astma oskrzelowa
Astma oskrzelowa to przewlekła choroba zapalna dróg oddechowych charakteryzująca się nawracającymi epizodami duszności, świszczącego oddechu, ucisku w klatce piersiowej i kaszlu. W patofizjologii astmy kluczową rolę odgrywa nadreaktywność oskrzeli, obrzęk błony śluzowej i skurcz mięśni gładkich oskrzeli, co prowadzi do zmiennego ograniczenia przepływu powietrza przez drogi oddechowe.
Choroba ma złożoną etiologię, obejmującą czynniki genetyczne i środowiskowe. Do najczęstszych czynników wyzwalających objawy należą alergeny wziewne, infekcje wirusowe, wysiłek fizyczny, zimne powietrze, dym tytoniowy oraz zanieczyszczenia powietrza. Astma może rozpocząć się w każdym wieku, jednak często jej początki sięgają dzieciństwa.
Diagnostyka astmy opiera się na wywiadzie, badaniu przedmiotowym oraz badaniach czynnościowych układu oddechowego, w tym spirometrii z próbą rozkurczową. Leczenie obejmuje edukację pacjenta, unikanie czynników wyzwalających oraz farmakoterapię. Podstawę stanowią leki przeciwzapalne (głównie wziewne glikokortykosteroidy) oraz leki rozszerzające oskrzela (β2-mimetyki), stosowane w schemacie terapii stopniowanej, dostosowanej do stopnia kontroli choroby.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Salicyna – Działania niepożądane
Salicyna, główny składnik aktywny kory wierzby (Salicis cortex) obecny w preparatach takich jak Salicortex (1 tabletka zawiera 330 mg kory wierzby, co odpowiada ≥20 mg glikozydów fenolowych w przeliczeniu na salicynę), może wywoływać działania niepożądane głównie ze strony układu immunologicznego i pokarmowego. Do najczęstszych reakcji nadwrażliwości należą wysypka, świąd, pokrzywka, wykwity skórne oraz astma oskrzelowa manifestująca się dusznością i świszczącym oddechem. Ze strony przewodu pokarmowego obserwuje się nudności, wymioty, bóle brzucha, niestrawność, zgagę oraz biegunkę. Częstość występowania tych działań niepożądanych jest nieznana, co wynika z ograniczonej liczby badań klinicznych z randomizacją. Szczególnie narażone na powikłania są osoby z astmą, chorobą wrzodową, zaburzeniami czynności wątroby i nerek oraz pacjenci z nadwrażliwością na salicylany.
adrenalina, astma, astma indukowana salicylanami, astma oskrzelowa, biegunka, ból brzucha, choroba wrzodowa żołądka, glikokortykosteroid, glikozydy fenolowe, inhibitor pompy protonowej, kora wierzby, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwwymiotny, lek zobojętniający, niestrawność, nudności, owrzodzenie błony śluzowej, płynoterapia, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, refluks żołądkowo-przełykowy, salicyna, świąd, tlenoterapia, wstrząs anafilaktyczny, wykwit skórny, wymioty, wysypka skórna, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zgaga - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Hydrocortisone Pharmis 100 mg
Hydrocortisone Pharmis, dostępny w postaci proszku i rozpuszczalnika do sporządzania roztworu do wstrzykiwań/infuzji (100 mg hydrokortyzonu, odpowiadającego 133,7 mg hydrokortyzonu sodu bursztynianu), jest wskazany do szybkiego i intensywnego działania kortykosteroidowego w stanach nagłych. Podstawowe zastosowania obejmują pierwotną i wtórną niedoczynność kory nadnerczy, toczeń rumieniowaty układowy (SLE) w zaostrzeniach, zespół Stevensa-Johnsona, ciężkie zaostrzenia astmy oskrzelowej oraz reakcje anafilaktyczne jako uzupełnienie epinefryny. Szczególnie istotne jest zastosowanie w wstrząsie – zarówno w przełomie nadnerczowym, jak i wstrząsie opornym na standardową terapię, gdzie hydrokortyzon zwiększa wrażliwość naczyń na katecholaminy i stabilizuje układ sercowo-naczyniowy.
astma oskrzelowa, choroba przewlekła, choroba sercowo-naczyniowa, glikokortykosteroid, hydrokortyzon sodu bursztynian, niedoczynność kory nadnerczy, niewydolność kory nadnerczy, niewydolność nadnerczowa, niewydolność nerek, przełom nadnerczowy, reakcja anafilaktyczna, reakcja skórno-śluzówkowa, rumień wielopostaciowy, toczeń rumieniowaty układowy, wstrząs, wstrząs anafilaktyczny, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Resbud 0,5 mg/ml
Lek Resbud w postaci zawiesiny do nebulizacji dostępny jest w stężeniach 0,25 mg/ml i 0,5 mg/ml (0,5 mg lub 1 mg budezonidu w 2 ml zawiesiny) i jest wskazany do długotrwałej terapii przeciwzapalnej w astmie oskrzelowej, szczególnie u pacjentów, którzy nie są w stanie prawidłowo stosować inhalatorów ciśnieniowych (pMDI) lub proszkowych (DPI). Nebulizacja jest zalecana u małych dzieci, osób starszych z zaburzeniami koordynacji, pacjentów z trudnościami w obsłudze inhalatorów, przy niewystarczającej odpowiedzi na standardową terapię oraz w ciężkich zaostrzeniach astmy wymagających wyższych dawek glikokortykosteroidów. Ponadto, Resbud jest skuteczny w leczeniu zespołu krupu, gdzie zmniejsza obrzęk błony śluzowej dróg oddechowych i łagodzi objawy takie jak zwężenie górnych dróg oddechowych, duszność i charakterystyczny „szczekający” kaszel. Wskazaniem do nebulizacji jest także zaostrzenie POChP, zwłaszcza gdy konieczna jest intensyfikacja leczenia przeciwzapalnego lub gdy pacjent nie może korzystać z innych form inhalacji.
astma oskrzelowa, błona śluzowa dróg oddechowych, budezonid, choroba układu oddechowego, glikokortykosteroid, inhalator ciśnieniowy, inhalator proszkowy, leczenie przeciwzapalne, nebulizacja, nebulizator pneumatyczny, nebulizator siateczkowy, nebulizator ultradźwiękowy, podawanie glikokortykosteroidów, proces zapalny, zaostrzenie astmy, zaostrzenie POChP, zapalenie krtani, zapalenie oskrzeli, zapalenie tchawicy, zawiesina do nebulizacji, zespół krupu, zwężenie dróg oddechowych - Leksykon substancji czynnych
Deksibuprofen – Przeciwwskazania stosowania
Deksibuprofen, jako niesteroidowy lek przeciwzapalny (NLPZ), posiada liczne przeciwwskazania, które należy uwzględnić w procesie kwalifikacji pacjenta do terapii. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na deksibuprofen, inne NLPZ lub substancje pomocnicze, a także występowanie reakcji alergicznych takich jak napady astmy, skurcz oskrzeli, pokrzywka czy obrzęk naczynioruchowy po zastosowaniu NLPZ. Leku nie należy stosować u pacjentów z aktywną lub nawracającą chorobą wrzodową żołądka i dwunastnicy, krwawieniami z przewodu pokarmowego, chorobą Leśniowskiego-Crohna, wrzodziejącym zapaleniem jelita grubego, a także u osób z ciężką niewydolnością serca (klasa IV wg NYHA), ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (GFR <30 ml/min) i wątroby. Stosowanie deksibuprofenu jest przeciwwskazane od 6. miesiąca ciąży ze względu na ryzyko poważnych powikłań dla matki i płodu.
antykoagulant, astma oskrzelowa, choroba Leśniowskiego-Crohna, choroba naczyń obwodowych, choroba niedokrwienna serca, choroba wrzodowa, deksibuprofen, doustny antykoagulant, dysfagia, filtracja kłębuszkowa, glikokortykosteroid systemowy, inhibitor COX-2, klopidogrel, kortykosteroid, krwawienie z naczyń mózgowych, krwawienie z przewodu pokarmowego, lek przeciwpłytkowy, lit, metotreksat, nadciśnienie tętnicze, napad astmy, nefropatia cukrzycowa, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, polip przewodu nosowego, przewlekła choroba nerek, skurcz oskrzeli, SSRI, udar mózgu, warfaryna, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zapalenie błony śluzowej nosa, zapalenie błony śluzowej żołądka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Pulnozin 50 mg/ml
Karbocysteina w postaci syropu Pulnozin 50 mg/ml może wywoływać działania niepożądane o różnej częstości i nasileniu, sklasyfikowane według układów i narządów. Do najczęstszych należą objawy ze strony przewodu pokarmowego, takie jak nudności, wymioty i biegunka (częstość niezbyt często, tj. ≥1/1000 do <1/100). Rzadziej obserwuje się kołatanie serca, niedoczynność tarczycy, krwawienia z przewodu pokarmowego, pokrzywkę, skurcz oskrzeli, wysypkę, ból mięśni, bóle i zawroty głowy, duszności oraz ciężkie reakcje skórne, w tym zespół Stevensa-Johnsona i rumień wielopostaciowy (częstość rzadko, tj. ≥1/10 000 do 1/1000). Szczególną uwagę należy zwrócić na potencjalne zagrożenia u pacjentów z zaburzeniami tarczycy oraz astmą oskrzelową, u których ryzyko działań niepożądanych jest podwyższone.
astma oskrzelowa, biegunka, ból głowy, ból mięśni, duszność, dysfagia, dyskomfort w jamie brzusznej, dyspepsja, działanie niepożądane leku, karbocysteina, kołatanie serca, krwawienie z przewodu pokarmowego, niedoczynność tarczycy, nietrzymanie moczu, nudności, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, śluzotok oskrzelowy, syrop Pulnozin, wymioty, wysypka, zawroty głowy, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Tramadol Vitabalans 50 mg
Tramadol Vitabalans w dawce 50 mg, podobnie jak inne opioidy, wiąże się z ryzykiem wystąpienia działań niepożądanych, z których najczęstsze to nudności i zawroty głowy, obserwowane u ≥10% pacjentów. Inne często występujące objawy to bóle głowy, senność, wymioty, zaparcia, suchość w ustach, nasilone pocenie oraz uczucie zmęczenia. Rzadziej mogą pojawić się reakcje alergiczne (duszność, skurcz oskrzeli, obrzęk naczynioruchowy, reakcje anafilaktyczne), zaburzenia psychiczne (omamy, splątanie, lęk), zaburzenia układu nerwowego (drgawki, depresja oddechowa), a także zaburzenia sercowo-naczyniowe (kołatanie serca, niedociśnienie ortostatyczne). Hipoglikemia oraz zespół serotoninowy występują z częstością nieznaną. Przedawkowanie może prowadzić do ciężkiej depresji oddechowej, drgawek, zaburzeń świadomości i zespołu serotoninowego, wymagając pilnej interwencji, w tym podania naloksonu i diazepamu.
astma oskrzelowa, ból głowy, bradykardia, ciśnienie śródczaszkowe, częstoskurcz, czkawka, depresja oddechowa, diazepam, drgawki padaczkowe, duszność, enzymy wątrobowe, hemodializa, hemofiltracja, hipoglikemia, kołatanie serca, nadmierne pocenie, nalokson, niedociśnienie ortostatyczne, niewyraźne widzenie, nudności, omamy, osłabienie mięśniowe, płukanie żołądka, przewlekłe zmęczenie, reakcja alergiczna, reakcja skórna, rozszerzenie źrenicy, senność, splątanie, suchość w ustach, węgiel aktywny, wymioty, zaburzenia oddawania moczu, zaburzenia snu, zaburzenia świadomości, zaparcia, zapaść sercowo-naczyniowa, zatrzymanie moczu, zatrzymanie oddechu, zawroty głowy, zespół serotoninowy, zespół z odstawienia, zwężenie źrenicy - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Nurofen Mięśnie i Stawy 50 mg/g
Preparat Nurofen Mięśnie i Stawy w formie żelu zawiera 50 mg ibuprofenu na 1 g produktu i posiada istotne przeciwwskazania, które należy uwzględnić podczas kwalifikacji pacjenta do terapii. Podstawowym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na ibuprofen lub inne składniki preparatu oraz reakcje alergiczne na niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ), w tym kwas acetylosalicylowy. Szczególną uwagę należy zwrócić na historię astmy oskrzelowej, skurczu oskrzeli, kataru, obrzęku naczynioruchowego i pokrzywki wywołanych przez NLPZ, które stanowią bezwzględne przeciwwskazania do stosowania leku. Ponadto, stosowanie żelu jest przeciwwskazane u kobiet w trzecim trymestrze ciąży ze względu na ryzyko niekorzystnego wpływu na płód i przebieg ciąży.
astma oskrzelowa, choroba alergiczna, ekspozycja ogólnoustrojowa, infekcja skórna, kwas acetylosalicylowy, nadwrażliwość na ibuprofen, niesteroidowy lek przeciwzapalny, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości, skurcz oskrzeli, stan zapalny, trzeci trymestr ciąży, uszkodzenie skóry, zapalenie skóry - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Solu-Medrol 1000 mg
Solu-Medrol, zawierający metyloprednizolon w postaci soli sodowej bursztynianu, dostępny jest w dawkach 40 mg, 125 mg, 500 mg oraz 1000 mg i stosowany jest głównie jako lek objawowy w szerokim spektrum schorzeń. W endokrynologii znajduje zastosowanie w leczeniu pierwotnej i wtórnej niedoczynności kory nadnerczy, ostrym wstrząsie nadnerczowym, wrodzonym przerostem nadnerczy, nieropnym zapaleniu tarczycy oraz hiperkalcemii nowotworowej. W reumatologii jest stosowany w zaostrzeniach chorób takich jak reumatoidalne zapalenie stawów, łuszczycowe zapalenie stawów czy zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa. Ponadto, lek znajduje zastosowanie w leczeniu ciężkich chorób alergicznych, dermatologicznych, okulistycznych, hematologicznych, onkologicznych oraz w schorzeniach układu nerwowego i oddechowego, w tym w leczeniu zaostrzeń wrzodziejącego zapalenia jelita grubego i choroby Leśniowskiego-Crohna. Warto podkreślić, że dawki 500 mg i 1000 mg zawierają odpowiednio 70,2 mg i 140,4 mg alkoholu benzylowego oraz 58,3 mg i 116,8 mg sodu na fiolkę, co jest istotne przy kwalifikacji pacjenta do terapii.
alkohol benzylowy, astma oskrzelowa, atopowe zapalenie skóry, beryloza, białaczka, chłoniak, choroba Leśniowskiego-Crohna, choroba posurowicza, dnawe zapalenie stawów, epinefryna, glikokortykosteroid, gruźlica płuc, gruźlicze zapalenie opon mózgowych, guzkowe zapalenie tętnic, hiperkalcemia, łojotokowe zapalenie skóry, łuszczycowe zapalenie stawów, metyloprednizolon, mineralokortykosteroid, nadwrażliwość na leki, niedobór erytroblastów, niedoczynność kory nadnerczy, niedokrwistość hemolityczna, niedokrwistość hipoplastyczna, niewydolność kory nadnerczy, obrzęk krtani, obrzęk mózgu, opryszczkowate zapalenie skóry, owrzodzenie rogówki, pęcherzyca, plamica małopłytkowa, pokrzywka, półpasiec oczny, przerost nadnerczy, reumatoidalne zapalenie stawów, rumień wielopostaciowy, sarkoidoza, stwardnienie rozsiane, terapia substytucyjna, toczeń rumieniowaty układowy, uraz rdzenia kręgowego, włośnica, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, zaburzenia endokrynologiczne, zachłystowe zapalenie płuc, zapalenie błony maziowej, zapalenie błony naczyniowej, zapalenie ciała rzęskowego, zapalenie kaletki maziowej, zapalenie mięśnia sercowego, zapalenie naczyniówki, zapalenie nerek, zapalenie nerwu wzrokowego, zapalenie płuc Pneumocystis, zapalenie rogówki, zapalenie siatkówki, zapalenie skórno-mięśniowe, zapalenie spojówek, zapalenie tarczycy, zapalenie tęczówki, zapalenie wielomięśniowe, zespół Goodpasture’a, zespół Loefflera, zespół nerczycowy, zespół Stevensa-Johnsona, zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa, ziarniniak grzybiasty, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Bloxazoc 190 mg
Bloxazoc, zawierający metoprololu bursztynian, jest selektywnym beta1-adrenolitykiem dostępnym w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu w dawkach 23,75 mg, 47,5 mg, 95 mg oraz 190 mg (odpowiednio 25 mg, 50 mg, 100 mg i 200 mg metoprololu winianu). Lek wykazuje ujemne działanie inotropowe i chronotropowe, prowadząc do obniżenia częstości akcji serca, rzutu serca oraz ciśnienia tętniczego, przy zachowaniu selektywności względem receptorów beta1, co minimalizuje wpływ na receptory beta2 w oskrzelach i naczyniach obwodowych. Metoprolol jest bezpieczny u pacjentów z astmą oskrzelową i cukrzycą, wykazując mniejszy wpływ na metabolizm węglowodanów i reakcję układu sercowo-naczyniowego podczas hipoglikemii. W terapii nadciśnienia tętniczego obniża ciśnienie krwi przez ponad 24 godziny, zmniejszając obwodowy opór naczyniowy bez zaburzeń elektrolitowych. W badaniu u dzieci z nadciśnieniem pierwotnym dawki 1,0 mg/kg i 2,0 mg/kg metoprololu istotnie obniżyły ciśnienie skurczowe (odpowiednio o 7,7 mmHg, p=0,027 i 6,3 mmHg, p=0,049) oraz ciśnienie rozkurczowe (7,5 mmHg, p=0,017 dla dawki 2,0 mg/kg).
astma oskrzelowa, choroba sercowo-naczyniowa, cukrzyca, działanie hipotensyjne, działanie inotropowe, frakcja wyrzutowa, hipoglikemia, klasyfikacja Tannera, komórki rozrusznikowe, lek beta-adrenolityczny, metoprololu bursztynian, nadciśnienie pierwotne, nadciśnienie tętnicze, objętość końcoworozkurczowa, objętość końcowoskurczowa, obturacyjna choroba płuc, opór naczyń obwodowych, pojemność minutowa serca, ponowny zawał, przewlekła niewydolność serca, śmierć sercowa, tachyarytmia, zawał mięśnia sercowego - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Akistan Duo 50 mcg/ml + 5 mg/ml
Akistan DUO to lek złożony w postaci kropli do oczu zawierający latanoprost (50 mikrogramów/ml) oraz tymolol (5 mg/ml, w postaci maleinianu 6,8 mg/ml). Ze względu na obecność nieselektywnego beta-adrenolityku tymololu, preparat jest bezwzględnie przeciwwskazany u pacjentów z obturacyjnymi chorobami układu oddechowego, takimi jak astma oskrzelowa, reaktywna choroba dróg oddechowych oraz ciężka przewlekła obturacyjna choroba płuc (POChP). Ponadto, ze względu na ryzyko bradykardii, bloku przedsionkowo-komorowego II i III stopnia, zespołu chorego węzła zatokowego, jawnej niewydolności serca i wstrząsu kardiogennego, lek nie powinien być stosowany u pacjentów z poważnymi zaburzeniami rytmu serca i funkcji układu krążenia. Przeciwwskazania obejmują także nadwrażliwość na substancje czynne (latanoprost, tymolol) oraz pomocnicze, w tym chlorek benzalkoniowy (200 mikrogramów/ml), który może powodować podrażnienia oczu i keratopatię punktową.
Akistan DUO, astma oskrzelowa, beta-adrenolityk, blok przedsionkowo-komorowy, blok zatokowo-przedsionkowy, bradykardia, bradykardia zatokowa, chlorek benzalkoniowy, działanie inotropowe ujemne, działanie niepożądane, interakcja lekowa, keratopatia punktowa, krople do oczu, latanoprost z tymololem, lek beta-adrenolityczny, maleinian tymololu, nieselektywny beta-bloker, niewydolność serca, pigmentacja tęczówki, przewlekła obturacyjna choroba płuc, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, reaktywna choroba dróg oddechowych, rozrusznik serca, skurcz oskrzeli, wstrząs kardiogenny, zaburzenie przewodzenia przedsionkowo-komorowego, zaburzenie rytmu serca, zespół chorego węzła zatokowego - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Sanosvit Calcium 114 mg Ca2+/5 ml
Lek Sanosvit Calcium w formie syropu zawiera 114 mg jonów wapnia (Ca2+) na 5 ml, co odpowiada 1442,5 mg wapnia glukonolaktobionianu oraz 313,6 mg wapnia laktobionianu. Preparat jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na składniki aktywne lub pomocnicze, w tym sacharozę (1,5 g/5 ml), benzoesan sodu (6 mg/5 ml), glikol propylenowy (10,88 mg/5 ml) oraz śladowe ilości siarczyn, które mogą wywoływać reakcje alergiczne. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest obecność hiperkalcemii, hiperkalciurii oraz kamicy nerkowej, zwłaszcza wapniowej, ze względu na ryzyko nasilenia zaburzeń gospodarki wapniowej i powikłań. Dodatkowo, preparat nie powinien być stosowany u pacjentów z galaktozemią i cukrzycą ze względu na zawartość sacharozy i laktobionianu, które mogą pogarszać stan kliniczny tych chorych.
W trakcie terapii Sanosvit Calcium konieczne jest monitorowanie stężenia wapnia w surowicy i moczu, szczególnie na początku leczenia, aby w porę wykryć ewentualne zaburzenia gospodarki wapniowej. Przy ustalaniu dawkowania należy uwzględnić całkowite dzienne spożycie wapnia z diety i suplementów, aby uniknąć przedawkowania. Należy również zwrócić uwagę na potencjalne działania niepożądane substancji pomocniczych, które mogą wywoływać podrażnienia błony śluzowej, objawy zatrucia lub reakcje nadwrażliwości, zwłaszcza u pacjentów z astmą oskrzelową lub rzadkimi dziedzicznymi zaburzeniami metabolizmu cukrów. Szczegółowy wywiad i ocena stanu klinicznego pacjenta są kluczowe dla bezpiecznego stosowania preparatu.
astma oskrzelowa, cukrzyca, galaktozemia, hiperkalcemia, hiperkalciuria, jony wapnia, kamica nerkowa, kamica wapniowa, laktobionian, nadwrażliwość, niedobór sacharazy-izomaltazy, nietolerancja fruktozy, reakcja alergiczna, stężenie wapnia, wapnia glukonolaktobionian, wapnia laktobionian, zaburzenia gospodarki wapniowej, zaburzenia gospodarki węglowodanowej, zatrucie alkoholem, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Ketoprofen LGO 25 mg/g
Ketoprofen LGO w postaci żelu (25 mg/g) może wywoływać działania niepożądane, głównie o charakterze miejscowym, takie jak rumień, świąd, pieczenie, wysypka oraz reakcje nadwrażliwości, które mogą rozprzestrzeniać się poza miejsce aplikacji. Częstość występowania tych działań jest różna: od niezbyt często (1-10/1000) do rzadko (1-10/10 000), a także bardzo rzadko (<1/10 000) obserwuje się nasilenie niewydolności nerek u pacjentów z istniejącą dysfunkcją nerek. Dodatkowo, stosowanie żelu może prowadzić do wysuszenia i podrażnienia skóry, co jest związane z obecnością alkoholu w preparacie. U pacjentów z nadwrażliwością na NLPZ lub kwas acetylosalicylowy istnieje ryzyko wystąpienia napadu astmy oskrzelowej.
astma oskrzelowa, charakterystyka produktu leczniczego, działanie niepożądane, ketoprofen w żelu, kwas acetylosalicylowy, nadwrażliwość na światło, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, NLPZ, pęcherzykowe zapalenie skóry, pieczenie skóry, podrażnienie skóry, pokrzywka, reakcja nadwrażliwości, reakcja skórna, rumień, świąd, wyprysk pęcherzowy, wyprysk pryszczykowaty, wysypka, zaburzenie układu moczowego, zaczerwienienie skóry - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Apo-Napro
Terapia naproksenem powinna być prowadzona z zastosowaniem najniższej skutecznej dawki przez możliwie najkrótszy czas, aby ograniczyć ryzyko działań niepożądanych, zwłaszcza u osób w podeszłym wieku oraz pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, wątroby, serca czy z zastoinową niewydolnością serca. Naproksen wykazuje działanie przeciwpłytkowe, wydłużając czas krwawienia, co należy uwzględnić przy interpretacji badań hemostazy. U pacjentów z astmą oskrzelową istnieje ryzyko skurczu oskrzeli. Konieczne jest monitorowanie czynności nerek, szczególnie u osób z klirensem kreatyniny poniżej 30 ml/min, gdzie stosowanie naproksenu jest przeciwwskazane. Dawkowanie powinno być dostosowane u pacjentów z marskością wątroby, a u osób z zaburzeniami krzepnięcia lub przyjmujących leki przeciwzakrzepowe należy zachować szczególną ostrożność ze względu na ryzyko krwawień.
agregacja płytek krwi, anafilaksja, aseptyczne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, astma oskrzelowa, choroba Crohna, choroba naczyń mózgowych, choroba niedokrwienna serca, choroba tętnic obwodowych, dikumarol, działanie przeciwzapalne, hiperlipidemia, homeostaza krwi, inhibitor COX-2, inhibitor pompy protonowej, klirens kreatyniny, krwawienie z przewodu pokarmowego, lek przeciwpłytkowy, lek przeciwzakrzepowy, marskość wątroby, mieszana choroba tkanki łącznej, mizoprostol, nadciśnienie tętnicze, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nadnerczy, niewydolność nerek, obrzęk naczynioruchowy, owrzodzenie, perforacja przewodu pokarmowego, polip nosa, pozagałkowe zapalenie nerwu wzrokowego, przesączanie kłębuszkowe, reakcja bronchospastyczna, skurcz oskrzeli, SSRI, toczeń rumieniowaty, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, udar mózgu, warfaryna, zaburzenie krzepnięcia krwi, zapalenie błony śluzowej nosa, zapalenie jelita grubego, zapalenie tarczy nerwu wzrokowego, zastoinowa niewydolność serca, zawał serca, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Pulveril 25 mcg/dawkę inh.
Pulveril to aerozol inhalacyjny zawierający salmeterol ksynafonian, selektywny, długo działający agonista receptorów beta-2-adrenergicznych, o dawce 25 µg na dawkę odmierzona (21 µg dostarczone przez ustnik). Salmeterol wykazuje działanie bronchodilatacyjne utrzymujące się co najmniej 12 godzin oraz hamuje wczesną i późną fazę reakcji alergicznej, zmniejszając nadreaktywność oskrzeli. W badaniu SMART (n=26 355) stosowanie salmeterolu (50 µg 2x/dobę) w leczeniu astmy wiązało się z nieistotnym statystycznie wzrostem ryzyka zgonów i stanów zagrożenia życia związanych z układem oddechowym (RR 1,40; 95% CI: 0,91-2,14), z istotnym wzrostem ryzyka u pacjentów afroamerykańskich (RR 4,10; 95% CI: 1,54-10,90). W grupie niestosującej wziewnych kortykosteroidów obserwowano tendencję do wyższego ryzyka zgonów związanych z astmą (RR 2,39; 95% CI: 1,10-5,22).
agonista receptora beta-2-adrenergicznego, astma oskrzelowa, beta-2-mimetyk długo działający, beta-2-mimetyk krótko działający, FEV1, flutykazonu propionian, histamina, jakość życia zależna od zdrowia, kortykosteroid przeciwzapalny, lek długo działający, nadreaktywność oskrzeli, przewlekła obturacyjna choroba płuc, receptor beta-2 adrenergiczny, rozkurcz oskrzeli, rozszerzenie oskrzeli, salmeterolu ksynafonian, skurcz oskrzeli, wziewny kortykosteroid, zaostrzenie POChP, zapalenie płuc - Leksykon leków
Działania niepożądane – Aleve 220 mg
Naproksen sodowy, substancja czynna leku Aleve (220 mg, tabletki powlekane), wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych obejmujących układy krwiotwórczy, immunologiczny, nerwowy, sercowo-naczyniowy, oddechowy, pokarmowy, skórny, nerkowy oraz rozrodczy. Szczególnie istotne jest zwiększone ryzyko powikłań sercowo-naczyniowych, takich jak incydenty zakrzepowo-zatorowe tętnic (zawał mięśnia sercowego, udar mózgu), nadciśnienie tętnicze, obrzęki obwodowe i niewydolność serca, zwłaszcza przy długotrwałym stosowaniu w dużych dawkach. Najczęstsze działania niepożądane dotyczą przewodu pokarmowego i obejmują m.in. owrzodzenia z możliwym krwawieniem lub perforacją, nudności, wymioty, biegunkę, zaparcia oraz bóle brzucha. Rzadziej obserwuje się poważne reakcje skórne, takie jak zespół Stevensa-Johnsona, toksyczna nekroliza naskórka oraz zespół DRESS. Naproksen może także powodować zaburzenia hematologiczne (leukopenia, małopłytkowość, agranulocytoza), reakcje anafilaktyczne, zaburzenia neurologiczne (aseptyczne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, drgawki), a także zmiany w badaniach laboratoryjnych, w tym podwyższenie stężenia kreatyniny i nieprawidłowości w funkcji wątroby.
agranulocytoza, anafilaksja, aseptyczne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, astma oskrzelowa, choroba Leśniowskiego-Crohna, eozynofilia, eozynofilowe zapalenie płuc, hiperkaliemia, incydent zakrzepowo-zatorowy, leukopenia, małopłytkowość, martwica brodawek nerkowych, nadciśnienie tętnicze, naproksen sodowy, niedokrwistość aplastyczna, niedokrwistość hemolityczna, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, owrzodzenie przewodu pokarmowego, porfiria późna skórna, reakcja anafilaktoidalna, rumień wielopostaciowy wysiękowy, śródmiąższowe zapalenie nerek, toczeń rumieniowaty układowy, toksyczna nekroliza naskórka, udar mózgu, utrwalona wysypka polekowa, zaburzenie układu krwiotwórczego, zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie naczyń krwionośnych, zapalenie okrężnicy, zapalenie przełyku, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawał mięśnia sercowego, zespół DRESS, zespół nerczycowy, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Cyxodil 160 mcg/dawkę inh.
W terapii przewlekłej astmy u kobiet w okresie rozrodczym, stosowanie wziewnego glikokortykosteroidu cyklezonidu (Cyxodil) wymaga szczególnej ostrożności i indywidualnej oceny bilansu korzyści i ryzyka. Dostępne dawki preparatu to 80, 160 oraz 320 μg na dawkę inhalacyjną, co umożliwia precyzyjne dostosowanie terapii do potrzeb pacjentki. Pomimo braku wystarczających danych klinicznych dotyczących wpływu cyklezonidu na płodność i rozwój płodu, badania na modelach zwierzęcych wskazują na potencjalne ryzyko teratogenne glikokortykosteroidów, które jednak nie mogą być bezpośrednio przeniesione na populację ludzką przy stosowaniu zalecanych dawek wziewnych. W trakcie ciąży zaleca się stosowanie najmniejszej skutecznej dawki, a noworodki matek leczonych cyklezonidem powinny być monitorowane pod kątem niedoczynności nadnerczy. Informacja o stosowaniu leku powinna być przekazana zarówno lekarzowi prowadzącemu ciążę, jak i neonatologowi.
- Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Flixodil Combo (25 mcg + 250 mcg)/dawkę inh.
Flixodil Combo to lek złożony w formie aerozolu inhalacyjnego, zawierający salmeterol (25 μg) oraz flutykazon propionian w trzech dawkach: 50 μg, 125 μg i 250 μg na dawkę odmierzoną, co odpowiada dawkom dostarczonym odpowiednio 21 μg salmeterolu i 44 μg, 110 μg lub 220 μg flutykazonu. Preparat jest wskazany do systematycznego leczenia astmy oskrzelowej, szczególnie u pacjentów z niewystarczającą kontrolą choroby pomimo stosowania wziewnych kortykosteroidów i krótko działających β2-mimetyków, jak również u tych, którzy osiągnęli kontrolę astmy stosując już oba leki osobno. Flixodil Combo może poprawić adherencję do leczenia oraz ułatwić terapię, zwłaszcza w przypadku konieczności terapii stopnia wyższego lub uproszczenia schematu leczenia.
adherencja, aerozol inhalacyjny, astma oskrzelowa, ciężka postać astmy, compliance, długo działający β2-mimetyk, duszność, flutykazon propionian, kortykosteroid wziewny, krótko działający β2-mimetyk, ksynafonian, lek przeciwastmatyczny, niewystarczająca kontrola astmy, preparat złożony, salmeterol, świsty, technika inhalacji, wziewny kortykosteroid, zawiesina - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Hadmuliv 200 mg + 500 mg
Hadmuliv, zawierający 200 mg ibuprofenu i 500 mg paracetamolu w formie tabletek powlekanych, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na składniki leku, w tym na NLPZ, zwłaszcza przy historii reakcji alergicznych takich jak skurcz oskrzeli, obrzęk naczynioruchowy, astma, zapalenie błony śluzowej nosa czy pokrzywka. Nie należy go stosować u osób z aktywną lub nawracającą chorobą wrzodową żołądka i/lub dwunastnicy, krwotokami z przewodu pokarmowego, krwawieniami z naczyń mózgowych, niewyjaśnionymi zaburzeniami hematopoezy, ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby, nerek oraz u pacjentów z ciężką niewydolnością serca (klasa IV wg NYHA). Ponadto, lek jest przeciwwskazany w ostatnim trymestrze ciąży ze względu na ryzyko przedwczesnego zamknięcia przewodu tętniczego u płodu oraz u dzieci i młodzieży poniżej 18. roku życia.
agregacja płytek krwi, aseptyczne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, astma oskrzelowa, choroba wrzodowa żołądka, choroba zapalna jelit, glikokortykosteroid, hepatotoksyczność, inhibitor syntezy prostaglandyn, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, inhibitory COX-2, klasyfikacja NYHA, krwawienie z naczyń mózgowych, krwotok z przewodu pokarmowego, lek przeciwpłytkowy, lek przeciwzakrzepowy, mieszana choroba tkanki łącznej, nadciśnienie płucne, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na składniki leku, napad astmy, nefrotoksyczność, niesteroidowe leki przeciwzapalne, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, odwodnienie, perforacja przewodu pokarmowego, pokrzywka, przedawkowanie paracetamolu, skurcz oskrzeli, toczeń rumieniowaty układowy, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia hematopoezy, zaburzenia krzepnięcia, zamknięcie przewodu tętniczego, zapalenie błony śluzowej nosa - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Bufomix Easyhaler (320 mcg + 9 mcg)/dawkę inh.
Bufomix Easyhaler to preparat wziewny zawierający budezonid (320 µg) oraz formoterol (9 µg) w każdej dawce, stosowany w leczeniu obturacyjnych chorób dróg oddechowych, w tym astmy oskrzelowej i POChP. Budezonid, jako glikokortykosteroid, wykazuje działanie przeciwzapalne zależne od dawki, co prowadzi do zmniejszenia objawów astmy i liczby zaostrzeń, przy korzystnym profilu bezpieczeństwa w porównaniu do kortykosteroidów ogólnoustrojowych. Formoterol, selektywny agonista receptorów β2, zapewnia szybkie (1–3 min) i długotrwałe (≥12 h) rozszerzenie oskrzeli. Terapia skojarzona wykazuje efekt addycyjny, poprawiając parametry czynności płuc i redukując zaostrzenia, bez obserwacji tachyfilaksji, co potwierdzono w badaniach klinicznych u dorosłych i dzieci (6–11 lat) stosujących dawki odpowiednio 320/9 µg i 160/9 µg dwa razy dziennie.
agonista receptorów β2-adrenergicznych, astma oskrzelowa, budezonid, choroba obturacyjna dróg oddechowych, czynność płuc, doustny kortykosteroid, działanie addycyjne, działanie przeciwzapalne, efekt bronchodylatacyjny, FEV1, formoterolu fumaran dwuwodny, glikokortykosteroid, kortykosteroid, kortykosteroid ogólnoustrojowy, krótko działający β2-mimetyk, lek adrenergiczny, lek rozszerzający oskrzela, mięśnie gładkie oskrzeli, natężona objętość wydechowa pierwszosekundowa, parametry czynnościowe płuc, POChP, przewlekła obturacyjna choroba płuc, tachyfilaksja, zaostrzenie astmy, β2-mimetyk - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Gripblocker Express 300 mg + 30 mg + 12 mg
Gripblocker Express, zawierający paracetamol 300 mg, chlorowodorek pseudoefedryny 30 mg oraz bromowodorek dekstrometorfanu 12 mg, posiada liczne przeciwwskazania, które należy ściśle przestrzegać. Lek jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na składniki aktywne lub substancje pomocnicze (m.in. sorbitol, czerwień koszenilową, glikol propylenowy), a także u osób stosujących inne preparaty zawierające paracetamol ze względu na ryzyko hepatotoksyczności. Nie powinien być stosowany u pacjentów przyjmujących inhibitory MAO oraz w okresie do 2 tygodni po ich odstawieniu z powodu ryzyka przełomu nadciśnieniowego. Ponadto, przeciwwskazania obejmują ciężką niewydolność wątroby i nerek, dziedziczną hiperbilirubinemię (np. chorobę Gilberta), ciężkie i niekontrolowane nadciśnienie tętnicze, chorobę niedokrwienną serca oraz astmę oskrzelową. Lek jest również przeciwwskazany u dzieci poniżej 6 lat oraz u kobiet w ciąży i karmiących piersią.
astma oskrzelowa, beta-adrenolityki, choroba alkoholowa, choroba Gilberta, choroba nerek, choroba niedokrwienna serca, dekstrometorfan, działanie sympatykomimetyczne, działanie teratogenne, hemoliza, hepatotoksyczność, hiperbilirubinemia, inhibitory MAO, jaskra z wąskim kątem, leki przeciwbólowe, leki przeciwdepresyjne, leki przeciwpsychotyczne, leki uspokajające, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość, niedobór dehydrogenazy G6PD, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, ośrodkowy układ nerwowy, paracetamol, przedawkowanie paracetamolu, przełom nadciśnieniowy, przerost prostaty, przewlekły kaszel, pseudoefedryna, rozedma płuc, uszkodzenie wątroby, zaburzenia rytmu serca, zapalenie wątroby, zatrzymanie moczu - Leksykon substancji czynnych
Ipidakryna – Przeciwwskazania stosowania
Ipidakryna, dostępna w formie tabletek 20 mg oraz roztworów do wstrzykiwań 5 mg/ml i 15 mg/ml, posiada szereg bezwzględnych przeciwwskazań, które należy uwzględnić przed rozpoczęciem terapii. Należą do nich nadwrażliwość na substancję czynną lub składniki pomocnicze (w tym 65,0 mg laktozy jednowodnej w tabletce), padaczka, zaburzenia pozapiramidowe z hiperkinezją, zaburzenia przedsionkowe, dławica piersiowa, znaczna bradykardia, astma oskrzelowa, niedrożność jelit, zaostrzenie choroby wrzodowej żołądka lub dwunastnicy, niedrożność dróg moczowych oraz okres ciąży i karmienia piersią. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z łagodniejszymi zaburzeniami rytmu serca, POChP, chorobami układu oddechowego, wywiadem choroby wrzodowej, łagodnymi zaburzeniami neurologicznymi, a także u osób w podeszłym wieku oraz z zaburzeniami czynności nerek i wątroby, ze względu na ryzyko nasilenia działań niepożądanych i kumulacji leku.
astma oskrzelowa, bradykardia, bradykardia zatokowa, cholinesteraza, choroba wrzodowa, dławica piersiowa, dyspepsja, działanie cholinergiczne, ipidakryna, nadwrażliwość, niedobór laktazy, niedrożność dróg moczowych, niedrożność jelit, nietolerancja galaktozy, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, padaczka, POChP, polipragmazja, retencja moczu, zaburzenia pozapiramidowe, zaburzenia przedsionkowe, zaburzenia rytmu serca, zespół złego wchłaniania - Leksykon leków
Działania niepożądane – BisoHEXAL 5 5 mg
Bisoprolol fumaran, stosowany w terapii kardiologicznej, może wywoływać działania niepożądane o różnej częstości i nasileniu, obejmujące układy nerwowy, sercowo-naczyniowy, oddechowy, pokarmowy, skórny oraz inne. Najczęściej obserwuje się zawroty głowy i bóle głowy (często, ≥1/100 do <1/10), bradykardię u pacjentów z przewlekłą niewydolnością serca (bardzo często, ≥1/10), a także uczucie zimna kończyn i niedociśnienie tętnicze (często). Rzadziej występują depresja, zaburzenia snu, omdlenia, zapalenie wątroby, reakcje nadwrażliwości skórnej oraz zaburzenia przewodzenia przedsionkowo-komorowego. Warto zwrócić uwagę na ryzyko skurczu oskrzeli u pacjentów z astmą lub POChP (niezbyt często, ≥1/1000 do <1/100), a także na możliwość wystąpienia niedociśnienia ortostatycznego i zaburzeń erekcji (rzadko, ≥1/10 000 do <1/1000). Astenia i uczucie zmęczenia są częstymi objawami, szczególnie na początku leczenia, ustępującymi zwykle w ciągu 1-2 tygodni.
alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, astenia, astma oskrzelowa, beta-adrenolityk, bisoprolol fumaran, ból głowy, bradykardia, dławica piersiowa, koszmary senne, kurcze mięśni, łuszczyca, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie ortostatyczne, niedociśnienie tętnicze, obrzęk naczynioruchowy, obturacyjna choroba dróg oddechowych, omamy, omdlenie, podwyższone enzymy wątrobowe, podwyższone triglicerydy, przewlekła niewydolność serca, skurcz oskrzeli, wysypka łuszczycopodobna, zaburzenia erekcji, zaburzenia słuchu, zaburzenia snu, zaburzenie przewodzenia przedsionkowo-komorowego, zapalenie spojówek, zapalenie wątroby, zawroty głowy, zespół suchego oka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Aceflucil 600 mg
Acetylocysteina, substancja czynna leku Aceflucil, może wywoływać działania niepożądane o różnym nasileniu i częstości. Reakcje nadwrażliwości występują niezbyt często, natomiast wstrząs anafilaktyczny i reakcje anafilaktyczne są bardzo rzadkie, ale stanowią zagrożenie życia. Objawy neurologiczne, takie jak ból głowy i szumy uszne, pojawiają się niezbyt często i zwykle mają charakter przejściowy. Tachykardia i niedociśnienie tętnicze również występują niezbyt często, co wymaga monitorowania u pacjentów z chorobami sercowo-naczyniowymi. Bardzo rzadko obserwuje się krwotoki, co może być związane z wpływem acetylocysteiny na agregację płytek krwi. Duszność i skurcz oskrzeli występują rzadko, zwłaszcza u pacjentów z astmą oskrzelową.
acetylocysteina, agregacja płytek krwi, astma oskrzelowa, biegunka, ból brzucha, ból głowy, duszność, działanie niepożądane leku, gorączka, krwotok, niedociśnienie tętnicze, niestrawność, nudności, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk twarzy, omdlenie, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, skurcz oskrzeli, świąd, szumy uszne, tachykardia, tinnitus, toksyczna martwica naskórka, wstrząs anafilaktyczny, wykwit skórny, wymioty, wysypka, zapalenie jamy ustnej, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Atrovent N 20 mcg/dawkę inh.
Atrovent N, zawierający 20 mikrogramów ipratropiowego bromku bezwodnego w każdej dawce inhalacyjnej, jest wskazany do leczenia podtrzymującego stanów skurczowych oskrzeli u pacjentów z przewlekłą obturacyjną chorobą płuc (POChP) oraz astmą oskrzelową. W POChP lek znajduje zastosowanie w leczeniu przewlekłego zapalenia oskrzeli oraz rozedmy płuc, gdzie poprzez antagonizm receptorów muskarynowych ipratropiowy bromek powoduje rozszerzenie oskrzeli i ułatwia przepływ powietrza. Atrovent N jest szczególnie zalecany jako lek pierwszego wyboru w POChP, zapewniając długotrwałą kontrolę objawów bronchospastycznych dzięki miejscowemu działaniu inhalacyjnemu i minimalnemu ryzyku działań niepożądanych ogólnoustrojowych. Warto również zwrócić uwagę na obecność 8,415 mg etanolu bezwodnego w każdej dawce, co może mieć znaczenie kliniczne u wybranych pacjentów.
aerozol inhalacyjny, antagonista receptora muskarynowego, astma oskrzelowa, Atrovent N, działanie bronchodylatacyjne, efekt bronchodylatacyjny, etanol bezwodny, glikokortykosteroid wziewny, ipratropiowy bromek, ipratropiowy bromek bezwodny, kaszel produktywny, leczenie podtrzymujące, lek przeciwcholinergiczny, mięsień gładki oskrzeli, objaw bronchospastyczny, obturacja dróg oddechowych, obturacja oskrzeli, ostry stan astmatyczny, POChP, przewlekła obturacyjna choroba płuc, przewlekłe zapalenie oskrzeli, receptor muskarynowy, rozedma płuc, skurcz oskrzeli, substancja pomocnicza, β2-mimetyk - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – AirFluSal 25 mcg + 125 mcg
Produkt leczniczy AirFluSal, dostępny w dwóch wariantach dawkowania: (25 μg salmeterolu + 125 μg flutykazonu propionianu) oraz (25 μg salmeterolu + 250 μg flutykazonu propionianu) w postaci aerozolu inhalacyjnego zawiesiny, jest wskazany do systematycznego leczenia astmy oskrzelowej u dorosłych pacjentów wymagających terapii skojarzonej długo działającym beta-2-mimetykiem i wziewnym kortykosteroidem. Salmeterol, jako długo działający beta-2-mimetyk, zapewnia długotrwałe rozszerzenie oskrzeli, natomiast flutykazon propionian działa przeciwzapalnie w drogach oddechowych. Dawki dostarczane przez ustnik wynoszą odpowiednio 21 μg salmeterolu i 110 μg flutykazonu w wariancie 125 μg oraz 21 μg salmeterolu i 220 μg flutykazonu w wariancie 250 μg. Preparat jest przeznaczony wyłącznie dla dorosłych, nie zaleca się stosowania u dzieci.
aerozol inhalacyjny, astma oskrzelowa, beta-2-mimetyk, compliance, długo działający beta-2-mimetyk, drogi oddechowe, działanie przeciwzapalne, flutykazonu propionian, kontrola astmy, kortykosteroid wziewny, krótko działający beta-2-mimetyk, monoterapia kortykosteroidem wziewnym, preparat złożony, rozszerzenie oskrzeli, salmeterol ksynafonowy, terapia skojarzona - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Mucosolvan inhalacje 15 mg/2 ml
Mucosolvan inhalacje zawierają ambroksolu chlorowodorek w stężeniu 15 mg/2 ml i są stosowane w terapii schorzeń dróg oddechowych z zaburzeniami wydzielania i transportu śluzu. Dawkowanie zależy od wieku pacjenta: u dorosłych i dzieci powyżej 6 lat zaleca się 2-3 ml roztworu (30-45 mg ambroksolu) 1-2 razy na dobę, maksymalnie do 6 ml (45 mg ambroksolu) na dobę; u dzieci poniżej 6 lat dawka wynosi 2 ml roztworu (15 mg ambroksolu) 1-2 razy na dobę, maksymalnie do 4 ml (30 mg ambroksolu) na dobę. Preparat podaje się za pomocą nowoczesnych inhalatorów do nebulizacji, z wyłączeniem inhalatorów parowych. Roztwór można rozcieńczać 0,9% solą fizjologiczną w stosunku 1:1, zwłaszcza u pacjentów na respiratorze, aby poprawić nawilżenie dróg oddechowych.
ambroksolu chlorowodorek, astma oskrzelowa, drogi oddechowe, działanie mukolityczne, kwas kromoglikanowy, lek rozszerzający oskrzela, Mucosolvan inhalacje, nebulizacja, niezgodność farmaceutyczna, odkrztuszanie wydzieliny, odruch kaszlowy, respirator, roztwór chlorku sodu, roztwór do nebulizacji, schorzenie dróg oddechowych, sól fizjologiczna, sprzęt do nebulizacji, zaburzenie wydzielania śluzu - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Ascalcin Plus o smaku malinowym 500 mg + 300 mg + 200 mg
Preparat Ascalcin Plus o smaku malinowym zawiera 500 mg kwasu acetylosalicylowego, 300 mg kwasu askorbowego oraz 200 mg wapnia w każdej dawce i posiada liczne przeciwwskazania kliniczne. Nie powinien być stosowany u pacjentów z nadwrażliwością na składniki, aktywną chorobą wrzodową żołądka lub dwunastnicy, stanami zapalnymi przewodu pokarmowego, skazami krwotocznymi, zaburzeniami krzepnięcia (wrodzonymi i nabytymi), a także u osób przyjmujących leki przeciwzakrzepowe ze względu na ryzyko krwawień. Przeciwwskazania obejmują także zaburzenia równowagi kwasowo-zasadowej, takie jak niewyrównana cukrzyca, mocznica i tężyczka, a także hiperkalcemię, szczególnie w kontekście nadczynności przytarczyc, chorób nowotworowych lub przedawkowania witaminy D. Preparat jest niewskazany u pacjentów z astmą oskrzelową wywołaną salicylanami lub NLPZ, a także w ciężkiej niewydolności nerek, wątroby i serca, gdzie może dochodzić do kumulacji substancji czynnych i nasilenia dysfunkcji narządowej.
astma oskrzelowa, choroba wrzodowa dwunastnicy, choroba wrzodowa żołądka, cukrzyca, działanie antyagregacyjne, encefalopatia, fenyloketonuria, hiperkalcemia, kwas acetylosalicylowy, kwas askorbowy, lek przeciwzakrzepowy, metotreksat, mocznica, nadciśnienie tętnicze, nadczynność przytarczyc, nadwrażliwość na salicylany, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, niewydolność serca, niewydolność wątroby, retencja sodu, skaza krwotoczna, skurcz oskrzeli, stłuszczenie wątroby, tężyczka, toksyczność hematologiczna, zaburzenie krzepnięcia krwi, zaburzenie równowagi kwasowo-zasadowej, zamknięcie przewodu tętniczego, zapalenie przewodu pokarmowego, zespół Reye’a - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Ibuprom dla dzieci 100 mg/5 ml
Ibuprom dla dzieci, zawierający 100 mg/5 ml ibuprofenu (20 mg/ml), jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na ibuprofen lub inne składniki preparatu, w tym maltitol ciekły (500 mg/ml), benzoesan sodu (1 mg/ml), alkohol benzylowy (0,000165 mg/ml) oraz sód (3,59 mg/ml). Nie należy go stosować u pacjentów z historią reakcji alergicznych na NLPZ, chorobą wrzodową żołądka lub dwunastnicy, perforacją lub krwawieniem z przewodu pokarmowego, ciężką niewydolnością wątroby, nerek lub serca (klasa IV wg NYHA), a także w trzecim trymestrze ciąży i u osób ze skazą krwotoczną. Jednoczesne stosowanie innych NLPZ, w tym selektywnych inhibitorów COX-2, jest również przeciwwskazane ze względu na zwiększone ryzyko działań niepożądanych, zwłaszcza ze strony przewodu pokarmowego.
alkohol benzylowy, aseptyczne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, astma oskrzelowa, benzoesan sodu, choroba Leśniowskiego-Crohna, choroba wrzodowa żołądka, dwunastnica, dysfunkcja hepatocytów, działanie antyagregacyjne, działanie niepożądane, farmakoterapia, filtracja kłębuszkowa, ibuprofen, inhibitor COX-2, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, lek przeciwpłytkowy, lek przeciwzakrzepowy, lek trombolityczny, maltitol ciekły, mieszana choroba tkanki łącznej, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość krzyżowa, nadwrażliwość na ibuprofen, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność krążenia, niewydolność nerek, niewydolność serca, niewydolność wątroby, populacja pediatryczna, powikłanie żołądkowo-jelitowe, przewód tętniczy, retencja płynów, skaza krwotoczna, skurcz oskrzeli, substancja pomocnicza, toczeń rumieniowaty układowy, trymestr ciąży, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, zaburzenie hemostazy, zawiesina doustna - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Orilukast 4 mg
Orilukast zawiera 4 mg montelukastu (4,16 mg montelukastu sodowego) i jest dostępny w formie tabletek do rozgryzania i żucia, przeznaczonych dla dzieci w wieku 2-5 lat z astmą oskrzelową. Zalecana dawka to jedna tabletka 4 mg raz na dobę, podawana wieczorem, na czczo (1 godzinę przed lub 2 godziny po posiłku). Lek nie jest wskazany dla dzieci poniżej 2. roku życia ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności. Tabletki można rozgryzać, żuć lub połykać w całości, popijając odpowiednią ilością płynu. Orilukast wykazuje efekt terapeutyczny już po pierwszej dobie stosowania, a dawkowanie nie wymaga modyfikacji u dzieci z niewydolnością nerek lub łagodnymi do umiarkowanych zaburzeniami czynności wątroby. Nie ma konieczności dostosowania dawki ze względu na płeć pacjenta.
astma oskrzelowa, astma umiarkowana, astma wysiłkowa, czynność płuc, doustny kortykosteroid, fenyloketonuria, kortykosteroid wziewny, lek przeciwzapalny, montelukast sodowy, napad astmy, niewydolność nerek, objawy nocne, parametr kontroli astmy, przewlekła astma łagodna, skurcz oskrzeli, tabletka do rozgryzania i żucia, terapia uzupełniająca, zaburzenie czynności wątroby, zaostrzenie choroby