parestezja
Parestezja to zaburzenie czucia objawiające się nieprawidłowymi doznaniami sensorycznymi, takimi jak mrowienie, drętwienie, pieczenie czy uczucie „chodzenia mrówek” po skórze. Występuje bez wyraźnego bodźca zewnętrznego i dotyczy najczęściej kończyn, choć może pojawić się w każdej części ciała.
Z perspektywy patofizjologicznej parestezje powstają wskutek nieprawidłowej aktywności nerwów czuciowych lub ośrodkowego układu nerwowego. Mogą mieć charakter przejściowy (np. po ucisku nerwu) lub przewlekły, sugerujący obecność poważniejszej patologii neurologicznej.
Najczęstsze przyczyny parestezji obejmują neuropatie obwodowe (cukrzycowa, alkoholowa), zespoły uciskowe nerwów (zespół cieśni nadgarstka), choroby demielinizacyjne (stwardnienie rozsiane), zaburzenia metaboliczne, niedobory witamin z grupy B, uszkodzenia rdzenia kręgowego oraz choroby naczyniowe mózgu. Diagnostyka wymaga dokładnego wywiadu, badania neurologicznego, często badań elektrofizjologicznych oraz obrazowych.
Leczenie parestezji zależy od przyczyny podstawowej. Może obejmować terapię choroby pierwotnej, fizjoterapię, farmakoterapię (leki przeciwdrgawkowe, przeciwdepresyjne, suplementację witamin) oraz zabiegi chirurgiczne w przypadku zespołów uciskowych. Występowanie parestezji wymaga diagnostyki różnicowej, gdyż może być wczesnym objawem poważnych chorób neurologicznych.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Thiogamma 600 mg
Thiogamma w dawce 600 mg kwasu tioktynowego (Acidum thiocticum) w postaci tabletek powlekanych jest wskazana do leczenia zaburzeń czucia związanych z polineuropatią cukrzycową, jednym z najczęstszych powikłań neurologicznych cukrzycy. Kwas tioktynowy wykazuje działanie neuroprotekcyjne i przeciwutleniające, co pozwala na skuteczne łagodzenie objawów takich jak parestezje, dysestezje, uczucie palenia, bóle neuropatyczne oraz osłabienie czucia dotyku, temperatury i wibracji. Preparat jest szczególnie zalecany u pacjentów z długotrwałą cukrzycą typu 1 lub 2, u których polineuropatia ma umiarkowany do ciężkiego przebieg i znacząco obniża komfort życia.
ból neuropatyczny, cukrzyca typu 1, cukrzyca typu 2, diagnostyka neurologiczna, drętwienie kończyn, dysestezja, działanie neuroprotekcyjne, działanie przeciwutleniające, kwas tioktynowy, neuropatia, nietolerancja laktozy, parestezja, polineuropatia cukrzycowa, polineuropatia obwodowa, powikłanie neurologiczne cukrzycy, uszkodzenie nerwów obwodowych, zaburzenie czucia, zaburzenie czucia dotyku, zaburzenie czuciowe - Leksykon leków
Przedawkowanie – Cefazolin Dali Pharma 2 g
Przedawkowanie cefazoliny, cefalosporynowego antybiotyku, manifestuje się objawami miejscowymi (ból, stan zapalny, zapalenie żyły w miejscu wstrzyknięcia) oraz ogólnoustrojowymi, głównie neurologicznymi, takimi jak układowe zawroty głowy, parestezje, ból głowy i drgawki. Szczególnie narażeni są pacjenci z upośledzoną funkcją nerek, u których eliminacja leku jest zaburzona, co zwiększa ryzyko toksycznych efektów i drgawek. W badaniach laboratoryjnych obserwuje się podwyższone stężenia kreatyniny i BUN, bilirubiny oraz enzymów wątrobowych, a także zmiany hematologiczne, takie jak dodatni test Coombsa, trombocytoza lub trombocytopenia, eozynofilia, leukopenia oraz wydłużony czas protrombinowy.
antybiotyk cefalosporynowy, azot mocznikowy we krwi, cefazolina, choroba nerek, czas protrombinowy, drgawka, enzym wątrobowy, eozynofilia, hemodializa z hemoperfuzją, lek przeciwdrgawkowy, leukopenia, ośrodkowy układ nerwowy, parestezja, podanie pozajelitowe, przedawkowanie produktu leczniczego, reakcja zapalna, stężenie bilirubiny, stężenie kreatyniny, test Coombsa, trombocytopenia, trombocytoza, układowy zawrót głowy, zaburzenie krzepnięcia, zaburzenie płytkowe, zapalenie ściany naczynia żylnego, zapalenie żyły - Leksykon leków
Działania niepożądane – Co-Prestarium 5 mg + 5 mg
Co-Prestarium, zawierający peryndopryl z argininą oraz amlodypinę, jest stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego, jednak jego profil bezpieczeństwa obejmuje liczne działania niepożądane wynikające z działania obu substancji czynnych. Najczęściej obserwowane objawy to obrzęki, zwłaszcza okołostawowe, zawroty głowy (zarówno ośrodkowe, jak i błędnikowe), bóle głowy, niedociśnienie tętnicze, kaszel suchy charakterystyczny dla inhibitorów ACE, zaburzenia widzenia (w tym podwójne widzenie), a także objawy ze strony przewodu pokarmowego, takie jak ból brzucha, nudności, wymioty i zmiany rytmu wypróżnień. Działania niepożądane mogą również obejmować zmęczenie, astenie, parestezje, zaburzenia smaku, kołatanie serca, flush, świąd, wysypki, obrzęk naczynioruchowy, kurcze mięśni oraz poważniejsze powikłania, takie jak ostra niewydolność nerek, zawał mięśnia sercowego, udar mózgu czy zespół Stevensa-Johnsona. Monitorowanie parametrów nerkowych, wątrobowych oraz elektrolitów (hiperkaliemia, hiponatremia) jest kluczowe, zwłaszcza u pacjentów z grup ryzyka, w tym osób starszych i z chorobami współistniejącymi.
agranulocytoza, amlodypina, astenia, bezsenność, ból brzucha, ból głowy, bradykardia, depresja, duszność, eozynofilia, eozynofilowe zapalenie płuc, hiperglikemia, hiperkaliemia, hipoglikemia, hiponatremia, inhibitor konwertazy angiotensyny, kaszel, kołatanie serca, kurcz mięśni, leukopenia, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, migotanie przedsionków, nadciśnienie tętnicze, nagłe zaczerwienienie, neuropatia obwodowa, niedociśnienie tętnicze, niedoczulica, niedokrwistość hemolityczna, niestrawność, niewydolność nerek, nudności, objaw Raynauda, obrzęk, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk Quinckego, obrzęk stawów, omdlenie, ośrodkowy układ nerwowy, ostra niewydolność nerek, parestezja, peryndopryl z argininą, podwójne widzenie, rumień wielopostaciowy, senność, skurcz oskrzeli, splątanie, świąd, szum uszny, tachykardia, tachykardia komorowa, trombocytopenia, udar mózgu, wykwit skórny, wymioty, wysypka, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia snu, zaburzenia widzenia, zapalenie błony śluzowej nosa, zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie naczyń, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawał mięśnia sercowego, zawrót głowy pochodzenia błędnikowego, zawroty głowy, zespół niewłaściwego wydzielania hormonu antydiuretycznego, zespół Stevensa-Johnsona, zmęczenie, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – MIGTAN 50 mg
MIGTAN, zawierający sumatryptan w dawkach 50 mg i 100 mg w formie tabletek powlekanych, jest stosowany w terapii migreny, jednak jego stosowanie wiąże się z ryzykiem wystąpienia licznych działań niepożądanych o różnej częstości i nasileniu. Do najczęstszych należą zawroty głowy, senność oraz zaburzenia czucia, takie jak parestezje i niedoczulica. Często obserwuje się także przemijające zwiększenie ciśnienia tętniczego, nagłe zaczerwienienie twarzy, duszność, nudności i wymioty, a także uczucie ciężkości i bóle mięśniowe. Wśród działań niepożądanych o nieznanej częstości występowania wymienia się napady drgawek, niedokrwienne zapalenie okrężnicy, reakcje nadwrażliwości, zaburzenia rytmu serca, a także poważne zaburzenia widzenia, w tym utratę widzenia, które mogą wymagać pilnej interwencji okulistycznej.
ból mięśniowy, ból stawowy, bradykardia, bursztynian, diplopia, duszność, dystonia, elektrokardiografia, kołatanie serca, migrena, mroczek, nadciśnienie tętnicze, napad drgawkowy, niedociśnienie, niedoczulica, niedokrwienie mięśnia sercowego, niedokrwienne zapalenie okrężnicy, oczopląs, parestezja, pokrzywka, skurcz tętnicy wieńcowej, sumatryptan, sztywność karku, tabletka powlekana, tachykardia, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie rytmu serca, zawał mięśnia sercowego, zespół Raynauda - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Sertralina Krka
Sertralina, jako selektywny inhibitor zwrotnego wychwytu serotoniny (SSRI), wymaga szczególnej ostrożności w stosowaniu ze względu na ryzyko wystąpienia zespołu serotoninowego oraz złośliwego zespołu neuroleptycznego, zwłaszcza przy jednoczesnym stosowaniu innych leków serotoninergicznych, takich jak inhibitory MAO, opioidy czy tryptany. U pacjentów z chorobami serca, hipokaliemią, hipomagnezemią, bradykardią lub dodatnim wywiadem rodzinnym dotyczącym wydłużenia odstępu QTc, sertralina może powodować wydłużenie QTc i torsade de pointes, co wymaga monitorowania. Ponadto, u pacjentów z historią manii, schizofrenii, padaczki lub ryzykiem samobójstw (szczególnie poniżej 25 roku życia) konieczna jest ścisła obserwacja kliniczna. U dzieci i młodzieży (6-17 lat) z zaburzeniami obsesyjno-kompulsyjnymi stosowanie sertraliny jest dopuszczalne, jednak wymaga monitorowania wzrostu, dojrzewania i rozwoju poznawczego. Ryzyko krwawień, w tym z przewodu pokarmowego i skórnych, jest zwiększone przy jednoczesnym stosowaniu leków wpływających na czynność płytek, takich jak antykoagulanty czy NLPZ.
akatyzja, antykoagulant, bradykardia, chromatografia gazowa, cukrzyca, częstoskurcz komorowy typu torsade de pointes, elektrowstrząsy, hipokaliemia, hipomania, hiponatremia, inhibitor MAO, jaskra z zamkniętym kątem przesączania, krwotok poporodowy, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwpsychotyczny, mania, marskość wątroby, napad padaczkowy, nieprawidłowe krwawienie, niesteroidowy lek przeciwzapalny, parestezja, płytki krwi, schizofrenia, selektywny inhibitor zwrotnego wychwytu serotoniny, spektrometria mas, wybroczyna, wydłużenie odstępu QTc, zaburzenie czynności seksualnych, zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne, zespół niewłaściwego wydzielania hormonu antydiuretycznego, zespół serotoninowy, złośliwy zespół neuroleptyczny - Leksykon leków
Działania niepożądane – Permetryna Scabinol 40 mg/g
Permetryna Scabinol (40 mg/g, żel) stosowana w leczeniu świerzbu może wywoływać działania niepożądane głównie o charakterze łagodnym i przemijającym. Najczęściej obserwowane są reakcje skórne, takie jak wysypka, świąd, rumień, wyprysk oraz złuszczanie się skóry, które występują często (≥1/100 do <1/10). Parestezje skórne (pieczenie, kłucie, mrowienie) również pojawiają się często i są zwykle przemijające. Rzadziej notuje się hipopigmentację skóry i zapalenie mieszków włosowych (bardzo rzadko, <1/10 000). U pacjentów z ciężkim zakażeniem świerzbowcem dolegliwości skórne mogą utrzymywać się do 2-4 tygodni po zakończeniu terapii, co jest wynikiem reakcji alergicznej na martwe świerzbowce, a nie nieskuteczności leczenia.
biegunka, duszność, dyskomfort skórny, działanie niepożądane, hipopigmentacja, kontaktowe zapalenie skóry, nudność, parestezja, parestezje, permetryna, podrażnienie skóry, pokrzywka, produkt leczniczy, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości, rumień, świerzb, świerzbowiec, tkanka podskórna, zaburzenie skóry, zaburzenie układu nerwowego, zaburzenie układu oddechowego, zakażenie świerzbowcem, zapalenie mieszków włosowych, złuszczanie skóry - Leksykon leków
Działania niepożądane – Temozolomide Glenmark 250 mg
Temozolomid (Temozolomide Glenmark) charakteryzuje się przewidywalnym profilem działań niepożądanych, z dominującymi zaburzeniami hematologicznymi (neutropenia, trombocytopenia – bardzo często) oraz żołądkowo-jelitowymi (nudności u 43%, wymioty u 36% pacjentów z glejakiem, zwykle 1. lub 2. stopnia nasilenia). Mielosupresja, w tym odchylenia hematologiczne 3. i 4. stopnia, wymaga regularnego monitorowania morfologii krwi i może wymagać modyfikacji dawkowania lub przerwania terapii. Inne często obserwowane działania niepożądane to bóle głowy, zmęczenie, wysypka oraz reakcje fototoksyczne. Warto zwrócić uwagę na zawartość laktozy w kapsułkach (od 61,7 mg do 399,3 mg w zależności od dawki), co może powodować nietolerancję u pacjentów z zaburzeniami wchłaniania laktozy.
afazja, ból brzucha, ból głowy, drgawki, dyspepsja, glejak, hemipareza, infekcja oportunistyczna, jadłowstręt, lek przeciwwymiotny, leukopenia, łysienie, mielosupresja, neutropenia, niedobór laktazy, niedokrwistość, niedokrwistość aplastyczna, nietolerancja laktozy, nudności, odwodnienie, pancytopenia, parestezja, radioterapia, reakcja fototoksyczna, reaktywacja zakażenia wirusowego, temozolomid, trombocytopenia, wtórny nowotwór złośliwy, wymioty, wysypka, zaparcia, zawroty głowy, zespół mielodysplastyczny, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Cardilopin 5 mg
Amlodypina, antagonista kanałów wapniowych z grupy dihydropirydyn, stosowana w leczeniu nadciśnienia tętniczego i choroby niedokrwiennej serca, charakteryzuje się szerokim spektrum działań niepożądanych. Do najczęstszych należą senność, zawroty głowy, ból głowy, kołatanie serca, zaczerwienienie twarzy, ból brzucha, nudności, obrzęki kostek oraz zmęczenie. Zaburzenia neurologiczne obejmują również drżenie, parestezje, a rzadziej splątanie i neuropatię obwodową. Ze strony układu sercowo-naczyniowego obserwuje się kołatanie serca, zaburzenia rytmu (bradykardia, tachykardia komorowa, migotanie przedsionków) oraz bardzo rzadko zawał mięśnia sercowego. Często występują objawy naczyniowe, takie jak nagłe zaczerwienienie twarzy i niedociśnienie tętnicze. Działania niepożądane ze strony przewodu pokarmowego to ból brzucha, nudności, zmiany rytmu wypróżnień, a bardzo rzadko zapalenie trzustki i rozrost dziąseł. Monitorowanie funkcji wątroby jest wskazane ze względu na możliwość zapalenia wątroby, żółtaczki i cholestazy.
antagonista wapnia, bezsenność, choroba niedokrwienna serca, częstomocz, enzym wątrobowy, ginekomastia, hiperglikemia, impotencja, leukopenia, małopłytkowość, migotanie przedsionków, nadciśnienie tętnicze, neuropatia obwodowa, niedociśnienie tętnicze, niedoczulica, nykturia, obrzęk kostek, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk Quinckego, parestezja, plamica, rozrost dziąseł, rumień wielopostaciowy, splątanie, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, zaburzenia pozapiramidowe, zaburzenia rytmu serca, zaburzenie mikcji, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie smaku, zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie naczyń, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawał serca, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Clopidix 75 mg
Profil bezpieczeństwa klopidogrelu został oceniony u ponad 44 000 pacjentów, w tym 12 000 leczonych przez co najmniej rok, na podstawie badań klinicznych takich jak CAPRIE, CURE, CLARITY, COMMIT i ACTIVE-A oraz danych postmarketingowych. Najczęstszym działaniem niepożądanym są krwawienia, które występują najczęściej w pierwszym miesiącu terapii. W badaniu CAPRIE odsetek krwawień wynosił 9,3%, z podobną częstością ciężkich krwawień jak w grupie ASA. W badaniu CURE nie stwierdzono wzrostu poważnych krwawień przy przerwaniu klopidogrelu na ponad 5 dni przed pomostowaniem tętnic wieńcowych, natomiast kontynuacja terapii do 5 dni przed zabiegiem zwiększała ryzyko krwawień (9,6% vs 6,3%). W badaniu ACTIVE-A poważne krwawienia występowały u 6,7% pacjentów leczonych klopidogrelem z ASA, w porównaniu do 4,3% w grupie placebo z ASA, z przewagą krwawień pozaczaszkowych, głównie z przewodu pokarmowego (3,5% vs 1,8%). Nie odnotowano istotnej różnicy w krwawieniach zakończonych zgonem (1,1% vs 0,7%) ani udarach krwotocznych (0,8% vs 0,6%).
czas krwawienia, ginekomastia, klopidogrel, krwawienie, krwawienie oczne, krwawienie pozamózgowe, krwawienie wewnątrzczaszkowe, krwiomocz, krwioplucie, krwotok z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, leczenie fibrynolityczne, małopłytkowość, neutropenia, ostra niewydolność wątroby, parestezja, pomostowanie tętnic wieńcowych, przewód pokarmowy, reakcja alergiczna, stan splątania, udar krwotoczny, zakrzepowa plamica małopłytkowa, zapalenie wątroby, zawroty głowy, zawroty głowy błędnikowe - Leksykon leków
Działania niepożądane – Feldene 20 mg/ml
Piroksykam, substancja czynna leku Feldene, jest generalnie dobrze tolerowany, jednak jak inne NLPZ może wywoływać działania niepożądane, głównie ze strony przewodu pokarmowego, ale także innych układów. Dawka 20 mg/dobę, podawana jednorazowo lub w dawkach podzielonych, wykazuje mniejsze działanie drażniące na błonę śluzową żołądka oraz mniejszą utratę krwi z jelit w porównaniu do kwasu acetylosalicylowego. W trakcie terapii obserwowano także obrzęki, nadciśnienie tętnicze i niewydolność serca. Działania niepożądane sklasyfikowano według MedDRA i częstości występowania: bardzo często (>1/10), często (>1/100, <1/10), niezbyt często (>1/1000, <1/100), rzadko (>1/10 000, <1/1000), bardzo rzadko (<1/10 000) oraz częstość nieznana. Najczęstsze działania obejmują niedokrwistość, eozynofilię, leukopenię, małopłytkowość, bóle głowy, zawroty głowy, nudności, wymioty, biegunki, świąd i wysypki skórne.
aminotransferaza, anafilaksja, azot mocznikowy, błona śluzowa żołądka, Feldene, hematokryt, hemoglobina, hiperglikemia, hipoglikemia, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, morfologia krwi obwodowej, nadciśnienie tętnicze, niedokrwistość, niedokrwistość aplastyczna, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, parestezja, piroksykam, plamica Henocha-Schoenleina, przeciwciało przeciwjądrowe, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, śródmiąższowe zapalenie nerek, zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie kłębuszków nerkowych, zapalenie naczyń, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zespół DRESS, zespół Lyella, zespół nerczycowy, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Flumycon 150 mg
Flukonazol, substancja czynna preparatu Flumycon, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które należy uwzględnić podczas planowania terapii przeciwgrzybiczej. Najczęściej obserwowane działania niepożądane (1-10% pacjentów) to ból głowy, ból brzucha, biegunka, nudności, wymioty oraz podwyższenie aktywności enzymów wątrobowych (AlAT, AspAT, fosfatazy alkalicznej) i wysypka skórna. Rzadziej występują poważne reakcje, takie jak zespół DRESS (reakcja polekowa z eozynofilią i objawami ogólnymi), torsade de pointes i wydłużenie odstępu QT, a także zaburzenia hematologiczne (niedokrwistość, leukopenia, neutropenia, trombocytopenia). Działania niepożądane dotyczą wielu układów, w tym immunologicznego, nerwowego, sercowego, wątrobowego oraz skóry i tkanki podskórnej, co wymaga monitorowania pacjentów pod kątem objawów klinicznych i parametrów laboratoryjnych.
azorabina, cholestaza, drgawki, flukonazol, hipercholesterolemia, hipertriglicerydemia, hipokaliemia, kandydoza narządów płciowych, leukopenia, martwica komórek wątrobowych, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, neutropenia, niedokrwistość, nietolerancja laktozy, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, ostra uogólniona osutka krostkowa, parestezja, pokrzywka, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, terapia przeciwgrzybicza, torsade de pointes, trombocytopenia, wydłużenie odstępu QT, wysypka polekowa, zapalenie wątroby, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Trittico XR 150 mg
Trittico XR (chlorowodorek trazodonu) w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu wykazuje działanie przeciwdepresyjne z komponentą uspokajającą, jednakże leczenie może wiązać się z licznymi działaniami niepożądanymi o częstości występowania określonej jako „nieznana”. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko myśli i zachowań samobójczych, które mogą pojawić się w trakcie terapii lub po jej zakończeniu. Wśród poważnych powikłań wymienia się zespół serotoninowy, złośliwy zespół neuroleptyczny, arytmie serca (w tym torsade de pointes z wydłużeniem odstępu QT), priapizm oraz ciężkie zaburzenia czynności wątroby. Monitorowanie parametrów hematologicznych jest wskazane ze względu na możliwość agranulocytozy, trombocytopenii, leukopenii i innych nieprawidłowości krwi. U pacjentów z chorobami serca konieczna jest kontrola rytmu serca ze względu na ryzyko niemiarowości i groźnych arytmii.
afazja ekspresywna, agranulocytoza, bezsenność, biegunka, ból brzucha, ból głowy, bradykardia, chlorowodorek trazodonu, delirium, dezorientacja, drgawka, drgawka kloniczna, drżenie, duszność, dystonia, działanie przeciwdepresyjne, eozynofilia, hiponatremia, hipotonia ortostatyczna, jadłowstręt, koszmar senny, lek przeciwdepresyjny trójpierścieniowy, leukopenia, mania, myśli samobójcze, nadciśnienie tętnicze, nadmierna potliwość, niedokrwistość, niemiarowość serca, nieostre widzenie, niestrawność, nietrzymanie moczu, nudność, objaw grypopodobny, obrzęk, omam, omdlenie, palpitacja, parestezja, porażenna niedrożność jelita, priapizm, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, senność, SIADH, stan splątania, suchość błony śluzowej jamy ustnej, świąd, tachykardia, tachykardia komorowa, torsade de pointes, Trittico XR, trombocytopenia, urojenie, wewnątrzwątrobowy zastój żółci, wydłużenie odstępu QT, wymioty, wysypka skórna, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie gospodarki wodno-elektrolitowej, zaburzenie pamięci, zaburzenie równowagi, zaburzenie rytmu serca, zapalenie żołądka i jelit, zaparcie, zatrzymanie moczu, zawrót głowy, zespół niewłaściwego wydzielania hormonu antydiuretycznego, zespół odstawienia, zespół serotoninowy, złośliwy zespół neuroleptyczny, zmniejszenie libido, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Xaleba 90 mg
Etorykoksyb, substancja czynna leku Xaleba dostępnego w dawkach 30 mg, 60 mg, 90 mg i 120 mg, wykazuje profil bezpieczeństwa oceniany na podstawie danych od 9295 pacjentów z chorobą zwyrodnieniową stawów (ChZS), reumatoidalnym zapaleniem stawów (RZS), przewlekłym bólem lędźwiowo-krzyżowym oraz zesztywniającym zapaleniem stawów kręgosłupa. Terapia obejmowała zarówno krótkoterminowe, jak i długoterminowe stosowanie (do 3,5 roku w programie MEDAL). Najczęściej obserwowane działania niepożądane to ból brzucha (bardzo często), zapalenie wyrostka zębodołowego, reakcje nadwrażliwości, obrzęki, zawroty głowy, kołatanie serca oraz nadciśnienie tętnicze (często). Rzadziej występowały poważne powikłania, takie jak zawał mięśnia sercowego, zespół Stevensa-Johnsona, niewydolność nerek czy zapalenie wątroby. W badaniach pooperacyjnych i w leczeniu ostrej dny moczanowej profil bezpieczeństwa był zbliżony do obserwowanego w chorobach przewlekłych.
aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, białkomocz, ból pooperacyjny, choroba zwyrodnieniowa stawów, depresja, dławica piersiowa, dna moczanowa, etorykoksyb, incydent naczyniowo-mózgowy, infekcja górnych dróg oddechowych, infekcja układu moczowego, inhibitor COX-2, krwawienie z przewodu pokarmowego, leukopenia, migotanie przedsionków, nadciśnienie tętnicze, niedokrwistość, niewydolność nerek, obrzęk naczynioruchowy, owrzodzenie żołądka, parestezja, przejściowy napad niedokrwienny, reakcja anafilaktyczna, refluks żołądkowy, reumatoidalne zapalenie stawów, skurcz oskrzeli, tachykardia, toksyczna nekroliza naskórka, trombocytopenia, zabieg stomatologiczny, zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie przełyku, zapalenie trzustki, zapalenie wyrostka zębodołowego, zastoinowa niewydolność serca, zatrzymanie płynów, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy, zespół jelita drażliwego, zespół Stevensa-Johnsona, zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon leków
Działania niepożądane – Diclac 50 50 mg
Diklofenak sodowy, stosowany zarówno w krótkotrwałym, jak i długotrwałym leczeniu, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, sklasyfikowanych według układów i narządów oraz częstości występowania. Najczęściej obserwuje się objawy ze strony układu nerwowego (ból głowy, zawroty głowy), przewodu pokarmowego (nudności, wymioty, biegunka, ból brzucha, niestrawność, wzdęcia, zmniejszony apetyt) oraz podwyższenie aktywności aminotransferaz wątrobowych. Rzadziej występują poważne powikłania, takie jak krwawienia z przewodu pokarmowego, choroba wrzodowa, zapalenie wątroby, reakcje skórne (wysypka, pokrzywka), a także zaburzenia hematologiczne (trombocytopenia, leukopenia, agranulocytoza). Bardzo rzadko notuje się ciężkie reakcje alergiczne, w tym anafilaksję, obrzęk naczynioruchowy, zaburzenia psychiczne (depresja, zaburzenia psychotyczne), poważne uszkodzenia wątroby (piorunujące zapalenie, martwica), a także ostre uszkodzenia nerek (ostra niewydolność, zespół nerczycowy).
agranulocytoza, białkomocz, choroba Leśniowskiego-Crohna, choroba Schönleina-Henocha, choroba wrzodowa żołądka, diklofenak sodowy, jałowe zapalenie opon mózgowych, klasyfikacja MedDRA, krwawienie z przewodu pokarmowego, krwiomocz, leukopenia, martwica brodawek nerkowych, martwica wątroby, nadciśnienie tętnicze, niedokrwienne zapalenie okrężnicy, niedokrwistość aplastyczna, niedokrwistość hemolityczna, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, parestezja, piorunujące zapalenie wątroby, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, śródmiąższowe zapalenie nerek, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, trombocytopenia, udar naczyniowy mózgu, wrzodziejące zapalenie okrężnicy, zaburzenie psychotyczne, zaburzenie widzenia, zapalenie naczyń, zapalenie okrężnicy, zapalenie płuc, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawał mięśnia sercowego, zespół Kounisa, zespół Lyella, zespół nerczycowy, zespół Stevensa-Johnsona, zwiększenie aktywności aminotransferaz - Leksykon substancji czynnych
Amiloryd – Przedawkowanie
Amiloryd, obecny w preparatach Tialorid (5 mg amilorydu chlorowodorku + 50 mg hydrochlorotiazydu) oraz Tialorid mite (2,5 mg amilorydu chlorowodorku + 25 mg hydrochlorotiazydu), nie posiada swoistej odtrutki ani potwierdzonej skuteczności dializy w przypadku przedawkowania. Przedawkowanie prowadzi do poważnych zaburzeń gospodarki wodno-elektrolitowej, w tym hipokaliemii, hiponatremii i alkalozy, a także objawów sercowo-naczyniowych (tachykardia, niedociśnienie, wstrząs), neurologicznych (osłabienie, splątanie, utrata świadomości), mięśniowych (kurcze łydek) oraz żołądkowo-jelitowych (nudności, wymioty, pragnienie). Zaburzenia funkcji nerek mogą manifestować się jako poliuria, oliguria lub anuria, a u pacjentów z niewydolnością nerek obserwuje się wzrost stężenia azotu mocznikowego w surowicy.
alkaloza, amiloryd chlorowodorek, anuria, azot mocznikowy, ciśnienie tętnicze krwi, dializa, diureza, glukoza z insuliną, hiperkaliemia, hipokaliemia, hiponatremia, hydrochlorotiazyd, kreatynina, kurcz mięśni łydek, niedociśnienie, niewydolność nerek, oliguria, parametr nerkowy, parestezja, poliuria, sód wodorowęglan, stan splątania, swoista odtrutka, tachykardia, toksyczność substancji czynnych, utrata świadomości, węgiel aktywny, wstrząs, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie gospodarki wodno-elektrolitowej - Leksykon leków
Działania niepożądane – Orabloc (40 mg + 0,01 mg)/ml
Orabloc, roztwór do wstrzykiwań zawierający 40 mg/ml artykainy chlorowodorku oraz 0,01 mg/ml adrenaliny (epinefryny), może wywoływać szerokie spektrum działań niepożądanych, które wymagają uważnej obserwacji klinicznej. Do najczęstszych należą parestezje, hipoestezje oraz bóle głowy (≥1/100 do <1/10), przy czym bóle głowy przypisuje się obecności adrenaliny. Niezbyt często (≥1/1.000 do <1/100) obserwuje się zawroty głowy oraz częstoskurcz. Z nieustaloną częstością występują poważne reakcje ośrodkowego układu nerwowego, takie jak pobudzenie, utrata przytomności, drgawki, a także zaburzenia rytmu serca, wahania ciśnienia tętniczego, niewydolność serca i wstrząs kardiogenny. Reakcje alergiczne i nadwrażliwości, w tym obrzęk naczynioruchowy i wstrząs anafilaktyczny, również mogą się pojawić, manifestując się zarówno miejscowo (obrzęk, stan zapalny), jak i ogólnoustrojowo (świąd, zaczerwienienie skóry, zapalenie spojówek). Ponadto, obecność pirosiarczynu sodu (E223) w preparacie może wywoływać reakcje nadwrażliwości, szczególnie u pacjentów z astmą oskrzelową.
adrenalina, adrenalina winian, artykaina chlorowodorek, astma oskrzelowa, bezdech, ból głowy, bradykardia, ciśnienie tętnicze krwi, częstoskurcz, drgawki, dysfagia, działania niepożądane, hipoestezja, hipotensja, martwica tkanki, nadwrażliwość alergiczna, napad astmy, niedokrwienie, niewydolność serca, nudności i wymioty, obrzęk głośni, obrzęk naczynioruchowy, ośrodkowy układ nerwowy, parestezja, pirosiarczyn sodu, porażenie nerwu twarzowego, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości, śpiączka, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenia oddychania, zaburzenia przytomności, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia widzenia, zatrzymanie oddechu, zawroty głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Voriconazole Fresenius Kabi 200 mg
Profil bezpieczeństwa worykonazolu opiera się na analizie danych od ponad 2000 pacjentów, w tym 1603 dorosłych z badań klinicznych oraz 270 z badań profilaktycznych, obejmujących różnorodne populacje, m.in. pacjentów z nowotworami hematologicznymi, zakażonych HIV, z opornymi zakażeniami grzybiczymi oraz zdrowych ochotników. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi są zaburzenia widzenia (niewyraźne widzenie, zmiana percepcji kolorów, fotofobia), objawy ze strony przewodu pokarmowego (nudności, wymioty, biegunka), bóle głowy, wysypka, obrzęki obwodowe oraz nieprawidłowe wyniki testów czynnościowych wątroby. Działania te mają zazwyczaj łagodny lub umiarkowany charakter, jednak w rzadkich przypadkach mogą wystąpić poważne powikłania, takie jak zapalenie nerwu wzrokowego, niewydolność wątroby, zespół Stevensa-Johnsona czy toksyczna nekroliza naskórka. Częstość występowania działań niepożądanych klasyfikowano według standardów: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000) oraz bardzo rzadko (<1/10 000).
agranulocytoza, aspergiloza, biegunka, ból brzucha, ból głowy, CYP2C19, CYP3A4, cytochrom P450, drgawka, dyspepsja, encefalopatia, fotofobia, gorączka, hepatotoksyczność, hipoglikemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, kandydemia, kandydoza przełyku, krzepnięcie krwi, martwica kanalików nerkowych, morfologia krwi, nadwrażliwość na światło, nefrotoksyczność, neutropenia, niedokrwistość, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, niewyraźne widzenie, nowotwór złośliwy układu krwiotwórczego, nudność, obrzęk obwodowy, obrzęk płuc, odstęp QT, ostra niewydolność oddechowa, pancytopenia, parestezja, reakcja anafilaktoidalna, śpiączka, test czynnościowy wątroby, toksyczna nekroliza naskórka, trombocytopenia, utrata wzroku, worykonazol, wymioty, wysypka, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie siatkówki, zaburzenie widzenia, zakażenie grzybicze, zapalenie kłębuszków nerkowych, zapalenie nerwu wzrokowego, zapalenie płuc, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zaparcie, zastój żółci, zawrót głowy, zespół Stevensa-Johnsona, zespół zaburzeń oddechowych, złuszczające zapalenie skóry, żółtaczka - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Carbomedac
Karboplatyna powinna być stosowana wyłącznie w wyspecjalizowanych ośrodkach przez doświadczonych onkologów, z zapewnieniem dostępu do diagnostyki i monitorowania terapii. Kluczowe jest regularne kontrolowanie morfologii krwi oraz funkcji nerek i wątroby, z przerwaniem leczenia w przypadku nieprawidłowości, takich jak depresja szpiku, leukopenia, neutropenia i trombocytopenia. Nadir hematologiczny występuje średnio w 21. dniu monoterapii i 15. dniu terapii skojarzonej, a kolejny cykl nie powinien być rozpoczynany przed upływem 4 tygodni oraz osiągnięciem neutrofili ≥2000/mm³ i płytek ≥100 000/mm³. U pacjentów z ryzykiem mielosupresji (np. po terapii cisplatyną, z niewydolnością nerek) konieczne jest zmniejszenie dawki i częste badania kontrolne. W trakcie leczenia mogą wystąpić poważne działania niepożądane, takie jak niedokrwistość hemolityczna, zespół hemolityczno-mocznicowy (HUS), reakcje alergiczne, nefrotoksyczność, neurotoksyczność, a także rzadkie, ale groźne zespoły, np. odwracalna tylna leukoencefalopatia (RPLS) czy choroba zarostowa żył wątrobowych.
choroba zarostowa żył wątrobowych, cisplatyna, depresja szpiku kostnego, karboplatyna, leukopenia, małopłytkowość, metoklopramid, mielosupresja, mikroangiopatyczna niedokrwistość hemolityczna, morfologia krwi, mutagenność, nadciśnienie wrotne, nefrotoksyczność, neurotoksyczność, neutropenia, niedokrwistość hemolityczna, ondansetron, ostra białaczka promielocytowa, ostra białaczka szpikowa, ototoksyczność, parestezja, reakcja krzyżowa, skurcz tętnic wieńcowych, trombocytopenia, zespół hemolityczno-mocznicowy, zespół Kounisa, zespół mielodysplastyczny, zespół niedrożności zatokowej wątroby, zespół odwracalnej tylnej leukoencefalopatii, zespół rozpadu guza - Leksykon leków
Działania niepożądane – Monkasta 4 mg
Lek Monkasta, zawierający montelukast sodowy, wykazuje zróżnicowany profil działań niepożądanych zależny od wieku pacjentów z astmą. Najczęściej obserwowane działania u dorosłych i młodzieży (≥15 lat) to ból głowy, u dzieci 6-14 lat ból brzucha, a u najmłodszych (2-5 lat) pragnienie. Długoterminowe badania (do 2 lat u dorosłych i do 12 miesięcy u dzieci 6-14 lat) nie wykazały istotnych zmian w bezpieczeństwie stosowania. Częstość działań niepożądanych obejmuje m.in. zakażenia górnych dróg oddechowych (≥1/10), biegunka, nudności, wymioty, wysypka, gorączka (≥1/100 do <1/10), a także podwyższoną aktywność aminotransferaz (AlAT, AspAT) wymagającą monitorowania. Rzadziej występują trombocytopenia, reakcje nadwrażliwości, zaburzenia psychiczne i neurologiczne, a bardzo rzadko poważne powikłania, takie jak zapalenie wątroby, zespół Churga-Strauss czy eozynofilia płucna.
anafilaksja, bezsenność, ból brzucha, ból głowy, eozynofilia płucna, hipoestezja, kołatanie serca, koszmar senny, krwawienie z nosa, mimowolne oddawanie moczu, montelukast, montelukast sodowy, myśl samobójcza, naciek eozynofilowy wątroby, nadpobudliwość psychoruchowa, napad drgawkowy, obrzęk naczynioruchowy, omam, parestezja, podwyższona aktywność aminotransferaz, reakcja nadwrażliwości, rumień guzowaty, rumień wielopostaciowy, skłonność do krwawień, somnambulizm, trombocytopenia, zaburzenie neuropsychiatryczne, zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne, zaburzenie snu, zakażenie górnych dróg oddechowych, zapalenie naczyń, zapalenie wątroby, zespół Churga-Strauss - Leksykon leków
Działania niepożądane – Yasminelle 3 mg + 0,02 mg
Yasminelle, zawierający 0,02 mg etynyloestradiolu (w postaci etynyloestradiolu klatratu betadeksu) oraz 3 mg drospirenonu, jest złożonym doustnym środkiem antykoncepcyjnym, który może wywoływać liczne działania niepożądane o różnym nasileniu i częstości. Najpoważniejsze z nich to żylne i tętnicze zaburzenia zakrzepowo-zatorowe, w tym zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna, zawał serca oraz udar mózgu, a także nadciśnienie tętnicze i rzadkie nowotwory wątroby. Stosowanie Yasminelle wiąże się również z nieznacznym wzrostem ryzyka rozwoju raka piersi, choć związek przyczynowo-skutkowy nie jest jednoznacznie potwierdzony. Ponadto, lek może powodować ostre lub przewlekłe zaburzenia czynności wątroby, które mogą wymagać przerwania terapii. Istotne są także potencjalne interakcje lekowe, zwłaszcza z induktorami enzymatycznymi, które mogą obniżać skuteczność antykoncepcyjną i powodować krwawienia śródcykliczne.
astma, bolesne miesiączkowanie, choroba Leśniowskiego-Crohna, chwiejność emocjonalna, depresja, dysplazja włóknisto-torbielowata piersi, interakcja lekowa, kandydoza, kandydoza pochwy, krwawienie śródcykliczne, łysienie, mięśniak macicy, migrena, mlekotok, nadciśnienie tętnicze, nerwowość, nowotwór wątroby, obrzęk naczynioruchowy, opryszczka ciężarnych, ostuda, padaczka, parestezja, pląsawica Sydenhama, porfiria, przemijający napad niedokrwienny, rak piersi, reakcja alergiczna, rumień guzowaty, rumień wielopostaciowy, tętnicze zaburzenie zakrzepowo-zatorowe, toczeń rumieniowaty układowy, torbiel jajnika, trądzik, udar, wirus opryszczki zwykłej, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, zaburzenie czynności wątroby, zakrzepica żylna, zapalenie pęcherza moczowego, zapalenie pochwy, zatorowość płucna, zawał serca, zespół hemolityczno-mocznicowy, żółtaczka cholestatyczna, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa, żylne zaburzenie zakrzepowo-zatorowe - Leksykon leków
Działania niepożądane – Cinacalcet Aurovitas 30 mg
Cynakalcet, stosowany w leczeniu wtórnej i pierwotnej nadczynności przytarczyc oraz raka przytarczyc, wiąże się z szeregiem działań niepożądanych, z których najczęstsze to nudności i wymioty o charakterze łagodnym do umiarkowanego. Inne często obserwowane działania obejmują zaburzenia układu nerwowego (drgawki, zawroty głowy, parestezje), sercowo-naczyniowego (nasilenie niewydolności serca, niedociśnienie), układu oddechowego (zakażenia górnych dróg oddechowych, duszność), żołądkowo-jelitowego (niestrawność, biegunka, ból brzucha) oraz skórne reakcje nadwrażliwości (wysypka, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka). Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko hipokalcemii, która może prowadzić do poważnych powikłań, takich jak wydłużenie odstępu QT i komorowe zaburzenia rytmu serca. Częstość występowania hipokalcemii i poważnych zaburzeń rytmu nie jest dokładnie określona, co wymaga ścisłego monitorowania poziomu wapnia u pacjentów leczonych cynakalcetem.
biegunka, ból brzucha, ciężka hipokalcemia, cynakalcet, drgawki, duszność, hiperkalemia, hipokalcemia, jadłowstręt, komorowe zaburzenia rytmu serca, krańcowa niewydolność nerek, niedociśnienie, niestrawność, niewydolność serca, nudności i wymioty, obrzęk naczynioruchowy, parestezja, pierwotna nadczynność przytarczyc, pokrzywka, rak przytarczyc, reakcja nadwrażliwości, skurcz mięśni, wtórna nadczynność przytarczyc, wydłużenie odstępu QT, wysypka, zakażenie górnych dróg oddechowych, zaparcie, zmniejszone stężenie testosteronu - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – IPP
Stosowanie pantoprazolu w formie proszku do sporządzania roztworu do wstrzykiwań wymaga szczególnej uwagi ze względu na ryzyko maskowania symptomów nowotworów żołądka, co może opóźniać diagnozę, zwłaszcza przy obecności objawów alarmowych takich jak znaczna utrata masy ciała, nawracające wymioty, dysfagia, hematemeza, anemia czy melena. U pacjentów z owrzodzeniem żołądka i utrzymującymi się objawami pomimo terapii pantoprazolem konieczne jest rozszerzenie diagnostyki różnicowej w kierunku procesu nowotworowego. Ponadto, u osób z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby wskazane jest regularne monitorowanie enzymów wątrobowych, a w przypadku ich wzrostu – przerwanie leczenia dawką 40 mg. Istotne jest unikanie jednoczesnego stosowania pantoprazolu z inhibitorami proteazy HIV (np. atazanawirem), gdyż podwyższone pH soku żołądkowego obniża ich biodostępność, co może skutkować nieskutecznością terapii antyretrowirusowej.
anemia, atazanawir, Campylobacter, chromogranina A, ciężkie zaburzenia czynności wątroby, Clostridioides difficile, digoksyna, diuretyk pętlowy i tiazydowy, drgawki, dysfagia, enzymy wątrobowe, glikozyd nasercowy, guz neuroendokrynny, hematemeza, hipomagnezemia, inhibitor pompy protonowej, inhibitor proteazy HIV, komorowe zaburzenia rytmu serca, majaczenie, melena, nowotwór złośliwy żołądka, objawy alarmowe, osteoporoza, pantoprazol, parestezja, podostra postać skórna tocznia rumieniowatego, rzekomobłoniaste zapalenie jelit, Salmonella, SCLE, skurcz mięśni, stężenie magnezu, terapia antyretrowirusowa, tężyczka, zakażenie przewodu pokarmowego, złamanie kości - Leksykon leków
Działania niepożądane – Lackepila 100 mg
Lakozamid, substancja czynna leku Lackepila, stosowana w dawkach 50 mg, 100 mg, 150 mg oraz 200 mg w terapii napadów częściowych padaczki, wykazuje profil działań niepożądanych obejmujący głównie objawy ze strony ośrodkowego układu nerwowego (zawroty głowy, ból głowy) oraz przewodu pokarmowego. W badaniach klinicznych z udziałem 1308 pacjentów, 61,9% leczonych lakozamidem doświadczyło co najmniej jednego działania niepożądanego, w porównaniu do 35,2% w grupie placebo. Działania te miały najczęściej nasilenie łagodne do umiarkowanego i wykazywały tendencję do zmniejszania się w czasie terapii. Odsetek przerwania leczenia z powodu działań niepożądanych wyniósł 12,2% dla lakozamidu, głównie z powodu zawrotów głowy. W porównaniu z karbamazepiną o kontrolowanym uwalnianiu, lakozamid charakteryzował się niższym odsetkiem przerwania terapii (10,6% vs 15,6%).
agranulocytoza, bezsenność, biegunka, blok przedsionkowo-komorowy, blok przedsionkowo-komorowy pierwszego stopnia, ból głowy, bradykardia, częściowy napad padaczkowy, depresja, drżenie, dyzartria, hipestezja, karbamazepina o kontrolowanym uwalnianiu, lakozamid, lek przeciwpadaczkowy, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, migotanie przedsionków, nieprawidłowy wynik badania czynności wątroby, niewyraźne widzenie, nudność, obrzęk naczynioruchowy, oczopląs, omdlenie, osłabienie, parestezja, podwójne widzenie, pokrzywka, skurcz mięśni, stan splątania, suchość w jamie ustnej, świąd, szum uszny, upadek, wielonarządowa reakcja nadwrażliwości, wydłużenie odstępu PR, wymioty, zaburzenie koordynacji ruchowej, zaburzenie pamięci, zaburzenie poznawcze, zaburzenie psychotyczne, zaburzenie równowagi, zaparcie, zawroty głowy pochodzenia błędnikowego, zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona, zmęczenie, zwiększona aktywność enzymów wątrobowych - Leksykon chorób i schorzeń
Ukąszenie skorpiona – Objawy
Ukłucia skorpionów, choć bolesne, rzadko stanowią zagrożenie dla życia zdrowych dorosłych, u których objawy ograniczają się głównie do miejscowego bólu, drętwienia, mrowienia oraz niewielkiego obrzęku i zaczerwienienia, ustępujących zwykle w ciągu 24 godzin. Około 85% ukłuć wywołuje jedynie lokalne objawy, 10% powoduje fale mrowienia w kończynie, a mniej niż 5% prowadzi do poważnych objawów ogólnoustrojowych. Szczególnie niebezpieczne są ukłucia skorpiona korowego (Centruroides sculpturatus), którego jad neurotoksyczny może wywołać objawy od łagodnych do zagrażających życiu, zwłaszcza u małych dzieci i osób starszych. Objawy ogólnoustrojowe pojawiają się zwykle w ciągu 2-3 godzin od ukłucia i obejmują m.in. trudności z oddychaniem, drżenia mięśni, nadciśnienie tętnicze, tachykardię, ślinienie się, a w ciężkich przypadkach drgawki, porażenie czy niewydolność wielonarządową. Klasyfikacja ciężkości zatrucia obejmuje cztery stopnie, od miejscowego bólu (stopień 1) do dysfunkcji nerwów czaszkowych i mięśni szkieletowych z powikłaniami ogólnoustrojowymi (stopień 4).
anafilaksja, arytmia, dysfagia, dysfunkcja autonomiczna, hipertermia, mioklonia, nadciśnienie tętnicze, neurotoksyczność, niewydolność płuc, niewydolność serca, niewydolność wielonarządowa, objaw ogólnoustrojowy, obrzęk płuc, parestezja, powikłanie zagrażające życiu, rabdomioliza, tachykardia, wstrząs kardiogenny, zaburzenie hemostazy, zapalenie trzustki, zespół niewydolności oddechowej - Leksykon substancji czynnych
Anastrozol – Działania niepożądane
Anastrozol, niesteroidowy inhibitor aromatazy, jest stosowany w leczeniu uzupełniającym raka piersi u kobiet po menopauzie. W badaniu klinicznym III fazy ATAC, obejmującym 9366 pacjentek leczonych przez 5 lat, najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi były uderzenia gorąca (35,7%), bóle i sztywność stawów (35,6%), depresja (19,3%), nudności (12,7%) oraz osłabienie (18,6%). Inne istotne działania obejmują hipercholesterolemię, hiperkalcemię, zespół cieśni nadgarstka, zaburzenia funkcji wątroby (wzrost AlAT, AspAT, fosfatazy zasadowej), wysypkę, łysienie, zapalenie stawów, osteoporozę (10,5%) oraz zwiększone ryzyko złamań kości (10,2% vs. 6,8% w grupie tamoksyfenu). Rzadkie, ale poważne reakcje skórne to zespół Stevensa-Johnsona, obrzęk naczynioruchowy i rumień wielopostaciowy. Anastrozol może także zwiększać ryzyko chorób sercowo-naczyniowych, w tym choroby niedokrwiennej serca (4,1%), dławicy piersiowej i zawału mięśnia sercowego.
aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginowa, anastrozol, anoreksja, biegunka, bilirubina, ból stawów, choroba niedokrwienna serca, depresja, dławica piersiowa, fosfataza zasadowa, gammaglutamylotransferaza, gęstość mineralna kości, hipercholesterolemia, hiperkalcemia, inhibitor aromatazy, niedokrwienie mięśnia sercowego, obrzęk naczynioruchowy, osteoporoza, parestezja, plamica Henocha-Schönleina, pokrzywka, rak endometrium, rak piersi, reakcja anafilaktoidalna, rumień wielopostaciowy, tamoksyfen, uderzenia gorąca, zakrzepica żył głębokich, zapalenie naczyń skórnych, zapalenie stawów, zapalenie wątroby, zatorowość płucna, zawał mięśnia sercowego, zespół cieśni nadgarstka, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Rovamycine 3 mln j.m.
Rovamycine (spiramycyna), makrolidowy antybiotyk, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych o zróżnicowanej częstości występowania. Najczęściej obserwuje się przemijające parestezje (≥1/10) oraz zaburzenia smaku (≥1/100 do <1/10). Działania niepożądane ze strony przewodu pokarmowego, takie jak ból brzucha, nudności, wymioty i biegunka, występują często (≥1/100 do <1/10), a szczególnie istotne jest ryzyko rzekomobłoniastego zapalenia jelita grubego. Reakcje skórne, w tym wysypka, pojawiają się często, natomiast ciężkie reakcje, takie jak zespół Stevensa-Johnsona czy toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, mają częstość nieznaną. Ponadto, spiramycyna może wywoływać poważne zaburzenia hematologiczne (ostra hemoliza, leukopenia, neutropenia) oraz immunologiczne (wstrząs anafilaktyczny, zapalenia naczyń), których częstość również pozostaje nieokreślona.
antybiotyk makrolidowy, ból brzucha, cholestatyczne zapalenie wątroby, Clostridioides difficile, częstoskurcz komorowy, komorowe zaburzenia rytmu, leukopenia, nagła śmierć sercowa, neutropenia, obrzęk naczynioruchowy, odstęp QT, ostra hemoliza, ostra uogólniona osutka krostkowa, parestezja, perforacja jelita, plamica Henocha-Schönleina, pokrzywka, rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego, spiramycyna, świąd, testy czynności wątroby, toksyczne martwicze oddzielanie naskórka, toksyczne rozdęcie okrężnicy, torsade de pointes, uszkodzenie nerek, wstrząs anafilaktyczny, wstrząs septyczny, wydłużenie odstępu QT, wysypka, zaburzenie smaku, zapalenie naczyń, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Elicea 10 mg
Escytalopram, aktywny składnik leku Elicea, jest selektywnym inhibitorem wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI) stosowanym w terapii zaburzeń depresyjnych i lękowych. Działania niepożądane pojawiają się najczęściej w pierwszych dwóch tygodniach leczenia i zwykle ulegają zmniejszeniu wraz z kontynuacją terapii. Najczęstsze objawy (≥1/10 pacjentów) to bóle głowy i nudności. Często obserwuje się również zaburzenia snu (bezsenność), zmiany funkcji seksualnych, a także objawy ze strony ośrodkowego układu nerwowego, takie jak senność, zawroty głowy, parestezje i drżenia. Rzadziej występują zespół serotoninowy, dyskinezy, drgawki oraz akatyzja, która może być mylona z nasileniem lęku. W sferze psychicznej często pojawiają się lęk, niepokój, nietypowe sny, zmniejszenie popędu płciowego, a rzadziej agresja, depersonalizacja, omamy oraz myśli i zachowania samobójcze, szczególnie u pacjentów z chorobą afektywną dwubiegunową.
akatyzja, arytmia komorowa, bezsenność, biegunka, bradykardia, bruksizm, choroba afektywna dwubiegunowa, chwiejność emocjonalna, depersonalizacja, drgawki, dyskineza, hipokaliemia, hiponatremia, impotencja, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, kołatanie serca, krwawienie z przewodu pokarmowego, krwotok maciczny, krwotok miesiączkowy, krwotok poporodowy, małopłytkowość, mlekotok, napad lęku panicznego, niedociśnienie ortostatyczne, nieprawidłowe wydzielanie ADH, obrzęk naczynioruchowy, omamy, ośrodkowy układ nerwowy, parestezja, priapizm, przerost prostaty, reakcja anafilaktyczna, stan splątania, suchość jamy ustnej, szum uszny, tachykardia, torsade de pointes, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia depresyjne i lękowe, zaburzenie wytrysku, zapalenie wątroby, zapalenie zatok, zatrzymanie moczu, zespół odstawienia, zespół serotoninowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Losec 20 mg
Omeprazol, substancja czynna preparatu Losec, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych o różnej częstości i nasileniu, bez zależności od dawki. Najczęstsze objawy (1-10% pacjentów) to bóle głowy, ból brzucha, zaparcia, biegunka, wzdęcia oraz nudności i wymioty. Istotne są również rzadkie, ale poważne reakcje skórne, takie jak zespół Stevensa-Johnsona (SJS), toksyczna rozpływna martwica naskórka (TEN), zespół DRESS oraz ostra uogólniona osutka krostkowa (AGEP). Wśród innych działań niepożądanych odnotowano m.in. leukopenię, trombocytopenię, agranulocytozę, hiponatremię, hipomagnezemię, zaburzenia psychiczne (bezsenność, pobudzenie, depresja), zaburzenia neurologiczne (parestezje, zawroty głowy), a także zmiany w funkcji wątroby i nerek. Długotrwałe stosowanie może zwiększać ryzyko złamań kości biodrowej, nadgarstka i kręgosłupa.
agranulocytoza, encefalopatia, enzym wątrobowy, fotowrażliwość, ginekomastia, hipokalcemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, hiponatremia, inhibitor pompy protonowej, kandydoza przewodu pokarmowego, małopłytkowość, mikroskopowe zapalenie jelita grubego, nadwrażliwość, nadżerkowe zapalenie przełyku, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, omeprazol, ostra uogólniona osutka krostkowa, parestezja, pokrzywka, polip dna żołądka, rumień wielopostaciowy, SCAR, skurcz oskrzeli, toczeń rumieniowaty, toksyczna rozpływna martwica naskórka, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie elektrolitowe, zapalenie cewkowo-śródmiąższowe, zapalenie wątroby, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon chorób i schorzeń
Neuralgia poopółpaścowa – Diagnostyka i diagnoza
Neuralgia popółpaścowa (PHN) to przewlekły ból neuropatyczny utrzymujący się co najmniej 90 dni po wygojeniu wysypki półpaścowej, będący najczęstszym powikłaniem reaktywacji wirusa varicella-zoster. Występuje u 10-20% pacjentów z półpaścem, a ryzyko wzrasta do ponad 50% u osób powyżej 60 roku życia. Charakterystyczne objawy to ostry, piekący ból, allodynia (występująca u około 50% pacjentów), parestezje, świąd oraz hiperalgezja w obszarze dermatomu objętego wysypką. Diagnostyka opiera się głównie na wywiadzie klinicznym i badaniu fizykalnym, z uwzględnieniem udokumentowanego epizodu półpaśca, charakteru i czasu trwania bólu oraz oceny wpływu dolegliwości na funkcjonowanie pacjenta. W przypadkach nietypowych pomocne mogą być badania serologiczne, PCR, analiza płynu mózgowo-rdzeniowego oraz MRI, które wykazują zmiany takie jak pleocytoza, podwyższone białko czy obecność DNA wirusa VZV.
allodynia, badanie PCR, badanie serologiczne, blokada nerwowa, ból neuropatyczny, ból przewlekły, choroby pęcherzowe, dermatitis herpetiformis, dermatom, dyzestezja, hiperalgezja, kandydoza, kontaktowe zapalenie skóry, lek przeciwdepresyjny trójpierścieniowy, lek przeciwpadaczkowy, liszajec zakaźny, miejscowy lek przeciwbólowy, neuralgia popółpaścowa, opioid, ospa wietrzna, parestezja, pleocytoza, płyn mózgowo-rdzeniowy, półpasiec, rezonans magnetyczny, termografia, ultrasonografia, wirus opryszczki pospolitej, wirus varicella zoster, wysypka polekowa, wysypka półpaścowa, zespół bólowy, zoster sine herpete - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Lafactin
Lafactin, zawierający wenlafaksynę chlorowodorek, wymaga szczególnej ostrożności ze względu na ryzyko działań niepożądanych, takich jak zespół serotoninowy, nadciśnienie tętnicze, zaburzenia rytmu serca (w tym wydłużenie QTc i torsade de pointes), drgawki oraz hiponatremia i SIADH. Zaleca się regularne monitorowanie ciśnienia tętniczego, szczególnie u pacjentów z nadciśnieniem lub chorobami serca, oraz uważną obserwację pod kątem objawów zespołu serotoninowego, zwłaszcza przy jednoczesnym stosowaniu innych leków serotoninergicznych. W trakcie terapii należy unikać spożywania alkoholu, który może nasilać działania depresyjne na OUN i zwiększać ryzyko przedawkowania. Lek nie jest wskazany dla pacjentów poniżej 18 roku życia ze względu na zwiększone ryzyko zachowań samobójczych i agresji w tej grupie. W przypadku odstawiania wenlafaksyny, które może wywołać objawy odstawienne u około 31% pacjentów, zaleca się stopniowe zmniejszanie dawki.
akatyzja, ciśnienie wewnątrzgałkowe, epizod dużej depresji, hiperrefleksja, hipertermia, hipomania, hiponatremia, jaskra z wąskim kątem przesączania, jaskra z zamkniętym kątem, krwawienie poporodowe, labilne ciśnienie krwi, lek przeciwdepresyjny, lek serotoninergiczny, mania, nadciśnienie tętnicze, omam, OUN, parestezja, SIADH, SNRI, SSRI, tachykardia, tachykardia komorowa, torsade de pointes, wenlafaksyna, wybroczynę, wydłużenie odstępu QTc, zaburzenie afektywne dwubiegunowe, zaburzenie czynności płytek krwi, zespół serotoninowy, złośliwy zespół neuroleptyczny - Leksykon leków
Działania niepożądane – Areplex 75 mg
Klopidogrel, substancja czynna leku Areplex (tabletki powlekane 75 mg), był szeroko badany u ponad 44 000 pacjentów, z czego ponad 12 000 leczonych było przez co najmniej rok. Najczęstszym działaniem niepożądanym jest krwawienie, które najczęściej występuje w pierwszym miesiącu terapii. W badaniu CAPRIE częstość krwawień wynosiła 9,3% zarówno dla klopidogrelu, jak i ASA, z podobnym odsetkiem ciężkich krwawień. W badaniach CURE, CLARITY, COMMIT i ACTIVE-A odnotowano wzrost ryzyka krwawień przy terapii skojarzonej klopidogrel + ASA, zwłaszcza w przewodzie pokarmowym (3,5% vs 1,8%) oraz krwawieniach wewnątrzczaszkowych (1,4% vs 0,8%), jednak bez istotnego wzrostu krwawień śmiertelnych. Intensywne leczenie przeciwpłytkowe trzema lekami (ASA + klopidogrel + dipirydamol) po udarze niedokrwiennym zwiększało ryzyko krwawień (OR 2,54, 95% CI 2,05-3,16, p<0,0001).
agranulocytoza, autoimmunologiczny zespół insulinowy, choroba posurowicza, eozynofilia, eozynofilowe zapalenie płuc, ginekomastia, granulocytopenia, hemofilia nabyta A, hipoglikemia, klopidogrel, krwawienie, krwawienie dostawowe, krwawienie wewnątrzczaszkowe, krwiomocz, krwioplucie, krwotok płucny, krwotok pozaotrzewnowy, kwas acetylosalicylowy, leczenie fibrynolityczne, leczenie przeciwpłytkowe, leukopenia, limfocytowe zapalenie jelita grubego, liszaj płaski, małopłytkowość, neutropenia, niedociśnienie tętnicze, niedokrwistość, niedokrwistość aplastyczna, obrzęk naczynioruchowy, omamy, ostra niewydolność wątroby, ostra uogólniona osutka krostkowa, pancytopenia, parestezja, pęcherzowe zapalenie skóry, pomostowanie tętnic wieńcowych, reakcja rzekomo-anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, śródmiąższowe zapalenie płuc, stan splątania, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, udar niedokrwienny mózgu, wrzód dwunastnicy, wrzód żołądka, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, zakrzepowa plamica małopłytkowa, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie kłębuszkowe nerek, zapalenie naczyń, zapalenie stawów, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawroty głowy pochodzenia błędnikowego, zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego, zespół DRESS, zespół Kounisa, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Sunitinib Synthon 12,5 mg
Sunitynib jabłczan, dostępny w kapsułkach o dawkach 12,5 mg, 25 mg i 50 mg, jest stosowany w leczeniu nowotworów podścieliskowych przewodu pokarmowego (GIST), przerzutowego raka nerkowokomórkowego (MRCC) oraz nowotworów neuroendokrynnych trzustki (pNET). Profil bezpieczeństwa opiera się na danych od 7115 pacjentów, u których odnotowano poważne działania niepożądane, w tym niewydolność nerek, serca, zator tętnicy płucnej, perforację przewodu pokarmowego oraz krwotoki z różnych układów. Często występują także zaburzenia hematologiczne, takie jak neutropenia (stopień 3 u 10-16%, stopień 4 u 1,6-2,4%), małopłytkowość (stopień 3 u 3,7-8,2%, stopień 4 u 0,4-1,2%) i niedokrwistość. Krwawienia, w tym krwotoki z guza, obserwowano u 18-39% pacjentów w zależności od typu nowotworu i fazy leczenia, z ciężkimi krwotokami (stopień ≥3) u 4,5% pacjentów z MRCC. Ponadto, terapia może indukować niedoczynność tarczycy, nadciśnienie tętnicze, zaburzenia ze strony przewodu pokarmowego oraz reakcje nadwrażliwości, w tym obrzęk naczynioruchowy.
białkomocz, dysfagia, erytrodyzestezja dłoniowo-podeszwowa, kardiomiopatia, krwotok do jamy otrzewnowej, krwotok mózgowy, krwotok płucny, leukopenia, limfopenia, małopłytkowość, martwica kości szczęki, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, martwicze zapalenie powięzi, mikroangiopatia zakrzepowa, miopatia, nadciśnienie tętnicze, nadczynność tarczycy, neuropatia obwodowa, neutropenia, niedoczynność tarczycy, niedokrwienie mięśnia sercowego, niedokrwistość, niewydolność nadnerczy, niewydolność nerek, niewydolność oddechowa, niewydolność serca, niewydolność wielonarządowa, nowotwór neuroendokrynny trzustki, nowotwór podścieliskowy przewodu pokarmowego, obrzęk naczynioruchowy, odma opłucnowa, pancytopenia, parestezja, perforacja przewodu pokarmowego, piodermia zgorzelinowa, posocznica, rabdomioliza, rak nerkowokomórkowy z przerzutami, rozsiane wykrzepianie wewnątrznaczyniowe, rumień wielopostaciowy, sunitynibu jabłczan, torsade de pointes, udar mózgu, wydłużenie odstępu QT, wysięk osierdziowy, zakażenie grzybicze, zakażenie wirusowe, zakrzepica żył głębokich, zapalenie jamy ustnej, zapalenie jelita grubego, zapalenie pęcherzyka żółciowego, zapalenie przełyku, zapalenie tarczycy, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zator tętnicy płucnej, zawał mięśnia sercowego, zespół nerczycowy, zespół odwracalnej tylnej encefalopatii, zespół ostrego rozpadu guza, zespół ręka-stopa, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Cardura 1 mg
Doksazosyna, substancja czynna leku Cardura, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych o różnej częstości i nasileniu, które wymagają uważnego monitorowania przez lekarza prowadzącego. Najczęściej obserwowane działania niepożądane (≥1/100 do <1/10) dotyczą układu nerwowego (senność, zawroty głowy, ból głowy), układu sercowo-naczyniowego (kołatanie serca, tachykardia, ból w klatce piersiowej, niedociśnienie tętnicze, w tym ortostatyczne) oraz układu oddechowego (zapalenie oskrzeli, kaszel, duszność, nieżyt nosa). Często występują także objawy ze strony przewodu pokarmowego, takie jak ból brzucha, niestrawność, suchość w jamie ustnej i nudności, a także zaburzenia układu moczowego, w tym zapalenie pęcherza, nietrzymanie moczu i częstomocz. Rzadziej (≥1/1000 do <1/100) mogą pojawić się poważniejsze powikłania, takie jak zawał mięśnia sercowego, niedokrwienie obwodowe, reakcje alergiczne, zaburzenia psychiczne, a także nieprawidłowości w badaniach czynności wątroby. Bardzo rzadko (<1/10 000) odnotowuje się ciężkie reakcje, w tym zapalenie wątroby, obrzęk krtani, priapizm, leukopenię czy arytmie serca. Szczególną uwagę należy zwrócić na możliwość wystąpienia śródoperacyjnego zespołu wiotkiej tęczówki u pacjentów poddawanych zabiegom okulistycznym.
arytmia serca, ból brzucha, ból głowy, ból w klatce piersiowej, bradykardia, częstomocz, dławica piersiowa, doksazosyna, duszność, dyzuria, ginekomastia, hipoglikemia, hipokaliemia, impotencja, kaszel, kołatanie serca, krwiomocz, leukopenia, łzawienie, małopłytkowość, niedociśnienie ortostatyczne, niedociśnienie tętnicze, niedoczulica, niedokrwienie obwodowe, niedokrwistość, nieprawidłowa czynność wątroby, niestrawność, nietrzymanie moczu, nieżyt nosa, obrzęk, obrzęk krtani, omdlenie, ortostatyczne zawroty głowy, parestezja, priapizm, senność, skurcz oskrzeli, suchość w jamie ustnej, światłowstręt, szum w uszach, tachykardia, udar naczyniowy mózgu, wsteczna ejakulacja, zaburzenia akomodacji, zaburzenia smaku, zapalenie oskrzeli, zapalenie pęcherza, zapalenie wątroby, zastój żółci, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy, zespół wiotkiej tęczówki, żółtaczka, zwiększona aktywność enzymów wątrobowych - Leksykon leków
Działania niepożądane – Lamisil 125 mg
Produkt leczniczy Lamisil (terbinafina) w dawkach 125 mg i 250 mg jest związany z szerokim spektrum działań niepożądanych, które zostały sklasyfikowane według układu MedDRA i częstości występowania. Najczęściej obserwuje się bóle głowy (≥1/10), objawy żołądkowo-jelitowe takie jak rozdęcie brzucha, zmniejszenie apetytu, nudności, niestrawność, bóle brzucha i biegunka, reakcje skórne (wysypka, pokrzywka) oraz dolegliwości mięśniowo-szkieletowe (bóle stawów i mięśni). Często występują również zaburzenia psychiczne, w tym depresja, oraz zaburzenia układu nerwowego, takie jak dysgeuzja i zawroty głowy. Wśród rzadkich, ale poważnych działań niepożądanych wymienia się zaburzenia wątroby (niewydolność, zapalenie, żółtaczka, cholestaza, podwyższone enzymy wątrobowe), ciężkie reakcje skórne (zespół Stevensa-Johnsona, martwica toksyczno-rozpływna naskórka), zaburzenia hematologiczne (neutropenia, agranulocytoza, trombocytopenia, pancytopenia) oraz reakcje immunologiczne (reakcje rzekomoanafilaktyczne, obrzęk naczynioruchowy).
ageuzja, agranulocytoza, anosmia, cholestaza, dysgeuzja, kinaza kreatynowa, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, pancytopenia, parestezja, pęcherzowe zapalenie skóry, rabdomioliza, reakcja rzekomoanafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, terbinafina, toczeń rumieniowaty, układ MedDRA, wykwit łuszczycopodobny, zapalenie naczyń, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon leków
Działania niepożądane – Benalapril 5 5 mg
Lek Benalapril zawierający enalaprylu maleinian w dawkach 5 mg, 10 mg oraz 20 mg wykazuje szeroki profil działań niepożądanych obejmujący różne układy i narządy. Do najczęściej obserwowanych należą zawroty głowy ośrodkowego pochodzenia, niewyraźne widzenie, suchy kaszel, nudności, osłabienie oraz zmęczenie. Często występują również zaburzenia sercowo-naczyniowe, takie jak niedociśnienie (w tym ortostatyczne), ból w klatce piersiowej, zaburzenia rytmu serca, dusznica bolesna i tachykardia. W zakresie układu krwiotwórczego mogą pojawić się niedokrwistości (w tym aplastyczna i hemolityczna), neutropenia, trombocytopenia oraz pancytopenia. Rzadziej obserwuje się poważne reakcje skórne, takie jak zespół Stevensa-Johnsona czy toksyczne martwicze oddzielenie się naskórka. W trakcie terapii mogą wystąpić także zaburzenia elektrolitowe, w tym hiperkaliemia i hiponatremia, a także zwiększone stężenie kreatyniny i mocznika w surowicy krwi.
agranulocytoza, alergiczne zapalenie pęcherzyków płucnych, białkomocz, cholestaza, dusznica bolesna, enalapryl, eozynofilowe zapalenie płuc, erytrodermia, ginekomastia, hiperkaliemia, hipoglikemia, hiponatremia, impotencja, incydent naczyniowo-mózgowy, kurcze mięśni, kwasica mleczanowa, neutropenia, niedociśnienie, niedokrwistość, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, objaw Raynauda, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk naczynioruchowy jelit, pancytopenia, parestezja, pęcherzyca, przeciwciała przeciwjądrowe, rumień wielopostaciowy, skąpomocz, skurcz oskrzeli, szum w uszach, tachykardia, toksyczne martwicze oddzielenie się naskórka, trombocytopenia, zaburzenia hematologiczne, zapalenie błon surowiczych, zapalenie naczyń krwionośnych, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy pochodzenia błędnikowego, zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego, zespół nieprawidłowego wydzielania hormonu antydiuretycznego, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon leków
Przedawkowanie – Calipra 40 mg
Przedawkowanie atorwastatyny, substancji czynnej Calipra 40 mg, stanowi poważne zagrożenie kliniczne, wymagające natychmiastowej interwencji medycznej. Brak specyficznego antidotum zmusza do stosowania leczenia objawowego i podtrzymującego funkcje życiowe. Kluczowe jest monitorowanie parametrów czynnościowych wątroby (ALT, AST, bilirubina, fosfataza alkaliczna) ze względu na ryzyko hepatotoksyczności oraz regularne oznaczanie aktywności kinazy kreatynowej (CK) w surowicy w celu wykrycia uszkodzenia mięśni szkieletowych i zapobiegania rabdomiolizie. Hemodializa nie jest skuteczna w eliminacji atorwastatyny z powodu wysokiego wiązania leku z białkami osocza, co wyklucza jej zastosowanie jako metody terapeutycznej.
aminotransferazy, atorwastatyna, działanie hipolipemizujące, hepatotoksyczność, hepatotoksyczność statyn, hipocholesterolemia, hormony steroidowe, inhibitor reduktazy HMG-CoA, kinaza kreatynowa, mioglobina, miopatia, neuropatia obwodowa, osłonka mielinowa, ostra niewydolność wątroby, parametry funkcji wątroby, parestezja, rabdomioliza, uszkodzenie hepatocytów, uszkodzenie mięśni szkieletowych - Leksykon leków
Działania niepożądane – Promonta 4 mg 4 mg
Montelukast, stosowany w dawkach 10 mg u dorosłych i młodzieży (≥15 lat), 5 mg u dzieci 6-14 lat oraz 4 mg u dzieci 2-5 lat, wykazuje stosunkowo dobry profil bezpieczeństwa potwierdzony w badaniach klinicznych obejmujących łącznie kilka tysięcy pacjentów. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi są bóle głowy (głównie u dorosłych), ból brzucha (u dzieci 6-14 lat), biegunka, nudności, wymioty oraz wysypka. Częstość występowania zwiększonej aktywności aminotransferaz (AlAT, AspAT) wymaga regularnego monitorowania funkcji wątroby, zwłaszcza podczas długotrwałego leczenia. Długoterminowe badania (do 2 lat u dorosłych i do 12 miesięcy u dzieci) potwierdziły stabilność profilu bezpieczeństwa bez istotnych zmian w czasie terapii.
astenia, bezsenność, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból mięśniowy, ból stawowy, depresja, dezorientacja, drażliwość, drgawka, eozynofilia płucna, kołatanie serca, koszmar senny, krwawienie z nosa, lęk, lek przeciwastmatyczny, montelukast, myśli samobójcze, naciek eozynofilowy wątroby, nadpobudliwość psychoruchowa, niedoczulica, niestrawność, nudność, obrzęk naczynioruchowy, omam, parestezja, podwyższone aminotransferazy, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, rumień guzowaty, rumień wielopostaciowy, senność, siniaczenie, skłonność do krwawień, skurcz mięśnia, somnambulizm, suchość jamy ustnej, świąd, wymioty, wysypka, zaburzenie pamięci, zaburzenie snu, zaburzenie uwagi, zakażenie górnych dróg oddechowych, zapalenie wątroby, zawrót głowy, zespół Churga-Strauss