astma oskrzelowa
Astma oskrzelowa to przewlekła choroba zapalna dróg oddechowych charakteryzująca się nawracającymi epizodami duszności, świszczącego oddechu, ucisku w klatce piersiowej i kaszlu. W patofizjologii astmy kluczową rolę odgrywa nadreaktywność oskrzeli, obrzęk błony śluzowej i skurcz mięśni gładkich oskrzeli, co prowadzi do zmiennego ograniczenia przepływu powietrza przez drogi oddechowe.
Choroba ma złożoną etiologię, obejmującą czynniki genetyczne i środowiskowe. Do najczęstszych czynników wyzwalających objawy należą alergeny wziewne, infekcje wirusowe, wysiłek fizyczny, zimne powietrze, dym tytoniowy oraz zanieczyszczenia powietrza. Astma może rozpocząć się w każdym wieku, jednak często jej początki sięgają dzieciństwa.
Diagnostyka astmy opiera się na wywiadzie, badaniu przedmiotowym oraz badaniach czynnościowych układu oddechowego, w tym spirometrii z próbą rozkurczową. Leczenie obejmuje edukację pacjenta, unikanie czynników wyzwalających oraz farmakoterapię. Podstawę stanowią leki przeciwzapalne (głównie wziewne glikokortykosteroidy) oraz leki rozszerzające oskrzela (β2-mimetyki), stosowane w schemacie terapii stopniowanej, dostosowanej do stopnia kontroli choroby.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Budixon Neb 0,5 mg/ml
Budixon Neb to zawiesina do nebulizacji zawierająca budezonid w stężeniach 0,25 mg/ml lub 0,5 mg/ml, z dawkami 0,50 mg lub 1 mg w 2 ml zawiesiny. Dawkowanie jest indywidualizowane w zależności od stanu klinicznego pacjenta i wskazań terapeutycznych. U dorosłych dawka dobowa wynosi od 1 mg do 2 mg, a u dzieci od 6. miesiąca życia od 0,25 mg do 0,5 mg, z możliwością zwiększenia do 1 mg u dzieci przyjmujących doustne glikokortykosteroidy. W przypadku zaostrzeń dawkę można zwiększyć powyżej 1 mg, stosując podawanie dwukrotne na dobę. W leczeniu zespołu krupu u niemowląt i dzieci standardowa dawka wynosi 2 mg budezonidu, podawana jednorazowo lub podzielona na dwie dawki po 1 mg co 30 minut, powtarzana co 12 godzin do 36 godzin lub do poprawy stanu klinicznego. W POChP zalecane dawki to 1-2 mg na dobę, podzielone na dwie dawki co 12 godzin.
acetylocysteina, astma oskrzelowa, bromek ipratropiowy, budezonid, fenoterolu, glikokortykosteroid, kromoglikan sodowy, lek rozszerzający oskrzela, marskość wątroby, maska twarzowa, nebulizator ultradźwiękowy, niewydolność nerek, POChP, przewlekła obturacyjna choroba płuc, roztwór chlorku sodu, salbutamol, terbutalina, zakażenie grzybicze, zawiesina do nebulizacji, zespół krupu, zestaw do nebulizacji - Leksykon substancji czynnych
Dorzolamid – Wskazania do stosowania
Dorzolamid, inhibitor anhydrazy węglanowej w stężeniu 20 mg/ml, jest stosowany w leczeniu podwyższonego ciśnienia wewnątrzgałkowego, w tym nadciśnienia ocznego, jaskry z otwartym kątem przesączania oraz jaskry pseudoeksfoliacyjnej. Preparaty jednoskładnikowe (np. Trusopt, Rozalin) są wskazane u pacjentów niereagujących na beta-adrenolityki lub z przeciwwskazaniami do ich stosowania (astma oskrzelowa, POChP, bradykardia, blok AV II/III stopnia, niewydolność serca). Dorzolamid zmniejsza produkcję cieczy wodnistej poprzez hamowanie anhydrazy węglanowej w nabłonku ciała rzęskowego, co prowadzi do obniżenia ciśnienia wewnątrzgałkowego. Monoterapia dorzolamidem jest stosowana trzy razy dziennie, a preparaty złożone z tymololem (20 mg/ml + 5 mg/ml) – dwa razy dziennie, u pacjentów, u których monoterapia beta-adrenolitykiem jest niewystarczająca.
astma oskrzelowa, beta-adrenolityk, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, bradykardia zatokowa, ciało rzęskowe, ciecz wodnista, ciśnienie wewnątrzgałkowe, działanie niepożądane, efekt synergistyczny, inhibitor anhydrazy węglanowej, jaskra otwartego kąta, jaskra pseudoeksfoliacyjna, jaskra torebkowa, jaskra z otwartym kątem przesączania, jaskra z zamkniętym kątem przesączania, krople do oczu, lek wspomagający, monoterapia, nadciśnienie oczne, neuropatia jaskrowa, niewydolność serca, preparat złożony, przewlekła obturacyjna choroba płuc, substancja konserwująca, tymolol, wstrząs kardiogenny, zespół rzekomego złuszczania - Leksykon substancji czynnych
Benzydamina – Działania niepożądane
Benzydamina, niesteroidowy lek przeciwzapalny stosowany miejscowo w leczeniu stanów zapalnych jamy ustnej i gardła, wykazuje dobre bezpieczeństwo kliniczne, choć może wywoływać działania niepożądane o różnej częstości. Najczęściej obserwuje się drętwienie i uczucie pieczenia w jamie ustnej, które są związane z miejscowym działaniem znieczulającym leku. W zakresie układu immunologicznego mogą wystąpić reakcje anafilaktyczne (częstość nieznana) oraz reakcje nadwrażliwości (częstość nieznana do niezbyt często). Rzadkie, ale istotne działania niepożądane obejmują skurcz krtani i oskrzeli (bardzo rzadko), co wymaga ostrożności u pacjentów z astmą oskrzelową. Działania ze strony przewodu pokarmowego to m.in. pieczenie i suchość w jamie ustnej (rzadko), nudności i wymioty (rzadko), a także niedoczulica jamy ustnej (częstość nieznana). Wśród działań skórnych wymienia się nadwrażliwość na światło (niezbyt często), obrzęk naczynioruchowy (bardzo rzadko) oraz wysypkę o różnym nasileniu. Rzadkie objawy neurologiczne to zaburzenia czucia, drętwienie, zawroty głowy i bóle głowy.
aerozol, astma oskrzelowa, benzydamina, bezpieczna farmakoterapia, ból głowy, drętwienie, działanie niepożądane, klasyfikacja MedDRA, kwas acetylosalicylowy, miejscowe działanie znieczulające, nadwrażliwość na salicylany, nadwrażliwość na światło, niedoczulica jamy ustnej, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nudności i wymioty, obrzęk naczynioruchowy, pastylka twarda, pieczenie w jamie ustnej, podrażnienie gardła, profil bezpieczeństwa, przedwczesne zamknięcie przewodu tętniczego, reakcja anafilaktyczna, reakcja fototoksyczna, reakcja nadwrażliwości, roztwór do płukania jamy ustnej, skurcz krtani, skurcz oskrzeli, stan zapalny jamy ustnej i gardła, suchość w jamie ustnej, tabletka do ssania, zaburzenie czucia, zawroty głowy, znieczulenie jamy ustnej - Leksykon leków
Przeciwwskazania – APAP migrena 250 mg + 250 mg + 65 mg
Lek APAP migrena, zawierający 250 mg paracetamolu, 250 mg kwasu acetylosalicylowego oraz 65 mg kofeiny, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na składniki aktywne lub substancje pomocnicze. Nie powinien być stosowany u osób z reakcjami nadwrażliwości na NLPZ, takimi jak napady astmy, skurcz oskrzeli, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka czy ostre zapalenie błony śluzowej nosa. Przeciwwskazania obejmują także czynny wrzód żołądka lub jelit, krwawienia i perforacje przewodu pokarmowego oraz skazy krwotoczne, w tym hemofilię, ze względu na działanie antyagregacyjne kwasu acetylosalicylowego. Ponadto, lek jest niewskazany w ciężkiej niewydolności wątroby, nerek (GFR <30 ml/min/1,73 m²) oraz serca, co wynika z ryzyka kumulacji substancji i nasilenia niewydolności narządowej. Stosowanie z metotreksatem powyżej 15 mg/tydzień jest przeciwwskazane z powodu zwiększonej toksyczności, a w trzecim trymestrze ciąży lek jest bezwzględnie zakazany z uwagi na ryzyko przedwczesnego zamknięcia przewodu tętniczego u płodu i powikłań krwotocznych.
agregacja płytek krwi, astma oskrzelowa, choroba wrzodowa, glikokortykosteroid, hemofilia, hipoglikemia, inhibitor konwertazy angiotensyny, kofeina, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, lek moczopędny, lek przeciwzakrzepowy, metotreksat, nadciśnienie tętnicze, napad astmy, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, niewydolność serca, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, ostre zapalenie błony śluzowej nosa, owrzodzenie żołądka, paracetamol, perforacja przewodu pokarmowego, pokrzywka, skaza krwotoczna, skurcz oskrzeli, toksyczność metotreksatu, trzeci trymestr ciąży, uszkodzenie nerek, wrzód żołądka, zaburzenia rytmu serca - Leksykon substancji czynnych
Atenolol – Działania niepożądane
Atenolol, beta-adrenolityk stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego i schorzeń kardiologicznych, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które należy monitorować podczas terapii preparatami Atenolol Sanofi 25 i 50 mg. Do najczęstszych należą bradykardia (często), nasilenie niewydolności serca (często) oraz zaostrzenie bloku serca (często), które mogą wymagać modyfikacji leczenia. U pacjentów z predyspozycjami, zwłaszcza w podeszłym wieku, obserwuje się również zahamowanie zatokowe (częstość nieznana). Często występują zaburzenia żołądkowo-jelitowe, takie jak nudności i bóle brzucha, a także uczucie zmęczenia, które może wpływać na codzienne funkcjonowanie. Rzadziej pojawiają się poważne powikłania, w tym skurcz oskrzeli u chorych z astmą, zaburzenia psychiczne (np. psychoza, depresja), hepatotoksyczność (w tym cholestaza), plamica i trombocytopenia, a także reakcje nadwrażliwości, które mogą zagrażać życiu.
akcja serca, astma oskrzelowa, beta-adrenolityk, blok serca, bradykardia, cholestaza wątrobowa, chromanie przestankowe, depresja, hepatotoksyczność, hipoglikemia, hipotensja ortostatyczna, impotencja, koszmar senny, łuszczyca, morfologia krwi, nadciśnienie tętnicze, niewydolność serca, objaw Raynauda, obrzęk naczynioruchowy, omam, oziębienie kończyn, parestezja, plamica, pokrzywka, przeciwciało przeciwjądrowe, psychoza, schorzenie kardiologiczne, skurcz oskrzeli, stan splątania, suchość jamy ustnej, trombocytopenia, zaburzenie psychiczne, zaburzenie snu, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zahamowanie zatokowe, zawrót głowy, zespół toczniopodobny, zmiana nastroju - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Polfenon
Preparat Polfenon, zawierający chlorowodorek propafenonu, wymaga ścisłego monitorowania pacjenta przed i w trakcie terapii. Konieczne jest wykonanie badania EKG, kontroli ciśnienia tętniczego oraz oceny stanu klinicznego w celu potwierdzenia wskazań do stosowania leku. Propafenon może ujawnić lub wywołać zmiany w EKG charakterystyczne dla zespołu Brugadów, dlatego po rozpoczęciu leczenia należy obowiązkowo wykonać EKG w celu wykluczenia tego zespołu. Lek wpływa również na parametry pracy wszczepionych stymulatorów serca, co wymaga regularnej kontroli i ewentualnego zaprogramowania urządzenia. Propafenon jest przeciwwskazany u pacjentów z istotną klinicznie chorobą strukturalną serca ze względu na ryzyko poważnych działań niepożądanych oraz może indukować przejście napadowego migotania przedsionków w trzepotanie przedsionków z blokiem przewodzenia 2:1 lub 1:1, co wymaga ścisłego monitorowania.
astma oskrzelowa, blok przewodzenia, choroba strukturalna serca, ciśnienie tętnicze, działanie hipotensyjne, działanie proarytmiczne, działanie β-adrenolityczne, dziedziczna nietolerancja galaktozy, elektrokardiografia, farmakoterapia, funkcja układu oddechowego, lek antyarytmiczny, lek antyarytmiczny klasy IC, napadowe migotanie przedsionków, niedobór laktazy, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, próg stymulacji, propafenon, receptor β-adrenergiczny, skurcz oskrzeli, stymulator serca, trzepotanie przedsionków, zaburzenie przewodzenia, zespół Brugadów, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Bicardef 10 mg 10 mg
Bisoprolol fumaranu, stosowany w dawce 10 mg (Bicardef), wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które najczęściej pojawiają się na początku terapii i ustępują w ciągu 1-2 tygodni. Do najczęstszych należą objawy ze strony układu nerwowego, takie jak zmęczenie, zawroty głowy i bóle głowy (częstość ≥1/100 do <1/10). Niezbyt często obserwuje się zaburzenia snu, depresję, bradykardię, blok przedsionkowo-komorowy, niedociśnienie ortostatyczne, skurcz oskrzeli u pacjentów z astmą lub POChP, a także zaburzenia żołądkowo-jelitowe (nudności, wymioty, biegunka, zaparcia). Rzadko występują reakcje alergiczne, podwyższenie enzymów wątrobowych (AlAT, AspAT), zapalenie wątroby, zaburzenia potencji oraz objawy ze strony narządów zmysłów, takie jak upośledzenie wydzielania łez czy zapalenie spojówek. Bardzo rzadko notuje się utratę włosów oraz łuszczycopodobne wysypki.
alergiczny nieżyt nosa, astma oskrzelowa, beta-adrenolityk, beta-bloker, biegunka, bisoprolol fumaran, blok przedsionkowo-komorowy, bloker kanału wapniowego, ból głowy, bradykardia, halucynacja, hipertriglicerydemia, koszmary senne, kurcz mięśni, lek przeciwarytmiczny, łuszczyca, niedociśnienie ortostatyczne, niedociśnienie tętnicze, niedosłuch, niewydolność serca, nudności, obrzęk naczynioruchowy, obturacyjna choroba płuc, osłabienie mięśniowe, podwyższone enzymy wątrobowe, pokrzywka, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, skurcz oskrzeli, świszczący oddech, wysypka łuszczycopodobna, zaburzenia erekcji, zaburzenia snu, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zapalenie błony śluzowej nosa, zapalenie spojówek, zapalenie wątroby, zaparcie, zawroty głowy, zespół suchego oka, żółtaczka - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Eupirin 300 mg
Lek Eupirin zawiera kwas acetylosalicylowy w dawce 300 mg i jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na ASA lub inne NLPZ, szczególnie u osób z astmą oskrzelową (20% ryzyko nadwrażliwości), przewlekłą pokrzywką, gorączką sienną oraz obrzękiem błony śluzowej nosa. Reakcje nadwrażliwości mogą obejmować pokrzywkę, obrzęk naczynioruchowy, skurcz oskrzeli, a nawet wstrząs anafilaktyczny w ciągu 3 godzin od podania. Eupirin jest także przeciwwskazany u pacjentów z aktywną chorobą wrzodową żołądka i dwunastnicy, zaburzeniami krzepnięcia (np. hemofilia, małopłytkowość), ciężką niewydolnością wątroby, nerek i serca oraz u osób leczonych jednocześnie lekami przeciwzakrzepowymi (pochodne kumaryny, heparyna) ze względu na ryzyko krwawień. Ponadto, stosowanie u dzieci poniżej 16 roku życia jest zabronione z powodu ryzyka zespołu Reye’a, a w ostatnim trymestrze ciąży ze względu na ryzyko przedwczesnego zamknięcia przewodu tętniczego u płodu. Kwas acetylosalicylowy przenika do mleka matki, co stanowi przeciwwskazanie do stosowania w okresie laktacji.
astma oskrzelowa, choroba wrzodowa dwunastnicy, choroba wrzodowa żołądka, działanie mielotoksyczne, glikokortykosteroid, gorączka sienna, hemofilia, hemoliza, heparyna, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, lek przeciwnadciśnieniowy, małopłytkowość, metotreksat, nadwrażliwość na kwas acetylosalicylowy, niedobór dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, niewydolność serca, niewydolność wątroby, NLPZ, obrzęk naczynioruchowy, pochodna kumaryny, przewlekła pokrzywka, skurcz oskrzeli, środek przeciwzakrzepowy, stan przedrzucawkowy, wstrząs anafilaktyczny, zamknięcie przewodu tętniczego, zapalenie błony śluzowej nosa, zespół Reye’a - Leksykon leków
Działania niepożądane – Corsib 2,5 mg
Produkt leczniczy Corsib zawiera bisoprololu fumaranu w dawkach 2,5 mg, 5 mg oraz 10 mg i może wywoływać działania niepożądane sklasyfikowane według układów i narządów oraz częstości występowania zgodnie z konwencją MedDRA. Najczęstsze działania niepożądane obejmują bradykardię (bardzo często, >1/10 u pacjentów z przewlekłą niewydolnością serca), zawroty głowy i ból głowy (często, zwłaszcza na początku leczenia), uczucie zimna kończyn, niedociśnienie tętnicze oraz zaburzenia żołądkowo-jelitowe (nudności, wymioty, biegunka, zaparcia). Rzadziej obserwuje się omamy, zapalenie wątroby, reakcje nadwrażliwości skórnej, zaburzenia erekcji oraz skurcz oskrzeli u pacjentów z chorobami obturacyjnymi dróg oddechowych. Działania niepożądane takie jak niedociśnienie ortostatyczne, pogorszenie niewydolności serca czy zaburzenia przewodzenia przedsionkowo-komorowego wymagają monitorowania stanu klinicznego pacjenta.
alergiczny nieżyt błony śluzowej nosa, astma oskrzelowa, biegunka, bisoprolol fumaran, blok przedsionkowo-komorowy, ból głowy, bradykardia, depresja, dławica piersiowa, enzymy wątrobowe, koszmary senne, łuszczyca, MedDRA, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie ortostatyczne, niedociśnienie tętnicze, nudności, obrzęk naczynioruchowy, obturacyjna choroba dróg oddechowych, omamy, omdlenie, przewlekła niewydolność serca, skurcz oskrzeli, szumy uszne, wymioty, zaburzenia erekcji, zaburzenia przewodzenia przedsionkowo-komorowego, zaburzenia słuchu, zaburzenia snu, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zapalenie spojówek, zapalenie wątroby, zaparcie, zawroty głowy - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Gripex Hot Zatoki 650 mg + 60 mg + 20 mg + 4 mg
Preparat Gripex Hot ZATOKI zawiera 650 mg paracetamolu, 60 mg pseudoefedryny chlorowodorku, 20 mg dekstrometorfanu bromowodorku oraz 4 mg chlorofenaminy maleinianu i posiada liczne przeciwwskazania kliniczne. Bezwzględnie przeciwwskazany jest u pacjentów z nadwrażliwością na składniki, stosujących jednocześnie inne preparaty zawierające paracetamol, dekstrometorfan, pseudoefedrynę lub chlorofenaminę ze względu na ryzyko kumulacji działań niepożądanych i toksyczności. Szczególnie istotne jest unikanie leku u osób leczonych inhibitorami MAO (obecnie lub w ciągu ostatnich 2 tygodni) z powodu ryzyka przełomu nadciśnieniowego. Preparat jest przeciwwskazany u dzieci poniżej 12 roku życia oraz w ciąży i okresie karmienia piersią. Ponadto, nie powinien być stosowany u pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby, nerek, ciężkim nadciśnieniem tętniczym, astmą oskrzelową, mukowiscydozą, niedokrwistością, kaszlem z dużą ilością wydzieliny oraz chorobami serca, ze względu na ryzyko nasilenia objawów i toksyczności.
astma oskrzelowa, beta-adrenolityk, chlorofenamina, choroba nerek, choroba niedokrwienna serca, ciśnienie wewnątrzgałkowe, dekstrometorfan, działanie antycholinergiczne, działanie przeciwkaszlowe, działanie sedatywne, działanie sympatykomimetyczne, hepatotoksyczność, inhibitory monoaminooksydazy, jaskra, kaszel nieproduktywny, kaszel produktywny, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwnadciśnieniowy, lek przeciwzakrzepowy, mukowiscydoza, nadciśnienie tętnicze, niedobór sacharazy-izomaltazy, niedokrwienie mięśnia sercowego, niedokrwistość, nietolerancja fruktozy, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, paracetamol, przekrwienie błony śluzowej nosa, przełom nadciśnieniowy, przerost gruczołu krokowego, pseudoefedryna, skurcz oskrzeli, stymulacja adrenergiczna, substancja pomocnicza, umiarkowana niewydolność nerek, umiarkowana niewydolność wątroby, zaburzenie snu, zaleganie wydzieliny, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Alotendin 5 mg + 10 mg
Alotendin to lek zawierający bisoprolol fumaran i amlodypinę bezylan, dostępny w dawkach 5 mg + 5 mg, 5 mg + 10 mg, 10 mg + 5 mg oraz 10 mg + 10 mg. Profil działań niepożądanych wynika z połączenia efektów obu składników. Najczęściej obserwowane działania niepożądane to senność, zawroty głowy, ból głowy, kołatanie serca, nagłe zaczerwienienie skóry, ból brzucha, nudności, obrzęk okolicy kostek oraz zmęczenie. Objawy te, zwłaszcza związane z bisoprololem, mają zwykle łagodny przebieg i ustępują w ciągu 1-2 tygodni terapii. Szczególną uwagę należy zwrócić na działania niepożądane układu sercowo-naczyniowego, takie jak zaburzenia rytmu serca (bradykardia, tachykardia komorowa, migotanie przedsionków), zawał mięśnia sercowego (bardzo rzadko) oraz nasilenie niewydolności serca i zaburzenia przewodzenia przedsionkowo-komorowego.
astma oskrzelowa, beta-adrenolityk selektywny, bisoprolol fumaran i amlodypina, bloker kanałów wapniowych, bradykardia, cholestaza, duszność, ginekomastia, hiperglikemia, hipertonia, hipertriglicerydemia, kołatanie serca, leukopenia, małopłytkowość, migotanie przedsionków, nadwrażliwość na światło, neuropatia obwodowa, niedoczulica, niewydolność serca, nieżyt błony śluzowej nosa, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk Quinckego, obturacyjna choroba płuc, parestezja, podwójne widzenie, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, tachykardia komorowa, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, zaburzenia mikcji, zaburzenia pozapiramidowe, zaburzenia rytmu serca, zaburzenie przewodzenia przedsionkowo-komorowego, zapalenie naczyń, zapalenie spojówek, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawał mięśnia sercowego, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry, żółtaczka - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Nebulin 0,5 mg/ 2 ml
Lek Nebulin w postaci zawiesiny do nebulizacji zawiera zmikronizowany budezonid w dawkach 0,5 mg/2 ml oraz 1 mg/2 ml (0,250 mg/ml lub 0,500 mg/ml). Jest to glikokortykosteroid wziewny stosowany przede wszystkim w leczeniu astmy oskrzelowej u pacjentów wymagających długotrwałej terapii przeciwzapalnej, zwłaszcza gdy standardowe inhalatory ciśnieniowe (pMDI) lub proszkowe (DPI) są nieskuteczne lub przeciwwskazane. Nebulin znajduje także zastosowanie w ostrym zespole krupu, gdzie szybkie dostarczenie leku do górnych dróg oddechowych jest kluczowe, oraz w zaostrzeniach POChP, szczególnie u pacjentów z trudnościami w stosowaniu innych form inhalacji lub wymagających wyższych dawek leku. Preparat ma pH 4,0-5,0 i jest podawany w formie białej, jednorodnej zawiesiny.
astma oskrzelowa, budezonid, duszność, glikokortykosteroid wziewny, inhalator ciśnieniowy, inhalator proszkowy, ograniczenie przepływu powietrza, szczekający kaszel, technika nebulizacji, zaburzenie oddychania, zaostrzenie POChP, zapalenie dróg oddechowych, zapalenie krtani, zawiesina do nebulizacji, zespół krupu, zwężenie dróg oddechowych - Leksykon substancji czynnych
Sulfametoksazol – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Sulfametoksazol, będący sulfonamidem i najczęściej stosowany w połączeniu z trimetoprimem (kotrimoksazol), wymaga szczególnej ostrożności ze względu na ryzyko poważnych działań niepożądanych, takich jak ostra martwica wątroby, agranulocytoza, niedokrwistość aplastyczna, reakcje nadwrażliwości oddechowej oraz zagrażające życiu reakcje skórne (SJS, TEN, DRESS). Objawy takie jak wysypka, gorączka, ból gardła, duszność czy żółtaczka powinny skłonić do natychmiastowego odstawienia leku. U pacjentów z niewydolnością nerek (klirens kreatyniny 15-30 ml/min) konieczne jest monitorowanie toksyczności i funkcji nerek, a także zapewnienie odpowiedniej diurezy w celu zapobiegania krystalurii. Długotrwałe stosowanie wymaga kontroli obrazu krwi, zwłaszcza u osób z niedoborem kwasu foliowego, w podeszłym wieku, czy z niewydolnością nerek. Sulfametoksazol jest przeciwwskazany lub wymaga ostrożności u pacjentów z niedoborem G-6-PD, porfirią, astmą oraz u osób z ryzykiem hiperkaliemii, zwłaszcza przy jednoczesnym stosowaniu leków moczopędnych lub spironolaktonu.
agranulocytoza, astma oskrzelowa, Clostridium difficile, cytopenia, hemofagocytoza, hepatosplenomegalia, hiperkaliemia, hipertriglicerydemia, hipoalbuminemia, hipofibrynogenemia, hiponatremia, kotrimoksazol, krystaluria, leukopenia, limfohistiocytoza hemofagocytowa, martwica wątroby, niedobór dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej, niedobór G-6-PD, niedobór kwasu foliowego, niedokrwistość aplastyczna, niewydolność nerek, paciorkowcowe zapalenie gardła, pancytopenia, porfiria, rzekomobłoniaste zapalenie jelit, sulfametoksazol, sulfonamid, toksyczna nekroliza naskórka, trimetoprim, zahamowanie czynności szpiku, zakażenie Pneumocystis jirovecii, zespół ostrej niewydolności oddechowej, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Acodin 150 Junior (50 mg + 7,5 mg)/5 ml
Lek ACODIN 150 Junior w postaci syropu zawiera 7,5 mg bromowodorku dekstrometorfanu oraz 50 mg dekspantenolu w 5 ml i jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na składniki aktywne lub substancje pomocnicze, w tym sacharozę (2,625 g/5 ml) i benzoesan sodu (12,5 mg/5 ml). Nie należy stosować go u osób przyjmujących inhibitory monoaminooksydazy (MAO) lub zakończywszy ich terapię w ciągu ostatnich 14 dni, ze względu na ryzyko zespołu serotoninowego. Przeciwwskazaniem jest także niewydolność oddechowa oraz astma oskrzelowa, gdyż dekstrometorfan może nasilać depresję ośrodka oddechowego i skurcz oskrzeli, co może prowadzić do zaostrzenia objawów i powikłań oddechowych.
astma oskrzelowa, benzoesan sodu, bromowodorek dekstrometorfanu, cukrzyca, dekspantenol, dekstrometorfan, depresja ośrodka oddechowego, inhibitor monoaminooksydazy, lek przeciwkaszlowy, nadwrażliwość na substancje czynne, niedobór sacharazy-izomaltazy, nietolerancja fruktozy, niewydolność oddechowa, niewydolność wątroby, przewlekła obturacyjna choroba płuc, rozstrzenie oskrzeli, skurcz oskrzeli, zespół serotoninowy, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, żółtaczka - Leksykon substancji czynnych
Wyciąg płynny wodny z kwiatów dziewanny – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Wyciąg płynny wodny z kwiatów dziewanny, składnik aktywny leku Flegatussin, wymaga szczególnej ostrożności w stosowaniu u pacjentów z czynną chorobą wrzodową żołądka oraz astmą oskrzelową ze względu na ryzyko nasilenia objawów. U osób z niewydolnością wątroby lub nerek należy uwzględnić możliwość kumulacji metabolitów bromoheksyny chlorowodorku, co może zwiększać ryzyko działań niepożądanych. W trakcie terapii należy monitorować objawy takie jak duszność, gorączka oraz obecność ropnej plwociny, które wymagają natychmiastowej konsultacji lekarskiej. Szczególną uwagę zwraca się na ryzyko ciężkich reakcji skórnych, w tym rumienia wielopostaciowego, zespołu Stevensa-Johnsona (SJS), toksycznej martwicy naskórka (TEN) oraz ostrej uogólnionej krostkowicy (AGEP), które mogą manifestować się początkowo niespecyficznymi objawami grypopodobnymi (gorączka, bóle mięśni, nieżyt nosa, kaszel, ból gardła). W przypadku podejrzenia reakcji skórnej należy niezwłocznie przerwać leczenie i skierować pacjenta na konsultację specjalistyczną.
astma oskrzelowa, benzoesan sodu, bromoheksyna chlorowodorek, choroba wrzodowa żołądka, ciężka reakcja skórna, cukrzyca, duszność, niedobór sacharazy-izomaltazy, nietolerancja fruktozy, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, nieżyt nosa, objawy grypopodobne, ostra uogólniona krostkowica, ropna plwocina, rumień wielopostaciowy, toksyczna martwica naskórka, wyciąg z kwiatów dziewanny, wysypka skórna, zespół Stevensa-Johnsona, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Dexak 25 mg
Dekskeoprofen w dawce 25 mg w postaci granulatu w saszetce jest niesteroidowym lekiem przeciwzapalnym (NLPZ) o licznych przeciwwskazaniach. Nie powinien być stosowany u pacjentów z nadwrażliwością na deksketoprofen, inne NLPZ lub substancje pomocnicze, a także u osób z historią astmy aspirynowej, polipów nosa, pokrzywki czy obrzęku naczynioruchowego. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest aktywna choroba wrzodowa, krwawienia z przewodu pokarmowego, perforacje, przewlekła dyspepsja, choroby zapalne jelit (choroba Leśniowskiego-Crohna, wrzodziejące zapalenie jelita grubego), skazy krwotoczne, ciężka niewydolność serca, umiarkowana lub ciężka niewydolność nerek (klirens kreatyniny ≤ 59 ml/min), ciężkie zaburzenia czynności wątroby (10-15 pkt w skali Child-Pugh), ciężkie odwodnienie oraz ciąża w III trymestrze i okres karmienia piersią.
astma, astma oskrzelowa, choroba Leśniowskiego-Crohna, ciężka niewydolność serca, ciężkie odwodnienie, czynna choroba wrzodowa, czynne krwawienie, deksketoprofen, fibrat, fotoalergia, glikokortykosteroid, inhibitor COX-2, ketoprofen, krwawienie z przewodu pokarmowego, krwotok z przewodu pokarmowego, łagodna niewydolność serca, lek przeciwzakrzepowy, nadwrażliwość, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, obrzęk naczynioruchowy, odwodnienie, ostry nieżyt błony śluzowej nosa, perforacja przewodu pokarmowego, pokrzywka, polip nosa, przewlekła dyspepsja, reakcja fototoksyczna, skaza krwotoczna, skurcz oskrzeli, trymestr ciąży, trzeci trymestr ciąży, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie funkcji nerek, zaburzenie krzepnięcia krwi - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Neuair Airmaster
Neuair Airmaster, zawierający salmeterol (w postaci salmeterolu ksynafonianu) oraz flutykazon propionian, nie jest wskazany do leczenia ostrych napadów astmy i wymaga stosowania w najmniejszej skutecznej dawce. Leczenie nie powinno być rozpoczynane podczas zaostrzeń astmy, a pacjent musi być poinformowany o konieczności posiadania szybkodziałającego leku rozszerzającego oskrzela na wypadek nagłych objawów. W trakcie terapii należy monitorować objawy, gdyż pogorszenie kontroli astmy lub zwiększone zapotrzebowanie na leki doraźne wymaga rewizji leczenia. Nagłe i szybkie nasilenie objawów stanowi zagrożenie życia i wymaga pilnej interwencji, w tym rozważenia zwiększenia dawki kortykosteroidów. Przerwanie terapii powinno odbywać się stopniowo pod nadzorem lekarskim, aby uniknąć zaostrzeń choroby. Produkt należy stosować ostrożnie u pacjentów z infekcjami dróg oddechowych, gruźlicą, a także u osób z zaburzeniami rytmu serca, hipokaliemią czy cukrzycą, ze względu na ryzyko działań niepożądanych, takich jak zaburzenia rytmu serca, przemijające obniżenie stężenia potasu oraz rzadkie przypadki hiperglikemii.
agonista receptora beta2-adrenergicznego, astma oskrzelowa, centralna chorioretinopatia surowicza, cushingoidalne rysy twarzy, częstoskurcz nadkomorowy, czynność kory nadnerczy, duszność, flutykazon propionian, gruźlica płuc, grzybicze zakażenie dróg oddechowych, hipokaliemia, inhibitor CYP3A, jaskra, kortykosteroid wziewny, lek rozszerzający oskrzela, migotanie przedsionków, niewydolność kory nadnerczy, ostry przełom nadnerczowy, paradoksalny skurcz oskrzeli, salmeterol ksynafonian, zaburzenie rytmu serca, zaćma, zahamowanie czynności kory nadnerczy, zaostrzenie choroby, zespół Cushinga, zmniejszenie gęstości mineralnej kości - Leksykon substancji czynnych
Olejek mirtu zwyczajnego – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Olejek mirtu zwyczajnego (Myrtus communis L. aetheroleum) jest kluczowym składnikiem preparatu Respero Myrtol, który zawiera rektyfikowane olejki eteryczne. Stosowanie tego olejku wymaga szczególnej ostrożności, zwłaszcza u pacjentów z chorobami układu oddechowego, takimi jak astma oskrzelowa czy koklusz, ze względu na potencjalne nasilenie reaktywności oskrzeli przez związki terpenowe. Preparat zawiera do 50 mg sorbitolu na kapsułkę, co jest istotne u pacjentów z nietolerancją fruktozy lub dziedziczną nietolerancją fruktozy. Zawartość sodu w jednej kapsułce wynosi mniej niż 1 mmol (23 mg), co czyni produkt odpowiednim dla pacjentów na diecie niskosodowej, np. z nadciśnieniem tętniczym lub chorobami sercowo-naczyniowymi.
astma oskrzelowa, choroby sercowo-naczyniowe, dieta niskosodowa, duszność, dziedziczna nietolerancja fruktozy, gorączka, koklusz, krwioplucie, krwista wydzielina, Myrtus communis aetheroleum, nadciśnienie tętnicze, nadreaktywność oskrzeli, nadwrażliwość dróg oddechowych, nietolerancja cukrów, olejek mirtu zwyczajnego, reaktywność oskrzeli, Respero Myrtol, wydzielina ropna, zakażenie bakteryjne, związki terpenowe - Leksykon leków
Przeciwwskazania – OxyContin 20 mg
OxyContin, zawierający chlorowodorek oksykodonu w dawkach 5 mg, 10 mg, 20 mg, 40 mg oraz 80 mg, jest lekiem opioidowym o przedłużonym uwalnianiu stosowanym w terapii bólu. Bezwzględnymi przeciwwskazaniami do jego stosowania są nadwrażliwość na oksykodon lub substancje pomocnicze, w tym laktozę (obecna w ilościach od 33,5 mg do 74,6 mg w zależności od dawki), oraz schorzenia układu oddechowego takie jak ciężka POChP, serce płucne, ciężka astma oskrzelowa oraz ciężka depresja oddechowa z hipoksemią i/lub hiperkapnią. W tych stanach oksykodon może nasilać depresję oddechową, prowadząc do pogorszenia wymiany gazowej, skurczu oskrzeli, a nawet zatrzymania oddechu, co stanowi poważne zagrożenie dla życia pacjenta.
astma oskrzelowa, chlorowodorek oksykodonu, depresja oddechowa, hiperkapnia, hipoksemia, ileus paralyticus, nadwrażliwość na oksykodon, niedrożność porażenna jelit, nietolerancja laktozy, POChP, porażenie jelit, przewlekła obturacyjna choroba płuc, reakcja alergiczna, serce płucne, skurcz oskrzeli, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, zaburzenia perystaltyki, zatrzymanie oddechu - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Methylprednisolone Sopharma 40 mg
Methylprednisolone Sopharma dostępny jest w dawkach 40 mg i 250 mg w formie proszku do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, stosowanym głównie w postaci soli sodowej bursztynianu. Podawanie odbywa się dożylnie (bolus lub wlew), domięśniowo lub dożylnie w zależności od wskazań klinicznych. W stanach zagrożenia życia zalecana dawka to 30 mg/kg m.c. dożylnie przez minimum 30 minut, powtarzana co 4-6 godzin do 48 godzin. W ciężkich zaostrzeniach reumatoidalnego zapalenia stawów stosuje się 1 g/dobę dożylnie przez 1-4 dni lub 1 g/miesiąc przez 6 miesięcy, z koniecznością monitorowania EKG i dostępem do defibrylatora. W toczniu rumieniowatym układowym i stwardnieniu rozsianym dawka wynosi 1 g/dobę przez 3-5 dni podawana w bolusie dożylnym trwającym co najmniej 30 minut, z możliwością powtórzenia po tygodniu w razie braku poprawy. W ostrych urazach rdzenia kręgowego stosuje się początkowo 30 mg/kg m.c. bolusem dożylnym (≥15 min), następnie wlew ciągły 5,4 mg/kg/h przez 23 godziny, rozpoczynając terapię w ciągu 8 godzin od urazu.
astma oskrzelowa, bolus dożylny, bursztynian metyloprednizolonu, butyrofenon, choroba reumatyczna, działanie arytmogenne, kłębuszkowe zapalenie nerek, kortykosteroid, metoklopramid, metyloprednizolon, monitorowanie EKG, nudności i wymioty, ostry uraz rdzenia kręgowego, reakcja pokrzywkowa, reaktywacja gruźlicy, reumatoidalne zapalenie stawów, stan nagły, stwardnienie rozsiane, terapia steroidowa, toczeń rumieniowaty układowy, toczniowe zapalenie nerek, wlew ciągły, wlew dożylny, wstrzyknięcie domięśniowe, wstrzyknięcie dożylne, zaburzenie rytmu, zapalenie płuc Pneumocystis carinii, zapaść naczyniowa, zatrzymanie czynności serca - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Oxycodone Vitabalans 5 mg
Lek Oxycodone Vitabalans, dostępny w tabletkach powlekanych zawierających 5 mg lub 10 mg oksykodonu chlorowodorku, posiada szereg przeciwwskazań, które należy uwzględnić przed rozpoczęciem terapii. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na oksykodon lub substancje pomocnicze. Ponadto, lek nie powinien być stosowany u pacjentów z ciężką niewydolnością oddechową, ciężką POChP, ciężką astmą oskrzelową, zespołem serca płucnego oraz hiperkapnią, ze względu na ryzyko nasilenia depresji ośrodka oddechowego i pogorszenia funkcji oddechowych. W zakresie układu pokarmowego przeciwwskazaniami są porażenna niedrożność jelit, zespół ostrego brzucha oraz opóźnione opróżnianie żołądka, gdyż oksykodon może nasilać zaburzenia motoryki przewodu pokarmowego i maskować objawy wymagające pilnej interwencji.
aspiracja treści żołądkowej, astma oskrzelowa, badanie spirometryczne, depresja ośrodkowego układu nerwowego, hiperkapnia, lek opioidowy, nadwrażliwość na oksykodon, niedotlenienie, niedrożność jelit porażenna, niewydolność oddechowa, oksykodon chlorowodorek, opóźnione opróżnianie żołądka, ośrodek oddechowy, ostry brzuch, przewlekła obturacyjna choroba płuc, refluks żołądkowo-przełykowy, zaburzenie perystaltyki jelit, zespół serca płucnego - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Meloxicam Genoptim 15 mg
Meloksykam, jako niesteroidowy lek przeciwzapalny (NLPZ), posiada szereg istotnych przeciwwskazań, które należy uwzględnić w praktyce klinicznej. Bezwzględnie przeciwwskazane jest stosowanie leku w III trymestrze ciąży, u dzieci i młodzieży poniżej 16 roku życia oraz u pacjentów z nadwrażliwością na meloksykam, inne NLPZ lub kwas acetylosalicylowy. Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów z astmą oskrzelową, polipami nosa, obrzękiem naczynioruchowym lub pokrzywką po NLPZ, a także na osoby z ciężkimi schorzeniami przewodu pokarmowego, takimi jak czynna choroba wrzodowa, krwawienia z przewodu pokarmowego lub perforacja w wywiadzie. Meloksykam zawiera laktozę jednowodną (85,73 mg w tabletce 15 mg), co jest istotne u pacjentów z nietolerancją laktozy.
astma aspirynowa, astma oskrzelowa, choroba wrzodowa, działanie antyagregacyjne, krwawienie w obrębie mózgu, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, laktoza jednowodna, meloksykam, Meloxicam Genoptim, nadwrażliwość, nawracająca choroba wrzodowa, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, perforacja przewodu pokarmowego, pokrzywka, polipy nosa, retencja płynów, trzeci trymestr ciąży, zaburzenia czynności wątroby - Leksykon substancji czynnych
Gadoteridol – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Gadoteridol (ProHance) jest paramagnetycznym środkiem kontrastowym stosowanym w diagnostyce rezonansu magnetycznego, charakteryzującym się osmolalnością 630 mOsm/kg wody (2,2-krotnie wyższą niż osmolalność osocza) oraz lepkością 1,3 cP w 37°C. Preparat jest roztworem hipertonicznym, co należy uwzględnić przy kwalifikacji pacjentów do badania. Podawanie gadoteridolu wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z alergiami, astmą oskrzelową, padaczką, anemią sierpowatokrwinkową oraz zaburzeniami czynności nerek (GFR < 30 ml/min/1,73 m²). U tych grup istnieje ryzyko reakcji anafilaktycznych, drgawek, nasilenia hemolizy oraz rozwoju nerkopochodnego zwłóknienia układowego (NSF). Zaleca się monitorowanie funkcji nerek przed podaniem oraz dostępność sprzętu do resuscytacji krążeniowo-oddechowej i leków przeciwdrgawkowych podczas badania.
anemia hemolityczna, anemia sierpowatokrwinkowa, astma oskrzelowa, badanie in vitro, badanie in vivo, badanie MRI, chelat gadolinu, drgawki, dysfagia, encefalopatia, gadoteridol, hemodializa, hemoglobinopatia, hemoliza, klirens nerkowy, nerkopochodne zwłóknienie układowe, osmolalność, ostra niewydolność nerek, padaczka, paramagnetyczny środek kontrastowy, podanie dokanałowe, przeszczepienie wątroby, reakcja anafilaktyczna, reakcja idiosynkrazji, resuscytacja krążeniowo-oddechowa, rezonans magnetyczny, roztwór hipertoniczny, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie czynności nerek - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Nebbud 0,25 mg/ml
Nebbud w postaci zawiesiny do nebulizacji zawiera budezonid w stężeniu 0,25 mg/ml, co odpowiada 0,5 mg substancji czynnej w ampułce o objętości 2 ml. Lek jest wskazany u pacjentów z astmą oskrzelową, u których tradycyjne formy inhalacji (pMDI, DPI) są nieskuteczne lub niemożliwe do zastosowania, a także u niemowląt i dzieci z ostrym zapaleniem krtani (pseudokrup). Ponadto, Nebbud znajduje zastosowanie w leczeniu zaostrzeń POChP, zwłaszcza u pacjentów z ograniczoną pojemnością życiową płuc, współistniejącymi chorobami neurologicznymi lub mięśniowymi, u osób starszych z ograniczoną sprawnością manualną oraz podczas hospitalizacji, gdy nebulizacja jest preferowaną formą podania glikokortykosteroidu.
astma oskrzelowa, budezonid, choroba mięśniowa, choroba neurologiczna, duszność, glikokortykosteroid, inhalator ciśnieniowy z dozownikiem, inhalator proszkowy, nebulizacja, nebulizator, ostre zapalenie krtani, POChP, pojemność życiowa płuc, przewlekła obturacyjna choroba płuc, pseudokrup, terapia inhalacyjna, zaostrzenie POChP, zawiesina do nebulizacji - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Aflegan
Podczas stosowania ambroksolu chlorowodorku w formie roztworu do wstrzykiwań (15 mg w 2 ml ampułce) należy zwrócić szczególną uwagę na ryzyko ciężkich reakcji skórnych, takich jak rumień wielopostaciowy, zespół Stevensa-Johnsona (SJS), toksyczna martwica naskórka (TEN) oraz ostra uogólniona krostkowica (AGEP). W przypadku pojawienia się wysypki, pęcherzy lub zmian na błonach śluzowych konieczne jest natychmiastowe przerwanie terapii i konsultacja specjalistyczna. U pacjentów z chorobą wrzodową żołądka lub dwunastnicy ambroksol może nasilać objawy choroby, dlatego wymagana jest ostrożność. Ponadto, u osób z zaburzeniami czynności nerek i ciężkimi chorobami wątroby istnieje ryzyko kumulacji metabolitów leku, co może wymagać dostosowania dawkowania.
ambroksol chlorowodorek, astma oskrzelowa, choroba wrzodowa żołądka i dwunastnicy, ciężka choroba wątroby, ciężka niewydolność nerek, działanie mukolityczne, nabłonek oddechowy, odkrztuszanie, osłabiony odruch kaszlowy, ostra uogólniona krostkowica, powikłania oddechowe, receptor kaszlowy, roztwór do wstrzykiwań, rumień wielopostaciowy, toksyczna martwica naskórka, zaburzenia czynności nerek, zaleganie wydzieliny, zaostrzenie objawów, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Dobutamin hameln
Dobutamina wymaga stosowania pod ścisłym nadzorem doświadczonego personelu medycznego ze względu na ryzyko działań niepożądanych, takich jak arytmie, gwałtowne obniżenie ciśnienia tętniczego czy zmiany w przepływie wieńcowym. Preparat zawiera pirosiarczyn sodu (E223), co stanowi przeciwwskazanie u pacjentów z astmą oskrzelową i nadwrażliwością na siarczyny. W trakcie terapii należy monitorować stężenie potasu oraz ciśnienie tętnicze, zwłaszcza u pacjentów z ciężką chorobą wieńcową i ostrą niewydolnością serca (AHF). Dobutamina może powodować tachyfilaksję po 72 godzinach ciągłego podawania, co wymaga dostosowania dawki. Preparat zawiera 3,06 mg sodu/ml, a fiolka 50 ml dostarcza 153 mg sodu, co stanowi 7,7% maksymalnej dobowej dawki sodu zalecanej przez WHO (2 g).
arytmia, astma oskrzelowa, ataksja, choroba wieńcowa, ciśnienie zaklinowania tętnicy płucnej, dławica piersiowa, duszność, dysfunkcja mięśnia sercowego, echokardiografia obciążeniowa, hipoperfuzja, kardiomiopatia, kardiomiopatia stresowa, lek inotropowy, nadwrażliwość na siarczyny, niedokrwienie mięśnia sercowego, niewyrównana niewydolność serca, obniżenie ciśnienia tętniczego, obniżenie odcinka ST, ostra niewydolność serca, pirosiarczyn sodu, przepływ wieńcowy, reakcja nadwrażliwości, skurcz oskrzeli, tachyfilaksja, tolerancja leku, uniesienie odcinka ST, wstrząs kardiogenny, wstrząs septyczny, zaburzenie przewodzenia, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy, zespół takotsubo, zmniejszenie rzutu serca - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Atrodil 20 mcg/dawkę inh.
Atrodil, zawierający 20 µg bromku ipratropiowego na dawkę inhalacyjną, jest lekiem rozszerzającym oskrzela stosowanym w leczeniu podtrzymującym przewlekłej obturacyjnej choroby płuc (POChP) oraz astmy oskrzelowej. Mechanizm działania opiera się na blokadzie receptorów muskarynowych, co prowadzi do zmniejszenia napięcia mięśni gładkich oskrzeli i poprawy przepływu powietrza. W POChP, obejmującej przewlekłe zapalenie oskrzeli i rozedmę płuc, Atrodil łagodzi objawy duszności wynikające z trwałego zwężenia dróg oddechowych. W astmie oskrzelowej lek działa jako terapia uzupełniająca, redukując objawy skurczu oskrzeli i poprawiając funkcję płuc, szczególnie u pacjentów z niewystarczającą kontrolą choroby lub przeciwwskazaniami do beta-2-mimetyków.
aerozol inhalacyjny, astma oskrzelowa, beta-2-mimetyki, bromek ipratropiowy, drogi oddechowe, duszność, działanie antycholinergiczne, funkcja płuc, glikokortykosteroidy wziewne, leczenie podtrzymujące, nadreaktywność oskrzeli, przewlekła obturacyjna choroba płuc, przewlekłe zapalenie oskrzeli, receptory muskarynowe, rozedma płuc, skurcz oskrzeli, świszczący oddech