astma oskrzelowa
Astma oskrzelowa to przewlekła choroba zapalna dróg oddechowych charakteryzująca się nawracającymi epizodami duszności, świszczącego oddechu, ucisku w klatce piersiowej i kaszlu. W patofizjologii astmy kluczową rolę odgrywa nadreaktywność oskrzeli, obrzęk błony śluzowej i skurcz mięśni gładkich oskrzeli, co prowadzi do zmiennego ograniczenia przepływu powietrza przez drogi oddechowe.
Choroba ma złożoną etiologię, obejmującą czynniki genetyczne i środowiskowe. Do najczęstszych czynników wyzwalających objawy należą alergeny wziewne, infekcje wirusowe, wysiłek fizyczny, zimne powietrze, dym tytoniowy oraz zanieczyszczenia powietrza. Astma może rozpocząć się w każdym wieku, jednak często jej początki sięgają dzieciństwa.
Diagnostyka astmy opiera się na wywiadzie, badaniu przedmiotowym oraz badaniach czynnościowych układu oddechowego, w tym spirometrii z próbą rozkurczową. Leczenie obejmuje edukację pacjenta, unikanie czynników wyzwalających oraz farmakoterapię. Podstawę stanowią leki przeciwzapalne (głównie wziewne glikokortykosteroidy) oraz leki rozszerzające oskrzela (β2-mimetyki), stosowane w schemacie terapii stopniowanej, dostosowanej do stopnia kontroli choroby.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Gripex Hot Max (1000 mg + 100 mg + 12,2 mg)/sasz.
Produkt leczniczy Gripex Hot Max, zawierający paracetamol (1000 mg), kwas askorbinowy (100 mg) oraz chlorowodorek fenylefryny (12,2 mg) w jednej saszetce, wykazuje szerokie spektrum potencjalnych działań niepożądanych, które mogą dotyczyć różnych układów i narządów. Szczególną uwagę należy zwrócić na reakcje nadwrażliwości, w tym ryzyko wstrząsu anafilaktycznego, oraz zaburzenia układu krążenia, takie jak podwyższenie ciśnienia tętniczego i tachykardia (>100 uderzeń/min). Działania niepożądane obejmują również objawy ze strony układu pokarmowego (nudności, wymioty, suchość w jamie ustnej), dermatologiczne (świąd, pokrzywka), nerwowego (lęk, niepokój, bezsenność) oraz hematologiczne (granulocytopenia, agranulocytoza, trombocytopenia <150 000/μl). W rzadkich przypadkach mogą wystąpić poważne zaburzenia układu oddechowego (napad astmy oskrzelowej) oraz nerek (kolka nerkowa, martwica brodawek nerkowych).
agranulocytoza, arytmia, astma oskrzelowa, bezsenność, bladość powłok, ból lędźwiowy, chlorowodorek fenylefryny, dysuria, granulocytopenia, hipotensja, kolka nerkowa, kserostomia, kwas askorbowy, lęk, martwica brodawek nerkowych, nadciśnienie tętnicze, nerwowość, niepokój, nudności, omamy, paracetamol, pieczenie w nadbrzuszu, pokrzywka, reakcja alergiczna, reakcja dermatologiczna, reakcja nadwrażliwości, skurcz oskrzeli, świąd, świąd skóry, tachykardia, trombocytopenia, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, zaburzenia hematologiczne, zaburzenia oddychania, zaburzenia świadomości, zaburzenia trawienia, zaburzenia układu moczowego, zaburzenia układu oddechowego, zaburzenia układu pokarmowego - Leksykon leków
Działania niepożądane – Hotlec (100 mg + 10 mg + 5 mg + 5 mg)/g
Lek Hotlec w postaci maści zawiera na 1 g: salicylan metylu (100 mg), kamforę (10 mg), olejek sosnowy (5 mg) oraz olejek terpentynowy (5 mg). Terapia tym preparatem może wywoływać działania niepożądane, głównie miejscowe reakcje skórne takie jak podrażnienie, ból i przekrwienie, szczególnie u pacjentów ze skłonnością do uczuleń. Wśród poważniejszych powikłań należy uwzględnić reakcje alergiczne, w tym pokrzywkę, wyprysk kontaktowy, a także rzadkie, ale groźne napady astmy i wstrząs anafilaktyczny u osób z nadwrażliwością. W przypadku wystąpienia jakichkolwiek objawów niepożądanych konieczne jest natychmiastowe zaprzestanie stosowania leku i wdrożenie odpowiedniego postępowania medycznego.
astma oskrzelowa, duszność, kamfora, miejscowy ból, nadwrażliwość na salicylany, napad astmy, obrzęk naczynioruchowy, olejek sosnowy, olejek terpentynowy, podrażnienie skóry, pokrzywka, przekrwienie, reakcja alergiczna, rumień, salicylan metylu, skurcz oskrzeli, spadek ciśnienia tętniczego, świąd, świszczący oddech, uczulenie, wstrząs anafilaktyczny, wyprysk kontaktowy, wysypka skórna, zaburzenie świadomości - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – ApoBetina
Betahistyna dichlorowodorku w dawce 24 mg wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z historią wrzodu trawiennego, astmą oskrzelową oraz alergiami takimi jak pokrzywka, wysypki skórne i alergiczny nieżyt nosa. U tych grup pacjentów konieczne jest regularne monitorowanie objawów, aby zapobiec zaostrzeniu choroby lub wystąpieniu niepożądanych reakcji. Ponadto, u osób z ciężkim niedociśnieniem tętniczym zaleca się systematyczne kontrolowanie ciśnienia krwi i dostosowanie dawkowania, aby uniknąć powikłań związanych z nadmiernym spadkiem ciśnienia.
alergiczny nieżyt nosa, astma oskrzelowa, betahistyna, choroba wrzodowa, choroba wrzodowa żołądka, dyspepsja, laktoza jednowodna, niedobór laktazy, niedociśnienie tętnicze, nietolerancja galaktozy, objawy alergiczne, owrzodzenie trawienne, pokrzywka, przeciwwskazania medyczne, układ oddechowy, wrzód trawienny, wysypka skórna, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Cyclonamine 250 mg
Etamsylat, substancja czynna preparatu Cyclonamine w dawce 250 mg na tabletkę, wykazuje działanie hemostatyczne i jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na etamsylat lub substancje pomocnicze, w tym sodu pirosiarczyn, który może wywoływać reakcje alergiczne takie jak wysypka, świąd, obrzęk naczynioruchowy czy reakcje anafilaktyczne. Drugim bezwzględnym przeciwwskazaniem jest ostra porfiria, ze względu na ryzyko zaostrzenia choroby i wywołania ataków zagrażających życiu. Przed rozpoczęciem terapii konieczne jest przeprowadzenie szczegółowego wywiadu alergicznego oraz diagnostyki w kierunku porfirii u pacjentów z podejrzeniem tej choroby.
astma oskrzelowa, atak porfirii, biosynteza hemu, charakterystyka produktu leczniczego, działanie hemostatyczne, etamsylat, lek hemostatyczny, nadwrażliwość, nadwrażliwość na siarczyny, obrzęk naczynioruchowy, ostra porfiria, pirosiarczyn sodu, pochodne sulfonylomocznika, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, reakcja krzyżowa, substancja pomocnicza, sulfonamidy, świąd, wydalanie porfiryn, wysypka skórna, zaburzenie połykania - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Flutixon Neb 2 mg/2 ml
Flutykazon propionian, substancja czynna zawarta w produkcie Flutixon Neb 2 mg/2 ml (zawiesina do nebulizacji), jest glikokortykosteroidem o silnym działaniu przeciwzapalnym w obrębie płuc. Podawany wziewnie, w dawce 2 mg w 2 ml, wykazuje wysoką selektywność tkankową i ograniczone działanie ogólnoustrojowe, co przekłada się na korzystny profil bezpieczeństwa terapii. Mechanizm działania polega na wiązaniu się z receptorami glikokortykosteroidowymi w komórkach układu oddechowego, hamując proces zapalny charakterystyczny dla astmy oskrzelowej. Produkt jest klasyfikowany w grupie leków stosowanych w chorobach obturacyjnych dróg oddechowych (kod ATC R03BA05).
astma oskrzelowa, choroba obturacyjna dróg oddechowych, droga oddechowa, działanie przeciwzapalne, flutykazon propionian, glikokortykosteroid, nebulizacja, patofizjologia astmy, podanie wziewne, proces zapalny dróg oddechowych, receptor glikokortykosteroidowy, selektywność tkankowa, tkanka płucna, układ immunologiczny, zaostrzenie astmy - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Flixotide 2 mg/2 ml
Flutykazonu propionian, będący glikokortykosteroidem wziewnym z grupy leków stosowanych w chorobach obturacyjnych dróg oddechowych (kod ATC: R03BA05), wykazuje silne działanie przeciwzapalne w obrębie płuc, co przekłada się na zmniejszenie nasilenia objawów astmy oraz częstości zaostrzeń. Mechanizm terapeutyczny opiera się na hamowaniu procesów zapalnych i redukcji nadreaktywności oskrzeli, co poprawia funkcję płuc u pacjentów stosujących lek w zalecanych dawkach. Flutykazon jest stosowany zarówno samodzielnie, jak i w skojarzeniu z salmeterolem, szczególnie u pacjentów z umiarkowaną i ciężką astmą oskrzelową.
astma ciężka, astma oskrzelowa, astma umiarkowana, badanie epidemiologiczne, badanie kohortowe, choroba obturacyjna dróg oddechowych, duża wada wrodzona, działanie przeciwzapalne, efekt terapeutyczny, flutykazonu propionian, funkcja płuc, glikokortykosteroid, nadreaktywność oskrzeli, proces zapalny w drogach oddechowych, wziewny kortykosteroid, zaostrzenie astmy - Leksykon substancji czynnych
Kwiatostan lipy – Przeciwwskazania stosowania
Kwiatostan lipy (Tilia cordata, Tilia platyphyllos, Tilia x vulgaris) jest składnikiem leczniczym o szerokim zastosowaniu, jednak jego stosowanie wymaga uwzględnienia licznych przeciwwskazań. Podstawowym jest nadwrażliwość na kwiatostan lipy lub inne składniki preparatu, np. maltodekstrynę (do 30% w DexaCaps). Preparaty takie jak DexaCaps zawierają wyciąg suchy z kwiatostanu lipy (DER 2,5-3:1) w dawce 167 mg, dekstrometorfan 20 mg oraz wyciąg z liścia melisy 50 mg. Niewskazane jest ich stosowanie u pacjentów z kaszlem produktywnym, astmą oskrzelową oraz niewydolnością oddechową ze względu na hamowanie odruchu kaszlowego i potencjalne ryzyko zalegania wydzieliny. Ponadto, preparaty te są przeciwwskazane u chorych z ciężką niewydolnością wątroby, co wynika z roli wątroby w metabolizmie składników aktywnych i ryzyka kumulacji substancji czynnych.
astma oskrzelowa, dekstrometorfan, duszność, hamowanie odruchu kaszlowego, inhibitor monoaminooksydazy, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, kaszel mokry, kwiatostan lipy, lek mukolityczny, nadwrażliwość, niewydolność oddechowa, niewydolność wątroby, reakcja alergiczna, Tilia cordata, Tilia platyphyllos, wyciąg z melisy, wysypka skórna, zaleganie wydzieliny, zespół serotoninowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Flegamina Fast 8 mg
Flegamina Fast, zawierająca 8 mg bromoheksyny chlorowodorku w tabletkach do rozpadu w jamie ustnej, może wywoływać działania niepożądane obejmujące różne układy organizmu. Reakcje nadwrażliwości immunologicznej występują rzadko, natomiast poważne reakcje anafilaktyczne, w tym wstrząs anafilaktyczny i obrzęk naczynioruchowy, mają nieznaną częstość i wymagają natychmiastowej interwencji. W układzie nerwowym obserwuje się bóle i zawroty głowy oraz senność (częstość nieznana), które mogą ograniczać zdolność prowadzenia pojazdów. Zaburzenia naczyniowe manifestują się obniżeniem ciśnienia tętniczego (częstość nieznana), co może prowadzić do omdleń. W układzie oddechowym możliwy jest paradoksalny skurcz oskrzeli, szczególnie niebezpieczny u pacjentów z astmą oskrzelową. Najczęstsze działania niepożądane dotyczą przewodu pokarmowego: ból w nadbrzuszu, nudności, wymioty i biegunka występują niezbyt często, a niestrawność ma nieznaną częstość. Skórne reakcje niepożądane, takie jak wysypka i pokrzywka, pojawiają się rzadko, natomiast ciężkie reakcje skórne (rumień wielopostaciowy, zespół Stevensa-Johnsona, toksyczna martwica naskórka, ostra uogólniona osutka krostkowa) mają nieznaną częstość i stanowią zagrożenie życia. Zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, wskazujące na potencjalne uszkodzenie hepatocytów, również występuje z nieznaną częstością i wymaga monitorowania funkcji wątroby.
astma oskrzelowa, ból górnej części brzucha, bromoheksyna chlorowodorek, duszność, dyspepsja, enzymy wątrobowe, hepatocyt, nadmierna potliwość, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk twarzy, ostra uogólniona osutka krostkowa, parametry laboratoryjne, pokrzywka, przewlekła obturacyjna choroba płuc, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, toksyczna martwica naskórka, układ nerwowy, wstrząs anafilaktyczny, wysypka skórna, zaburzenia naczyniowe, zaburzenia skóry i tkanki podskórnej, zaburzenia układu oddechowego, zaburzenia żołądka i jelit, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Virtago
Betahistyna dichlorowodorku w formie tabletek (Virtago 8 mg, 16 mg, 24 mg) wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z chorobą wrzodową żołądka, zarówno aktywną, jak i w wywiadzie, ze względu na ryzyko zaostrzenia niestrawności i nawrotu wrzodów. U chorych z astmą oskrzelową konieczne jest monitorowanie reaktywności oskrzeli podczas terapii, gdyż betahistyna może wpływać na receptory histaminowe i potencjalnie pogarszać kontrolę astmy. Ponadto, u pacjentów z chorobami alergicznymi, takimi jak pokrzywka, alergiczne wysypki skórne czy alergiczny nieżyt nosa, istnieje ryzyko nasilenia objawów alergicznych, co wymaga regularnej oceny klinicznej i ewentualnej modyfikacji leczenia.
alergiczny nieżyt nosa, astma oskrzelowa, betahistyna, betahistyny dichlorowodorek, choroba alergiczna, choroba wrzodowa, choroba wrzodowa żołądka, ciśnienie tętnicze, działanie niepożądane, napięcie naczyń krwionośnych, niedociśnienie tętnicze, niestrawność, objaw nosowy, objaw skórny, parametr hemodynamiczny, pokrzywka, reaktywność oskrzeli, receptor histaminowy, wrzody żołądka, wysypka skórna - Leksykon substancji czynnych
Montelukast – Przedawkowanie
Montelukast, antagonista receptorów leukotrienowych CysLT1, wykazuje szeroki margines bezpieczeństwa w leczeniu astmy oskrzelowej, co potwierdzają badania kliniczne z dawkami sięgającymi nawet 900 mg/dobę przez tydzień oraz 200 mg/dobę przez 22 tygodnie bez istotnych działań niepożądanych. Standardowe dawki terapeutyczne wahają się od 4 do 10 mg/dobę, jednak zgłaszane przypadki ostrego przedawkowania obejmowały dawki do 1000 mg, w tym u dzieci dawki około 61 mg/kg masy ciała. Objawy przedawkowania, takie jak ból brzucha, senność, wzmożone pragnienie, ból głowy, wymioty oraz nadmierna aktywność psychoruchowa, miały zazwyczaj łagodny i przemijający charakter, nie wymagając specjalistycznej interwencji. Profil bezpieczeństwa montelukastu jest korzystniejszy w porównaniu z innymi lekami stosowanymi w astmie, takimi jak beta-mimetyki czy glikokortykosteroidy wziewne, które mogą powodować poważniejsze powikłania przy przedawkowaniu.
antagonista receptorów leukotrienowych, astma oskrzelowa, badanie kliniczne, beta-mimetyk, cholinolityk, dawka terapeutyczna, dializa otrzewnowa, drgawka, działanie niepożądane, glikokortykosteroid wziewny, hemodializa, montelukast, nadmierna aktywność psychoruchowa, ośrodkowy układ nerwowy, przewód pokarmowy, supresja osi podwzgórze-przysadka-nadnercza, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie rytmu serca - Leksykon substancji czynnych
łopian – Przeciwwskazania stosowania
Korzeń łopianu (Arctium lappa L., Arctium minus Hill, Arctium tomentosum Mill.) jest stosowany w preparatach leczniczych, jednak jego użycie jest bezwzględnie przeciwwskazane u pacjentów z nadwrażliwością na tę substancję czynną oraz u osób uczulonych na rośliny z rodziny Asteraceae (Compositae), do której należy łopian. Reakcje alergiczne mogą obejmować objawy skórne (wysypka, pokrzywka, świąd, obrzęk), ze strony układu oddechowego (duszność, świszczący oddech, obrzęk krtani), przewodu pokarmowego (nudności, wymioty, bóle brzucha, biegunka) oraz reakcje ogólnoustrojowe, w tym anafilaksję z obniżeniem ciśnienia tętniczego i zaburzeniami świadomości. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z atopowym zapaleniem skóry, astmą oskrzelową o podłożu alergicznym oraz u osób z wywiadem alergicznym na pyłki roślin i rośliny z rodziny Asteraceae.
alergia na pyłki roślin, anafilaksja, Arctium lappa, astma oskrzelowa, atopowe zapalenie skóry, ból brzucha, duszność, działanie niepożądane, korzeń łopianu, manifestacja kliniczna, mniszek lekarski, nadwrażliwość na Asteraceae, nadwrażliwość na substancję czynną, nudności, obniżenie ciśnienia tętniczego, obrzęk krtani, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, reakcja krzyżowa, reakcja nadwrażliwości, wywiad alergiczny, wywiad alergologiczny, zaburzenie świadomości - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – ProHance
ProHance (gadoteridol 279,3 mg/ml) jest środkiem kontrastowym do rezonansu magnetycznego, którego stosowanie wymaga szczególnej ostrożności, zwłaszcza u pacjentów z historią reakcji alergicznych, astmą oskrzelową, padaczką oraz zaburzeniami czynności nerek. Reakcje anafilaktyczne, w tym wstrząs anafilaktyczny, choć rzadkie, mogą wystąpić i dotyczą układu oddechowego, krążenia oraz skóry i błon śluzowych. Konieczne jest zapewnienie natychmiastowego dostępu do leków i sprzętu do resuscytacji krążeniowo-oddechowej. Podawanie gadoteridolu dokanałowo jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko ciężkich powikłań neurologicznych, takich jak śpiączka, encefalopatia i drgawki. U pacjentów z anemią sierpowatokrwinkową lub innymi hemoglobinopatiami należy zachować szczególną ostrożność ze względu na ryzyko nasilenia hemolizy. Osmolalność roztworu ProHance wynosi 630 mOsm/kg wody w 37°C, co jest 2,2-krotnie wyższe niż osmolalność osocza krwi (285 mOsm/kg), wskazując na roztwór hipertoniczny.
anemia hemolityczna, anemia sierpowatokrwinkowa, astma oskrzelowa, chelat gadolinu, drgawki, encefalopatia, gadoteridol, hemodializa, hemoglobinopatia, klirens nerkowy, nerkopochodne zwłóknienie układowe, osmolalność, ośrodkowy układ nerwowy, ostra niewydolność nerek, padaczka, podanie dokanałowe, reakcja anafilaktyczna, resuscytacja krążeniowo-oddechowa, rezonans magnetyczny, roztwór hipertoniczny, środek kontrastowy MRI, wskaźnik filtracji kłębuszkowej, współczynnik podziału, wstrząs anafilaktyczny - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Metocard 50 mg
Dawkowanie metoprololu winianu (Metocard) powinno być indywidualnie dostosowane do pacjenta, uwzględniając tolerancję i skuteczność terapii. W nadciśnieniu tętniczym zalecana dawka dobowa wynosi 100-400 mg, podawana jednorazowo lub w dwóch dawkach podzielonych, z dawką początkową 100 mg/dobę i stopniowym zwiększaniem co 100 mg co tydzień. W dławicy piersiowej oraz zaburzeniach rytmu serca stosuje się dawki 50-100 mg 2-3 razy na dobę, z maksymalną dawką dobową 300 mg. W nadczynności tarczycy zaleca się 50 mg 4 razy na dobę, a po uzyskaniu eutyreozy dawkę należy zmniejszyć. Po zawale mięśnia sercowego terapia doustna powinna rozpocząć się w ciągu 15 minut po ostatniej dożylnej iniekcji, stosując 50 mg co 6 godzin przez pierwsze 48 godzin, a następnie dawkę podtrzymującą 200 mg/dobę w dawkach podzielonych. U pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby i osób w podeszłym wieku dawki należy odpowiednio zmniejszyć, rozpoczynając od 12,5-25 mg dwa razy na dobę, z uwzględnieniem funkcji nerek i indywidualnej odpowiedzi klinicznej.
astma oskrzelowa, bradykardia, ciężka niewydolność wątroby, cukrzyca, czynność nerek, dawka dożylna, dawka podtrzymująca, dławica piersiowa, eutyreoza, lek hipotensyjny, lek moczopędny, metoprololu winian, nadciśnienie tętnicze, nadczynność tarczycy, niewydolność serca, objawy sercowo-naczyniowe, przewlekła obturacyjna choroba płuc, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie przewodnictwa, zaburzenie rytmu serca, zawał mięśnia sercowego - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Ibuprofen TZF 400 mg
Ibuprofen TZF w dawce 400 mg w postaci tabletek powlekanych jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na ibuprofen, inne NLPZ oraz substancje pomocnicze, w tym laktozę jednowodną (4,76 mg/tabletkę). Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów z historią astmy oskrzelowej indukowanej NLPZ, pokrzywki lub zapalenia błony śluzowej nosa po NLPZ. Przeciwwskazania obejmują także czynną lub nawracającą chorobę wrzodową żołądka i/lub dwunastnicy, krwawienia z przewodu pokarmowego (zwłaszcza przy dwóch lub więcej epizodach), a także perforację lub krwawienie z przewodu pokarmowego w wywiadzie związane z NLPZ.
agregacja płytek krwi, astma oskrzelowa, choroba wrzodowa żołądka i dwunastnicy, dysfunkcja wątroby, krwawienie z przewodu pokarmowego, laktoza jednowodna, nadwrażliwość na kwas acetylosalicylowy, nawracająca choroba wrzodowa, niedobór laktazy, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nietolerancja galaktozy, niewydolność nerek, niewydolność serca, niewydolność wątroby, perforacja przewodu pokarmowego, pokrzywka, przesączanie kłębuszkowe, przewód tętniczy, retencja płynów, skaza krwotoczna, substancja czynna, substancja pomocnicza, trymestr ciąży, zapalenie błony śluzowej nosa, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Berodual N (50 mcg + 21 mcg)/dawkę inh.
Berodual N to lek złożony w postaci aerozolu inhalacyjnego, zawierający 50 µg fenoterolu bromowodorku oraz 21 µg ipratropiowego bromku jednowodnego (odpowiadającego 20 µg ipratropiowego bromku bezwodnego) w pojedynczej dawce inhalacyjnej. Preparat wykazuje działanie rozszerzające oskrzela dzięki synergistycznemu efektowi agonisty receptorów β2-adrenergicznych (fenoterol) oraz antagonisty receptorów cholinergicznych (ipratropium). Wskazany jest do zapobiegania i leczenia objawów przewlekłych obturacyjnych schorzeń dróg oddechowych z odwracalnym skurczem oskrzeli, takich jak astma oskrzelowa, przewlekłe zapalenie oskrzeli (z lub bez rozedmy płuc). Opakowanie zawiera 200 dawek, a każda dawka dostarcza około 13,313 mg etanolu, co należy uwzględnić u wybranych pacjentów.
aerozol inhalacyjny, agonista receptorów beta-2, antagonista receptorów cholinergicznych, astma oskrzelowa, Berodual N, bromek ipratropiowy, duszność, fenoterol, leczenie przeciwzapalne, POChP, przewlekłe zapalenie oskrzeli, rozedma płuc, schorzenie obturacyjne dróg oddechowych, skurcz oskrzeli, środek rozszerzający oskrzela, świszczący oddech - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Apap przeziębienie (650 mg + 50 mg + 10 mg)/sasz.
Lek Apap przeziębienie w formie proszku do roztworu doustnego zawiera paracetamol (650 mg), kwas askorbinowy (50 mg) oraz chlorowodorek fenylefryny (10 mg). Preparat jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na składniki aktywne lub substancje pomocnicze, niestabilną chorobą wieńcową, zaburzeniami rytmu serca, nadciśnieniem tętniczym, ciężką niewydolnością wątroby i nerek, wirusowym zapaleniem wątroby oraz chorobą alkoholową. Fenylefryna, jako sympatykomimetyk, wyklucza stosowanie leku u osób z jaskrą z wąskim kątem przesączania, nadczynnością tarczycy oraz w okresie ciąży. Ponadto, obecność aspartamu (20 mg/saszetka) stanowi przeciwwskazanie u pacjentów z fenyloketonurią. Lek nie powinien być stosowany równocześnie z inhibitorami MAO, trójpierścieniowymi lekami przeciwdepresyjnymi oraz zydowudyną ze względu na ryzyko interakcji i działań niepożądanych.
amina sympatykomimetyczna, astma oskrzelowa, choroba alkoholowa, fenylefryna, fenyloketonuria, hepatotoksyczność, inhibitor MAO, jaskra z wąskim kątem, kwas askorbowy, methemoglobina, mydriaza, nadciśnienie tętnicze, nadczynność tarczycy, nadwrażliwość, niedobór dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej, niedobór reduktazy methemoglobinowej, niedobór sacharazy-izomaltazy, niestabilna choroba wieńcowa, nietolerancja fruktozy, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, paracetamol, przełom nadciśnieniowy, substancja pomocnicza, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, wirusowe zapalenie wątroby, zaburzenia rytmu serca, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, zydowudyna - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Alvesco 160 160 mcg/dawkę inh.
Cyklezonid, substancja czynna Alvesco 160, jest wziewnym glikokortykosteroidem stosowanym w leczeniu astmy oskrzelowej, podawanym w dawce 160 µg na inhalację. Po podaniu wziewnym ulega enzymatycznej konwersji w płucach do aktywnego metabolitu C21-demetylopropionylo-cyklezonidu, który wykazuje silne działanie przeciwzapalne. Badania kliniczne potwierdziły, że cyklezonid redukuje nadreaktywność oskrzeli, zmniejsza napływ eozynofilów i mediatorów zapalnych w plwocinie oraz osłabia wczesną i późną fazę reakcji alergicznej. W badaniach z udziałem pacjentów z astmą dawki 320, 640 i 1280 µg/dobę nie powodowały istotnego obniżenia stężenia kortyzolu w osoczu, co wskazuje na minimalny wpływ na oś podwzgórze-przysadka-nadnercza.
aerozol inhalacyjny, astma oskrzelowa, beta-2 mimetyk wziewny, C21-demetylopropionylo-cyklezonid, choroba obturacyjna dróg oddechowych, cyklezonid, działanie przeciwzapalne, eozynofil, FEV1, glikokortykosteroid wziewny, komórka zapalna, kortyzol w osoczu, mediator zapalny, monofosforan adenozyny, nadreaktywność oskrzeli, natężona objętość wydechowa pierwszosekundowa, oś podwzgórze-przysadka-nadnercza, plwocina indukowana, propionan flutykazonu, receptor glikokortykosteroidowy, szczytowy przepływ wydechowy, zaostrzenie objawów - Leksykon substancji czynnych
Flutykazon propionian – Dawkowanie i sposób podawania
Flutykazon propionian, będący kortykosteroidem wziewnym, jest stosowany w leczeniu astmy oskrzelowej oraz przewlekłej obturacyjnej choroby płuc (POChP). Dawkowanie leku powinno być indywidualnie dostosowane do stopnia ciężkości choroby oraz wieku pacjenta, z celem ustalenia najmniejszej skutecznej dawki zapewniającej kontrolę objawów. W przypadku aerozolu inhalacyjnego ASARIS pMDI (flutykazon + salmeterol) dawki dla dorosłych i młodzieży od 12 lat wahają się od 200 µg do 1000 µg flutykazonu propionianu na dobę, podawane jako dwie inhalacje dwa razy dziennie, natomiast dla dzieci powyżej 4 lat maksymalna dawka wynosi 100 µg na dobę. Dla produktu Comboterol dawki wynoszą 25 µg + 125 µg lub 25 µg + 250 µg, również podawane dwukrotnie dziennie. Flixotide Dysk w postaci proszku do inhalacji stosuje się w dawkach od 50 µg do 1000 µg dwa razy na dobę, zależnie od wieku i ciężkości astmy, a w POChP zalecana dawka to 500 µg dwa razy na dobę w skojarzeniu z długo działającym beta2-agonistą. Zawiesina do nebulizacji Flixotide podawana jest w dawkach 0,5–2,0 mg dwa razy na dobę u dorosłych i młodzieży powyżej 16 lat oraz 1,0 mg dwa razy na dobę u dzieci w wieku 4–16 lat.
aerozol inhalacyjny, astma ciężka, astma łagodna, astma oskrzelowa, astma umiarkowana, beta2-mimetyk, chrypka, długo działający beta2-agonista, działanie niepożądane, flutykazon propionian, inhalator aerozolowy, kandydoza jamy ustnej, komora inhalacyjna, kontrola objawów, kortykosteroid wziewny, nebulizator pneumatyczny, proszek do inhalacji, przewlekła obturacyjna choroba płuc, salmeterol, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zawiesina do nebulizacji - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Ultrapiryna Plus
Ultrapiryna Plus zawiera kwas acetylosalicylowy (500 mg), kwas askorbinowy (300 mg) oraz wapń w postaci wapnia laktoglukonianu (200 mg), co wymaga szczególnej ostrożności w terapii. Lek jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na NLPZ, astmą oskrzelową, alergiami, zaburzeniami hematologicznymi, niedoborem dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej oraz u dzieci poniżej 12 lat ze względu na ryzyko zespołu Reye’a. U osób powyżej 65 lat zaleca się stosowanie mniejszych dawek z uwagi na zwiększone ryzyko działań niepożądanych, zwłaszcza ze strony przewodu pokarmowego i układu sercowo-naczyniowego. Przed zabiegami chirurgicznymi lek należy odstawić co najmniej 5 dni wcześniej ze względu na działanie antyagregacyjne kwasu acetylosalicylowego. Spożywanie alkoholu podczas terapii jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko uszkodzeń błony śluzowej przewodu pokarmowego i krwawień.
antykoncepcja wewnątrzmaciczna, astma oskrzelowa, choroba wrzodowa dwunastnicy, choroba wrzodowa żołądka, dna moczanowa, działanie antyagregacyjne, fenyloketonuria, grypa typu A, grypa typu B, katar sienny, krwawienie z przewodu pokarmowego, krwotok maciczny, kwas acetylosalicylowy, kwas askorbowy, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na NLPZ, niedobór dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność serca, ospa wietrzna, skaza moczanowa, skurcz oskrzeli, udar mózgu, zaburzenie hematologiczne, zawał serca, zespół Reye’a - Leksykon leków
Działania niepożądane – Poltram 50 mg
Poltram zawierający tramadolu chlorowodorek charakteryzuje się szerokim spektrum działań niepożądanych, które mogą dotyczyć układu nerwowego, sercowo-naczyniowego, oddechowego, pokarmowego, immunologicznego oraz innych układów. Najczęściej (>10%) występują nudności oraz zawroty głowy, a także senność i bóle głowy. Rzadkie, ale poważne reakcje nadwrażliwości obejmują duszność, skurcz oskrzeli, obrzęk naczynioruchowy i wstrząs anafilaktyczny, wymagające natychmiastowego przerwania terapii. W zakresie układu nerwowego obserwuje się m.in. drgawki pochodzenia mózgowego, depresję oddechową (zwłaszcza przy dużych dawkach lub współstosowaniu leków obniżających próg drgawkowy), parestezje, zaburzenia koordynacji oraz zespół serotoninowy. Tramadol może również powodować zaburzenia psychiczne, takie jak niepokój, omamy, dezorientacja, zaburzenia snu i ryzyko uzależnienia. W układzie sercowo-naczyniowym odnotowano kołatanie serca, tachykardię, hipotonię ortostatyczną oraz rzadko bradykardię i wzrost ciśnienia tętniczego. Dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego to głównie nudności, wymioty, zaparcia i suchość w jamie ustnej.
astma oskrzelowa, bradykardia, depersonalizacja, depresja oddechowa, derealizacja, drgawki mózgowe, duszność, enzymy wątrobowe, hipotonia ortostatyczna, koszmary senne, nadmierna potliwość, napady paniki, niewyraźne widzenie, nudności, obrzęk naczynioruchowy, omamy, osłabienie mięśni, paranoja, parestezje, reakcje skórne, rozszerzenie źrenic, skurcz oskrzeli, suchość jamy ustnej, tachykardia, tramadol chlorowodorek, uzależnienie, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenia łaknienia, zaburzenia nastroju, zaburzenia psychiczne, zaburzenia snu, zahamowanie oddychania, zaparcia, zapaść naczyniowo-sercowa, zatrzymanie moczu, zawroty głowy, zespół serotoninowy - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Losartan Hydrochlorothiazyd Krka
Produkt leczniczy Losartan Hydrochlorotiazyd Krka wymaga szczególnej ostrożności podczas stosowania, zwłaszcza u pacjentów z obrzękiem naczynioruchowym w wywiadzie, zaburzeniami równowagi elektrolitowej, niewydolnością serca, zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny 30-50 ml/min) oraz chorobami wątroby. Konieczne jest monitorowanie stężenia potasu, klirensu kreatyniny oraz objawów niedociśnienia, zwłaszcza po pierwszej dawce. Produkt jest przeciwwskazany u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby oraz w okresie ciąży. Nie zaleca się jednoczesnego stosowania z lekami moczopędnymi oszczędzającymi potas, suplementami potasu oraz inhibitorami ACE lub aliskirenu ze względu na ryzyko hiperkaliemii, niedociśnienia i zaburzeń czynności nerek. U pacjentów z obustronnym zwężeniem tętnic nerkowych lub zwężeniem tętnicy do jedynej nerki może dojść do wzrostu stężenia mocznika i kreatyniny, co ustępuje po odstawieniu leku.
astma oskrzelowa, cholesterol i trójglicerydy, choroba naczyniowa mózgu, choroba niedokrwienna serca, ciężkie zaburzenia czynności wątroby, ciśnienie wewnątrzgałkowe, cukrzyca utajona, dna moczanowa, duszność, hiperkalcemia, hiperkaliemia, hiperurykemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, hiponatremia, inhibitor konwertazy angiotensyny, inhibitor receptora angiotensyny II, jaskra z zamkniętym kątem przesączania, jaskra zamkniętego kąta, kardiomiopatia przerostowa, klirens kreatyniny, kwas moczowy, lipidy krwi, mocznik we krwi, nadczynność przytarczyc, nefropatia cukrzycowa, nieczerniakowy nowotwór złośliwy skóry, niedobór laktazy, niedociśnienie, nietolerancja galaktozy, niewydolność nerek, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk płuc, pierwotny hiperaldosteronizm, przeszczep nerki, rak kolczystokomórkowy, rak podstawnokomórkowy, toczeń rumieniowaty układowy, tolerancja glukozy, udar mózgu, układ renina-angiotensyna-aldosteron, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia równowagi elektrolitowej, zasadowica hipochloremiczna, zawał mięśnia sercowego, zespół ostrej niewydolności oddechowej, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, zwężenie tętnic nerkowych, zwężenie zastawki aortalnej - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Salflumix Easyhaler (50 mcg + 500 mcg)/dawkę odmierzoną
Salflumix Easyhaler jest lekiem wziewnym stosowanym w terapii astmy oskrzelowej oraz przewlekłej obturacyjnej choroby płuc (POChP) u dorosłych i młodzieży powyżej 12 lat. Dawkowanie standardowe dla astmy to jedna inhalacja zawierająca 50 μg salmeterolu i 250 μg lub 500 μg flutykazonu propionianu podawana dwa razy na dobę, w zależności od nasilenia objawów. W POChP zaleca się dawkę 50 μg salmeterolu i 500 μg flutykazonu propionianu dwa razy na dobę. U pacjentów z ciężką astmą nie stosuje się dawki 50 μg + 100 μg, a leczenie rozpoczyna się od odpowiedniej dawki wziewnego kortykosteroidu. Leku nie stosuje się u dzieci poniżej 12 lat, a u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby brak jest danych dotyczących bezpieczeństwa. Dawkowanie może być dostosowane do pory występowania objawów (rano lub wieczorem), a w niektórych przypadkach możliwe jest podawanie leku raz na dobę, jeśli zapewnia to kontrolę choroby.
astma łagodna, astma oskrzelowa, astma umiarkowana, beta2-mimetyk długo działający, ciężka astma, inhalator proszkowy, kortykosteroid wziewny, leczenie podtrzymujące, leczenie skojarzone, pleśniawki jamy ustnej, podanie wziewne, przewlekła obturacyjna choroba płuc, salmeterol i flutykazon, technika inhalacyjna, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Ambroxol Dr.Max 15 mg/5 ml
Przed zastosowaniem syropu Ambroxol Dr. Max (15 mg/5 ml), zawierającego 3 mg ambroksolu chlorowodorku na 1 ml, kluczowe jest wykluczenie nadwrażliwości na substancję czynną oraz na substancje pomocnicze. Przeciwwskazaniem jest alergia na ambroksol chlorowodorek oraz na składniki pomocnicze, takie jak sorbitol (E 420) w stężeniu 350 mg/ml, który może być problematyczny u pacjentów z nietolerancją fruktozy, oraz benzoesan sodu (E 211) w stężeniu 1,5 mg/ml, mogący wywoływać reakcje alergiczne, zwłaszcza u osób z astmą oskrzelową. Przed przepisaniem leku należy przeprowadzić szczegółowy wywiad alergologiczny, uwzględniając wcześniejsze reakcje na mukolityki oraz nietolerancję wymienionych substancji pomocniczych.
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Bisocard 5 mg
Bisoprolol fumaran wykazuje profil działań niepożądanych zróżnicowany pod względem częstości i nasilenia, zależny od leczonej jednostki chorobowej. Najczęściej obserwowane działania dotyczą układu sercowo-naczyniowego, zwłaszcza u pacjentów z przewlekłą niewydolnością serca, gdzie bradykardia występuje bardzo często, a nasilenie niewydolności serca często. U pacjentów z nadciśnieniem tętniczym i dławicą piersiową te działania występują niezbyt często. Inne istotne działania to zawroty głowy i ból głowy (często), uczucie zmęczenia i astenia (często), a także niedociśnienie tętnicze i uczucie ziębnięcia kończyn. Rzadziej obserwuje się zaburzenia przewodzenia przedsionkowo-komorowego, skurcz oskrzeli u pacjentów z astmą lub POChP (niezbyt często), oraz reakcje skórne, w tym wysypkę łuszczyco-podobną i łysienie (bardzo rzadko). W trakcie terapii należy monitorować parametry laboratoryjne, takie jak stężenie triglicerydów oraz aktywność enzymów wątrobowych (AlAT, AspAT), które mogą ulec zwiększeniu rzadko.
alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, astenia, astma oskrzelowa, beta-adrenolityk, biegunka, bisoprolol fumaran, bradykardia, choroba obturacyjna dróg oddechowych, depresja, dławica piersiowa, enzymy wątrobowe, kurcze mięśni, łuszczyca, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie tętnicze, niewydolność serca, nudności, omamy, osłabienie mięśni, przewlekła niewydolność serca, reakcja nadwrażliwości, skurcz oskrzeli, triglicerydy, wymioty, wysypka łuszczycopodobna, zaburzenia potencji, zaburzenia przewodzenia przedsionkowo-komorowego, zaburzenia snu, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zapalenie spojówek, zapalenie wątroby, zaparcie, zawroty głowy - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Abrea
Produkt leczniczy Abrea zawiera kwas acetylosalicylowy w dawkach 75 mg, 100 mg oraz 160 mg w postaci tabletek dojelitowych i jest przeznaczony wyłącznie dla dorosłych oraz młodzieży powyżej 16 roku życia. Nie powinien być stosowany jako lek przeciwzapalny, przeciwbólowy czy przeciwgorączkowy, a jego użycie należy ograniczyć do wskazań terapeutycznych. Istotne jest zachowanie ostrożności ze względu na zwiększone ryzyko krwawień, zwłaszcza w okresie okołooperacyjnym oraz u pacjentów z nadciśnieniem tętniczym, chorobą wrzodową, zaburzeniami czynności nerek i wątroby, a także u osób przyjmujących leki przeciwzakrzepowe. W przypadku wystąpienia krwawienia z przewodu pokarmowego lub owrzodzenia leczenie należy natychmiast przerwać. Produkt nie jest zalecany u dzieci poniżej 16 roku życia ze względu na ryzyko zespołu Reye’a.
alergiczny nieżyt nosa, astma oskrzelowa, choroba wrzodowa, czas krwawienia, deferazyroks, dehydrogenaza glukozo-6-fosforanowa, dna moczanowa, hemoliza, hemostaza, hipoglikemia, insulina, kortykosteroid, krwawienie, krwawienie miesiączkowe, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas moczowy, laktoza jednowodna, lek przeciwpłytkowy, lek przeciwzakrzepowy, lek trombolityczny, nadciśnienie tętnicze, niedokrwistość hemolityczna, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nietolerancja galaktozy, niewydolność wątroby, owrzodzenie, pochodna sulfonylomocznika, polipy błony śluzowej nosa, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, skurcz oskrzeli, zaburzenie czynności nerek, zespół Reye’a, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Meprelon 16 mg
Meprelon, zawierający metyloprednizolon w dawkach 4 mg, 8 mg oraz 16 mg, jest wskazany do ogólnoustrojowej terapii glikokortykosteroidowej w licznych schorzeniach o podłożu zapalnym i autoimmunologicznym. W reumatologii stosuje się go w ciężkich postaciach reumatoidalnego zapalenia stawów, w tym młodzieńczego RZS z zajęciem narządów wewnętrznych. W pulmonologii Meprelon jest zalecany w astmie oskrzelowej (w połączeniu z lekami rozszerzającymi oskrzela), zaostrzeniach POChP (do 10 dni), śródmiąższowych chorobach płuc oraz przewlekłej sarkoidozie w stadium II i III. W dermatologii znajduje zastosowanie w ciężkich reakcjach alergicznych, polekowych wysypkach, toksycznej martwicy naskórka (zespół Lyella), rumieniu guzowatym, zespole Sweeta oraz w autoimmunologicznych chorobach skóry, takich jak zapalenie skórno-mięśniowe i toczeń rumieniowaty. W hematologii jest stosowany w autoimmunologicznej niedokrwistości hemolitycznej, a w gastroenterologii w leczeniu zaostrzeń wrzodziejącego zapalenia jelita grubego i choroby Leśniowskiego-Crohna. Ponadto, Meprelon jest używany w terapii substytucyjnej niewydolności kory nadnerczy, w tym choroby Addisona, zespołu nadnerczowo-płciowego oraz po adrenalektomii, z zastrzeżeniem, że u pacjentów w okresie wzrostu preferowane są hydrokortyzon i kortyzon.
alergiczny nieżyt nosa, astma oskrzelowa, choroba Addisona, choroba Leśniowskiego-Crohna, dermatoza neutrofilowa, glikokortykosteroid, katar sienny, martwica naskórka, metyloprednizolon, młodzieńcze reumatoidalne zapalenie stawów, niedobór ACTH, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność kory nadnerczy, osutka krostkowa, pokrzywka, przewlekła obturacyjna choroba płuc, reakcja anafilaktoidalna, reumatoidalne zapalenie stawów, rumień guzowaty, rumień wysiękowy, sarkoidoza, śródmiąższowa choroba płuc, toczeń rumieniowaty, toczeń skórny, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, wyprysk kontaktowy, wysypka polekowa, zapalenie pęcherzyków płucnych, zapalenie skórno-mięśniowe, zapalenie tęczówki, zespół Lyella, zespół nadnerczowo-płciowy, zespół Stilla, zespół Sweeta, zwłóknienie płuc