jadłowstręt
Jadłowstręt (anorexia nervosa) to poważne zaburzenie odżywiania charakteryzujące się patologicznym lękiem przed przybraniem na wadze, zaburzonym postrzeganiem własnego ciała oraz obsesyjnym dążeniem do utraty masy ciała. Pacjenci z jadłowstrętem psychicznym drastycznie ograniczają spożycie pokarmów, często wykonują intensywne ćwiczenia fizyczne, mogą także stosować środki przeczyszczające lub prowokować wymioty.
W obrazie klinicznym jadłowstrętu obserwuje się znaczną utratę masy ciała (BMI poniżej 18,5 kg/m², a w ciężkich przypadkach poniżej 15 kg/m²), zaburzenia hormonalne (u kobiet manifestujące się najczęściej zanikiem miesiączkowania), bradykardię, hipotonię, zaburzenia elektrolitowe, niedokrwistość, osteoporozę oraz zaburzenia termoregulacji. Często współwystępują zaburzenia psychiczne, takie jak depresja i zaburzenia lękowe.
Leczenie jadłowstrętu wymaga kompleksowego podejścia obejmującego odżywianie, psychoterapię (głównie poznawczo-behawioralną) oraz farmakoterapię współistniejących zaburzeń. W ciężkich przypadkach konieczna może być hospitalizacja w celu zapobieżenia powikłaniom zagrażającym życiu. Wczesne rozpoznanie i rozpoczęcie terapii istotnie poprawia rokowanie, jednak jadłowstręt pozostaje zaburzeniem o wysokim wskaźniku śmiertelności wśród chorób psychicznych.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Epigapent 800 mg
Gabapentyna (Epigapent) wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które zostały sklasyfikowane według częstości występowania: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000), bardzo rzadko (<1/10 000) oraz nieznana. Najczęstsze działania obejmują objawy ze strony układu nerwowego (senność, zawroty głowy, ataksja), zakażenia wirusowe, zaburzenia psychiczne (depresja, lęk, splątanie), zaburzenia żołądkowo-jelitowe (nudności, wymioty, biegunka), a także objawy ogólne takie jak uczucie zmęczenia i gorączka. Wśród działań rzadkich i nieznanych znajdują się poważne reakcje alergiczne, zespół Stevensa-Johnsona, rabdomioliza, ostra niewydolność nerek oraz zaburzenia hematologiczne jak leukopenia i małopłytkowość. U dzieci obserwowano specyficzne działania, m.in. zapalenie ucha środkowego, agresywne zachowania i hiperkinezy. W przypadku pacjentów dializowanych odnotowano miopatie z podwyższonym stężeniem kinazy kreatynowej.
ataksja, ból neuropatyczny, choreoatetoza, depresja oddechowa, diplopia, drgawka, duszność, dysfagia, dyskineza, dystonia, dyzartria, fosfokinaza kreatynowa, gabapentyna, ginekomastia, hiperglikemia, hiperkineza, hipoglikemia, hiponatremia, jadłowstręt, leukopenia, małopłytkowość, miopatia, nadciśnienie tętnicze, nietrzymanie moczu, obrzęk naczynioruchowy, oczopląs, ostra niewydolność nerek, osutka polekowa, padaczka, pokrzywka, rabdomioliza, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, szum uszny, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, zakażenie dróg moczowych, zakażenie układu oddechowego, zakażenie wirusowe, zapalenie oskrzeli, zapalenie płuc, zapalenie trzustki, zapalenie ucha środkowego, zapalenie wątroby, zespół nadwrażliwości, zespół odstawienny, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Normeg 750 mg
Lewetyracetam, substancja czynna leku Normeg, wykazuje profil bezpieczeństwa podobny u dorosłych i dzieci stosowanych w leczeniu padaczki. Najczęściej obserwowane działania niepożądane to zapalenie błony śluzowej nosa i gardła (≥1/10), senność (≥1/10), ból głowy (≥1/10), zmęczenie (≥1/100) oraz zawroty głowy ośrodkowego pochodzenia (≥1/100). Rzadziej występują poważniejsze zaburzenia hematologiczne, takie jak małopłytkowość, leukopenia (≥1/1000 do <1/100), pancytopenia, neutropenia, agranulocytoza (≥1/10 000 do <1/1000), a także reakcje immunologiczne, w tym zespół DRESS i wstrząs anafilaktyczny. Wśród działań niepożądanych neurologicznych dominują drgawki, zaburzenia równowagi, ataksja, a także encefalopatia, która jest odwracalna po odstawieniu leku. Występują również zaburzenia psychiczne, takie jak depresja, lęk, agresja, a w rzadkich przypadkach próby samobójcze i majaczenie. U dzieci częściej niż u dorosłych obserwuje się wymioty (11,2%), pobudzenie (3,4%), agresję (8,2%) oraz zaburzenia zachowania (5,6%).
ataksja, ból głowy, choreoatetoza, drgawki, dyskineza, dyspepsja, encefalopatia, hiperkinezja, hiponatremia, jadłowstręt, lewetyracetam, małopłytkowość, napady częściowe, napady padaczkowe, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, osłabienie mięśni, ostre uszkodzenie nerek, padaczka, pancytopenia, parestezja, podwójne widzenie, rabdomioliza, rumień wielopostaciowy, senność, toksyczna nekroliza naskórka, wstrząs anafilaktyczny, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia pamięci, zaburzenia psychotyczne, zaburzenia równowagi, zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne, zahamowanie czynności szpiku kostnego, zapalenie błony śluzowej nosa i gardła, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawroty głowy pochodzenia błędnikowego, zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona, złośliwy zespół neuroleptyczny - Leksykon leków
Działania niepożądane – Cinacalcet Accord 60 mg
Cynakalcet, stosowany w leczeniu wtórnej i pierwotnej nadczynności przytarczyc oraz raka przytarczyc, wiąże się z ryzykiem licznych działań niepożądanych, z których najczęstsze to nudności i wymioty o łagodnym lub umiarkowanym nasileniu, często prowadzące do przerwania terapii. Szczególną uwagę należy zwrócić na hipokalemię, występującą u 24,1% pacjentów pediatrycznych, która może prowadzić do poważnych powikłań kardiologicznych, takich jak wydłużenie odstępu QT i komorowe zaburzenia rytmu serca, a także do zgonu w ciężkich przypadkach. U pacjentów z istniejącymi zaburzeniami serca cynakalcet może powodować niedociśnienie i nasilenie niewydolności serca. Ponadto, w okresie porejestracyjnym zgłaszano reakcje nadwrażliwości, w tym obrzęk naczynioruchowy i pokrzywkę, wymagające natychmiastowego odstawienia leku.
biegunka, cynakalcet, dolegliwości żołądkowo-jelitowe, drgawki, duszność, hiperkalemia, hipokalcemia, jadłowstręt, komorowe zaburzenia rytmu, niedobór testosteronu, niedociśnienie, niestrawność, niewydolność serca, nudności i wymioty, obrzęk naczynioruchowy, parestezje, pierwotna nadczynność przytarczyc, pokrzywka, rak przytarczyc, reakcja nadwrażliwości, schyłkowa choroba nerek, skurcze mięśni, wtórna nadczynność przytarczyc, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia czynności serca, zakażenie górnych dróg oddechowych, zawroty głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Normeg 250 mg
Lewetyracetam, substancja czynna leku Normeg, wykazuje specyficzny profil działań niepożądanych, potwierdzony badaniami klinicznymi i doświadczeniem po wprowadzeniu do obrotu. Najczęściej obserwowane działania niepożądane to zapalenie błony śluzowej nosa i gardła (bardzo często ≥1/10), senność i bóle głowy (również bardzo często), a także zmęczenie, zawroty głowy ośrodkowego pochodzenia, jadłowstręt i zmiany masy ciała (często ≥1/100 do <1/10). Rzadziej występują poważniejsze zaburzenia hematologiczne, takie jak pancytopenia czy agranulocytoza, oraz reakcje nadwrażliwości, w tym zespół DRESS. Wśród zaburzeń psychicznych często zgłaszane są depresja, lęk, agresja i bezsenność, a u dzieci i młodzieży obserwuje się częstsze występowanie wymiotów (11,2%), pobudzenia (3,4%) i agresji (8,2%). Profil bezpieczeństwa jest spójny we wszystkich grupach wiekowych, w tym u niemowląt poniżej 12 miesięcy, bez nowych zagrożeń.
agranulocytoza, ataksja, choreoatetoza, drgawki, dyskineza, dyspepsja, encefalopatia, fosfokinaza kreatynowa, hiperkinezja, hiponatremia, jadłowstręt, leukopenia, lewetyracetam, małopłytkowość, martwicze toksyczne oddzielanie się naskórka, neutropenia, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, omam, ostre uszkodzenie nerek, padaczka, pancytopenia, parestezja, rabdomioliza, rumień wielopostaciowy, splątanie, topiramat, wstrząs anafilaktyczny, wydłużenie odstępu QT, wysypka polekowa z eozynofilią, zaburzenia psychotyczne, zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne, zahamowanie czynności szpiku kostnego, zapalenie błony śluzowej nosa i gardła, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawroty głowy pochodzenia błędnikowego, zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona, złośliwy zespół neuroleptyczny - Leksykon leków
Działania niepożądane – Cogiton 5 5 mg
Chlorowodorek donepezylu, dostępny w tabletkach powlekanych Cogiton 5 mg i 10 mg, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które należy monitorować podczas terapii. Najczęściej obserwuje się biegunkę (≥1/10), kurcze mięśni, zmęczenie, nudności, wymioty oraz bezsenność. Często występują omdlenia, zawroty głowy i bezsenność, a rzadziej drgawki i objawy pozapiramidowe. W bardzo rzadkich przypadkach odnotowano pleurothotonus oraz złośliwy zespół neuroleptyczny, wymagający natychmiastowej interwencji. Zaburzenia sercowo-naczyniowe obejmują bradykardię, blok zatokowo-przedsionkowy i przedsionkowo-komorowy, a także polimorficzny częstoskurcz komorowy typu torsade de pointes i wydłużenie odstępu QT w EKG. Należy również zwrócić uwagę na ryzyko krwotoku żołądkowo-jelitowego oraz choroby wrzodowej żołądka i dwunastnicy.
agresywne zachowanie, bezsenność, biegunka, blok przedsionkowo-komorowy, blok serca, blok zatokowo-przedsionkowy, ból głowy, bradykardia, choroba wrzodowa żołądka, donepezyl, drgawki, hiperseksualność, jadłowstręt, kinaza kreatynowa, koszmary senne, krwotok żołądkowo-jelitowy, kurcze mięśni, nietrzymanie moczu, nietypowe sny, nudności, objawy pozapiramidowe, omamy, omdlenie, pleurothotonus, pobudzenie, polimorficzny częstoskurcz komorowy, rabdomioliza, torsade de pointes, wydłużenie odstępu QT, wymioty, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia żołądkowe, zahamowanie zatokowe, zapalenie wątroby, zawroty głowy, złośliwy zespół neuroleptyczny, zwiększone libido - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Amipryd
Amisulpryd, stosowany jako lek przeciwpsychotyczny, wymaga szczególnej ostrożności ze względu na ryzyko ciężkiego uszkodzenia wątroby, złośliwego zespołu neuroleptycznego oraz wydłużenia odstępu QT w EKG, co może prowadzić do groźnych zaburzeń rytmu serca, takich jak torsade de pointes. Przed rozpoczęciem terapii zaleca się wykonanie badania EKG, zwłaszcza u pacjentów w podeszłym wieku oraz z chorobami serca w wywiadzie, a także monitorowanie elektrolitów, szczególnie potasu. W przypadku QTc > 500 ms leczenie należy przerwać. Amisulpryd jest eliminowany przez nerki, dlatego u pacjentów z niewydolnością nerek konieczna może być redukcja dawki. Ponadto, lek może obniżać próg drgawkowy, co wymaga ostrożności u chorych z padaczką, oraz nasilać objawy choroby Parkinsona, dlatego stosowanie u tych pacjentów powinno być ograniczone do sytuacji bezwzględnej konieczności. W trakcie terapii należy monitorować objawy uszkodzenia wątroby (astenia, jadłowstręt, nudności, wymioty, ból brzucha, żółtaczka) oraz hiperglikemię u pacjentów z cukrzycą lub ryzykiem jej rozwoju.
agranulocytoza, amisulpryd, bradykardia, brak laktazy, choroba Parkinsona, ciężkie uszkodzenie wątroby, działanie antydopaminergiczne, hiperglikemia, hiperprolaktynemia, incydent naczyniowo-mózgowy, jadłowstręt, kinaza kreatynowa, lek moczopędny, lek neuroleptyczny, lek przeciwpsychotyczny, nietolerancja galaktozy, niewydolność nerek, ostry objaw odstawienia, pacjent w podeszłym wieku, próg drgawkowy, prolaktynoma, ryzyko zgonu, sztywność mięśniowa, torsade de pointes, ubytek pola widzenia, wrodzone wydłużenie odstępu QT, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie autonomicznego układu nerwowego, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie rytmu serca, zakrzepica, złośliwy zespół neuroleptyczny, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Viregyt-K 100 mg
Chlorowodorek amantadyny w preparacie Viregyt-K wykazuje głównie łagodne i przemijające działania niepożądane, pojawiające się zwykle w ciągu pierwszych 2-4 dni terapii i ustępujące w ciągu 24-48 godzin po odstawieniu leku. W badaniach klinicznych na ponad 1200 pacjentach stosujących dawkę 100 mg/dobę, działania niepożądane wystąpiły u 7% pacjentów, głównie o charakterze żołądkowo-jelitowym (jadłowstręt, nudności), neurologicznym (utrata koncentracji, zawroty głowy, bóle mięśni) oraz psychicznym (lęk, depresja, bezsenność). Częstość występowania działań niepożądanych klasyfikowano od bardzo często (>1/10) do bardzo rzadko (<1/10 000), z uwzględnieniem m.in. leukopenii, splątania, psychozy, drgawek, uszkodzenia rogówki, obrzęku kostek, niedociśnienia ortostatycznego oraz hipotermii u dzieci poniżej 5 lat.
ataksja, białe krwinki, chlorowodorek amantadyny, dyskineza, działanie dopaminergiczne, enzymy wątrobowe, hiperseksualność, hipotermia, jadłowstręt, kołatanie serca, leki przeciwcholinergiczne, leukopenia, nadwrażliwość na światło, niedociśnienie ortostatyczne, nietrzymanie moczu, niewydolność serca, objawy neurologiczne, obrzęk kostek, obrzęk rogówki, omamy, ośrodkowy układ nerwowy, patologiczny hazard, sinica marmurkowata, suchość jamy ustnej, zaburzenia kontroli impulsów, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zapalenie rogówki, zatrzymanie moczu, złośliwy zespół neuroleptyczny - Leksykon leków
Przedawkowanie – Imatinib Sandoz 400 mg
Przedawkowanie imatynibu stanowi poważne zagrożenie zdrowotne, wymagające natychmiastowej interwencji medycznej i ścisłego monitorowania stanu klinicznego pacjenta. Objawy przedawkowania u dorosłych zależą od dawki i obejmują m.in. nudności, wymioty, biegunkę, wysypkę, obrzęki, zmęczenie, kurcze mięśni, małopłytkowość, pancytopenię, ból brzucha i głowy oraz zmniejszenie apetytu przy dawkach 1200-1600 mg (1-10 dni). Przy dawkach 1800-3200 mg (do 6 dni) obserwuje się nasilenie objawów mięśniowych, podwyższenie aktywności kinazy kreatynowej i bilirubiny oraz bóle żołądkowo-jelitowe. Jednorazowa dawka 6400 mg wiązała się z nudnościami, wymiotami, gorączką, obrzękiem twarzy, neutropenią i wzrostem aminotransferaz, natomiast dawki 8-10 g powodowały głównie wymioty i dolegliwości żołądkowo-jelitowe.
aminotransferazy, bilirubina, ból żołądkowo-jelitowy, dawka terapeutyczna, dolegliwości żołądkowo-jelitowe, imatynib, interwencja medyczna, jadłowstręt, kinaza kreatynowa, leczenie objawowe, leczenie wspomagające, leukopenia, małopłytkowość, neutropenia, nudności i wymioty, objawy kliniczne, objawy ogólnoustrojowe, objawy skórne, objawy z przewodu pokarmowego, obrzęk, obrzęk twarzy, obserwacja kliniczna, pancytopenia, przedawkowanie imatynibu, wysypka i rumień, zaburzenia hematologiczne - Leksykon leków
Działania niepożądane – Ramidilan HCT 10 mg + 10 mg + 25 mg
Lek Ramidilan HCT zawiera trzy substancje czynne: ramipryl, amlodypinę i hydrochlorotiazyd, stosowane w terapii nadciśnienia tętniczego. Każda z tych substancji ma charakterystyczny profil działań niepożądanych, które mogą występować z różną częstością, od bardzo częstych (≥1/10) do bardzo rzadkich (<1/10 000). Ramipryl może powodować m.in. hiperkaliemię, suchy kaszel, niedociśnienie ortostatyczne, a także poważne reakcje hematologiczne (agranulocytoza, pancytopenia) i skórne (zespół Stevensa-Johnsona). Amlodypina wiąże się z ryzykiem obrzęków, bólu głowy, a także ciężkich działań niepożądanych, takich jak leukopenia czy tachykardia komorowa. Hydrochlorotiazyd może prowadzić do zaburzeń metabolicznych, w tym hipokaliemii, hiperlipidemii oraz wpływać negatywnie na metabolizm glukozy i kwasu moczowego. W terapii należy monitorować parametry hematologiczne, elektrolity oraz funkcję wątroby, zwłaszcza u pacjentów z chorobami współistniejącymi.
agranulocytoza, eozynofilia, glukozuria, hiperkalcemia, hiperlipidemia, hiperurykemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, hiponatremia, jadłowstręt, leukopenia, małopłytkowość, migotanie przedsionków, morfologia krwi, nadciśnienie tętnicze, neutropenia, niedociśnienie ortostatyczne, niedociśnienie tętnicze, niedokrwistość aplastyczna, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność szpiku kostnego, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, ostre zapalenie trzustki, pancytopenia, poziom potasu we krwi, rak kolczystokomórkowy skóry, rak podstawnokomórkowy, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, tachykardia komorowa, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, wysypka skórna, zaburzenia hematologiczne, zaburzenia rytmu serca, zapalenie naczyń krwionośnych, zapalenie oskrzeli, zapalenie wątroby, zapalenie zatok, zapalenie żołądka i jelit, zasadowica hipochloremiczna, zawał mięśnia sercowego, zespół nieadekwatnego wydzielania wazopresyny, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon leków
Działania niepożądane – Donectil 5 mg
Donepezyl, substancja czynna leku Donectil, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które należy monitorować ze względu na ich potencjalną ciężkość i wpływ na bezpieczeństwo terapii. Działania niepożądane klasyfikowane są według częstości występowania: bardzo częste (≥1/10), częste (≥1/100 do <1/10), niezbyt częste (≥1/1000 do <1/100), rzadkie (≥1/10000 do <1/1000), bardzo rzadkie (<1/10000) oraz o częstości nieznanej. Szczególną uwagę należy zwrócić na poważne powikłania kardiologiczne, takie jak blok serca, długie zahamowania zatokowe, polimorficzny częstoskurcz komorowy (w tym torsade de pointes) z wydłużeniem odstępu QT w EKG, a także na złośliwy zespół neuroleptyczny i rabdomiolizę, zwłaszcza w kontekście rozpoczęcia lub zwiększenia dawki donepezilu. W przypadku niewyjaśnionych zaburzeń czynności wątroby, w tym zapalenia wątroby, zaleca się rozważenie przerwania terapii.
bezsenność, biegunka, blok przedsionkowo-komorowy, blok serca, blok zatokowo-przedsionkowy, bradykardia, dolegliwość brzuszna, donepezyl chlorowodorek, hiperseksualność, jadłowstręt, kamptokormia, kinaza kreatynowa, koszmary senne, krwawienie z przewodu pokarmowego, kurcz mięśni, napad drgawkowy, nietrzymanie moczu, nudność, objawy pozapiramidowe, omamy, omdlenie, pleurothotonus, pobudzenie, polimorficzny częstoskurcz komorowy, rabdomioliza, torsade de pointes, wrzód żołądka i dwunastnicy, wydłużenie odstępu QT, wymioty, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie przewodu pokarmowego, zachowanie agresywne, zahamowanie zatokowe, zapalenie wątroby, zawrót głowy, złośliwy zespół neuroleptyczny, zwiększone libido - Leksykon leków
Działania niepożądane – Pazopanib Pharmascience 400 mg
Profil bezpieczeństwa pazopanibu opiera się na badaniach klinicznych obejmujących 1149 pacjentów z rakiem nerkowokomórkowym (RCC) oraz 382 z mięsakami tkanek miękkich (STS). Najczęstsze działania niepożądane (≥10%) to biegunka, zmiana koloru włosów, hipopigmentacja skóry, złuszczająca wysypka, nadciśnienie tętnicze, nudności, ból głowy, uczucie zmęczenia, jadłowstręt, wymioty, zaburzenia smaku, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, zmniejszenie masy ciała oraz podwyższone aktywności enzymów wątrobowych (ALT, AST). Rzadziej (<1%) występują poważne działania niepożądane zagrażające życiu, takie jak powikłania naczyniowo-mózgowe (przemijające napady niedokrwienne, udar niedokrwienny), sercowo-naczyniowe (niedokrwienie mięśnia sercowego, zawał, zaburzenia rytmu w tym torsade de pointes), perforacje przewodu pokarmowego oraz krwotoki z płuc, przewodu pokarmowego i mózgu. U pacjentów z STS dodatkowo obserwowano żylne powikłania zakrzepowo-zatorowe, zaburzenia czynności lewej komory serca oraz odma opłucnową.
aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, biegunka, ból głowy, dysgeuzja, dyspepsja, hipofosfatemia, hipopigmentacja skóry, jadłowstręt, krwioplucie, krwotok z płuc, krwotok z przewodu pokarmowego, małopłytkowość, mięsak tkanek miękkich, nadciśnienie tętnicze, neutropenia, niedoczynność tarczycy, niedokrwienie mięśnia sercowego, nudności, odma opłucnowa, perforacja przewodu pokarmowego, powikłania zakrzepowo-zatorowe, przemijający napad niedokrwienny, rak nerkowokomórkowy, torsade de pointes, udar niedokrwienny mózgu, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia czynności lewej komory serca, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia smaku, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, zawał mózgu, zawał serca, zawroty głowy, zespół ręka-stopa, złuszczająca wysypka - Leksykon substancji czynnych
Wapnia glukonian – Przedawkowanie
Przedawkowanie wapnia glukonianu, obecnego w preparatach takich jak Calcium Gluconate hameln, Calsiosol, Multi-Sanostol czy Pediaven NN1, prowadzi do hiperkalcemii, której objawy obejmują zaburzenia ze strony przewodu pokarmowego (jadłowstręt, nudności, wymioty, zaparcia, ból brzucha), układu moczowego (poliuria, polidypsja, odwodnienie, zwapnienie nerek), nerwowo-mięśniowego (osłabienie mięśni, ból kości, senność, splątanie) oraz sercowo-naczyniowego (nadciśnienie, arytmie, ryzyko zatrzymania akcji serca). Szybkie dożylne podanie może wywołać dodatkowo kredowy posmak w ustach, uderzenia gorąca i niedociśnienie tętnicze. W przypadku preparatów złożonych, np. Multi-Sanostol, istnieje ryzyko przewlekłego przedawkowania witamin A (4 500-18 000 j.m.) i D, co może nasilać hiperkalcemię i powodować objawy skórne, zaburzenia wzrostu włosów oraz bóle kości.
dializa otrzewnowa, diuretyk tiazydowy, furosemid, hemodializa, hiperazotemia, hiperglikemia, hiperkalcemia, hiperosmolarność, hipertriglicerydemia, jadłowstręt, kalcytonina, kredowy posmak, nadciśnienie tętnicze, nawodnienie pacjenta, niedociśnienie tętnicze, osłabienie mięśniowe, polidypsja, poliuria, śpiączka, splątanie, stężenie wapnia w osoczu, świąd, uderzenie gorąca, wapń glukonian, zaburzenia rytmu serca, zaburzenie równowagi wodno-elektrolitowej, zatrzymanie akcji serca, zwapnienie nerek - Leksykon leków
Działania niepożądane – Pazopanib Viatris 200 mg
Profil bezpieczeństwa pazopanibu oceniono na podstawie badań klinicznych obejmujących 1149 pacjentów z rakiem nerkowokomórkowym (RCC) oraz 382 pacjentów z mięsakami tkanek miękkich (STS). Najczęstsze działania niepożądane (≥10%) to zaburzenia żołądkowo-jelitowe (biegunka, nudności, wymioty, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej), dermatologiczne (zmiana koloru włosów, hipopigmentacja, złuszczająca wysypka), naczyniowe (nadciśnienie tętnicze), neurologiczne (ból głowy, zaburzenia smaku) oraz ogólne (zmęczenie, jadłowstręt, utrata masy ciała). Często obserwowano także wzrost aktywności enzymów wątrobowych AlAT i AspAT oraz hiperbilirubinemię. Rzadziej (<1%) występowały poważne powikłania, takie jak udar niedokrwienny mózgu, zawał mięśnia sercowego, perforacje przewodu pokarmowego, krwotoki (z przewodu pokarmowego, płuc, mózgu) oraz zaburzenia rytmu serca typu torsade de pointes.
aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, biegunka, dysgeuzja, hiperbilirubinemia, hipogeuzja, hipopigmentacja skóry, jadłowstręt, krwioplucie, krwotok z płuc, małopłytkowość, mięsak tkanek miękkich, nadciśnienie tętnicze, neutropenia, niedokrwienie mięśnia sercowego, niewydolność serca, niewydolność wątroby, nudności, odma opłucnowa, pazopanib, perforacja przewodu pokarmowego, powikłanie zakrzepowo-zatorowe, przemijający napad niedokrwienny, rak nerkowokomórkowy, torsade de pointes, udar niedokrwienny mózgu, wydłużenie odstępu QT, wymioty, zaburzenie czynności lewej komory, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, zawał serca, złuszczająca wysypka - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Flutamid Egis 250 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa flutamidu obejmowały wielokrotne podawanie leku u małp (6 tygodni), szczurów (52 tygodnie) oraz psów (78 tygodni) w dawkach od 1,5 do 18-krotnie wyższych niż terapeutyczne u ludzi. Obserwowano objawy takie jak utrata masy ciała i jadłowstręt u wszystkich gatunków, a także wymioty u małp i psów. Badania autopsyjne wykazały zmniejszenie wielkości gruczołu krokowego, jąder i pęcherzyków nasiennych oraz obniżoną spermatogenezę, co jest zgodne z antyandrogennym mechanizmem działania flutamidu. U szczurów i psów odnotowano wzrost masy wątroby bez zmian morfologicznych, sugerujący adaptacyjną reakcję hepatocytów, a nie hepatotoksyczność.
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Paricalcitol Fresenius 5 mcg/ml
Parykalcytol, składnik aktywny Paricalcitol Fresenius (2 µg/ml i 5 µg/ml, roztwór do wstrzykiwań), wykazuje profil bezpieczeństwa potwierdzony badaniami klinicznymi faz II-IV na około 600 pacjentach. Działania niepożądane wystąpiły u 6% leczonych, z hiperkalcemią jako najczęstszym powikłaniem (4,7%), wynikającym z nadmiernego obniżenia PTH. Monitorowanie stężenia wapnia i fosforu w surowicy jest kluczowe, zwłaszcza na początku terapii, aby zapobiec hiperkalcemii i jej metabolicznym konsekwencjom. Działania niepożądane klasyfikowane są według częstości: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000), bardzo rzadko (<1/10 000) oraz nieznana częstość. Najczęstsze działania obejmują zaburzenia endokrynologiczne (niedoczynność przytarczyc), metaboliczne (hiperkalcemia, hiperfosfatemia), neurologiczne (bóle głowy, zaburzenia smaku) oraz skórne (świąd).
aminotransferaza asparaginianowa, astma, drgawki kloniczne mięśni, duszność, dysfagia, hiperfosfatemia, hiperkalcemia, hiperkaliemia, hipokalcemia, jadłowstręt, jaskra, krwawienie z przewodu pokarmowego, leukopenia, nadciśnienie tętnicze, nadczynność przytarczyc, niedociśnienie tętnicze, niedoczynność przytarczyc, niedokrwistość, obrzęk krtani, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk płuc, parathormon, parestezja, parykalcytol, pęcherzowe zapalenie skóry, pokrzywka, przemijający napad niedokrwienny, rak piersi, sepsa, stan majaczeniowy, stan splątania, trzepotanie przedsionków, udar mózgowy, wydłużenie czasu krwawienia, zaburzenia erekcji, zaburzenia gospodarki wapniowo-fosforanowej, zapalenie okrężnicy, zapalenie płuc, zapalenie spojówek, zatrzymanie akcji serca, zwapnienie pozakostne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Olanzapine Lekam 5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa olanzapiny wykazały, że dawki śmiertelne (LD50) u myszy i szczurów wynoszą odpowiednio około 210 mg/kg i 175 mg/kg masy ciała, z objawami takimi jak zmniejszenie aktywności ruchowej, śpiączka, drżenia i drgawki kloniczne. Psy i małpy tolerowały dawki doustne do 100 mg/kg m.c., przy czym u psów obserwowano uspokojenie polekowe, ataksję, drżenia, tachykardię, zwężenie źrenic i jadłowstręt, a u małp prostrację i zaburzenia świadomości przy wyższych dawkach. W badaniach toksyczności przewlekłej (do 3 miesięcy u myszy i do roku u szczurów i psów) stwierdzono zahamowanie OUN, objawy przeciwcholinergiczne oraz obwodowe zaburzenia hematologiczne, z rozwojem tolerancji na zahamowanie czynności OUN. U szczurów odnotowano odwracalne zmiany hormonalne i morfologiczne związane ze wzrostem prolaktyny, w tym zmniejszenie masy jajników i macicy oraz zmiany w nabłonku pochwy i gruczole sutkowym.
ataksja, cytotoksyczność szpiku kostnego, drgawka kloniczna, działanie kancerogenne, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie przeciwcholinergiczne, działanie teratogenne, genotoksyczność, jadłowstręt, leukocyt, leukopenia, małopłytkowość, neuroleptyk, neutropenia, niedokrwistość, olanzapina, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał rakotwórczy, prolaktyna, śpiączka, szpik kostny, toksyczność hematologiczna - Leksykon leków
Działania niepożądane – Nexpram 10 mg
Escytalopram, zawarty w leku Nexpram, jest selektywnym inhibitorem wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI) i wykazuje specyficzny profil działań niepożądanych, które najczęściej pojawiają się w pierwszych dwóch tygodniach terapii, a następnie ulegają zmniejszeniu. Działania niepożądane obejmują szeroki zakres objawów, sklasyfikowanych według układów i narządów oraz częstości występowania: bardzo często (≥1/10) do bardzo rzadko (≤1/10 000) oraz nieznaną częstość. Najczęstsze działania to bóle głowy, nudności, zmęczenie, zaburzenia snu, zmiany apetytu i zaburzenia psychiczne, takie jak niepokój czy zmniejszenie popędu płciowego. Szczególną uwagę należy zwrócić na poważne powikłania, takie jak trombocytopenia, reakcje anafilaktyczne, hiponatremia, zespół serotoninowy, wydłużenie odstępu QT, arytmie typu torsade de pointes, a także ryzyko myśli i zachowań samobójczych, zwłaszcza u pacjentów z zaburzeniami afektywnymi dwubiegunowymi.
akatyzja, bradykardia, bruksizm, depersonalizacja, dyskineza, escytalopram, hipokaliemia, hiponatremia, hormon antydiuretyczny, jadłowstręt, krwotok maciczny, krwotok poporodowy, mania, mlekotok, napad lęku panicznego, niedociśnienie ortostatyczne, obrzęk naczynioruchowy, osteoporoza, parestezja, priapizm, reakcja anafilaktyczna, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, tachykardia, torsade de pointes, trombocytopenia, wybroczynę, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie afektywne dwubiegunowe, zapalenie wątroby, zapalenie zatok, zatrzymanie moczu, zespół odstawienia, zespół serotoninowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Imatinib Sandoz 100 mg
Przedawkowanie imatynibu stanowi poważne zagrożenie zdrowotne, z objawami zależnymi od dawki. Przy dawkach 1200-1600 mg (stosowanych przez 1-10 dni) dominują objawy żołądkowo-jelitowe (nudności, wymioty, biegunka, ból brzucha, zmniejszenie apetytu), skórne (wysypka, rumień, obrzęk) oraz hematologiczne (małopłytkowość, pancytopenia). Dawki wyższe, od 1800 do 3200 mg/dobę przez 6 dni, wiążą się dodatkowo z objawami mięśniowymi (osłabienie, ból mięśni, wzrost kinazy kreatynowej) i wątrobowymi (hiperbilirubinemia). Ekstremalnie wysokie dawki pojedyncze, rzędu 6400 mg lub 8-10 g, powodują nasilone zaburzenia żołądkowo-jelitowe, neutropenię oraz wzrost aktywności aminotransferaz, a także objawy układowe, takie jak gorączka i obrzęk twarzy. Dane pediatryczne są ograniczone, ale u 3-letnich dzieci odnotowano głównie objawy żołądkowo-jelitowe i hematologiczne przy dawkach 400 mg i 980 mg.
aminotransferazy, biegunka, ból brzucha, ból głowy, enzymy wątrobowe, gorączka, imatynib, jadłowstręt, kinaza kreatynowa, kurcze mięśni, leczenie objawowe, małopłytkowość, morfologia krwi, nawodnienie pacjenta, neutropenia, nudności, objawy mięśniowe, objawy przewodu pokarmowego, objawy skórne, objawy żołądkowo-jelitowe, obrzęk, obrzęk twarzy, osłabienie mięśni, pancytopenia, parametry wątrobowe, parametry życiowe, populacja pediatryczna, przedawkowanie imatynibu, rumień, układ krwiotwórczy, wymioty, wysypka, zaburzenia hematologiczne, zaburzenia wątrobowe, zmniejszenie apetytu, zmniejszenie liczby białych krwinek, zwiększenie aktywności aminotransferaz, zwiększenie stężenia bilirubiny - Leksykon leków
Działania niepożądane – MST Continus 10 mg
MST Continus to preparat zawierający siarczan morfiny w tabletkach o zmodyfikowanym uwalnianiu, dostępny w dawkach 10 mg, 30 mg, 60 mg, 100 mg oraz 200 mg. Morfina, jako silny opioid, wywołuje liczne działania niepożądane, z których najczęstsze to nudności i zaparcia (≥1/10), typowe zwłaszcza przy długotrwałej terapii. Do poważnych powikłań należą depresja ośrodka oddechowego zależna od dawki, uzależnienie, zespół odstawienny, reakcje anafilaktyczne oraz paradoksalna hiperalgezja. Preparaty o dawkach 30 mg i 60 mg zawierają barwnik E 110, mogący wywoływać reakcje alergiczne. Działania niepożądane obejmują szeroki zakres układów: immunologiczny, psychiczny, nerwowy, oddechowy, żołądkowo-jelitowy, skórny, nerkowy, sercowo-naczyniowy i endokrynologiczny, z różną częstością występowania od bardzo częstych do bardzo rzadkich.
allodynia, centralny bezdech senny, depresja ośrodka oddechowego, dysforia, hiperalgezja, hiponatremia, jadłowstręt, kolka nerkowa, kolka żółciowa, napad drgawkowy, niedrożność jelit, noworodkowy zespół odstawienia leku, obrzęk płuc, oczopląs, ostra uogólniona osutka krostkowa, parestezja, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, rozszerzenie źrenic, siarczan morfiny, skurcz oskrzeli, skurcz zwieracza Oddiego, tachykardia, uzależnienie lekowe, zapalenie trzustki, zaparcie, zatrzymanie moczu, zespół niedostosowanego wydzielania hormonu ADH, zespół niespokojnych nóg, zespół odstawienny, żółcień pomarańczowa, zwężenie źrenic - Leksykon leków
Działania niepożądane – Pazopanib STADA 400 mg
Pazopanib STADA, dostępny w tabletkach 200 mg i 400 mg, wykazuje specyficzny profil bezpieczeństwa u pacjentów z rakiem nerkowokomórkowym (RCC) oraz mięsakami tkanek miękkich (STS), potwierdzony w badaniach klinicznych (n=1149 dla RCC, n=382 dla STS). Ciężkie działania niepożądane, występujące z częstością <1%, obejmują powikłania naczyniowo-mózgowe (przemijające napady niedokrwienne, udar niedokrwienny mózgu), sercowo-naczyniowe (niedokrwienie mięśnia sercowego, zawał serca, zaburzenia czynności serca), perforacje i przetoki przewodu pokarmowego, zaburzenia rytmu serca (wydłużenie QT, torsade de pointes) oraz krwotoki (z płuc, przewodu pokarmowego, do mózgu). U pacjentów z STS dodatkowo obserwowano żylne powikłania zakrzepowo-zatorowe, zaburzenia funkcji lewej komory i odmę opłucnową. Potencjalnie śmiertelne powikłania, takie jak krwotok z przewodu pokarmowego, krwotok z płuc, ciężkie dysfunkcje wątroby, perforacja przewodu pokarmowego i udar niedokrwienny mózgu, wymagają natychmiastowej interwencji medycznej.
aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, biegunka, ból głowy, chlorowodorek pazopanibu, dysgeuzja, hipopigmentacja skóry, jadłowstręt, krwioplucie, krwotok z płuc, krwotok z przewodu pokarmowego, mięsak tkanek miękkich, nadciśnienie tętnicze, niedokrwienie mięśnia sercowego, nudności, odma opłucnowa, pazopanib, perforacja przewodu pokarmowego, powikłanie zakrzepowo-zatorowe, przemijający napad niedokrwienny, rak nerkowokomórkowy, torsade de pointes, udar niedokrwienny mózgu, wydłużenie odstępu QT, wymioty, zaburzenie czynności lewej komory, zaburzenie czynności serca, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie smaku, zakrzepica żył głębokich, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, zatorowość płucna, zawał mózgu, zawał serca, złuszczająca wysypka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Submena 100 mcg
Produkt leczniczy Submena, zawierający fentanyl w postaci tabletek podjęzykowych, wiąże się z ryzykiem wystąpienia działań niepożądanych charakterystycznych dla opioidów, w tym najpoważniejszych: depresji oddechowej, niedociśnienia tętniczego oraz wstrząsu. Depresja oddechowa stanowi zagrożenie życia, szczególnie u pacjentów opioidowo-naïve, osób starszych oraz z zaburzeniami czynności oddechowej. W badaniach klinicznych najczęściej obserwowano nudności, zaparcia, senność i ból głowy, jednak precyzyjne przypisanie tych objawów wyłącznie Submenie jest utrudnione ze względu na jednoczesne stosowanie innych opioidów (morfina, oksykodon, fentanyl transdermalny). Działania niepożądane klasyfikowane są według układów i narządów, z częstością występowania od bardzo często (≥1/10) do częstości nieznanej, obejmując m.in. zaburzenia psychiczne (depresja, paranoja, majaczenie), neurologiczne (zawroty głowy, drgawki), sercowo-naczyniowe (tachykardia, bradykardia, niedociśnienie) oraz żołądkowo-jelitowe (nudności, zaparcia, wymioty).
aftowe zapalenie jamy ustnej, amnezja, astenia, ból nowotworowy, bradykardia, depresja oddechowa, drgawki, duszność, dysfagia, dysforia, działania niepożądane opioidów, fentanyl podjęzykowy, fentanyl przezśluzówkowy, gorączka, jadłowstręt, majaczenie, nadużywanie leku, nadwrażliwość, nastrój euforyczny, niedociśnienie, niedoczulica, niewydolność krążenia, obrzęk języka, obrzęk obwodowy, owrzodzenie jamy ustnej, pokrzywka, przedawkowanie, spadek ciśnienia tętniczego, stan splątania, tachykardia, utrata przytomności, uzależnienie fizyczne i psychiczne, uzależnienie od leku, wstrząs, zaburzenia węchu, zamglone widzenie, zapalenie jamy ustnej, zatrzymanie oddychania, zawroty głowy, zespół odstawienny - Leksykon substancji czynnych
Donepezyl – Działania niepożądane
Donepezyl, stosowany w terapii choroby Alzheimera, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które należy uwzględnić w monitorowaniu pacjentów. Najczęstsze objawy to biegunka (≥1/10), kurcze mięśni, zmęczenie, nudności, wymioty oraz bezsenność (≥1/100 do <1/10). Szczególną uwagę należy zwrócić na działania niepożądane ze strony układu nerwowego, takie jak omdlenia (często związane z blokiem serca lub zahamowaniem zatokowym), zawroty głowy, napady drgawkowe (niezbyt często), objawy pozapiramidowe oraz rzadki, ale zagrażający życiu złośliwy zespół neuroleptyczny. Działania ze strony układu sercowo-naczyniowego obejmują bradykardię, blok zatokowo-przedsionkowy i przedsionkowo-komorowy oraz rzadkie, ale poważne zaburzenia rytmu, takie jak torsade de pointes i wydłużenie odstępu QT w EKG. Ponadto, donepezyl może powodować zaburzenia czynności wątroby, w tym zapalenie, co wymaga monitorowania parametrów wątrobowych, zwłaszcza u pacjentów z chorobami wątroby.
agresywne zachowanie, bezsenność, biegunka, blok przedsionkowo-komorowy, blok serca, blok zatokowo-przedsionkowy, ból brzucha, bradykardia, choroba Alzheimera, choroba wrzodowa dwunastnicy, choroba wrzodowa żołądka, donepezyl, halucynacje, hiperseksualność, inhibitor cholinesterazy, jadłowstręt, kamptokormia, kinaza kreatynowa, krwawienie z przewodu pokarmowego, kurcze mięśni, nadmierne wydzielanie śliny, napad drgawkowy, nietrzymanie moczu, nudności, objawy pozapiramidowe, odwodnienie, omdlenie, parametry wątrobowe, pobudzenie, polimorficzny częstoskurcz komorowy, rabdomioliza, torsade de pointes, wydłużenie odstępu QT, wymioty, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia przewodzenia, zaburzenia rytmu serca, zahamowanie zatokowe, zapalenie wątroby, zawroty głowy, złośliwy zespół neuroleptyczny, zwiększone libido - Leksykon leków
Działania niepożądane – Rivastigmine Mylan 4,6 mg/24 h
Rywastygmina w postaci systemu transdermalnego jest stosowana w leczeniu otępienia typu alzheimerowskiego, a jej profil bezpieczeństwa opiera się na danych z randomizowanych, podwójnie zaślepionych badań kontrolowanych placebo, obejmujących 1670 pacjentów leczonych przez 24-48 tygodni. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi są reakcje skórne w miejscu aplikacji plastra (często, ≥1/10), manifestujące się jako łagodne do umiarkowanego zaczerwienienie, oraz zaburzenia żołądkowo-jelitowe, takie jak nudności, wymioty, biegunka i niestrawność (często, ≥1/10). Inne często występujące działania obejmują zakażenia układu moczowego, zaburzenia psychiczne (lęk, depresja, majaczenie, pobudzenie), bóle głowy, omdlenia, zawroty głowy, nietrzymanie moczu, utratę masy ciała oraz reakcje ogólne jak zmęczenie i gorączka. Reakcje skórne prowadzące do przerwania leczenia występowały u ≤2,3% pacjentów, z wyższą częstością w populacjach azjatyckich (4,9% w Chinach, 8,4% w Japonii).
alergiczne zapalenie skóry, badanie podwójnie zaślepione, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, choroba Parkinsona, dławica piersiowa, jadłowstręt, krwotok żołądkowo-jelitowy, migotanie przedsionków, nadciśnienie tętnicze, napad padaczkowy, nietrzymanie moczu, niewydolność serca, objawy pozapiramidowe, otępienie typu alzheimerowskiego, pęknięcie przełyku, reakcje skórne, rywastygmina, system transdermalny, tachykardia, wrzód żołądka, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zakażenie układu moczowego, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zespół chorego węzła zatokowego - Leksykon leków
Działania niepożądane – Medikinet CR 40 mg 40 mg
Metylofenidat, substancja czynna leku Medikinet CR 40 mg, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych o różnej częstości i nasileniu, obejmujących układy hematologiczny, immunologiczny, psychiczny, nerwowy, sercowo-naczyniowy, oddechowy, pokarmowy, wątrobowy, skórny, mięśniowo-szkieletowy, moczowo-płciowy oraz ogólne. Do najczęstszych działań należą bezsenność, nerwowość, ból głowy, tachykardia, kołatanie serca, nadciśnienie tętnicze, nudności, suchość w jamie ustnej, ból brzucha, nadmierna potliwość, łysienie, ból stawów i mięśni, a także zmniejszenie masy ciała i opóźnienie wzrostu u dzieci. Bardzo rzadko obserwuje się poważne zaburzenia hematologiczne (leukopenia, małopłytkowość, niedokrwistość, plamica małopłytkowa, pancytopenia), ciężkie reakcje nadwrażliwości, złośliwy zespół neuroleptyczny, zatrzymanie krążenia, zawał mięśnia sercowego, śpiączkę wątrobową oraz nagłą śmierć sercową. Występują również rzadkie i nieznane częstościowo zaburzenia psychiczne, takie jak myśli i próby samobójcze, omamy, mania, zaburzenia psychotyczne, tiki, uzależnienie oraz różnorodne objawy neurologiczne i naczyniowo-mózgowe (w tym udary i krwotoki).
Ważne jest monitorowanie parametrów morfologicznych krwi oraz funkcji wątroby podczas terapii, ze względu na ryzyko hematologicznych i wątrobowych działań niepożądanych. Należy zwrócić uwagę na objawy ze strony układu sercowo-naczyniowego, takie jak tachykardia, kołatanie serca, nadciśnienie tętnicze oraz rzadkie przypadki dusznicy bolesnej i zaburzeń rytmu serca. W przypadku wystąpienia działań niepożądanych, zwłaszcza tych o ciężkim przebiegu, konieczne jest zgłaszanie ich do odpowiednich organów nadzoru farmakologicznego. Lekarz powinien uwzględnić indywidualne predyspozycje pacjenta oraz wiek, a także prowadzić stałą ocenę stosunku korzyści do ryzyka terapii metylofenidatem. Zaleca się szczególną ostrożność u pacjentów pediatrycznych ze względu na możliwe opóźnienie wzrostu oraz u osób z ryzykiem zaburzeń psychicznych i sercowo-naczyniowych.
akatyzja, astenia, bezsenność, bradykardia, dusznica bolesna, dyskineza, dyspepsja, ginekomastia, hiperaktywność psychoruchowa, hormon stymulujący tarczycę, jadłowstręt, klasyfikacja częstości działań niepożądanych, krwiomocz, labilność emocjonalna, leukopenia, małopłytkowość, metylofenidat, myśli samobójcze, nadciśnienie tętnicze, nadciśnienie wewnątrzgałkowe, nagła śmierć sercowa, napad drgawkowy typu grand mal, niedokrwistość, nietrzymanie moczu, objaw Raynauda, obrzęk naczynioruchowy, omamy, pancytopenia, plamica małopłytkowa, podwójne widzenie, podwyższone enzymy wątrobowe, pokrzywka, priapizm, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, rumień wielopostaciowy, skurcz dodatkowy komór, śpiączka wątrobowa, szczękościsk, szumy uszne, tachykardia, tachykardia nadkomorowa, urojenia, wysypka polekowa, zaburzenia naczyniowo-mózgowe, zaburzenia psychiczne, zaburzenia psychotyczne, zapalenie naczyń, zapalenie nosogardzieli, zapalenie żołądka i jelit, zawał mięśnia sercowego, zespół suchego oka, zespół Tourette’a, złośliwy zespół neuroleptyczny, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon leków
Działania niepożądane – Peritol 4 mg
Peritol, zawierający 4 mg chlorowodorku cyproheptadyny w tabletce, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które należy uwzględnić podczas terapii. Najczęściej obserwowaną reakcją jest przemijająca senność, pojawiająca się zwykle na początku leczenia i ustępująca po 3-4 dniach. Lek może indukować liczne zaburzenia neurologiczne, takie jak sedacja, zawroty głowy, ataksja, drżenia, parestezje, zapalenie nerwów, drgawki oraz bóle głowy. Ponadto, cyproheptadyna wpływa na funkcje psychiczne, wywołując objawy splątania, omamy wzrokowe, niepokój ruchowy, rozdrażnienie, agresję, bezsenność, euforię i histerię. Zaburzenia widzenia (niewyraźne widzenie, diplopia, zaburzenia akomodacji) oraz dolegliwości ze strony ucha i błędnika (ostre zapalenie błędnika, tinnitus) również zostały zgłoszone. W zakresie układu sercowo-naczyniowego mogą wystąpić kołatania serca, tachykardia, skurcze dodatkowe oraz hipotensja. Działania niepożądane obejmują także objawy ze strony układu oddechowego (suchość błon śluzowych, duszność, epistaxis), przewodu pokarmowego (kserostomia, nudności, wymioty, biegunka, zaparcia), a także poważne zaburzenia wątroby, takie jak cholestaza, zapalenie wątroby, żółtaczka i niewydolność wątroby.
agranulocytoza, ataksja, bezsenność, biegunka, ból głowy, cholestaza, cyproheptadyna, diplopia, drgawki, drżenie, duszność, dyskomfort w nadbrzuszu, epistaxis, euforia, fotosensytyzacja, hepatitis, hipotensja, histeria, jadłowstręt, kołatanie serca, kserostomia, leukopenia, niedokrwistość hemolityczna, niepokój ruchowy, niewydolność wątroby, niewyraźne widzenie, nudności, obrzęk alergiczny, obrzęk naczynioruchowy, omamy wzrokowe, osłabienie, parestezje, plamica, pokrzywka, rumień, sedacja, senność, skurcze dodatkowe, splątanie, szum uszny, tachykardia, trombocytopenia, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, zaburzenia akomodacji, zaburzenia hematologiczne, zaburzenia immunologiczne, zaburzenia koordynacji, zaburzenia naczyniowe, zaburzenia oka, zaburzenia psychiczne, zaburzenia skóry, zaburzenia układu moczowego, zaburzenia układu nerwowego, zaburzenia układu oddechowego, zaburzenia wątroby, zaburzenia żołądka i jelit, zapalenie błędnika, zapalenie nerwów, zaparcie, zatrzymanie moczu, zawroty głowy, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Cezarius 1000 mg
Lek Cezarius, zawierający lewetyracetam, wykazuje profil bezpieczeństwa potwierdzony badaniami klinicznymi u 3416 pacjentów, obejmującymi różne grupy wiekowe i wskazania terapeutyczne w leczeniu padaczki. Najczęściej obserwowane działania niepożądane to zapalenie błony śluzowej nosa i gardła (≥1/10), senność (≥1/10), ból głowy (≥1/10), zmęczenie (≥1/100 do <1/10) oraz zawroty głowy (≥1/100 do <1/10). Profil działań niepożądanych obejmuje także zaburzenia hematologiczne, takie jak małopłytkowość (≥1/1000 do <1/100), leukopenia i pancytopenia (≥1/10000 do <1/1000), które wymagają regularnego monitorowania morfologii krwi. Wśród poważnych powikłań należy zwrócić uwagę na rzadkie, ale zagrażające życiu reakcje skórne, w tym martwicę toksyczno-rozpływną naskórka, zespół Stevensa-Johnsona oraz rumień wielopostaciowy, a także na hepatotoksyczność manifestującą się niewydolnością i zapaleniem wątroby, co wymaga ścisłej kontroli funkcji wątrobowych.
ataksja, chwiejność emocjonalna, hepatotoksyczność, jadłowstręt, lek przeciwpadaczkowy, leukopenia, lewetyracetam, małopłytkowość, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, myśli samobójcze, neutropenia, niewydolność wątroby, padaczka, pancytopenia, rumień wielopostaciowy, zaburzenia behawioralne, zaburzenia koordynacji ruchów, zaburzenia pamięci, zaburzenia psychotyczne, zaburzenia równowagi, zahamowanie czynności szpiku kostnego, zapalenie błony śluzowej nosa i gardła, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawroty głowy pochodzenia błędnikowego, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Normeg 500 mg
Lewetyracetam, substancja czynna leku Normeg, wykazuje profil działań niepożądanych o podobnym charakterze u dorosłych i dzieci, stosowany w dawkach 250 mg, 500 mg, 750 mg oraz 1000 mg w formie tabletek powlekanych. Najczęściej obserwowane działania niepożądane to zapalenie błony śluzowej nosa i gardła (bardzo często), senność i ból głowy (bardzo często), zmęczenie oraz zawroty głowy (często). Wśród rzadziej występujących działań odnotowano m.in. małopłytkowość, leukopenię, pancytopenię, wysypkę polekową z eozynofilią (zespół DRESS), zaburzenia psychiczne takie jak depresja, agresja, lęk, a także encefalopatię i zaostrzenie napadów padaczkowych. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko jadłowstrętu, zwłaszcza przy jednoczesnym stosowaniu topiramatu, oraz na możliwość wystąpienia pancytopenii z zahamowaniem czynności szpiku kostnego. Profil bezpieczeństwa u niemowląt i dzieci jest dobrze poznany, nie wykazano nowych zagrożeń u pacjentów poniżej 12 miesiąca życia.
ataksja, ból głowy, choreoatetoza, drgawki, drżenie, dyskineza, encefalopatia, fosfokinaza kreatynowa, hiperkinezja, hiponatremia, jadłowstręt, leukopenia, lewetyracetam, małopłytkowość, martwicze toksyczne oddzielanie się naskórka, napad częściowy, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, ostre uszkodzenie nerek, padaczka, pancytopenia, parestezja, podwójne widzenie, rabdomioliza, rumień wielopostaciowy, senność, tabletka powlekana, topiramat, wstrząs anafilaktyczny, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia psychotyczne, zaburzenia równowagi, zaburzenia zachowania, zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne, zahamowanie czynności szpiku kostnego, zapalenie błony śluzowej nosa i gardła, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawroty głowy, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona, złośliwy zespół neuroleptyczny - Leksykon leków
Działania niepożądane – Cinacalcet Sandoz 60 mg
Cynakalcet, stosowany w leczeniu wtórnej i pierwotnej nadczynności przytarczyc oraz raka przytarczyc, wiąże się z szeregiem działań niepożądanych, które wymagają ścisłego monitorowania. Najczęściej obserwowanymi objawami są nudności i wymioty, zwykle o łagodnym lub umiarkowanym nasileniu, które mogą prowadzić do przerwania terapii. Inne często występujące działania niepożądane obejmują hipokalemię (24,1% u dzieci i młodzieży z ESRD na dializach), jadłowstręt, drgawki, zawroty głowy, parestezje, bóle mięśni i bóle brzucha. Szczególną uwagę należy zwrócić na hipokalcemię, która może powodować wydłużenie odstępu QT oraz komorowe zaburzenia rytmu serca, a także na reakcje nadwrażliwości, takie jak obrzęk naczynioruchowy i pokrzywka. U pacjentów z chorobami serca odnotowano przypadki niedociśnienia tętniczego i nasilenia niewydolności serca, choć częstość tych zdarzeń nie jest dokładnie określona.
ból głowy, cynakalcet, drgawki, duszność, hiperkalemia, hipokalcemia, jadłowstręt, komorowe zaburzenia rytmu serca, nadczynność przytarczyc, niedociśnienie tętnicze, niewydolność serca, nudności i wymioty, obrzęk naczynioruchowy, parestezje, pokrzywka, rak przytarczyc, reakcja nadwrażliwości, schyłkowa choroba nerek, skurcze mięśni, wtórna nadczynność przytarczyc, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia czynności serca, zakażenie górnych dróg oddechowych, zawroty głowy, zmniejszenie stężenia testosteronu - Leksykon leków
Działania niepożądane – Temozolomide Fair-Med 180 mg
Temozolomid, stosowany w terapii glejaków, charakteryzuje się profilem działań niepożądanych obejmującym głównie zaburzenia ze strony przewodu pokarmowego (nudności u 43%, wymioty u 36%, biegunka, zaparcia), hematologiczne (neutropenia i trombocytopenia stopnia 3. i 4. u 8-19% pacjentów) oraz neurologiczne (drgawki, bóle głowy, niedowład). Mielosupresja, szczególnie neutropenia (ANC < 0,5 x 10^9/l) i trombocytopenia (< 20 x 10^9/l), występuje najczęściej w pierwszych cyklach terapii, z nadirem między 21. a 28. dniem cyklu, ustępującym w ciągu 1-2 tygodni bez kumulacji. U kobiet obserwuje się wyższą częstość ciężkich zaburzeń hematologicznych (neutropenia 4. stopnia u 12% kobiet vs. 5% mężczyzn; trombocytopenia 4. stopnia u 9% kobiet vs. 3% mężczyzn), co wymaga szczegółowego monitorowania. Działania niepożądane obejmują także reakcje alergiczne, zaburzenia endokrynologiczne, psychiczne, skórne (wysypka, łysienie, rzadkie ciężkie reakcje jak zespół Stevensa-Johnsona), a także powikłania zakaźne związane z mielosupresją.
afazja, ataksja, białaczka szpikowa, cytostatyk, diplopia, drgawki, dysfagia, działanie niepożądane, erytrodermia, glejak, glejak wielopostaciowy, gorączka neutropeniczna, hiperglikemia, hipokaliemia, jadłowstręt, krwotok mózgowy, leukopenia, limfopenia, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, mielosupresja, miopatia, moczówka prosta, neuropatia, neutropenia, neutropenia i trombocytopenia, niedokrwistość, niedokrwistość aplastyczna, nudność, objaw neurologiczny, obrzęk naczynioruchowy, pancytopenia, parastezja, porażenie połowicze, przewód pokarmowy, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, śródmiąższowe zapalenie płuc, stan padaczkowy, temozolomid, trombocytopenia, wymioty, zaburzenie hematologiczne, zakażenie, zakrzepica żył głębokich, zaniewidzenie połowicze, zator tętnicy płucnej, zespół Cushinga, zespół DRESS, zespół mielodysplastyczny, zespół Stevensa-Johnsona, zwłóknienie płuc - Leksykon leków
Działania niepożądane – Cinacalcet Aurovitas 60 mg
Cynakalcet Aurovitas, stosowany w leczeniu wtórnej i pierwotnej nadczynności przytarczyc oraz raka przytarczyc, wykazuje profil działań niepożądanych obejmujący głównie objawy ze strony przewodu pokarmowego, takie jak nudności i wymioty (częstość ≥ 1/100 do < 1/10), które są najczęstszą przyczyną przerwania terapii. Inne często występujące działania niepożądane to m.in. hipokalcemia (≥ 1/100 do < 1/10), która wymaga regularnego monitorowania ze względu na ryzyko wydłużenia odstępu QT i komorowych zaburzeń rytmu serca, a także drgawki, zawroty głowy, niedociśnienie, duszność oraz reakcje nadwrażliwości, w tym obrzęk naczynioruchowy i pokrzywkę. U pacjentów z wcześniejszymi zaburzeniami czynności serca obserwowano nasilenie niewydolności serca oraz pojedyncze przypadki niedociśnienia. W populacji pediatrycznej, zwłaszcza u dzieci z przewlekłą chorobą nerek poddawanych dializoterapii, hipokalcemia wystąpiła u 24,1% pacjentów (64,5 na 100 pacjentolat), a jeden przypadek zakończył się zgonem, co podkreśla konieczność ostrożnego stosowania i ścisłego monitorowania poziomu wapnia.
biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból mięśni, ból pleców, cynakalcet, dializoterapia, drgawki, duszność, gospodarka wapniowo-fosforanowa, hiperkalemia, hipokalcemia, jadłowstręt, komorowe zaburzenia rytmu serca, niedociśnienie, niestrawność, niewydolność serca, nudności i wymioty, obrzęk naczynioruchowy, osłabienie, parestezje, pierwotna nadczynność przytarczyc, pokrzywka, przewlekła choroba nerek, rak przytarczyc, reakcja nadwrażliwości, skurcze mięśni, wtórna nadczynność przytarczyc, wydłużenie odstępu QT, wysypka, zakażenie górnych dróg oddechowych, zaparcie, zawroty głowy, zmniejszone stężenie testosteronu, zmniejszony apetyt - Leksykon leków
Działania niepożądane – Atorvagen 10 mg
Atorwastatyna, dostępna w dawkach 10 mg, 20 mg i 40 mg, jest inhibitorem reduktazy HMG-CoA z grupy statyn, stosowanym w terapii hiperlipidemii. Profil działań niepożądanych jest dobrze udokumentowany i obejmuje częstość występowania od bardzo częstych (≥1/100) do bardzo rzadkich (<1/10 000). Najczęściej obserwowane działania niepożądane to podwyższenie aktywności aminotransferaz (0,8% pacjentów z >3-krotnym wzrostem GGN) oraz kinazy kreatynowej (2,5% z >3-krotnym wzrostem, 0,4% z >10-krotnym wzrostem GGN). Do poważnych powikłań należą rabdomioliza, immunozależna miopatia martwicza, niewydolność wątroby, ciężkie reakcje skórne (w tym zespół Stevensa-Johnsona) oraz anafilaksja. Działania niepożądane obejmują również zaburzenia metaboliczne (hiperglikemia, hipoglikemia), neurologiczne (bóle głowy, neuropatia), żołądkowo-jelitowe (nudności, biegunka), skórne (wysypki, pokrzywka) oraz mięśniowo-szkieletowe (bóle mięśni, miopatia). Profil bezpieczeństwa u dzieci i młodzieży (10-17 lat) jest zbliżony do dorosłych, bez wpływu na wzrost i dojrzewanie płciowe w 3-letniej obserwacji.
aminotransferaza w surowicy, anafilaksja, cholestaza, ginekomastia, hiperglikemia, hipoglikemia, immunozależna miopatia martwicza, inhibitor reduktazy HMG-CoA, jadłowstręt, kinaza kreatynowa, małopłytkowość, miastenia, miastenia oczna, miopatia, nadciśnienie tętnicze, neuropatia obwodowa, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, podwyższone stężenie trójglicerydów, rabdomioliza, reakcja alergiczna, rumień wielopostaciowy, śródmiąższowa choroba płuc, tendinopatia, toksyczna nekroliza naskórka, zapalenie mięśni, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zespół Stevensa-Johnsona, zespół toczniopodobny - Leksykon leków
Działania niepożądane – Asbima 10 mg + 160 mg
Lek Asbima, będący połączeniem amlodypiny i walsartanu, został przebadany w pięciu kontrolowanych badaniach klinicznych obejmujących 5175 pacjentów, z czego 2613 otrzymywało to skojarzenie. Profil bezpieczeństwa opiera się na danych klinicznych oraz doświadczeniach po wprowadzeniu do obrotu. Najczęstsze działania niepożądane to zapalenie części nosowej gardła, grypa, nadwrażliwość, ból głowy, omdlenia, niedociśnienie ortostatyczne, obrzęki (w tym obrzęk twarzy i obwodowy), zmęczenie, nagłe zaczerwienienie twarzy, osłabienie i uderzenia gorąca. Obrzęki obwodowe, typowe dla amlodypiny, występowały rzadziej przy stosowaniu Asbimy (średnia częstość 5,1%). Walsartan może powodować zmniejszenie hemoglobiny, hematokrytu, neutropenię i małopłytkowość, natomiast amlodypina bardzo rzadko leukopenię i małopłytkowość. Zaburzenia metaboliczne obejmują hipokaliemię (często), hiperkalcemię, hiperlipidemię, hiperurykemię i hiponatremię (niezbyt często).
amlodypina, bradykardia, cholestaza, choroba posurowicza, fotowrażliwość, ginekomastia, hiperglikemia, hiperkalcemia, hiperlipidemia, hiperurykemia, hipokaliemia, hiponatremia, jadłowstręt, leukopenia, małopłytkowość, migotanie przedsionków, neutropenia, niedociśnienie ortostatyczne, niewydolność nerek, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, obrzęk Quinckego, plamica, rozrost dziąseł, rumień wielopostaciowy, stężenie hemoglobiny, tachykardia komorowa, walsartan, zaburzenia pozapiramidowe, zaburzenie czynności nerek, zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie mięśni, zapalenie naczyń, zapalenie nosogardła, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawał mięśnia sercowego, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Cinacalcet Reddy 60 mg
Cynakalcet, dostępny w dawkach 30 mg, 60 mg i 90 mg, jest stosowany w leczeniu wtórnej i pierwotnej nadczynności przytarczyc oraz raka przytarczyc. Najczęstszymi działaniami niepożądanymi są nudności i wymioty, które mają charakter łagodny do umiarkowanego, ale stanowią główną przyczynę przerwania terapii. Inne często obserwowane działania obejmują hipokalemię (24,1% u pacjentów pediatrycznych), drgawki, parestezje, bóle mięśni i bóle brzucha. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko hipokalcemii, która może prowadzić do poważnych powikłań, takich jak wydłużenie odstępu QT, komorowe zaburzenia rytmu serca oraz zgon w populacji pediatrycznej. U pacjentów z chorobami serca odnotowano również przypadki niedociśnienia i nasilenia niewydolności serca, co wymaga ścisłego monitorowania hemodynamicznego i kardiologicznego.
badanie kliniczne, biegunka, ból brzucha, chlorowodorek, cynakalcet, drgawki, hiperkalemia, hipokalcemia, jadłowstręt, komorowe zaburzenia rytmu serca, nadczynność przytarczyc, niedociśnienie, niestrawność, niewydolność serca, nudności i wymioty, obrzęk naczynioruchowy, parestezje, pokrzywka, rak przytarczyc, reakcja nadwrażliwości, schyłkowa choroba nerek, skurcz mięśni, substancja czynna, tabletka powlekana, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia czynności serca, zaparcia - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Flumycon
Flukonazol, stosowany w produkcie Flumycon, nie jest zalecany w leczeniu grzybicy skóry owłosionej głowy ze względu na niską skuteczność (<20%) w porównaniu do gryzeofulwiny. W przypadku kryptokokozy pozauśrodkowonerkowej oraz głębokich grzybic endemicznych (parakokcydioidomykoza, sporotrychoza limfatyczno-skórna, histoplazmoza) dostępne dane kliniczne są niewystarczające do precyzyjnego ustalenia dawkowania, co wymaga ostrożności klinicznej. U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek konieczna jest modyfikacja dawkowania zgodnie z charakterystyką produktu. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko hepatotoksyczności, w tym ciężkich uszkodzeń wątroby, które mogą wystąpić niezależnie od dawki czy czasu terapii; objawy takie jak astenia, jadłowstręt, nudności, wymioty i żółtaczka wymagają natychmiastowego przerwania leczenia i konsultacji lekarskiej. Flukonazol może wydłużać odstęp QT, zwłaszcza u pacjentów z chorobami mięśnia sercowego, zaburzeniami elektrolitowymi (np. hipokaliemia) oraz przy jednoczesnym stosowaniu leków metabolizowanych przez CYP3A4, co zwiększa ryzyko torsade de pointes.
astenia, flukonazol, gryzeofulwina, grzybica endemiczna, grzybica skóry owłosionej głowy, halofantryna, hepatotoksyczność, hipokaliemia, histoplazmoza, inhibitor CYP2C19, inhibitor CYP2C9, inhibitor CYP3A4, jadłowstręt, komorowe zaburzenie rytmu serca, kryptokokoza, niedobór laktazy, nieprawidłowe wyniki badań wątroby, nietolerancja galaktozy, niewydolność kory nadnerczy, niewydolność serca, parakokcydioidomykoza, prednizon, reakcja anafilaktyczna, reakcja polekowa z eozynofilią, rumień wielopostaciowy, sporotrychoza limfatyczno-skórna, toksyczna nekroliza naskórka, toksyczne uszkodzenie wątroby, torsade de pointes, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zakażenie grzybicze, zespół Stevensa-Johnsona, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, złuszczająca reakcja skórna, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Cezarius 500 mg
Lewetyracetam, substancja czynna leku Cezarius, wykazuje szeroki profil bezpieczeństwa potwierdzony badaniami klinicznymi na 3416 pacjentach oraz danymi po wprowadzeniu do obrotu. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi są zapalenie błony śluzowej nosa i gardła, senność, ból głowy, zmęczenie oraz zawroty głowy ośrodkowego pochodzenia, występujące bardzo często (≥1/10) lub często (≥1/100 do <1/10). Profil bezpieczeństwa jest spójny u dorosłych i dzieci, choć u dzieci w wieku 4-16 lat częściej notuje się wymioty (11,2%), agresję (8,2%), drażliwość (11,7% u niemowląt i dzieci <4 lat) oraz zaburzenia zachowania. Rzadkie, ale istotne działania niepożądane obejmują małopłytkowość, leukopenię, pancytopenię i neutropenię, co wymaga monitorowania morfologii krwi, zwłaszcza u pacjentów z predyspozycjami hematologicznymi. Ponadto, należy zwrócić uwagę na ryzyko ciężkich reakcji skórnych, takich jak zespół Stevensa-Johnsona czy martwica toksyczno-rozpływna naskórka, które wymagają natychmiastowego przerwania leczenia.
ataksja, drgawki, dyspepsja, jadłowstręt, lek przeciwpadaczkowy, leukopenia, lewetyracetam, małopłytkowość, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, morfologia krwi, myśli samobójcze, neutropenia, niewydolność wątroby, padaczka, pancytopenia, parestezja, podwójne widzenie, rumień wielopostaciowy, splątanie, topiramat, zaburzenia psychiczne, zaburzenia psychotyczne, zahamowanie czynności szpiku kostnego, zapalenie błony śluzowej nosa i gardła, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawroty głowy pochodzenia błędnikowego, zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Cytarabina Accord 20 mg/ml
Cytarabina Accord (20 mg/ml) wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, których nasilenie zależy od dawki i drogi podania. Najczęstsze objawy to nudności, wymioty, biegunka, gorączka, wysypka, zapalenie i owrzodzenie jamy ustnej oraz odbytu, a także zaburzenia czynności wątroby. Mielosupresja jest istotnym efektem cytarabiny, manifestującym się niedokrwistością, leukopenią, trombocytopenią, megaloblastozą i zmniejszeniem retikulocytów, z głęboką pancytopenią trwającą 15-25 dni po wysokich dawkach. Neurotoksyczność, szczególnie przy dawkach wysokich (8-37% pacjentów), obejmuje objawy OUN i neuropatie obwodowe, z ryzykiem wzrostu u osób powyżej 55 lat, z zaburzeniami wątroby, nerek, wcześniejszym leczeniem OUN lub nadużywaniem alkoholu. Podanie dokanałowe wiąże się z ryzykiem martwiczej leukoencefalopatii, mielopatii i ślepoty. Działania niepożądane ze strony oka obejmują odwracalne krwotoczne zapalenie spojówek i zapalenie rogówki, które można łagodzić kortykosteroidami w kroplach do oczu.
anafilaksja, aplazja szpiku kostnego, ataksja, azoospermia, cytarabina, dysfagia, dyzartria, gorączka neutropeniczna, hepatomegalia, hiperbilirubinemia, hiperurykemia, jadłowstręt, kardiomiopatia, krwotoczne zapalenie spojówek, małopłytkowość, martwica jelit, martwicza leukoencefalopatia, martwicze zapalenie okrężnicy, megaloblastoza, mielopatia, mielosupresja, neuropatia obwodowa, neutropenia, niedokrwistość, obrzęk alergiczny, obrzęk płuc, oczopląs, pancytopenia, paraplegia, posocznica, rabdomioliza, retikulocyty, rozedma pęcherzykowa jelit, rozmaz krwi obwodowej, śródmiąższowe zapalenie płuc, szpik kostny, wysokie dawki cytarabiny, zaburzenia rytmu serca, zakrzepowe zapalenie żył, zapalenie osierdzia, zapalenie otrzewnej, zapalenie rogówki, zapalenie spojówek, zapalenie trzustki, zespół Budda-Chiariego, zespół cytarabinowy, zespół erytrodysestezji dłoniowo-podeszwowej, zespół ostrej niewydolności oddechowej