resorpcja płodu
Resorpcja płodu (znana również jako wchłonięcie płodu) to proces, w którym organizm matki wchłania martwy płód we wczesnym stadium ciąży. Jest to zjawisko naturalne, występujące zarówno u ludzi, jak i u innych ssaków, choć u ludzi jest stosunkowo rzadko dokumentowane.
Do resorpcji płodu dochodzi zazwyczaj w pierwszym trymestrze, gdy płód przestaje się rozwijać z powodu wad genetycznych, zaburzeń chromosomalnych lub innych nieprawidłowości uniemożliwiających prawidłowy rozwój. Organizm matki rozpoznaje nieżywotny płód i zamiast go wydalać (jak w przypadku poronienia), wchłania tkanki płodowe z powrotem do krwiobiegu.
W diagnostyce klinicznej resorpcja płodu może objawiać się jako zanikający bliźniak (vanishing twin syndrome), gdy w ciąży mnogiej jeden z płodów ulega resorpcji, a drugi rozwija się prawidłowo. Zjawisko to może pozostać niezauważone, jeśli pierwsze USG wykonano po zakończeniu procesu resorpcji. U zwierząt domowych i hodowlanych, szczególnie u psów i kotów, resorpcja płodu jest częstszym zjawiskiem i może dotyczyć całego miotu lub pojedynczych płodów.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Concor Cor 2,5 2,5 mg
Przedkliniczne badania bisoprololu fumaranu, substancji czynnej preparatu Concor Cor, wykazały korzystny profil bezpieczeństwa. Konwencjonalne testy farmakologiczne nie ujawniły istotnych zagrożeń dla kluczowych układów organizmu, a ocena toksyczności ostrej i przewlekłej nie wykazała patologii przy dawkach terapeutycznych. Testy genotoksyczności i mutagenności dały wyniki negatywne, co potwierdza brak uszkodzeń materiału genetycznego. Długoterminowe badania kancerogenności na modelach zwierzęcych nie wykazały zwiększonego ryzyka nowotworów związanych z bisoprololem.
badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, badanie histopatologiczne, badanie przedkliniczne, beta-adrenolityk, bisoprolol fumaran, dawka terapeutyczna, działanie teratogenne, działanie toksyczne, efekt farmakologiczny, genotoksyczność, płodność, potencjał rakotwórczy, resorpcja płodu, toksyczność matczyna, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – ACEBIS 5 mg + 5 mg
Produkt leczniczy ACEBIS, zawierający bisoprolol (fumaran) oraz ramipryl, wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa potwierdzony badaniami przedklinicznymi. Bisoprolol nie wykazał działania teratogennego ani negatywnego wpływu na płodność, jednak przy wysokich dawkach obserwowano toksyczne efekty u ciężarnych samic zwierząt, takie jak zmniejszone przyjmowanie pokarmu, redukcja masy ciała, zwiększona resorpcja płodu, obniżona masa urodzeniowa potomstwa oraz opóźniony rozwój fizyczny. Ramipryl, podawany doustnie w dawkach do 2 mg/kg/dobę u szczurów, 2,5 mg/kg/dobę u psów oraz 8 mg/kg/dobę u małp, nie wykazywał toksyczności przewlekłej, choć w wysokich dawkach (250 mg/kg/dobę) obserwowano powiększenie aparatu przykłębuszkowego nerek, co jest zgodne z mechanizmem działania ACEI. Szczególną uwagę zwraca nieodwracalne uszkodzenie nerek u młodych szczurów po pojedynczej dawce ramiprylu oraz nefrotoksyczność u potomstwa samic szczurów leczonych dawkami ≥50 mg/kg/dobę w okresie ciąży i laktacji.
aparat przykłębuszkowy, badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, badanie mutagenności, bisoprolol, dysfagia, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, fumaran, genotoksyczność, inhibitor konwertazy angiotensyny, konwertaza angiotensyny, narażenie środowiskowe, poszerzenie miedniczki nerkowej, ramipryl, resorpcja płodu, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie nerek, właściwość mutagenna, właściwości teratogenne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Concoram 5 mg + 10 mg
Produkt leczniczy Concoram, zawierający bisoprolol fumaran oraz amlodypinę (w postaci bezylanu), przeszedł szczegółowe badania przedkliniczne oceniające bezpieczeństwo stosowania. W badaniach na szczurach i myszach amlodypina w dawkach około 50-krotnie wyższych niż maksymalna zalecana dawka dla ludzi (w przeliczeniu na mg/kg) powodowała opóźnienie i wydłużenie porodu oraz zmniejszoną przeżywalność potomstwa. W dawkach do 10 mg/kg/dobę (8-krotnie wyższych niż u ludzi, w przeliczeniu na mg/m²) nie stwierdzono negatywnego wpływu na płodność szczurów. Jednakże podawanie amlodypiny w dawce porównywalnej do ludzkiej przez 30 dni u samców szczurów skutkowało obniżeniem stężenia FSH i testosteronu, zmniejszeniem gęstości nasienia oraz liczby dojrzałych spermatyd i komórek Sertoliego. Długoterminowe badania (2 lata) nie wykazały działania rakotwórczego amlodypiny w dawkach do 2,5 mg/kg/dobę, a badania mutagenności nie potwierdziły działania mutagennego na poziomie genów i chromosomów.
amlodypina bezylan, badania farmakologiczne, badania przedkliniczne, badanie mutagenności, bisoprololu fumaran, dojrzałe spermatydy, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, gęstość nasienia, hormon folikulotropowy, komórki Sertoliego, lek beta-adrenolityczny, maksymalna tolerowana dawka, opóźnienie porodu, potencjał rakotwórczy, resorpcja płodu, testosteron, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ na reprodukcję, wada wrodzona, wpływ na płodność, wpływ na rozród, wydłużony poród, zmniejszona przeżywalność potomstwa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Artigo 20 mg + 40 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne połączenia cynaryzyny (20 mg) i dimenhydraminy (40 mg) wykazały brak istotnych klinicznie odchyleń w parametrach histopatologicznych, biochemicznych i hematologicznych, co sugeruje niskie ryzyko toksyczności przy stosowaniu wielokrotnym u ludzi. Ocena wpływu na płodność nie wykazała negatywnego oddziaływania obu składników na parametry reprodukcyjne. Badania rozwojowe wskazały na brak istotnego ryzyka teratogennego, choć w modelu szczura cynaryzyna wykazała wpływ na zmniejszenie wielkości miotów, zwiększenie liczby resorpcji płodów oraz obniżenie masy urodzeniowej noworodków, co wymaga dalszej uwagi przy interpretacji danych klinicznych.
badanie toksykologiczne, cynaryzyna i dimenhydramina, dane przedkliniczne, działanie genotoksyczne, parametr biochemiczny, podanie wielokrotne, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa leku, resorpcja płodu, rozwój zarodkowo-płodowy, toksyczność wielokrotna, wada rozwojowa, wpływ na płodność, zmiana hematologiczna, zmiana histopatologiczna, zmniejszenie wielkości miotu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Arlevert 20 mg + 40 mg
Produkt leczniczy Arlevert, zawierający 20 mg cynaryzyny i 40 mg dimenhydraminy, przeszedł konwencjonalne badania toksyczności po podaniu wielokrotnym, które nie wykazały istotnego zagrożenia dla człowieka. Badania przedkliniczne dotyczące wpływu na płodność oraz rozwój zarodka i płodu również nie ujawniły znaczących działań niepożądanych. Wyjątkiem jest pojedyncze badanie na szczurach, w którym cynaryzyna spowodowała zmniejszenie wielkości miotów, zwiększenie liczby resorpcji płodów oraz obniżenie masy urodzeniowej, co wymaga dalszej weryfikacji. Wyniki te stanowią podstawę do oceny bezpieczeństwa długotrwałego stosowania Arlevertu.
badanie przedkliniczne, cynaryzyna i dimenhydramina, działanie niepożądane, genotoksyczność, płodność, potencjał kancerogenny, potencjał mutagenny, potencjał teratogenny, profil bezpieczeństwa substancji czynnej, rakotwórczość, resorpcja płodu, rozwój zarodkowo-płodowy, toksyczność po podaniu wielokrotnym - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Lactulosum Orifarm Forte 667 mg/ml
Laktuloza jest stosowana w leczeniu zaparć oraz encefalopatii wątrobowej, jednak brak jest odpowiednich, kontrolowanych badań klinicznych dotyczących jej bezpieczeństwa u kobiet w ciąży, karmiących piersią oraz wpływu na płodność. Badania przedkliniczne na myszach, szczurach i królikach, przy dawkach od 2 do 20 razy wyższych niż stosowane u ludzi, nie wykazały działania teratogennego ani negatywnego wpływu na reprodukcję. W szczególności, podawanie laktulozy w okresie organogenezy nie wpłynęło na liczbę płodów, masę urodzeniową, ani nie spowodowało wad wrodzonych czy resorpcji płodów. Również badania na szczurach i królikach potwierdziły brak wpływu na płodność, przebieg ciąży oraz rozwój potomstwa, bez obserwacji działań niepożądanych u rodziców i potomstwa.
alternatywna metoda leczenia, badanie na szczurach, badanie przedkliniczne, działanie embriotoksyczne, działanie niepożądane, działanie teratogenne, encefalopatia wątrobowa, karmienie piersią, laktuloza, organogeneza, płodność, resorpcja płodu, stosunek korzyści do ryzyka, trymestr ciąży, wada szkieletu, wada wrodzona, zaparcie - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Retrovir 10 mg/ml
Produkt leczniczy Retrovir zawierający zydowudynę (10 mg/ml) jest stosowany u kobiet zakażonych HIV w celu profilaktyki wertykalnej transmisji wirusa. Dane z rejestru Antiretroviral Pregnancy Registry (APR) obejmujące ponad 13 000 przypadków nie wykazały zwiększonego ryzyka ciężkich wad wrodzonych, jednak bezpieczeństwo stosowania w ciąży nie zostało w pełni potwierdzone w kontrolowanych badaniach klinicznych. W badaniu klinicznym wykazano, że stosowanie zydowudyny od 14. do 34. tygodnia ciąży oraz u noworodków do 6. tygodnia życia zmniejsza transmisję HIV o około 70%, przy medianie liczby komórek CD4 u matek wynoszącej 560/mm³. Decyzja o terapii powinna uwzględniać korzyści dla matki i potencjalne ryzyko dla płodu, zwłaszcza że skuteczność leku może być ograniczona u kobiet wcześniej leczonych zydowudyną lub z opornością na lek. Brak jest danych dotyczących długoterminowych skutków narażenia płodu i niemowląt na zydowudynę, a badania przedkliniczne wskazują na możliwe ryzyko toksyczności przy bardzo wysokich dawkach.
ciężka wada wrodzona, dawka śmiertelna, działanie teratogenne, komórki CD4, koncentrat do infuzji, lek przeciwretrowirusowy, resorpcja płodu, Retrovir, stężenie zydowudyny, terapia przeciwretrowirusowa, transmisja HIV, transmisja wertykalna HIV, trifosforan zydowudyny, wada wrodzona, zakażenie HIV, zydowudyna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Bibloc 3,75 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa bisoprololu fumaranu, substancji czynnej leku Bibloc, potwierdziły jego selektywny antagonizm receptorów beta-adrenergicznych bez wykazania niespodziewanych efektów farmakologicznych zagrażających pacjentom przy stosowaniu w dawkach terapeutycznych. Badania toksyczności po wielokrotnym podaniu nie ujawniły istotnych efektów toksycznych, a działania niepożądane były związane głównie z farmakologicznym działaniem beta-adrenolitycznym i pojawiały się przy dawkach znacznie przekraczających dawki kliniczne. Testy genotoksyczności in vitro i in vivo nie wykazały mutagenności, a badania rakotwórczości nie potwierdziły zwiększonego ryzyka nowotworów.
antagonista receptora beta-adrenergicznego, badanie farmakologiczne, badanie genotoksyczności, badanie rakotwórczości, badanie toksykologiczne, beta-adrenolityk, bisoprolol fumaran, dawka terapeutyczna, działanie niepożądane, działanie teratogenne, efekt toksyczny, genotoksyczność, karcinogenność, potencjał mutagenny, receptor beta-adrenergiczny, resorpcja płodu, toksyczność wielokrotnego podania, wada rozwojowa, wpływ na reprodukcję - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Bisocard 2,5 mg
Dane przedkliniczne bisoprololu fumaranu, substancji czynnej Bisocard, potwierdzają jego akceptowalny profil bezpieczeństwa. Standardowe badania farmakologiczne nie wykazały istotnych zagrożeń dla układu sercowo-naczyniowego, oddechowego ani nerwowego. Przewlekła toksyczność w schemacie wielokrotnego podawania nie ujawniła istotnych efektów niepożądanych przy dawkach terapeutycznych. Testy genotoksyczności in vitro i in vivo nie wykazały ryzyka uszkodzenia DNA, a badania kancerogenne nie potwierdziły potencjału rakotwórczego bisoprololu w modelach zwierzęcych, co jest istotne dla długoterminowej terapii pacjentów z chorobami układu sercowo-naczyniowego.
aberracja chromosomowa, beta-adrenolityk, bisoprolol fumaran, działanie teratogenne, indukcja nowotworów, kancerogeneza, mutacja genowa, potencjał genotoksyczny, resorpcja płodu, selektywny beta-adrenolityk, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie DNA, wada wrodzona, zmiana nowotworowa - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Elin 250 mcg + 35 mcg
Elin, zawierający 250 µg norgestymatu oraz 35 µg etynyloestradiolu, jest złożonym doustnym środkiem antykoncepcyjnym o mechanizmie działania polegającym na hamowaniu owulacji, zmianach endometrium oraz utrudnianiu implantacji. Lek jest bezwzględnie przeciwwskazany w ciąży, a w przypadku jej podejrzenia podczas stosowania konieczne jest potwierdzenie stanu przed zaprzestaniem terapii, aby uniknąć nagłych zmian hormonalnych mogących negatywnie wpłynąć na rozwój wczesnej ciąży. Po porodzie, ze względu na zwiększone ryzyko żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej, decyzja o wznowieniu stosowania Elinu powinna być indywidualnie oceniona pod kątem korzyści i ryzyka. W okresie laktacji lek jest przeciwwskazany do 6 tygodni po porodzie, a stosowanie między 6. tygodniem a 6. miesiącem wymaga dokładnej oceny klinicznej, ze względu na przenikanie steroidów do mleka matki i potencjalny wpływ na dziecko oraz możliwość zmniejszenia laktacji.
antykoncepcja hormonalna, działanie progestagenne, hamowanie laktacji, hamowanie owulacji, karmienie piersią, mechanizm działania antykoncepcyjnego, minipigułka progestagenowa, norgestymat i etynyloestradiol, przenikanie leków do mleka matki, przerost endometrium, resorpcja płodu, steroidy antykoncepcyjne, zagnieżdżenie komórki jajowej, złożony doustny środek antykoncepcyjny, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Coronal 5 5 mg
Bisoprolol fumaran, substancja czynna preparatu Coronal, wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa potwierdzony w szerokim zakresie badań przedklinicznych. Testy farmakologiczne po podaniu pojedynczym i wielokrotnym nie ujawniły istotnej toksyczności ostrej ani przewlekłej, co jest zgodne z charakterystyką selektywnych beta-adrenolityków. Ponadto, bisoprolol nie wykazuje właściwości mutagennych, genotoksycznych ani rakotwórczych, co eliminuje obawy dotyczące potencjalnego ryzyka kancerogennego u pacjentów. Badania te dostarczają solidnych podstaw do bezpiecznego stosowania leku w praktyce klinicznej, podkreślając jego akceptowalny profil bezpieczeństwa.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Bibloc 7,5 mg
Bisoprolol fumaran, substancja czynna leku Bibloc, przeszedł kompleksowe badania przedkliniczne potwierdzające jego akceptowalny profil bezpieczeństwa. Standardowe testy farmakologiczne nie wykazały istotnych zagrożeń dla ludzi, a badania toksyczności po podaniu wielokrotnym potwierdziły typowy dla beta-adrenolityków profil toksyczności bez niepokojących efektów w dawkach terapeutycznych. Testy genotoksyczności nie wykazały potencjału mutagennego ani klastogennego, a długoterminowe badania na modelach zwierzęcych nie potwierdziły działania rakotwórczego bisoprololu fumaranu.
beta-adrenolityk, bisoprolol fumaran, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, efekt klastogenny, farmakologia bezpieczeństwa, genotoksyczność, karcynogeneza, potencjał mutagenny, resorpcja płodu, rozwój zarodka, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność wielokrotnego podania, wada rozwojowa, zaburzenie implantacji - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Bisoratio ASA 10 mg + 75 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa produktu leczniczego Bisoratio ASA, zawierającego bisoprololu fumaranu oraz kwasu acetylosalicylowego, nie wykazały istotnych zagrożeń dla człowieka w zakresie farmakologii bezpieczeństwa, toksyczności po podaniu wielokrotnym, genotoksyczności oraz potencjalnego działania rakotwórczego. W badaniach toksyczności reprodukcyjnej bisoprolol podawany w dużych dawkach powodował zmniejszenie przyjmowania pokarmu i masy ciała ciężarnych samic, a także toksyczne efekty na zarodek i płód, takie jak zwiększona resorpcja płodu, obniżona masa urodzeniowa potomstwa oraz opóźnienie rozwoju fizycznego, jednak bez działania teratogennego. Kwas acetylosalicylowy wykazywał działanie fetotoksyczne i teratogenne jedynie przy dawkach co najmniej 7-krotnie przekraczających maksymalne dawki terapeutyczne stosowane u ludzi.
badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, badanie toksykologiczne, bisoprololu fumaran, dawka terapeutyczna, działanie fetotoksyczne, działanie karcynogenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, działanie toksyczne, genotoksyczność, kwas acetylosalicylowy, potencjał rakotwórczy, resorpcja płodu, toksyczność po podaniu wielokrotnym, wada wrodzona, wskazanie sercowo-naczyniowe - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Pikopil 7,5 mg/ml
Przedkliniczne badania pikosiarczanu sodu, substancji czynnej w produkcie Pikopil (7,5 mg/ml, krople doustne), wykazały brak istotnych działań niepożądanych farmakologicznych oraz toksycznych przy podawaniu wielokrotnym. Testy genotoksyczności in vitro i in vivo nie wykazały potencjału uszkadzającego DNA. Nie przeprowadzono jednak dedykowanych badań karcynogenności. W badaniach reprodukcyjnych na szczurach i królikach nie stwierdzono działania teratogennego przy dawkach do 10 000 mg/kg/dobę (szczury) i 1000 mg/kg/dobę (króliki). Jednak dawka 1000 mg/kg/dobę wywołała toksyczność zarodkowo-płodową, objawiającą się zmniejszoną masą ciała płodów oraz zwiększoną liczbą resorpcji u królików.
badania in vitro, badania in vivo, badanie farmakologiczne, badanie genotoksyczne, badanie toksykologiczne, działanie rakotwórcze, karcynogenność, krople doustne, okres laktacji, Pikopil, pikosiarczan sodu, potencjał genotoksyczny, potencjał teratogenny, resorpcja płodu, śmiertelność okołoporodowa, substancja czynna, teratogenność, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność zarodkowo-płodowa, wada rozwojowa, wpływ na płodność - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Concor Cor 7,5 7,5 mg
Bezpieczeństwo stosowania bisoprololu fumaranu, substancji czynnej leku Concor Cor, zostało potwierdzone w badaniach przedklinicznych obejmujących farmakologiczne aspekty bezpieczeństwa, toksyczność po podaniu pojedynczym i wielokrotnym oraz potencjał genotoksyczny i mutagenny. Wyniki nie wskazują na ryzyko toksyczności klinicznej, genotoksyczności ani mutagenności. Badania karcinogenności nie wykazały zwiększonego ryzyka rozwoju nowotworów przy stosowaniu terapeutycznych dawek bisoprololu, co potwierdza brak działania rakotwórczego substancji.
beta-adrenolityk, bezpieczeństwo farmakologiczne, bisoprolol fumaran, dawka terapeutyczna, działanie rakotwórcze, działanie toksyczne, genotoksyczność i mutagenność, potencjał teratogenny, produkt leczniczy, resorpcja płodu, ryzyko nowotworowe, toksyczność leku, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie materiału genetycznego, wada rozwojowa, zagrożenie karcinogenne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Piramil Biso 10 mg + 10 mg
Produkt leczniczy Piramil Biso, zawierający bisoprolol i ramipryl, przeszedł szczegółowe badania przedkliniczne potwierdzające bezpieczeństwo stosowania obu substancji czynnych. Bisoprolol nie wykazał działania teratogennego ani negatywnego wpływu na płodność, jednak przy wysokich dawkach obserwowano toksyczny wpływ na samice, zwiększoną resorpcję płodu, zmniejszenie masy pourodzeniowej potomstwa oraz opóźnienie rozwoju fizycznego. Ramipryl nie wykazywał ostrej toksyczności doustnej u gryzoni i psów, a dawki dobrze tolerowane wynosiły odpowiednio 2 mg/kg mc./dobę u szczurów, 2,5 mg/kg mc./dobę u psów oraz 8 mg/kg mc./dobę u małp. W badaniach przewlekłych odnotowano zaburzenia równowagi elektrolitowej, zmiany w obrazie krwi oraz powiększenie aparatu przykłębuszkowego przy wysokich dawkach (250 mg/kg mc.).
aparat przykłębuszkowy, badanie przedkliniczne, beta-adrenolityk, dawka tolerowana, działanie kancerogenne, działanie teratogenne, farmakologia bezpieczeństwa, genotoksyczność, morfologia krwi, mutagenność, poszerzenie miedniczek nerkowych, przyjmowanie pokarmu, resorpcja płodu, substancja czynna, teratogenność, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie nerek, właściwość mutagenna, zaburzenie elektrolitowe - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Conaret 1,25 mg
Dane przedkliniczne dotyczące bisoprololu fumaranu, substancji czynnej Conaret, wskazują na korzystny profil bezpieczeństwa. Standardowe badania farmakologiczne nie wykazały istotnych zagrożeń dla układu sercowo-naczyniowego, oddechowego ani ośrodkowego układu nerwowego. Testy toksyczności ostrej i przewlekłej, obejmujące pojedyncze i wielokrotne dawki, nie ujawniły nieoczekiwanych efektów toksycznych ani zmian narządowych, co potwierdza bezpieczeństwo długotrwałego stosowania. Ponadto, bisoprolol nie wykazuje potencjału genotoksycznego ani rakotwórczego, co zostało potwierdzone badaniami in vitro i in vivo na różnych gatunkach zwierząt. Badania reprodukcyjne nie wykazały negatywnego wpływu na płodność samców i samic, ani na ogólny wynik rozmnażania.
beta-adrenolityk, bisoprolol fumaran, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, farmakologia bezpieczeństwa, funkcja rozrodcza, genotoksyczność, mutagenność, ośrodkowy układ nerwowy, receptor beta-adrenergiczny, resorpcja płodu, ryzyko kancerogenne, toksyczność ostra i przewlekła, toksyczność przewlekła, toksyczność rozwojowa, układ sercowo-naczyniowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Atofab 25 mg
Dostępne dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania atomoksetyny, substancji czynnej leku Atofab, nie wykazały istotnych zagrożeń toksykologicznych, genotoksycznych ani rakotwórczych. Badania obejmowały wielokrotne podawanie, ocenę wpływu na rozród i rozwój potomstwa oraz potencjał neurobehawioralny u młodych szczurów. Maksymalne tolerowane dawki u zwierząt odpowiadały ekspozycji zbliżonej do tej u pacjentów z wolno metabolizującym układem CYP2D6 przy dawce dobowej 1,4 mg/kg mc. Zaobserwowano nieznaczne opóźnienia rozwojowe (np. drożność pochwy, oddzielanie napletka przy dawkach ≥10 mg/kg mc./dobę), zmniejszenie masy najądrza oraz liczby plemników, jednak bez wpływu na płodność i zdolność rozrodczą. Znaczenie kliniczne tych obserwacji pozostaje nieustalone.
atomoksetyna, atomoksetyna niezwiązana, CYP2D6, drożność pochwy, ekspozycja na lek, genotoksyczność, liczba plemników, najądrze, oddzielanie napletka, organogeneza, pole pod krzywą stężenia, potencjał kancerogenny, resorpcja płodu, rozwój neurobehawioralny, teratogenność, tętnica podobojczykowa, tętnica szyjna, toksyczność wielokrotnego podania - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Irprestan 300 mg
Przedkliniczne badania irbesartanu, substancji czynnej leku Irprestan, wykazały brak toksyczności ogólnoustrojowej i narządowej przy dawkach klinicznie istotnych. Wysokie dawki (≥250 mg/kg/dobę u szczurów, ≥100 mg/kg/dobę u makaków) powodowały obniżenie parametrów erytrocytarnych (liczba erytrocytów, hemoglobina, hematokryt). Dawki ≥500 mg/kg/dobę indukowały zmiany zwyrodnieniowe w nerkach, takie jak śródmiąższowe zapalenie, poszerzenie kanalików nerkowych, nacieki z bazofilów oraz wzrost stężeń mocznika i kreatyniny w osoczu, co wiązano z przeciwnadciśnieniowym działaniem leku i zmniejszonym przepływem nerkowym. Rozrost/przerost komórek aparatu przykłębuszkowego obserwowano przy dawkach ≥90 mg/kg/dobę u szczurów i ≥10 mg/kg/dobę u makaków, jednak zmiany te nie mają znaczenia klinicznego przy dawkach terapeutycznych stosowanych u ludzi.
aparat przykłębuszkowy, badanie przedkliniczne, ciałko żółte, działanie przeciwnadciśnieniowe, działanie teratogenne, erytrocyt, hematokryt, hemoglobina, implantacja zarodka, irbesartan, klastogenność, mutagenność, naciek z bazofilów, obrzęk podskórny, parametry czerwonokrwinkowe, poszerzenie kanalików nerkowych, poszerzenie miedniczek nerkowych, przenikanie przez łożysko, rakotwórczość, resorpcja płodu, śródmiąższowe zapalenie nerek, stężenie mocznika i kreatyniny, toksyczność ogólnoustrojowa, wodniak moczowodu, zdolność rozrodcza - Leksykon substancji czynnych
Laktuloza – Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Laktuloza, syntetyczny disacharyd stosowany w leczeniu zaparć i encefalopatii wątrobowej, charakteryzuje się minimalną absorpcją z przewodu pokarmowego, co skutkuje bardzo niską ekspozycją ogólnoustrojową. Badania na modelach zwierzęcych (myszy, szczury, króliki) wykazały brak negatywnego wpływu na płodność, reprodukcję oraz brak działania teratogennego, nawet przy dawkach wielokrotnie przekraczających stosowane u ludzi (np. 6 ml/kg masy ciała u szczurów). W badaniach tych nie zaobserwowano nieprawidłowości w przebiegu ciąży, liczbie żywych urodzeń, masie urodzeniowej potomstwa ani działań niepożądanych u rodziców i potomstwa. W związku z tym większość preparatów zawierających laktulozę (m.in. Duphalac, Lactulose-MIP, Lactulosum Amara) jest uznawana za bezpieczne do stosowania w ciąży i podczas karmienia piersią.
absorpcja z przewodu pokarmowego, badanie farmakologiczne, badanie reprodukcyjne, charakterystyka produktu leczniczego, disacharyd syntetyczny, Duphalac, działanie niepożądane, działanie teratogenne, ekspozycja ogólnoustrojowa, encefalopatia wątrobowa, karmienie piersią, laktuloza, leczenie zaparć, model zwierzęcy, płodność, resorpcja płodu, stężenie w mleku, substancja czynna - Leksykon substancji czynnych
Pimekrolimus – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Pimekrolimus, substancja czynna kremu Elidel (10 mg/g), wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa potwierdzony w badaniach przedklinicznych. Nie stwierdzono działania genotoksycznego, fototoksycznego, fotoalergizującego ani fotokarcynogennego, co jest istotne w dermatologii ze względu na ekspozycję leczonej skóry na światło słoneczne. Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym, wpływu na reprodukcję oraz karcynogenności wykazały toksyczność jedynie przy dawkach znacznie przekraczających maksymalne narażenie u ludzi. Wartość NOAEL dla wpływu na płodność u samic wyniosła 10 mg/kg mc./dobę, co stanowi 20-krotność maksymalnego narażenia klinicznego. Embriotoksyczność obserwowana u królików przy dawce 20 mg/kg mc./dobę (7-krotność ekspozycji ludzkiej) nie wpłynęła na liczbę żywych płodów.
aplikacja miejscowa, działanie genotoksyczne, działanie niepożądane, embriotoksyczność, fotokarcynogenność, fototoksyczność, hormony płciowe, karcynogenność, krem Elidel, leczenie dermatologiczne, leczenie miejscowe, LOAEL, NOAEL, pimekrolimus, potencjał karcynogenny, profil bezpieczeństwa, resorpcja płodu, toksyczność wielokrotna, układ immunologiczny, właściwości antygenne - Leksykon substancji czynnych
Sód pikosiarczan – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Pikosiarczan sodu, substancja czynna preparatów takich jak Pikopil, wykazuje niski potencjał toksyczny i genotoksyczny w badaniach przedklinicznych na modelach zwierzęcych. W testach in vitro i in vivo nie stwierdzono działania genotoksycznego, a dawki stosowane w badaniach (od 10 do 10 000 mg/kg/dobę) znacznie przekraczają dawki terapeutyczne u ludzi (np. 7,5 mg w tabletce Pikopil). Nie zaobserwowano działania teratogennego przy podaniu doustnym do 10 000 mg/kg/dobę u szczurów oraz do 1000 mg/kg/dobę u królików. Jednakże dawka 1000 mg/kg/dobę wiązała się z toksycznością dla zarodka i płodu, objawiającą się zmniejszeniem masy ciała płodu oraz zwiększoną resorpcją u królików.
badanie in vitro, badanie in vivo, dawka terapeutyczna, działanie rakotwórcze, okres laktacji, Pikopil, pikosiarczan sodu, potencjał genotoksyczny, potencjał teratogenny, proces reprodukcyjny, resorpcja płodu, śmiertelność okołoporodowa, toksyczność płodowa, toksyczność zarodkowa, wada rozwojowa płodu, wpływ na płodność, zdolność reprodukcyjna, zmniejszenie masy ciała płodu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Conaret 5 mg
Bisoprolol fumaranu, substancja czynna preparatu Conaret, przeszedł szerokie badania przedkliniczne, które potwierdziły jego bezpieczeństwo stosowania w dawkach terapeutycznych. Badania farmakologiczne wykazały brak istotnych negatywnych efektów na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy oraz ośrodkowy układ nerwowy. Testy toksykologiczne, obejmujące zarówno pojedyncze, jak i wielokrotne dawki, nie ujawniły istotnych zagrożeń dla pacjentów, a profil toksyczności był zgodny z charakterystyką beta-adrenolityków. Ponadto, badania genotoksyczności i kancerogenności nie wykazały ryzyka mutagennego ani rakotwórczego, co dodatkowo potwierdza bezpieczeństwo bisoprololu w terapii.
badanie przedkliniczne, badanie toksykologiczne, beta-adrenolityk, bisoprolol fumaran, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, efekt toksyczny, embriogeneza, genotoksyczność, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał kancerogenny, receptor beta-adrenergiczny, resorpcja płodu, test mutagenności, toksyczność, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, wada wrodzona - Leksykon substancji czynnych
Esmolol – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa esmololu chlorowodorku, substancji czynnej produktu leczniczego Esmocard Lyo, wykazały brak działania teratogennego oraz mutagennego w szerokim spektrum testów in vitro i in vivo. W modelach zwierzęcych, w tym na królikach, nie stwierdzono wad rozwojowych płodów, jednak zaobserwowano toksyczność zarodkową objawiającą się zwiększoną resorpcją płodów przy dawkach co najmniej 10-krotnie przekraczających dawki terapeutyczne stosowane u ludzi. Wyniki te wskazują na niski potencjał teratogenny i mutagenny esmololu chlorowodorku, co jest istotne z punktu widzenia bezpieczeństwa stosowania w okresie ciąży, choć toksyczność zarodkowa wymaga uwagi przy bardzo wysokich dawkach.
badanie in vitro, badanie in vivo, dawka terapeutyczna, dawkowanie kliniczne, działanie teratogenne, Esmocard Lyo, esmolol chlorowodorek, model zwierzęcy, mutagenność, okres okołoporodowy, płodność, potencjał mutagenny, profil bezpieczeństwa, rakotwórczość, resorpcja płodu, toksyczność przewlekła, toksyczność zarodkowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – RABADA 5 mg + 5 mg
Produkt leczniczy RABADA zawiera bisoprolol (fumaranu) oraz ramipryl, których dane przedkliniczne obejmują szerokie spektrum badań toksykologicznych, w tym toksyczność ostrą i przewlekłą, wpływ na reprodukcję, genotoksyczność oraz potencjał rakotwórczy. Bisoprolol nie wykazuje działania teratogennego ani negatywnego wpływu na płodność, jednak w dużych dawkach u ciężarnych samic zwierząt obserwowano toksyczne efekty, takie jak zwiększona resorpcja płodu, zmniejszona masa urodzeniowa i opóźniony rozwój potomstwa. Ramipryl, podawany doustnie w dawkach do 2, 2,5 i 8 mg/kg/dobę u szczurów, psów i małp, był dobrze tolerowany, choć dawka 250 mg/kg/dobę u psów i małp powodowała powiększenie aparatu przykłębuszkowego, co jest efektem farmakodynamicznym. Szczególnie istotne jest nieodwracalne uszkodzenie nerek u młodych szczurów po pojedynczej dawce ramiprylu, co wymaga ostrożności w stosowaniu u dzieci i młodzieży.
aparat przykłębuszkowy, beta-adrenolityk, dawka terapeutyczna, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, fumaran bisoprololu, genotoksyczność, mechanizm działania leku, parametr hematologiczny, poszerzenie miedniczki nerkowej, potencjał kancerogenny, resorpcja płodu, stężenie elektrolitów, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczny wpływ, uszkodzenie nerki, właściwość mutagenna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Plerixafor Biofar 20 mg/ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa pleryksaforu obejmowały ocenę toksyczności ostrej i przewlekłej, działania farmakologicznego, potencjału teratogennego oraz właściwości genotoksycznych. W badaniach toksyczności ostrej u gryzoni podanie podskórne pojedynczej dawki wywołało przemijające objawy nerwowo-mięśniowe, takie jak brak koordynacji, duszność i kurcze mięśniowe. W badaniach przewlekłych obserwowano zwiększenie liczby leukocytów, zwiększone wydalanie wapnia i magnezu z moczem, nieznaczne powiększenie masy śledziony, biegunki i tachykardię. Histopatologicznie stwierdzono krwiotworzenie pozaszpikowe w wątrobie i śledzionie. Margines ekspozycji u młodych szczurów przy maksymalnej tolerowanej dawce (MTD) był co najmniej 18-krotnie wyższy niż największa dawka kliniczna stosowana u dzieci do 18 lat. W badaniach receptorowych in vitro pleryksafor w stężeniu 5 µg/mL wykazywał umiarkowane lub silne powinowactwo do receptorów presynaptycznych układu nerwowego (kanały wapniowe typu N, potasowe SKCa, receptory H3, M1, M2, α1B, α2C, Y/Y1, NMDA), jednak kliniczne znaczenie tych interakcji pozostaje nieustalone.
angiogeneza, ataksja, badanie histopatologiczne, cewiak nerwowy, chłoniak nieziarniczy, duszność, dysplazja szkieletowa, działanie teratogenne, glejak, hematopoeza, hematopoeza pozaszpikowa, hiperkalciuria, kanał potasowy SKCa, kanał wapniowy typu N, leukocytoza, maksymalna tolerowana dawka, móżdżek, ostra białaczka limfoblastyczna, pleryksafor, receptor adrenergiczny, receptor histaminowy H3, receptor muskarynowy, receptor neuropeptydu, receptor NMDA, resorpcja płodu, sedacja, tachykardia, wada wrodzona - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Corsib 5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa bisoprololu fumaranu, stosowanego w dawkach terapeutycznych 2,5 mg, 5 mg oraz 10 mg (lek Corsib), nie wykazały istotnych zagrożeń dla układu sercowo-naczyniowego, oddechowego ani ośrodkowego układu nerwowego. Wielokrotne podawanie substancji nie powodowało specyficznych objawów toksyczności, a badania genotoksyczności nie potwierdziły potencjału mutagennego ani zdolności do indukcji aberracji chromosomowych. Długoterminowe testy rakotwórczości nie wykazały zwiększonego ryzyka nowotworów nawet przy dawkach wielokrotnie przekraczających terapeutyczne. Profil bezpieczeństwa bisoprololu jest zatem korzystny, co potwierdza brak klinicznie istotnych działań toksycznych przy standardowym stosowaniu.
aberracja chromosomowa, beta-adrenolityk, bisoprolol fumaran, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, malformacja strukturalna, opóźniony wzrost wewnątrzmaciczny, ośrodkowy układ nerwowy, resorpcja płodu, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność rozwojowa, układ sercowo-naczyniowy, wada rozwojowa