-adrenolityczny, płodność, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa farmakologiczny, resorpcja płodu, rozwój postnatalny, rozwój prenatalny, toksyczność rozwojowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Bibloc 2,5 mg
Bisoprololu fumaran, aktywny składnik leku Bibloc, przeszedł szerokie badania przedkliniczne potwierdzające jego bezpieczeństwo stosowania. Badania farmakologiczne, toksykologiczne po podaniu wielokrotnym, genotoksyczności oraz kancerogenezy nie wykazały istotnych zagrożeń dla ludzi. W szczególności bisoprolol nie wykazywał działania mutagennego, klastogennego ani rakotwórczego, co jest kluczowe dla bezpieczeństwa długotrwałej terapii. Efekty toksyczne obserwowane przy dawkach znacznie przekraczających dawki terapeutyczne były zgodne z mechanizmem działania beta-adrenolityku i nie wskazywały na nieoczekiwane reakcje niepożądane.
badanie toksyczności, beta-adrenolityk, bisoprolol, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, kancerogeneza, masa urodzeniowa, mechanizm działania farmakologiczny, opóźnienie rozwoju fizycznego, resorpcja płodu, rozwój wewnątrzmaciczny, rozwój zarodkowo-płodowy, selektywny beta-adrenolityk, toksyczność reprodukcyjna, zaburzenie implantacji - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Piramil Biso 5 mg + 5 mg
Preparat Piramil Biso zawiera bisoprolol (w postaci fumaranu) oraz ramipryl, których profil bezpieczeństwa został szczegółowo oceniony w badaniach przedklinicznych. Bisoprolol nie wykazał działania teratogennego ani negatywnego wpływu na płodność, jednak w wysokich dawkach obserwowano toksyczne efekty u samic, takie jak zmniejszenie przyjmowania pokarmu i redukcja masy ciała, a także toksyczny wpływ na zarodki i płody, objawiający się zwiększoną resorpcją płodu, zmniejszoną masą pourodzeniową potomstwa oraz opóźnieniem rozwoju fizycznego. Ramipryl, podawany doustnie w badaniach na szczurach, psach i małpach, wywoływał zaburzenia równowagi elektrolitowej oraz zmiany w obrazie krwi, a w dawkach dobowych 250 mg/kg mc. u psów i małp powodował powiększenie aparatu przykłębuszkowego, co odzwierciedlało jego aktywność farmakodynamiczną.
aparat przykłębuszkowy, badanie przedkliniczne, bisoprolol, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, farmakologia bezpieczeństwa, fumaran, genotoksyczność, mutagenność, poszerzenie miedniczek nerkowych, ramipryl, resorpcja płodu, toksyczność matczyna, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność zarodkowo-płodowa, uszkodzenie nerek, właściwości genotoksyczne, właściwości mutagenne, właściwości teratogenne, wpływ na reprodukcję, zaburzenia elektrolitowe