toksyczność ostra
Toksyczność ostra to zespół objawów patologicznych występujących w krótkim czasie po jednorazowym podaniu lub krótkotrwałej ekspozycji na substancję toksyczną. W ocenie toksyczności ostrej kluczowe znaczenie ma parametr LD50, czyli dawka śmiertelna średnia, powodująca śmierć 50% badanych organizmów.
Substancje o toksyczności ostrej mogą powodować uszkodzenia wielonarządowe, w tym wątroby, nerek, serca, płuc czy układu nerwowego. Objawy kliniczne toksyczności ostrej rozwijają się zazwyczaj w ciągu minut do godzin i mogą obejmować zaburzenia oddychania, arytmie, zaburzenia świadomości, drgawki, wymioty, biegunkę oraz niewydolność narządową.
Diagnostyka toksyczności ostrej obejmuje badania laboratoryjne (toksykologiczne, biochemiczne, gazometryczne), obrazowe oraz ocenę stanu klinicznego pacjenta. Leczenie polega na zabezpieczeniu funkcji życiowych, eliminacji toksyny z organizmu (płukanie żołądka, podanie węgla aktywowanego, dializa) oraz zastosowaniu odpowiednich antidotów, jeśli są dostępne.
W praktyce klinicznej ocena toksyczności ostrej ma kluczowe znaczenie w leczeniu zatruć, a także w farmakologii podczas badań przedklinicznych nowych leków. W Unii Europejskiej substancje chemiczne klasyfikowane są według rozporządzenia CLP na cztery kategorie toksyczności ostrej, co ma istotne znaczenie dla bezpieczeństwa ich stosowania w medycynie i innych dziedzinach.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Isoprinosine 500 mg
Inozyna pranobeksu, substancja czynna leku Isoprinosine, wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa potwierdzony szeroko zakrojonymi badaniami przedklinicznymi. Badania toksyczności ostrej, podostrej i przewlekłej przeprowadzone na myszy, szczurach, psach, kotach oraz małpach wykazały bardzo niski poziom toksyczności, z dawką LD50 wynoszącą 1500 mg/kg mc./dobę, co stanowi 50-krotną wartość względem maksymalnej dawki terapeutycznej u ludzi (100 mg/kg mc./dobę). Długoterminowe testy na modelach zwierzęcych nie wykazały właściwości karcinogennych, a kompleksowe badania mutagenności in vitro i in vivo, obejmujące również ludzkie limfocyty, potwierdziły brak potencjału mutagennego substancji.
dawka śmiertelna, embriotoksyczność, inozyna pranobeksu, Isoprinosine, karcinogenność, LD50, limfocyty krwi obwodowej, mutacja genetyczna, mutagenność, potencjał karcinogenny, potencjał mutagenny, teratogenność, testy in vivo, toksyczność okołoporodowa, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, wada rozwojowa, zaburzenia czynności reprodukcyjnych - Leksykon substancji czynnych
Klorazepan – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania toksyczności ostrej klorazepanu dipotasu, substancji czynnej preparatu Cloranxen, wykazały wartości LD50 na poziomie 700 mg/kg masy ciała po podaniu dożołądkowym (p.o.) u myszy oraz 290 mg/kg masy ciała po podaniu dootrzewnowym (i.p.) u tego samego gatunku. W badaniach na szczurach wartość LD50 po podaniu dożołądkowym przekraczała 1000 mg/kg masy ciała, co wskazuje na wyższy margines bezpieczeństwa w tym modelu. Różnice w toksyczności pomiędzy drogami podania odzwierciedlają wpływ efektu pierwszego przejścia wątrobowego, a międzygatunkowe różnice mogą wynikać z odmiennego metabolizmu klorazepanu, co jest istotne przy translacji danych do warunków klinicznych u ludzi.
badanie przedkliniczne, badanie toksykologiczne, biodostępność, dawka śmiertelna, działanie kancerogenne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, efekt pierwszego przejścia, klorazepan dipotasu, margines bezpieczeństwa terapeutyczny, podanie dootrzewnowe, podanie dożołądkowe, przedawkowanie, ryzyko toksyczne, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Sulfasalazin EN Krka 500 mg
Przedkliniczne badania toksyczności sulfasalazyny wykazały bardzo niski poziom toksyczności ostrej, z wartością LD50 po podaniu doustnym u szczurów na poziomie 12500 mg/kg masy ciała, co wskazuje na szeroki margines bezpieczeństwa w stosowaniu terapeutycznym. Jednakże badania na modelach zwierzęcych ujawniły potencjalne negatywne efekty na funkcje rozrodcze, zwłaszcza u samców szczurów i królików, przy dawkach sześciokrotnie przekraczających standardowe dawki stosowane u ludzi, co sugeruje ryzyko zaburzeń płodności przy wysokich dawkach sulfasalazyny. Dodatkowo, testy in vitro na ludzkich limfocytach wykazały działanie genotoksyczne, związane z uszkodzeniami chromosomów w fazie G1 podziału mitotycznego, co wskazuje na konieczność ostrożności przy długotrwałym stosowaniu leku.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Cyclophosphamide Accord 1000 mg
Przedkliniczne badania toksyczności cyklofosfamidu wykazały niską toksyczność ostrą, co wskazuje na szeroki indeks terapeutyczny przy jednorazowym podaniu. Jednakże przewlekłe stosowanie w dawkach toksycznych prowadzi do istotnych zmian patologicznych w wątrobie, takich jak zwyrodnienie tłuszczowe i martwica tkanki wątrobowej, bez uszkodzeń błony śluzowej jelit. Progi hepatotoksyczności różnią się między gatunkami: u królików wynoszą 100 mg/kg masy ciała, a u psów 10 mg/kg masy ciała, co podkreśla międzygatunkową zmienność wrażliwości na działanie hepatotoksyczne cyklofosfamidu.
aberracja chromosomalna, błona śluzowa jelit, cyklofosfamid, działanie hepatotoksyczne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, in vitro, in vivo, indeks terapeutyczny, martwica tkanki wątrobowej, nowotwór wtórny, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, toksyczność ostra, wada rozwojowa, zwyrodnienie tłuszczowe - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Polhumin MIX-2 100 j.m/ml
Ocena bezpieczeństwa przedklinicznego leku Polhumin Mix-2, zawierającego biosyntetyczną insulinę ludzką dwufazową w stężeniu 100 j.m./ml, opiera się na badaniach toksykologicznych przeprowadzonych na produkcie Polhumin R, który zawiera tę samą substancję czynną. Badania obejmowały toksyczność ostrą po podaniu podskórnym u szczurów i myszy oraz toksyczność przewlekłą na modelu szczurzym. Analizy kliniczne, biochemiczne, hematologiczne oraz patomorfologiczne nie wykazały typowych działań toksycznych, co potwierdza korzystny profil bezpieczeństwa preparatu. W trakcie badań obserwowano objawy takie jak osowiałość, zmniejszona ruchliwość, drżenia, drgawki i chwiejny chód, które były wynikiem działania hipoglikemicznego insuliny, a nie jej toksyczności.
badanie histopatologiczne, drgawki, drżenie, działanie hipoglikemiczne, efekt farmakologiczny, Escherichia coli, insulina ludzka, insulina ludzka biosyntetyczna, morfologia krwi, objawy kliniczne, osowiałość, parametry biochemiczne krwi, płyny ustrojowe, podanie podskórne, rekombinacja DNA, substancja czynna, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, zawiesina do wstrzykiwań - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Passminum MED LUNIS 183 mg/5 ml
Dostępne dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania ekstraktu z ziela męczennicy cielistej (Passiflora incarnata L.) w produkcie leczniczym Passminum MED LUNIS wskazują na relatywnie wysoki poziom bezpieczeństwa w zakresie toksyczności ostrej i podprzewlekłej. Badania toksyczności ostrej na modelach zwierzęcych wykazały brak objawów toksyczności przy dootrzewnowym podaniu ekstraktu w dawkach 500 mg/kg oraz 900 mg/kg masy ciała. W badaniach podprzewlekłych na samicach szczurów, którym podawano wodno-etanolowy ekstrakt w dawce 10 ml/kg masy ciała drogą podskórną i doustną przez 21 dni, nie stwierdzono istotnych zmian patologicznych ani negatywnego wpływu na masę ciała, temperaturę ciała czy koordynację motoryczną, co potwierdza dobrą tolerancję preparatu.
aberracje chromosomowe, dawka terapeutyczna, działanie genotoksyczne, ekstrakt wodno-etanolowy, ekstrakt z passiflory, genotoksyczność, karcinogenność, męczennica cielista, parametry fizjologiczne, podanie dootrzewnowe, potencjał rakotwórczy, rozwój prenatalny, rozwój zarodkowo-płodowy, test Amesa, test mikrojądrowy, toksyczność ekstraktu, toksyczność ostra, toksyczność podprzewlekła, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, wpływ na płodność, zaburzenia motoryczne - Leksykon substancji czynnych
Wyciąg płynny z koszyczka rumianku – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Wyciąg płynny z koszyczka rumianku (Matricaria recutita L.), będący jednym z głównych składników produktu leczniczego Dentosept A, nie posiada szczegółowych danych przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania. Dokumentacja produktu, w tym Charakterystyka Produktu Leczniczego Dentosept A (punkt 5.3), nie zawiera informacji o badaniach toksykologicznych, mutagennych, kancerogennych ani wpływie na płodność dla tego wyciągu. Wyciąg ten występuje w formie złożonego ekstraktu o stosunku 0,65:1, gdzie koszyczek rumianku jest jednym z trzech składników o najwyższej zawartości, a rozpuszczalnikiem ekstrakcyjnym jest etanol 70% (V/V). Proporcje składników w wyciągu złożonym wynoszą 2/2/2/1/1/1/1, z koszyczkiem rumianku jako istotnym komponentem.
badanie kancerogenne, badanie mutagenne, badanie toksykologiczne, bezpieczeństwo przedkliniczne, Matricaria recutita, potencjał kancerogenny, potencjał mutagenny, rozpuszczalnik ekstrakcyjny, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, tradycyjny produkt leczniczy roślinny, wpływ na płodność, wpływ na reprodukcję, wyciąg płynny z koszyczka rumianku, wyciąg płynny złożony - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Poldanen 46 mg
Produkt leczniczy Poldanen zawiera 46 mg wyciągu gęstego z kory śliwy afrykańskiej (Prunus africana), ekstrahowanego chlorkiem metylenu w stosunku 200:1. W dokumentacji brak jest danych przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania, w tym badań toksyczności ostrej i przewlekłej, genotoksyczności, potencjału rakotwórczego, wpływu na rozród oraz farmakologicznych badań bezpieczeństwa układów sercowo-naczyniowego, oddechowego i ośrodkowego układu nerwowego. Taki brak danych wymaga, aby ocena bezpieczeństwa opierała się głównie na danych klinicznych i obserwacjach z praktyki medycznej.
badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, bezpieczeństwo stosowania, chlorek metylenu, dane przedkliniczne, działanie niepożądane, genotoksyczność, indukcja nowotworów, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał rakotwórczy, Prunus africana, substancja pomocnicza, tabletka powlekana, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie DNA, wpływ na płodność, wyciąg z kory śliwy afrykańskiej - Leksykon substancji czynnych
Baptisia tinctoria – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania toksykologiczne preparatu Esberitox N, zawierającego korzeń Baptisia tinctoria, wykazały brak toksyczności ostrej przy jednorazowym podaniu doustnym dawki do 5000 mg/kg masy ciała na modelu mysim. Długoterminowe badania podostre i przewlekłe na szczurach, z dawkami do 5000 mg/kg/dobę przez 3 i 6 miesięcy, nie ujawniły śmiertelności, zmian w zachowaniu, nieprawidłowości w badaniach klinicznych ani histopatologicznych. Testy genotoksyczności, w tym test Amesa oraz test aberracji chromosomowej in vivo przy dawkach 250–5000 mg/kg, nie wykazały działania mutagennego. Brak jest danych dotyczących karcynogenności, jednak na podstawie negatywnych wyników mutagenności i toksyczności przewlekłej oraz wieloletniego stosowania klinicznego nie stwierdzono przesłanek do podejrzeń o działanie karcynogenne.
Badania reprodukcyjne na szczurach, którym podawano Esberitox N w dawce 3800 mg/kg masy ciała, nie wykazały negatywnego wpływu na płodność, embriotoksyczności ani teratogenności, co wskazuje na bezpieczeństwo stosowania preparatu w kontekście funkcji rozrodczych. Należy podkreślić, że badania dotyczyły całego preparatu Esberitox N, który oprócz Baptisia tinctoria zawiera także korzeń jeżówki purpurowej i ziele żywotnika zachodniego, co może mieć wpływ na profil bezpieczeństwa. Podsumowując, dostępne dane przedkliniczne potwierdzają dobry profil bezpieczeństwa preparatu, bez istotnych działań niepożądanych przy stosowaniu nawet bardzo wysokich dawek.
aberracja chromosomowa, badanie in vitro, badanie in vivo, badanie przedkliniczne, Baptisia tinctoria, działanie embriotoksyczne, działanie teratogenne, Esberitox N, korzeń dzikiego indygo, korzeń jeżówki purpurowej, potencjał karcynogenny, potencjał mutagenny, test Amesa, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła, właściwość genotoksyczna, ziele żywotnika zachodniego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ambroxol Rivopharm 15 mg/5 ml
Dane przedkliniczne dotyczące ambroksolu chlorowodorku, substancji czynnej w produkcie Ambroxol Rivopharm 15 mg/5 ml roztwór doustny, wskazują na korzystny profil bezpieczeństwa. Badania toksykologiczne wykazały niski wskaźnik ostrej toksyczności oraz brak działań niepożądanych przy dawkach NOAEL wynoszących odpowiednio: 150 mg/kg mc/dobę u myszy (4-tygodniowe), 50 mg/kg mc/dobę u szczurów (52- i 78-tygodniowe), 40 mg/kg mc/dobę u królików (26-tygodniowe) oraz 10 mg/kg mc/dobę u psów (52-tygodniowe). Podanie dożylne w dawkach do 64 mg/kg mc/dobę u szczurów i do 120 mg/kg mc/dobę u psów nie wykazało ciężkiej toksyczności miejscowej ani ogólnoustrojowej, a obserwowane działania niepożądane miały charakter odwracalny. Brak toksyczności w narządach docelowych potwierdza dobrą tolerancję leku przez organizm zwierzęcy.
aberracja chromosomowa, ambroksolu chlorowodorek, badanie histopatologiczne, badanie mutagenności, badanie toksyczności, badanie toksykologiczne, działanie embriotoksyczne, działanie mutagenne, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, podanie doustne, podanie dożylne, roztwór doustny, rozwój okołoporodowy, rozwój postnatalny, test Amesa, test mikrojądrowy, toksyczność miejscowa, toksyczność ostra - Leksykon substancji czynnych
Korzeń kozłka lekarskiego – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Dostępne dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania korzenia kozłka lekarskiego (Valeriana officinalis L., radix) wskazują na istotne luki badawcze, zwłaszcza w kontekście nalewki kozłkowej (Valerianae tinctura) stosowanej w preparacie Krople Żołądkowe (ekstrakt 1:4,0-4,5, etanol 70% V/V). Brak jest kompleksowych badań genotoksyczności, toksyczności ostrej oraz toksyczności po podaniu wielokrotnym dla tej formy. W przypadku wyciągu suchego z korzenia kozłka lekarskiego, stosowanego w preparacie Neurapas (DER pierwotny 3,8-5,6:1, etanol 47% V/V), standardowe testy in vitro i in vivo nie wykazały genotoksycznego potencjału, jednak nie przeprowadzono badań dotyczących rakotwórczości ani toksycznego wpływu na reprodukcję, co stanowi istotną lukę w ocenie bezpieczeństwa, zwłaszcza u kobiet w wieku rozrodczym.
badanie in vitro, badanie in vivo, badanie toksykologiczne, działanie rakotwórcze, ekstrahent etanolowy, fototoksyczność, genotoksyczność, Hyperici intractum, korzeń kozłka lekarskiego, nalewka kozłkowa, promieniowanie UVA, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ na reprodukcję, Valeriana officinalis, Valerianae tinctura, wyciąg suchy z korzenia kozłka, wyciąg z dziurawca - Leksykon substancji czynnych
Memantyna – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Dane przedkliniczne dotyczące memantyny, antagonisty receptorów NMDA, wskazują na ogólnie korzystny profil bezpieczeństwa. W krótkotrwałych badaniach na szczurach zaobserwowano wakuolizację i martwicę neuronów (uszkodzenia typu Olney’a) jedynie przy bardzo wysokich stężeniach leku w surowicy, poprzedzonych objawami neurologicznymi, takimi jak ataksja. W badaniach toksyczności po wielokrotnym podawaniu u psów i gryzoni odnotowano nieregularne zmiany w narządzie wzroku, które nie występowały u małp ani w badaniach klinicznych u ludzi. U gryzoni stwierdzono również fosfolipidozę w makrofagach płucnych, związana z kumulacją memantyny w lizosomach, jednak efekt ten pojawiał się tylko przy dawkach znacznie przekraczających terapeutyczne. Brak działania genotoksycznego i rakotwórczego potwierdzono w badaniach długoterminowych na myszach i szczurach, co podkreśla bezpieczeństwo stosowania memantyny w terapii przewlekłej.
- Leksykon leków
Przedawkowanie – Aridya 2 mg
Dienogest w dawce 2 mg (Aridya) charakteryzuje się niskim ryzykiem poważnych powikłań nawet w przypadku przedawkowania. Badania toksyczności ostrej nie wykazały istotnych działań niepożądanych przy wielokrotności dawki terapeutycznej, a obserwacje kliniczne potwierdzają dobrą tolerancję nawet przy dawkach 20-30 mg na dobę, co odpowiada 10-15-krotności standardowej dawki, stosowanych przez okres przekraczający 24 tygodnie. Nie stwierdzono specyficznych objawów toksyczności ani skutków ubocznych związanych z przedawkowaniem dienogestu. W przypadku przedawkowania dienogestu nie istnieje swoiste antidotum, dlatego postępowanie powinno być objawowe i podtrzymujące funkcje życiowe pacjenta. Nie ma potrzeby wdrażania specjalistycznych procedur detoksykacyjnych, gdyż kliniczne dane wskazują na bardzo dobrą tolerancję wysokich dawek. Monitorowanie pacjenta oraz leczenie objawowe pozostają podstawą postępowania w sytuacjach przekroczenia dawki terapeutycznej dienogestu.
- Leksykon substancji czynnych
Cylazapryl – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Cylazapryl, stosowany w preparatach takich jak Cazaprol, Cazacombi, Inhibace Plus i Symibace, wykazuje niską toksyczność ostrą po podaniu doustnym, z LD50 przekraczającym 2000 mg/kg u szczurów, myszy i makaków jawajskich, co znacznie przewyższa dawki terapeutyczne u ludzi. W badaniach toksyczności przewlekłej głównym narządem docelowym były nerki, gdzie obserwowano odwracalne zmiany, takie jak wzrost stężenia mocznika i kreatyniny w osoczu, pogrubienie tętniczek kłębuszkowych oraz hiperplazję komórek okołokłębkowych, występujące jedynie przy dawkach wielokrotnie przekraczających terapeutyczne. Skojarzone stosowanie cylazaprylu z hydrochlorotiazydem nie nasilało toksyczności ostrej ani przewlekłej, a efekty terapii skojarzonej obejmowały m.in. zmniejszenie utraty potasu indukowanej przez tiazyd oraz obniżenie aktywności motorycznej przy wysokich dawkach u małp. Badania kancerogenności i mutagenności cylazaprylu nie wykazały działania rakotwórczego ani genotoksycznego, zarówno w monoterapii, jak i w skojarzeniu z hydrochlorotiazydem w dawkach terapeutycznych.
cylazapryl, dawka letalna, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, fetotoksyczność, hiperplazja komórek okołokłębkowych, hipokaliemia, hydrochlorotiazyd, inhibitor konwertazy angiotensyny, kreatynina w osoczu, monoterapia, niedociśnienie, opóźnienie wzrostu wewnątrzmacicznego, potencjał genotoksyczny, potencjał kancerogenny, potencjał teratogenny, przetrwały przewód tętniczy, rozszerzenie miednicy, rozwój płodowy, stężenie mocznika, tętniczka kłębuszkowa, toksyczność ostra, toksyczność podprzewlekła, układ renina-angiotensyna, wada wrodzona - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Inuprin Forte 100 mg/ml
Inozyna pranobeks, substancja czynna leku Inuprin Forte, wykazuje niski profil toksyczności w badaniach przedklinicznych obejmujących toksyczność ostrą, podostrą i przewlekłą na modelach zwierzęcych (myszy, szczury, psy, koty, małpy) przy dawkach do 1500 mg/kg mc./dobę. LD50 jest 50-krotnie wyższa niż maksymalna dawka terapeutyczna u ludzi (100 mg/kg mc./dobę). Długoterminowe badania na myszach i szczurach nie wykazały właściwości karcynogennych, a testy mutagenności in vivo i in vitro potwierdziły brak potencjału mutagennego inozyny pranobeksu.
badanie in vitro, badanie toksykologiczne, czynność reprodukcyjna, dawka śmiertelna, dawka terapeutyczna, droga pozajelitowa, embriotoksyczność, inozyna pranobeks, LD50, limfocyt krwi obwodowej, potencjał mutagenny, teratogenność, test in vivo, toksyczność okołoporodowa, toksyczność ostra, toksyczność reprodukcyjna, wada rozwojowa płodu, właściwość karcynogenna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Maxiseptic (1 mg + 20 mg)/ml
W badaniach toksyczności ostrej produktu zawierającego oktenidyny dichlorowodorek i fenoksyetanol ustalono LD50 dla podania doustnego na poziomie 45–50 ml/kg mc., a dla podania dootrzewnowego 10–12 ml/kg mc., przy czym dawka 0,45 ml/kg mc. i.p. była dobrze tolerowana. Dla samej oktenidyny dichlorowodorku LD50 wynosi 800 mg/kg mc. doustnie oraz 10 mg/kg mc. dożylnie, natomiast fenoksyetanol charakteryzuje się niską toksycznością z LD50 doustnym 1,3–3,4 g/kg mc. u szczurów i LD50 dermalnym 13 ml/kg mc. u szczurów oraz 5 g/kg mc. u królików. W badaniach przewlekłych zaobserwowano zwiększoną śmiertelność u myszy i szczurów przy dawkach oktenidyny ≥2 mg/kg mc./dobę, związane z zapaleniem i krwotokami płucnymi, przy czym przy miejscowym stosowaniu na błonę śluzową jamy ustnej u psów nie stwierdzono toksyczności. Wielokrotne stosowanie na rany nie wywoływało działań niepożądanych, a przy stosowaniu zgodnym z przeznaczeniem ilość pozostałości na skórze jest minimalna.
dawka śmiertelna, działanie embriotoksyczne i teratogenne, działanie fotouczulające, działanie przeciwdrobnoustrojowe, działanie rakotwórcze, działanie uczulające, fenoksyetanol, nowotwór komórek wyspowych trzustki, oktenidyny dichlorowodorek, podanie dootrzewnowe, podanie dożylne, test aberracji chromosomowych, test Amesa, test Magnussona-Kligmana, test mikrojądrowy, test mysich komórek chłoniaka, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, właściwość mutagenna, zmiana pneumotoksyczna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Albiomin 20% 200 g/l
Albumina ludzka, główny składnik preparatu Albiomin 20% (200 g/l, stanowiąca ≥96% białka całkowitego), jest naturalnym białkiem osocza pełniącym kluczowe funkcje fizjologiczne. Standardowe badania toksyczności ostrej na modelach zwierzęcych są metodologicznie ograniczone, gdyż pojedyncze dawki nie pozwalają na precyzyjne określenie dawki toksycznej ani letalnej, a brak jest opisów objawów ostrej toksyczności w literaturze. Powtarzalne podawanie albuminy ludzkiej zwierzętom jest dodatkowo utrudnione przez reakcję immunologiczną na białko heterologiczne, co zaburza ocenę efektów toksycznych. Dane przedkliniczne nie wykazują związku przyczynowo-skutkowego między podawaniem albuminy a toksycznością embrionalno-płodową, onkogennym czy mutagennym działaniem.
Albiomin 20%, albumina ludzka, badanie przedkliniczne, białko całkowite, białko heterologiczne, dawka letalna, dawka toksyczna, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, efekt toksyczny, mutacja genetyczna, osocze ludzkie, potencjał onkogenny, profil bezpieczeństwa, przeciwciało, reakcja immunologiczna, toksyczność albuminy, toksyczność embrionalno-płodowa, toksyczność ostra - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Arthryl Fast (400 mg + 10 mg)/2 ml
Preparat Arthryl Fast, zawierający 400 mg glukozaminy siarczanu oraz 10 mg lidokainy chlorowodorku, wykazuje szeroki margines bezpieczeństwa potwierdzony w licznych badaniach toksykologicznych na zwierzętach. Toksyczność ostra badana na myszach i szczurach przy dawkach doustnych do 5000 mg/kg mc. (około 200-250-krotność dawki terapeutycznej 20-25 mg/kg mc.) nie wykazała istotnych objawów toksyczności. Badania podostre (4-13 tygodni) na królikach, szczurach i psach z dawkami do 300 mg/kg mc. (3-15-krotność dawki terapeutycznej) również nie ujawniły znaczących efektów toksycznych, a ewentualne minimalne skutki były odwracalne i nie specyficzne dla narządów. Długoterminowe badania przewlekłej toksyczności (26-52 tygodnie) z dawkami doustnymi do 2700 mg/kg mc. (86-135-krotność dawki terapeutycznej) potwierdziły bardzo dobry profil bezpieczeństwa preparatu nawet przy długotrwałym stosowaniu wysokich dawek.
Arthryl Fast, badanie in vitro, badanie in vivo, badanie toksykologiczne, dawka terapeutyczna, efekt uboczny, embriotoksyczność, glukozamina siarczan, lidokaina chlorowodorek, margines bezpieczeństwa, potencjał mutagenny, potencjał teratogenny, toksyczność, toksyczność narządowa, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła, właściwość mutagenna, wpływ na materiał genetyczny - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Rubital Forte 1,73 g/5 ml
Syrop Rubital Forte zawiera wodny macerat z korzenia prawoślazu lekarskiego (Althaea officinalis L.) w stężeniu 1,73 g/5 ml oraz etanol <0,5% (V/V). Dokumentacja produktu nie obejmuje kompleksowych badań przedklinicznych, w tym toksyczności ostrej, przewlekłej i podprzewlekłej, co uniemożliwia pełną ocenę profilu bezpieczeństwa preparatu w kontekście różnych okresów dawkowania. Ponadto brak jest danych dotyczących genotoksyczności (np. test Amesa, test aberracji chromosomowych in vitro, test mikrojądrowy in vivo) oraz karcinogenności, co ogranicza możliwość oceny potencjalnego wpływu na DNA i ryzyko rozwoju nowotworów przy długotrwałym stosowaniu.
aberracja chromosomowa, Althaea officinalis, badanie genotoksyczności, badanie karcinogenności, badanie przedkliniczne, dane kliniczne, korzeń prawoślazu lekarskiego, macerat wodny, medycyna tradycyjna, pacjent pediatryczny, Rubital Forte, test Amesa, test mikrojądrowy, toksyczność ostra, toksyczność podprzewlekła, toksyczność przewlekła - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Lactulosum Amara 7,5 g/15 ml
Przedkliniczne badania toksykologiczne laktulozy wykazały jej niski profil toksyczności, potwierdzając bezpieczeństwo stosowania tej substancji. Analizy obejmowały toksyczność ostrą, podostrą oraz przewlekłą na różnych gatunkach zwierząt, bez istotnych negatywnych efektów toksycznych na tkanki i narządy. Obserwowane działania niepożądane były związane głównie z fizjologicznym efektem pęcznienia treści pokarmowej, a nie z bezpośrednim działaniem toksycznym laktulozy, co podkreśla jej korzystny profil bezpieczeństwa w kontekście układu pokarmowego.
badanie toksykologiczne, działanie teratogenne, funkcja rozrodcza, laktuloza, laktuloza ciekła, pęcznienie treści pokarmowej, proces reprodukcyjny, profil bezpieczeństwa, rozwój płodowy, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła, wada rozwojowa, właściwość teratogenna, wpływ na reprodukcję - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Erdomed Muko 225 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne erdosteiny, substancji czynnej leku Erdomed Muko, wykazały jej niski profil toksyczny. Wartości LD50 przekraczały 5000 mg/kg masy ciała przy podaniu doustnym i dootrzewnowym oraz 3500 mg/kg przy podaniu dożylnym u myszy i szczurów. W badaniach podostrych i długookresowych (do 26 tygodni) nie stwierdzono istotnych zmian patologicznych przy dawkach do 1000 mg/kg/dobę u szczurów i 200 mg/kg/dobę u psów, z wyjątkiem nieznacznych zmian w wątrobie przy dawce 400 mg/kg/dobę u psów. Nie zaobserwowano toksycznego wpływu na kluczowe narządy, a działania niepożądane OUN pojawiały się jedynie przy ekstremalnie wysokich dawkach (5000 mg/kg doustnie, 3500 mg/kg dożylnie i dootrzewnowo). Tolerancja miejscowa była dobra, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania erdosteiny.
aberracja chromosomowa, aminokwas, dawka letalna LD50, działanie embriotoksyczne, działanie fetotoksyczne, działanie niepożądane, działanie teratogenne, hipotermia, karcynogen, limfocyt, obraz histologiczny, ośrodkowy układ nerwowy, podanie dootrzewnowe, podanie dożylne, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, rekombinacja mitotyczna, stężenie białka w osoczu, struktura cząsteczkowa, test Amesa, test mikrojądrowy, toksyczność ostra, toksyczność podostra - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ramipril + Bisoprolol fumarate Aristo 10 mg + 10 mg
Dane przedkliniczne dotyczące produktu leczniczego Ramipril + Bisoprolol fumarate Aristo potwierdzają korzystny profil bezpieczeństwa obu substancji czynnych. Bisoprolol fumaran nie wykazał działania teratogennego ani negatywnego wpływu na płodność, choć w wysokich dawkach u ciężarnych samic obserwowano toksyczność objawiającą się zmniejszeniem masy ciała, zmniejszoną ilością przyjmowanego pokarmu oraz działaniami toksycznymi na zarodek i płód, takimi jak zwiększona resorpcja płodu, zmniejszona masa urodzeniowa i opóźnienie rozwoju fizycznego. Ramipryl wykazał brak ostrej toksyczności po doustnym podaniu u gryzoni i psów, natomiast w badaniach przewlekłych dawki tolerowane wynosiły odpowiednio 2 mg/kg/d u szczurów, 2,5 mg/kg/d u psów oraz 8 mg/kg/d u małp. Zaobserwowano zmiany w stężeniach elektrolitów i morfologii krwi oraz powiększenie aparatu przykłębuszkowego u psów i małp przy dawkach dobowych do 250 mg/kg/d, co odzwierciedla farmakodynamiczne działanie ramiprylu.
aparat przykłębuszkowy, beta-adrenolityk, bisoprolol fumaran, działanie teratogenne, elektrolity osocza, farmakodynamika, genotoksyczność, miedniczka nerkowa, morfologia krwi, potencjał mutagenny, ramipryl, resorpcja płodu, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie nerek - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Spedifen 400 400 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa ibuprofenu, zawartego w produkcie leczniczym Spedifen 400, wykazały charakterystyczne zmiany toksyczne w przewodzie pokarmowym, takie jak nadżerki i owrzodzenia, potwierdzając ryzyko działań niepożądanych ze strony układu pokarmowego. Kompleksowa ocena genotoksyczności, przeprowadzona zarówno in vitro, jak i in vivo, nie wykazała klinicznie istotnych uszkodzeń materiału genetycznego. Długoterminowe badania na szczurach i myszach nie potwierdziły potencjału rakotwórczego ibuprofenu, co wskazuje na brak zwiększonego ryzyka nowotworów przy stosowaniu leku w dawkach terapeutycznych.
badanie in vitro, badanie in vivo, działanie niepożądane, ibuprofen, implantacja zarodka, niesteroidowy lek przeciwzapalny, owrzodzenie przewodu pokarmowego, owulacja, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, przenikanie przez łożysko, rozwój zarodkowo-płodowy, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność rozwojowa, ubytek przegrody międzykomorowej, wada wrodzona - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Polyvaccinum forte Nieswoista szczepionka bakteryjna –
Polyvaccinum to nieswoista szczepionka bakteryjna dostępna w trzech wariantach stężeniowych: submite, mite i forte, zawierająca inaktywowane komórki dziesięciu szczepów bakterii Gram-dodatnich i Gram-ujemnych, takich jak Staphylococcus aureus, Streptococcus pneumoniae czy Escherichia coli. Stężenia bakterii różnią się istotnie między wariantami, np. Staphylococcus aureus występuje w ilościach 5 mln/ml w submite, 50 mln/ml w mite oraz 500 mln/ml w forte, co wymaga szczegółowej oceny toksyczności każdej serii produktu zgodnie z wymogami Farmakopei Europejskiej. Badania przedkliniczne obejmują ocenę toksyczności ostrej, działania pirogennego, sterylności, poziomu endotoksyn oraz bezpieczeństwa miejscowego, co jest kluczowe dla potwierdzenia bezpieczeństwa nawet przy najwyższych stężeniach bakterii w wariancie forte.
badanie toksyczności, bakteria Gram-dodatnia, bakteria Gram-ujemna, bezpieczeństwo miejscowe, Corynebacterium pseudodiphtheriticum, działanie pirogenne, endotoksyna bakteryjna, Escherichia coli, Farmakopea Europejska, Haemophilus influenzae, inaktywowana komórka bakteryjna, Klebsiella pneumoniae, Moraxella catarrhalis, nieswoista szczepionka bakteryjna, Polyvaccinum forte, Polyvaccinum mite, Polyvaccinum submite, Staphylococcus aureus, staphylococcus epidermidis, Streptococcus pneumoniae, Streptococcus pyogenes, Streptococcus salivarius, szczep bakteryjny, szczepionka bakteryjna, toksyczność ostra - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Polopiryna C 500 mg + 200 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa Polopiryny C, zawierającej 500 mg kwasu acetylosalicylowego i 200 mg kwasu askorbowego, wykazały brak działania rakotwórczego w badaniach długoterminowych na szczurach (0,5% w karmie przez 68 tygodni) oraz brak mutagenności w teście Amesa. Niemniej jednak, obserwowano aberracje chromosomalne w ludzkich fibroblastach, co wskazuje na potencjalne ryzyko genotoksyczności w specyficznych warunkach. W zakresie wpływu na reprodukcję, kwas acetylosalicylowy wykazywał działanie teratogenne, embriotoksyczne oraz fetotoksyczne, powodując zaburzenia zagnieżdżenia, trudności w uczeniu się potomstwa oraz hamowanie owulacji u szczurów, co podkreśla konieczność ostrożności w stosowaniu leku w okresie ciąży.
aberracja chromosomalna, działanie antyagregacyjne, działanie drażniące, działanie embriotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, hamowanie owulacji, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, kwas askorbowy, potencjał mutagenny, śpiączka, stężenie kwasu salicylowego, test Amesa, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, uszkodzenie nerek, właściwość mutagenna, wrzód żołądka, zagnieżdżenie zapłodnionego jaja - Leksykon substancji czynnych
Owocnia pomarańczy gorzkiej – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Owocnia pomarańczy gorzkiej (Citrus aurantium L. subspecies aurantium), stanowiąca 25% nalewki gorzkiej (Amara tinctura) w produktach leczniczych Krople Żołądkowe oraz Krople żołądkowe Amara, nie została poddana kompleksowym badaniom przedklinicznym oceniającym bezpieczeństwo stosowania. Brak jest danych dotyczących genotoksyczności, potencjału rakotwórczego oraz toksyczności ostrej, podostrej i przewlekłej tej substancji w modelach zwierzęcych. Nalewka gorzka, ekstrahowana 70% etanolem (V/V), zawiera również inne składniki roślinne, takie jak korzeń goryczki (Gentiana lutea) i liście bobrka (Menyathes trifoliata), co może wpływać na profil farmakologiczny i toksykologiczny preparatu.
badania toksykologiczne, Citrus aurantium, działanie kancerogenne, fototoksyczność, genotoksyczność, Gentiana lutea, Hypericum perforatum, korzeń goryczki, krople żołądkowe, liść bobrka, Menyathes trifoliata, nalewka gorzka, owocnia pomarańczy gorzkiej, profil farmakologiczny, promieniowanie UVA, rakotwórczość, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła, wrażliwość skóry, wyciąg z dziurawca - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tialorid mite 2,5 mg + 25 mg
Badania przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania Tialorid mite obejmują dwie substancje czynne: amiloryd chlorowodorek oraz hydrochlorotiazyd. W badaniach toksyczności ostrej LD50 dla hydrochlorotiazydu wynosi 2750 mg/kg mc. u szczurów (doustnie), natomiast dla amilorydu 56 mg/kg mc. u myszy i 36-86 mg/kg mc. u szczurów, co wskazuje na wyższą toksyczność amilorydu. Długoterminowe badania karcynogenności nie wykazały działania karcynogennego dla obu substancji przy dawkach wielokrotnie przekraczających maksymalne dawki stosowane u ludzi (600 mg/kg mc./dobę u myszy i 100 mg/kg mc./dobę u szczurów dla hydrochlorotiazydu oraz 20-25-krotne dawki maksymalne dla amilorydu). W testach mutagenności hydrochlorotiazyd wykazał pozytywne wyniki jedynie w wybranych testach in vitro (m.in. test na jajniku chomika chińskiego, zmiany siostrzanej chromatydy) przy dawkach 43-1300 μg/ml, natomiast amiloryd nie wykazywał działania mutagennego w testach na szczepach Salmonella typhimurium.
aberracja chromosomalna, amiloryd chlorowodorek, badanie karcynogenności, chłoniak mysi, dane toksykologiczne, działanie karcynogenne, działanie mutagenne, hydrochlorotiazyd, jajnik chomika chińskiego, LD50, potencjał mutagenny, rozwój płodu, Salmonella typhimurium, szpik kostny, test Amesa, test in vitro, test in vivo, Tialorid mite, toksyczność ostra, wpływ na reprodukcję, zmiana siostrzanej chromatydy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Furaginum Adamed 50 mg
Przedkliniczne badania toksyczności furazydyny wykazały bardzo niską toksyczność ostrej dawki po podaniu dożołądkowym u myszy (LD50 = 2813 mg/kg) oraz królików, z nieco wyższą toksycznością po podaniu dootrzewnowym (LD50 = 284,3 mg/kg u myszy). Objawy zatrucia obejmowały ataksję, drżenia mięśniowe i porażenie u myszy oraz zmniejszenie napięcia mięśniowego, duszność i opistotonus u królików. Badania kumulacji wykazały, że codzienne podawanie furazydyny w dawkach 100 i 250 mg/kg przez miesiąc nie powodowało śmierci, a lek kumulował się w organizmie, z wydalaniem 250 mg/kg na dobę (12,5% maksymalnej tolerowanej dawki). Histologiczne zmiany po podaniu dawki 1 g/kg u królików dotyczyły głównie wątroby (stłuszczenie) i nerek (zmiany martwicze, nacieki komórkowe). Furazydyna nie wpływała na czynność mięśni gładkich przewodu pokarmowego u kotów ani na motorykę jelit.
ataksja, badanie histologiczne, dawka śmiertelna, drżenia mięśniowe, duszność, działanie przeciwbakteryjne, działanie rakotwórcze, furazydyna, hipotonia mięśniowa, kanaliki nerkowe, kumulacja leku, martwica tkanek, mięśnie gładkie, naciek komórkowy, odruchy rogówkowe, opistotonus, pałeczki Gram-ujemne, porażenie, stłuszczenie wątroby, toksyczność ostra, toksyczność wielokrotna, zastój żylny - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Plerixafor MSN 20 mg/ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa pleryksaforu wykazały, że podanie pojedynczej dawki podskórnej u gryzoni powoduje przemijające objawy neurologiczne, takie jak ataksja, sedacja, duszność i kurcze mięśniowe, przy ekspozycji ogólnoustrojowej zbliżonej do klinicznej u ludzi. W badaniach wielokrotnego podawania obserwowano leukocytozę, hiperkalcurię i hipermagnezurę, powiększenie śledziony oraz krwiotworzenie pozaszpikowe w wątrobie i śledzionie u psów i szczurów, przy ekspozycji porównywalnej do klinicznej. Badania na młodych zwierzętach potwierdziły podobny profil toksyczności, z marginesem bezpieczeństwa co najmniej 18-krotnym względem maksymalnej dawki pediatrycznej. In vitro pleryksafor w stężeniu 5 µg/mL wykazuje powinowactwo do receptorów presynaptycznych (kanały wapniowe typu N, potasowe SKCa, receptory H3, M1/M2, α1B/α2C, Y/Y1, NMDA), jednak kliniczne znaczenie tych interakcji pozostaje nieokreślone.
badanie genotoksyczności, cewiak nerwowy, chłoniak nieziarniczy, duszność, działanie teratogenne, działanie uspokajające, ekspozycja ogólnoustrojowa, glejak, hematopoeza, kanał potasowy SKCa, kanał wapniowy typu N, krwiotworzenie pozaszpikowe, leukocyt, mechanizm farmakodynamiczny, naczyniotworzenie, ostra białaczka limfoblastyczna, pleryksafor, potencjał kancerogenny, receptor adrenergiczny, receptor histaminowy H3, receptor muskarynowy, receptor neuropeptydu, receptor NMDA, tachykardia, toksyczność ostra, wada wrodzona - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Naproxen Aflofarm 200 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa naproksenu wykazały brak działania teratogennego oraz karcynogennego w modelach zwierzęcych, co jest kluczowe dla oceny ryzyka stosowania leku u kobiet w wieku rozrodczym oraz w terapii długoterminowej. Analizy funkcji rozrodczych potwierdziły, że naproksen nie wpływa negatywnie na płodność, przebieg ciąży ani rozwój potomstwa, co dodatkowo potwierdza korzystny profil bezpieczeństwa substancji czynnej. Wyniki te stanowią istotne dane dla lekarzy rozważających stosowanie naproksenu w różnych grupach pacjentów.
badanie przedkliniczne, dane przedkliniczne, dawka śmiertelna, działanie karcynogenne, działanie teratogenne, funkcja rozrodcza, LD50, model zwierzęcy, naproksen, ocena bezpieczeństwa, podanie doustne, potencjał rakotwórczy, profil toksykologiczny, stosowanie długoterminowe, toksyczność ostra, wada rozwojowa płodu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Systen Conti 3,2 mg + 11,2 mg
Estradiol oraz noretysteronu octan, składniki aktywne leku Systen Conti, posiadają szerokie zastosowanie kliniczne potwierdzone wieloletnimi badaniami. Estradiol, naturalny hormon estrogenowy, wykazuje niską toksyczność ostrą, co potwierdzają wartości LD50 dla etynyloestradiolu (EE) u szczurów: 5,3 g/kg u samców i 3,2 g/kg u samic, dawki te są 50 000–78 000 razy wyższe niż stosowane terapeutycznie u ludzi. Badania toksyczności przewlekłej na zwierzętach wykazały nasilenie efektów estrogenowych, jednak interpretacja wyników wymaga uwzględnienia różnic międzygatunkowych w regulacji hormonalnej. Analizy genotoksyczności estradiolu wskazują na brak mutagenności i działania rakotwórczego, mimo obserwacji aneuploidii i mikrojąder w niektórych modelach in vitro i in vivo. Estron, metabolit estradiolu, wykazuje działanie embriotoksyczne i wpływa na płodność szczurów w sposób zależny od dawki.
aberracja chromosomowa, aneuploidia, działanie embriotoksyczne, działanie rakotwórcze, estradiol, etynyloestradiol, genotoksyczność, mikrojądro, nieplanowa synteza DNA, noretysteronu octan, szpik kostny, toksyczność ostra, toksyczność pourodzeniowa, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność rozwojowa, wymiana chromatyd siostrzanych, zmniejszenie płodności - Leksykon substancji czynnych
Paciorkowiec ślinowy – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Streptococcus salivarius, jako składnik nieswoistych szczepionek bakteryjnych typu Polyvaccinum, występuje w różnych stężeniach: od 1 mln komórek/ml w Polyvaccinum submite, przez 10 mln komórek/ml w Polyvaccinum mite, aż do 100 mln komórek/ml w Polyvaccinum forte. Preparaty te dostępne są w formie zawiesin do wstrzykiwań oraz kropli do nosa. Proces produkcji obejmuje inaktywację bakterii, co eliminuje ryzyko patogenności, a każda seria podlega rygorystycznej kontroli jakości zgodnej z Farmakopeą Europejską, zapewniając powtarzalność i bezpieczeństwo produktu, szczególnie w przypadku form parenteralnych.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Duphaston 10 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne dydrogesteronu (Duphaston, 10 mg) wykazały korzystny profil bezpieczeństwa, bez istotnej toksyczności ostrej i przewlekłej. Nie stwierdzono potencjału genotoksycznego ani karcynogennego, co potwierdza bezpieczeństwo długoterminowej terapii. Badania reprodukcyjne na szczurach ujawniły zwiększoną częstość powiększenia brodawek sutkowych oraz spodziectwa u potomstwa męskiego, jednak efekty te występowały jedynie przy dawkach znacznie przekraczających dawki terapeutyczne stosowane u ludzi. Ze względu na różnice metaboliczne między szczurami a ludźmi, bezpośrednia ekstrapolacja ryzyka spodziectwa u pacjentów jest niemożliwa.
badanie ekotoksykologiczne, badanie przedkliniczne, badanie toksykologiczne, dydrogesteron, działanie progestagenne, ekotoksyczność, kurczliwość macicy, opóźnienie porodu, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, progestagen, spodziectwo, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, wada układu moczowo-płciowego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – HEVASCOL 480 mg I/ml
Przeprowadzone badania przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa produktu leczniczego HEVASCOL (480 mg I/ml, roztwór do wstrzykiwań) wykazały, że etiodowany olej zawarty w preparacie nie wywołuje istotnych zaburzeń funkcjonalnych w układzie sercowo-naczyniowym, oddechowym, nerwowym ani wydalniczym. Testy toksyczności ostrej, obejmujące podanie dawek znacznie przekraczających dawki terapeutyczne, nie wykazały objawów toksyczności, co wskazuje na szeroki margines bezpieczeństwa. Ponadto, badania toksyczności po wielokrotnym podaniu nie ujawniły klinicznie istotnych efektów toksycznych, potwierdzając bezpieczeństwo długotrwałej ekspozycji na substancję czynną.
badania farmakologiczne, badania genotoksyczności, badania przedkliniczne, dane niekliniczne, działanie genotoksyczne, etiodowany olej, HEVASCOL, kumulacja w organizmie, margines bezpieczeństwa, potencjał mutagenny, profil bezpieczeństwa, rozwój potomstwa, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodkowy, stosunek korzyści do ryzyka, testy in vitro, testy in vivo, toksyczność ostra, toksyczność po wielokrotnym podaniu, układ wydalniczy, wpływ na rozród - Leksykon substancji czynnych
Salbutamol – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Salbutamol, jako selektywny agonista receptorów β2-adrenergicznych, wykazuje niską toksyczność ostrą u zwierząt doświadczalnych, z LD50 przekraczającym 2000 mg/kg u myszy i szczurów, co jest wielokrotnie wyższe niż dawki terapeutyczne stosowane u ludzi. W badaniach toksyczności po podaniu wielokrotnym obserwowano typowe dla β2-agonistów objawy, takie jak tachykardia, przerost mięśnia sercowego i włókien mięśniowych. Działanie teratogenne stwierdzono u myszy przy dawce 2,5 mg/kg/dobę (około 4-krotnie wyższej niż maksymalna dawka doustna u ludzi), gdzie odnotowano rozszczep podniebienia u 9,3% płodów. U szczurów i królików podawanie dawek do 50 mg/kg/dobę nie powodowało istotnych zaburzeń rozwojowych, choć przy najwyższych dawkach obserwowano zwiększoną śmiertelność noworodków i zmiany anatomiczne u królików. Badania płodności u szczurów nie wykazały negatywnego wpływu na reprodukcję, z wyjątkiem zmniejszonej przeżywalności młodych przy dawce 50 mg/kg/dobę.
agonista receptorów β2-adrenergicznych, badanie farmakologiczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, działanie toksyczne, gaz nośny, genotoksyczność, kostnienie czaszki, LD50, martwica mięśnia sercowego, metyloksantyna, mięśniak gładki krezki jelita, mięśniak gładkokomórkowy, nowotwór mięśni gładkich, płodność, potencjał mutagenny, rozszczep podniebienia, salbutamol, tachykardia, test Amesa, tetrafluoroetan, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, wpływ na rozród, wrodzony brak powiek, zaburzenie rytmu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Esotkaleno 20 mg
Produkt leczniczy Esotkaleno, zawierający prednizon, wykazuje relatywnie niską toksyczność ostrą z wartością LD50 wynoszącą 240 mg/kg masy ciała u szczurów po jednorazowym podaniu. Badania toksyczności podostrej i przewlekłej ujawniły specyficzne zmiany narządowe: u szczurów zmiany w komórkach wysp trzustkowych Langerhansa przy dawce 33 mg/kg m.c./dobę (7-14 dni), u królików uszkodzenie wątroby przy dawkach 2-3 mg/kg m.c./dobę (2-4 tygodnie), a u świnek morskich i psów martwicę mięśni przy dawkach 0,5-5 mg/kg m.c. i 4 mg/kg m.c. odpowiednio, podawanych przez kilka tygodni. Dane przedkliniczne nie wskazują na istotne ryzyko genotoksyczne ani karcynogenne prednizonu, co potwierdza brak potencjału mutagennego i rakotwórczego w badaniach in vitro i in vivo.
działanie genotoksyczne, działanie histotoksyczne, działanie teratogenne, glikokortykosteroid, LD50, martwica mięśni, opóźnienie wzrostu wewnątrzmacicznego, potencjał mutagenny, prednizolon, prednizon, rozszczep wargi, spermatogeneza, toksyczność ostra, toksyczność podostra i przewlekła, toksyczność przewlekła, uszkodzenie wątroby, wyspy trzustkowe Langerhansa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Kwiat Nagietka –
Przedkliniczne dane dotyczące bezpieczeństwa stosowania kwiatu nagietka (Calendula officinalis L.) są ograniczone ze względu na regulacje prawne Dyrektywy 2001/83/EC, które zwalniają tradycyjne produkty lecznicze roślinne z obowiązku kompleksowych badań przedklinicznych. Przeprowadzone badania genotoksyczności z użyciem płynnego ekstraktu z kwiatu nagietka w 60% etanolu nie wykazały działania genotoksycznego, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania pod tym kątem. Ponadto, badania potencjału rakotwórczego niezdefiniowanego wyciągu z kwiatu nagietka nie wskazały na ryzyko kancerogenności, co dodatkowo wspiera bezpieczeństwo stosowania tego surowca roślinnego.
badanie farmakodynamiczne, badanie farmakologiczne, calendula officinalis, działanie kancerogenne, ekstrakt z kwiatu nagietka, genotoksyczność, koszyczek nagietka, kwiat nagietka, potencjał rakotwórczy, rozwój płodu, rozwój pourodzeniowy, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, tradycyjny produkt leczniczy roślinny, wpływ na płodność - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Corectin 10 10 mg
Bisoprolol fumaran, substancja czynna leku Corectin 10, przeszedł kompleksowe badania toksykologiczne obejmujące toksyczność ostrą i przewlekłą, które nie wykazały istotnych zagrożeń przy dawkach terapeutycznych, w tym 10 mg. Testy mutagenności i genotoksyczności potwierdziły brak działania uszkadzającego DNA, a badania karcynogenności na modelach zwierzęcych nie wykazały zwiększonego ryzyka nowotworów. Ponadto, bisoprolol nie wpływał negatywnie na płodność ani na przebieg rozmnażania u zwierząt, co wskazuje na korzystny profil bezpieczeństwa w zakresie funkcji reprodukcyjnych.
aberracja chromosomowa, badanie przedkliniczne, beta-adrenolityk, bisoprolol, bisoprolol fumaran, Corectin, działanie karcynogenne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, płodność, profil bezpieczeństwa, profil farmakodynamiczny, resorpcja płodu, toksyczność, toksyczność matczyna, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność rozwojowa, uszkodzenie DNA, wada rozwojowa, zmiana nowotworowa - Leksykon substancji czynnych
Jomeprol – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Jomeprol, substancja czynna preparatu Iomeron, wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa potwierdzony w szeroko zakrojonych badaniach przedklinicznych. Ostra toksyczność po podaniu dożylnym lub dotętniczym jest porównywalna z innymi niejonowymi środkami kontrastowymi, a LD50 wynosi odpowiednio dla myszy 19,9 g jodu/kg (zakres 19,3-20,5), dla szczurów 14,5 g jodu/kg (13,5-16,0) i dla psów >12,5 g jodu/kg. Jomeprol nie wykazuje działania genotoksycznego ani mutagennego, a także nie wpływa toksycznie na układ rozrodczy. Substancja nie wiąże się z białkami osocza, nie ulega metabolizmowi i jest eliminowana głównie przez nerki, z 94% dawki wydalanej w postaci niezmienionej w moczu w ciągu 8 godzin po podaniu dożylnym u szczurów.
badanie farmakokinetyczne, badanie obrazowe, badanie przedkliniczne, białko osocza, dawka śmiertelna, genotoksyczność, Iomeron, jomeprol, niejonowy środek kontrastowy, podanie domózgowe, podanie dootrzewnowe, podanie dozbiornikowe, podanie dożylne i dotętnicze, potencjał mutagenny, przestrzeń pozakomórkowa, tętnica szyjna, toksyczność ostra, toksyczność wielokrotnego podania, uszkodzenie materiału genetycznego, wydalanie nerkowe - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Finasteridum Bluefish 5 mg
W badaniach przedklinicznych finasterydu oceniono toksyczność ostrą, przewlekłą, genotoksyczność, rakotwórczość oraz wpływ na reprodukcję. Doustna dawka śmiertelna (LD50) wynosiła około 500 mg/kg u myszy (samce i samice), a u szczurów 400 mg/kg u samic i 1000 mg/kg u samców. Długotrwałe podawanie dawek wielokrotnie przekraczających terapeutyczne nie wykazało istotnych objawów toksyczności. Testy mutagenności i kancerogenności nie potwierdziły ryzyka genotoksycznego ani rakotwórczego. W badaniach reprodukcyjnych u samców szczurów zaobserwowano zmniejszenie masy gruczołu krokowego i pęcherzyków nasiennych, redukcję wydzielania dodatkowych gruczołów płciowych oraz obniżony wskaźnik płodności, co jest konsekwencją hamowania 5-alfa-reduktazy. Feminizacja płodów męskich występowała u szczurów po ekspozycji w okresie ciąży.
badania farmakologiczne, badania przedkliniczne, dawka śmiertelna, działanie genotoksyczne, działanie rakotwórcze, ekspozycja systemowa, feminizacja płodów, finasteryd, gruczoł krokowy, gruczoły płciowe, inhibitor 5-alfa-reduktazy, kancerogenność, mutagenność, narządy płciowe, nieprawidłowości narządów płciowych, pęcherzyki nasienne, płodność, toksyczność ostra, toksyczność reprodukcyjna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Vivotif ≥ 2x10E9 CFU
Produkt leczniczy Vivotif zawiera co najmniej 2×10 żywych komórek Salmonella enterica serowar Typhi Ty21a w formie kapsułek dojelitowych twardych. Nie dysponuje on dostępnymi danymi przedklinicznymi dotyczącymi bezpieczeństwa stosowania, co oznacza brak standardowych badań toksykologicznych na modelach zwierzęcych, takich jak toksyczność ostra i przewlekła, genotoksyczność, kancerogeneza oraz toksyczny wpływ na reprodukcję. Kapsułki zawierają również substancje pomocnicze, w tym laktozę i sacharozę, a ich obudowa jest dwukolorowa (biała i łososiowa). Brak tych danych przedklinicznych wymaga ostrożności w interpretacji bezpieczeństwa produktu na podstawie wyłącznie badań na zwierzętach. Ocena bezpieczeństwa szczepionki Vivotif opiera się przede wszystkim na danych klinicznych oraz doświadczeniach z jej stosowania u ludzi, które stanowią podstawę do określenia profilu bezpieczeństwa. W związku z brakiem badań przedklinicznych, kliniczne obserwacje i raporty dotyczące tolerancji oraz działań niepożądanych są kluczowe dla monitorowania bezpieczeństwa tej szczepionki zawierającej żywe, atenuowane bakterie S. Typhi Ty21a. W praktyce klinicznej należy uwzględniać te ograniczenia oraz stosować produkt zgodnie z aktualnymi wytycznymi i wskazaniami.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Klabax 500 mg
Przedkliniczne badania toksyczności klarytromycyny, substancji czynnej preparatu Klabax, wykazały niską toksyczność ostrą, z dawką letalną przekraczającą 5 g/kg mc. u gryzoni. W badaniach wielokrotnego dawkowania tolerancja leku różniła się w zależności od gatunku: naczelne tolerowały do 100 mg/kg mc./dobę przez 14 dni, szczury do 75 mg/kg mc./dobę przez miesiąc, a psy, jako najbardziej wrażliwy gatunek, do 50 mg/kg mc./dobę przez 14 dni bez działań niepożądanych. Głównym narządem docelowym toksyczności była wątroba, z podwyższeniem enzymów wątrobowych (fosfataza alkaliczna, ALT, AST, γ-GT, dehydrogenaza mleczanowa), które ulegały normalizacji po odstawieniu leku. Działania niepożądane przy dawkach toksycznych obejmowały m.in. wymioty, osłabienie, ślinotok oraz zmiany oczne (zaczerwienienie spojówek, zmętnienie rogówki) szczególnie u psów i małp. U małp podawanie bardzo wysokich dawek (400 mg/kg mc./dobę) przez 28 dni skutkowało 20% śmiertelnością oraz żółtym zabarwieniem kału.
aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, dawka letalna, dehydrogenaza mleczanowa, działanie mutagenne, fosfataza alkaliczna, hepatotoksyczność, Klabax, klarytromycyna, obrzęk rogówki, parametry biochemiczne, potencjał mutagenny, profil bezpieczeństwa, rozszczep podniebienia, teratogenność, test Amesa, toksyczność ostra, toksyczność wielokrotnego dawkowania, wczesne poronienie, γ-glutamylotransferaza - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Spirytus Hibitanowy 0,5% ATS 0,5%
Dane przedkliniczne dotyczące diglukonianu chloroheksydyny, składnika Spirytusu Hibitanowego 0,5% ATS, wskazują na niski profil toksyczności. W badaniach toksyczności ostrej LD50 dla szczurów wynosiła 2300-3000 mg/kg przy podaniu doustnym oraz 20 mg/kg przy podaniu dożylnym, natomiast u królików LD50 doustne przekraczało 2000 mg/kg, co potwierdza niską biodostępność i toksyczność przy stosowaniu miejscowym. Badania na szczurach z dawką 38 mg/kg w wodzie do picia nie wykazały działania rakotwórczego. Testy genotoksyczności in vitro i in vivo nie potwierdziły działania genotoksycznego substancji.
badanie in vitro, badanie in vivo, biodostępność, dawka LD50, diglukonian chloroheksydyny, działanie genotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, organogeneza, podanie doustne, podanie dożylne, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, spirytus hibitanowy, toksyczność ostra, toksyczność reprodukcyjna, wpływ na rozrodczość, zmiana teratogenna