Specjalne ostrzeżenia
Dasatinib Krka

Dazatynib, będący substratem i inhibitorem CYP3A4, wymaga szczególnej uwagi ze względu na liczne interakcje lekowe, zwłaszcza z silnymi inhibitorami (np. ketokonazol, erytromycyna) oraz induktorami CYP3A4 (np. deksametazon, ryfampicyna), które mogą odpowiednio zwiększać lub zmniejszać ekspozycję na lek. Zaleca się unikanie antagonistów receptora H2 i inhibitorów pompy protonowej, a preparaty zawierające wodorotlenek glinu/magnezu podawać z co najmniej 2-godzinnym odstępem od dazatynibu. Monitorowanie morfologii krwi jest kluczowe, zwłaszcza u pacjentów z CML w fazie zaawansowanej i Ph+ ALL, ze względu na ryzyko niedokrwistości, neutropenii i małopłytkowości. Działania niepożądane hematologiczne są zwykle odwracalne po modyfikacji dawki lub przerwaniu terapii. Ryzyko krwawień, szczególnie u pacjentów z małopłytkowością stopnia 3. lub 4., wymaga ostrożności, zwłaszcza przy jednoczesnym stosowaniu leków przeciwpłytkowych lub przeciwzakrzepowych.

Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Dasatinib Krka

Dazatynib, substancja czynna produktu leczniczego Dasatinib Krka, wymaga przestrzegania szeregu specjalnych ostrzeżeń i środków ostrożności podczas stosowania w praktyce klinicznej. Niniejszy artykuł przedstawia szczegółowe informacje dotyczące potencjalnych zagrożeń oraz zalecane działania prewencyjne przy stosowaniu tego leku.1

Klinicznie istotne interakcje

Dazatynib jest zarówno substratem, jak i inhibitorem cytochromu P450 (CYP3A4), co stwarza ryzyko potencjalnych interakcji z innymi lekami. Szczególną uwagę należy zwrócić na następujące grupy leków:2

  • Silne inhibitory CYP3A4 (np. ketokonazol, itrakonazol, erytromycyna, klarytromycyna, rytonawir, telitromycyna, sok grejpfrutowy) – mogą zwiększać ekspozycję na dazatynib, dlatego nie zaleca się ich jednoczesnego stosowania.3
  • Induktory CYP3A4 (np. deksametazon, fenytoina, karbamazepina, ryfampicyna, fenobarbital, ziele dziurawca) – mogą znacznie zmniejszać ekspozycję na dazatynib, zwiększając ryzyko niepowodzenia terapeutycznego. U pacjentów otrzymujących dazatynib należy rozważyć stosowanie alternatywnych produktów leczniczych o słabszym działaniu indukującym CYP3A4.4
  • Substraty CYP3A4 o wąskim zakresie terapeutycznym (np. astemizol, terfenadyna, cyzapryd, pimozyd, chinidyna, beprydyl, alkaloidy sporyszu) – dazatynib może zwiększać ekspozycję na te leki, dlatego należy zachować ostrożność przy jednoczesnym stosowaniu.5
  • Leki zmniejszające kwasowość soku żołądkowego (antagoniści receptora H2, inhibitory pompy protonowej, preparaty zawierające wodorotlenek glinu/magnezu) – mogą zmniejszać ekspozycję na dazatynib. Nie zaleca się stosowania antagonistów receptora H2 i inhibitorów pompy protonowej. Produkty zawierające wodorotlenek glinu/magnezu powinny być podawane co najmniej 2 godziny przed lub 2 godziny po podaniu dazatynibu.6

Zahamowanie czynności szpiku kostnego (mielosupresja)

Stosowanie dazatynibu wiąże się z występowaniem niedokrwistości, neutropenii oraz małopłytkowości. Te zaburzenia hematologiczne występują wcześniej i częściej u pacjentów z przewlekłą białaczką szpikową (CML) w fazie zaawansowanej lub z ostrą białaczką limfoblastyczną z chromosomem Philadelphia (Ph+ ALL) niż u pacjentów z CML w fazie przewlekłej.7

Zalecane monitorowanie morfologii krwi z rozmazem (CBCs):8

  • Dorośli pacjenci z CML w fazie zaawansowanej lub z Ph+ ALL leczeni dazatynibem w monoterapii: co tydzień przez pierwsze 2 miesiące leczenia, a następnie co miesiąc lub zgodnie ze wskazaniami klinicznymi.
  • Dorośli oraz dzieci i młodzież z CML w fazie przewlekłej: co 2 tygodnie przez 12 tygodni, a następnie co 3 miesiące lub zgodnie ze wskazaniami klinicznymi.
  • Dzieci i młodzież z Ph+ ALL leczeni dazatynibem w skojarzeniu z chemioterapią: przed rozpoczęciem każdego bloku chemioterapii oraz zgodnie ze wskazaniami klinicznymi. W trakcie konsolidacyjnych bloków chemioterapii badanie CBC należy wykonywać co 2 dni do czasu ustąpienia objawów.

Zahamowanie czynności szpiku kostnego jest zazwyczaj odwracalne i ustępuje po tymczasowym wstrzymaniu podawania dazatynibu lub po zmniejszeniu dawki.9

Krwawienia

Stosowanie dazatynibu może wiązać się z ryzykiem wystąpienia krwawienia o różnym nasileniu. Występowanie poważnych krwawień obserwowano głównie u pacjentów z CML w fazie zaawansowanej.10

Istotne dane dotyczące krwawień u pacjentów przyjmujących dazatynib:11

  • U pacjentów z CML w fazie przewlekłej krwawienie 3. lub 4. stopnia wystąpiło u 1% pacjentów.
  • U pacjentów z CML w fazie zaawansowanej ciężkie krwawienie w ośrodkowym układzie nerwowym (OUN) wystąpiło u 1% pacjentów, w jednym przypadku nastąpił zgon związany z małopłytkowością stopnia 4.
  • Krwawienie z przewodu pokarmowego stopnia 3. lub 4. odnotowano u 6% pacjentów z CML w fazie zaawansowanej.
  • Inne krwawienia stopnia 3. lub 4. wystąpiły u 2% pacjentów z CML w fazie zaawansowanej.

Większość działań niepożądanych związanych z krwawieniem wiązała się z małopłytkowością stopnia 3. lub 4. Należy szczególnie podkreślić, że badania laboratoryjne wykazały, iż dazatynib wpływa w sposób odwracalny na aktywację płytek krwi. W związku z tym należy zachować szczególną ostrożność u pacjentów, którzy przyjmują leki przeciwpłytkowe lub przeciwzakrzepowe.12

Retencja płynów

Dazatynib może powodować retencję płynów o różnym nasileniu, manifestującą się w postaci wysięku opłucnowego, wysięku osierdziowego, obrzęku płuc czy nadciśnienia płucnego. Częstość występowania poważnych przypadków retencji płynów jest różna w zależności od fazy choroby i wieku pacjentów.13

Dane dotyczące retencji płynów w różnych populacjach pacjentów:14

  • W badaniu III fazy u pacjentów z nowo rozpoznaną CML w fazie przewlekłej retencję płynów stopnia 3. lub 4. obserwowano u 5% pacjentów stosujących dazatynib (vs 1% u pacjentów stosujących imatynib).
  • U pacjentów z CML w fazie przewlekłej ciężka retencja płynów wystąpiła u 6% leczonych dazatynibem w zalecanej dawce.
  • U pacjentów z CML w fazie zaawansowanej lub Ph+ ALL retencję płynów stopnia 3. lub 4. obserwowano u 8% pacjentów, w tym wysięk w jamie opłucnej stopnia 3. lub 4. u 7% oraz wysięk do osierdzia u 1% pacjentów.
  • Obrzęk płuc i nadciśnienie płucne stopnia 3. lub 4. obserwowano u 1% pacjentów z CML w fazie zaawansowanej lub Ph+ ALL.

U pacjentów z objawami wskazującymi na wysięk w jamie opłucnej (duszność, suchy kaszel) należy wykonać zdjęcie radiologiczne klatki piersiowej. W przypadku wysięku stopnia 3. lub 4. konieczny może być drenaż jamy opłucnej i podanie tlenu.15

Działania niepożądane związane z retencją płynów są zwykle leczone za pomocą środków podtrzymujących, takich jak leki moczopędne i krótkie cykle steroidów. Należy pamiętać, że u pacjentów w wieku 65 lat i starszych występowanie wysięku opłucnowego, duszności, kaszlu, wysięku osierdziowego i zastoinowej niewydolności serca jest bardziej prawdopodobne, dlatego wymagają oni wzmożonej kontroli.16

Zgłaszano również przypadki odmy opłucnowej u pacjentów z wysiękiem w jamie opłucnej.17

Tętnicze nadciśnienie płucne (TNP)

W związku z leczeniem dazatynibem raportowano przypadki tętniczego nadciśnienia płucnego (przedwłośniczkowego tętniczego nadciśnienia płucnego potwierdzonego poprzez cewnikowanie prawej komory i przedsionka serca). TNP zgłaszano po rozpoczęciu leczenia dazatynibem, w tym po ponad roku terapii.18

Zalecane postępowanie w związku z ryzykiem TNP:19

  • Przed rozpoczęciem leczenia należy ocenić, czy u pacjentów nie występują objawy przedmiotowe i podmiotowe podstawowej choroby sercowo-płucnej.
  • U każdego pacjenta z objawami choroby serca należy wykonać badanie echokardiograficzne na początku leczenia.
  • Należy rozważyć wykonanie echokardiografii u pacjentów z czynnikami ryzyka choroby serca lub płuc.
  • Pacjentów, u których po rozpoczęciu leczenia wystąpiła duszność i zmęczenie, należy zbadać pod kątem możliwych przyczyn, w tym wysięku w jamie opłucnej, obrzęku płuc, niedokrwistości lub nacieków w płucach.

W przypadku podejrzenia TNP należy zmniejszyć dawkę dazatynibu lub przerwać leczenie podczas przeprowadzania diagnostyki. Jeśli nie można ustalić przyczyny objawów lub brak poprawy po modyfikacji leczenia, należy rozważyć rozpoznanie TNP. W przypadku potwierdzenia TNP należy na stałe zaprzestać leczenia dazatynibem.20

Obserwacja powinna być prowadzona zgodnie ze standardowymi wytycznymi. U pacjentów z TNP leczonych dazatynibem obserwowano poprawę parametrów hemodynamicznych i klinicznych po zaprzestaniu leczenia.21

Wydłużenie odstępu QT

Dane z badań in vitro wskazują, że dazatynib może wydłużać czas repolaryzacji komór serca (odstęp QT). W badaniach klinicznych obserwowano niewielkie średnie wydłużenie odstępu QTc u pacjentów leczonych dazatynibem.22

Kluczowe dane dotyczące wpływu dazatynibu na odstęp QT:25

  • Pacjenci z hipokalemią lub hipomagnezemią
  • Pacjenci z wrodzonym zespołem wydłużonego odstępu QT
  • Pacjenci przyjmujący leki przeciwarytmiczne lub inne leki powodujące wydłużenie odstępu QT
  • Pacjenci otrzymujący duże dawki skumulowane antracyklin

Przed rozpoczęciem leczenia dazatynibem należy skorygować hipokaliemię lub hipomagnezemię.26

Działania niepożądane związane z sercem

U pacjentów przyjmujących dazatynib obserwowano szereg działań niepożądanych związanych z sercem, w tym zastoinową niewydolność serca/zaburzenia czynności serca, wysięk osierdziowy, zaburzenia rytmu serca, kołatanie serca, wydłużenie odstępu QT i zawał serca (także zakończony zgonem).27

Działania niepożądane związane z sercem występowały częściej u pacjentów z czynnikami ryzyka lub chorobą serca w wywiadzie. Pacjenci ci powinni być dokładnie monitorowani pod kątem objawów niewydolności serca, takich jak ból w klatce piersiowej, duszność i obfite pocenie się.28

Szczególnego monitorowania wymagają pacjenci z następującymi czynnikami ryzyka:29

  • Nadciśnienie tętnicze
  • Hiperlipidemia
  • Cukrzyca
  • Choroba serca w wywiadzie (przezskórna interwencja wieńcowa, udokumentowana choroba naczyń wieńcowych)

W przypadku wystąpienia objawów sercowych należy przerwać podawanie dazatynibu i rozważyć alternatywne leczenie CML. Po ustąpieniu objawów, przed wznowieniem leczenia należy wykonać ocenę czynnościową. Można powrócić do stosowania dazatynibu w niezmienionej dawce w przypadku działań niepożądanych stopnia ≤ 2, a w zmniejszonej dawce przy działaniach niepożądanych stopnia ≥ 3.30

Warto podkreślić, że pacjenci z niewyrównaną lub poważną chorobą układu sercowo-naczyniowego nie byli włączani do badań klinicznych, dlatego należy zachować szczególną ostrożność u tej grupy chorych.31

Mikroangiopatia zakrzepowa (TMA)

Stosowanie inhibitorów kinazy tyrozynowej BCR-ABL, w tym dazatynibu, wiązało się z występowaniem mikroangiopatii zakrzepowej (TMA). Jeśli u pacjenta stosującego dazatynib wyniki badań laboratoryjnych lub objawy kliniczne wskazują na TMA, należy:32

  • Przerwać leczenie dazatynibem
  • Przeprowadzić dokładną ocenę TMA, w tym oznaczenie aktywności ADAMTS13 i przeciwciał przeciwko ADAMTS13
  • Nie wznawiać leczenia dazatynibem w przypadku zwiększonego miana przeciwciał przeciwko ADAMTS13 w połączeniu z niską aktywnością ADAMTS13

Reaktywacja wirusowego zapalenia wątroby typu B

U pacjentów będących przewlekłymi nosicielami wirusa zapalenia wątroby typu B (HBV) może dojść do reaktywacji infekcji po zastosowaniu inhibitorów kinazy tyrozynowej BCR-ABL, w tym dazatynibu. Niektóre przypadki prowadziły do ostrej niewydolności wątroby lub piorunującego zapalenia wątroby, skutkując koniecznością przeszczepienia wątroby lub zgonem pacjenta.33

Zalecane postępowanie w związku z ryzykiem reaktywacji HBV:34

  • Przed rozpoczęciem leczenia dazatynibem należy wykonać badania pod kątem zakażenia wirusem HBV.
  • W przypadku dodatniego wyniku badania serologicznego w kierunku HBV (w tym u pacjentów z aktywną chorobą) oraz u pacjentów z dodatnim wynikiem badania na zakażenie HBV w trakcie leczenia należy skonsultować się z ekspertami ds. chorób wątroby i leczenia HBV.
  • Nosiciele HBV wymagający leczenia dazatynibem powinni być ściśle monitorowani pod kątem objawów aktywnego zakażenia wirusem HBV w trakcie leczenia i przez kilka miesięcy po jego zakończeniu.

Wpływ na wzrost i rozwój dzieci i młodzieży

W badaniach klinicznych u dzieci i młodzieży leczonych dazatynibem obserwowano działania niepożądane związane z kośćmi i rozwojem. Obserwacje te pochodzą zarówno z badań u pacjentów z opornością/nietolerancją imatynibu, jak i u pacjentów dotychczas nieleczonych.35

W badaniach z udziałem dzieci i młodzieży z CML w fazie przewlekłej z opornością lub nietolerancją imatynibu oraz u pacjentów dotychczas nieleczonych, po co najmniej 2 latach leczenia zgłoszono:36

  • Działania niepożądane związane ze wzrostem kości i rozwojem u 4,6% pacjentów, przy czym jedno z nich miało nasilenie ciężkie (opóźnienie wzrostu stopnia 3.)
  • Raportowano opóźnienie zrastania się nasad kości, osteopenię, opóźnienie wzrostu i ginekomastię

W badaniach z udziałem dzieci i młodzieży z nowo rozpoznaną Ph+ ALL, po maksymalnie 2 latach leczenia dazatynibem w skojarzeniu z chemioterapią:37

  • Działania niepożądane związane ze wzrostem kości i rozwojem zgłoszono u 0,6% pacjentów (osteopenia stopnia 1.)
  • Zaobserwowano trend spadkowy oczekiwanego wzrostu w takim samym stopniu, jak przy zastosowaniu samej chemioterapii, bez wpływu na oczekiwaną wagę i BMI oraz bez związku z zaburzeniami hormonalnymi lub nieprawidłowościami w innych parametrach laboratoryjnych

Interpretacja tych wyników jest trudna w kontekście chorób przewlekłych, takich jak CML, i wymaga długotrwałej obserwacji. Zaleca się monitorowanie wzrostu i rozwoju kości u dzieci i młodzieży leczonych dazatynibem.38

Zaburzenia czynności wątroby

Na podstawie badań farmakokinetycznych po zastosowaniu pojedynczej dawki, pacjenci z łagodnymi, umiarkowanymi lub ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby mogą otrzymywać zalecaną dawkę początkową. Jednakże ze względu na ograniczenia tych badań, zaleca się zachowanie ostrożności podczas podawania dazatynibu pacjentom z zaburzeniami czynności wątroby.39

Substancje pomocnicze

Dasatinib Krka zawiera laktozę w różnych ilościach w zależności od mocy tabletki. Pacjenci z rzadką dziedziczną nietolerancją galaktozy, brakiem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy nie powinni przyjmować tego produktu leczniczego.40

Moc tabletki Zawartość laktozy (mg)
20 mg 26 mg
50 mg 66 mg
70 mg 92 mg
80 mg 105 mg
100 mg 131 mg
140 mg 184 mg

Produkt zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na tabletkę, co oznacza, że praktycznie nie zawiera sodu.41

  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl