toksyczność ostra
Toksyczność ostra to zespół objawów patologicznych występujących w krótkim czasie po jednorazowym podaniu lub krótkotrwałej ekspozycji na substancję toksyczną. W ocenie toksyczności ostrej kluczowe znaczenie ma parametr LD50, czyli dawka śmiertelna średnia, powodująca śmierć 50% badanych organizmów.
Substancje o toksyczności ostrej mogą powodować uszkodzenia wielonarządowe, w tym wątroby, nerek, serca, płuc czy układu nerwowego. Objawy kliniczne toksyczności ostrej rozwijają się zazwyczaj w ciągu minut do godzin i mogą obejmować zaburzenia oddychania, arytmie, zaburzenia świadomości, drgawki, wymioty, biegunkę oraz niewydolność narządową.
Diagnostyka toksyczności ostrej obejmuje badania laboratoryjne (toksykologiczne, biochemiczne, gazometryczne), obrazowe oraz ocenę stanu klinicznego pacjenta. Leczenie polega na zabezpieczeniu funkcji życiowych, eliminacji toksyny z organizmu (płukanie żołądka, podanie węgla aktywowanego, dializa) oraz zastosowaniu odpowiednich antidotów, jeśli są dostępne.
W praktyce klinicznej ocena toksyczności ostrej ma kluczowe znaczenie w leczeniu zatruć, a także w farmakologii podczas badań przedklinicznych nowych leków. W Unii Europejskiej substancje chemiczne klasyfikowane są według rozporządzenia CLP na cztery kategorie toksyczności ostrej, co ma istotne znaczenie dla bezpieczeństwa ich stosowania w medycynie i innych dziedzinach.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Levothyroxine Accord 137 mcg
Lewotyroksyna, substancja czynna preparatu Levothyroxine Accord, wykazuje bardzo niski profil toksyczności ostrej w badaniach przedklinicznych na modelach zwierzęcych, co wskazuje na minimalne ryzyko działań toksycznych po jednorazowym podaniu. Badania toksyczności przewlekłej przeprowadzone na szczurach i psach ujawniły, że długotrwałe podawanie wysokich dawek lewotyroksyny może prowadzić do hepatopatii, zwiększonej częstości pierwotnego zespołu nerczycowego oraz zmian masy narządów wewnętrznych. Warto podkreślić, że te efekty obserwowano jedynie przy dawkach znacznie przekraczających stosowane terapeutycznie u ludzi, co ogranicza ich znaczenie kliniczne.
- Leksykon substancji czynnych
Siarczan chondroityny – Przedawkowanie
Siarczan chondroityny, stosowany w leczeniu chorób zwyrodnieniowych stawów, często podawany jest w preparatach złożonych z glukozaminą, np. w produkcie Chronada (200 mg siarczanu chondroityny i 250 mg chlorowodorku glukozaminy). Dotychczas nie odnotowano przypadków przedawkowania samego siarczanu chondroityny, natomiast przedawkowanie glukozaminy jest udokumentowane i wiąże się z objawami takimi jak ból głowy (obserwowany u 20% pacjentów po dożylnym podaniu 30 g glukozaminy), zawroty głowy, dezorientacja, bóle stawowe, nudności, wymioty oraz biegunka. Przykładowo, u 12-letniej pacjentki po doustnym przyjęciu 28 g chlorowodorku glukozaminy wystąpiły bóle stawowe, wymioty i dezorientacja, z pełnym powrotem do zdrowia.
biegunka, ból głowy, ból stawowy, chlorowodorek glukozaminy, choroba zwyrodnieniowa stawów, dezorientacja, glukozamina, nudności, objawy niepożądane, objawy zatrucia, postępowanie medyczne, przedawkowanie glukozaminy, siarczan chondroityny, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, wymioty, zawroty głowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Acerin (195 mg + 98 mg)/g
Produkt leczniczy ACERIN w postaci płynu na skórę zawiera kwas salicylowy w stężeniu 195 mg/g oraz kwas mlekowy w stężeniu 98 mg/g. Nie są dostępne szczegółowe dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania tego preparatu, w tym brak informacji o toksyczności ostrej i przewlekłej, genotoksyczności, potencjale rakotwórczym oraz wpływie na reprodukcję. Pomimo braku dedykowanych badań przedklinicznych dla tej konkretnej kombinacji i stężeń substancji czynnych, kwas salicylowy i kwas mlekowy są od dawna stosowane w dermatologii, co stanowi podstawę do oceny ich bezpieczeństwa.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – CoAramlessa 10 mg + 2,5 mg + 10 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa produktu leczniczego CoAramless, zawierającego peryndopryl z argininą, indapamid oraz amlodypinę, wykazały, że peryndopryl powoduje odwracalne uszkodzenia nerek u szczurów i małp, nie wykazując działania mutagennego, embriotoksycznego ani teratogennego. Indapamid w dawkach od 40 do 8000-krotnie wyższych niż terapeutyczne nasila działanie moczopędne, nie wykazując jednocześnie działania mutagennego, rakotwórczego ani teratogennego. Kombinacja peryndoprylu i indapamidu wykazuje nieznacznie większą toksyczność, ze szczególnym nasileniem objawów żołądkowo-jelitowych u psów oraz toksyczności u matek szczurów, jednak przy dawkach znacznie przekraczających stosowane klinicznie. Amlodypina nie wykazuje istotnej toksyczności przewlekłej, jednak w dawkach około 50-krotnie wyższych od maksymalnej zalecanej (10 mg/dobę) powoduje opóźnienie i wydłużenie porodu oraz zmniejszoną przeżywalność potomstwa, bez wpływu na płodność przy dawkach do 10 mg/kg/dobę.
amlodypina, badanie genotoksyczności, badanie karcynogenności, badanie mutagenności, badanie przedkliniczne, bezylan amlodypiny, dawka terapeutyczna, działanie embriotoksyczne, działanie moczopędne, działanie mutagenne, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, gęstość nasienia, hormon folikulotropowy, indapamid, inhibitor enzymu konwertującego angiotensynę, komórka Sertoliego, objawy żołądkowo-jelitowe, peryndopryl z argininą, rozkurcz naczyń, testosteron, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Mononit 10 10 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa izosorbidu monoazotanu wykazały niską toksyczność ostrą z LD50 doustną na poziomie 2000-2500 mg/kg masy ciała u myszy i szczurów. Toksyczność przewlekła ujawniała się przy dawkach 90 mg/kg u psów (52 tygodnie) oraz 405 mg/kg u szczurów (78 tygodni), co wskazuje na szeroki indeks terapeutyczny w stosunku do dawek klinicznych. Badania reprodukcyjne i teratogenności na szczurach i królikach nie wykazały działania teratogennego nawet przy wysokich dawkach, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania u kobiet w wieku rozrodczym. Ponadto, testy mutagenności in vitro i in vivo nie wykazały potencjału mutagennego, minimalizując ryzyko genotoksyczności u pacjentów. Długoterminowe badania rakotwórczości prowadzone na szczurach przez 125 tygodni u samców i 138 tygodni u samic nie wykazały działania rakotwórczego izosorbidu monoazotanu. Wyniki te, wraz z brakiem mutagenności i teratogenności, potwierdzają korzystny profil bezpieczeństwa leku. W świetle tych danych ryzyko wystąpienia działań niepożądanych związanych z toksycznością, mutagennością czy karcinogennością u ludzi jest minimalne, co uzasadnia bezpieczne stosowanie Mononitu w praktyce klinicznej.
badanie in vitro, badanie in vivo, dawka śmiertelna LD50, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, indeks terapeutyczny, izosorbid monoazotan, okres perinatalny, okres postnatalny, organogeneza, potencjał mutagenny, reakcja toksyczna, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność przewlekła, wada rozwojowa, wpływ na rozród - Leksykon substancji czynnych
Glukonian wapnia – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Glukonian wapnia, będący składnikiem preparatu Calcium Gluconicum Farmapol, dostarcza 45 mg jonów wapnia w dawce 500 mg glukonianu wapnia na tabletkę. Mimo braku szczegółowych badań przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa, substancja ta posiada status farmakopealny, co potwierdza jej jakość, czystość i identyfikację zgodnie z oficjalnymi normami. Glukonian wapnia jest szeroko stosowany w terapii uzupełniającej niedobory wapnia, a jego bezpieczeństwo opiera się na wieloletnim doświadczeniu klinicznym oraz danych z praktyki medycznej.
dawka terapeutyczna, genotoksyczność, glukonian wapnia, homeostaza organizmu, jon wapnia, niedobór wapnia, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, standard farmakopealny, substancja farmakopealna, suplement wapnia, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, wpływ na rozrodczość, związek fizjologiczny - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Nonpres Duo 50 mg + 40 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa leku Eplexemid, zawierającego eplerenon i furosemid, wykazały brak istotnych zagrożeń dla człowieka. Eplerenon w badaniach toksyczności wielokrotnych dawek powodował zanik gruczołu krokowego u szczurów i psów przy ekspozycji nieznacznie przekraczającej kliniczne poziomy, jednak bez wpływu na funkcje narządu. Furosemid charakteryzuje się niską toksycznością ostrą, natomiast przewlekłe podawanie wiązało się ze zmianami w nerkach (zwłóknienie i zwapnienie), zgodnymi z jego mechanizmem działania. Oba składniki nie wykazały potencjału genotoksycznego ani rakotwórczego, co jest kluczowe dla bezpieczeństwa długotrwałej terapii.
badania toksyczności, działanie rakotwórcze, eplerenon i furosemid, hipokaliemia, kłębuszki nerkowe, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, układ kielichowo-miedniczkowy, wodonercze, zaburzenia kostnienia, zanik gruczołu krokowego, zwapnienie nerek, zwłóknienie tkanki nerkowej - Leksykon substancji czynnych
Ganireliks – Przedawkowanie
Ganireliks jest syntetycznym dekapeptydem, silnym antagonistą hormonu uwalniającego gonadotropinę (GnRH), o masie cząsteczkowej około 1570,4. Przedawkowanie u ludzi może skutkować przedłużonym działaniem farmakologicznym leku, co obserwuje się po podaniu preparatów takich jak Fyremadel czy Ovamex. Dane kliniczne wskazują na stosunkowo szeroki margines bezpieczeństwa, gdyż podskórne dawki do 12 mg nie wywołały istotnych układowych działań niepożądanych. Jednakże, w modelach zwierzęcych (szczury, małpy) dawki dożylne powyżej 1 mg/kg i 3 mg/kg odpowiednio, powodowały zaburzenia hemodynamiczne, takie jak hipotensja i bradykardia, co wymaga uwagi w kontekście monitorowania pacjentów po przedawkowaniu.
antagonista GnRH, badanie kliniczne, bradykardia, ciśnienie tętnicze krwi, dawka terapeutyczna, działanie farmakologiczne, działanie niepożądane, efekt farmakologiczny, ganireliks, hipotensja, hormon uwalniający gonadotropinę, margines bezpieczeństwa terapeutyczny, monitorowanie czynności serca, ostra toksyczność, parametry życiowe, przedłużone działanie leku, syntetyczny dekapeptyd, terapia objawowa, toksyczność ostra, zaburzenia hemodynamiczne - Leksykon leków
Przedawkowanie – Inegy 10 mg + 80 mg
Przedawkowanie leku INEGY, zawierającego ezetymib i symwastatynę, wykazuje stosunkowo niski potencjał toksyczności ostrej, co potwierdzają badania przedkliniczne i kliniczne. W modelach zwierzęcych (myszy, szczury) podanie dawek 1000 mg/kg obu substancji nie wywołało objawów toksyczności, a LD₅₀ dla ezetymibu i symwastatyny wynosiło ≥1000 mg/kg. U zdrowych ochotników ezetymib w dawce do 50 mg/dobę przez 14 dni oraz u pacjentów z hipercholesterolemią dawka 40 mg/dobę przez 56 dni nie powodowały istotnych działań niepożądanych. Symwastatyna wykazuje niską toksyczność ostrą, a udokumentowane przypadki przedawkowania do 3,6 g (45-krotność maksymalnej dawki terapeutycznej 80 mg) zakończyły się pełnym powrotem do zdrowia bez trwałych następstw.
badanie przedkliniczne, dawka śmiertelna LD50, dawka terapeutyczna, działanie niepożądane, ezetymib i symwastatyna, hipercholesterolemia pierwotna, INEGY, leczenie objawowe, leczenie wspierające, odtrutka, ostra toksyczność, podanie doustne, preparat złożony, produkt leczniczy, profil bezpieczeństwa leku, stan kliniczny pacjenta, toksyczność ostra - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Sedistress 200 mg
Przedkliniczna ocena bezpieczeństwa leku Sedistress, zawierającego wyciąg z ziela męczennicy (Passiflora incarnata L.), wykazała niski profil toksyczności w modelach zwierzęcych. Badania toksyczności ostrej oraz wielokrotnych dawek podawanych doustnie gryzoniom nie ujawniły istotnych efektów toksycznych, co sugeruje szeroki margines bezpieczeństwa przy stosowaniu terapeutycznym u ludzi. Test Amesa przeprowadzony na wyciągu wodno-alkoholowym z kwiatów męczennicy, identycznym z tym w produkcie, nie wykazał aktywności mutagennej, potwierdzając brak potencjału genotoksycznego. Brak jest jednak szczegółowych badań dotyczących działania rakotwórczego, co jest typowym ograniczeniem dla leków roślinnych, choć dotychczasowe dane i tradycyjne zastosowanie nie wskazują na takie ryzyko.
aktywność mutagenna, badanie genotoksyczne, badanie toksykologiczne, bilans korzyści i ryzyka, ciąża, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, funkcja reprodukcyjna, karmienie piersią, kobieta w ciąży, laktacja, mutacja genetyczna, Passiflora incarnata, profil bezpieczeństwa, Sedistress, test Amesa, test toksyczności ostrej, toksyczność ostra, wyciąg wodno-alkoholowy, wyciąg z ziela męczennicy, zachowanie kopulacyjne - Leksykon substancji czynnych
Eksemestan – Przedawkowanie
Eksemestan, stosowany w terapii raka piersi w dawce standardowej 25 mg, wykazuje szeroki margines bezpieczeństwa, co potwierdzają badania kliniczne. Zdrowe ochotniczki tolerowały pojedyncze dawki do 800 mg (32-krotność dawki terapeutycznej), a pacjentki po menopauzie z zaawansowanym rakiem piersi przyjmowały do 600 mg/dobę (24-krotność dawki terapeutycznej) bez poważnych działań niepożądanych. W badaniach toksykologicznych na zwierzętach dawki śmiertelne przekraczały odpowiednio 2000- i 4000-krotność dawki zalecanej u ludzi w przeliczeniu na mg/m² powierzchni ciała, co wskazuje na niski potencjał toksyczności ostrej eksemestanu. Nie zidentyfikowano specyficznych objawów zagrażających życiu w przypadku przedawkowania u ludzi.
badanie kliniczne, badanie toksykologiczne, ciśnienie tętnicze, dawka śmiertelna, dawka terapeutyczna, działanie niepożądane, eksemestan, konsultacja medyczna, leczenie objawowe, leczenie podtrzymujące, margines bezpieczeństwa, odtrutka, parametry życiowe, rak piersi, saturacja krwi, stan świadomości, tabletka drażowana, tabletka powlekana, toksyczność ostra, zaawansowany rak piersi - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Olanzapine +pharma 10 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa olanzapiny wykazały, że dawki śmiertelne u myszy i szczurów wynoszą odpowiednio około 210 mg/kg i 175 mg/kg masy ciała, a u psów i małp tolerowane dawki doustne sięgały do 100 mg/kg mc. Toksyczność ostra objawiała się typowymi efektami neuroleptycznymi, takimi jak sedacja, drżenia, drgawki, ślinotok oraz zahamowanie przyrostu masy ciała. W badaniach toksyczności wielokrotnej, trwających do 3 miesięcy u myszy i do roku u szczurów i psów, obserwowano hamowanie aktywności ośrodkowego układu nerwowego, objawy antycholinergiczne oraz zaburzenia hematologiczne, w tym odwracalną neutropenię, małopłytkowość i niedokrwistość u psów przy dawkach 8-10 mg/kg mc./dobę, przy czym ekspozycja (AUC) była 12-15-krotnie wyższa niż u ludzi przy dawce 12 mg. Nie stwierdzono cytotoksycznego wpływu na szpik kostny.
ataksja, cytopenia, drgawki kloniczne, działanie antycholinergiczne, działanie karcynogenne, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, jadłowstręt, leukocyt, małopłytkowość, neuroleptyk, neutropenia, niedokrwistość, olanzapina, ośrodkowy układ nerwowy, prolaktyna, prostracja, sedacja, szpik kostny, toksyczność hematologiczna, toksyczność ostra, toksyczność wielokrotna, zaburzenie świadomości - Leksykon leków
Przedawkowanie – Zafrilla 2 mg
Przedawkowanie dienogestu, substancji czynnej leku Zafrilla (2 mg/tabletka), nie wiąże się z istotnym ryzykiem ostrych działań niepożądanych, co potwierdzają badania toksyczności ostrej. Kliniczne obserwacje wskazują na dobrą tolerancję dawek znacznie przekraczających dawkę terapeutyczną, nawet do 20-30 mg/dobę (10-15-krotność standardowej dawki) przez okres ponad 24 tygodni. W przypadku przedawkowania nie istnieje swoiste antidotum, dlatego leczenie powinno być objawowe i dostosowane do stanu pacjenta. Warto również uwzględnić obecność 62,80 mg laktozy jednowodnej w każdej tabletce, co może powodować dolegliwości gastryczne u pacjentów z nietolerancją laktozy.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Stygmistanon 60 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa pirydostygminy bromku, stosowanej w dawce 60 mg w formie tabletek powlekanych, wykazały istotne efekty toksyczne przy dawkach toksycznych, w tym ostrą niewydolność oddechową u szczurów, spowodowaną uszkodzeniem synaps nerwowo-mięśniowych przepony, co potwierdza mechanizm działania leku jako inhibitora cholinesterazy. Długotrwałe podawanie doustne prowadziło do istotnego zahamowania aktywności cholinesterazy osoczowej oraz acetylocholinesterazy erytrocytów, wskazując na kumulacyjny wpływ na układy enzymatyczne. Badania genotoksyczności in vivo i in vitro nie wykazały klinicznie istotnego potencjału genotoksycznego, jednak brak jest danych dotyczących potencjału rakotwórczego, co stanowi ograniczenie w ocenie długoterminowego bezpieczeństwa stosowania leku.
acetylocholinesteraza erytrocytów, badanie in vitro, badanie in vivo, cholinesteraza osoczowa, dawka toksyczna, inhibitor cholinesterazy, opóźnione kostnienie, ostra niewydolność oddechowa, pirydostygmina bromek, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, resorpcja zarodka, rozwój perinatalny, rozwój postnatalny, rozwój zarodkowo-płodowy, tabletka powlekana, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Venescin 25 mg + 15 mg + 0,5 mg
Dane toksykologiczne dotyczące wyciągu z nasion kasztanowca (Aesculus hippocastanum L. semen), głównego składnika aktywnego leku Venescin, wykazały zróżnicowaną toksyczność ostrej dawki w zależności od gatunku zwierząt laboratoryjnych. Wartości LD50 przy podaniu doustnym wyniosły: 990 mg/kg m.c. u myszy, 2150 mg/kg u szczurów, 1530 mg/kg u królików oraz 130 mg/kg u psów, co wskazuje na największą wrażliwość psów i najwyższą tolerancję szczurów. W badaniach toksyczności podostrej, po dożylnym podaniu wyciągu szczurom przez ponad 8 tygodni, ustalono dawkę NOEL w zakresie 9-30 mg/kg m.c. Badania toksyczności przewlekłej wykazały, że długotrwałe podawanie dawki 80 mg/kg m.c. u psów przez 34 tygodnie powodowało podrażnienie żołądka, natomiast u szczurów dawka 400 mg/kg m.c. przez ten sam okres nie wywołała zmian toksycznych, co świadczy o dobrej tolerancji u tego gatunku.
Aesculus hippocastanum, badanie toksykologiczne, dawka NOEL, dawka śmiertelna LD50, eskulina, genotoksyczność, podrażnienie żołądka, potencjał rakotwórczy, rozwój płodu, rutozyd trójwodny, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła, wpływ na reprodukcję, wyciąg z nasion kasztanowca - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Medithyrox 100 mcg
Badania przedkliniczne lewotyroksyny sodowej, substancji czynnej Medithyrox, wykazały bardzo niski poziom toksyczności ostrej, co wskazuje na minimalne ryzyko poważnych działań niepożądanych po jednorazowym podaniu wysokich dawek. W badaniach toksyczności przewlekłej na szczurach i psach zaobserwowano różnice gatunkowe: u szczurów wysokie dawki powodowały objawy hepatopatii, zwiększoną częstość zespołu nerczycowego oraz zmiany masy narządów wewnętrznych, natomiast u psów nie stwierdzono istotnych działań niepożądanych, co sugeruje lepszą tolerancję leku u tego gatunku.
badanie przedkliniczne, dysfagia, hepatopatia, hormon tarczycy, lewotyroksyna sodowa, Medithyrox, narządy wewnętrzne, niewydolność wątroby, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał karcynogenny, potencjał mutagenny, proces nowotworowy, profil bezpieczeństwa leku, rozwój płodowy, teratogenność, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, uszkodzenie genomu, zespół nerczycowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Loperamide Grindeks 2 mg
Badania przedkliniczne loperamidu chlorowodorku wykazały korzystny profil bezpieczeństwa przy stosowaniu terapeutycznych dawek. W badaniach toksykologicznych, obejmujących toksyczność ostrą i przewlekłą, nie zaobserwowano istotnych efektów toksycznych. Testy in vitro i in vivo potwierdziły brak działania elektrofizjologicznego na serce w zakresie dawek terapeutycznych oraz do 47-krotnie wyższych dawek, co wskazuje na bezpieczeństwo kardiologiczne. Jednakże, przy bardzo wysokich stężeniach, mogących wystąpić przy przedawkowaniu, loperamid hamuje kanały jonowe hERG i sodowe, co może prowadzić do arytmii. Badania genotoksyczności i rakotwórczości nie wykazały mutagenności ani potencjału karcynogennego, potwierdzając bezpieczeństwo genetyczne i onkologiczne leku.
arytmia, badanie genotoksyczności, badanie in vitro, badanie in vivo, dawka terapeutyczna, działanie elektrofizjologiczne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, hamowanie przepływu jonów potasowych, jon sodowy, kanał hERG, karcynogeneza, loperamid chlorowodorek, potencjał mutagenny, potencjał nowotworowy, potencjał rakotwórczy, rozwój płodowy, rozwój zarodkowy, tlenek loperamidu chlorowodorku, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, wada wrodzona, zaburzenie rytmu serca - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Virumed 1000 mg
Inozyna pranobeks, substancja aktywna produktu Virumed, wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa potwierdzony szerokim zakresem badań toksykologicznych przeprowadzonych na różnych gatunkach zwierząt laboratoryjnych (myszy, szczury, psy, koty, małpy). Badania obejmowały toksyczność ostrą, podostrą i przewlekłą przy dawkach sięgających 1500 mg/kg mc./dobę, co stanowi 15-krotność maksymalnej dawki terapeutycznej u ludzi (100 mg/kg mc./dobę). Ustalona wartość LD50 była 50-krotnie wyższa od dawki terapeutycznej, wskazując na szeroki margines bezpieczeństwa. Długoterminowe badania nie wykazały właściwości karcynogennych, a testy mutagenności in vivo i in vitro (w tym na ludzkich limfocytach) potwierdziły brak działania mutagennego.
badanie in vitro, badanie toksykologiczne, dawka śmiertelna 50, embriotoksyczność, funkcja reprodukcyjna, indukcja nowotworu, inozyna pranobeks, limfocyt krwi obwodowej, mutagenność, niska toksyczność, potencjał teratogenny, teratogenność, test in vivo, toksyczność okołoporodowa, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła, uszkodzenie materiału genetycznego, Virumed, właściwość karcynogenna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Eloprine 250 mg/5 ml
Przedkliniczne badania toksykologiczne inozyny pranobeksu, substancji czynnej syropu Eloprine (250 mg/5 ml), wykazały bardzo niski poziom toksyczności. Badania ostrej, podostrej i przewlekłej toksyczności przeprowadzono na myszach, szczurach, psach, kotach i małpach, podając dawki do 1500 mg/kg mc./dobę, co stanowi 50-krotność maksymalnej dawki terapeutycznej u ludzi (100 mg/kg mc./dobę). Dawka LD50 była również 50-krotnie wyższa niż dawka terapeutyczna. Długoterminowe badania na gryzoniach nie wykazały działania rakotwórczego, a standardowe testy mutagenności in vivo i in vitro na myszach, szczurach oraz ludzkich limfocytach potwierdziły brak właściwości mutagennych inozyny pranobeksu.
4-acetamidobenzoesan 2-hydroksypropylodimetyloamoniowy, badanie in vitro, badanie in vivo, badanie przedkliniczne, badanie toksykologiczne, dawka LD50, dawka terapeutyczna, embriotoksyczność, inozyna pranobeks, kancerogeneza, limfocyt krwi obwodowej, podanie parenteralne, podanie pozajelitowe, teratogenność, test mutagenności, toksyczność okołoporodowa, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła, właściwości mutagenne, właściwości rakotwórcze - Leksykon substancji czynnych
Pankreatyna – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Pankreatyna, enzym trzustkowy pochodzenia wieprzowego, wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa w badaniach przedklinicznych, obejmujących toksyczność ostrą, podostrą i przewlekłą, bez istotnych oznak toksyczności. Badania na zwierzętach dotyczące preparatów takich jak Kreon 35 000, Kreon Travix Max, Pangrol 10 000 i 25 000 potwierdzają brak wchłaniania enzymów z przewodu pokarmowego po podaniu doustnym, co ogranicza ryzyko układowych działań toksycznych. Warto podkreślić, że brak wchłaniania systemowego stanowi kluczowy argument przemawiający za bezpieczeństwem stosowania pankreatyny w terapii enzymatycznej zaburzeń trawienia.
badanie genotoksyczności, badanie toksyczności, działanie genotoksyczne, działanie rakotwórcze, enzym trzustkowy, enzymy trzustkowe, karcynogenność, mutagenność, pankreatyna, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła, toksyczny wpływ na reprodukcję, trzustka wieprzowa, wchłanialność z przewodu pokarmowego, wchłanianie systemowe, wpływ na płodność, wpływ na reprodukcję, zaburzenie trawienia - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Cholitol –
Produkt leczniczy Cholitol jest płynem doustnym zawierającym kompozycję sześciu tinktur ziołowych: nalewkę z kurkumy (30 g/100 g), sok z mniszka lekarskiego (25 g/100 g), nalewkę z kozłka lekarskiego (15 g/100 g), nalewkę z mięty pieprzowej (12 g/100 g), nalewkę z karczocha (11 g/100 g) oraz nalewkę z pokrzyku wilczej jagody (7 g/100 g). Składniki te wykazują właściwości przeciwzapalne, cholagogiczne, żółciopędne, moczopędne, uspokajające, spazmolityczne, rozkurczowe i hepatoprotekcyjne. Preparat zawiera ponadto 58-63% (V/V) etanolu, co jest istotnym czynnikiem przy ocenie bezpieczeństwa farmakologicznego. Brak jest jednak szczegółowych danych przedklinicznych, takich jak badania toksykologiczne, farmakologiczne czy farmakokinetyczne, które są standardowo wymagane do kompleksowej oceny profilu bezpieczeństwa leku.
badanie toksykologiczne, działanie hepatoprotekcyjne, działanie moczopędne, działanie niepożądane, działanie przeciwzapalne, działanie rozkurczowe, działanie spazmolityczne, działanie uspokajające, działanie żółciopędne, karczoch, kozłek lekarski, mięta pieprzowa, mniszek lekarski, nalewka z karczocha, nalewka z kozłka lekarskiego, nalewka z kurkumy, nalewka z mięty pieprzowej, nalewka z pokrzyku wilczej jagody, pokrzyk wilcza jagoda, potencjał genotoksyczny, sok z mniszka lekarskiego, toksyczność ostra - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Cefazolin Dali Pharma 2 g
Dane przedkliniczne dotyczące cefazoliny wskazują na korzystny profil bezpieczeństwa tego antybiotyku cefalosporynowego. Badania toksykologiczne wykazały niską toksyczność ostrą, co sugeruje szeroki margines bezpieczeństwa przy stosowaniu terapeutycznym. Wielokrotne podawanie cefazoliny psom i szczurom przez okres od 1 do 6 miesięcy nie wykazało istotnych zmian w parametrach biochemicznych i hematologicznych, co potwierdza dobrą tolerancję leku przy długotrwałym stosowaniu. Wystąpiły jednak różnice międzygatunkowe w zakresie nefrotoksyczności – toksyczne działanie na nerki obserwowano u królików, natomiast nie u psów i szczurów, co może wynikać z różnic metabolicznych lub fizjologicznych.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Primovist 0,25 mmol/ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa produktu leczniczego Primovist (disodu gadoksetynian, 0,25 mmol/ml) wykazały brak istotnej toksyczności ostrej, genotoksyczności oraz nieprawidłowości farmakologicznych przy dawkach terapeutycznych. W badaniach kardiologicznych na psach przy dawkach do 0,5 mmol/kg (20-krotnie wyższych niż u ludzi) zaobserwowano przejściowe wydłużenie odstępu QT, co wiązano z blokadą kanału potasowego HERG przez Gd-EOB-DTPA. W badaniach reprodukcyjnych u królików dawka 2,0 mmol/kg (około 80-krotnie wyższa niż u ludzi) powodowała zwiększoną liczbę poronień. Wchłanianie gadoksetynianu do mleka u szczurów było minimalne (<0,5% dawki dożylnej), a wchłanianie doustne wynosiło 0,4%. Młode szczury wykazywały większą wrażliwość na preparat niż dorosłe, jednak nie stwierdzono różnic jakościowych w toksyczności.
badanie farmakologiczne, badanie toksykologiczne, dawka terapeutyczna, disodu gadoksetynian, działanie rakotwórcze, Gd-EOB-DTPA, kanał potasowy hERG, karmienie piersią, mięsień brodawkowy, odstęp QT, podanie domięśniowe, podanie dożylne, poronienie, poronienie po zagnieżdżeniu, potencjał czynnościowy, potencjał genotoksyczny, przenikanie do mleka, toksyczność ostra, wchłanianie doustne, wydłużenie odstępu QT - Leksykon substancji czynnych
Owocnia pomarańczy – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne dane dotyczące bezpieczeństwa stosowania owocni pomarańczy (Citrus aurantium L. ssp. aurantium) jako składnika preparatu leczniczego Melisana Klosterfrau Original są niewystarczające. Produkt zawiera 714 mg owocni pomarańczy oraz 65 mg olejków lotnych w 66,8% (V/V) etanolu, jednak dokumentacja nie obejmuje standardowych badań toksykologicznych, takich jak genotoksyczność, kancerogenność, toksyczność reprodukcyjna czy toksyczność po podaniu wielokrotnym. Ocena bezpieczeństwa opiera się głównie na danych historycznych i tradycyjnym zastosowaniu, bez szczegółowych danych przedklinicznych dotyczących tego składnika w kontekście preparatu.
badanie toksykologiczne, choroba nerek, choroba wątroby, Citrus aurantium, etanol, genotoksyczność, kancerogenność, medycyna tradycyjna, olejek eteryczny, olejek lotny, owocnia pomarańczy, potencjał kancerogenny, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, wpływ na reprodukcję - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Paracetamol Aristo 500 mg
Paracetamol w dawkach terapeutycznych cechuje się dobrym profilem bezpieczeństwa, nie wykazując działania toksycznego. Toksyczność pojawia się dopiero po bardzo dużych dawkach, prowadząc do centrilobularnej martwicy wątroby u zwierząt i ludzi. U psów i kotów obserwuje się methemoglobinemię oraz hemolizę oksydacyjną, które u ludzi występują bardzo rzadko. Badania na szczurach i myszach wykazały zmiany patologiczne w przewodzie pokarmowym, hematologiczne oraz zwyrodnieniowe w wątrobie i nerkach, w tym martwicę, wynikające z metabolizmu paracetamolu. Długotrwałe stosowanie (około 1 roku) dawek terapeutycznych może prowadzić do rzadkich przypadków odwracalnego, przewlekłego, agresywnego zapalenia wątroby, a objawy zatrucia mogą pojawić się już po 3 tygodniach stosowania dawek subtoksycznych. Z tego względu nie zaleca się długotrwałego stosowania ani podawania dużych dawek paracetamolu.
atrofia jąder, dawka terapeutyczna, działanie genotoksyczne, działanie hepatotoksyczne, guz nowotworowy, hemoliza oksydacyjna, martwica tkanki, martwica wątroby, methemoglobinemia, potencjał karcinogenny, przewlekłe zapalenie wątroby, spermatogeneza, toksyczność ostra, toksyczność paracetamolu, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zaburzenie hematologiczne - Leksykon substancji czynnych
Bromowodorek dekstrometorfanu – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Dane przedkliniczne dotyczące bromowodorku dekstrometorfanu są ograniczone i pochodzą głównie z badań na modelach zwierzęcych. W badaniach toksyczności ostrej u gryzoni zaobserwowano, że wysokie dawki substancji mogą indukować drgawki, co wskazuje na potencjalne ryzyko przy przedawkowaniu. W badaniach toksyczności reprodukcyjnej odnotowano spowolnienie tempa wzrostu u nowo narodzonych szczurów, których matki otrzymywały dekstrometorfan, co sugeruje możliwy wpływ na rozwój postnatalny. Potencjał mutagenny bromowodorku dekstrometorfanu nie został jednoznacznie oceniony – testy na bakteriach wykazały brak działania mutagennego, jednak brak jest kompleksowych badań genotoksycznych w innych modelach eksperymentalnych.
badanie genotoksyczności, bromowodorek dekstrometorfanu, drgawka, działanie mutagenne, działanie teratogenne, efekt genotoksyczny, hepatotoksyczność, paracetamol, potencjał mutagenny, przedawkowanie, pseudoefedryna, spowolnienie wzrostu, toksyczność ostra, toksyczność reprodukcyjna, zaburzenie spermatogenezy, zanik jądra - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Senalax Extra 17 mg sumy sennozydów/tabl.
Przedkliniczne badania toksykologiczne preparatu Senalax Extra, zawierającego 17 mg sumy sennozydów na tabletkę, wykazały niską toksyczność w testach ostrej, podostrej i przewlekłej ekspozycji. Nie stwierdzono działania embriotoksycznego, teratogennego ani negatywnego wpływu na płodność i reprodukcję u zwierząt. Ponadto, badania nie wykazały mutagennego ani karcinogennego potencjału sennozydów, co jest istotne w kontekście długotrwałego stosowania leku, zwłaszcza wobec doniesień o możliwym związku pochodnych antrachinonów z rakiem jelita grubego. Zaobserwione zmiany hiperplastyczne w błonie śluzowej przewodu pokarmowego oraz nabłonku kanalików nerkowych były odwracalne po zakończeniu ekspozycji, a brak uszkodzeń splotów nerwowych jelita grubego wskazuje na bezpieczeństwo stosowania zgodnie z zaleceniami.
błona śluzowa przewodu pokarmowego, działanie embriotoksyczne, działanie teratogenne, lek przeczyszczający, nabłonek kanalików nerkowych, pochodna antrachinowa, potencjał karcinogenny, potencjał mutagenny, rak jelita grubego, Senalax Extra, sennozyd, toksyczność ostra, zaparcie, zmiana hiperplastyczna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Glibenese GITS 10 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne glipizydu wykazały jego niską toksyczność ostrą, z wartością LD50 przekraczającą 4 g/kg masy ciała w modelach zwierzęcych, co wskazuje na szeroki margines bezpieczeństwa. Długoterminowe badania toksyczności przewlekłej na psach i szczurach nie ujawniły objawów toksyczności przy dawkach do 8 mg/kg masy ciała. Ponadto, badania kancerogenności przeprowadzone na szczurach i myszach przez 18-20 miesięcy, przy dawkach do 75-krotnie wyższych niż maksymalne dawki terapeutyczne u ludzi, nie wykazały działania rakotwórczego. Testy mutagenności, zarówno in vitro, jak i in vivo, potwierdziły brak potencjału genotoksycznego glipizydu.
badanie przedkliniczne, dawka śmiertelna, dawka terapeutyczna, działanie kancerogenne, działanie rakotwórcze, funkcja rozrodcza, glipizyd, LD50, margines bezpieczeństwa, potencjał genotoksyczny, potencjał kancerogenny, potencjał mutagenny, profil bezpieczeństwa, substancja aktywna, test mutagenności, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Provingo 40 mg/5 ml
Przedkliniczne badania indygotyny (Provingo 40 mg/5 ml, roztwór do wstrzykiwań) wykazały, że mediana śmiertelnej dawki pojedynczej (LD50) wynosi 93 mg/kg masy ciała przy dożylnym podaniu u szczurów oraz 405 mg/kg przy podaniu podskórnym u myszy. Długoterminowe badania na szczurach (podanie doustne) i myszach (podanie podskórne) nie wykazały potencjału rakotwórczego. W modelach teratogenności, przy dawkach do 250 mg/kg/dobę podawanych doustnie, nie stwierdzono efektów teratogennych u szczurów i królików. Należy jednak uwzględnić, że biodostępność po podaniu doustnym wynosi około 3%, co ogranicza możliwość ekstrapolacji tych wyników na dożylne stosowanie leku.
- Leksykon substancji czynnych
Azotan ekonazolu – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Azotan ekonazolu wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa potwierdzony szerokim zakresem badań przedklinicznych. Toksyczność ostra u gryzoni charakteryzuje się wysoką wartością LD50 powyżej 160-430 mg/kg mc., co wskazuje na niską toksyczność ostrej ekspozycji. Przy przewlekłym podawaniu dawek 50 mg/kg mc./dobę zaobserwowano minimalne uszkodzenia wątroby, które były odwracalne po zakończeniu terapii. Badania miejscowej toksyczności nie wykazały istotnych działań niepożądanych, z wyjątkiem nieznacznego podrażnienia oczu po bezpośrednim kontakcie z kremem. Brak klinicznie istotnej fototoksyczności, podrażnienia skóry oraz potencjału uczulającego potwierdza bezpieczeństwo stosowania miejscowego.
azotan ekonazolu, działanie teratogenne, fototoksyczność, Gyno-Pevaryl, kancerogenność, podrażnienie oczu, podrażnienie skóry, potencjał genotoksyczny, potencjał uczulający, profil bezpieczeństwa, toksyczność ekonazolu, toksyczność matczyna, toksyczność miejscowa, toksyczność ostra, toksyczność płodowa, toksyczność przewlekła, toksyczność wątrobowa, zaburzenia chromosomalne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Mepidont 2% z adrenaliną 1:100.000 (0,01 mg + 20 mg)/ml
Badania przedkliniczne produktu leczniczego MEPIDONT 2% z adrenaliną 1:100 000 wykazały działania niepożądane jedynie przy dawkach znacznie przekraczających maksymalną dawkę terapeutyczną stosowaną u ludzi, co sugeruje niskie ryzyko toksyczności w warunkach klinicznych. Wartości LD50 dla mepiwakainy różnią się w zależności od gatunku i drogi podania: u myszy podanie podskórne wynosi 32 mg/kg, dożylne 260 mg/kg; u świnek morskich odpowiednio 20 mg/kg i 94 mg/kg; u królików 22 mg/kg i 110 mg/kg. Dla mepiwakainy z adrenaliną u myszy LD50 wynosi 288 mg/kg (s.c.) oraz 20 mg/kg (i.v.), co wskazuje na odmienne profile toksyczności w zależności od drogi podania.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Linorion 2,5 mg
Przedkliniczne badania lenalidomidu wykazały istotne informacje dotyczące jego bezpieczeństwa, obejmujące toksyczność ostrą i przewlekłą, wpływ na rozwój zarodkowo-płodowy oraz potencjał mutagenny. W badaniach na małpach, podawanie lenalidomidu w dawkach 0,5-4 mg/kg/dobę wykazało teratogenność, manifestującą się wadami wrodzonymi takimi jak atrezja odbytu, liczne deformacje kończyn (m.in. oligodaktylia, polidaktylia, brak rotacji), a także zmiany w narządach wewnętrznych (np. niedorozwój pęcherzyka żółciowego, wady przepony). U królików, przy dawkach 3, 10 i 20 mg/kg/dobę, obserwowano brak płata środkowego płuc oraz przemieszczenie nerek, co wskazuje na działanie toksyczne na rozwijające się płody, zwłaszcza przy wyższych dawkach. Minimalne dawki letalne po podaniu doustnym u gryzoni przekraczały 2000 mg/kg/dobę, co świadczy o relatywnie niskiej toksyczności ostrej.
atrezja odbytu, atrofia grasicy, atrofia szpiku kostnego, atrofia układu chłonnego, działanie mutagenne, ekspozycja dobowa, komórkowość szpiku kostnego, krwinki, krwotok wielonarządowy, lenalidomid, limfocyt ludzki, mineralizacja miedniczki nerkowej, oligodaktylia, polidaktylia, potencjał karcynogenny, przemieszczenie nerki, stosunek komórek mieloidalnych do erytroidalnych, teratogenność, test mikrojądrowy, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność rozwojowa, wada rozwojowa przepony, wada wrodzona, zapalenie przewodu pokarmowego, zastawka przedsionkowo-komorowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Oramorph 2 mg/ml
Dane toksykologiczne przedkliniczne dotyczące morfiny siarczanu wskazują na wartość LD50 około 500 mg/kg masy ciała w różnych modelach zwierzęcych i drogach podania (doustna, dożylna, dootrzewnowa, podskórna, dokomorowa). Po wielokrotnym podaniu nie stwierdzono istotnych reakcji toksycznych, jednak przerwanie terapii wywołuje charakterystyczne objawy odstawienne, obejmujące reakcje autonomiczne, somatyczno-motoryczne oraz behawioralne. Morfina wykazuje potencjał genotoksyczny, powodując uszkodzenia chromosomalne w komórkach somatycznych i zarodkowych, co może przekładać się na ryzyko u ludzi. U samców szczurów zaobserwowano obniżoną płodność i uszkodzenia chromosomalne gamet, sugerujące negatywny wpływ na rozrodczość. Kompleksowe badania kancerogenności nie zostały przeprowadzone, jednak istnieją przesłanki wskazujące na możliwe działanie promujące wzrost guza.
efekt fetotoksyczny, LD50, morfiny siarczan, objawy odstawienne, organogeneza, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał kancerogenny, potencjał teratogenny, reakcje behawioralne, toksyczność ostra, toksyczność po wielokrotnym podaniu, uszkodzenie chromosomalne, uszkodzenie ośrodkowego układu nerwowego, wada rozwojowa, wzrost guza, zmniejszenie płodności - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Onko BCG 50 50 mg (nie mniej niż 150 mln i nie więcej niż 600 mln żywych prątków BCG)/ml
Produkt leczniczy Onko BCG 50, zawierający żywe, atenuowane prątki BCG podszczep brazylijski Moreau w dawce 50 mg (zawierający od 1,5 x 10⁸ do 6,0 x 10⁸ żywych prątków), przeszedł standardowe badania farmakologiczne i toksykologiczne. Ocena bezpieczeństwa wykazała brak istotnych niekorzystnych efektów na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy oraz ośrodkowy układ nerwowy. Badania toksykologiczne, obejmujące toksyczność ostrą i przewlekłą, nie wskazały na zagrożenia przy dawkach terapeutycznych oraz wyższych, symulujących przedawkowanie, co potwierdza akceptowalny profil bezpieczeństwa produktu w przewidywanych dawkach klinicznych.
Bacillus Calmette-Guérin, dawka terapeutyczna, funkcje rozrodcze, indukcja nowotworu, mutacja genetyczna, ośrodkowy układ nerwowy, płodność, podszczep Moreau, potencjał karcynogenny, potencjał mutagenny, prątki BCG, profil bezpieczeństwa, przebieg ciąży, przedawkowanie leku, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodka, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Octeangin 2,6 mg
Przeprowadzone badania przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania oktenidyny dichlorowodorku, substancji czynnej produktu Octeangin 2,6 mg, obejmowały szeroki zakres analiz toksykologicznych. W badaniach toksyczności ostrej nie stwierdzono istotnych zagrożeń przy jednorazowym podaniu dawek terapeutycznych. Również badania toksyczności po podaniu wielokrotnym nie wykazały ryzyka kumulacji toksyczności ani działań niepożądanych przy długotrwałym stosowaniu. Ocena wpływu na funkcje rozrodcze, rozwój płodu oraz proces reprodukcji nie wskazała na negatywne skutki, co jest istotne w kontekście bezpieczeństwa stosowania pastylek zawierających 2,6 mg oktenidyny dichlorowodorku.
dawka terapeutyczna, działanie rakotwórcze, efekt niepożądany, funkcja reprodukcyjna, genotoksyczność, karcynogenność, kumulacja toksyczności, Octeangin, oktenidyna dichlorowodorek, pastylka twarda, potencjał genotoksyczny, profil bezpieczeństwa, rozwój płodu, ryzyko onkogenne, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ na rozród, uszkodzenie materiału genetycznego - Leksykon substancji czynnych
Thuja occidentalis – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
W badaniach przedklinicznych oceniających bezpieczeństwo stosowania Thuja occidentalis, wykorzystano dane z preparatu Esberitox N zawierającego 2 mg ziela żywotnika zachodniego na tabletkę w postaci alkoholowo-wodnego wyciągu (1:11) z 30% etanolem. Badania toksyczności ostrej na myszach wykazały brak objawów toksyczności przy jednorazowym podaniu dawek do 5000 mg/kg masy ciała. W badaniach toksyczności podostrej i przewlekłej na szczurach, podawano doustnie dawki 5000 mg/kg dziennie przez 3 i 6 miesięcy, nie obserwując śmiertelności ani nieprawidłowości w masie ciała, zachowaniu, badaniach laboratoryjnych i histologicznych. Test Amesa oraz test aberracji chromosomowej in vivo (dawki 250–5000 mg/kg) nie wykazały działania mutagennego ani genotoksycznego. Brak danych dotyczących karcynogenności, jednak wyniki badań i wieloletnie stosowanie kliniczne nie wskazują na ryzyko działania karcynogennego.
aberracja chromosomowa, badanie histologiczne, badanie toksyczności, działanie embriotoksyczne, działanie karcynogenne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, Esberitox, mutacja powrotna, test Amesa, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, właściwości genotoksyczne, właściwości karcynogenne, właściwości mutagenne, żywotnik zachodni - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Melisana Klosterfrau Original –
Melisana Klosterfrau Original to płyn doustny i na skórę zawierający 65 mg olejków lotnych z 13 surowców roślinnych na 100 ml produktu, rozpuszczonych w 66,8% (V/V) etanolu. W składzie znajdują się m.in. liście melisy (536 mg), kłącze omanu (714 mg), korzeń arcydzięgla (714 mg), kłącze imbiru (714 mg), kwiaty goździków (285 mg) oraz inne ekstrakty roślinne. Brak jest dostępnych danych przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania tego leku, w tym badań toksyczności ostrej, podostrej, przewlekłej, mutagenności, rakotwórczości oraz wpływu na reprodukcję. W związku z tym decyzje terapeutyczne powinny opierać się na doświadczeniu klinicznym oraz znanych właściwościach poszczególnych składników roślinnych.
choroba wątroby, dane przedkliniczne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, etanol, kłącze galangi, kłącze imbiru, kłącze omanu, kora cynamonowca, korzeń arcydzięgla, korzeń goryczki, kwiat cynamonowca, kwiat goździka, liść melisy, nasiono kardamonu, nasiono muszkatołowca, olejek eteryczny, olejek lotny, owoc pieprzu czarnego, owocnia pomarańczy, płyn doustny, płyn na skórę, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła, wpływ na reprodukcję - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Okteva 20 mg
Przeprowadzone badania przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa oktreotydu, substancji czynnej preparatu Okteva, wykazały brak istotnych zagrożeń toksycznych. Ocena obejmowała toksyczność ostrą, wielokrotną, genotoksyczność, potencjał rakotwórczy oraz wpływ na reprodukcję. W badaniach na zwierzętach nie stwierdzono działania teratogennego ani negatywnego wpływu na zarodek czy płód, nawet przy dawkach do 1 mg/kg mc./dobę. Zaobserwowane u potomstwa szczurów przejściowe opóźnienia wzrostu były wynikiem farmakodynamicznego hamowania wydzielania hormonu wzrostu, co jest spodziewanym efektem działania leku, a nie objawem toksyczności.
badanie genotoksyczności, badanie rakotwórczości, działanie farmakodynamiczne, działanie teratogenne, działanie toksyczne, genotoksyczność, mechanizm farmakodynamiczny, oktreotyd, opóźnienie wzrostu fizjologicznego, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, rozwój pourodzeniowy, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, wpływ na reprodukcję, wpływ na zarodek, zaburzenia reprodukcyjne, zstąpienie jąder - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Co-Amlessa 4 mg + 5 mg + 1,25 mg
Badania przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania produktu leczniczego Co-Amlessa, zawierającego peryndopryl z tert-butyloaminą, amlodypinę (w postaci bezylanu) oraz indapamid, wykazały, że peryndopryl wykazuje odwracalne uszkodzenia nerek u szczurów i małp, bez potencjału mutagennego i rakotwórczego. W badaniach reprodukcyjnych nie stwierdzono embriotoksyczności ani teratogenności, choć inhibitory ACE mogą powodować działania niepożądane w późnym okresie rozwoju płodowego. Indapamid wykazywał nasilenie działania diuretycznego przy dawkach 40-8000-krotnie wyższych niż terapeutyczne, bez mutagenności i rakotwórczości. Skojarzenie peryndoprylu z indapamidem cechowało się nieco większą toksycznością, głównie żołądkowo-jelitową u psów i toksycznością matczyną u szczurów, jednak przy dawkach znacznie przekraczających terapeutyczne, bez nasilenia nefrotoksyczności.
amlodypina, badanie kancerogenności, badanie mutagenności, badanie toksykologiczne, działanie rakotwórcze, gęstość nasienia, hormon folikulotropowy, inhibitor konwertazy angiotensyny, komórka Sertoliego, płodność, potencjał embriotoksyczny, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, potencjał teratogenny, rozszerzenie naczyń obwodowych, testosteron, toksyczność ostra, toksyczność peryndoprylu, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność żołądkowo-jelitowa, wada wrodzona, właściwość diuretyczna, właściwość mutagenna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Babyfen 100 mg/5 ml
Przedkliniczna ocena bezpieczeństwa ibuprofenu w produkcie Babyfen (20 mg/mL, zawiesina doustna) opiera się na badaniach toksykologicznych na zwierzętach, które wykazały wartość LD50 w zakresie 800-1600 mg/kg masy ciała. Ta dawka jest ponad 60-krotnie wyższa niż maksymalna pojedyncza dawka stosowana u ludzi (<12 mg/kg), co wskazuje na szeroki margines bezpieczeństwa terapeutycznego. Głównym objawem toksyczności była owrzodzenia przewodu pokarmowego, typowe dla NLPZ, wynikające z hamowania syntezy prostaglandyn ochronnych dla błony śluzowej. Potencjał hepatotoksyczny ibuprofenu okazał się minimalny lub nieistotny w porównaniu z innymi NLPZ, co potwierdza korzystny profil bezpieczeństwa w zakresie funkcji wątroby.
badania toksykologiczne, błona śluzowa przewodu pokarmowego, dawka letalna, działanie rakotwórcze, funkcja wątroby, genotoksyczność, hepatotoksyczność, kancerogenność, margines bezpieczeństwa terapeutycznego, mutagenność, niesteroidowe leki przeciwzapalne, owrzodzenie przewodu pokarmowego, synteza prostaglandyn, toksyczność ibuprofenu, toksyczność ostra, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność rozwojowa