Właściwości farmakodynamiczne
Flixotide 2 mg/2 ml

Właściwości farmakodynamiczne

Flutykazonu propionian, substancja czynna zawarta w leku Flixotide, należy do grupy farmakoterapeutycznej: inne leki stosowane w chorobach obturacyjnych dróg oddechowych podawane drogą wziewną, glikokortykosteroidy (kod ATC: R 03 BA 05). Glikokortykosteroidy stanowią ważną grupę leków wykorzystywanych w terapii chorób układu oddechowego o podłożu zapalnym.¹

Mechanizm działania

Flutykazonu propionian podawany wziewnie w zalecanych dawkach wywiera silne działanie przeciwzapalne w obrębie płuc. Działanie to przekłada się na wyraźne zmniejszenie nasilenia objawów klinicznych oraz częstości występowania zaostrzeń astmy oskrzelowej u pacjentów stosujących lek. Efekt terapeutyczny flutykazonu propionianu wynika z jego zdolności do hamowania procesów zapalnych w drogach oddechowych, co prowadzi do poprawy funkcji płuc i zmniejszenia nadreaktywności oskrzeli.²

Zastosowanie w czasie ciąży – dane z badań epidemiologicznych

Ocena bezpieczeństwa stosowania flutykazonu propionianu u kobiet w ciąży została przeprowadzona w ramach obserwacyjnego, epidemiologicznego, retrospektywnego badania kohortowego. Badanie to wykorzystywało elektroniczną dokumentację medyczną pacjentek z Wielkiej Brytanii i miało na celu ocenę ryzyka wystąpienia dużych wad wrodzonych (ang. major congenital malformations, MCMs) po ekspozycji na wziewny flutykazonu propionian lub flutykazonu propionian w skojarzeniu z salmeterolem w pierwszym trymestrze ciąży. Porównania dokonano względem innych wziewnych kortykosteroidów (nie stosowano porównania z placebo).³

W badanej kohorcie zidentyfikowano 5 362 ciąż u kobiet z astmą, które były narażone na wziewne kortykosteroidy w pierwszym trymestrze. W tej grupie zdiagnozowano 131 przypadków dużych wad wrodzonych. Spośród wszystkich ciąż, 1 612 (30%) było narażonych na flutykazonu propionian (stosowany samodzielnie lub w skojarzeniu z salmeterolem), z czego u 42 noworodków zdiagnozowano duże wady wrodzone.⁴

Analiza wyników badania wykazała, że skorygowany iloraz szans dla wystąpienia dużych wad wrodzonych zdiagnozowanych w okresie jednego roku wynosił:

• 1,1 (95% CI: 0,5 – 2,3) dla kobiet z astmą umiarkowaną narażonych na ekspozycję na flutykazonu propionian w porównaniu do narażonych na wziewne kortykosteroidy inne niż flutykazonu propionian⁵
• 1,2 (95% CI: 0,7 – 2,0) dla kobiet z astmą ciężką narażonych na flutykazonu propionian w porównaniu do narażonych na wziewne kortykosteroidy inne niż flutykazonu propionian⁶

Co istotne, nie stwierdzono różnic w ryzyku wystąpienia dużych wad wrodzonych pomiędzy grupą pacjentek stosujących sam flutykazonu propionian a grupą stosującą flutykazonu propionian w skojarzeniu z salmeterolem w pierwszym trymestrze ciąży.⁷

Bezwzględne ryzyko wystąpienia dużych wad wrodzonych we wszystkich grupach pacjentek, niezależnie od stopnia ciężkości astmy, mieściło się w zakresie od 2,0 do 2,9 na 100 ciąż narażonych na flutykazonu propionian. Wartości te są porównywalne z wynikami uzyskanymi w badaniach obejmujących 15 840 ciąż u kobiet, które nie stosowały żadnego leczenia astmy, gdzie odnotowano 2,8 przypadków dużych wad wrodzonych na 100 ciąż (dane z bazy General Practice Research Database).⁸