resorpcja płodu
Resorpcja płodu (znana również jako wchłonięcie płodu) to proces, w którym organizm matki wchłania martwy płód we wczesnym stadium ciąży. Jest to zjawisko naturalne, występujące zarówno u ludzi, jak i u innych ssaków, choć u ludzi jest stosunkowo rzadko dokumentowane.
Do resorpcji płodu dochodzi zazwyczaj w pierwszym trymestrze, gdy płód przestaje się rozwijać z powodu wad genetycznych, zaburzeń chromosomalnych lub innych nieprawidłowości uniemożliwiających prawidłowy rozwój. Organizm matki rozpoznaje nieżywotny płód i zamiast go wydalać (jak w przypadku poronienia), wchłania tkanki płodowe z powrotem do krwiobiegu.
W diagnostyce klinicznej resorpcja płodu może objawiać się jako zanikający bliźniak (vanishing twin syndrome), gdy w ciąży mnogiej jeden z płodów ulega resorpcji, a drugi rozwija się prawidłowo. Zjawisko to może pozostać niezauważone, jeśli pierwsze USG wykonano po zakończeniu procesu resorpcji. U zwierząt domowych i hodowlanych, szczególnie u psów i kotów, resorpcja płodu jest częstszym zjawiskiem i może dotyczyć całego miotu lub pojedynczych płodów.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Kornam 2 mg
Ocena bezpieczeństwa stosowania terazosyny (preparat Kornam) u kobiet w okresie rozrodczym, ciężarnych oraz karmiących piersią wymaga szczegółowej analizy dostępnych danych przedklinicznych i klinicznych. Badania na modelach zwierzęcych wykazały brak działania teratogennego nawet przy dawkach do 1330-krotności (480 mg/kg mc./dobę u szczurów) oraz 165-krotności maksymalnej dawki u ludzi u królików. Niemniej jednak zaobserwowano zwiększoną resorpcję płodów, zmniejszoną masę płodu oraz zmiany kostne, które prawdopodobnie wynikają z toksyczności matczynej, a nie bezpośredniego działania terazosyny. Dodatkowo, terazosyna może wpływać na przebieg ciąży, wydłużając jej czas lub hamując poród. Brak jest wystarczających danych klinicznych potwierdzających bezpieczeństwo stosowania leku w ciąży, dlatego jego podawanie jest zalecane jedynie wtedy, gdy korzyści dla matki przewyższają potencjalne ryzyko dla płodu.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Rozaprost 0,05 mg/ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa latanoprostu, substancji czynnej preparatu Rozaprost 0,05 mg/ml, wykazały wysoki profil bezpieczeństwa leku. Współczynnik bezpieczeństwa wynosi co najmniej 1000, co oznacza znaczną różnicę między dawką leczniczą (około 1,5 µg/oko/dobę) a dawką toksyczną działającą ogólnoustrojowo. Badania na królikach i małpach nie wykazały miejscowej toksyczności przy dawkach do 100 µg/oko/dobę (około 67-krotnie większych od dawki terapeutycznej). Latanoprost nie wykazuje działania alergizującego, mutagennego ani rakotwórczego w standardowych testach genotoksyczności i kancerogenności. Ponadto, nie stwierdzono wpływu na płodność samców i samic oraz działania teratogennego w badaniach na modelach zwierzęcych. Zaobserwowano jednak trwałe zwiększenie pigmentacji tęczówki oraz przemijające poszerzenie szpary powiekowej przy dawkach przekraczających dawkę leczniczą.
aberracje chromosomowe, częstość oddechowa, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, embriotoksyczność, krople do oczu, latanoprost, melanina, melanocyty zrębu tęczówki, nieplanowana synteza DNA, pigmentacja tęczówki, potencjał kancerogenny, prostaglandyna F2α, resorpcja płodu, Rozaprost, skurcz oskrzeli, szpara powiekowa, test chłoniaka mysiego, test mikrojądrowy, test mutacji bakterii, toksyczność miejscowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – RABADA 2,5 mg + 2,5 mg
Produkt leczniczy RABADA zawiera bisoprolol fumaran oraz ramipryl, których badania przedkliniczne potwierdzają bezpieczeństwo stosowania. Bisoprolol nie wykazuje działania teratogennego ani negatywnego wpływu na płodność, jednak w wysokich dawkach u ciężarnych samic zwierząt obserwowano toksyczne efekty, takie jak zmniejszone przyjmowanie pokarmu, redukcja masy ciała oraz toksyczność zarodkowo-płodowa (zwiększona resorpcja płodu, obniżona masa urodzeniowa i opóźniony rozwój fizyczny). Ramipryl wykazuje dobrą tolerancję przy dawkach dobowych: 2 mg/kg u szczurów, 2,5 mg/kg u psów oraz 8 mg/kg u małp, bez istotnych efektów toksycznych. Jednak u bardzo młodych szczurów pojedyncza dawka ramiprylu powodowała nieodwracalne uszkodzenia nerek. Długotrwałe podawanie ramiprylu wiązało się ze zmianami elektrolitów w osoczu, zmianami w obrazie krwi oraz powiększeniem aparatu przykłębuszkowego u psów i małp przy dawce 250 mg/kg/dobę.
aparat przykłębuszkowy, badania przedkliniczne, bisoprolol fumaran, działanie farmakodynamiczne, działanie teratogenne, elektrolity w osoczu, genotoksyczność, miedniczki nerkowe, mutagenność, obraz krwi, resorpcja płodu, toksyczność ogólna, toksyczność ramiprylu, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie nerek, właściwości mutagenne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Piramil Biso 5 mg + 2,5 mg
Produkt Piramil Biso, zawierający bisoprolol i ramipryl, wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa potwierdzony badaniami przedklinicznymi. Bisoprolol nie wykazuje działania teratogennego ani negatywnego wpływu na płodność, choć przy wysokich dawkach obserwowano toksyczność u samic doświadczalnych oraz toksyczny wpływ na zarodki i płody, objawiający się zwiększoną resorpcją płodu, zmniejszeniem masy pourodzeniowej i opóźnieniem rozwoju fizycznego. Ramipryl charakteryzuje się dobrą tolerancją po podaniu ostrym, natomiast przewlekłe podawanie w dawkach dobowych do 2 mg/kg u szczurów, 2,5 mg/kg u psów i 8 mg/kg u małp nie powodowało działań niepożądanych (NOAEL). W badaniach toksyczności reprodukcyjnej ramipryl nie wykazał działania teratogennego ani wpływu na płodność, jednak dawki ≥50 mg/kg u ciężarnych szczurów powodowały nieodwracalne uszkodzenia nerek potomstwa, co ma istotne implikacje kliniczne.
aparat przykłębuszkowy, bisoprolol, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, inhibitor ACE, inhibitor konwertazy angiotensyny, mutagenność, NOAEL, obraz krwi, poszerzenie miedniczki nerkowej, poziom dawkowania bez obserwowanego działania szkodliwego, ramipryl, resorpcja płodu, równowaga elektrolitowa, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczny wpływ na reprodukcję, uszkodzenie nerki, właściwość mutagenna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Staveran 80 80 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa werapamilu, substancji czynnej leku Staveran, obejmowały ocenę toksyczności przewlekłej, działania teratogennego, genotoksycznego oraz rakotwórczego. W badaniach na szczurach i psach rasy Beagle stosowano dawki od 10 mg/kg do 85 mg/kg masy ciała, wykazując dobrą tolerancję leku. Objawy toksyczności, takie jak bradykardia, zwolnienie przewodnictwa przedsionkowo-komorowego oraz obniżenie ciśnienia tętniczego, pojawiły się jedynie przy dawkach toksycznych ≥60 mg/kg u psów. Zaobserwowano również odwracalny przerost dziąseł. Badania teratogenności na królikach (5-15 mg/kg) i szczurach (15-60 mg/kg) nie wykazały działania teratogennego, choć dawki toksyczne powyżej 60 mg/kg indukowały embriotoksyczność, zwiększając resorpcję płodów. U szczurów dawka 6-krotnie wyższa od ludzkiej (60 mg/kg) powodowała letalność zarodka i opóźnienie rozwoju płodu, prawdopodobnie związane z niedociśnieniem i zmniejszonym przyrostem masy ciała samic. Brak jest odpowiednich badań u kobiet w ciąży.
aberracja chromosomalna, bradykardia, działanie embriotoksyczne, działanie genotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, indukcja siostrzanych chromatyd, komórka embrionalna, letalność zarodkowa, limfocyt ludzki, niedociśnienie tętnicze, opóźnienie rozwoju płodu, przerost dziąseł, przewodnictwo przedsionkowo-komorowe, resorpcja płodu, szpik kostny, test Amesa, toksyczność przewlekła, transformacja komórkowa, werapamil - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Borez 10 mg
Przeprowadzone badania przedkliniczne fumaranu bisoprololu, substancji czynnej leku Borez (dostępnego w dawkach 5 mg i 10 mg), wykazały akceptowalny profil bezpieczeństwa. Analizy obejmowały ocenę toksyczności po podaniu wielokrotnym, potencjału genotoksycznego oraz rakotwórczego, które nie wskazały na istotne zagrożenia dla populacji ludzkiej. Wyniki potwierdzają, że bisoprolol, jako beta-adrenolityk, nie wykazuje działania teratogennego, co oznacza brak indukcji wad strukturalnych u płodów, nawet przy stosowaniu wysokich dawek.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Concoram 5 mg + 5 mg
Przedkliniczne dane dotyczące bezpieczeństwa stosowania produktu leczniczego Concoram, zawierającego bisoprolol fumaran i amlodypinę (w postaci bezylanu), wskazują na różne profile toksyczności obu składników. Amlodypina w dawkach około 50-krotnie wyższych niż maksymalna zalecana dawka u ludzi (10 mg, przeliczone na mg/kg masy ciała) powodowała opóźnienie porodu, wydłużenie jego czasu oraz zmniejszoną przeżywalność potomstwa u szczurów i myszy. W dawkach do 10 mg/kg/dobę (około 8-krotnie wyższych niż u ludzi, przeliczone na mg/m²) nie wpływała na płodność, jednak w dawkach porównywalnych do stosowanych u ludzi zaobserwowano u samców szczurów zmniejszenie stężenia hormonu folikulotropowego i testosteronu, a także obniżenie jakości nasienia. Badania długoterminowe (2 lata) nie wykazały działania rakotwórczego ani mutagennego amlodypiny w dawkach do 2,5 mg/kg/dobę, co odpowiada dawkom zbliżonym lub dwukrotnie wyższym niż maksymalna dawka u ludzi (10 mg, przeliczone na mg/m²).
amlodypina, amlodypina bezylan, bisoprolol fumaran, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, gęstość nasienia, hormon folikulotropowy, komórki Sertoliego, lek beta-adrenolityczny, przeżywalność potomstwa, resorpcja płodu, testosteron, toksyczność po podaniu, toksyczny wpływ na reprodukcję, wada rozwojowa, wpływ na rozród - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Sorafenib Stada 200 mg
Profil bezpieczeństwa sorafenibu oceniono na modelach zwierzęcych (myszy, szczury, psy, króliki), gdzie wykazano zmiany zwyrodnieniowe i regeneracyjne w narządach przy ekspozycjach poniżej przewidywanych klinicznych wartości AUC, co sugeruje możliwość wystąpienia działań niepożądanych u pacjentów. Szczególnie istotne są zmiany w układzie kostnym i uzębieniu młodych psów, takie jak nierówne pogrubienie płytki wzrostowej kości udowej, ubogokomórkowość szpiku kostnego oraz zmiany w składzie zębiny, które nie występowały u dorosłych osobników. Badania genotoksyczności dały wyniki mieszane: pozytywne w teście na aberracje chromosomowe in vitro (komórki CHO) przy pobudzeniu metabolicznym oraz negatywne w teście Amesa i mikrojądrowym in vivo u myszy. Warto podkreślić obecność mutagennego produktu pośredniego (PAPE) w stężeniu 0,34% w substancji czynnej, co może mieć znaczenie dla bezpieczeństwa leku.
aberracje chromosomowe, bioakumulacja, ciałka żółte, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, ekspozycja kliniczna, embriotoksyczność, genotoksyczność, klastogenność, narządy rozrodcze, oligospermia, pęcherzyki jajnikowe, płodność, płytka wzrostowa kości, resorpcja płodu, sorafenib, teratogenność, test Amesa, test mikrojądrowy, toksyczność wielokrotnego podania, tozylan sorafenibu, ubogokomórkowość szpiku, układ kostny, wady wrodzone, zębina, zmiany zwyrodnieniowe, zwyrodnienie jąder - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Everolimus Synthon 10 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa ewerolimusu wykazały brak istotnego zagrożenia dla człowieka przy dawkach terapeutycznych, choć toksyczność obserwowano przy dawkach znacznie przekraczających maksymalną ekspozycję u ludzi. Główne narządy docelowe toksyczności to układ rozrodczy (zwyrodnieniowe zmiany w jądrach, zmniejszona liczba plemników, zanik macicy), płuca (zwiększona liczba makrofagów w pęcherzykach), trzustka (degranulacja i wakuolizacja komórek zewnątrzwydzielniczych, zwyrodnienie komórek Langerhansa) oraz oczy (zmętnienia soczewki u szczurów). Dodatkowo, u szczurów i myszy obserwowano zmiany nerkowe, a u zwierząt z chorobami współistniejącymi ewerolimus nasilał przebieg tych schorzeń. W badaniach płodności u samców szczurów dawki ≥0,5 mg/kg m.c. powodowały zmiany morfologiczne jąder, a dawki 5 mg/kg m.c. obniżały ruchliwość plemników i stężenie testosteronu, co skutkowało ograniczeniem płodności; efekty te były odwracalne po odstawieniu leku. U samic dawki ≥0,1 mg/kg zwiększały częstość poronień, a lek przenikał przez łożysko, wywołując toksyczność embrionalną i płodową, w tym zwiększoną śmiertelność płodów, zmniejszoną masę oraz wady rozwojowe przy dawkach 0,3–0,9 mg/kg m.c.
degranulacja komórek, działanie karcynogenne, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, ekspozycja ogólnoustrojowa, ekspozycja u człowieka, genotoksyczność, kokcydioza, komórki Langerhansa, komórki zewnątrzwydzielnicze, lipofuscyna, makrofagi pęcherzykowe, masa płodu, nabłonek cewek nerkowych, płodność samców, poronienie, resorpcja płodu, rozszczep mostka, ruchliwość plemników, śmiertelność płodów, testosteron w osoczu, toksyczność dla płodu, toksyczność embrionalna, toksyczność embrionalno-płodowa, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ na rozród, wirus Coxsackie, zanik macicy, zapalenie mięśnia sercowego, zmętnienie soczewki, zmiany szkieletowe, zwyrodnieniowe zmiany jąder - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Conaret 3,75 mg
Bisoprolol fumarate, the active substance in Conaret, underwent extensive preclinical safety evaluations demonstrating a predictable beta-adrenergic blocking profile without unexpected adverse effects. Conventional pharmacological safety studies assessed its impact on cardiovascular, respiratory, and nervous systems, confirming no significant human risk. Acute and chronic toxicity studies revealed no specific hazards beyond known beta-blocker effects, with toxic manifestations occurring only at doses substantially exceeding therapeutic levels. Genotoxicity assays showed no mutagenic or clastogenic potential, and long-term carcinogenicity studies did not indicate an increased tumor risk associated with bisoprolol administration.
beta-adrenolityk, beta-bloker, bisoprolol fumaran, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, profil bezpieczeństwa leku, resorpcja płodu, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, układ sercowo-naczyniowy, wada rozwojowa, wzrost wewnątrzmaciczny - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Conaret 2,5 mg
Bisoprololu fumaran, substancja czynna leku Conaret, został poddany szerokim badaniom przedklinicznym, które nie wykazały istotnych zagrożeń toksycznych przy podaniu pojedynczych i wielokrotnych dawek. Badania farmakologiczne potwierdziły brak szczególnego ryzyka dla człowieka, a testy genotoksyczności i potencjału rakotwórczego nie wykazały działania mutagennego ani kancerogennego. W zakresie wpływu na rozrodczość bisoprolol nie obniżał płodności ani nie pogarszał wyników rozmnażania u zwierząt doświadczalnych, co wskazuje na korzystny profil bezpieczeństwa w tym aspekcie.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – ACEBIS 2,5 mg + 2,5 mg
Produkt leczniczy ACEBIS zawiera bisoprolol (fumaranu) oraz ramipryl, których badania przedkliniczne nie wykazały istotnych zagrożeń toksykologicznych dla człowieka. Bisoprolol nie wykazuje działania genotoksycznego ani rakotwórczego, a także nie wpływa negatywnie na płodność, choć w wysokich dawkach obserwowano toksyczność matczyną i płodową, objawiającą się zwiększoną resorpcją płodu, zmniejszoną masą urodzeniową oraz opóźnionym rozwojem fizycznym, bez działania teratogennego. Ramipryl nie wykazuje toksyczności ostrej przy podaniu doustnym u gryzoni i psów, a dawki tolerowane wynoszą 2 mg/kg/dobę u szczurów, 2,5 mg/kg/dobę u psów oraz 8 mg/kg/dobę u małp. Przy bardzo wysokich dawkach (250 mg/kg/dobę) obserwowano powiększenie aparatu przykłębuszkowego nerek, co odzwierciedla farmakodynamiczne działanie leku.
aparat przykłębuszkowy, beta-adrenolityk, bisoprolol, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, elektrolity w osoczu, genotoksyczność, mutagenność, poszerzenie miedniczki nerkowej, ramipryl, resorpcja płodu, toksyczność matczyna, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie nerek, właściwość mutagenna, właściwość teratogenna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Corectin 2,5 mg
Bisoprololu fumaranu, substancja czynna leku Corectin (2,5 mg tabletki powlekane), została poddana kompleksowym badaniom toksykologicznym, obejmującym toksyczność ostrą i przewlekłą, genotoksyczność, mutagenność oraz potencjał rakotwórczy. Wyniki badań nie wykazały specyficznych zagrożeń przy stosowaniu w dawkach terapeutycznych, a profil bezpieczeństwa bisoprololu odpowiada oczekiwaniom dla selektywnego beta-adrenolityku. Testy genotoksyczne i mutagenne potwierdziły brak działania uszkadzającego materiał genetyczny, a badania długoterminowe nie wykazały zwiększonego ryzyka nowotworów nawet przy ekspozycji przewyższającej dawki stosowane klinicznie.
beta-adrenolityk, bisoprolol fumaran, działanie genotoksyczne, działanie karcynogenne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, embriotoksyczność, podanie wielokrotne, resorpcja płodu, rozwój nowotworów, toksyczność matczyna, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie materiału genetycznego, wada rozwojowa, wpływ na płodność - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Esmocard Lyo 2500 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa esmololu chlorowodorku wykazały brak działania teratogennego w modelach zwierzęcych, co sugeruje niskie ryzyko wywoływania wad rozwojowych u płodów. W badaniach na królikach zaobserwowano toksyczność zarodkową objawiającą się zwiększoną resorpcją płodu, jednak efekt ten wystąpił jedynie przy dawkach co najmniej 10-krotnie wyższych niż stosowane terapeutycznie u ludzi, co wskazuje na szeroki margines bezpieczeństwa w dawkowaniu klinicznym. Kompleksowa ocena genotoksyczności, obejmująca testy in vitro i in vivo, nie wykazała działania mutagennego, potwierdzając brak potencjału do uszkodzeń genetycznych. Niemniej jednak, brak jest danych dotyczących wpływu esmololu na płodność oraz okresy okołoporodowy i poporodowy, co stanowi istotną lukę w ocenie bezpieczeństwa reprodukcyjnego leku.
badanie in vitro, badanie in vivo, badanie przedkliniczne, beta-adrenolityk, bezpieczeństwo długoterminowe, działanie kancerogenne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, esmolol chlorowodorek, okres okołoporodowy, płodność, potencjał genotoksyczny, potencjał mutagenny, profil bezpieczeństwa, resorpcja płodu, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność zarodkowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Monoprost 50 mcg/ml
Latanoprost, substancja czynna produktu Monoprost (50 µg/ml), wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa potwierdzony szerokimi badaniami przedklinicznymi. Margines bezpieczeństwa między dawką leczniczą (~1,5 µg/oko/dobę) a dawką toksyczną ogólnoustrojową wynosi co najmniej 1000. W badaniach na małpach podawanie dożylne w dawkach około 100-krotnie wyższych niż terapeutyczne wywołało jedynie krótkotrwały skurcz oskrzeli bez istotnego znaczenia klinicznego. Badania toksyczności miejscowej na królikach i małpach, z dawkami do 100 µg/oko/dobę, nie wykazały objawów toksyczności. Dodatkowo, stosowanie Monoprostu dwa razy dziennie przez 28 dni nie powodowało toksyczności miejscowej ani ogólnoustrojowej. Zauważono jednak trwałe zwiększenie pigmentacji tęczówki u małp, wynikające ze stymulacji melanogenezy, bez cech proliferacji nowotworowej. Dawki przekraczające terapeutyczne (6 µg/oko/dobę) powodowały przemijające poszerzenie szpary powiekowej, nieobserwowane u ludzi.
aberracja chromosomowa, alergia, badanie farmakologiczne, działanie letalne, działanie teratogenne, embriotoksyczność, latanoprost, limfocyt, margines bezpieczeństwa, melanocyt, Monoprost, mutacja powrotna, pigmentacja tęczówki, potencjał mutagenny, prostaglandyna F2α, resorpcja płodu, skurcz oskrzeli, synteza DNA, szpara powiekowa, test mikrojąderkowy, toksyczność ogólnoustrojowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Lithium Carbonicum GSK 250 mg
Badania przedkliniczne wykazały, że toksyczność litu węglanu ujawnia się jedynie przy dawkach znacznie przekraczających maksymalne dawki terapeutyczne stosowane u ludzi, co wskazuje na stosunkowo niskie ryzyko toksyczności przy prawidłowym dawkowaniu i monitorowaniu stężenia litu w surowicy. W modelach zwierzęcych LD50 dla chlorku litu wynosił 17 mmol/kg masy ciała (myszy, podanie dootrzewnowe). Istotna jest zależność między zawartością sodu w diecie a toksycznością litu – dieta niskosodowa zwiększała śmiertelność zarówno w toksyczności ostrej, jak i przewlekłej (dawka 12,5 mmol/kg masy ciała, 21 dni ekspozycji). Wyniki te podkreślają kluczową rolę gospodarki sodowej w bezpieczeństwie terapii litem oraz konieczność monitorowania elektrolitów u pacjentów, zwłaszcza przy dietach niskosodowych lub stanach zaburzających równowagę wodno-elektrolitową.
badanie karcynogenności, chlorek litu, cytrynian litu, dawka letalna, działanie genotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, gospodarka sodowa, gospodarka wodno-elektrolitowa, potencjał mutagenny, resorpcja płodu, równowaga elektrolitowa, rozszczep podniebienia, stężenie litu, toksyczność przewlekła, uszkodzenie chromosomu, węglan litu, zaburzenie kostnienia czaszki, zaburzenie rozwojowe płodu, zniekształcenie żebra - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Bibloc 10 mg
Przedkliniczne badania fumaranu bisoprololu, substancji czynnej leku Bibloc, wykazały przewidywalny i typowy dla beta-adrenolityków profil bezpieczeństwa. Badania farmakologiczne nie ujawniły nieoczekiwanych działań niepożądanych, a toksyczność po podaniu wielokrotnym była zgodna z mechanizmem działania leku, bez istotnych toksyczności narządowych. Testy genotoksyczności in vitro i in vivo nie wykazały mutagenności, a długoterminowe badania rakotwórczości nie potwierdziły zwiększonego ryzyka nowotworów. Wpływ na układy sercowo-naczyniowy, oddechowy i ośrodkowy układ nerwowy potwierdził selektywną blokadę receptorów beta-adrenergicznych, co jest zgodne z oczekiwanym działaniem farmakodynamicznym.
aberracja chromosomowa, badanie farmakologiczne, beta-adrenolityk, blokada receptorów beta, blokada receptorów beta-adrenergicznych, dawka terapeutyczna, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, fumaran bisoprololu, krążenie matczyno-płodowe, mutacja genowa, potencjał mutagenny, przepływ krwi w łożysku, resorpcja płodu, ryzyko nowotworu, selektywny beta-adrenolityk, toksyczność narządowa, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie DNA, wada rozwojowa, zagrożenie onkogenne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Isoptin 80 80 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa werapamilu wykazały dobrą tolerancję leku u zwierząt laboratoryjnych, w tym szczurów i psów rasy Beagle, przy dawkach od 10 mg/kg m.c. do 85 mg/kg m.c. Niepożądane efekty, takie jak bradykardia, zwolnienie przewodnictwa przedsionkowo-komorowego, obniżenie ciśnienia tętniczego oraz przerost dziąseł, pojawiały się jedynie przy dawkach toksycznych ≥60 mg/kg m.c. Badania teratogenności na królikach i szczurach (dawki do 60 mg/kg m.c.) nie wykazały działania teratogennego, choć dawki toksyczne (>60 mg/kg m.c.) powodowały embriotoksyczność i zwiększoną resorpcję płodów. W badaniach rozrodczych stosowano dawki do 180 mg/m²/dobę u królików i 360 mg/m²/dobę u szczurów (maksymalna dawka kliniczna u ludzi to 300 mg/m²), gdzie dawka zbliżona do klinicznej u szczurów wykazała toksyczność matczyną i letalność zarodka, a także opóźnienie rozwoju płodu. Nie ma jednak odpowiednich badań klinicznych dotyczących stosowania werapamilu u kobiet w ciąży.
aberracja chromosomalna, antagonista wapnia, bradykardia, ciśnienie tętnicze, dysfagia, działanie genotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, embriotoksyczność, niedociśnienie tętnicze, przerost dziąseł, przewodnictwo przedsionkowo-komorowe, resorpcja płodu, siostrzane chromatydy, szpik kostny, test Amesa, transformacja komórkowa, uszkodzenie materiału genetycznego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Borez 2,5 mg
Przedkliniczne badania bisoprololu fumaranu, substancji czynnej leku Borez w dawce 2,5 mg, potwierdzają akceptowalny profil bezpieczeństwa farmakologicznego. Standardowe testy farmakologiczne i toksykologiczne nie wykazały istotnych zagrożeń dla ludzi, w tym przy przewlekłym stosowaniu. Badania genotoksyczności nie ujawniły potencjału mutagennego, a analizy karcynogenności potwierdziły brak działania rakotwórczego, co jest kluczowe dla długoterminowej terapii beta-adrenolitykiem.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Bisoratio 5 5 mg
Przeprowadzone badania przedkliniczne bisoprololu fumaranu, substancji czynnej leku Bisoratio, potwierdziły typowy dla beta-adrenolityków profil bezpieczeństwa bez wykrycia niespodziewanych efektów toksycznych. Wśród obserwowanych działań farmakodynamicznych u zwierząt doświadczalnych odnotowano zmniejszenie apetytu oraz redukcję masy ciała, szczególnie u samic. W kontekście rozwoju płodowego, bisoprolol wykazał wpływ na przebieg ciąży, manifestujący się zwiększoną częstością resorpcji płodu, zmniejszoną masą urodzeniową potomstwa oraz opóźnionym rozwojem fizycznym młodych osobników. Mimo tych efektów, nie stwierdzono działania teratogennego nawet przy wysokich dawkach, co wskazuje na niski potencjał teratogenny substancji.
badanie przedkliniczne, bisoprolol fumaran, działanie teratogenne, efekt farmakodynamiczny, implantacja, lek beta-adrenolityczny, potencjał genotoksyczny, potencjał genotoksyczny i rakotwórczy, potencjał teratogenny, profil bezpieczeństwa, resorpcja płodu, rozwój embrionalny, toksyczność wielokrotnego podania, wada wrodzona, właściwości kancerogenne, właściwości mutagenne, właściwości rakotwórcze - Leksykon substancji czynnych
Deksametazon – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania toksyczności deksametazonu wykazały niską toksyczność ostrą, z LD50 po jednorazowym podaniu doustnym wynoszącym 16 g/kg u myszy i >3 g/kg u szczurów, a po podaniu podskórnym odpowiednio >700 mg/kg i około 120 mg/kg. Długotrwałe stosowanie dawek powyżej 1,5 mg/dobę wiąże się z typowymi działaniami niepożądanymi glikokortykosteroidów, w tym immunosupresją i zaburzeniami osi podwzgórzowo-przysadkowo-nadnerczowej. Badania miejscowego podawania kropli do oczu u królików wykazały działania ogólnoustrojowe charakterystyczne dla kortykosteroidów, jednak przy dawkach znacznie przekraczających ekspozycję kliniczną. Nie stwierdzono istotnych właściwości genotoksycznych, choć w testach in vitro i in vivo wykazano działanie klastogenne i indukcję siostrzanej wymiany chromatyd (SCE) w stężeniach 10-100 μg/ml, przekraczających dawki stosowane klinicznie. Brak jest danych dotyczących rakotwórczości, jednak glikokortykosteroidy mogą potencjalnie nasilać działanie rakotwórcze innych substancji.
działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie ototoksyczne, działanie rakotwórcze, hamowanie wzrostu wewnątrzmacicznego, immunosupresja hormonalna, martwica cewek nerkowych, oś podwzgórzowo-przysadkowo-nadnerczowa, potencjał genotoksyczny i rakotwórczy, przerost wątroby, przewidywane stężenie środowiskowe, resorpcja płodu, równowaga glikokortykosteroidowa, rozszczep podniebienia, siostrzana wymiana chromatyd, test mikrojądrowy, toksyczność nerkowa, toksyczność okołoporodowa, toksyczność ostra, toksyczność ostra i przewlekła, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, wady ośrodkowego układu nerwowego, wpływ na rozrodczość, wydzielanie gonadotropin, zanik kory nadnerczy, zapalenie kłębuszków nerkowych - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Concor 10 10 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa bisoprololu fumaranu, substancji czynnej preparatów Concor 5 i Concor 10, obejmowały kompleksową ocenę farmakologii bezpieczeństwa, toksyczności po podaniu jednorazowym i wielokrotnym, genotoksyczności, mutagenności oraz potencjalnego działania rakotwórczego. Wyniki nie wskazują na szczególne zagrożenia dla pacjentów przy stosowaniu leku zgodnie z zaleceniami. Profil bezpieczeństwa bisoprololu jest zgodny z charakterystyką beta-adrenolityków, nie wykazując działania mutagennego, genotoksycznego ani kancerogennego. Badania toksyczności nie ujawniły specyficznych zagrożeń, a ocena wpływu na rozrodczość potwierdziła brak negatywnego wpływu na płodność i ogólny wynik rozmnażania zwierząt laboratoryjnych.
badanie toksykologiczne, beta-adrenolityk, bisoprololu fumaran, dawka terapeutyczna, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, farmakologia bezpieczeństwa, genotoksyczność, kancerogeneza, mutagenność, potencjał genotoksyczny, potencjał mutagenny, potencjalne działanie rakotwórcze, resorpcja płodu, toksyczność po podaniu jednorazowym, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, toksyczny wpływ na rozrodczość, wada wrodzona - Leksykon substancji czynnych
Chlorek benzalkoniowy – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Chlorek benzalkoniowy wykazuje akceptowalny profil bezpieczeństwa przy stosowaniu w stężeniach terapeutycznych obecnych w zarejestrowanych produktach leczniczych. W badaniach przedklinicznych dawka letalna (DL50) po podaniu doustnym u myszy wynosiła 467,7 mg/kg u samic oraz 806 mg/kg u samców. Miejscowe podrażnienia skóry i błon śluzowych, zwłaszcza nosa, są możliwe, zwłaszcza przy wyższych dawkach (np. 50 mg u królików powodowało umiarkowane podrażnienie). Szczególnie istotne jest toksyczne działanie na nabłonek rzęskowy błony śluzowej nosa, obejmujące unieruchomienie rzęsek i zmiany histopatologiczne, co wymaga ostrożności przy długotrwałym stosowaniu donosowym. Dane dotyczące genotoksyczności są niespójne – wykazano uszkodzenia DNA w niektórych testach in vitro przy wysokich stężeniach (np. 1 mg/l), jednak test Amesa i badania mutagenności u bakterii nie potwierdziły działania mutagennego.
błona śluzowa nosa, dawka letalna, działanie mutagenne, działanie przeciwbakteryjne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, kancerogenność, mutagenność, nabłonek rzęskowy, podrażnienie błony śluzowej, profil bezpieczeństwa, resorpcja płodu, stężenie terapeutyczne, test mikrojądrowy, test wymiany chromatyd siostrzanych, toksyczność ostra, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność zarodkowa, tolerancja miejscowa, unieruchomienie rzęsek, zmiana histopatologiczna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Concor Cor 10 10 mg
Przedkliniczne badania bisoprololu fumaranu, substancji czynnej preparatu Concor Cor, wykazały korzystny profil bezpieczeństwa farmakologicznego i toksykologicznego. Ocena toksyczności ostrej i przewlekłej nie ujawniła istotnego zagrożenia dla człowieka. Badania genotoksyczności i mutagenności potwierdziły brak właściwości genotoksycznych i mutagennych, a także nie wykazano działania rakotwórczego, co jest kluczowe dla długoterminowego stosowania leku.
Analizy wpływu bisoprololu na rozrodczość wykazały brak negatywnego wpływu na płodność i ogólny wynik rozmnażania u zwierząt doświadczalnych. Jednak podawanie wysokich dawek bisoprololu ciężarnym zwierzętom wiązało się z toksycznością matczyną (zmniejszone przyjmowanie pokarmu, redukcja masy ciała) oraz toksycznością zarodkowo-płodową, obejmującą zwiększone ryzyko resorpcji płodów, zmniejszoną masę urodzeniową potomstwa oraz opóźnienie fizycznego rozwoju. Pomimo tych efektów nie stwierdzono działania teratogennego, co wskazuje na brak wpływu bisoprololu na powstawanie wad rozwojowych.
badanie farmakologiczne, badanie przedkliniczne, beta-adrenolityk, bisoprolol fumaran, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, mutagenność, płodność, profil bezpieczeństwa leku, resorpcja płodu, toksyczność matczyna, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność zarodkowo-płodowa, wada rozwojowa - Leksykon substancji czynnych
Norgestymat – Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Norgestymat, będący składnikiem preparatu Elin (250 µg norgestymatu i 35 µg etynyloestradiolu), jest progestagenem o udokumentowanym działaniu przeciwowulacyjnym, stosowanym w antykoncepcji hormonalnej. Produkt jest bezwzględnie przeciwwskazany w ciąży, a w przypadku podejrzenia ciąży u pacjentki należy ją potwierdzić przed zaprzestaniem stosowania. W okresie połogu stosowanie Elin wiąże się ze zwiększonym ryzykiem żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej, co wymaga szczególnej uwagi i odpowiedniego poinformowania pacjentki. Norgestymat i jego metabolity przenikają do mleka matki, dlatego stosowanie złożonych doustnych środków antykoncepcyjnych zawierających tę substancję jest przeciwwskazane u kobiet karmiących piersią do 6 tygodni po porodzie. W okresie od 6. tygodnia do 6. miesiąca po porodzie stosowanie preparatu wymaga uzasadnienia klinicznego, z uwzględnieniem bilansu korzyści i ryzyka dla dziecka.
antykoncepcja hormonalna, działanie progestagenne, działanie przeciwowulacyjne, hamowanie owulacji, laktacja, norgestymat i etynyloestradiol, płodność kobiety, połóg, progestagen, przenikanie do mleka matki, przerost endometrium, resorpcja płodu, steroidy antykoncepcyjne, zagnieżdżenie komórki jajowej, zahamowanie płodności, złożone doustne środki antykoncepcyjne, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Blocard 10 mg
Przedkliniczne badania bisoprololu fumaranu, substancji czynnej leku Blocard, wykazały korzystny profil bezpieczeństwa bez specyficznych zagrożeń dla ludzi. Ocena toksyczności ostrej i przewlekłej w modelach zwierzęcych nie ujawniła istotnych klinicznie zagrożeń, potwierdzając bezpieczeństwo stosowania zarówno w terapii krótkoterminowej, jak i długoterminowej. Badania genotoksyczności i mutagenności nie wykazały potencjału do uszkodzeń DNA ani mutacji, a analizy rakotwórczości potwierdziły brak karcynogennego działania bisoprololu. Ponadto, badania wpływu na rozrodczość nie wykazały negatywnego wpływu na płodność ani parametry rozmnażania, co wskazuje na bezpieczeństwo w tym aspekcie.
badanie farmakologiczne, beta-adrenolityk, bisoprolol fumaran, dane przedkliniczne, duża dawka, działanie teratogenne, genotoksyczność, indukcja mutacji, mutagenność, potencjał rakotwórczy, resorpcja płodu, toksyczność ostra i przewlekła, toksyczny wpływ na rozrodczość, uszkodzenie materiału genetycznego, wpływ karcynogenny - Leksykon substancji czynnych
Terazosyna – Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Terazosyna, będąca alfa-adrenolitykiem, wymaga szczególnej ostrożności w stosowaniu u kobiet w wieku rozrodczym, zwłaszcza planujących ciążę. Brak jest danych klinicznych dotyczących wpływu terazosyny na płodność u ludzi, a bezpieczeństwo jej stosowania w ciąży nie zostało potwierdzone w kontrolowanych badaniach klinicznych. Badania na zwierzętach wykazały brak działania teratogennego przy dawkach do 1330-krotności (szczury) i 165-krotności (króliki) maksymalnej zalecanej dawki u ludzi, jednak przy tych wysokich dawkach obserwowano resorpcje płodów oraz zmiany w rozwoju płodów, prawdopodobnie wtórne do toksyczności u samic. Ponadto terazosyna może wydłużać czas trwania ciąży oraz hamować akcję porodową, co wymaga monitorowania w ostatnim trymestrze.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Lexotan 6 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne bromazepamu, substancji czynnej leku Lexotan, wykazały brak działania kancerogennego oraz genotoksycznego zarówno in vitro, jak i in vivo. Badania na szczurach potwierdziły, że bromazepam nie wpływa negatywnie na płodność ani na parametry reprodukcyjne. W badaniach teratologicznych nie stwierdzono działania teratogennego nawet przy bardzo wysokich dawkach do 125 mg/kg mc./dobę, co wskazuje na niski potencjał do wywoływania wad rozwojowych. Wyniki te potwierdzają korzystny profil bezpieczeństwa bromazepamu w kontekście długotrwałego stosowania oraz wpływu na materiał genetyczny.
badanie in vitro, badanie in vivo, badanie toksykologiczne, bromazepam, dawka terapeutyczna, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, embriotoksyczność, genotoksyczność, kancerogenność, martwy płód, płodność, poronienie spontaniczne, resorpcja płodu, rozwój prenatalny, śmiertelność płodów, teratogenność, toksyczność, wady rozwojowe - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Efavirenz + Emtricitabine + Tenofovir disoproxil Aurovitas 600 mg + 200 mg + 245 mg
Produkt leczniczy Efavirenz + Emtricitabine + Tenofovir disoproxil Aurovitas wykazuje profil bezpieczeństwa potwierdzony szerokimi badaniami przedklinicznymi. Efawirenz w dawkach powodujących około 2-krotnie wyższą AUC niż u ludzi wywoływał odwracalne przerosty dróg żółciowych u małp cynomolgus oraz zwłóknienie u szczurów, a przy 4-13-krotnym wzroście AUC obserwowano przemijające drgawki. Nie stwierdzono działania mutagennego ani klastogennego, jednak u samic myszy zaobserwowano zwiększoną częstość nowotworów wątroby i płuc, co nie wystąpiło u samców ani innych gatunków. W badaniach rozrodczości efawirenz indukował resorpcję płodu u szczurów, a u małp cynomolgus w dawkach odpowiadających stężeniom terapeutycznym u ludzi odnotowano wady rozwojowe, takie jak bezmózgowie, mikroftalmia i rozszczep podniebienia.
bezmózgowie, efawirenz, emtrycytabina, gęstość mineralna kości, guz dwunastnicy, klastogenność, małpa cynomolgus, mikroftalmia, mutagenność, nefrotoksyczność, resorpcja płodu, rozmiękanie kości, rozszczep podniebienia, spontaniczna synteza DNA, tenofowir dizoproksyl, test Amesa, test na chłoniaku mysim, toksyczność okołoporodowa, toksyczność reprodukcyjna, wskaźnik żywotności, zwłóknienie dróg żółciowych - Leksykon substancji czynnych
Dimenhydramina – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Dimenhydramina wykazuje akceptowalny profil bezpieczeństwa potwierdzony licznymi badaniami przedklinicznymi, w tym konwencjonalnymi testami toksyczności po podaniu wielokrotnym, które nie wykazały istotnego ryzyka dla człowieka. Badania genotoksyczności i rakotwórczości nie potwierdziły potencjału mutagennego ani kancerogennego dimenhydraminy. Ponadto, ocena wpływu na płodność oraz rozwój zarodka i płodu nie wskazuje na szczególne zagrożenia, podobnie jak badania toksyczności reprodukcyjnej. W przypadku preparatów zawierających dimenhydraminę, takich jak Aviomarin czy Aviorexan (połączenie z kofeiną), dostępne dane nie sugerują istotnych zagrożeń przy stosowaniu zgodnie z zaleceniami. Kofeina, mimo obserwacji drgawek u gryzoni po dużych dawkach, nie wykazuje działania mutagennego ani onkogennego, a jej potencjalne teratogenne efekty nie mają znaczenia klinicznego u wcześniaków.
badanie farmakologiczne, badanie niekliniczne, badanie przedkliniczne, badanie toksyczności, cynaryzyna, dawka terapeutyczna, dimenhydramina, drgawki, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, kofeina, masa urodzeniowa, mutagenność, płodność, potencjał mutagenny, profil bezpieczeństwa, receptor adenozyny, resorpcja płodu, rozwój zarodka, toksyczność, toksyczny wpływ na rozród - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Fyremadel 0,25 mg/0,5 ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa octanu ganireliksu, substancji czynnej Fyremadel, nie wykazały istotnych zagrożeń dla organizmu ludzkiego. Konwencjonalne testy farmakologiczne potwierdziły brak niepokojących działań niepożądanych związanych z antagonistycznym działaniem ganireliksu na hormon uwalniający gonadotropinę (GnRH). Wielokrotne podawanie leku w dawkach do 10 µg/kg/dobę u szczurów oraz do 50 µg/kg/dobę u królików nie ujawniło istotnej toksyczności ani efektów kumulacyjnych. Badania genotoksyczności nie wykazały mutagennego ani genotoksycznego potencjału, co potwierdza bezpieczeństwo genetyczne stosowania leku.
antagonista receptora, badania farmakologiczne, badania przedkliniczne, działanie niepożądane, działanie teratogenne, endogenny GnRH, Fyremadel, ganireliks, genotoksyczność, hormon uwalniający gonadotropinę, octan ganireliksu, organogeneza, potencjał mutagenny, resorpcja płodu, syntetyczny dekapeptyd, toksyczność - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Sobycor 5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa bisoprololu fumaranu, substancji czynnej leku Sobycor, obejmowały ocenę farmakologiczną, toksyczność po podaniu wielokrotnym, genotoksyczność oraz potencjał rakotwórczy. Wyniki nie wskazały na szczególne zagrożenia dla człowieka przy stosowaniu zgodnym z zaleceniami. W badaniach na zwierzętach ciężarnych wykazano toksyczność reprodukcyjną przy dużych dawkach, objawiającą się zmniejszonym przyjmowaniem pokarmu, obniżonym przyrostem masy ciała, zwiększonym ryzykiem resorpcji płodów, zmniejszoną masą urodzeniową potomstwa oraz opóźnionym rozwojem fizycznym młodych. Istotne jest jednak, że bisoprolol nie wykazywał działania teratogennego, co ma znaczenie przy ocenie bezpieczeństwa stosowania u kobiet w wieku rozrodczym.
aberracja chromosomowa, badanie przedkliniczne, beta-adrenolityk, bisoprolol fumaran, działanie farmakodynamiczne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, efekt toksyczny, genotoksyczność, karcynogeneza, mutacja genowa, profil bezpieczeństwa, resorpcja płodu, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie DNA, wada rozwojowa - Leksykon substancji czynnych
Mykofenolan mofetylu – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Mykofenolan mofetylu, stosowany w immunosupresji, wykazuje brak działania rakotwórczego w badaniach przedklinicznych przy ekspozycji 2-3-krotnie wyższej niż u pacjentów po przeszczepieniu nerki (2 g/dobę) oraz 1,3-2-krotnie wyższej niż u pacjentów po przeszczepieniu serca (3 g/dobę). Testy genotoksyczności wskazały na zdolność do wywoływania aberracji chromosomalnych in vitro i in vivo, co jest powiązane z mechanizmem hamowania syntezy nukleotydów, jednak nie stwierdzono mutagenności w innych testach genowych. W badaniach na szczurach nie zaobserwowano wpływu na płodność samców przy dawkach do 20 mg/kg m.c./dobę (ekspozycja 2-3× wyższa niż kliniczna), natomiast u samic dawka 4,5 mg/kg m.c./dobę (ekspozycja 0,3-0,5× klinicznej) powodowała wady wrodzone potomstwa, takie jak brak oczu, brak żuchwy i wodogłowie, bez toksyczności u matek.
aberracja chromosomalna, działanie genotoksyczne, ektopia serca, hamowanie syntezy nukleotydów, leczenie immunosupresyjne, mutacja genowa, mykofenolan mofetylu, płodność samców, płodność samic, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, przepuklina pępkowa, przepuklina przeponowa, przeszczepienie nerki, przeszczepienie serca, resorpcja płodu, szpik kostny, teratogenność, test mikrojąderkowy, toksyczność narządowa, układ chłonny, układ krwiotwórczy, wada układu sercowo-naczyniowego, wada wrodzona, wodogłowie, wrodzony brak oczu, wrodzony brak żuchwy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Hytrin 2 mg
Przedkliniczne badania farmakologiczne terazosyny, substancji czynnej leku Hytrin, nie wykazały istotnego ryzyka dla człowieka przy stosowaniu terapeutycznym. Testy mutagenności in vitro i in vivo nie potwierdziły działania genotoksycznego. W badaniach na szczurach, przy podawaniu dawek 20-30-krotnie przekraczających maksymalną dawkę zalecaną u ludzi, zaobserwowano zmniejszenie płodności oraz atrofia jąder. Działania toksyczne na reprodukcję, takie jak resorpcje płodów, zmniejszenie masy ciała płodów, nadliczbowe żebra oraz obniżona przeżywalność pourodzeniowa, wystąpiły przy dawkach 60-280 razy wyższych niż u ludzi.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Bibloc 5 mg
Bisoprolol fumaran, substancja czynna leku Bibloc, wykazuje profil bezpieczeństwa typowy dla beta-adrenolityków, potwierdzony szeroko zakrojonymi badaniami przedklinicznymi. Badania farmakologiczne i toksykologiczne nie wykazały istotnych zagrożeń przy stosowaniu dawek terapeutycznych, a negatywne efekty pojawiały się jedynie przy dawkach znacznie przekraczających kliniczne. Testy genotoksyczności in vitro i in vivo nie potwierdziły mutagenności, a badania długoterminowe nie wskazały na ryzyko onkogenezy, co potwierdza brak działania genotoksycznego i rakotwórczego bisoprololu fumaranu.
- Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Retrovir 100 mg
Zydowudyna (Retrovir) stosowana u kobiet ciężarnych zakażonych HIV wykazuje istotne działanie profilaktyczne w redukcji wertykalnej transmisji wirusa, zmniejszając ryzyko przeniesienia zakażenia z matki na płód o około 70%. Terapia rozpoczynana jest między 14. a 34. tygodniem ciąży, a noworodki otrzymują lek do 6. tygodnia życia. W badaniu podstawowym liczba komórek CD4 u leczonych kobiet mieściła się w zakresie 200-1818/mm³ (mediana 560/mm³). Dane z rejestru Antiretroviral Pregnancy Registry (ponad 13 000 przypadków) nie wykazały zwiększonego ryzyka ciężkich wad wrodzonych, jednak bezpieczeństwo stosowania zydowudyny w ciąży nie zostało w pełni potwierdzone w kontrolowanych badaniach klinicznych. Stosowanie leku powinno być rozważane wyłącznie, gdy korzyści terapeutyczne przewyższają potencjalne ryzyko dla płodu.
dawka śmiertelna, działanie teratogenne, kancerogenność, komórki CD4, lek przeciwretrowirusowy, organogeneza, przeniesienie zakażenia HIV, resorpcja płodu, Retrovir, stężenie leku, terapia przeciwretrowirusowa, toksyczność ciążowa, transmisja wertykalna, trifosforan zydowudyny, wada wrodzona, wertykalna transmisja HIV, zakażenie HIV, zydowudyna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – RABADA 10 mg + 5 mg
Produkt leczniczy RABADA zawiera bisoprolol (w postaci fumaranu) oraz ramipryl, których badania przedkliniczne potwierdzają korzystny profil bezpieczeństwa. Bisoprolol nie wykazuje działania teratogennego, choć w wysokich dawkach u ciężarnych samic zwierząt obserwowano toksyczne efekty, takie jak zmniejszone przyjmowanie pokarmu, redukcja masy ciała, zwiększona resorpcja płodu, obniżona masa urodzeniowa potomstwa oraz opóźniony rozwój fizyczny. Ramipryl cechuje się niską toksycznością ostrą, a dawki tolerowane u zwierząt to: szczury 2,0 mg/kg/dobę, psy 2,5 mg/kg/dobę oraz małpy 8,0 mg/kg/dobę. Wysokie dawki ramiprylu (250 mg/kg/dobę) u psów i małp powodowały powiększenie aparatu przykłębuszkowego, co jest efektem farmakodynamicznym leku jako inhibitora konwertazy angiotensyny.
aparat przykłębuszkowy, badanie mutagenności, badanie toksycznego wpływu, beta-adrenolityk, działanie teratogenne, działanie toksyczne, fumaran, inhibitor konwertazy angiotensyny, konwertaza angiotensyny, obraz krwi, płodność, poszerzenie miedniczki nerkowej, potencjał genotoksyczny, resorpcja płodu, stężenie elektrolitów w osoczu, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność przewlekła, uszkodzenie nerek, wada rozwojowa płodu, właściwość genotoksyczna, właściwość mutagenna, właściwość teratogenna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Concor Cor 3,75 3,75 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa bisoprololu fumaranu, substancji czynnej Concor Cor, obejmowały ocenę toksyczności ostrej i przewlekłej, potencjału genotoksycznego oraz kancerogennego. Wyniki wskazują na brak istotnego ryzyka dla człowieka przy stosowaniu dawek terapeutycznych. Testy genotoksyczności nie wykazały mutagenności ani uszkodzeń chromosomów, a badania długoterminowe nie potwierdziły działania rakotwórczego. Profil bezpieczeństwa bisoprololu jest zgodny z charakterystyką beta-adrenolityków, co potwierdza jego bezpieczeństwo w terapii przewlekłej, zwłaszcza u pacjentów z chorobami układu sercowo-naczyniowego.
badanie genotoksyczności, badanie kancerogenezy, badanie mutagenności, badanie toksykologiczne, beta-adrenolityk, bisoprolol fumaran, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, mutacja genowa, mutagenność, niewydolność serca, potencjał onkogenny, potencjał rakotwórczy, resorpcja płodu, schorzenie kardiologiczne, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność rozrodcza, uszkodzenie chromosomu, wada wrodzona, wpływ na rozrodczość - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – BisoHEXAL 10 10 mg
Przedkliniczne badania bisoprololu fumaranu, substancji czynnej produktu BisoHEXAL 10, potwierdziły jego korzystny profil bezpieczeństwa. Kompleksowe analizy farmakologiczne nie wykazały istotnych zagrożeń dla układu sercowo-naczyniowego, oddechowego oraz ośrodkowego układu nerwowego. Badania toksyczności po wielokrotnym podaniu nie ujawniły toksyczności narządowej ani innych poważnych efektów niepożądanych. Testy genotoksyczności in vitro i in vivo wykluczyły potencjał mutagenny i uszkodzenia chromosomów, a długoterminowe badania karcynogenności na modelach zwierzęcych nie wykazały zwiększonego ryzyka nowotworów.
badanie genotoksyczności, beta-adrenolityk, bisoprolol, bisoprolol fumaran, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, karcynogeneza, mutacja genetyczna, organogeneza, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał genotoksyczny, resorpcja płodu, toksyczność po wielokrotnym podaniu, toksyczność reprodukcyjna, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie chromosomu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Prestilol 5 mg + 5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa produktu Prestilol, zawierającego bisoprolol fumaran (5 mg) oraz peryndopryl z argininą (5 mg), wykazały brak istotnych zagrożeń dla człowieka. Bisoprolol nie wykazywał działania teratogennego ani negatywnego wpływu na płodność, choć w wysokich dawkach obserwowano toksyczne efekty u samic ciężarnych (zmniejszenie przyjmowania pokarmu, redukcja masy ciała), zwiększoną resorpcję płodów oraz opóźnienie rozwoju potomstwa. Badania toksyczności przewlekłej peryndoprylu wskazały na odwracalne uszkodzenia nerek u szczurów i małp, brak mutagenności oraz brak działania embriotoksycznego i teratogennego. Niemniej, jako inhibitor ACE, peryndopryl może powodować opóźnienie rozwoju płodu, prowadzące do śmierci płodu, wad rozwojowych (w tym uszkodzeń nerek) oraz zwiększonej śmiertelności przed- i pourodzeniowej u zwierząt doświadczalnych.
badania toksykologiczne, badanie in vitro, badanie in vivo, badanie rakotwórczości, bisoprolol fumaran, działanie embriotoksyczne, działanie kancerogenne, działanie mutagenne, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, działanie toksyczne, farmakologia bezpieczeństwa, genotoksyczność, inhibitor ACE, lek beta-adrenolityczny, peryndopryl z argininą, Prestilol, resorpcja płodu, toksyczność przewlekła, toksyczny wpływ, uszkodzenie nerek, wada rozwojowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Piramil Biso 10 mg + 5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa substancji czynnych produktu leczniczego Piramil Biso, zawierającego ramipryl i bisoprolol, wykazały brak istotnych zagrożeń toksycznych przy stosowaniu wielokrotnym. Bisoprolol nie wykazywał działania teratogennego ani negatywnego wpływu na płodność, jednak w wysokich dawkach obserwowano toksyczność u ciężarnych samic oraz niekorzystne efekty na zarodki i płody, takie jak zwiększona resorpcja płodu, zmniejszenie masy urodzeniowej i opóźnienie rozwoju fizycznego. Ramipryl wykazywał dobrą tolerancję przy dawkach dobowych do 2 mg/kg u szczurów, 2,5 mg/kg u psów oraz 8 mg/kg u małp, choć u bardzo młodych szczurów pojedyncza dawka powodowała nieodwracalne uszkodzenie nerek. W badaniach przewlekłych u zwierząt zaobserwowano zaburzenia równowagi elektrolitowej i zmiany hematologiczne, a także powiększenie aparatu przykłębuszkowego przy dawkach 250 mg/kg u psów i małp, co jest efektem farmakodynamicznym działania inhibitora ACE.
aparat przykłębuszkowy, bisoprolol, działanie karcynogenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, inhibitor konwertazy angiotensyny, piramil biso, poszerzenie miedniczek nerkowych, potencjał genotoksyczny, profil bezpieczeństwa, ramipryl, resorpcja płodu, ryzyko środowiskowe, substancja genotoksyczna, toksyczność ostra i przewlekła, toksyczny wpływ na reprodukcję, uszkodzenie nerek, wada rozwojowa, właściwości mutagenne, właściwości teratogenne, zaburzenia elektrolitowe