Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Dimenhydramina

Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania dimenhydraminy

Dimenhydramina jest substancją czynną wykorzystywaną w lecznictwie, której bezpieczeństwo zostało poddane licznym badaniom przedklinicznym. Na podstawie dostępnych danych można stwierdzić, że dimenhydramina charakteryzuje się akceptowalnym profilem bezpieczeństwa w kontekście badań przedklinicznych.^{1 2}

Badania toksyczności

Konwencjonalne badania toksyczności po podaniu wielokrotnym dawek dimenhydraminy nie wykazały szczególnego zagrożenia dla człowieka. Przeprowadzono kompleksowe badania farmakologiczne oceniające bezpieczeństwo stosowania tej substancji, które nie ujawniły istotnych zagrożeń przy stosowaniu w zalecanych dawkach terapeutycznych.³ W przypadku produktu Aviomarin, dostępne w piśmiennictwie przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania dimenhydraminy nie zawierają informacji, które miałyby istotne znaczenie dla zalecanego dawkowania oraz stosowania leku.⁴

Genotoksyczność i rakotwórczość

Badania genotoksyczności dimenhydraminy nie wykazały potencjału mutagennego. Podobnie, badania nad potencjalnym działaniem rakotwórczym tej substancji nie ujawniły szczególnego zagrożenia dla człowieka.⁵ Należy jednak zauważyć, że w przypadku połączenia dimenhydraminy z cynaryzyną (jak w produktach Arlevert, Artigo i Symtiver), potencjalne działanie genotoksyczne i rakotwórcze takiego połączenia nie zostało całkowicie ocenione.^{6 7 8}

Wpływ na płodność i rozwój potomstwa

Badania przedkliniczne oceniające wpływ dimenhydraminy na płodność oraz rozwój zarodka i płodu nie wykazały szczególnego zagrożenia dla człowieka.^{9 10} Badania toksycznego wpływu na rozród i rozwój potomstwa również nie ujawniły istotnych niepokojących sygnałów bezpieczeństwa.¹¹

Badania toksyczności łącznego podania dimenhydraminy z innymi substancjami

Połączenie dimenhydraminy z cynaryzyną

W przypadku połączenia dimenhydraminy z cynaryzyną (produkty Arlevert, Artigo i Symtiver), konwencjonalne badania toksyczności po podaniu wielokrotnym dawek obu substancji łącznie nie ujawniły szczególnego zagrożenia dla człowieka.^{12 13 14}

Warto jednak odnotować, że w jednym z badań prowadzonych na szczurach, cynaryzyna (a nie dimenhydramina) wpłynęła na zmniejszenie wielkości miotów, zwiększenie liczby resorpcji płodów i zmniejszenie masy urodzeniowej.^{15 16 17}

Połączenie dimenhydraminy z kofeiną

W przypadku produktu Aviorexan, zawierającego połączenie dimenhydraminy z kofeiną, dostępne w piśmiennictwie przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania dimenhydraminy nie zawierają informacji, które miałyby znaczenie dla zalecanego dawkowania oraz stosowania leku.¹⁸ Natomiast badania niekliniczne dotyczące kofeiny nie ujawniły żadnego dużego ryzyka dla człowieka na podstawie badań toksyczności po podaniu wielokrotnym.¹⁹

W badaniach na gryzoniach po podaniu dużych dawek kofeiny obserwowano drgawki. Ponadto, podanie dawek terapeutycznych powodowało zmiany w zachowaniu u noworodków szczurów, najprawdopodobniej w wyniku zwiększenia ekspresji receptora adenozyny, które utrzymywało się do wieku dorosłego.²⁰

W zakresie badań mutagenności i onkogenności, wykazano, że kofeina nie wywiera działania mutagennego ani onkogennego.²¹ Możliwe działania teratogenne i wpływ na reprodukcję obserwowane u zwierząt nie mają znaczenia dla wskazania do stosowania kofeiny u niemowląt urodzonych przedwcześnie.²²

Podsumowanie danych przedklinicznych

Na podstawie dostępnych danych z badań przedklinicznych, dimenhydramina wykazuje akceptowalny profil bezpieczeństwa. Konwencjonalne badania farmakologiczne dotyczące bezpieczeństwa, badania toksyczności po podaniu wielokrotnym, genotoksyczności, rakotwórczości oraz toksycznego wpływu na rozród i rozwój potomstwa nie ujawniają szczególnego zagrożenia dla człowieka.^{23 24}

W przypadku połączeń dimenhydraminy z innymi substancjami, jak cynaryzyna, należy zauważyć, że potencjalne działanie genotoksyczne i rakotwórcze takiego połączenia nie zostało całkowicie ocenione, mimo że dostępne badania nie wskazują na szczególne zagrożenia.^{25 26}