ciężka astma oskrzelowa
Wskazanie

Ciężka astma oskrzelowa to postać astmy, która nie poddaje się kontroli pomimo stosowania wysokich dawek wziewnych kortykosteroidów (wGKS) w połączeniu z długo działającymi β2-mimetykami (LABA) lub wymaga takiego leczenia dla utrzymania kontroli objawów. Charakteryzuje się częstymi zaostrzeniami, nocnymi objawami, ograniczeniem aktywności fizycznej oraz obniżoną jakością życia pacjenta.

W leczeniu ciężkiej astmy oskrzelowej stosuje się terapię stopniowaną zgodnie z wytycznymi GINA. Podstawę stanowią wysokie dawki wziewnych glikokortykosteroidów (np. Pulmicort, Flixotide, Alvesco) w połączeniu z długo działającymi β2-mimetykami (np. Symbicort, Seretide, Fostex). W przypadku niewystarczającej kontroli dodaje się leki antyleukotrienowe (Montelukast, Singulair), teofilinę (Theovent, Euphyllin) oraz leki antycholinergiczne (Spiriva Respimat).

Przy braku odpowiedzi na standardową terapię, wprowadza się leczenie biologiczne ukierunkowane na konkretne fenotypy astmy. W Polsce dostępne są terapie anty-IgE (omalizumab – Xolair), anty-IL5 (mepolizumab – Nucala, benralizumab – Fasenra), anty-IL4/IL13 (dupilumab – Dupixent) oraz leczenie makrolidami w przypadku astmy neutrofilowej.

Największymi wyzwaniami w leczeniu ciężkiej astmy są: prawidłowa identyfikacja fenotypu choroby, optymalizacja techniki inhalacji, zapewnienie przestrzegania zaleceń przez pacjenta, kontrola chorób współistniejących (m.in. refluksu żołądkowo-przełykowego, przewlekłego zapalenia zatok, otyłości) oraz eliminacja czynników środowiskowych zaostrzających chorobę. Istotnym problemem pozostaje także dostępność nowoczesnych terapii biologicznych ze względu na kryteria włączenia do programów lekowych oraz wysokie koszty leczenia.

Lista leków z tym wskazaniem

  1. 15.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl