toksyczność ostra
Toksyczność ostra to zespół objawów patologicznych występujących w krótkim czasie po jednorazowym podaniu lub krótkotrwałej ekspozycji na substancję toksyczną. W ocenie toksyczności ostrej kluczowe znaczenie ma parametr LD50, czyli dawka śmiertelna średnia, powodująca śmierć 50% badanych organizmów.
Substancje o toksyczności ostrej mogą powodować uszkodzenia wielonarządowe, w tym wątroby, nerek, serca, płuc czy układu nerwowego. Objawy kliniczne toksyczności ostrej rozwijają się zazwyczaj w ciągu minut do godzin i mogą obejmować zaburzenia oddychania, arytmie, zaburzenia świadomości, drgawki, wymioty, biegunkę oraz niewydolność narządową.
Diagnostyka toksyczności ostrej obejmuje badania laboratoryjne (toksykologiczne, biochemiczne, gazometryczne), obrazowe oraz ocenę stanu klinicznego pacjenta. Leczenie polega na zabezpieczeniu funkcji życiowych, eliminacji toksyny z organizmu (płukanie żołądka, podanie węgla aktywowanego, dializa) oraz zastosowaniu odpowiednich antidotów, jeśli są dostępne.
W praktyce klinicznej ocena toksyczności ostrej ma kluczowe znaczenie w leczeniu zatruć, a także w farmakologii podczas badań przedklinicznych nowych leków. W Unii Europejskiej substancje chemiczne klasyfikowane są według rozporządzenia CLP na cztery kategorie toksyczności ostrej, co ma istotne znaczenie dla bezpieczeństwa ich stosowania w medycynie i innych dziedzinach.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Zerlinda 4 mg/100 ml
Przedkliniczne badania toksykologiczne kwasu zoledronowego wykazały istotne różnice międzygatunkowe w tolerancji na dawki jednorazowe, z najwyższą dawką niepowodującą śmierci wynoszącą 10 mg/kg mc. u myszy oraz 0,6 mg/kg mc. u szczurów. Wielokrotne podawanie w dawkach do 0,02 mg/kg mc./dobę (szczury podskórnie) oraz 0,02 mg/kg mc./dobę (psy dożylnie) przez 4 tygodnie nie wywoływało istotnych działań toksycznych, podobnie jak długoterminowe podawanie w dawkach 0,001 mg/kg mc./dobę (szczury) i 0,005 mg/kg mc. co 2-3 dni (psy) do 52 tygodni. Najczęstszym efektem farmakologicznym była zwiększona grubość pierwotnej warstwy gąbczastej kości długich, co jest zgodne z mechanizmem hamowania resorpcji kostnej. Margines bezpieczeństwa względem nefrotoksyczności był wąski, jednak dawki NOAEL po jednorazowym (1,6 mg/kg mc.) i wielokrotnym podaniu (0,06-0,6 mg/kg mc./dobę) nie wskazywały na toksyczny wpływ na nerki przy dawkach terapeutycznych u ludzi.
badanie toksyczności, dawka terapeutyczna, dystocja, działanie teratogenne, działanie toksyczne, kwas zoledronowy, mutagenność, narażenie długotrwałe, NOAEL, podanie wielokrotne, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, rakotwórczość, resorpcja tkanki kostnej, toksyczność nerkowa, toksyczność ostra, warstwa gąbczasta, warstwa gąbczasta przynasad - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Dissenten 2 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne chlorowodorku loperamidu, substancji czynnej leku Dissenten (2 mg), wykazały łagodną toksyczność ostrą z wartościami LD50 po podaniu doustnym wynoszącymi odpowiednio 185 mg/kg u szczurów, 105 mg/kg u myszy oraz 41,5 mg/kg u świnek morskich, co wskazuje na relatywnie niskie ryzyko toksyczne, z największą wrażliwością u świnek morskich. Badania przewlekłej toksyczności na szczurach i psach nie wykazały istotnych klinicznie objawów toksyczności przy dawkach terapeutycznych, co potwierdza korzystny profil bezpieczeństwa przy długotrwałym stosowaniu.
- Leksykon substancji czynnych
Liść senesu – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Obecne dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa liścia senesu opierają się głównie na badaniach ekstraktów z owoców i strąków senesu, które ze względu na podobny skład chemiczny można ekstrapolować na liść. Badania toksyczności ostrej u myszy i szczurów wykazały niską toksyczność przy podaniu doustnym, bez istotnych efektów toksycznych po jednorazowych dawkach. W 90-dniowym badaniu podostrej toksyczności zaobserwowano odwracalny rozrost nabłonka jelita grubego, przedżołądka oraz kanalików nerkowych, bez zmian w splocie nerwowym okrężnicy. Długoterminowe, 2-letnie badania kancerogenności nie wykazały działania kancerogennego ekstraktu podawanego doustnie. Ponadto, preparaty senesu nie wykazały negatywnego wpływu na funkcje reprodukcyjne ani teratogenności u szczurów. W badaniach mutagenności in vitro aloeemodyna wykazała działanie mutagenne, jednak sennozydy A i B oraz reina nie wykazały takiego efektu, a badania in vivo potwierdziły brak istotnego potencjału mutagennego przy stosowaniu terapeutycznym.
aloeemodyna, antrachinon, badanie histopatologiczne, działanie kancerogenne, działanie mutagenne, liść senesu, nowotwór jelita grubego, owoc senesu, potencjał kancerogenny, potencjał mutagenny, reina, rozrost nabłonka, rozwój poporodowy, sennozyd, splot nerwowy okrężnicy, strąk senesu, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, zaparcie - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ambroxol Aflofarm 30 mg
Dane niekliniczne dotyczące ambroksolu chlorowodorku wskazują na bardzo niski wskaźnik toksyczności oraz korzystny profil bezpieczeństwa. W badaniach toksyczności ostrej na różnych gatunkach zwierząt (myszy, szczury, króliki, psy) nie zaobserwowano objawów niepożądanych przy dawkach odpowiednio do 150 mg/kg, 50 mg/kg, 40 mg/kg i 50 mg/kg masy ciała. Ponadto, nie stwierdzono toksycznego działania na narządy wewnętrzne. Badania reprodukcyjne wykazały brak embriotoksyczności i teratogenności przy dawkach do 3000 mg/kg u szczurów i 200 mg/kg u królików, brak wpływu na płodność przy dawkach do 500 mg/kg oraz brak działań niepożądanych u potomstwa przy dawce 50 mg/kg. Jedynie dawka 500 mg/kg wywołała niewielkie efekty toksyczne u matki i potomstwa, manifestujące się wolniejszym przyrostem masy ciała i mniejszą masą urodzeniową.
ambroksol chlorowodorek, badania farmakologiczne, badania genotoksyczne, badania toksykologiczne, dawka terapeutyczna, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, działanie toksyczne, embriotoksyczność, płodność, rozwój postnatalny, toksyczne działanie ambroksolu, toksyczność ostra - Leksykon substancji czynnych
Ekstrakt z szałwii lekarskiej – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Ekstrakt z liści szałwii lekarskiej (Salvia officinalis L.) stosowany w Maści szałwiowej nie był poddany dedykowanym badaniom przedklinicznym oceniającym bezpieczeństwo, w tym toksyczność ostrą, podostrą, przewlekłą, genotoksyczność, rakotwórczość oraz wpływ na rozrodczość i rozwój płodu. Produkt zawiera ekstrakt ekstrahowany etanolem, z podłożem wazeliny białej, co może wpływać na profil bezpieczeństwa, jednak brak szczegółowych danych uniemożliwia jednoznaczną ocenę ryzyka. W charakterystyce produktu leczniczego jednoznacznie wskazano na brak badań przedklinicznych, co podkreśla konieczność ostrożności w stosowaniu. Bezpieczeństwo stosowania Maści szałwiowej opiera się głównie na doświadczeniu klinicznym i tradycyjnym zastosowaniu ekstraktu z szałwii lekarskiej. Zaleca się ścisłe przestrzeganie wskazań, przeciwwskazań oraz dawkowania określonego w charakterystyce produktu, aby minimalizować ryzyko działań niepożądanych. Decyzja o zastosowaniu powinna być poprzedzona indywidualną oceną stosunku korzyści do ryzyka, z uwzględnieniem braku szczegółowych danych przedklinicznych. Przestrzeganie zaleceń producenta jest kluczowe dla zapewnienia bezpieczeństwa terapii.
badanie przedkliniczne, charakterystyka produktu leczniczego, doświadczenie kliniczne, ekstrahent, ekstrakt z szałwii lekarskiej, etanol, maść szałwiowa, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, praktyka kliniczna, produkt leczniczy, profil bezpieczeństwa, przeciwwskazanie, rozwój płodu, Salvia officinalis, Salviae officinalis folium, stosunek korzyści do ryzyka, substancja czynna, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła, wazelina biała, wpływ na rozrodczość - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Atrovent 0,25 mg/ml
Bromek ipratropiowy wykazuje szeroki profil bezpieczeństwa potwierdzony w badaniach przedklinicznych na różnych gatunkach zwierząt, z zastosowaniem dróg podania wziewnej, doustnej i dożylnej. Wartości LD50 po podaniu wziewnym u samców świnek morskich wynosiły 199 mg/kg, natomiast u szczurów nie odnotowano śmiertelności nawet przy dawkach do 0,05 mg/kg (4-godzinna ekspozycja) lub 160 rozpyleniach po 0,02 mg/rozpylenie. Doustne LD50 wynosiły 1585 mg/kg u myszy, 1925 mg/kg u szczurów i 1920 mg/kg u królików, a dożylne odpowiednio 13,6 mg/kg, 15,8 mg/kg i około 18,2 mg/kg u psów. Objawy toksyczności ostrej obejmowały rozszerzenie źrenic, suchość błon śluzowych, duszność, drżenia, skurcze i tachykardię, zgodne z działaniem antagonistycznym wobec receptorów muskarynowych. W badaniach przewlekłych NOAEL dla podania wziewnego wynosiły 0,38 mg/kg/dobę u szczurów, 0,18 mg/kg/dobę u psów oraz 0,8 mg/kg/dobę u małp Rhesus, bez histopatologicznych zmian w układzie oddechowym i innych narządach. Badania donosowe u psów potwierdziły brak toksyczności przy dawkach >0,20 mg/kg/dobę, a profil toksykologiczny był podobny dla preparatów z HFA i CFC.
aerozol inhalacyjny, bromek ipratropiowy, dawka śmiertelna, duszność, działanie guzotwórcze, działanie rakotwórcze, LD50, NOAEL, podanie donosowe, potencjał genotoksyczny, poziom bez obserwowanego działania niepożądanego, poziom dawkowania, proszek do inhalacji, reakcja anafilaktyczna, receptor muskarynowy, rozszerzenie źrenic, roztwór do nebulizacji, ryzyko onkogenne, suchość błony śluzowej jamy ustnej, szpik kostny, tachykardia, test Amesa, test cytogenetyczny, test mikrojądrowy, toksyczność dla zarodka, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, układ oskrzelowo-płucny - Leksykon substancji czynnych
Izopropanol – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Produkt leczniczy Spitaderm zawiera 70 g/100 g izopropanolu jako główną substancję czynną, uzupełnioną chloroheksydyną diglukonianu (0,5 g) oraz 30% wodorem nadtlenku (1,5 g). Pomimo powszechnego stosowania izopropanolu w preparatach do dezynfekcji skóry, dokumentacja Spitaderm nie zawiera szczegółowych danych przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania, w tym oceny toksyczności ostrej i przewlekłej, genotoksyczności, potencjału rakotwórczego oraz toksyczności reprodukcyjnej. Brak tych danych wymaga od lekarzy zachowania ostrożności i opierania się na ogólnej wiedzy o izopropanolu oraz doświadczeniu klinicznym przy podejmowaniu decyzji terapeutycznych.
- Leksykon substancji czynnych
Wyciąg płynny z ziela męczennicy cielistej – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Wyciąg płynny z ziela męczennicy cielistej (Passiflora incarnata L.) stanowi aktywny składnik produktu leczniczego Passminum MED LUNIS, zawierającego 183 mg ekstraktu w 5 ml syropu, co odpowiada 366 mg surowca roślinnego. Dane przedkliniczne wskazują na niski profil toksyczności ostrej, potwierdzony badaniami na modelach zwierzęcych, gdzie dootrzewnowe podanie ekstraktu w dawkach do 500 mg/kg (myszy) oraz 900 mg/kg nie wywołało toksycznych efektów. Długotrwałe (21-dniowe) podawanie wodno-etanolowego ekstraktu w dawce 10 ml/kg samicom szczurów, zarówno drogą podskórną, jak i doustną, nie spowodowało istotnych zmian w masie ciała, temperaturze ani koordynacji motorycznej, co świadczy o braku negatywnego wpływu na podstawowe funkcje fizjologiczne i neurologiczne przy wielokrotnym stosowaniu.
aktywny składnik leczniczy, biodostępność, działanie rakotwórcze, ekstrakt wodno-etanolowy, ekstrakt z passiflory, funkcje neurologiczne, genotoksyczność, karcinogeneza, koordynacja motoryczna, męczennica cielista, podanie dootrzewnowe, podanie parenteralne, praktyka kliniczna, profil bezpieczeństwa, rozwój płodu, toksyczność ostra, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność subchroniczna, wyciąg z ziela męczennicy cielistej - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Olanzapina Viatris 20 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa olanzapiny wykazały, że dawki ostre u gryzoni powodowały objawy neuroleptyczne, takie jak sedacja, drżenia i drgawki, z medianą dawki śmiertelnej (LD50) około 210 mg/kg u myszy i 175 mg/kg u szczurów. U psów tolerowano dawki do 100 mg/kg bez zgonów, choć obserwowano objawy neurologiczne i kardiologiczne. W badaniach przewlekłych (do 3 miesięcy u myszy i do roku u szczurów i psów) stwierdzono hamowanie OUN, działanie przeciwcholinergiczne oraz zaburzenia hematologiczne, w tym odwracalną neutropenię i małopłytkowość u psów przy dawkach 8-10 mg/kg/dobę, odpowiadających AUC 12-15-krotnie wyższemu niż u ludzi przy dawce 12 mg. U szczurów odnotowano odwracalne zmiany hormonalne, takie jak hiperprolaktynemia i zmniejszenie masy narządów rozrodczych.
ataksja, badanie in vitro, badanie in vivo, cytopenia, dawka śmiertelna, drgawki kloniczne, drżenie, działanie cytotoksyczne, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie przeciwcholinergiczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, jadłowstręt, leukocyt, małopłytkowość, neuroleptyk, neutropenia, niedokrwistość, olanzapina, ośrodkowy układ nerwowy, prolaktyna, prostracja, sedacja, śpiączka, szpik kostny, test mutacji, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, zaburzenia hematologiczne, zwężenie źrenic - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – iladiamed (1 mg + 10 mg)/g
Produkt leczniczy Iladiamed, zawierający oktenidynę dichlorowodorek (1 mg/g) oraz fenoksyetanol (10 mg/g) w formie żelu, wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa potwierdzony w licznych badaniach przedklinicznych. W badaniach toksyczności ostrej u szczurów dawka śmiertelna LD50 wynosiła 45-50 mL/kg (doustnie) oraz 10-12 mL/kg (dootrzewnowo), przy czym dawka 0,45 mL/kg i.p. była dobrze tolerowana. Wielokrotne miejscowe stosowanie preparatu na rany oraz błony śluzowe jamy ustnej u zwierząt nie wywoływało toksycznych reakcji. W badaniach przewlekłych dawki oktenidyny od 2 mg/kg u myszy i psów oraz od 8 mg/kg u szczurów wiązały się z podwyższoną śmiertelnością i zmianami zapalno-krwotocznymi w płucach, jednak etiologia tych zmian pozostaje niejasna. Badania teratogenności i embriotoksyczności na królikach i szczurach nie wykazały negatywnego wpływu przy dawkach do 300 mg/kg (skórnie) oraz 650 mg/kg (doustnie). Ponadto, badania wielopokoleniowe nie potwierdziły wpływu na rozrodczość zwierząt.
aberracja chromosomowa, aktywność antybakteryjna, badanie wielopokoleniowe, błona śluzowa jamy ustnej, dawka śmiertelna LD50, działanie drażniące, działanie embriotoksyczne, działanie fotoalergizujące, fenoksyetanol, komórka nowotworowa trzustki, oktenidyny dichlorowodorek, podanie dootrzewnowe, podanie dożylne, potencjał mutagenny, potencjał teratogenny, resorpcja zwrotna, substancja antybakteryjna, test Amesa, test Bühlera, test mikrojądrowy, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, uszkodzenie płuc, właściwość mutagenna, właściwość rakotwórcza, worek spojówkowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Esseliv forte 300 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa preparatu Esseliv forte, zawierającego polienylofosfatydylocholinę (PPC) pochodzącą z fosfolipidów nasion soi, wykazały brak toksyczności ostrej nawet przy podawaniu dużych dawek zwierzętom laboratoryjnym (myszy, szczury, króliki). Długotrwałe podawanie PPC różnymi drogami (doustną, podskórną, dożylną, dootrzewnową) nie wywołało efektów toksycznych, co potwierdza szeroki margines bezpieczeństwa i korzystny profil bezpieczeństwa przy stosowaniu przewlekłym. Badania reprodukcyjne na szczurach i królikach nie wykazały negatywnego wpływu na rozwój płodów ani toksyczności dla organizmu matki, a także nie stwierdzono wpływu na płodność zwierząt.
działanie mutagenne, działanie teratogenne, efekt toksyczny, genotoksyczność, indukcja nowotworu, margines bezpieczeństwa, mutacja genowa, polienylofosfatydylocholina, potencjał kancerogenny, profil bezpieczeństwa, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie chromosomu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – MonFCH 910-3415 MBq/ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa radiofarmaceutyku MonFCH (fluorocholina [F]) wykazały, że jednorazowe dożylne podanie nierozcieńczonego preparatu w dawce 5 ml/kg masy ciała u szczurów nie wywołało objawów toksyczności ostrej, co wskazuje na korzystny profil bezpieczeństwa w kontekście toksyczności ostrej. Jednakże, dostępne dane są ograniczone i nie obejmują wyników badań mutagenności, genotoksyczności ani długoterminowej toksyczności, w tym potencjalnego działania rakotwórczego fluorocholiny [F]. Brak jest również informacji dotyczących wpływu na płodność oraz rozwój embrionalny i płodowy, co stanowi istotną lukę w ocenie bezpieczeństwa stosowania u kobiet w ciąży i pacjentów w wieku rozrodczym.
fluorocholina, genotoksyczność, model zwierzęcy, mutagenność, okres półtrwania, podanie dożylne, profil bezpieczeństwa, radiofarmaceutyk, radionuklid fluoru, rozwój embrionalny, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, wiek rozrodczy, właściwości rakotwórcze, wpływ na rozród - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Idarubicin Accord 5 mg/5 ml
Dane toksykologiczne przedkliniczne idarubicyny chlorowodorku wskazują na istotną toksyczność ostrą i przewlekłą, ze szczególnym uwzględnieniem układu krwiotwórczego, limfatycznego, przewodu pokarmowego, nerek, wątroby oraz narządów rozrodczych. Mediana dawki śmiertelnej (LD50) po podaniu dożylnym wyniosła 4,4 mg/kg u myszy, 2,9 mg/kg u szczurów oraz 1,0 mg/kg u psów. Badania kardiotoksyczności wykazały, że idarubicyna wywołuje łagodne do umiarkowanych uszkodzenia mięśnia sercowego jedynie w dawkach śmiertelnych, co odróżnia ją od innych antracyklin, takich jak doksorubicyna i daunorubicyna, które uszkadzają serce nawet w dawkach terapeutycznych. Ponadto, idarubicyna wykazuje działanie genotoksyczne i rakotwórcze, indukując uszkodzenia DNA i nowotwory u szczurów, a także embriotoksyczne i teratogenne efekty, wpływając negatywnie na spermatogenezę, cykl owulacyjny oraz rozwój płodów.
antracyklina, badanie toksykologiczne, cykl owulacyjny, daunorubicyna, doksorubicyna, działanie rakotwórcze, embriotoksyczność, genotoksyczność, idarubicyna chlorowodorek, kardiotoksyczność, lek cytotoksyczny, martwica tkanki, mediana dawki śmiertelnej, przewód pokarmowy, teratogenność, toksyczność ostra, toksyczność wielokrotna, układ krwiotwórczy, uszkodzenie materiału genetycznego, uszkodzenie mięśnia sercowego, wada rozwojowa, wynaczynienie leku, zaburzenie spermatogenezy - Leksykon substancji czynnych
Toksoid tężcowy – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Toksoid tężcowy, stosowany jako składnik aktywny w szczepionkach jednoskładnikowych oraz skojarzonych, wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa potwierdzony szerokimi badaniami przedklinicznymi na modelach zwierzęcych (szczury, króliki). Badania toksyczności ostrej i po podaniu wielokrotnym nie wykazały istotnych objawów toksycznych, a reakcje miejscowe ograniczały się do umiarkowanych, przejściowych zmian typowych dla szczepionek adsorbowanych na solach glinu. Ocena wpływu na rozrodczość, obejmująca płodność, rozwój zarodkowo-płodowy oraz postnatalny, nie wskazała na negatywne skutki, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania toksoidu tężcowego w populacji reprodukcyjnej. Ponadto, każda seria szczepionek podlega badaniom toksyczności swoistej zgodnie z Farmakopeą Europejską, co dodatkowo zabezpiecza jakość i bezpieczeństwo preparatów.
antygen szczepionkowy, badanie farmakologiczne, badanie pirogenności, badanie toksykologiczne, białko nośnikowe, Farmakopea Europejska, Haemophilus influenzae typ b, Neisseria meningitidis, polisacharyd bakteryjny, rozwój postnatalny, rozwój zarodkowo-płodowy, sole glinu, szczepionka monowalentna, szczepionka skojarzona, szczepionka skoniugowana, toksoid tężcowy, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność swoista, tolerancja miejscowa - Leksykon substancji czynnych
Jesion amerykański – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Jesion amerykański (Fraxinus americana D3), będący składnikiem homeopatycznego preparatu Pascofemin w stężeniu 0,75 g na 10 g (potencja D3, rozcieńczenie 1:1000), nie posiada dostępnych danych przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania. Produkt ten jest wieloskładnikowy i zawiera również inne substancje roślinne w różnych potencjach homeopatycznych. Brak badań toksykologicznych, genotoksyczności, karcynogenności oraz wpływu na rozród i rozwój dla jesiona amerykańskiego wymusza opieranie decyzji klinicznych na doświadczeniu praktycznym oraz danych dotyczących bezpieczeństwa całego preparatu, a nie poszczególnych składników.
Aletris farinosa, Caulophyllum thalictroides, Chamaelirium luteum, Cimicifuga racemosa, genotoksyczność, interakcje lekowe, jesion amerykański, karcynogenność, lek homeopatyczny, Lilium lancifolium, Pascofemin, przeciwwskazania, Pulsatilla pratensis, rozcieńczenie homeopatyczne, Senecio aureus, Strychnos ignatii, toksyczność ostra, Vitex agnus-castus, wpływ na rozród - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Aknenormin 10 mg 10 mg
Izotretynoina, substancja czynna Aknenorminu, wykazuje stosunkowo niską toksyczność ostrą z wartościami LD50 po podaniu doustnym wynoszącymi około 2000 mg/kg u królików, 3000 mg/kg u myszy oraz ponad 4000 mg/kg u szczurów, co jest znacznie wyższe niż dawki terapeutyczne stosowane u ludzi. Długoterminowe badania toksyczności przewlekłej na szczurach (dawki 2, 8 i 32 mg/kg/dobę przez ponad 2 lata) wykazały odwracalne działania niepożądane, takie jak częściowe wypadanie włosów i podwyższenie stężenia triglicerydów w osoczu, bez obecności masywnych zwapnień tkanek czy zmian w komórkach wątrobowych typowych dla hiperwitaminozy A. Izotretynoina wykazuje silny potencjał teratogenny i embriotoksyczny, co uzasadnia restrykcyjne przeciwwskazania u kobiet w wieku rozrodczym oraz konieczność stosowania skutecznej antykoncepcji podczas terapii.
Aknenormin, badania in vitro, badania in vivo, dawka śmiertelna LD50, działanie embriotoksyczne, działanie mutagenne i karcynogenne, działanie teratogenne, hiperwitaminoza A, izotretynoina, męski układ rozrodczy, morfologia plemników, pochodna witaminy A, potencjał genotoksyczny, potencjał teratogenny, ruchliwość plemników, toksyczność ostra, toksyczność ostra izotretynoiny, toksyczność przewlekła, triglicerydy we krwi - Leksykon substancji czynnych
Miodla indyjska – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Miodla indyjska (Azadirachta indica A. Juss., fructus), obecna w produkcie leczniczym Padma 28 Formuła w dawce 35 mg na kapsułkę, została poddana kompleksowym badaniom przedklinicznym oceniającym bezpieczeństwo jej stosowania. Badania toksyczności ostrej nie wykazały istotnych zmian biochemicznych, hematologicznych ani histopatologicznych, co wskazuje na brak ryzyka toksycznego po pojedynczej dawce. Również badania toksyczności po podaniu wielokrotnym nie ujawniły klinicznie istotnych działań niepożądanych, kumulacji toksyczności ani rozwoju tolerancji czy uzależnienia. Testy genotoksyczności, w tym test Amesa, test aberracji chromosomowych oraz test mikrojądrowy, potwierdziły brak mutagennego wpływu miodli indyjskiej na materiał genetyczny, co jest kluczowe dla oceny bezpieczeństwa stosowania tej substancji jako składnika złożonej formulacji ziołowej Padma 28 Formuła.
aberracja chromosomowa, Azadirachta indica, badanie histopatologiczne, badanie przedkliniczne, działanie genotoksyczne, działanie toksyczne, genotoksyczność, kumulacja toksyczna, miodla indyjska, parametry biochemiczne, parametry hematologiczne, profil bezpieczeństwa, test Amesa, test mikrojądrowy, toksyczność ostra, toksyczność pojedynczej dawki, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność wielokrotna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Clobederm 0,5 mg/g
Ocena bezpieczeństwa przedklinicznego kremu Clobederm (0,5 mg/g), zawierającego klobetazol propionian, opiera się głównie na badaniach tolerancji miejscowej przeprowadzonych na królikach, które wykazały brak widocznych zmian skórnych po aplikacji, co wskazuje na dobrą tolerancję miejscową. Jednakże, w dokumentacji produktu brak jest szczegółowych danych dotyczących standardowych badań przedklinicznych, takich jak toksyczność ostra i przewlekła, genotoksyczność, rakotwórczość oraz wpływ na rozród i rozwój potomstwa, które są kluczowe dla pełnej oceny bezpieczeństwa leku przed wprowadzeniem do badań klinicznych na ludziach.
badanie kliniczne, badanie przedkliniczne, działanie drażniące na skórę, genotoksyczność, klobetazolu propionian, kortykosteroid, nadzór postmarketingowy, praktyka medyczna, profil bezpieczeństwa, rakotwórczość, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczny wpływ na rozród, tolerancja miejscowa - Leksykon substancji czynnych
Hioscyna butylobromek – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Hioscyna butylobromek wykazuje niską toksyczność ostrą po podaniu doustnym, z wartościami LD50 wynoszącymi u myszy 3338,9 mg/kg m.c. (zakres 3068,1-3633,6), u szczurów 3123,6 mg/kg m.c. (zakres 2866,9-3403,3) oraz u psów 600 mg/kg m.c. Znacznie wyższa toksyczność obserwowana jest po podaniu pozajelitowym, gdzie LD50 dożylne wynoszą u myszy 10-23 mg/kg m.c., a u szczurów 18-48,3 mg/kg m.c. Objawy toksyczności obejmują ataksję, zmniejszone napięcie mięśni, drżenia, drgawki oraz rozszerzenie źrenic i tachykardię. W badaniach przewlekłych NOAEL dla podania doustnego wynosił 500 mg/kg m.c. u szczurów (4 tygodnie) oraz 30 mg/kg m.c. u psów (39 tygodni). Dawki powyżej 200 mg/kg m.c. indukowały hamowanie czynności przewodu pokarmowego i zwiększoną śmiertelność. Podanie dożylne w dawce 1 mg/kg m.c. było dobrze tolerowane, natomiast dawki ≥3 mg/kg m.c. wywoływały drgawki i zatrzymanie oddechu. Miejscowa tolerancja była dobra przy dawce 10 mg/kg m.c. domięśniowo, jednak wyższe dawki wiązały się z uszkodzeniami mięśni i wysoką śmiertelnością.
aberracja chromosomowa, badanie biochemiczne, badanie hematologiczne, badanie histopatologiczne, badanie przedkliniczne, butylobromek hioscyny, dawka nieteratogenna, działanie teratogenne, embriotoksyczność, hioscyna butylobromek, LD50, mydriasis, NOAEL, podanie domięśniowe, podanie doustne, podanie dożylne, podanie wewnątrzotrzewnowe, potencjał klastogenny, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, roztwór do wstrzykiwań, skurcz przewodu pokarmowego, test Amesa, test mikrojądrowy, toksyczność ostra, toksyczność podprzewlekła, toksyczność przewlekła, zatrzymanie oddechu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Cyclonamine 12,5% 125 mg/ml
Bezpieczeństwo stosowania etamsylatu, substancji czynnej produktu Cyclonamine 12,5% (125 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań), zostało potwierdzone w badaniach przedklinicznych, które nie wykazały działania mutagennego. Badania genotoksyczności nie dostarczyły dowodów na potencjalne działanie mutagenne, co jest kluczowe dla oceny ryzyka indukcji zmian genetycznych mogących prowadzić do nowotworów lub uszkodzeń dziedzicznych. Wynik ten stanowi istotny element profilu bezpieczeństwa leku, szczególnie w kontekście długotrwałego stosowania u pacjentów.
badania przedkliniczne, bezpieczeństwo przedkliniczne, Cyclonamine, długoterminowe stosowanie, działanie mutagenne, etamsylat, genotoksyczność, indukcja zmian genetycznych, nowotwór, potencjał kancerogenny, profil bezpieczeństwa leku, toksyczność ostra, toksyczność wielokrotna, wpływ na reprodukcję, zmiany genetyczne - Leksykon substancji czynnych
Jodek sodu – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Jodek sodu (Na131I) jest stosowany w medycynie nuklearnej zarówno diagnostycznie, jak i terapeutycznie, zawierając radioaktywny izotop jodu 131I, który emituje promieniowanie gamma i beta. Dane przedkliniczne wskazują na minimalną toksyczność ostrą tej substancji, co wynika z bardzo niskiej zawartości jodu w produktach leczniczych (np. Theracap131 zawiera ≤20 μg sodu jodku na kapsułkę), znacznie poniżej dziennego spożycia jodu z diety (40-500 μg/dobę). Brak jest jednak danych dotyczących toksyczności po wielokrotnym podaniu, wpływu na reprodukcję, a także właściwości mutagennych i rakotwórczych jodku sodu Na131I, co stanowi istotną lukę w ocenie bezpieczeństwa przedklinicznego.
działanie niepożądane, dzienne spożycie, izotop jodu 131I, jodek potasu, jodek sodu, medycyna nuklearna, praktyka kliniczna, profil bezpieczeństwa, promieniowanie gamma, toksyczność ostra, toksyczność wielokrotnego podania, Vitreolent, właściwości mutagenne, właściwości rakotwórcze, wpływ na reprodukcję, zatrucie jodem - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Nicergolin 10 mg
Badania przedkliniczne nicergoliny wykazały, że dawka śmiertelna (LD50) dla szczurów wynosi 197,6 mg/kg masy ciała, co wskazuje na stosunkowo niską toksyczność ostrej dawki. Dane dotyczące potencjału teratogennego są ograniczone, jednak nie wykazują zwiększonego ryzyka wad wrodzonych powyżej poziomu populacyjnego. Ze względu na wpływ nicergoliny na układ krążenia, lek nie powinien być stosowany w okresie ciąży, aby uniknąć potencjalnych zaburzeń rozwoju płodu.
Testy genotoksyczności przeprowadzone na modelach zwierzęcych nie wykazały działania mutagennego, co jest istotne z punktu widzenia bezpieczeństwa długoterminowego i potencjalnego ryzyka karcynogennego. Zgromadzone dane przedkliniczne pozwalają na określenie bezpiecznego zakresu dawek terapeutycznych oraz identyfikację potencjalnych zagrożeń związanych ze stosowaniem nicergoliny u ludzi, potwierdzając akceptowalny profil bezpieczeństwa substancji z wyjątkiem przeciwwskazań w ciąży.
badanie przedkliniczne, dawka śmiertelna LD50, dawka terapeutyczna, działanie mutagenne, medialna dawka śmiertelna, nikergolina, parametr hemodynamiczny, potencjał mutagenny, potencjał teratogenny, profil bezpieczeństwa, ryzyko karcynogenne, test genotoksyczności, toksyczność farmakologiczna, toksyczność ostra, układ krążenia, wada wrodzona - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Naloxone Accord 400 mcg/ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa naloksonu chlorowodorku (400 µg/ml) wykazały korzystny profil toksykologiczny w modelach ostrej i przewlekłej toksyczności, bez istotnych zagrożeń dla człowieka. Ocena genotoksyczności ujawniła niejednoznaczne wyniki: test Amesa oraz test aberracji chromosomalnych na ludzkich limfocytach in vitro dały słabo dodatnie rezultaty, natomiast test mutagenności HGPRT na komórkach V79 oraz test aberracji chromosomalnych szpiku kostnego szczura in vivo były ujemne. Brak jest danych dotyczących potencjału rakotwórczego naloksonu, co stanowi istotną lukę w ocenie długoterminowego bezpieczeństwa stosowania leku.
aberracja chromosomalna, badanie toksykologiczne, ekspozycja prenatalna, limfocyty ludzkie in vitro, mutagenność bakteryjna, nalokson chlorowodorek, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, profil genotoksyczny, rozwój neurobehawioralny, śmiertelność noworodków, szpik kostny, test Amesa, test genotoksyczności, test mutagenności HGPRT, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność rozwojowa - Leksykon substancji czynnych
Butamirat – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Butamirat cytrynian, stosowany jako lek przeciwkaszlowy, wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa potwierdzony szerokim zakresem badań przedklinicznych. W badaniach toksyczności ostrej na myszach ustalono LD50 po podaniu doustnym na poziomie 1200 mg/kg masy ciała, co wskazuje na relatywnie niską toksyczność jednorazową. Badania toksyczności przewlekłej, farmakodynamiczne oraz genotoksyczności nie wykazały istotnych działań niepożądanych ani potencjału mutagennego, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania butamiratu w dawkach terapeutycznych. Dane te obejmują również brak negatywnego wpływu na główne układy fizjologiczne oraz brak istotnych zagrożeń dla zdrowia reprodukcyjnego w większości preparatów zawierających butamirat, takich jak Sinecod, Toselix forte czy Tussicalin.
badanie farmakodynamiczne, badanie przedkliniczne, butamirat cytrynian, ciąża, dawka śmiertelna, dawka terapeutyczna, działanie embriotoksyczne, działanie teratogenne, genotoksyczność, kaszel, LD50, podanie doustne, potencjał mutagenny, praktyka kliniczna, preparat przeciwkaszlowy, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła - Leksykon substancji czynnych
Biotyna – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Biotyna (witamina B7) wykazuje wysoki profil bezpieczeństwa potwierdzony licznymi badaniami przedklinicznymi, obejmującymi toksyczność ostrą i przewlekłą, genotoksyczność, potencjał rakotwórczy oraz wpływ na rozród i rozwój potomstwa. Dawki toksyczne u zwierząt przekraczały wielokrotnie (nawet kilka tysięcy razy) dawki terapeutyczne stosowane u ludzi, co wskazuje na szeroki margines bezpieczeństwa. Badania genotoksyczności i rakotwórczości nie wykazały działania mutagennego ani kancerogennego biotyny. W kontekście teratogenności, biotyna generalnie nie wykazuje właściwości teratogennych ani nie powoduje poronień, choć u królików zaobserwowano działanie teratogenne przy dawce 30 mg/kg/dobę, co znacznie przekracza dawki stosowane klinicznie u ludzi. U szczurów nawet wyższe dawki nie wywołały efektów teratogennych ani fetotoksycznych, co podkreśla międzygatunkowe różnice wrażliwości.
badania farmakologiczne bezpieczeństwa, badania genotoksyczności, badania przedkliniczne, badania toksykologiczne, BiotinoZin, biotyna z cynkiem, dawka terapeutyczna, dawka teratogenna, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, Elevit Pronatal, fetotoksyczność, genotoksyczność, maksymalna ekspozycja, podawanie pozajelitowe, potencjał mutagenny, profil bezpieczeństwa, rozwój płodowy, rozwój płodu, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność przewlekła, toksyczny wpływ na rozród, Viantan, witamina B7, właściwości teratogenne, wpływ na rozrodczość - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Olanzapine Aurovitas 5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa olanzapiny obejmowały ocenę toksyczności ostrej i przewlekłej na różnych gatunkach zwierząt, w tym myszy, szczurach, psach i małpach. Po jednorazowym podaniu obserwowano charakterystyczne objawy neuroleptyczne, takie jak sedacja, ataksja, drżenia oraz zmniejszenie aktywności i zahamowanie przyrostu masy ciała. Średnia dawka śmiertelna (LD50) wynosiła około 210 mg/kg u myszy i 175 mg/kg u szczurów, natomiast psy tolerowały dawki do 100 mg/kg bez zgonów. W badaniach przewlekłych (do 3 miesięcy u myszy i do roku u szczurów i psów) dominowały objawy hamowania OUN, działanie przeciwcholinergiczne oraz obwodowe zaburzenia hematologiczne, z rozwojem tolerancji na hamowanie czynności OUN. U szczurów odnotowano odwracalne zmiany związane z hiperprolaktynemią, takie jak zmniejszenie masy jajników i macicy oraz zmiany morfologiczne w nabłonku pochwy i gruczole sutkowym.
ataksja, cytotoksyczność szpiku kostnego, dawka śmiertelna, drgawki kloniczne, drżenie, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie neuroleptyczne, działanie przeciwcholinergiczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, hamowanie aktywności OUN, małopłytkowość, model zwierzęcy, neutropenia, niedokrwistość, opóźnienie rozwoju płodu, parametr hematologiczny, prolaktyna, prostracja, sedacja, śpiączka, toksyczność ostra, zaburzenie hematologiczne, zmniejszenie aktywności - Leksykon substancji czynnych
Kasztanowiec – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Kasztanowiec zwyczajny (Aesculus hippocastanum) jest składnikiem preparatu Avenoc w postaci czopków, występującym w potencji homeopatycznej 3 CH w ilości 0,01 g na czopek. Pomimo jego zastosowania w terapii, w oficjalnej dokumentacji produktu leczniczego (ChPL) brak jest szczegółowych danych przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania tej substancji. Nie przeprowadzono ani nie udokumentowano badań oceniających toksyczność ostrą, toksyczność po podaniu wielokrotnym, genotoksyczność, potencjał rakotwórczy oraz wpływ na reprodukcję i rozwój w kontekście kasztanowca zawartego w preparacie Avenoc.
Avenoc, charakterystyka produktu leczniczego, czopek, działanie genotoksyczne, działanie rakotwórcze, kasztanowiec zwyczajny, oczar wirginijski, piwonia lekarska, potencja homeopatyczna, potencjał rakotwórczy, ratania, rozcieńczenie homeopatyczne, toksyczność, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ na rozród, wpływ na reprodukcję - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tirosint Sol 200 mcg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa lewotyroksyny sodowej zawartej w preparacie Tirosint Sol wykazały bardzo niską toksyczność ostrą, co sugeruje niskie ryzyko wystąpienia ostrych reakcji toksycznych nawet po jednorazowym podaniu wysokich dawek. W badaniach przewlekłych na szczurach i psach zaobserwowano dawkozależne zmiany patologiczne, takie jak hepatopatia, zwiększona częstość pierwotnego zespołu nerczycowego oraz istotne zmiany masy narządów wewnętrznych, wskazujące na systemowe działanie leku przy długotrwałej ekspozycji na wysokie dawki. Nie przeprowadzono jednak specyficznych badań dotyczących wpływu lewotyroksyny na reprodukcję, rozwój zarodka, przebieg ciąży ani rozwój pourodzeniowy, co pozostawia lukę w ocenie bezpieczeństwa w tych obszarach.
hepatopatia, hormon tarczycy, karcynogeneza, lewotyroksyna, lewotyroksyna sodowa, mutagenność, narządy wewnętrzne, pierwotny zespół nerczycowy, rakotwórczość, reprodukcja, rozwój płodowy, rozwój pourodzeniowy, Tirosint Sol, toksyczność, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, zwierzęta laboratoryjne - Leksykon leków
Przedawkowanie – Uvadex 20 mikrogramów/ml roztwór do frakcjonowania krwi 20 mcg/ml
Produkt leczniczy Uvadex, zawierający metoksalen w stężeniu 20 µg/ml, wykazuje szeroki margines bezpieczeństwa w przypadku przedawkowania, co potwierdzają badania toksyczności ostrej na zwierzętach oraz brak zgłoszonych przypadków przedawkowania w praktyce klinicznej. W literaturze opisano jedynie pojedynczy przypadek doustnego przedawkowania metoksalenu – 25-letnia pacjentka przyjęła dawkę około 85 mg/kg masy ciała, co stanowiło około 140-krotność dawki terapeutycznej. Objawy zatrucia obejmowały nudności, wymioty oraz zawroty głowy. Pacjentka była leczona w zaciemnionym pomieszczeniu z monitorowaniem układu krążenia i po 36 godzinach stan zdrowia uległ całkowitej poprawie bez trwałych następstw.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Mepidont 3% 30 mg/ml
Na podstawie badań przedklinicznych toksyczność mepiwakainy chlorowodorku ujawnia się jedynie przy dawkach znacznie przekraczających maksymalną dawkę terapeutyczną stosowaną u ludzi, co wskazuje na niski potencjał toksyczny w warunkach klinicznych. Parametry LD50 dla mepiwakainy różnią się w zależności od gatunku i drogi podania: u myszy wynoszą 32 mg/kg (s.c.) oraz 260 mg/kg (i.v.), u świnek morskich 20 mg/kg (s.c.) i 94 mg/kg (i.v.), a u królików 22 mg/kg (s.c.) i 110 mg/kg (i.v.). W połączeniu z adrenaliną, LD50 u myszy wynosiła 288 mg/kg (s.c.) oraz 20 mg/kg (i.v.), co podkreśla wpływ środka obkurczającego naczynia na profil toksyczności. Badania powtarzanego podawania wykazały dobrą tolerancję mepiwakainy zarówno u szczurów (s.c.), jak i małp (i.m.), niezależnie od obecności adrenaliny.
adrenalina, dawka śmiertelna, dawka terapeutyczna, droga dożylna, droga podskórna, działanie teratogenne, mepiwakaina chlorowodorek, obkurczenie naczyń krwionośnych, podanie domięśniowe, podanie podskórne, profil bezpieczeństwa, środek znieczulający, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność rozwojowa, wada rozwojowa płodu, znieczulenie miejscowe - Leksykon substancji czynnych
Liść bobrka trójlistnego – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Liść bobrka trójlistnego (Menyanthes trifoliata L.) jest składnikiem nalewki gorzkiej (Amara tinctura) w produkcie leczniczym Krople Żołądkowe. Dostępne dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania tej substancji są ograniczone – nie przeprowadzono kompleksowych badań toksykologicznych, genotoksyczności ani oceny potencjalnego działania rakotwórczego. Podobnie brak jest formalnych badań toksykologicznych dla pozostałych składników Kropli Żołądkowych, takich jak nalewka miętowa i nalewka kozłkowa. W praktyce klinicznej bezpieczeństwo liścia bobrka trójlistnego opiera się głównie na tradycyjnym zastosowaniu i braku doniesień o istotnych działaniach niepożądanych przy stosowaniu w zalecanych dawkach terapeutycznych.
Amara tinctura, dawka terapeutyczna, działanie mutagenne, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, fototoksyczność, genotoksyczność, Hyperici intractum, liść bobrka trójlistnego, Menyanthes trifoliata, nalewka gorzka, nalewka kozłkowa, nalewka miętowa, proces nowotworowy, profil bezpieczeństwa, promieniowanie UVA, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, wpływ na reprodukcję, wyciąg z dziurawca, zdolność rozrodcza - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Elvanse 60 mg
Przedkliniczne badania lisdeksamfetaminy dimezylanu wykazały, że lek posiada potencjał uzależniający, jednak jego działanie na ośrodkowy układ nerwowy charakteryzuje się opóźnionym początkiem i przemijającym efektem, z niższym wpływem na układ nagrody w porównaniu do metylofenidatu czy kokainy. W badaniach toksyczności po podaniu wielokrotnym obserwowano typowe dla psychostymulantów zmiany behawioralne, takie jak zwiększona aktywność, a także zmniejszenie masy ciała, apetytu i spowolnienie wzrostu. Testy genotoksyczności (test Amesa, test komórek chłoniaka myszy, test mikrojądrowy mysich komórek szpiku) nie wykazały działania genotoksycznego. Brak jest bezpośrednich badań rakotwórczości dla lisdeksamfetaminy, jednak badania na myszach i szczurach z mieszaniną enancjomerów D i L amfetaminy (dawki do 30 mg/kg mc./dobę u myszy i 5 mg/kg mc./dobę u szczurów) nie wykazały działania rakotwórczego.
deksamfetamina, działanie genotoksyczne, ekspozycja prenatalna, enancjomery, genotoksyczność, kokaina, lek psychostymulujący, lisdeksamfetamina dimezylan, metylofenidat, neurotoksyczność, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał rakotwórczy, rakotwórczość, rozwój embrionalny, szpik kostny, test Amesa, test mikrojądrowy, toksyczność ostra, włókna nerwowe, zaburzenia pamięci, zaburzenia rozrodu, zaburzenia uczenia, zmiany neurochemiczne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Valerin 200 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne preparatu Valerin, zawierającego alkoholowy wyciąg z korzenia Valeriana officinalis L., wykazały niski profil toksyczności. W badaniu toksyczności ostrej u myszy po dootrzewnowym podaniu wyciągu, LD50 wyniosła 3,3 g/kg masy ciała, co wskazuje na niską toksyczność ostrej ekspozycji. W badaniach toksyczności podostrej u szczurów, podawanych dootrzewnowo w dawkach 400-600 mg/kg przez 45 dni oraz doustnie w dawkach 300 i 600 mg/kg przez 30 dni, nie zaobserwowano istotnych zmian w masie ciała, parametrach hematologicznych, biochemicznych, ciśnieniu tętniczym ani wadze narządów, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania preparatu w tych zakresach dawek i czasów ekspozycji.
badania toksykologiczne, ciśnienie tętnicze, dawka śmiertelna, działanie alkilujące, działanie cytotoksyczne, działanie mutagenne, ekstrakt alkoholowy, genotoksyczność, karcynogenność, korzeń kozłka, LD50, mutagenność, parametry biochemiczne, parametry hematologiczne, parametry krwi, parametry moczu, podanie dootrzewnowe, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność reprodukcyjna, Valeriana officinalis, walepotriaty, wyciąg alkoholowy, wyciąg etanolowy, wyciąg suchy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ramipril + Bisoprolol fumarate Aristo 2,5 mg + 2,5 mg
Produkt leczniczy Ramipril + Bisoprolol fumarate Aristo zawiera bisoprolol fumaran oraz ramipryl, których badania przedkliniczne nie wykazały istotnych zagrożeń dla bezpieczeństwa stosowania u ludzi. Bisoprolol nie wykazuje działania teratogennego ani negatywnego wpływu na płodność, jednak w wysokich dawkach u ciężarnych samic obserwowano toksyczne efekty takie jak zmniejszenie masy ciała i przyjmowanego pokarmu oraz zwiększoną resorpcję płodu i opóźnienie rozwoju fizycznego. Ramipryl wykazuje dobrą tolerancję w dawkach dobowych do 2,0 mg/kg u szczurów, 2,5 mg/kg u psów oraz 8,0 mg/kg u małp, choć u młodych szczurów pojedyncza dawka spowodowała nieodwracalne uszkodzenie nerek. W badaniach toksyczności przewlekłej u zwierząt zaobserwowano zmiany elektrolitów i morfologii krwi oraz powiększenie aparatu przykłębuszkowego nerek przy dawkach 250 mg/kg/dobę u psów i małp, co odzwierciedla farmakodynamiczne działanie inhibitora ACE.
aparat przykłębuszkowy, badanie farmakologiczne, bisoprolol fumaran, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, inhibitor ACE, morfologia krwi, mutagenność, poszerzenie miedniczki nerkowej, ramipryl, resorpcja płodu, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność zarodkowo-płodowa, toksyczny wpływ na reprodukcję, uszkodzenie nerek, wada wrodzona, właściwość genotoksyczna, właściwość mutagenna, właściwość teratogenna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Gripex Hot Intense 1000 mg + 50 mg + 12,2 mg
Dane przedkliniczne dotyczące produktu leczniczego Gripex Hot Intense, zawierającego paracetamol, kofeinę oraz fenylefrynę chlorowodorek, wskazują na szeroki margines bezpieczeństwa przy stosowaniu zgodnym z zaleceniami. Ostra toksyczność wykazuje się dawkami LD50 wynoszącymi odpowiednio 310 mg/kg dla paracetamolu oraz 120 mg/kg dla fenylefryny, co jest znacznie wyższe niż dawki terapeutyczne. Badania wielokrotnego podawania nie wykazały istotnych działań toksycznych, a potencjał mutagenny substancji jest klinicznie nieistotny. W kontekście rakotwórczości, paracetamol wykazał działanie jedynie przy bardzo wysokich dawkach, a fenylefryna może indukować zmiany zapalne i rozrost prostaty bez zwiększenia ryzyka nowotworów. Brak jest szczegółowych danych dotyczących kofeiny.
atrofia jąder, chlorowodorek, chlorowodorek fenylefryny, dawka terapeutyczna, fenylefryna, Gripex, kofeina, LD50, margines bezpieczeństwa, paracetamol, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, rozrost prostaty, rozwój zarodkowy, spermatogeneza, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna - Leksykon substancji czynnych
Sodu siarczan bezwodny – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Ocena bezpieczeństwa stosowania sodu siarczanu bezwodnego, stanowiącego 5,700 g w każdej saszetce produktu Fortrans (całkowita masa proszku 73,690 g), opiera się na badaniach przedklinicznych całej formulacji. Badania farmakologiczne i toksykologiczne, w tym toksyczność ostra oraz po podaniu wielokrotnym, nie wykazały istotnych zagrożeń zdrowotnych. Profil bezpieczeństwa oceniano w kontekście typowego dawkowania stosowanego jako środek przeczyszczający do przygotowania jelita przed procedurami diagnostycznymi. Ponadto, badania genotoksyczności całej formulacji nie wykazały potencjału genotoksycznego, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania sodu siarczanu bezwodnego w warunkach klinicznych.
badanie diagnostyczne, badanie farmakologiczne, badanie toksykologiczne, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, karcynogenność, makrogol 4000, oczyszczanie jelita, potasu chlorek, potencjał genotoksyczny, sodu chlorek, sodu siarczan bezwodny, sodu wodorowęglan, środek przeczyszczający, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym - Leksykon substancji czynnych
Klonidyna – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Produkt leczniczy Iporel zawiera chlorowodorek klonidyny w dawce 75 mikrogramów. Charakterystyka Produktu Leczniczego nie zawiera szczegółowych danych przedklinicznych dotyczących toksyczności ostrej, podostrej, przewlekłej, mutagenności, karcynogenności ani wpływu na reprodukcję. Brak tych informacji wynika z długotrwałego stosowania klonidyny w praktyce klinicznej oraz dobrze poznanego profilu bezpieczeństwa tej substancji. Wszelkie istotne dane dotyczące bezpieczeństwa Iporelu są zawarte w innych sekcjach ChPL, co podkreśla, że nie ma specyficznych przedklinicznych zagrożeń związanych z tym produktem, które wymagałyby dodatkowej uwagi.
charakterystyka produktu leczniczego, chlorowodorek klonidyny, działanie niepożądane, interakcja lekowa, karcynogenność, klonidyna, mutagenność, ostrzeżenie specjalne, praktyka kliniczna, profil bezpieczeństwa, przeciwwskazanie, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, wskazanie do stosowania - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Agapurin 100 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne pentoksyfiliny wykazały niską toksyczność ostrą, z wartościami LD50 wynoszącymi 1385 mg/kg mc. (doustnie u myszy), 230 mg/kg mc. (dożylnie u szczurów) oraz 1770 mg/kg mc. (doustnie u szczurów). Długoterminowe podawanie leku w dawkach do 1000 mg/kg mc./dobę u szczurów oraz do 100 mg/kg mc./dobę u psów przez okres roku nie powodowało toksycznego uszkodzenia narządów. Natomiast dawki przekraczające 320 mg/kg mc./dobę u psów przez rok indukowały objawy toksyczne, takie jak zaburzenia neurologiczne (słaba koordynacja ruchów), niewydolność krążenia, krwawienia, obrzęk płuc oraz patologiczne zmiany w jądrach (komórki olbrzymie). Badania reprodukcyjne wykazały zwiększony odsetek zgonów wewnątrzmacicznych płodów przy bardzo wysokich dawkach u szczurów, jednak nie stwierdzono działania teratogennego, embriotoksycznego ani negatywnego wpływu na płodność i rozwój okołoporodowy w badaniach na różnych gatunkach (myszy, szczury, króliki, psy).
badanie rakotwórczości, dawka śmiertelna LD50, działanie embriotoksyczne, działanie karcynogenne, komórki olbrzymie, mechanizm krzepnięcia, mutacja genetyczna, niewydolność krążenia, obrzęk płuc, pentoksyfilina, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, potencjał teratogenny, test Amesa, toksyczne uszkodzenie narządów, toksyczność ostra, toksyczność reprodukcyjna, zaburzenia neurologiczne, zgon wewnątrzmaciczny płodu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Sonna Stres –
Produkt leczniczy SONNA stres, będący syropem homeopatycznym, nie posiada danych przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania, w tym standardowych testów toksyczności ostrej, przewlekłej, genotoksyczności, potencjału rakotwórczego oraz wpływu na reprodukcję i rozwój. Preparat zawiera składniki w rozcieńczeniach homeopatycznych od D1 do D12, takie jak Acidum phosphoricum D4, Avena sativa D1, Delphinium staphisagria (D4, D8, D12), Strychnos ignatii (D6, D8, D12), Valeriana officinalis D3 oraz Zincum isovalerianicum D8. Ze względu na bardzo wysokie rozcieńczenia ilość substancji czynnych jest minimalna, co teoretycznie ogranicza ryzyko działań toksycznych. Ocena bezpieczeństwa opiera się głównie na doświadczeniu klinicznym, a nie na konwencjonalnych badaniach przedklinicznych.
Acidum phosphoricum, Avena sativa, badanie przedkliniczne, Delphinium staphisagria, etanol, genotoksyczność, homeopatyczny produkt leczniczy, nietolerancja, potencjał rakotwórczy, rozcieńczenie homeopatyczne, sorbitol, Strychnos ignatii, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczny wpływ na reprodukcję, Valeriana officinalis, Zincum isovalerianicum - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Angin – Heel SD –
Dokumentacja rejestracyjna produktu leczniczego Angin-Heel SD w formie tabletek nie zawiera szczegółowych danych przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania. Brak jest informacji o badaniach toksykologicznych, w tym toksyczności ostrej, podostrej i przewlekłej, a także o wpływie na rozrodczość, teratogenności, genotoksyczności i potencjale kancerogennym substancji czynnych. Preparat zawiera substancje czynne w rozcieńczeniach homeopatycznych: Hydrargyrum bicyanatum D8 (30 mg), Phytolacca americana D4 (30 mg), Apis mellifica D4 (30 mg), Arnica montana D4 (30 mg), Hepar sulfuris D6 (60 mg) oraz Atropa bella-donna D4 (60 mg). Brak jest również farmakologicznych badań bezpieczeństwa dotyczących wpływu na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy, ośrodkowy układ nerwowy oraz funkcje nerek.
apis mellifica, arnica montana, arnika górska, atropa bella-donna, badanie toksykologiczne, cyjanek rtęciowy, działanie teratogenne, farmakologiczne badanie bezpieczeństwa, funkcja nerki, genotoksyczność, hepar sulfuris, hydrargyrum bicyanatum, kancerogeneza, ośrodkowy układ nerwowy, phytolacca americana, pokrzyk wilczej jagody, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, pszczoła miodna, rozcieńczenie homeopatyczne, stosunek korzyści do ryzyka, szkarłatka amerykańska, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, wątroba siarkowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Efrinol 2% 20 mg/g
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa chlorowodorku efedryny, substancji czynnej produktu leczniczego Efrinol 2% (20 mg/g, krople do nosa, roztwór), wykazały charakterystyczne działania farmakologiczne, przede wszystkim nadmierną pobudliwość nerwową u zwierząt doświadczalnych (myszy, szczury), co jest zgodne z jej sympatykomimetycznym mechanizmem działania. Analizy mutagenności nie wykazały zdolności efedryny do indukowania mutacji genetycznych, co potwierdza brak działania mutagennego. Ponadto, badania dotyczące wpływu na rozrodczość i rozwój płodu nie wykazały efektów teratogennych, wskazując na brak wad rozwojowych u potomstwa zwierząt poddanych terapii.
badanie przedkliniczne, chlorowodorek efedryny, działanie farmakodynamiczne, działanie kancerogenne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, Efrinol, krople do nosa, mutacja genetyczna, pobudliwość nerwowa, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, substancja sympatykomimetyczna, toksyczność ostra, toksyczność reprodukcyjna, wada rozwojowa - Leksykon substancji czynnych
Chlorek cetylopirydyniowy – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Chlorek cetylopirydyniowy, stosowany miejscowo w leczeniu stanów zapalnych jamy ustnej i gardła, wykazuje szeroki margines bezpieczeństwa potwierdzony badaniami przedklinicznymi. Dawka letalna (LD50) wynosi 200 mg/kg m.c. u szczurów oraz 400 mg/kg m.c. u królików, co znacznie przekracza dawki terapeutyczne stosowane u ludzi. Przewlekłe podawanie dawki 10 mg/kg m.c./dobę przez 3 tygodnie u królików nie wywołało istotnych działań niepożądanych, co świadczy o dobrej tolerancji substancji. Badania genotoksyczności, rakotwórczości oraz wpływu na rozród i rozwój potomstwa nie wykazały ryzyka dla pacjentów, a działania toksyczne pojawiały się jedynie przy ekspozycji znacznie przekraczającej dawki terapeutyczne. Miejscowa tolerancja jest optymalna, a ryzyko uczuleń ograniczone do osób z nadwrażliwością na czwartorzędowe sole amoniowe.
badanie farmakologiczne, bakteryjna flora jelitowa, chlorek cetylopirydyniowy, chlorowodorek benzydaminy, chlorowodorek lidokainy, czwartorzędowa sól amoniowa, dawka letalna, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, działanie toksyczne, genotoksyczność, glukonian cynku, mikroflora bakteryjna, nadwrażliwość, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, stan zapalny gardła, stan zapalny jamy ustnej, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność przewlekła, toksyczny wpływ na rozród, tolerancja miejscowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Echinerba 100 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa leku Echinerba, zawierającego wyciąg suchy z ziela jeżówki purpurowej (Echinaceae purpureae herbae extractum siccum), wykazały wyjątkowo niską toksyczność ostrą. W badaniach toksyczności pojedynczej dawki, LD50 dla szczurów wynosiła powyżej 15 000 mg/kg mc. (doustnie) oraz powyżej 5 000 mg/kg mc. (dożylnie), natomiast dla myszy odpowiednio powyżej 30 000 mg/kg mc. (doustnie) i powyżej 10 000 mg/kg mc. (dożylnie). Brak objawów zatrucia przy tych wysokich dawkach potwierdza korzystny profil bezpieczeństwa substancji czynnej. W badaniach toksyczności subchronicznej, czterotygodniowe podawanie soku z jeżówki purpurowej szczurzym modelom w dawkach 800, 2400 i 8000 mg/kg mc./dobę nie wykazało istotnych zmian w parametrach biochemicznych, hematologicznych, makroskopowych ani histopatologicznych, co świadczy o braku toksycznego wpływu przy długotrwałym stosowaniu.
badanie histopatologiczne, badanie makroskopowe, dawka śmiertelna LD50, działanie rakotwórcze, ekstrakt z jeżówki purpurowej, kwas chlorogenowy, kwas polifenolowy, morfologia krwi, parametry biochemiczne krwi, parametry hematologiczne, potencjał kancerogenny, toksyczność dawek wielokrotnych, toksyczność ostra, toksyczność pojedynczej dawki, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność subchroniczna, układ krzepnięcia, wyciąg z jeżówki purpurowej