toksyczność ostra
Toksyczność ostra to zespół objawów patologicznych występujących w krótkim czasie po jednorazowym podaniu lub krótkotrwałej ekspozycji na substancję toksyczną. W ocenie toksyczności ostrej kluczowe znaczenie ma parametr LD50, czyli dawka śmiertelna średnia, powodująca śmierć 50% badanych organizmów.
Substancje o toksyczności ostrej mogą powodować uszkodzenia wielonarządowe, w tym wątroby, nerek, serca, płuc czy układu nerwowego. Objawy kliniczne toksyczności ostrej rozwijają się zazwyczaj w ciągu minut do godzin i mogą obejmować zaburzenia oddychania, arytmie, zaburzenia świadomości, drgawki, wymioty, biegunkę oraz niewydolność narządową.
Diagnostyka toksyczności ostrej obejmuje badania laboratoryjne (toksykologiczne, biochemiczne, gazometryczne), obrazowe oraz ocenę stanu klinicznego pacjenta. Leczenie polega na zabezpieczeniu funkcji życiowych, eliminacji toksyny z organizmu (płukanie żołądka, podanie węgla aktywowanego, dializa) oraz zastosowaniu odpowiednich antidotów, jeśli są dostępne.
W praktyce klinicznej ocena toksyczności ostrej ma kluczowe znaczenie w leczeniu zatruć, a także w farmakologii podczas badań przedklinicznych nowych leków. W Unii Europejskiej substancje chemiczne klasyfikowane są według rozporządzenia CLP na cztery kategorie toksyczności ostrej, co ma istotne znaczenie dla bezpieczeństwa ich stosowania w medycynie i innych dziedzinach.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Diosmektyt – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Diosmektyt, substancja czynna produktu leczniczego Smecta, został poddany szerokim badaniom przedklinicznym, które potwierdziły jego korzystny profil bezpieczeństwa. Standardowe testy toksyczności ostrej oraz toksyczności po wielokrotnym podaniu nie wykazały istotnych zagrożeń dla organizmu ludzkiego, nawet przy wysokich dawkach. W badaniach genotoksyczności diosmektyt nie wykazał działania mutagennego ani zdolności do uszkadzania materiału genetycznego, co dodatkowo potwierdza jego bezpieczeństwo stosowania. Diosmektyt, będący glinokrzemianem i stosowany w dawce 3 g w preparacie Smecta, wykazuje stabilny i bezpieczny profil toksykologiczny, co stanowi istotną podstawę do jego stosowania w praktyce klinicznej. Kompleksowa analiza danych przedklinicznych nie wskazuje na ryzyko toksyczności ani genotoksyczności, co jest kluczowe przy rozważaniu długotrwałego stosowania tego leku u pacjentów. Wyniki te potwierdzają, że diosmektyt jest substancją bezpieczną w kontekście zarówno jednorazowego, jak i przewlekłego podawania.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Lenalidomide Pharmascience 10 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa lenalidomidu wykazały istotne ryzyko teratogenne, potwierdzone w modelach zwierzęcych, w tym u małp i królików. U małp dawki od 0,5 do 4 mg/kg/dobę indukowały szerokie spektrum wad wrodzonych, takich jak atrezja odbytu oraz liczne deformacje kończyn, a także zmiany w narządach wewnętrznych. U królików podawanie lenalidomidu w dawkach 3, 10 i 20 mg/kg/dobę skutkowało m.in. brakiem płata środkowego płuc i przemieszczeniem nerek, zjawiska te były dawko-zależne i obserwowane przy dawkach toksycznych dla samic. W badaniach toksyczności przewlekłej na szczurach dawki 75, 150 i 300 mg/kg/dobę przez 26 tygodni powodowały odwracalne zmiany w mineralizacji nerek, a u małp dawki 4 i 6 mg/kg/dobę przez 20 tygodni wywoływały znaczną toksyczność hematologiczną i narządową, w tym leukopenię, trombocytopenię, krwotoki wielonarządowe oraz atrofie układu chłonnego i szpiku kostnego.
antykoncepcja, atrezja odbytu, atrofia grasicy, atrofia układu chłonnego, działanie teratogenne, ekspozycja dobowa, karcynogenność, komórkowość szpiku kostnego, krwinki, krwotok wielonarządowy, lenalidomid, mielosupresja, mineralizacja miedniczek nerkowych, mutagenność, neutropenia, NOAEL, oligodaktylia, płat środkowy płuca, polidaktylia, przepona, stosunek komórek mieloidalnych do erytroidalnych, szpik kostny, test mikrojąderek, toksyczność ostra, trombocytopenia, wada wrodzona kończyny, zastawka przedsionkowo-komorowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Silimax 70 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa sylimaryny obejmowały ocenę toksyczności ostrej i przewlekłej, genotoksyczności, karcynogenności oraz wpływu na reprodukcję i rozwój. Wartości LD50 po podaniu dożylnym wynosiły 400 mg/kg u myszy, 385 mg/kg u szczurów, 140 mg/kg u królików i psów, natomiast po podaniu doustnym u szczurów LD50 wynosiła aż 10 000 mg/kg, co wskazuje na znacząco niższą toksyczność przy tej drodze podania. Badania wielokrotnych dawek nie wykazały istotnych zagrożeń, potwierdzając dobry profil bezpieczeństwa sylimaryny przy długotrwałym stosowaniu, co jest kluczowe w terapii chorób wątroby.
badanie farmakologiczne, bezpieczeństwo stosowania leku, choroba wątroby, dawka letalna, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, indukcja nowotworu, LD50, podanie doustne, podanie dożylne, potencjał karcynogenny, sylimaryna, test genotoksyczności, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność rozwojowa, toksyczny wpływ - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ibuprom Effect żel 50 mg/g
Ibuprofen, substancja czynna w produkcie Ibuprom Effect Żel (50 mg/g), jest standaryzowanym niesteroidowym lekiem przeciwzapalnym (NLPZ) opisanym w Farmakopei Brytyjskiej i Europejskiej. Jego mechanizm działania polega na hamowaniu enzymu cyklooksygenazy (COX), co skutkuje zmniejszeniem syntezy prostaglandyn odpowiedzialnych za procesy zapalne, ból i gorączkę. Przedkliniczne badania toksykologiczne wykazały wysoki profil bezpieczeństwa ibuprofenu, obejmujący ocenę toksyczności ostrej i przewlekłej, z uwzględnieniem potencjalnych działań niepożądanych na układ pokarmowy, wątrobę, nerki oraz układ sercowo-naczyniowy. Dodatkowo, badania miejscowej tolerancji żelu potwierdziły brak istotnego działania drażniącego, uczulającego i fototoksycznego przy stosowaniu zgodnie z zaleceniami.
aberracja chromosomowa, badanie kancerogenności, badanie toksykologiczne, cyklooksygenaza, działanie drażniące, działanie przeciwbólowe, Farmakopea Brytyjska, Farmakopea Europejska, genotoksyczność, niesteroidowy lek przeciwzapalny, ośrodkowy układ nerwowy, proces zapalny, przenikanie przezskórne, rozwój postnatalny, substancja czynna, synteza prostaglandyn, teratogenność, test mutagenności, toksyczność ostra, układ pokarmowy, układ sercowo-naczyniowy, wchłanianie ogólnoustrojowe - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Plantagis 2,17 g/5 ml
Preparat Plantagis, zawierający wyciąg z liści babki lancetowatej (Plantaginis lanceolatae folii extractum) w stężeniu 2,17 g/5 ml (4,34 g wyciągu w 10 ml syropu), nie posiada dostępnych danych przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania. Brak jest wyników badań oceniających toksyczność ostrą, toksyczność po podaniu wielokrotnym, genotoksyczność, potencjalne działanie rakotwórcze oraz wpływ na reprodukcję i rozwój. Wyciąg przygotowany jest w proporcji 1:7, z użyciem mieszaniny wody i etanolu (95:5) jako rozpuszczalnika ekstrakcyjnego.
Ocena bezpieczeństwa preparatu Plantagis powinna opierać się przede wszystkim na danych klinicznych oraz doświadczeniu wynikającym z tradycyjnego stosowania babki lancetowatej, ze względu na brak szczegółowych badań przedklinicznych. W analizie profilu bezpieczeństwa należy również uwzględnić obecność substancji pomocniczych, takich jak 65,5 mg benzoesanu sodu, 200 mg etanolu oraz 7,99 g sacharozy w 10 ml syropu, które mogą mieć znaczenie kliniczne, zwłaszcza u pacjentów z przeciwwskazaniami do tych składników.
babka lancetowata, badanie przedkliniczne, benzoesan sodu, bezpieczeństwo stosowania, dane przedkliniczne, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, profil bezpieczeństwa, rozpuszczalnik ekstrakcyjny, substancja pomocnicza, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, wpływ na reprodukcję, wyciąg z liści babki lancetowatej - Leksykon leków
Przedawkowanie – Ulgastran 1 g/5 ml
Przedawkowanie sukralfatu, substancji czynnej zawartej w zawiesinie doustnej Ulgastran (1 g sukralfatu w 5 ml), nie jest dobrze scharakteryzowane klinicznie ze względu na minimalną absorpcję ogólnoustrojową leku oraz brak specyficznych objawów toksycznych w dostępnych danych. Badania toksykologiczne na modelach zwierzęcych wykazały brak efektów toksycznych nawet przy dawkach do 12 g/kg masy ciała, co wskazuje na niski potencjał toksyczny sukralfatu. W przypadku podejrzenia przedawkowania, jeśli od zażycia leku nie minęły więcej niż 2 godziny, zaleca się rozważenie płukania żołądka w celu usunięcia niewchłoniętej substancji z przewodu pokarmowego.
absorpcja ogólnoustrojowa, badania toksykologiczne, glicerol, metylu parahydroksybenzoesan, objawy toksyczne, płukanie żołądka, propylu parahydroksybenzoesan, przedawkowanie sukralfatu, sorbitol, substancje pomocnicze, sukralfat, toksyczność ostra, Ulgastran, wchłanianie ogólnoustrojowe, zawiesina doustna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tymsal-spray –
Produkt leczniczy TYMSAL-SPRAY, płyn do stosowania w jamie ustnej, zawiera 0,7 ml (679 mg) wyciągu płynnego z ziela tymianku (Thymus vulgaris L. i/lub Thymus zygis L.) oraz 0,3 ml (291 mg) nalewki z ziela szałwii (Salvia officinalis L.) na 1 ml preparatu. Składnikami pomocniczymi są m.in. etanol w stężeniu 38-47% V/V, który pełni rolę ekstraktanta zarówno dla wyciągu z tymianku, jak i nalewki z szałwii. Ekstrahent do wyciągu z tymianku to mieszanina wodorotlenku amonowego (96 g/l), glicerolu (850 g/kg), etanolu (760 g/l) i wody w proporcjach 1:20:67,8:111,2, natomiast nalewka z szałwii jest przygotowana na bazie 70% etanolu (V/V).
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – SMOFlipid –
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa emulsji tłuszczowej SMOFlipid, zawierającej oleje sojowy, triglicerydy o średniej długości łańcucha, oliwę z oliwek oraz olej rybny (30 g/l) bogaty w kwasy omega-3, obejmowały ocenę toksyczności ostrej i przewlekłej, genotoksyczności, tolerancji miejscowej oraz potencjału uczulającego. Nie stwierdzono toksyczności ostrej ani przewlekłej poza typowymi reakcjami na duże dawki lipidów. Testy genotoksyczności nie wykazały działania mutagennego ani genotoksycznego. Badania tolerancji miejscowej na królikach ujawniły przemijające reakcje zapalne o różnym nasileniu w zależności od drogi podania, z umiarkowaną reakcją i martwicą tkanek jedynie po podaniu domięśniowym. Wszystkie zmiany miały charakter odwracalny po zaprzestaniu stosowania.
antygenowość układowa, badanie genotoksyczności, działanie anafilaktyczne, działanie genotoksyczne, działanie mutagenne, działanie uczulające, emulsja tłuszczowa, kwas omega-3, martwica tkanek, podanie domięśniowe, podanie dotętnicze, podanie dożylne, podanie okołożylne, podanie podskórne, potencjał uczulający, reakcja anafilaktyczna, reakcja zapalna, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, tolerancja miejscowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Hemorol –
Produkt leczniczy Hemorol w postaci czopków zawiera benzokainę (100 mg), wyciągi roślinne (80 mg z ziela żarnowca, kory kasztanowca, kłącza pięciornika i ziela krwawnika, 50 mg z kwiatu rumianku) oraz wyciąg z korzenia pokrzyku zawierający 0,20 mg atropiny. Pomimo braku dedykowanych badań toksyczności przedklinicznej całego preparatu, poszczególne składniki mają udokumentowany profil bezpieczeństwa. Atropina, ze względu na wąski indeks terapeutyczny, może budzić obawy, jednak jej miejscowe podanie doodbytnicze ogranicza ryzyko ogólnoustrojowych działań niepożądanych. Preparat zawiera także glicerol (150-159 mg na czopek), co może mieć znaczenie u pacjentów z określonymi schorzeniami.
atropina, badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, benzokaina, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, glicerol, potencjał genotoksyczny, rozwój płodu, toksyczność ostra, toksyczność przedkliniczna, toksyczność przewlekła, toksyczność subchroniczna, wąski indeks terapeutyczny, wpływ na rozrodczość, wyciąg z pokrzyku, wyciąg z rumianku, wyciąg złożony - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Blocard 2,5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa leku Blocard zawierającego 2,5 mg bisoprololu fumaranu wykazały brak istotnych zagrożeń dla ludzi przy stosowaniu terapeutycznym. Testy farmakologiczne, toksyczności ostrej i przewlekłej, a także badania genotoksyczności, mutagenności i potencjalnego działania rakotwórczego nie ujawniły negatywnego wpływu substancji czynnej na organizm. Bisoprolol nie wykazał działania teratogennego, a jego wpływ na rozrodczość zwierząt laboratoryjnych był neutralny, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania leku w dawkach klinicznych.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Glipizide BP 5 mg
Dane przedkliniczne dotyczące glipizydu wskazują na niski potencjał toksyczności ostrej, z wartością LD50 przekraczającą 4 g/kg masy ciała po podaniu doustnym, co świadczy o wysokim marginesie bezpieczeństwa. Badania toksyczności przewlekłej na szczurach i psach wykazały brak istotnych zmian klinicznych, biochemicznych, hematologicznych oraz histopatologicznych przy dawkach do 8 mg/kg masy ciała. Długoterminowe badania karcynogenności, prowadzone przez 18-20 miesięcy na myszach i szczurach, z dawkami sięgającymi 75-krotności maksymalnej dawki terapeutycznej u ludzi, nie wykazały zwiększonego ryzyka nowotworów, potwierdzając brak działania rakotwórczego glipizydu.
badanie histopatologiczne, badanie toksykologiczne, cykl rozrodczy, dawka terapeutyczna, działanie niepożądane, glipizyd, karcynogenność, medialna dawka śmiertelna, parametry biochemiczne, parametry hematologiczne, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa leku, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, wpływ na płodność - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Akineton 5 mg/ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa biperydenu mleczanu, substancji czynnej produktu Akineton 5 mg/ml (roztwór do wstrzykiwań), obejmują ocenę toksyczności ostrej i przewlekłej, potencjału genotoksycznego oraz wpływu na reprodukcję. Badania toksyczności przewlekłej na szczurach i psach nie wykazały toksyczności narządowej, co wskazuje na dobry profil bezpieczeństwa przy długotrwałym stosowaniu. Testy genotoksyczności in vitro i in vivo nie potwierdziły mutagenności ani zdolności do wywoływania aberracji chromosomalnych. Jednakże brak jest długoterminowych badań dotyczących potencjału rakotwórczego biperydenu u zwierząt doświadczalnych. Informacje dotyczące toksyczności ostrej oraz przypadków przedawkowania znajdują się w punkcie 4.9 Charakterystyki Produktu Leczniczego.
aberracja chromosomalna, bezpieczeństwo stosowania, bezpieczeństwo stosowania leku, biperyden mleczan, działanie embriotoksyczne, działanie rakotwórcze, karmienie piersią, mutacja genowa, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, przedawkowanie leku, toksyczność narządowa, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, wada rozwojowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Nitresan 20 mg 20 mg
Dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa nitrendypiny, substancji czynnej leku Nitresan, obejmują szeroki zakres badań toksykologicznych, genotoksyczności, kancerogenności oraz wpływu na reprodukcję. Badania te, przeprowadzone na różnych modelach zwierzęcych, wykazały brak istotnych zagrożeń dla człowieka przy stosowaniu dawek terapeutycznych. Ocena toksyczności ostrej i przewlekłej nie ujawniła szczególnych efektów niepożądanych, a testy genotoksyczności i kancerogenności potwierdziły brak działania mutagennego i rakotwórczego. W badaniach reprodukcyjnych na szczurach i królikach nie stwierdzono działania embriotoksycznego ani teratogennego, co jest istotne w kontekście stosowania leku u kobiet w ciąży, choć zaleca się odniesienie do danych klinicznych i zaleceń SPC.
badanie genotoksyczności, badanie toksykologiczne, charakterystyka produktu leczniczego, dawka terapeutyczna, dysfagia, działanie embriotoksyczne, działanie genotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, nadciśnienie tętnicze, nitrendypina, rozwój płodu, stosowanie w ciąży, toksyczność ostra, toksyczność ostrej dawki, toksyczność przewlekła, układ kostny, właściwość kancerogenna, właściwość mutagenna, wpływ na reprodukcję - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Euthyrox N 175 175 mcg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa lewotyroksyny sodowej, substancji czynnej preparatu Euthyrox N, wykazały bardzo niską toksyczność ostrą, co wskazuje na niewielkie ryzyko poważnych działań niepożądanych po jednorazowym podaniu dużych dawek. W badaniach toksyczności przewlekłej na szczurach i psach stwierdzono, że długotrwałe podawanie dużych dawek lewotyroksyny prowadzi do patologicznych zmian w wątrobie (hepatopatia), zwiększonej częstości pierwotnego zespołu nerczycowego z białkomoczem oraz istotnych zmian masy narządów wewnętrznych, co sugeruje wpływ na metabolizm tkanek.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Osporil 4 mg/100 ml
Badania przedkliniczne kwasu zoledronowego, substancji czynnej leku Osporil, wykazały dobry profil bezpieczeństwa przy stosowaniu klinicznym. W badaniach toksyczności ostrej ustalono dawki LD0 odpowiednio 10 mg/kg u myszy i 0,6 mg/kg u szczurów, wskazując na różnice międzygatunkowe. Krótkoterminowe podawanie dożylne i podskórne w dawkach do 0,02 mg/kg/dobę było dobrze tolerowane u szczurów i psów, a długoterminowe podawanie w dawkach 0,001 mg/kg/dobę (szczury) i 0,005 mg/kg co 2-3 dni (psy) przez okres do 52 tygodni nie wywoływało istotnych objawów toksyczności. Najczęstszym efektem farmakologicznym była zwiększona grubość pierwotnej warstwy gąbczastej kości długich, co odzwierciedla hamowanie resorpcji kostnej przez osteoklasty. Wąski margines bezpieczeństwa zaobserwowano w odniesieniu do funkcji nerek, jednak dawki NOAEL po podaniu jednorazowym (1,6 mg/kg) i wielokrotnym (0,06-0,6 mg/kg/dobę) nie wskazywały na nefrotoksyczność przy dawkach klinicznych.
badanie przedkliniczne, dystocja, działanie mutagenne, działanie nefrotoksyczne, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, funkcja hematopoetyczna, funkcja nerek, kwas zoledronowy, osteoklast, podanie dożylne, podanie podskórne, podanie wielokrotne, przewód pokarmowy, resorpcja tkanki kostnej, tkanka kostna, toksyczność długookresowa, toksyczność ostra, warstwa gąbczasta - Leksykon substancji czynnych
Mandur Bhasma – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Mandur Bhasma, zawierający żelazo w stanach utlenienia +2 i +3 (3 mg na tabletkę, w dawce 33 mg w preparacie Liv.52), wykazuje szeroki margines bezpieczeństwa potwierdzony w badaniach przedklinicznych. W badaniach toksyczności ostrej nie osiągnięto dawki śmiertelnej nawet przy podaniu 5000 mg/kg masy ciała, co uniemożliwiło ustalenie maksymalnej dawki tolerowanej. Długotrwałe podawanie doustne w dawkach 1000-3000 mg/kg przez 9 miesięcy nie wykazało negatywnego wpływu na masę ciała ani inne parametry zdrowotne zwierząt. Badania toksyczności reprodukcyjnej potwierdziły brak działania embriotoksycznego i teratogennego, a także brak negatywnego wpływu na rozwój płodów i potomstwa u szczurów w okresie ciąży i laktacji.
badania farmakologiczne, badania przedkliniczne, badanie in vitro, badanie in vivo, działanie embriotoksyczne, działanie genotoksyczne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, genotoksyczność, Liv.52, maksymalna dawka tolerowana, Mandur Bhasma, minimalna dawka śmiertelna, mutacje letalne, mutagenność, potencjał rakotwórczy, test Amesa, test mikrojądrowy, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność rozrodcza, żelazo - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Lakcid Intima nie mniej niż 10^8 CFU + nie mniej niż 10^8 CFU
Produkt leczniczy Lakcid Intima w postaci kapsułek dopochwowych zawiera szczepy Lactobacillus gasseri DSM 14869 oraz Lactobacillus rhamnosus DSM 14870, każdy w dawce nie mniejszej niż 10⁸ CFU. Ze względu na fakt, że są to bakterie kwasu mlekowego naturalnie występujące w prawidłowej mikroflorze pochwy i uznane za bezpieczne (GRAS), nie wymaga się standardowych badań przedklinicznych dotyczących toksyczności ostrej, przewlekłej, genotoksyczności, karcinogenności ani wpływu na reprodukcję i rozwój. Taki brak wymagań wynika z charakteru produktu i jego składu, co jest zgodne z aktualnymi wytycznymi organów regulacyjnych dla probiotyków pochodzących z naturalnej mikroflory. Lakcid Intima jest wskazany do stosowania dopochwowego w celu uzupełnienia i przywrócenia prawidłowej mikroflory pochwy, co ma istotne znaczenie w profilaktyce i terapii zaburzeń mikrobioty pochwy. Podawanie szczepów Lactobacillus gasseri i Lactobacillus rhamnosus w dawce co najmniej 10⁸ CFU pozwala na skuteczne wsparcie homeostazy mikrobiologicznej pochwy, co może przyczyniać się do zmniejszenia ryzyka infekcji oraz poprawy stanu zdrowia intymnego pacjentek. Produkt ten stanowi bezpieczną i celowaną interwencję probiotyczną w ginekologii.
- Leksykon substancji czynnych
Kmin – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Bezpieczeństwo stosowania kminku (Carum carvi L., fructus) jako substancji aktywnej w preparatach leczniczych, w tym w produkcie Melis-Tonic, nie zostało kompleksowo ocenione w badaniach przedklinicznych na modelach zwierzęcych. W Melis-Tonic kminek stanowi 1 część na 20 części wyciągu złożonego (proporcja 8:7:2:2:1), gdzie pozostałe składniki to liść melisy, kwiatostan głogu, koszyczek rumianku oraz korzeń arcydzięgla. Preparat zawiera wyciąg płynny z kminku, ekstrahowany 40% etanolem (V/V), a gotowy produkt zawiera 30-35% (V/V) etanolu, co ma znaczenie przy ocenie bezpieczeństwa stosowania.
badanie bezpieczeństwa przedklinicznego, badanie na zwierzętach, choroba współistniejąca, działanie kancerogenne, działanie mutagenne, ekstrahent, etanol, kminek, korzeń arcydzięgla, koszyczek rumianku, kwiatostan głogu, liść melisy, medycyna tradycyjna, Melis-Tonic, model zwierzęcy, owoc kminku, praktyka kliniczna, preparat leczniczy, profil bezpieczeństwa, rozwój płodu, terapia długoterminowa, test przedkliniczny, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, wpływ na reprodukcję, wyciąg płynny, wyciąg złożony - Leksykon substancji czynnych
Ziele żarnowca – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Produkt leczniczy Hemorol zawiera złożony wyciąg gęsty (4:1) z ziela żarnowca (Cytisus scoparius L. herba) oraz innych roślinnych składników: kory kasztanowca (Aesculus hippocastanum L. cortex), kłącza pięciornika (Potentilla erecta/tormentilla) i ziela krwawnika (Achillea millefolium L. herba). Każdy czopek zawiera 80 mg tego wyciągu, w proporcjach 1:1:1:1, ekstrahowanego 40% etanolem (V/V). Pomimo szerokiego zastosowania, nie przeprowadzono kompleksowych badań przedklinicznych dotyczących toksyczności ostrej, przewlekłej, genotoksyczności, potencjału kancerogennego ani wpływu na reprodukcję i rozwój dla samego ziela żarnowca ani całego preparatu Hemorol. Brak jest również danych farmakologicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania tego wyciągu w formie czopków.
badania farmakologiczne bezpieczeństwa, badania przedkliniczne bezpieczeństwa, badanie toksyczności, charakterystyka produktu leczniczego, czopki, ekstrahent etanolowy, genotoksyczność, kłącze pięciornika, kora kasztanowca, potencjał kancerogenny, profil bezpieczeństwa, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, wpływ na reprodukcję, wyciąg gęsty złożony, ziele krwawnika, ziele żarnowca - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ambroxoli hydrochloridum Fontane 15 mg/5 ml
Ambroksolu chlorowodorek, substancja czynna preparatu Ambroxoli hydrochloridum Fontane, wykazuje niski profil toksyczności ostrej oraz brak selektywnego działania toksycznego na narządy docelowe w badaniach przedklinicznych. Poziomy NOAEL przy wielokrotnym podaniu doustnym wyniosły odpowiednio: 150 mg/kg/dzień u myszy (4 tygodnie), 50 mg/kg/dzień u szczurów (52 i 78 tygodni), 40 mg/kg/dzień u królików (26 tygodni) oraz 10 mg/kg/dzień u psów (52 tygodnie). Badania toksyczności dożylnej (4 tygodnie) u szczurów (4, 16, 64 mg/kg/dzień) i psów (45, 90, 120 mg/kg/dzień) nie wykazały ciężkiej toksyczności miejscowej ani układowej, a obserwowane działania niepożądane były odwracalne. W zakresie toksyczności reprodukcyjnej nie stwierdzono embriotoksyczności ani teratogenności przy dawkach doustnych do 3000 mg/kg/dzień u szczurów i 200 mg/kg/dzień u królików, a NOAEL dla rozwoju peri- i postnatalnego wyniósł 50 mg/kg/dzień.
aberracja chromosomowa, ambroksolu chlorowodorek, badanie histopatologiczne, badanie przedkliniczne, działanie embriotoksyczne, działanie genotoksyczne, działanie kancerogenne, działanie niepożądane, działanie teratogenne, NOAEL, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, poziom dawkowania, rozwój peri- i postnatalny, test Amesa, test mikrojądrowy, toksyczność dożylna, toksyczność ostra, toksyczność po wielokrotnym podaniu, toksyczność reprodukcyjna - Leksykon substancji czynnych
Lipa drobnolistna – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne dane dotyczące bezpieczeństwa stosowania kwiatów lipy drobnolistnej (Tilia cordata Miller) oraz szerokolistnej (Tilia platyphyllos Scop.) zawartych w produkcie leczniczym LIPA Fix są ograniczone. Nie przeprowadzono pełnego panelu standardowych badań toksykologicznych, w tym oceny toksyczności ostrej, podostrej i przewlekłej, a także badań genotoksyczności, kancerogenności oraz wpływu na rozrodczość. Produkt zawiera 1,5 g suszonego kwiatu lipy na saszetkę, przeznaczonego do przygotowania naparu. Brak tych danych wynika z długotrwałego, tradycyjnego stosowania rośliny w medycynie europejskiej, co zwalnia z obowiązku przeprowadzania pełnych badań przedklinicznych, o ile nie pojawiły się nowe sygnały dotyczące bezpieczeństwa.
aberracja chromosomowa, badanie toksykologiczne, długotrwała ekspozycja, działanie niepożądane, genotoksyczność, kancerogenność, lipa drobnolistna, lipa szerokolistna, model zwierzęcy, napar ziołowy, napięcie nerwowe, potencjał kancerogenny, potencjał mutagenny, praktyka kliniczna, test Amesa, test mikrojądrowy, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, tradycyjna medycyna - Leksykon substancji czynnych
Apis mellifica – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Apis mellifica, obecna w preparacie Angin-Heel SD w homeopatycznej potencji D4 (30 mg na tabletkę), jest pozyskiwana z jadów pszczoły miodnej (Apis mellifera). Dokumentacja produktu nie zawiera szczegółowych danych przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa tej substancji, co oznacza brak standardowych badań toksykologicznych, takich jak ocena toksyczności ostrej, podostrej, przewlekłej, genotoksyczności, karcinogenności czy wpływu na reprodukcję. Potencja D4 odpowiada rozcieńczeniu 1:10 000, co teoretycznie minimalizuje ryzyko działań niepożądanych związanych z jadem pszczelim, jednak brak danych uniemożliwia precyzyjną ocenę profilu bezpieczeństwa Apis mellifica w tym preparacie.
Angin-Heel SD, apis mellifica, arnica montana, atropa bella-donna, badanie toksykologiczne, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, hepar sulfuris, hydrargyrum bicyanatum, jad pszczeli, phytolacca americana, potencja homeopatyczna, potencjał genotoksyczny, preparat homeopatyczny, profil bezpieczeństwa, rozcieńczenie dziesiętne, rozcieńczenie homeopatyczne, substancja czynna, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła, wpływ na reprodukcję - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ramlolan 2,5 mg + 5 mg
Produkt leczniczy Ramlolan zawiera ramipryl oraz amlodypinę, dla których przeprowadzono obszerne badania przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania. Ramipryl wykazał brak ostrej toksyczności przy podawaniu doustnym u gryzoni i psów, natomiast w badaniach przewlekłych zaobserwowano zmiany elektrolitowe w osoczu, modyfikacje obrazu krwi oraz powiększenie aparatu przykłębuszkowego u psów i małp przy dawce 250 mg/kg/dobę. Dawki bezpieczne ustalono na poziomie 2,0 mg/kg/dobę dla szczurów, 2,5 mg/kg/dobę dla psów oraz 8,0 mg/kg/dobę dla małp. Badania reprodukcyjne nie wykazały teratogenności, jednak podawanie ramiprylu w dawkach ≥50 mg/kg mc. samicom szczurów w ciąży i laktacji powodowało nieodwracalne uszkodzenia nerek potomstwa. Testy mutagenności nie potwierdziły działania genotoksycznego ramiprylu.
amlodypina, aparat przykłębuszkowy, działanie rakotwórcze, elektrolit osocza, genotoksyczność, gęstość nasienia, hormon folikulotropowy, komórka Sertoliego, miedniczka nerkowa, mutagenność, obraz krwi, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, ramipryl, Ramlolan, spermatyda, testosteron, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, uszkodzenie nerki, właściwość mutagenna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Traumeel S –
Traumeel S w postaci maści zawiera 14 składników aktywnych w rozcieńczeniach homeopatycznych, w tym ekstrakty roślinne (np. Arnica montana D3, Calendula officinalis TM, Hamamelis virginiana TM) oraz składniki mineralne (Mercurius solubilis D6 0,04 g, Hepar sulfuris D6 0,025 g). Produkt nie posiada opublikowanych danych przedklinicznych dotyczących toksyczności ostrej, podostrej, przewlekłej, genotoksyczności, kancerogenezy, wpływu na reprodukcję ani farmakokinetyki. Składniki takie jak Aconitum napellus i Atropa bella-donna występują w niskich stężeniach homeopatycznych (D1), co znacząco redukuje potencjalne ryzyko toksyczności i działań niepożądanych.
achillea millefolium, aconitum napellus, arnica montana, asteraceae, atropa bella-donna, bellis perennis, calendula officinalis, chamomilla recutita, działanie teratogenne, Echinacea, echinacea purpurea, farmakokinetyka, genotoksyczność, Hamamelis virginiana, hepar sulfuris, hypericaceae, Hypericum perforatum, kancerogeneza, mercurius solubilis, mercurius solubilis hahnemanni, ranunculaceae, symphytum officinale, toksyczność ostra, toksyczność podprzewlekła, Traumeel - Leksykon substancji czynnych
Wyciąg płynny z ziela tymianku – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Wyciąg płynny z ziela tymianku (Thymus spp.) stanowi 1/7 całkowitego wyciągu w produkcie leczniczym Dentosept A, który jest płynem do stosowania w jamie ustnej. Dokumentacja produktu nie zawiera szczegółowych danych przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania tego składnika, w tym badań toksyczności ostrej, przewlekłej, genotoksyczności, potencjału rakotwórczego ani wpływu na reprodukcję i rozwój płodu. Produkt zawiera również inne wyciągi roślinne (rumianek, kora dębu, szałwia, arnika, tatarak, mięta pieprzowa) w określonych proporcjach, przygotowane z użyciem 70% etanolu jako rozpuszczalnika ekstrakcyjnego.
Dentosept A, ekspozycja ogólnoustrojowa, etanol 70%, genotoksyczność, kłącze tataraku, kora dębu, liść szałwii, płyn do stosowania w jamie ustnej, potencjał rakotwórczy, rozpuszczalnik ekstrakcyjny, rozwój płodu, substancja pomocnicza, Thymus, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, wpływ na reprodukcję, wyciąg płynny z ziela tymianku, wyciąg płynny złożony, wyciąg z koszyczka rumianku, ziele arniki, ziele mięty pieprzowej - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Diprobase –
W dokumentacji produktu leczniczego Diprobase (krem) nie przedstawiono żadnych danych przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania, w tym wyników badań toksyczności ostrej i przewlekłej, potencjału mutagennego, właściwości rakotwórczych oraz wpływu na rozrodczość i rozwój płodu. Informacja ta została jednoznacznie zaznaczona w punkcie 5.3 charakterystyki produktu leczniczego. Brak tych danych nie jest jednak równoznaczny z zagrożeniem dla bezpieczeństwa, zwłaszcza że Diprobase jest preparatem miejscowym, zawierającym substancje o dobrze udokumentowanym i ugruntowanym profilu bezpieczeństwa w lecznictwie dermatologicznym.
Aby uzyskać pełny obraz bezpieczeństwa stosowania Diprobase, konieczne jest zapoznanie się z innymi sekcjami charakterystyki produktu leczniczego, w szczególności dotyczącymi przeciwwskazań, specjalnych ostrzeżeń, środków ostrożności, działań niepożądanych oraz potencjalnych interakcji z innymi lekami. Takie podejście pozwala na kompleksową ocenę ryzyka i korzyści związanych z terapią tym kremem, mimo braku danych przedklinicznych w dokumentacji. W praktyce klinicznej należy zatem opierać się na dostępnych danych klinicznych i doświadczeniu z zastosowaniem preparatu.
badanie przedkliniczne, działanie miejscowe, działanie niepożądane, interakcja lekowa, krem leczniczy, ostrzeżenie specjalne, potencjał mutagenny, produkt leczniczy, profil bezpieczeństwa, przeciwwskazanie, rozwój płodu, środek ostrożności, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, właściwości rakotwórcze - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Septanest z adrenaliną 1:100 000 (40 mg + 0,01 mg)/ml
Przedkliniczne badania preparatu Septanest z adrenaliną, zawierającego artykainę chlorowodorek oraz adrenalinę w postaci adrenaliny winianu, wykazały, że artykaina w dawkach supraterapeutycznych wywiera działanie kardiodepresyjne oraz rozszerzające naczynia krwionośne, natomiast adrenalina wykazuje typowe działanie sympatykomimetyczne. W toksyczności przewlekłej, przy podskórnym podawaniu artykainy z adrenaliną w dawkach 50 mg/kg mc. u szczurów i 80 mg/kg mc. u psów przez 4 tygodnie, zaobserwowano działania niepożądane, jednak ich znaczenie kliniczne jest ograniczone ze względu na doraźne stosowanie preparatu w praktyce. Badania reprodukcyjne nie wykazały embriotoksyczności ani teratogenności artykainy w dawkach do 20 mg/kg mc. u szczurów i 12,5 mg/kg mc. u królików, a teratogenność adrenaliny stwierdzono jedynie przy ekspozycji znacznie przekraczającej dawki stosowane u ludzi.
adrenalina, artykaina, badanie genotoksyczne, dawka supraterapeutyczna, dysfagia, działanie embriotoksyczne, działanie kardiodepresyjne, działanie sympatykomimetyczne, działanie teratogenne, potencjał genotoksyczny, rozszerzenie naczyń krwionośnych, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodka, śmiertelność płodowa, test in vitro, test in vivo, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, uszkodzenie materiału genetycznego, wada rozwojowa - Leksykon leków
Przedawkowanie – Helicid 20 20 mg
Omeprazol, substancja czynna preparatu Helicid 20 mg, jest inhibitorem pompy protonowej, a przypadki jego przedawkowania, choć rzadkie, obejmują dawki od 560 mg do nawet 2400 mg (120-krotność dawki terapeutycznej). Objawy kliniczne przedawkowania są zróżnicowane i dotyczą głównie przewodu pokarmowego (nudności, wymioty, bóle brzucha, biegunka) oraz układu nerwowego (zawroty głowy, bóle głowy). W pojedynczych przypadkach obserwowano także objawy neuropsychiatryczne, takie jak apatia, depresja i splątanie. Pomimo wysokich dawek, eliminacja omeprazolu zachowuje kinetykę pierwszego rzędu, co oznacza, że mechanizmy usuwania leku z organizmu pozostają niezmienione.
antidotum, apatia, biegunka, ból brzucha, dawka omeprazolu, depresja, dyskomfort w przewodzie pokarmowym, Helicid, inhibitor pompy protonowej, intoksykacja, kinetyka pierwszego rzędu, objaw kliniczny, objawy neuropsychiatryczne, opróżnienie żołądka, przedawkowanie omeprazolu, przewód pokarmowy, stan splątania, substancja czynna, toksyczność ostra, układ nerwowy, zaburzenie świadomości, zawroty głowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Fulvestrant SUN 250 mg/5 ml
Fulwestrant, substancja czynna produktu Fulvestrant SUN, wykazuje niewielką toksyczność ostrą oraz dobrą tolerancję w badaniach przedklinicznych na zwierzętach przy wielokrotnym podawaniu domięśniowym. Obserwowano miejscowe reakcje zapalne w miejscu wstrzyknięcia, głównie związane z rozpuszczalnikiem, a także efekty antyestrogenowe, szczególnie w żeńskim układzie rozrodczym. U psów po 12-miesięcznym podawaniu odnotowano zapalenie tętnic, a w badaniach sercowo-naczyniowych przy ekspozycji ponad 15-krotnie wyższej niż terapeutyczna u ludzi stwierdzono niewielkie zmiany w EKG i zahamowanie zatokowe, co prawdopodobnie nie ma istotnego znaczenia klinicznego. Fulwestrant nie wykazuje działania genotoksycznego, jednak wpływa na reprodukcję i rozwój zarodkowo-płodowy, powodując u szczurów i królików zmniejszoną płodność, poronienia, dystocję oraz zwiększoną liczbę wad rozwojowych przy dawkach zbliżonych do terapeutycznych.
badania toksykologiczne, badanie rakotwórczości, dystocja, działanie antyestrogenowe, ekspozycja terapeutyczna, ekspozycja układowa, fulwestrant, genotoksyczność, gonadotropiny, nowotwór sznura płciowego, nowotwór z komórek Leydiga, obumieranie zarodków, patologiczne zgięcie śródstopia, poronienie, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, przeżycie zarodków, reakcje miejscowe, roztwór do wstrzykiwań, rozwój zarodkowo-płodowy, toksyczność ostra, układ sercowo-naczyniowy, uniesienie odcinka ST, zaawansowany rak piersi, zahamowanie zatokowe, zapalenie mięśni, zapalenie tętnic, ziarniniak, ziarniszczak, zmniejszenie płodności - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ramipril Krka 5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa ramiprylu wykazały niski profil toksyczności ostrej po podaniu doustnym u gryzoni i psów. W badaniach przewlekłych na szczurach, psach i małpach zaobserwowano zmiany farmakodynamiczne, takie jak zaburzenia równowagi elektrolitowej, zmiany hematologiczne oraz powiększenie aparatu przykłębuszkowego przy dawkach wysokich (250 mg/kg/dobę). Dobrze tolerowane dawki wynosiły odpowiednio: 2,0 mg/kg/dobę u szczurów, 2,5 mg/kg/dobę u psów oraz 8,0 mg/kg/dobę u małp. Badania toksyczności reprodukcyjnej nie wykazały działania teratogennego ani negatywnego wpływu na płodność, jednak dawki ≥50 mg/kg u ciężarnych szczurów powodowały nieodwracalne uszkodzenia nerek potomstwa, manifestujące się poszerzeniem miedniczek nerkowych.
- Leksykon leków
Przedawkowanie – Dorin 0,03 mg + 2 mg
Przedawkowanie doustnych środków antykoncepcyjnych zawierających 0,03 mg etynyloestradiolu i 2 mg dienogestu, takich jak Dorin, cechuje się niskim potencjałem toksyczności ostrej. Objawy przedawkowania są zazwyczaj przejściowe i obejmują nudności, wymioty oraz krwawienie z odstawienia, które może wystąpić nawet u dziewcząt przed menarche. Pomimo niskiego ryzyka poważnych powikłań, każdy przypadek wymaga oceny klinicznej i monitorowania, zwłaszcza w sytuacjach przypadkowego spożycia przez dzieci lub znacznego przekroczenia dawki przez dorosłych.
- Leksykon substancji czynnych
Wyciąg z owoców głogu – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Wyciąg z owoców głogu (Crataegi fructus extractum fluidum), będący główną substancją czynną preparatu Doppelherz Energovital Tonik K, wykazuje niski profil toksyczności w badaniach przedklinicznych. Ekstrakty wodno-etanolowe z kwiatostanów głogu nie wywoływały efektów letalnych ani toksycznych przy dawkach do 3 g/kg masy ciała. Parametr LD50 po podaniu śródskórnym wynosił 1170 mg/kg u myszy oraz 750 mg/kg u szczurów, co wskazuje na niską toksyczność ostrą. Badania przewlekłej toksyczności nie wykazały istotnych efektów toksycznych przy dawkach terapeutycznych, a testy mutagenności i teratogenności potwierdziły brak negatywnego wpływu na materiał genetyczny oraz rozwój płodu.
Aspergillus nidulans, dawka letalna, działanie poronne, działanie przeciwmutagenne, efekt genotoksyczny, efekt letalny, efekt mutagenny, efekt teratogenny, ekstrakt z owoców głogu, genotoksyczność, kancerogenność, korzeń kozłka lekarskiego, olejek eteryczny, Salmonella typhimurium, test Amesa, test segregacji somatycznej, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, wyciąg z korzenia kozłka, wyciąg z liści melisy, wyciąg z liści rozmarynu, wyciąg z owoców głogu - Leksykon substancji czynnych
Chlorek etylu – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania toksykologiczne chlorku etylu (Ethylis chloridum) wykazały, że inhalacyjne LC50 u szczurów wynosi 160000 mg/m³ przy 2-godzinnym narażeniu, co wskazuje na relatywnie niską toksyczność ostrą drogą inhalacyjną. Niemniej jednak, istnieją istotne luki w danych, zwłaszcza brak informacji dotyczących LD50 po podaniu doustnym i dermalnym u standardowych modeli zwierzęcych. Produkt leczniczy Aethylum Chloratum Filofarm, zawierający 70,0 g chlorku etylu w formie aerozolu, nie był poddany dedykowanym badaniom przedklinicznym bezpieczeństwa, a dostępne dane niekliniczne zostały w pełni uwzględnione w Charakterystyce Produktu Leczniczego (ChPL).
- Leksykon substancji czynnych
Noniwamid – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Noniwamid (Nonivamidum) jest składnikiem aktywnym o działaniu miejscowo drażniącym, stosowanym w preparatach przeciwbólowych i rozgrzewających, takich jak Capsigel N i Neo-Capsiderm, gdzie występuje w stężeniu 0,05 g na 100 g produktu (0,05%). Pomimo braku pełnych badań przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa tych preparatów, ich stosowanie opiera się na długotrwałym doświadczeniu klinicznym oraz danych postmarketingowych. Preparaty te zawierają również inne substancje aktywne, takie jak kwas salicylowy (1,9 g w Capsigel N), kamfora (5,0 g w Capsigel N, 5,3 g w Neo-Capsiderm), olejek terpentynowy (5,0 g w Capsigel N, 9,7 g w Neo-Capsiderm) oraz olejek eukaliptusowy (2,0 g w Capsigel N, 2,5 g w Neo-Capsiderm), które mogą wpływać na profil bezpieczeństwa całego preparatu.
badanie przedkliniczne, działanie miejscowo drażniące, działanie niepożądane, kamfora, kwas salicylowy, noniwamid, olejek eukaliptusowy, olejek terpentynowy, pharmacovigilance, potencjał genotoksyczny, potencjał kancerogenny, preparat przeciwbólowy, substancja czynna, test przedkliniczny, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, związek kapsaicynoidowy - Leksykon substancji czynnych
Kwiat pierwiosnka z kielichem – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Kwiat pierwiosnka z kielichem (Primula veris L. i/lub Primula elatior (L.) Hill.) jest składnikiem złożonych preparatów ziołowych, takich jak Sinupret, i wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa potwierdzony w licznych badaniach przedklinicznych. Badania farmakologiczne nie wykazały istotnych zagrożeń dla bezpieczeństwa stosowania u ludzi, a testy toksyczności ostrej nie potwierdziły bezpośrednich efektów toksycznych. Ponadto, badania toksyczności po podaniu wielokrotnym wskazują na dobrą tolerancję substancji przy długotrwałym stosowaniu. Brak jest również dowodów na genotoksyczność, co eliminuje ryzyko uszkodzeń materiału genetycznego, a badania reprodukcyjne nie wykazały negatywnego wpływu na funkcje rozrodcze ani rozwój płodu.
badanie farmakologiczne, badanie toksykologiczne, działanie rakotwórcze, funkcja rozrodcza, genotoksyczność, korzeń goryczki, kwiat bzu czarnego, kwiat pierwiosnka z kielichem, Primula elatior, Primula veris, rakotwórczość, rozwój płodu, rozwój potomstwa, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie materiału genetycznego, wyciąg złożony, ziele szczawiu, ziele werbeny - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Streptomycinum TZF 1 g
Dostępne dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania siarczanu streptomycyny, zwłaszcza w produkcie leczniczym Streptomycinum TZF w dawce 1 g, są niewystarczające. Brak jest długoterminowych badań na modelach zwierzęcych oceniających potencjalne działanie kancerogenne, mutagenne, toksyczność przewlekłą, toksyczność reprodukcyjną i rozwojową oraz genotoksyczność. Ponadto, dokumentacja produktu nie zawiera szczegółowych wyników badań dotyczących toksyczności ostrej, toksyczności po podaniu wielokrotnym, potencjału rakotwórczego, genotoksyczności, mutagenności, wpływu na rozrodczość i rozwój potomstwa oraz farmakologii bezpieczeństwa, w tym ototoksyczności i nefrotoksyczności.
antybiotyk aminoglikozydowy, działanie kancerogenne, działanie mutagenne, genotoksyczność, nefrotoksyczność, ototoksyczność, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, siarczan streptomycyny, streptomycyna, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność rozwojowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Visine Comfort 0,5 mg/ml
Dane przedkliniczne dotyczące chlorowodorku tetryzoliny, substancji czynnej preparatu Visine Comfort (0,5 mg/ml), wskazują na dobrą tolerancję miejscową i niską toksyczność ogólnoustrojową. W badaniach toksyczności miejscowej na królikach stosowanie roztworów o stężeniach 0,25% i 0,50% (2,5 mg/ml i 5,0 mg/ml) dwa razy dziennie przez 5 dni nie wywołało podrażnienia oka. W badaniach toksyczności ostrej określono LD50 po podaniu doustnym na poziomie 420 mg/kg dla myszy oraz 785 mg/kg dla szczurów, co świadczy o relatywnie niskiej toksyczności przy przypadkowym spożyciu.
Badania toksyczności przewlekłej wykazały brak działań toksycznych u szczurów przy dawkach 10-30 mg/kg przez kilka tygodni, natomiast u małp rezus obserwowano sedację i hipnozę po dożylnym podaniu 5-10 mg/kg przez 120 dni oraz doustnym podaniu 5-50 mg/kg przez 32 tygodnie. Dawki te były wielokrotnie wyższe niż stosowane terapeutycznie w kroplach do oczu Visine Comfort (0,5 mg/ml, co odpowiada 21 µg na kroplę). Brak jest danych dotyczących potencjalnej genotoksyczności, rakotwórczości oraz wpływu na rozrodczość. Podsumowując, chlorowodorek tetryzoliny wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa przy miejscowym stosowaniu w dawkach terapeutycznych.
działanie genotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie toksyczne, krople do oczu, LD50, podrażnienie oka, profil bezpieczeństwa, substancja czynna, tetryzolina chlorowodorek, toksyczność miejscowa, toksyczność ogólnoustrojowa, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczny wpływ, Visine Comfort - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Sumilar Duo 10 mg + 10 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne leku Sumilar Duo, zawierającego ramipryl i amlodypinę, wykazały, że ramipryl podawany doustnie w dawkach dobrze tolerowanych (2 mg/kg mc./dobę u szczurów, 2,5 mg/kg mc./dobę u psów oraz 8 mg/kg mc./dobę u małp) nie wywołuje szkodliwych efektów. Jednak wysokie dawki ramiprylu (250 mg/kg mc./dobę) prowadziły do powiększenia aparatu przykłębuszkowego u psów i małp, co wskazuje na farmakodynamiczny wpływ na struktury nerkowe. U młodych szczurów pojedyncza dawka ramiprylu może powodować nieodwracalne uszkodzenia nerek, co ma istotne implikacje dla bezpieczeństwa stosowania u dzieci. Badania reprodukcyjne nie wykazały teratogenności ani zaburzeń płodności, choć wysokie dawki (≥50 mg/kg mc./dobę) podawane samicom szczurów w ciąży i laktacji powodowały trwałe uszkodzenia nerek potomstwa. Ramipryl nie wykazał potencjału mutagennego w różnych testach genotoksyczności.
amlodypina, aparat przykłębuszkowy, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, FSH, genotoksyczność, gęstość nasienia, hormon folikulotropowy, komórki Sertoliego, masa ciała, nieodwracalne uszkodzenie nerek, opóźnienie porodu, płodność, poszerzenie miedniczek nerkowych, przeżywalność młodych, ramipryl, spermatydy, testosteron, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, uszkodzenie nerek, właściwość teratogenna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Fragmin 12 500 j.m. a.Xa/0,5 ml
Badania przedkliniczne dalteparyny sodowej, substancji czynnej preparatu Fragmin, wykazały korzystny profil bezpieczeństwa w porównaniu do niefrakcjonowanej heparyny. Ostry toksyczny wpływ dalteparyny był znacząco słabszy, a najczęstszym objawem niepożądanym przy podskórnym podawaniu dużych dawek było krwawienie w miejscu wstrzyknięcia, którego częstość i nasilenie były ściśle zależne od dawki. Nie zaobserwowano kumulacji efektu krwotocznego podczas terapii długoterminowej. Antykoagulacyjny wpływ leku potwierdzono poprzez standardowe testy laboratoryjne, takie jak czas częściowej tromboplastyny po aktywacji (APTT) oraz aktywność anty-Xa, które wykazały przewidywalną i dawkozależną zmianę parametrów krzepnięcia.
aktywność anty-Xa, czas częściowej tromboplastyny po aktywacji, dalteparyna sodowa, działanie niepożądane, działanie teratogenne, efekt antykoagulacyjny, gęstość kości, heparyna, heparyna niefrakcjonowana, krwawienie w miejscu wstrzyknięcia, lek przeciwzakrzepowy, mutacja genu, osteopenia, parametr koagulologiczny, parametr krzepnięcia, potencjał mutagenny, powikłanie krwotoczne, rozwój płodu, stosowanie leku w ciąży, terapia długoterminowa, terapia przeciwzakrzepowa, toksyczność ostra, wpływ na płodność, wpływ na reprodukcję - Leksykon substancji czynnych
Lit – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa węglanu litu (Lithium Carbonicum GSK) wykazały, że toksyczność ostrej ekspozycji jest obserwowana jedynie przy dawkach znacznie przekraczających maksymalne dawki terapeutyczne stosowane u ludzi. Wartość LD50 dla myszy po dootrzewnowym podaniu chlorku litu wynosi 17 mmol/kg masy ciała, a śmiertelność wzrasta u zwierząt na diecie z obniżoną zawartością sodu, co podkreśla kluczową rolę homeostazy sodowej w toksyczności litu. Przewlekłe podawanie dawki 12,5 mmol/kg masy ciała przez 21 dni również prowadziło do śmierci myszy, z nasileniem efektu przy niedoborze sodu. Badania teratogenności wskazały na liczne zaburzenia rozwojowe płodów, takie jak zmniejszona liczebność miotu, niższa masa ciała noworodków, resorpcje płodu, zniekształcenia żeber, zaburzenia kostnienia czaszki oraz rozszczep podniebienia.
badanie teratogenne, chlorek litu, cytrynian litu, dawka śmiertelna, działanie genotoksyczne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, działanie toksyczne, gospodarka sodowa, homeostaza sodowa, karcynogeneza, LD50, Lithium Carbonicum, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, resorpcja płodu, rozszczep podniebienia, toksyczność litu, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, uszkodzenie chromosomu, węglan litu, zaburzenie kostnienia czaszki, zaburzenie rozwojowe, zniekształcenie żebra - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Lipomal 97 mg/5 ml
Produkt leczniczy Lipomal zawiera 97,089 mg wyciągu suchego z kwiatostanu lipy (Tilia cordata Miller, Tilia platyphyllos Scop., Tilia vulgaris Heyne lub ich mieszaniny) w 5 ml syropu, z wyciągiem 6-7:1, w którym 85% stanowi wyciąg natywny, a rozpuszczalnikiem ekstrakcyjnym jest etanol 40% V/V. W dokumentacji produktu brak jest kompleksowych badań przedklinicznych oceniających bezpieczeństwo stosowania, w tym badań toksyczności ostrej i przewlekłej, genotoksyczności, kancerogenezy, toksycznego wpływu na reprodukcję oraz farmakologicznych badań bezpieczeństwa. Brak tych danych stanowi istotne ograniczenie w ocenie ryzyka stosowania preparatu, zwłaszcza w kontekście substancji pomocniczych obecnych w syropie, takich jak sacharoza (4033,67 mg/5 ml), benzoesan sodu (10,44 mg/5 ml), glikol propylenowy (9,708 mg/5 ml) oraz glukoza jako składnik maltodekstryny.
Pomimo braku specyficznych danych przedklinicznych, Lipomal opiera się na tradycyjnym zastosowaniu wyciągu z kwiatostanu lipy w fitoterapii, co powinno być uwzględnione przy podejmowaniu decyzji terapeutycznych. Lekarz powinien dokonać indywidualnej oceny stosunku korzyści do ryzyka, biorąc pod uwagę zarówno brak formalnych badań bezpieczeństwa, jak i potencjalne działania niepożądane wynikające z obecności substancji pomocniczych. Zaleca się ostrożność w przepisywaniu preparatu, szczególnie u pacjentów z przeciwwskazaniami do składników pomocniczych lub wrażliwością na etanol, oraz monitorowanie ewentualnych działań niepożądanych podczas terapii.
badanie przedkliniczne, benzoesan sodu, farmakologiczne badanie bezpieczeństwa, fitoterapia, genotoksyczność, glikol propylenowy, kancerogeneza, rozpuszczalnik ekstrakcyjny, sacharoza, substancja pomocnicza, Tilia cordata, Tilia platyphyllos, Tilia vulgaris, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczny wpływ na reprodukcję, wyciąg natywny, wyciąg roślinny, wyciąg suchy, wyciąg z kwiatostanu lipy