zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy
Zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy to rzadkie, genetycznie uwarunkowane zaburzenie metaboliczne, należące do grupy wrodzonych zaburzeń wchłaniania węglowodanów. Choroba spowodowana jest mutacją w genie SGLT1 (SLC5A1), kodującym sodozależny transporter glukozy i galaktozy, zlokalizowany w błonie rąbka szczoteczkowego enterocytów jelita cienkiego.
Klinicznie zespół objawia się od pierwszych dni życia wodnistą biegunką osmotyczną, która występuje po spożyciu produktów zawierających glukozę lub galaktozę, w tym laktozy obecnej w mleku matki. Prowadzi to do odwodnienia, zaburzeń elektrolitowych, kwasicy metabolicznej i zahamowania rozwoju fizycznego. W przeciwieństwie do nietolerancji laktozy, w tym zespole nie pomaga eliminacja samej laktozy, konieczne jest usunięcie z diety zarówno glukozy, jak i galaktozy.
Diagnostyka opiera się na testach obciążeniowych z glukozą i galaktozą, badaniach genetycznych oraz wykluczeniu innych przyczyn przewlekłej biegunki. Leczenie polega na stosowaniu diety eliminacyjnej z ograniczeniem produktów zawierających glukozę i galaktozę, z zastąpieniem ich fruktozą jako głównym źródłem węglowodanów. W niektórych przypadkach objawy mogą ulegać złagodzeniu wraz z wiekiem, jednak podstawowe zaburzenie transportu pozostaje przez całe życie.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Klimedix
Hormonalna terapia zastępcza (HTZ) z użyciem produktu Klimedix, zawierającego 1 mg estradiolu i 2 mg drospirenonu, powinna być stosowana wyłącznie u pacjentek z objawami pomenopauzalnymi znacząco obniżającymi jakość życia. Konieczna jest coroczna ocena stosunku korzyści do ryzyka, z uwzględnieniem ograniczonych danych dotyczących przedwczesnej menopauzy, gdzie stosunek ten może być bardziej korzystny u młodszych kobiet. Przed rozpoczęciem terapii należy przeprowadzić szczegółowy wywiad i badanie lekarskie, ze szczególnym uwzględnieniem narządów miednicy mniejszej i piersi, a także monitorować pacjentkę pod kątem przeciwwskazań i czynników ryzyka, takich jak mięśniaki macicy, zaburzenia zakrzepowo-zatorowe, nadciśnienie tętnicze, choroby wątroby, cukrzyca, migrena, toczeń rumieniowaty układowy, hiperplazja endometrium, padaczka, astma czy otoskleroza. Zalecane są regularne badania kontrolne, w tym mammografia zgodnie z wytycznymi przesiewowymi, oraz edukacja pacjentki w zakresie obserwacji zmian w obrębie piersi.
alergia na soję, astma, ból migrenowy, choroba wątroby, cukrzyca, drospirenon, endometrioza, estradiol, gruczolak wątroby, hepatotoksyczność, hiperplazja endometrium, hormonalna terapia zastępcza, kamica żółciowa, mięśniak macicy, migrena, nadciśnienie tętnicze, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, nowotwór estrogenozależny, objawy pomenopauzalne, otoskleroza, padaczka, przedwczesna menopauza, rak piersi, toczeń rumieniowaty układowy, włókniakomięśniak, zaburzenie zakrzepowo-zatorowe, zdarzenie naczyniowo-mózgowe, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, żółtaczka - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Vertix
Betahistyna dichlorowodorku w postaci tabletek Vertix (8 mg lub 16 mg) wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z chorobą wrzodową żołądka lub dwunastnicy, astmą oskrzelową, schorzeniami alergicznymi (pokrzywka, wysypka skórna, alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa) oraz ciężkim niedociśnieniem tętniczym. U tych grup istnieje ryzyko zaostrzenia objawów podstawowych chorób lub wystąpienia działań niepożądanych, dlatego konieczne jest regularne monitorowanie stanu klinicznego, w tym parametrów oddechowych i ciśnienia tętniczego, zwłaszcza na początku terapii i przy zmianach dawkowania. Vertix zawiera laktozę jednowodną w ilości 70 mg (8 mg tabletka) lub 140 mg (16 mg tabletka), co stanowi przeciwwskazanie do stosowania u pacjentów z nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy.
alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, astma oskrzelowa, betahistyny dichlorowodorek, biegunka, ból brzucha, choroba wrzodowa żołądka, ciężkie niedociśnienie, ciśnienie tętnicze, dziedziczna nietolerancja galaktozy, laktoza jednowodna, niedobór laktazy, niestrawność, objawy alergiczne, objawy nietolerancji, parametry hemodynamiczne, parametry oddechowe, pokrzywka, reakcja niepożądana, wysypka skórna, wzdęcia, zaostrzenie astmy, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Movalis
Meloksykam (Movalis 15 mg) wymaga ostrożnego stosowania, zwłaszcza u pacjentów z historią chorób przewodu pokarmowego, chorób sercowo-naczyniowych oraz niewydolności nerek. Zaleca się stosowanie najmniejszej skutecznej dawki przez najkrótszy możliwy czas, nie przekraczając maksymalnej dawki dobowej, aby ograniczyć ryzyko działań niepożądanych, takich jak krwawienia, owrzodzenia czy perforacje przewodu pokarmowego. Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów w podeszłym wieku, z chorobą wrzodową, nadciśnieniem tętniczym, zastoinową niewydolnością serca oraz chorobami zapalnymi jelit. W grupach wysokiego ryzyka wskazane jest stosowanie leków ochronnych na błonę śluzową (np. inhibitory pompy protonowej) oraz monitorowanie parametrów czynności nerek i ciśnienia tętniczego. Meloksykam nie jest zalecany do leczenia ostrych napadów bólu i nie powinien być łączony z innymi NLPZ, w tym selektywnymi inhibitorami COX-2.
aminotransferaza, antagonista receptora angiotensyny II, antagonista witaminy K, bilirubina, brak laktazy, choroba Crohna, choroba naczyń mózgowych, choroba niedokrwienna serca, choroba tętnic obwodowych, choroba wrzodowa, cukrzyca, filtracja kłębuszkowa, hemodializa, heparyna, hiperkaliemia, hiperlipidemia, hipowolemia, inhibitor ACE, inhibitor cyklooksygenazy-2, inhibitor pompy protonowej, kłębuszkowe zapalenie nerek, klirens kreatyniny, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, lek moczopędny, lek przeciwzakrzepowy, martwica rdzenia nerki, meloksykam, nadciśnienie tętnicze, nefropatia toczniowa, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nietolerancja galaktozy, niewydolność nerek, owrzodzenie, pemetreksed, perforacja, sartan, śródmiąższowe zapalenie nerek, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, udar mózgu, wrzodziejące zapalenie okrężnicy, zapalenie przełyku, zastoinowa niewydolność serca, zawał serca, zespół nerczycowy, zespół Stevensa-Johnsona, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Xirobud 3 mg
Xirobud 3 mg, zawierający budezonid w postaci kapsułek o przedłużonym uwalnianiu, jest stosowany w leczeniu chorób zapalnych jelit dzięki swojemu działaniu przeciwzapalnemu. Głównym przeciwwskazaniem do jego stosowania jest nadwrażliwość na budezonid lub składniki pomocnicze preparatu. Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów z udokumentowaną alergią na substancje pomocnicze oraz na obecność sacharozy w dawce około 285 mg na kapsułkę, co stanowi istotne ograniczenie u osób z nietolerancją fruktozy, zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy lub niedoborem sacharazy-izomaltazy.
budezonid, choroba zapalna jelit, drożność przewodu pokarmowego, kapsułka o przedłużonym uwalnianiu, kortykosteroid przeciwzapalny, nadwrażliwość na substancję czynną, niedobór sacharazy-izomaltazy, nietolerancja fruktozy, reakcja alergiczna, substancja pomocnicza, wywiad alergologiczny, zaburzenie motoryki przewodu pokarmowego, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, zwężenie przewodu pokarmowego - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Torvazin Plus
Torvazin Plus, zawierający atorwastatynę i ezetymib, wymaga szczególnej ostrożności ze względu na ryzyko miopatii, rabdomiolizy oraz immunozależnej miopatii martwiczej (IMNM). Przed rozpoczęciem terapii należy oznaczyć aktywność kinazy kreatynowej (CPK), zwłaszcza u pacjentów z czynnikami ryzyka, takimi jak zaburzenia czynności nerek, niedoczynność tarczycy, choroby wątroby, wiek powyżej 70 lat czy wcześniejsze problemy mięśniowe. Leczenie nie powinno być rozpoczynane przy wyjściowej aktywności CPK przekraczającej 5-krotność górnej granicy normy (GGN). W trakcie terapii konieczne jest monitorowanie objawów mięśniowych oraz aktywności CPK, a w przypadku jej wzrostu powyżej 5-krotności GGN lub wystąpienia objawów rabdomiolizy, leczenie należy przerwać. W przypadku utrzymujących się objawów mięśniowych mimo CPK ≤ 5-krotności GGN, również rozważa się odstawienie leku. Po ustąpieniu objawów możliwe jest ponowne wprowadzenie statyny w najmniejszej dawce pod ścisłym nadzorem.
aminotransferaza, atorwastatyna, cukrzyca, cyklosporyna, ezetymib, fibrat, fosfokinaza kreatynowa, HCV, hiperglikemia, immunozależna miopatia martwicza, inhibitor cytochromu CYP3A4, inhibitor proteazy HIV, INR, kamica żółciowa, kwas fibrynowy, kwas fusydowy, lek przeciwgrzybiczy, lek przeciwzakrzepowy, miastenia de novo, miopatia, niedobór sacharazy-izomaltazy, niedoczynność tarczycy, nietolerancja fruktozy, rabdomioliza, śródmiąższowa choroba płuc, statyna, warfaryna, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Losartan Hydrochlorothiazyd Krka 100 mg + 25 mg
Losartan Hydrochlorothiazyd Krka to lek łączący losartan potasowy (antagonista receptora angiotensyny II) oraz hydrochlorotiazyd (diuretyk tiazydowy, pochodna sulfonamidów). Przeciwwskazania do stosowania obejmują nadwrażliwość na składniki leku, zwłaszcza na sulfonamidy, oraz zaburzenia elektrolitowe takie jak oporna na leczenie hipokaliemia, hiperkalcemia i oporna hiponatremia. Lek jest przeciwwskazany u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby, zastojem żółci, obturacją dróg żółciowych, ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny <30 ml/min), bezmoczem, a także u kobiet w drugim i trzecim trymestrze ciąży ze względu na ryzyko uszkodzenia płodu. Ponadto, stosowanie leku jest przeciwwskazane u pacjentów z objawową hiperurykemią lub dną moczanową oraz u osób przyjmujących aliskiren z cukrzycą lub GFR <60 ml/min/1,73 m², ze względu na ryzyko hiperkaliemii i pogorszenia funkcji nerek.
aliskiren, antagonista receptora angiotensyny II, bezmocz, bezobjawowa hiperurykemia, brak laktazy, ciężkie zaburzenie czynności nerek, ciężkie zaburzenie czynności wątroby, cukrzyca, diuretyk tiazydowy, dna moczanowa, drugi trymestr ciąży, dysfagia, hiperkalcemia, hiperkaliemia, hipokaliemia, hipokaliemia oporna na leczenie, hiponatremia, hiponatremia oporna na leczenie, hydrochlorotiazyd, inhibitor ACE, klirens kreatyniny, losartan potasowy, niedociśnienie, nietolerancja galaktozy, nietolerancja laktozy, objawowa hiperurykemia, obturacja dróg żółciowych, pierwszy trymestr ciąży, pochodna sulfonamidu, trzeci trymestr ciąży, umiarkowane zaburzenie czynności nerek, umiarkowane zaburzenie czynności wątroby, współczynnik filtracji kłębuszkowej, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie gospodarki wapniowej, zastój żółci, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Xaleba
Etorykoksyb, selektywny inhibitor COX-2 zawarty w produkcie leczniczym XALEBA, wiąże się z ryzykiem poważnych działań niepożądanych obejmujących układ pokarmowy, sercowo-naczyniowy, nerkowy oraz reakcje skórne. U pacjentów stosujących etorykoksyb obserwowano perforacje, owrzodzenia i krwawienia z górnego odcinka przewodu pokarmowego, szczególnie u osób w podeszłym wieku, stosujących jednocześnie inne NLPZ lub kwas acetylosalicylowy. Ryzyko sercowo-naczyniowe, w tym zawału mięśnia sercowego i udaru mózgu, wzrasta wraz z dawką i czasem terapii, zwłaszcza u pacjentów z nadciśnieniem tętniczym, hiperlipidemią, cukrzycą i palących tytoń. Zaleca się stosowanie najmniejszej skutecznej dawki przez najkrótszy możliwy okres oraz regularną ocenę potrzeby kontynuacji leczenia. Etorykoksyb nie zastępuje kwasu acetylosalicylowego w profilaktyce przeciwpłytkowej i nie powinien być stosowany jako jego substytut.
aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, anafilaksja, choroba przewodu pokarmowego, choroba zwyrodnieniowa stawów, cukrzyca, działanie przeciwpłytkowe, enzymy wątrobowe, etorykoksyb, hiperlipidemia, inhibitor COX-2, inhibitor cyklooksygenazy, kwas acetylosalicylowy, laktoza jednowodna, lek przeciwzakrzepowy, marskość wątroby, nadciśnienie tętnicze, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, niewydolność serca, NLPZ, obrzęk naczynioruchowy, perforacja przewodu pokarmowego, podeszły wiek, prostaglandyny nerkowe, skuteczna dawka, synteza prostaglandyn, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, udar mózgu, warfaryna, zastoinowa niewydolność serca, zatrzymanie płynów, zawał mięśnia sercowego, zdarzenie zakrzepowe, zespół Stevensa-Johnsona, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Azithromycin Genoptim
Azytromycyna, jako antybiotyk makrolidowy, powinna być stosowana po dokładnej ocenie bakteryjnej etiologii zakażenia oraz uwzględnieniu lokalnego poziomu oporności drobnoustrojów, zwłaszcza Streptococcus pneumoniae, który wykazuje wysoką oporność na azytromycynę w wielu krajach europejskich. W leczeniu bakteryjnego zapalenia gardła azytromycyna jest zalecana jedynie, gdy terapia beta-laktamami jest niemożliwa. Należy monitorować ryzyko ciężkich reakcji alergicznych, takich jak obrzęk naczynioruchowy, anafilaksja, AGEP, zespół Stevensa-Johnsona, toksyczna nekroliza naskórka oraz DRESS, które mogą wymagać natychmiastowego przerwania leczenia i długotrwałej obserwacji. U pacjentów z niewydolnością nerek o GFR 10-80 ml/min nie jest konieczna modyfikacja dawki, natomiast u chorych z GFR <10 ml/min obserwuje się 33% wzrost narażenia na lek, co wymaga ostrożności. Ze względu na metabolizm wątrobowy azytromycyny, u pacjentów z ciężkimi chorobami wątroby istnieje ryzyko piorunującego zapalenia wątroby, a w przypadku objawów dysfunkcji wątroby (astenia, żółtaczka, ciemny mocz, krwawienia, encefalopatia) konieczne jest natychmiastowe przerwanie terapii i badania czynności wątroby.
alkaloidy sporyszu, anafilaksja, antybiotyk beta-laktamowy, antybiotyk makrolidowy, bradykardia, Clostridium difficile, dysfunkcja wątroby, encefalopatia wątrobowa, hipokaliemia, hipomagnezemia, miastenia gravis, Mycobacterium avium complex, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, niewydolność nerek, obrzęk naczynioruchowy, odstęp QT, ostra uogólniona osutka krostkowa, piorunujące zapalenie wątroby, rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego, Streptococcus pneumoniae, toksyczna nekroliza naskórka, torsade de pointes, Treponema pallidum, zespół DRESS, zespół Lyella, zespół miasteniczny, zespół Stevensa-Johnsona, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Meprelon
Meprelon (metyloprednizolon) powinien być stosowany wyłącznie przy bezwzględnych wskazaniach, z zachowaniem szczególnej ostrożności, zwłaszcza u pacjentów z aktywnymi zakażeniami wirusowymi (np. półpasiec, Herpes), przewlekłym zapaleniem wątroby z HBsAg+, zakażeniami grzybiczymi, bakteryjnymi, gruźlicą (tylko w skojarzeniu z lekami przeciwgruźliczymi), a także u osób z chorobami wrzodowymi, ciężką osteoporozą, nadciśnieniem tętniczym, cukrzycą, jaskrą czy schorzeniami rogówki. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko perforacji jelit w przebiegu ciężkich wrzodziejących zapaleń jelita grubego, zapalenia uchyłków oraz po operacjach jelit, gdzie objawy zapalenia otrzewnej mogą być maskowane przez glikokortykosteroidy. W trakcie terapii zgłaszano przypadki rozedmy pęcherzykowej jelit, wymagającej diagnostyki obrazowej (np. TK) i intensywnego leczenia. U pacjentów z cukrzycą może wystąpić zwiększone zapotrzebowanie na insulinę lub leki przeciwcukrzycowe, a u osób z nadciśnieniem tętniczym konieczna jest regularna kontrola ciśnienia krwi.
brak laktazy, centralna chorioretinopatia surowicza, choroba wrzodowa żołądka i dwunastnicy, cukrzyca, echokardiogram, glikokortykosteroid, gruźlica, guz chromochłonny nadnerczy, HBsAg, jaskra, kardiomiopatia przerostowa, kreatynina, lek przeciwgruźliczy, martwicze zapalenie jelit, metyloprednizolon, miastenia, nadciśnienie tętnicze, nieostre widzenie, nietolerancja galaktozy, niewydolność kory nadnerczy, niewydolność serca, nowotwór układu krwiotwórczego, ospa wietrzna, osteoporoza, owrzodzenie rogówki, perforacja jelit, poliomyelitis, półpasiec, przewlekłe czynne zapalenie wątroby, robak obły, rozedma pęcherzykowa jelit, sepsa, tomografia komputerowa, twardzina układowa, twardzinowy przełom nerkowy, wirus herpes, wirus opryszczki, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, zaćma, zakażenie grzybicze, zakażenie oportunistyczne, zapalenie otrzewnej, zapalenie rogówki, zapalenie uchyłków jelita, zarażenie pasożytnicze, zespół rozpadu guza, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Eplerenon Medical Valley 50 mg
Eplerenon Medical Valley, dostępny w postaci tabletek powlekanych 25 mg i 50 mg, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na eplerenon lub substancje pomocnicze, w tym laktozę jednowodną (35,08 mg w tabletce 25 mg i 70,16 mg w tabletce 50 mg). Leku nie należy stosować przy stężeniu potasu w surowicy >5,0 mmol/l oraz u chorych z ciężką niewydolnością nerek (eGFR <30 ml/min/1,73 m²) i ciężką niewydolnością wątroby (klasa C wg Child-Pugha), ze względu na ryzyko hiperkaliemii i zaburzeń metabolizmu leku. Przeciwwskazane jest także łączenie eplerenonu z lekami moczopędnymi oszczędzającymi potas, suplementami potasu, silnymi inhibitorami CYP3A4 (m.in. itrakonazol, ketokonazol, rytonawir, klarytromycyna) oraz potrójną terapią z ACEI i ARB, ze względu na zwiększone ryzyko poważnych działań niepożądanych, w tym hiperkaliemii i niewydolności nerek.
antagonista aldosteronu, antagonista receptora angiotensyny, ciężka niewydolność nerek, ciężka niewydolność wątroby, cukrzyca, działanie niepożądane, EGFR, eplerenon, hiperkaliemia, inhibitor ACE, inhibitory CYP3A4, itrakonazol, ketokonazol, klarytromycyna, laktoza jednowodna, leki moczopędne oszczędzające potas, nadwrażliwość na substancję czynną, nefazodon, nefropatia, nelfinawir, niedobór laktazy, niesteroidowe leki przeciwzapalne, nietolerancja laktozy, retencja potasu, rytonawir, skala Childa-Pugha, stężenie potasu w surowicy, suplementy potasu, telitromycyna, zaburzenia elektrolitowe, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Solvetusan
Lewodropropizyna w dawce 60 mg, stosowana w terapii kaszlu, wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek (klirens kreatyniny <35 ml/min), ze względu na ryzyko zmienionego wydalania leku i zwiększonego ryzyka działań niepożądanych. U osób geriatrycznych (>65 lat) nie obserwuje się istotnych zmian farmakokinetycznych, jednak ze względu na potencjalnie zwiększoną wrażliwość na leki, konieczne jest uważne monitorowanie efektów terapeutycznych. Solvetusan może nasilać działanie leków uspokajających, co wymaga szczególnej uwagi podczas jednoczesnej terapii. Preparat należy stosować objawowo, a w przypadku utrzymującego się kaszlu powyżej 7 dni wskazana jest ponowna diagnostyka etiologii dolegliwości.
dieta niskosodowa, klirens kreatyniny, laktoza jednowodna, leczenie przyczynowe, lek przeciwkaszlowy, lek sedatywny, lek uspokajający, lewodropropizyna, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, niewydolność nerek, pacjent geriatryczny, profil farmakokinetyczny, wchłanianie substancji czynnej, weryfikacja diagnozy, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon substancji czynnych
Glin wodorotlenek – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Preparat Gastal zawiera 450 mg glinu wodorotlenku z magnezu węglanem (żel wysuszony) oraz 300 mg magnezu wodorotlenku na tabletkę, a także 30 mg laktozy jednowodnej i 50 mg sorbitolu jako substancji pomocniczych. Ze względu na obecność laktozy i sorbitolu, lek jest przeciwwskazany u pacjentów z dziedziczną nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy typu Lappa, zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy oraz nietolerancją fruktozy. U pacjentów z obniżoną masą ciała oraz u dzieci konieczne jest zmniejszenie dawki i skrócenie czasu terapii, a stosowanie u dzieci poniżej 6. roku życia nie jest zalecane. Długotrwałe stosowanie preparatu powyżej 2 tygodni wymaga konsultacji lekarskiej ze względu na ryzyko kumulacji glinu i potencjalnych działań niepożądanych.
- Leksykon substancji czynnych
Arcydzięgiel – Przeciwwskazania stosowania
Arcydzięgiel lekarski (Angelica archangelica L.) jest składnikiem preparatów stosowanych w łagodnych zaburzeniach nerwowych i dolegliwościach trawiennych, jednak jego stosowanie jest przeciwwskazane u pacjentów z nadwrażliwością na tę substancję czynną oraz na rośliny z rodziny baldaszkowatych (Apiaceae), do której należy arcydzięgiel, jak również na rośliny z rodziny astrowatych (Asteraceae) w przypadku preparatów zawierających rumianek. Przykładowo, preparaty takie jak Melis-Tonic, Melisal Forte, Nervosol i Nervosol-K wskazują nadwrażliwość jako główne przeciwwskazanie. Dodatkowo, u pacjentów uczulonych na koper włoski, anyż, seler, kolendrę czy koper, stosowanie arcydzięgla jest niewskazane ze względu na ryzyko reakcji krzyżowych. Wiek poniżej 12 lat stanowi przeciwwskazanie do stosowania Nervosol-K. Należy także uwzględnić przeciwwskazania dotyczące innych składników preparatów złożonych, takich jak korzeń kozłka, liść melisy, kwiatostan głogu, szyszka chmielu czy kwiat lawendy.
anyż, arcydzięgiel lekarski, charakterystyka produktu leczniczego, choroba wątroby, ciąża, cukrzyca, dolegliwość trawienna, karmienie piersią, kolendra, koper, koper włoski, korzeń kozłka, kwiat lawendy, kwiatostan głogu, liść melisy, nadwrażliwość na substancję czynną, niedobór sacharazy-izomaltazy, nietolerancja fruktozy, pediatria, preparat złożony, reakcja krzyżowa, rośliny astrowate, rośliny baldaszkowate, seler, szyszka chmielu, uzależnienie od alkoholu, wywiad alergologiczny, zaburzenie nerwowe, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Dasatinib Krka
Dazatynib, będący substratem i inhibitorem CYP3A4, wymaga szczególnej uwagi ze względu na liczne interakcje lekowe, zwłaszcza z silnymi inhibitorami (np. ketokonazol, erytromycyna) oraz induktorami CYP3A4 (np. deksametazon, ryfampicyna), które mogą odpowiednio zwiększać lub zmniejszać ekspozycję na lek. Zaleca się unikanie antagonistów receptora H2 i inhibitorów pompy protonowej, a preparaty zawierające wodorotlenek glinu/magnezu podawać z co najmniej 2-godzinnym odstępem od dazatynibu. Monitorowanie morfologii krwi jest kluczowe, zwłaszcza u pacjentów z CML w fazie zaawansowanej i Ph+ ALL, ze względu na ryzyko niedokrwistości, neutropenii i małopłytkowości. Działania niepożądane hematologiczne są zwykle odwracalne po modyfikacji dawki lub przerwaniu terapii. Ryzyko krwawień, szczególnie u pacjentów z małopłytkowością stopnia 3. lub 4., wymaga ostrożności, zwłaszcza przy jednoczesnym stosowaniu leków przeciwpłytkowych lub przeciwzakrzepowych.
ADAMTS13, antagonista receptora H2, chromosom Philadelphia, cytochrom P450, cytopenia, dazatynib, echokardiografia, ginekomastia, hiperlipidemia, induktor CYP3A4, inhibitor CYP3A4, inhibitor kinazy tyrozynowej, inhibitor pompy protonowej, lek przeciwpłytkowy, lek przeciwzakrzepowy, małopłytkowość, mielosupresja, mikroangiopatia zakrzepowa, morfologia krwi, nadciśnienie płucne, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, obrzęk płuc, odma opłucnowa, odstęp QTc, opóźnienie zrastania nasad kości, ośrodkowy układ nerwowy, osteopenia, ostra białaczka limfoblastyczna, ostra niewydolność wątroby, piorunujące zapalenie wątroby, przewlekła białaczka szpikowa, retencja płynów, substrat CYP3A4, tętnicze nadciśnienie płucne, wirusowe zapalenie wątroby typu B, wydłużenie QT, wysięk opłucnowy, wysięk osierdziowy, zaburzenia czynności serca, zaburzenia elektrolitowe, zastoinowa niewydolność serca, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Lorafen
Stosowanie lorazepamu (Lorafen) wymaga szczególnej ostrożności, zwłaszcza w połączeniu z opioidami, ze względu na ryzyko sedacji, depresji oddechowej, śpiączki i zgonu. Zaleca się stosowanie najmniejszej skutecznej dawki oraz ograniczenie czasu terapii do niezbędnego minimum, z dokładnym monitorowaniem pacjenta. Długotrwałe stosowanie może prowadzić do rozwoju tolerancji i uzależnienia fizycznego oraz psychicznego, szczególnie u pacjentów z historią uzależnień lub zaburzeń osobowości. Nagłe odstawienie leku po długotrwałej terapii (>4 tygodnie) lub przy dużych dawkach wymaga stopniowego zmniejszania dawki pod kontrolą lekarza, aby uniknąć zespołu odstawienia, który może obejmować objawy od bólów głowy i niepokoju do halucynacji i drgawek padaczkowych. Należy również uwzględnić ryzyko amnezji anterogradowej, zwłaszcza przy wyższych dawkach, oraz reakcje paradoksalne, takie jak pobudzenie, agresja czy objawy psychotyczne, które wymagają natychmiastowego przerwania leczenia.
amnezja anterogradowa, benzodiazepina, bezsenność, brak laktazy, ciężka niewydolność wątroby, depresja oddechowa, drgawka padaczkowa, encefalopatia, halucynacja, jaskra z otwartym kątem przesączania, lek opioidowy, lorazepam, morfologia krwi z rozmazem, niedobór sacharazy-izomaltazy, niepamięć następcza, nietolerancja fruktozy, nietolerancja galaktozy, objaw psychotyczny, parestezja, porfiria, przewlekła niewydolność oddechowa, reakcja alergiczna, reakcja paradoksalna, sedacja, tolerancja, uzależnienie od alkoholu, zaburzenie osobowości, zespół odstawienia, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, zjawisko z odbicia - Leksykon substancji czynnych
Arypiprazol – Przeciwwskazania stosowania
Arypiprazol jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą zawartą w preparacie. Reakcje nadwrażliwości mogą obejmować objawy skórne oraz ciężkie reakcje anafilaktyczne, wymagające natychmiastowego odstawienia leku i wdrożenia leczenia. Preparaty arypiprazolu różnią się zawartością substancji pomocniczych, takich jak laktoza jednowodna (np. 142,58 mg w Aripiprazole Aurovitas 15 mg), aspartam (do 3 mg w Apra-swift 30 mg), alkohol benzylowy (do 0,0108 mg w Apra-swift 30 mg), glikol propylenowy oraz sód (np. 0,86 mg w Aribit ODT 10 mg). Lekarz powinien szczegółowo analizować skład preparatu, zwłaszcza u pacjentów z alergiami, fenyloketonurią, nietolerancją laktozy lub innymi schorzeniami metabolicznymi.
alkohol benzylowy, arypiprazol, aspartam, dysfagia, działanie niepożądane, fenyloalanina, fenyloketonuria, glikol propylenowy, laktoza jednowodna, leczenie objawowe, nadwrażliwość na substancję czynną, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, substancja pomocnicza, tabletka ulegająca rozpadowi w jamie ustnej, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – NO-SPA Max
Drotaweryna chlorowodorek w dawce 80 mg (No-Spa Max) wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z niedociśnieniem tętniczym ze względu na ryzyko nasilenia efektu hipotensyjnego. Lek jest przeciwwskazany podczas porodu z uwagi na działanie spazmolityczne na mięśnie gładkie, które może zaburzać przebieg akcji porodowej. Stosowanie u dzieci powyżej 12 roku życia nie jest zalecane z powodu braku odpowiednich badań klinicznych. Kobiety w ciąży powinny być leczone tym preparatem wyłącznie po dokładnej ocenie korzyści i ryzyka. No-Spa Max zawiera substancje pomocnicze, które mogą wywoływać działania niepożądane, w tym laktozę jednowodną (104 mg/tabletkę), żółcień chinolinową (E 104, 1,04 mg/tabletkę) oraz lecytynę sojową (0,29 mg/tabletkę), co wymaga uwzględnienia w przypadku pacjentów z nietolerancją galaktozy, alergią na barwniki lub nadwrażliwością na soję i orzeszki ziemne.
drotaweryna chlorowodorek, działanie spazmolityczne, dziedziczna nietolerancja galaktozy, efekt hipotensyjny, laktoza jednowodna, lecytyna sojowa, manifestacja nadwrażliwości, mięsień gładki, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na orzeszki ziemne, nadwrażliwość na soję, niedobór laktazy, niedociśnienie tętnicze, niewydolność serca, pokrzywka, reakcja alergiczna, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, żółcień chinolinowa - Leksykon substancji czynnych
Nifuratel – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Nifuratel, substancja czynna o działaniu przeciwbakteryjnym i przeciwpierwotniakowym, jest dostępny w formie tabletek powlekanych (Macmiror) oraz w preparatach dopochwowych łączonych z nystatyną (Macmiror Complex, Macmiror Complex 500). W trakcie terapii zakażeń pochwy i sromu zaleca się abstynencję seksualną oraz jednoczesne doustne leczenie partnera, co zapobiega reinfekcjom i zwiększa skuteczność leczenia. Preparaty doustne nie powinny być stosowane u dzieci poniżej 6 roku życia ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa. Ponadto, podczas stosowania tabletek Macmiror należy unikać spożywania alkoholu, aby zapobiec reakcji disulfiramopodobnej. Preparat zawiera sacharozę w dawce 150 mg na tabletkę, co stanowi przeciwwskazanie u pacjentów z nietolerancją fruktozy, zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy lub niedoborem sacharazy-izomaltazy.
działanie niepożądane, działanie przeciwbakteryjne i przeciwpierwotniakowe, glikol propylenowy, globulka, lek przeciwzakaźny, maść dopochwowa, metylu p-hydroksybenzoesan, nawrót choroby, niedobór sacharazy-izomaltazy, nietolerancja fruktozy, nifuratel, nystatyna, objaw nadwrażliwości, podrażnienie skóry, propylu p-hydroksybenzoesan, reakcja alergiczna, reakcja disulfiramowa, reakcja typu późnego, reinfekcja, toksyczne działanie alkoholu, zakażenie pochwy i sromu, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Axyven
Axyven (wenlafaksyna) w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu wymaga szczególnej ostrożności ze względu na ryzyko interakcji, działań niepożądanych i potencjalnych zagrożeń dla pacjentów. Należy unikać spożywania alkoholu podczas terapii, gdyż zwiększa on ryzyko depresyjnego działania na OUN oraz przedawkowania, które może być śmiertelne. Pacjenci z zaburzeniami psychicznymi, zwłaszcza poniżej 25 roku życia, powinni być monitorowani pod kątem nasilenia myśli samobójczych i zachowań agresywnych, szczególnie na początku leczenia i przy zmianie dawki. Lek nie jest wskazany dla osób poniżej 18 lat ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa i ryzyko nasilenia zachowań samobójczych. Istotne jest także monitorowanie ciśnienia tętniczego, gdyż wenlafaksyna może powodować jego wzrost, a także obserwacja pacjentów z chorobami serca, ryzykiem wydłużenia QTc i drgawek. W trakcie terapii należy zwracać uwagę na objawy zespołu serotoninowego, zwłaszcza przy jednoczesnym stosowaniu innych leków serotoninergicznych.
akatyzja, antykoagulant, ciśnienie wewnątrzgałkowe, duża depresja, dysfagia, hipomania, hiponatremia, inhibitor płytek, jaskra z wąskim kątem przesączania, krwotok poporodowy, lek moczopędny, lek przeciwdepresyjny, mania, myśli samobójcze, niedobór laktazy, niedrożność przewodu pokarmowego, niestabilna choroba wieńcowa, nietolerancja galaktozy, odstęp QTc, ośrodkowy układ nerwowy, SIADH, SNRI, SSRI, tachykardia komorowa, torsade de pointes, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, tryptany, wenlafaksyna, zaburzenia psychiczne, zaburzenie afektywne dwubiegunowe, zaburzenie czynności płytek krwi, zespół serotoninowy, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, złośliwy zespół neuroleptyczny - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Mucopect 50 mg/ml
Syrop Mucopect zawierający 50 mg/ml karbocysteiny jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub na substancje pomocnicze, takie jak metylu parahydroksybenzoesan (E218), sacharoza (577,5 mg/ml) oraz glikol propylenowy (0,057 mg/ml). Reakcje alergiczne mogą manifestować się wysypką, świądem czy obrzękiem, co stanowi bezwzględne przeciwwskazanie do stosowania preparatu. Ponadto, obecność sacharozy w wysokim stężeniu wymaga ostrożności u pacjentów z cukrzycą, nietolerancją fruktozy, zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy lub niedoborem sacharazy-izomaltazy, gdzie korzyści terapeutyczne muszą być starannie zrównoważone z ryzykiem metabolicznym.
choroba wrzodowa dwunastnicy, choroba wrzodowa żołądka, choroba wrzodowa żołądka i dwunastnicy, czynna choroba wrzodowa, faza remisji, karbocysteina, metylu parahydroksybenzoesan, nadwrażliwość na substancję czynną, niedobór sacharazy-izomaltazy, nietolerancja fruktozy, podrażnienie błony śluzowej, preparat mukolityczny, reakcja alergiczna, schorzenie przewodu pokarmowego, syrop Mucopect, zaostrzenie dolegliwości, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon substancji czynnych
Pantoprazol – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Pantoprazol, jako inhibitor pompy protonowej, wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby, gdzie konieczna jest regularna kontrola enzymów wątrobowych ze względu na ryzyko kumulacji leku. Objawy alarmowe takie jak znaczna utrata masy ciała, dysfagia, krwawe wymioty czy niedokrwistość powinny skłonić do wykluczenia nowotworu żołądka, gdyż pantoprazol może maskować objawy nowotworowe i opóźniać diagnozę. W terapii skojarzonej należy uwzględnić potencjalne interakcje, zwłaszcza unikać łączenia pantoprazolu z inhibitorami proteazy HIV (np. atazanawirem) ze względu na zmniejszenie ich biodostępności. Stosowanie pantoprazolu w profilaktyce NLPZ powinno być ograniczone do pacjentów z wysokim ryzykiem powikłań, takich jak osoby powyżej 65 roku życia czy z historią owrzodzeń lub krwawień z przewodu pokarmowego.
Campylobacter, chromogranina A, ciężka niewydolność wątroby, Clostridium difficile, cyjankobalamina, dysfagia, dziedziczna nietolerancja fruktozy, dziedziczna nietolerancja galaktozy, enzymy wątrobowe, guz neuroendokrynny, hipokalcemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, inhibitor pompy protonowej, inhibitor proteazy HIV, komorowe zaburzenia rytmu serca, krwawienie z przewodu pokarmowego, majaczenie, nadmierne wydzielanie kwasu żołądkowego, niedobór laktazy, niedokrwistość, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nowotwór żołądka, osteoporoza, owrzodzenie dwunastnicy, owrzodzenie żołądka, pantoprazol, reakcja polekowa z eozynofilią, rumień wielopostaciowy, Salmonella, smołowaty stolec, tężyczka, toczeń rumieniowaty skórny, toksyczna rozpływna martwica naskórka, zespół Stevensa-Johnsona, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, zespół Zollingera-Ellisona, zgaga, złamanie kości, żółtaczka - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Biotin Polpharma 5 mg
Lek Biotin Polpharma zawiera 5 mg biotyny w formie tabletek i posiada bezwzględne przeciwwskazania, które należy uwzględnić przed jego zastosowaniem. Głównym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na biotynę lub substancje pomocnicze, w tym laktozę jednowodną (53,9 mg na tabletkę). U pacjentów z nietolerancją galaktozy, całkowitym niedoborem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy stosowanie tego preparatu jest niewskazane. Konieczne jest także dokładne zebranie wywiadu alergicznego, a w przypadku wątpliwości wykonanie testów alergicznych lub wybór alternatywnego preparatu.
bezpieczeństwo farmakoterapii, biotyna, dysfagia, laktoza jednowodna, nadwrażliwość na substancję czynną, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, przeciwwskazanie, reakcja alergiczna, reakcja alergiczna na biotynę, schorzenie przewodu pokarmowego, substancja pomocnicza, test alergiczny, zaburzenie połykania, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Bewim
Produkt leczniczy Bewim (prasugrel) stosowany u pacjentów z ostrymi zespołami wieńcowymi poddawanych PCI w skojarzeniu z ASA wiąże się ze zwiększonym ryzykiem krwawień, zarówno ciężkich, jak i łagodnych, ocenianych według skali TIMI. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów ≥75 lat (zalecana dawka podtrzymująca 5 mg), o masie ciała <60 kg (również dawka 5 mg), ze skłonnością do krwawień, a także u osób przyjmujących jednocześnie leki przeciwzakrzepowe, klopidogrel, NLPZ lub fibrynolityki. U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek i umiarkowanymi zaburzeniami wątroby ryzyko krwawienia może być podwyższone, dlatego konieczna jest szczególna ostrożność. W przypadku konieczności odwrócenia działania leku przy aktywnym krwawieniu pomocne może być przetoczenie płytek krwi. Zaleca się, aby dawkę nasycającą prasugrelu u pacjentów z NSTEMI podawać dopiero w trakcie PCI, a nie wcześniej, aby zmniejszyć ryzyko krwawień okołozabiegowych.
anatomia tętnic wieńcowych, angiografia naczyń wieńcowych, Bewim, ciężkie krwawienie, doustny lek przeciwzakrzepowy, działanie przeciwpłytkowe, kwas acetylosalicylowy, lek fibrynolityczny, niedobór laktazy, niestabilna dławica piersiowa, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nietolerancja galaktozy, obrzęk naczynioruchowy, ostry zespół wieńcowy, płytki krwi, pochodna tienopirydyny, pomostowanie aortalno-wieńcowe, powikłanie krwotoczne, prasugrel, przezskórna interwencja wieńcowa, schyłkowa choroba nerek, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zakrzepowa plamica małopłytkowa, zawał mięśnia sercowego bez uniesienia odcinka ST, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Osaver 20 mg
Osaver (olmesartan medoksomil) jest antagonistą receptora angiotensyny II (ARB) dostępnym w tabletkach powlekanych o dawkach 10 mg, 20 mg i 40 mg, wskazanym przede wszystkim do leczenia samoistnego nadciśnienia tętniczego u dorosłych oraz nadciśnienia tętniczego u dzieci i młodzieży w wieku 6-18 lat. Mechanizm działania polega na blokowaniu receptorów AT1, co hamuje skurcz naczyń i wydzielanie aldosteronu, prowadząc do obniżenia ciśnienia tętniczego. Preparat jest szczególnie zalecany u pacjentów, u których inne leki przeciwnadciśnieniowe nie zapewniły odpowiedniej kontroli ciśnienia lub wywołały działania niepożądane, a także u osób z nietolerancją inhibitorów ACE. Dawkowanie powinno być dostosowane indywidualnie, zwłaszcza w populacji pediatrycznej, z uwzględnieniem masy ciała i wieku.
aldosteron, angiotensyna II, antagonista receptora angiotensyny II, ciśnienie tętnicze, inhibitor konwertazy angiotensyny, laktoza jednowodna, lek przeciwnadciśnieniowy, nadciśnienie pierwotne, nadciśnienie tętnicze, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, olmesartan medoksomil, receptor AT1, samoistne nadciśnienie tętnicze, skurcz naczyń krwionośnych, terapia skojarzona, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – DROTAMAX 80 mg
Drotamax, zawierający chlorowodorek drotaweryny w dawce 80 mg, jest lekiem o działaniu spazmolitycznym, wskazanym do leczenia stanów skurczowych mięśni gładkich w różnych jednostkach chorobowych. Jego zastosowanie obejmuje schorzenia dróg żółciowych (kamica pęcherzyka i dróg żółciowych, zapalenia pęcherzyka, okołopęcherzykowe, dróg żółciowych oraz brodawki Vatera), układu moczowego (kamica nerkowa i moczowodowa, zapalenie miedniczek nerkowych i pęcherza moczowego, bolesne parcie na mocz) oraz przewodu pokarmowego (choroba wrzodowa żołądka i dwunastnicy, zapalenie żołądka, stany skurczowe wpustu i odźwiernika, zapalenia jelit i okrężnicy, zespół jelita drażliwego z zaparciami lub wzdęciami). Ponadto, lek jest stosowany w ginekologii, zwłaszcza w leczeniu bolesnego miesiączkowania (dysmenorrhea). Mechanizm działania opiera się na rozluźnieniu mięśni gładkich, co prowadzi do złagodzenia bólu i innych objawów skurczowych.
bolesne miesiączkowanie, chlorowodorek drotaweryny, choroba wrzodowa, drogi żółciowe, dysmenorrhea, infekcja układu moczowego, kamica dróg żółciowych, kamica moczowodowa, kamica nerkowa, kamica pęcherzyka żółciowego, kolka nerkowa, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, parcie na mocz, przewód pokarmowy, skurcz mięśni gładkich, skurcz odźwiernika żołądka, układ moczowy, właściwości spazmolityczne, zapalenie brodawki Vatera, zapalenie dróg żółciowych, zapalenie jelit, zapalenie miedniczek nerkowych, zapalenie okołopęcherzykowe, zapalenie okrężnicy, zapalenie pęcherza moczowego, zapalenie pęcherzyka żółciowego, zapalenie żołądka, zespół jelita drażliwego, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, złogi - Leksykon leków
Działania niepożądane – Citronil 20 mg
Cytalopram w dawce 20 mg (Citronil) wykazuje profil działań niepożądanych typowy dla selektywnych inhibitorów wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI). Najczęściej obserwowane działania niepożądane to senność, bezsenność, nasilone pocenie się, suchość w jamie ustnej, nudności, biegunka oraz zmęczenie. Występują one najintensywniej w początkowym okresie terapii i mają tendencję do ustępowania z czasem. Częstość występowania działań niepożądanych została sklasyfikowana według standardowych kategorii: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100, <1/10), niezbyt często (≥1/1000, ≤1/100), rzadko (≥1/10000, ≤1/1000) oraz bardzo rzadko (<1/10000). Wśród rzadkich, ale istotnych działań niepożądanych wymienia się m.in. zespół serotoninowy, zaburzenia rytmu serca (wydłużenie QT, arytmie komorowe), hiponatremię oraz myśli i zachowania samobójcze, szczególnie w początkowej fazie leczenia lub po zmianie dawki.
arytmia komorowa, bezsenność, biegunka, bradykardia, cytalopram, drgawki, dyskineza, halucynacja, hipertermia, hipokaliemia, hiponatremia, impotencja, krwawienie z przewodu pokarmowego, krwotok maciczny, łysienie, mania, migrena, myśl samobójcza, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, nudności, obrzęk naczynioruchowy, omdlenie, pokrzywka, priapizm, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, suchość jamy ustnej, tachykardia, wybroczyna, wydłużenie odstępu QT, wysypka, zaburzenie ejakulacji, zaburzenie koncentracji, zaburzenie pozapiramidowe, zaburzenie snu, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zapalenie wątroby, zaparcie, zespół serotoninowy, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Solifenacin Stada
Przed rozpoczęciem terapii produktem leczniczym Solifenacin Stada należy wykluczyć inne przyczyny częstomoczu, takie jak niewydolność serca czy choroba nerek, oraz w przypadku infekcji dróg moczowych zastosować najpierw antybiotykoterapię. Szczególną ostrożność zaleca się u pacjentów ze zwężeniem ujścia pęcherza moczowego (ryzyko zatrzymania moczu), zaburzeniami drożności przewodu pokarmowego, ryzykiem spowolnienia perystaltyki, ciężką niewydolnością nerek (klirens kreatyniny ≤ 30 ml/min, maksymalna dawka 5 mg), umiarkowaną niewydolnością wątroby (Child-Pugh 7-9, dawka do 5 mg), stosujących silne inhibitory CYP3A4 oraz u osób z refluksem żołądkowo-przełykowym lub neuropatią autonomiczną. U pacjentów z ryzykiem wydłużenia odstępu QT i hipokaliemią konieczne jest monitorowanie EKG ze względu na możliwość torsade de pointes. Nie zaleca się stosowania u pacjentów z neurogenną nadreaktywnością mięśnia wypieracza pęcherza moczowego ze względu na brak danych o bezpieczeństwie i skuteczności.
anafilaksja, antybiotykoterapia, bisfosfoniany, bursztynian solifenacyny, choroba nerek, ciężka niewydolność nerek, działanie antycholinergiczne, hipokaliemia, infekcja dróg moczowych, inhibitor CYP3A4, ketokonazol, klirens kreatyniny, laktoza jednowodna, motoryka przewodu pokarmowego, neuropatia autonomicznego układu nerwowego, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, obturacja dróg oddechowych, postępowanie przeciwwstrząsowe, przepuklina rozworu przełykowego, reakcja anafilaktyczna, refluks żołądkowo-przełykowy, skala Childa-Pugha, solifenacyna, spowolnienie perystaltyki, torsade de pointes, układ parasympatyczny, umiarkowana niewydolność wątroby, zaburzenie drożności przewodu pokarmowego, zapalenie przełyku, zatrzymanie moczu, zespół długiego odstępu QT, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, zwężenie ujścia pęcherza moczowego - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Novothyral 75
Novothyral 75 to preparat zawierający 75 µg soli sodowej lewotyroksyny oraz 15 µg soli sodowej liotyroniny, którego stosowanie wymaga szczególnej ostrożności ze względu na ryzyko poważnych działań niepożądanych, zwłaszcza w dużych dawkach. Przed rozpoczęciem terapii należy wykluczyć lub odpowiednio leczyć schorzenia takie jak niewydolność wieńcowa, dławica piersiowa, miażdżyca, nadciśnienie tętnicze, niedoczynność przysadki i kory nadnerczy oraz autonomiczną czynność tarczycy. U pacjentów z ryzykiem zaburzeń psychotycznych wskazane jest monitorowanie stanu psychicznego i stopniowe zwiększanie dawki. Szczególną uwagę należy zwrócić na unikanie nawet niewielkiej nadczynności tarczycy u chorych z niewydolnością serca lub zaburzeniami rytmu serca, a także na konieczność ścisłego monitorowania stężeń hormonów tarczycy w surowicy krwi.
autonomiczna czynność tarczycy, biotyna, dławica piersiowa, eutyreoza, glikokortykosteroid, hormon tarczycy, lek sympatykomimetyczny, lewotyroksyna, miażdżyca naczyń, nadciśnienie tętnicze, nadczynność tarczycy, niedobór laktazy, niedoczynność kory nadnerczy, niedoczynność przysadki, nietolerancja galaktozy, niewydolność serca, niewydolność wieńcowa, orlistat, osteoporoza, ostra niewydolność kory nadnerczy, scyntygrafia supresyjna, sól sodowa liotyroniny, tachykardia, test TRH, tyreoliberyna, wtórna niedoczynność tarczycy, zaburzenie psychotyczne, zapaść krążeniowa, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Cinacalcet Aurovitas
Cynakalcet stosowany w leczeniu wtórnej nadczynności przytarczyc (HPT) u pacjentów z końcowym stadium przewlekłej choroby nerek (ESRD) poddawanych dializoterapii wymaga ścisłego monitorowania stężenia wapnia w surowicy, ze względu na ryzyko hipokalcemii, która może prowadzić do poważnych powikłań, takich jak tężyczka, drgawki, parestezje, bóle mięśniowe oraz wydłużenie odstępu QT i arytmie komorowe. Terapia nie powinna być rozpoczynana przy stężeniu wapnia poniżej dolnej granicy normy, a u około 30% dializowanych pacjentów stwierdzono spadek wapnia poniżej 7,5 mg/dl (1,9 mmol/l). Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z dodatkowymi czynnikami ryzyka wydłużenia QT oraz u osób z napadami drgawkowymi w wywiadzie. Cynakalcet jest przeciwwskazany u pacjentów z przewlekłą chorobą nerek niepoddawanych dializom, ze względu na zwiększone ryzyko hipokalcemii (stężenie wapnia < 8,4 mg/dl [2,1 mmol/l]).
adynamiczna choroba kości, arytmia komorowa, ból mięśniowy, całkowity niedobór laktazy, cynakalcet, dializoterapia, drgawka, etelkalcetyd, hipokalcemia, iPTH, komorowe zaburzenia rytmu serca, napad drgawkowy, niedociśnienie, nietolerancja galaktozy, niewydolność serca, parathormon, parestezja, przewlekła choroba nerek, schyłkowa niewydolność nerek, skurcz, tężyczka, wrodzony zespół wydłużonego odstępu QT, wtórna nadczynność przytarczyc, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie czynności wątroby, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Pramolan
Opipramol, stosowany w preparacie Pramolan, wymaga szczególnej ostrożności i jest przeciwwskazany u pacjentów z rozrostem gruczołu krokowego bez zalegania moczu, chorobami wątroby i nerek, zwiększoną tendencją do drgawek, niewydolnością naczyń mózgowych oraz wcześniejszymi uszkodzeniami serca, zwłaszcza z zaburzeniami przewodzenia impulsów. U pacjentów z blokiem przedsionkowo-komorowym I stopnia konieczne jest regularne monitorowanie EKG, natomiast blok wyższego stopnia stanowi bezwzględne przeciwwskazanie. Terapia może prowadzić do neutropenii i agranulocytozy, dlatego wymagana jest regularna kontrola morfologii krwi, szczególnie przy objawach takich jak gorączka, infekcje grypopodobne czy ból gardła. W przypadku reakcji alergicznych, zwłaszcza skórnych, leczenie należy przerwać i wdrożyć odpowiednie postępowanie.
agranulocytoza, agranulocytoza polekowa, alkoholizm, badanie EKG, blok przedsionkowo-komorowy, brak laktazy, choroba wątroby i nerek, drgawki, dysuria, enzymy wątrobowe, funkcja wątroby, laktoza jednowodna, monitorowanie elektrokardiograficzne, morfologia krwi obwodowej, neutropenia, nietolerancja galaktozy, niewydolność naczyń mózgowych, opipramol, padaczka, perfuzja mózgowa, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości, rozrost gruczołu krokowego, uszkodzenie hepatocytów, uszkodzenie mózgu, uszkodzenie serca, zaburzenia przewodzenia impulsów, zaburzenia rytmu serca, zaleganie moczu, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, żółcień chinolinowa, żółcień pomarańczowa - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – VIXARGIO
Rywaroksaban w dawce 2,5 mg, stosowany pod nazwą handlową VIXARGIO, wymaga szczególnej uwagi ze względu na specyfikę działania i ryzyko krwawień. Lek jest wskazany w skojarzeniu z kwasem acetylosalicylowym (ASA) lub ASA z klopidogrelem/tyklopidyną u pacjentów z ostrym zespołem wieńcowym (OZW), chorobą wieńcową/chorobą tętnic obwodowych (CAD/PAD) oraz po rewaskularyzacji kończyny dolnej z powodu objawowej PAD. Podwójna terapia przeciwpłytkowa z klopidogrelem powinna być stosowana krótkotrwale, a jednoczesne stosowanie innych inhibitorów agregacji płytek (prasugrel, tikagrelor) nie jest zalecane. Monitorowanie pacjentów obejmuje ocenę objawów krwawienia oraz kontrolę hemoglobiny i hematokrytu, zwłaszcza u osób w wieku ≥75 lat, o masie ciała <60 kg, z ciężką niewydolnością serca, czy zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny <30 ml/min). U pacjentów z klirensem <15 ml/min stosowanie rywaroksabanu jest przeciwwskazane.
antagonista witaminy K, antykoagulant toczniowy, brak laktazy, choroba refluksowa przełyku, choroba tętnic obwodowych, choroba zapalna jelit, glikoproteina p, hematokryt, inhibitor agregacji płytek, inhibitor CYP3A4, inhibitor proteazy HIV, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, klirens kreatyniny, krwawienie, krwawienie z błon śluzowych, krwiak zewnątrzoponowy, kwas acetylosalicylowy, lek przeciwgrzybiczny, nadciśnienie tętnicze, nakłucie podpajęczynówkowe, niedokrwistość, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nietolerancja galaktozy, ostry zespół wieńcowy, owrzodzenie przewodu pokarmowego, przeciwciało antykardiolipinowe, przezcewnikowa wymiana zastawki aorty, retinopatia naczyniowa, rozstrzenie oskrzeli, terapia przeciwpłytkowa, toksyczne martwicze oddzielanie naskórka, udar krwotoczny, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie krzepnięcia, zapalenie przełyku, zespół antyfosfolipidowy, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Neosine duo
Podczas terapii lekiem Neosine duo należy szczególnie monitorować stężenie kwasu moczowego w surowicy i moczu, które może ulegać przemijającemu wzrostowi, zwłaszcza u mężczyzn i osób starszych. Normy stężenia kwasu moczowego wynoszą 0,18-0,42 mmol/l. Wzrost ten wynika z katabolicznej przemiany inozyny pranobeksu do kwasu moczowego, a nie z zaburzeń enzymatycznych czy nerkowych wywołanych lekiem. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z dną moczanową, hiperurykemią, kamicą moczową oraz zaburzeniami czynności nerek, u których wskazane jest regularne monitorowanie parametrów biochemicznych. W przypadku terapii trwającej co najmniej 3 miesiące, konieczne jest także kontrolowanie funkcji wątroby (enzymy wątrobowe), morfologii krwi oraz parametrów czynności nerek, w tym filtracji kłębuszkowej.
cynk, czynność nerek, czynność wątroby, dna moczanowa, filtracja kłębuszkowa, glikol propylenowy, hiperurykemia, inozyna pranobeks, kamica moczowa, klirens nerkowy, kwas moczowy, morfologia krwi, niedobór sacharazy-izomaltazy, nietolerancja fruktozy, parahydroksybenzoesan, reakcja alergiczna, zaburzenie czynności nerek, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon substancji czynnych
Trandolapryl – Przeciwwskazania stosowania
Trandolapryl, inhibitor konwertazy angiotensyny (ACE), jest wskazany w leczeniu nadciśnienia tętniczego i niewydolności serca, jednak jego stosowanie wymaga uwzględnienia licznych przeciwwskazań. Bezwzględne przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na trandolapryl lub inne inhibitory ACE, historię obrzęku naczynioruchowego po inhibitorach ACE, dziedziczny lub idiopatyczny obrzęk naczynioruchowy oraz stosowanie w drugim i trzecim trymestrze ciąży ze względu na ryzyko poważnych wad rozwojowych płodu. Ponadto, jednoczesne stosowanie trandolaprylu z aliskirenem u pacjentów z cukrzycą lub GFR <60 ml/min/1,73 m² oraz z sakubitrylem i walsartanem jest przeciwwskazane z powodu ryzyka hiperkaliemii, niedociśnienia, pogorszenia funkcji nerek i obrzęku naczynioruchowego. Preparaty zawierają laktozę jednowodną w dawkach od 54,5 mg do 109 mg oraz niewielkie ilości sodu, co należy uwzględnić u pacjentów z nietolerancją laktozy.
agranulocytoza, aliskiren, amiloryd, antagonista receptora angiotensyny, antagonista wapnia, beta-adrenolityk, dializoterapia, dziedziczny obrzęk naczynioruchowy, hiperkaliemia, hipoplazja czaszki, inhibitor konwertazy angiotensyny, laktoza jednowodna, lek hipoglikemizujący, lek moczopędny oszczędzający potas, nadciśnienie tętnicze, niedobór laktazy, niedociśnienie, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, niewydolność serca, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, odczulanie, pierwotny hiperaldosteronizm, przesączanie kłębuszkowe, reakcja anafilaktoidalna, sakubitryl, spironolakton, toczeń rumieniowaty układowy, trandolapryl, triamteren, trymestr ciąży, twardzina, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, zwężenie tętnicy nerkowej - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Zolaxa 5 mg
Lek Zolaxa, zawierający olanzapinę, posiada bezwzględne przeciwwskazania obejmujące nadwrażliwość na substancję czynną lub substancje pomocnicze, w tym laktozę jednowodną (168,33 mg w tabletce 5 mg oraz 336,66 mg w tabletce 10 mg), co może wywołać reakcje alergiczne o różnym nasileniu, od łagodnych do anafilaktycznych. Drugim kluczowym przeciwwskazaniem jest obecność jaskry z wąskim kątem przesączania, ze względu na ryzyko rozszerzenia źrenicy i blokady odpływu cieczy wodnistej, prowadzące do ostrego wzrostu ciśnienia wewnątrzgałkowego. U pacjentów z tym schorzeniem stosowanie olanzapiny jest niewskazane ze względu na możliwość zaostrzenia objawów choroby.
charakterystyka produktu leczniczego, choroba siatkówki, ciecz wodnista oka, ciśnienie wewnątrzgałkowe, dolegliwości przewodu pokarmowego, etiologia, jaskra z wąskim kątem przesączania, laktoza jednowodna, lek przeciwpsychotyczny, nadwrażliwość, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, olanzapina, ostry napad jaskry, reakcja anafilaktyczna, rozszerzenie źrenicy, schorzenie okulistyczne, zaćma, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Acitren
Acitren, zawierający acytretynę w dawkach 10 mg i 25 mg, jest silnie teratogenny i przeciwwskazany u kobiet w ciąży oraz u kobiet w wieku rozrodczym bez spełnienia rygorystycznych warunków Programu Zapobiegania Ciąży. Lek może powodować ciężkie wady rozwojowe ośrodkowego układu nerwowego, serca i naczyń krwionośnych, nawet po krótkotrwałym stosowaniu. Kobiety muszą stosować skuteczną antykoncepcję przez minimum 1 miesiąc przed terapią, w trakcie leczenia oraz przez 3 lata po zakończeniu terapii, a także poddawać się regularnym testom ciążowym o czułości co najmniej 25 mlU/mL. W przypadku zajścia w ciążę terapia powinna być natychmiast przerwana, a pacjentka skierowana do specjalisty. Dodatkowo, pacjentki muszą być informowane o konieczności unikania spożycia alkoholu podczas leczenia i przez 2 miesiące po jego zakończeniu ze względu na ryzyko powstania highly teratogennego etretynatu z dłuższym okresem półtrwania (około 120 dni).
acytretyna, antykoncepcja, depresja, działanie teratogenne, etretynat, funkcja wątroby, hiperostoza, hipertriglicerydemia, łagodne nadciśnienie śródczaszkowe, nadciśnienie tętnicze, ośrodkowy układ nerwowy, Program Zapobiegania Ciąży, przedwczesne zarastanie nasad kości, retynoid, rogowacenie skóry, stężenie lipidów, teratogenność, test ciążowy, wada rozwojowa, zaburzenie kostnienia, zapalenie trzustki, zespół kwasu retynowego, zespół przesiąkania włośniczek, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, złuszczające zapalenie skóry, zwapnienie pozakostne - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Xyzal
Lewocetyryzyna dichlorowodorek w dawce 5 mg (tabletki powlekane) wymaga szczególnej ostrożności podczas stosowania, zwłaszcza w kontekście interakcji z alkoholem, który może nasilać działania niepożądane. Lek zwiększa ryzyko zatrzymania moczu, co jest istotne u pacjentów z uszkodzeniem rdzenia kręgowego oraz rozrostem gruczołu krokowego. Ponadto, ze względu na potencjalne działanie prokonwulsyjne, lewocetyryzyna może obniżać próg drgawkowy, co wymaga ostrożności u pacjentów z padaczką lub czynnikami ryzyka napadów, takimi jak zaburzenia elektrolitowe czy choroby neurologiczne. W diagnostyce alergologicznej testy skórne mogą dawać fałszywie ujemne wyniki, dlatego zaleca się odstawienie leku na co najmniej 3 dni przed badaniem.
diagnostyka alergologiczna, dysfunkcja pęcherza moczowego, działanie prokonwulsyjne, fałszywie ujemny wynik, farmakoterapia, interakcja z alkoholem, laktoza jednowodna, lek przeciwhistaminowy, lewocetyryzyna dichlorowodorek, napad padaczkowy, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, padaczka, powiększenie prostaty, próg drgawkowy, reakcja alergiczna, rozrost gruczołu krokowego, roztwór doustny, świąd z odbicia, test skórny, uszkodzenie rdzenia kręgowego, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenie dziedziczne, zatrzymanie moczu, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Bilobil 40 mg
Produkt leczniczy Bilobil zawiera 40 mg kwantyfikowanego, oczyszczonego suchego wyciągu z liści miłorzębu japońskiego, z określonymi ilościami składników aktywnych: 8,8-10,8 mg flawonoidów (w przeliczeniu na glikozydy flawonowe), 1,12-1,36 mg ginkgolidów A, B, C oraz 1,04-1,28 mg bilobalidu na kapsułkę. Ginkgolidy, jako silne inhibitory czynnika aktywującego płytki (PAF), mogą wchodzić w interakcje z lekami przeciwzakrzepowymi i przeciwpłytkowymi (np. warfaryna, acenokumarol, ASA, klopidogrel), co wymaga szczególnej ostrożności podczas terapii skojarzonej. Kapsułki zawierają również 62,7 mg laktozy i 2 mg glukozy, co stanowi względne przeciwwskazanie u pacjentów z nietolerancją laktozy, niedoborem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy.
acenokumarol, bilobalid, czynnik aktywujący płytki, dysfagia, działanie niepożądane, ekstrakcja składników aktywnych, ginkgolidy, glikozydy flawonowe, klopidogrel, kwas acetylosalicylowy, lek przeciwpłytkowy, lek przeciwzakrzepowy, miłorzęb japoński, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, reakcja alergiczna, warfaryna, wyciąg z miłorzębu japońskiego, wywiad alergologiczny, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Inventum Max
Przed rozpoczęciem terapii syldenafilem w dawce 50 mg (Inventum Max) konieczna jest szczegółowa ocena pacjenta, obejmująca badanie podmiotowe i przedmiotowe w celu rozpoznania zaburzeń erekcji oraz wykluczenia przeciwwskazań kardiologicznych. Syldenafil, jako inhibitor PDE5 i środek rozszerzający naczynia, może powodować przejściowe obniżenie ciśnienia tętniczego, co wymaga ostrożności u pacjentów z utrudnionym odpływem krwi z lewej komory (np. zwężenie ujścia aorty, kardiomiopatia przerostowa) oraz z zespołem atrofii wielonarządowej. Jednoczesne stosowanie syldenafilu z azotanami jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko ciężkiego niedociśnienia. W trakcie terapii odnotowano poważne zdarzenia sercowo-naczyniowe, takie jak zawał mięśnia sercowego, niestabilna dławica, nagła śmierć sercowa czy krwotok mózgowo-naczyniowy, głównie u pacjentów z istniejącymi czynnikami ryzyka.
białaczka, choroba Peyroniego, choroba wrzodowa, działanie hipotensyjne azotanów, fenyloketonuria, fosfodiesteraza typu 5, kardiomiopatia przerostowa, krwotok mózgowo-naczyniowy, lek alfa-adrenolityczny, nagła śmierć sercowa, niedobór laktazy, niedociśnienie ortostatyczne, niedokrwistość sierpowatokrwinkowa, niemiarowość komorowa, niestabilna dławica piersiowa, nietolerancja galaktozy, nitroprusydek sodu, obniżenie ciśnienia tętniczego, priapizm, przednia niedokrwienna neuropatia nerwu wzrokowego, przemijający napad niedokrwienny, rozszerzanie naczyń krwionośnych, syldenafil, szpiczak mnogi, tętnicze nadciśnienie płucne, układ sercowo-naczyniowy, zaburzenie erekcji, zaburzenie krzepnięcia, zawał mięśnia sercowego, zespół atrofii wielonarządowej, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, zwężenie ujścia aorty - Leksykon substancji czynnych
Oksazepam – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed rozpoczęciem terapii oksazepamem konieczna jest dokładna diagnostyka przyczyn zaburzeń, zwłaszcza bezsenności, aby wykluczyć etiologie somatogenne i psychogenne. Długotrwałe stosowanie benzodiazepin, w tym oksazepamu, może prowadzić do rozwoju tolerancji oraz uzależnienia psychicznego i fizycznego, szczególnie przy wyższych dawkach i u pacjentów z historią uzależnień. Zaleca się stosowanie oksazepamu jako leku nasennego nie dłużej niż 4 tygodnie, z regularną oceną potrzeby kontynuacji terapii. Nagłe odstawienie może wywołać zespół odstawienny z objawami takimi jak ból głowy, lęk, stany splątania, a w ciężkich przypadkach drgawki i psychozy. W celu minimalizacji ryzyka odstawienia wskazane jest stopniowe zmniejszanie dawki.
benzodiazepina, depresja oddechowa, encefalopatia, hipertermia, majaczenie drżenne, napad drgawkowy, niedobór laktazy, niepamięć następcza, nietolerancja galaktozy, oksazepam, omam, próg drgawkowy, sedacja, somnambulizm, tachykardia, tolerancja na lek, układ krwiotwórczy, urojenie, uzależnienie fizyczne, zaburzenie lękowe, zaburzenie psychiczne, zaburzenie psychotyczne, zachowanie samobójcze, zespół odstawienny, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy