toksyczność ostra
Toksyczność ostra to zespół objawów patologicznych występujących w krótkim czasie po jednorazowym podaniu lub krótkotrwałej ekspozycji na substancję toksyczną. W ocenie toksyczności ostrej kluczowe znaczenie ma parametr LD50, czyli dawka śmiertelna średnia, powodująca śmierć 50% badanych organizmów.
Substancje o toksyczności ostrej mogą powodować uszkodzenia wielonarządowe, w tym wątroby, nerek, serca, płuc czy układu nerwowego. Objawy kliniczne toksyczności ostrej rozwijają się zazwyczaj w ciągu minut do godzin i mogą obejmować zaburzenia oddychania, arytmie, zaburzenia świadomości, drgawki, wymioty, biegunkę oraz niewydolność narządową.
Diagnostyka toksyczności ostrej obejmuje badania laboratoryjne (toksykologiczne, biochemiczne, gazometryczne), obrazowe oraz ocenę stanu klinicznego pacjenta. Leczenie polega na zabezpieczeniu funkcji życiowych, eliminacji toksyny z organizmu (płukanie żołądka, podanie węgla aktywowanego, dializa) oraz zastosowaniu odpowiednich antidotów, jeśli są dostępne.
W praktyce klinicznej ocena toksyczności ostrej ma kluczowe znaczenie w leczeniu zatruć, a także w farmakologii podczas badań przedklinicznych nowych leków. W Unii Europejskiej substancje chemiczne klasyfikowane są według rozporządzenia CLP na cztery kategorie toksyczności ostrej, co ma istotne znaczenie dla bezpieczeństwa ich stosowania w medycynie i innych dziedzinach.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Mucosolvan Max 75 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne ambroksolu chlorowodorku, substancji czynnej Mucosolvan MAX, wykazały niski wskaźnik ostrej toksyczności oraz brak toksyczności narządowej przy stosowaniu terapeutycznym. Poziomy NOAEL ustalono na 150 mg/kg mc./dobę u myszy (4 tygodnie), 50 mg/kg mc./dobę u szczurów (52 i 78 tygodni), 40 mg/kg mc./dobę u królików (26 tygodni) oraz 10 mg/kg mc./dobę u psów (52 tygodnie). Badania toksyczności po podaniu dożylnym w dawkach do 64 mg/kg mc./dobę u szczurów i do 120 mg/kg mc./dobę u psów nie wykazały ciężkiej toksyczności miejscowej ani ogólnoustrojowej, a obserwowane działania niepożądane miały charakter odwracalny. W zakresie bezpieczeństwa reprodukcyjnego nie stwierdzono embriotoksyczności ani teratogenności u szczurów (do 3000 mg/kg mc./dobę) i królików (do 200 mg/kg mc./dobę), a NOAEL dla rozwoju okołoporodowego i pourodzeniowego potomstwa wyniósł 50 mg/kg mc./dobę.
aberracja chromosomowa, ambroksolu chlorowodorek, badanie histopatologiczne, badanie przedkliniczne, działanie embriotoksyczne, działanie genotoksyczne, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, NOAEL, podanie doustne, podanie dożylne, potencjał kancerogenny, profil toksykologiczny, rozwój okołoporodowy, szpik kostny, test Amesa, test mikrojądrowy, toksyczność ostra - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Gastrografin (660 mg + 100 mg)/ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa produktu leczniczego Gastrografin, zawierającego 10 g sodu amidotryzoinianu oraz 66 g megluminy amidotryzoinianu w 100 ml roztworu, nie wykazały istotnych zagrożeń toksycznych. Ocena toksyczności ostrej nie wskazała na ryzyko zatrucia po pojedynczym podaniu, a brak danych dotyczących toksyczności po wielokrotnych dawkach doustnych uznano za uzasadniony ze względu na minimalne wchłanianie amidotryzoesowego kwasu do krążenia ogólnego. Badania genotoksyczności in vitro i in vivo nie potwierdziły mutagenności, a brak działania teratogennego i embriotoksycznego potwierdzono w badaniach na zwierzętach po dożylnym podaniu. Nie stwierdzono również wyraźnego ryzyka rakotwórczości, biorąc pod uwagę stabilność metaboliczną i farmakokinetykę substancji czynnych.
amidotryzoinian sodu, badanie genotoksyczności, disodu edetynian, działanie embriotoksyczne, działanie genotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, Gastrografin, genotoksyczność, kwas amidotryzoesowy, olejek anyżu gwiaździstego, polisorbat 80, potencjał rakotwórczy, potencjał uczulający, reakcja anafilaktoidalna, sacharyna sodowa, środek kontrastowy zawierający jod, substancja kontrastowa, toksyczność ostra, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność układowa, tolerancja miejscowa, właściwość mutagenna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ramipril + Bisoprolol fumarate Aristo 2,5 mg + 1,25 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa bisoprololu wykazały brak istotnych zagrożeń toksykologicznych u ludzi, w tym brak działania teratogennego nawet przy wysokich dawkach. Jednakże, podawanie dużych dawek bisoprololu ciężarnym samicom skutkowało toksycznością objawiającą się zmniejszeniem spożycia pokarmu, redukcją masy ciała oraz działaniem embriotoksycznym, w tym zwiększoną resorpcją płodu, obniżoną masą urodzeniową i opóźnieniem rozwoju fizycznego potomstwa. Ramipryl wykazał brak ostrej toksyczności u gryzoni i psów oraz toksyczność przewlekłą manifestującą się zmianami elektrolitów i morfologii krwi przy dawkach dobowych do 250 mg/kg u psów i małp. Dawki bezobjawowe wynosiły 2 mg/kg/d u szczurów, 2,5 mg/kg/d u psów oraz 8 mg/kg/d u małp. U młodych szczurów pojedyncza dawka ramiprylu powodowała nieodwracalne uszkodzenie nerek.
aparat przykłębuszkowy, badanie farmakologiczne, badanie mutagenności, badanie teratogenności, beta-adrenolityk, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, działanie toksyczne, genotoksyczność, morfologia krwi, poszerzenie miedniczek nerkowych, profil bezpieczeństwa, resorpcja płodu, substancja czynna, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, układ renina-angiotensyna-aldosteron, uszkodzenie nerek, właściwość genotoksyczna, właściwość mutagenna - Leksykon substancji czynnych
Benzokaina – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Benzokaina wykazuje niską toksyczność ogólnoustrojową, co wynika ze słabej rozpuszczalności w wodzie i minimalnego wchłaniania po podaniu miejscowym. W badaniach toksyczności ostrej na gryzoniach wartości LD50 wyniosły odpowiednio 2500 mg/kg u myszy i 3042 mg/kg u szczurów. Ostre działanie toksyczne obejmuje depresję ośrodkowego układu nerwowego, zwiększoną skłonność do drgawek, zahamowanie przewodzenia impulsów i zmniejszenie kurczliwości mięśnia sercowego oraz spadek ciśnienia krwi. Istotnym ryzykiem jest również methemoglobinemia. Dane dotyczące toksyczności po wielokrotnym podaniu są ograniczone, jednak badania konwencjonalne dla preparatów zawierających benzokainę, takich jak Sebidin Intensive czy DoppelSept Gardło, nie wykazały istotnego zagrożenia dla człowieka.
badanie farmakologiczne, badanie genotoksyczności, benzokaina, dawka śmiertelna, drgawki, działanie depresyjne na OUN, erytrocyty polichromatyczne, kurczliwość mięśnia sercowego, LD50, methemoglobinemia, miejscowy środek znieczulający, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał genotoksyczny, przewodzenie impulsów serca, spadek ciśnienia krwi, substancja rakotwórcza, test mikrojądrowy, test mutacji powrotnych bakterii, toksyczność ogólnoustrojowa, toksyczność okołoporodowa, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, właściwości mutagenne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Althyxin 100 mcg/5 ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa lewotyroksyny sodowej, substancji czynnej produktu Althyxin, wykazały bardzo niski poziom toksyczności ostrej, co potwierdza minimalne działania toksyczne po jednorazowym podaniu wysokich dawek u zwierząt laboratoryjnych. Długoterminowe badania na szczurach i psach ujawniły jednak toksyczność przewlekłą, obejmującą hepatopatię, zwiększoną częstość pierwotnego zespołu nerczycowego oraz zmiany masy narządów wewnętrznych, co wskazuje na metaboliczne skutki nadmiernej ekspozycji na hormon tarczycy. Warto podkreślić, że w dokumentacji brak jest danych dotyczących wpływu lewotyroksyny na funkcje rozrodcze, a także brak specyficznych badań oceniających płodność, rozwój płodu i przebieg ciąży u zwierząt laboratoryjnych.
badanie genotoksyczności, badanie przedkliniczne, działanie kancerogenne, hepatopatia, hormon tarczycy, lewotyroksyna sodowa, mutacja genetyczna, mutagenność, narząd wewnętrzny, pierwotny zespół nerczycowy, potencjał kancerogenny, proces nowotworowy, tkanka wątrobowa, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczny wpływ na funkcje rozrodcze, uszkodzenie genomu, wada rozwojowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Althyxin 50 mcg
Dane przedkliniczne dotyczące lewotyroksyny sodowej, substancji czynnej leku Althyxin, wskazują na bardzo niską toksyczność ostrą, co sugeruje niskie ryzyko zatrucia po jednorazowym podaniu dużej dawki. Badania toksyczności przewlekłej na szczurach i psach wykazały, że dawki znacznie przekraczające terapeutyczne mogą powodować hepatopatię, pierwotny zespół nerczycowy oraz zmiany masy narządów wewnętrznych. Brak jest jednak danych dotyczących wpływu lewotyroksyny na reprodukcję, gdyż nie przeprowadzono standardowych badań toksyczności rozrodczej u zwierząt. Przedkliniczne badania mutagenności nie wykazały działania genotoksycznego lewotyroksyny sodowej, co potwierdza bezpieczeństwo genomowe przy długotrwałym stosowaniu. W zakresie karcynogenności dane są ograniczone – nie przeprowadzono długoterminowych badań na zwierzętach, co pozostawia lukę w ocenie potencjalnego ryzyka nowotworowego. Należy jednak podkreślić, że te wyniki należy interpretować w kontekście szerokiego doświadczenia klinicznego, które dostarcza bardziej kompleksowych informacji o bezpieczeństwie długotrwałego stosowania lewotyroksyny u pacjentów.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – FCH 1 GBq/1ml na dzień i godzinę odniesienia
Dane przedkliniczne dotyczące fluorocholiny znakowanej izotopem fluoru (¹⁸F) wskazują na dobry profil bezpieczeństwa przy jednorazowym dożylnym podaniu w dawce 5 ml/kg masy ciała u szczurów, bez obserwacji objawów toksyczności ostrej. Radiofarmaceutyk charakteryzuje się okresem półtrwania 109,8 minut oraz emituje promieniowanie pozytonowe o maksymalnej energii 0,633 MeV, co po anihilacji generuje promieniowanie gamma o energii 0,511 MeV. Te właściwości fizyczne mają istotne znaczenie dla oceny narażenia na promieniowanie jonizujące podczas diagnostyki PET.
Brak jest jednak danych dotyczących potencjału mutagennego fluorocholiny (¹⁸F), w tym wyników testów in vitro (np. test Amesa, aberracje chromosomowe) oraz badań in vivo, co stanowi istotne ograniczenie w pełnej ocenie bezpieczeństwa genetycznego. Ponadto nie przeprowadzono długoterminowych badań karcinogenności, co jest częściowo uzasadnione krótkim okresem półtrwania radioizotopu i jednorazowym zastosowaniem diagnostycznym. Te braki należy uwzględnić przy kompleksowej ocenie ryzyka stosowania tego radiofarmaceutyku w praktyce klinicznej.
aberracja chromosomowa, anihilacja, diagnostyka PET, działanie mutagenne, fluorocholina 18F, okres półtrwania, podanie dożylne, potencjał karcinogenny, promieniowanie gamma, promieniowanie jonizujące, promieniowanie pozytonowe, radiofarmaceutyk, radionuklid fluoru, test Amesa, test mutagenności in vitro, toksyczność jednorazowego podania, toksyczność ostra, właściwości rakotwórcze - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Alantan 20 mg/g
Produkt leczniczy Alantan w postaci maści zawierającej alantoinę w stężeniu 20 mg/g nie posiada udokumentowanych danych przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania. W sekcji 5.3 charakterystyki produktu leczniczego brak jest informacji o badaniach toksykologicznych, mutagenności, karcynogenności oraz wpływie na płodność i rozwój zarodkowo-płodowy. Dokumentacja rejestracyjna nie zawiera danych dotyczących toksyczności ostrej i przewlekłej, potencjału mutagennego i rakotwórczego, miejscowego działania drażniącego, potencjału uczulającego ani fototoksyczności dla tego preparatu.
alantoina, badanie toksykologiczne, działanie drażniące, fototoksyczność, karcynogenność, mutagenność, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, potencjał uczulający, produkt leczniczy, rozwój zarodkowo-płodowy, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność rozwojowa, wpływ na płodność - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Skinsept Mucosa (10,40 g + 1,67 g + 1,50 g)/100 g
Produkt leczniczy Skinsept Mucosa, zawierający etanol 96% (10,4 g/100 g), wodoru nadtlenek 30% (1,67 g/100 g) oraz chloroheksydynę diglukonianu (1,50 g/100 g), wykazał niski poziom toksyczności w badaniach przedklinicznych. Jednorazowe doustne podanie dawki 15 ml/kg masy ciała szczurów nie wywołało efektów letalnych ani uszkodzeń narządów wewnętrznych. Testy alergizujące na świnkach morskich potwierdziły dobrą tolerancję bez objawów uczulenia, a test drażniący na spojówce oka królika wykazał jedynie lekkie podrażnienie. U ludzi produkt cechuje się dobrą tolerancją błon śluzowych i nabłonków przejściowych, a odczucia pieczenia czy gorąca są związane z obecnością alkoholu i nie świadczą o toksyczności.
aplikacja na błony śluzowe, badanie przedkliniczne, błona śluzowa, chloroheksydyny diglukonian, działanie drażniące, etanol, nabłonek przejściowy, nadtlenek wodoru, pieczenie, potencjał alergizujący, profil bezpieczeństwa, roztwór na błony śluzowe, skutek letalny, spojówka oka, świnka morska, toksyczność ostra, toksyczność układowa, uczulenie, zdrowy ochotnik - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tlenek azotu Messer 800 ppm (v/v)
Badania niekliniczne tlenku azotu wykazały, że toksyczność ostra jest związana z podwyższonym stężeniem methemoglobiny, co prowadzi do niedotlenienia tkanek. Efekty toksyczne pojawiały się jedynie przy ekspozycji przekraczającej maksymalne dawki stosowane u ludzi (20 ppm przez 20 godzin na dobę do 2 lat). Analizy genotoksyczności wskazały na potencjalne działanie mutagenne w niektórych systemach testowych, jednak badania długoterminowe na szczurach nie potwierdziły istotnego potencjału rakotwórczego. Brak jest danych dotyczących wpływu tlenku azotu na reprodukcję, co stanowi istotne ograniczenie w ocenie bezpieczeństwa stosowania u kobiet w wieku rozrodczym oraz w ciąży.
działanie genotoksyczne, działanie karcynogenne, działanie mutagenne, hipoksja tkanek, methemoglobina, methemoglobinemia, model szczurzy, niedotlenienie tkanek, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, rozwój zarodka i płodu, tlenek azotu, toksyczność ostra, toksyczność reprodukcyjna, utlenianie hemoglobiny, wpływ na reprodukcję, wpływ na rozród - Leksykon substancji czynnych
Cyproteron – Przedawkowanie
Octan cyproteronu, będący substancją czynną preparatu Androcur 50 mg, wykazuje bardzo niski profil toksyczności ostrej, co potwierdzają badania klasyfikujące go jako substancję praktycznie nietoksyczną. Ryzyko ostrego zatrucia po jednorazowym, przypadkowym przyjęciu nawet wielokrotności dawki terapeutycznej jest minimalne. W literaturze medycznej brak jest szczegółowych opisów przypadków przedawkowania samego cyproteronu, co dodatkowo podkreśla jego bezpieczeństwo w kontekście toksykologicznym. W przypadku preparatów złożonych, takich jak Cyprodiol (2 mg cyproteronu octanu + 0,035 mg etynyloestradiolu), objawy przedawkowania wynikają głównie z działania komponentu estrogenowego i obejmują nudności, wymioty oraz niespodziewane krwawienia z pochwy, które mogą wystąpić nawet u dziewcząt przed pierwszą miesiączką.
Androcur, Cyprodiol, cyproteron, dawka terapeutyczna, doustny środek antykoncepcyjny, etynyloestradiol, komponent estrogenowy, krwawienie z odstąpienia, krwawienie z pochwy, leczenie objawowe, octan cyproteronu, profil toksyczności, substancja nietoksyczna, toksyczność ostra, wahanie poziomu hormonów, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie hormonalne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Predasol 10 mg
Dane niekliniczne dotyczące prednizolonu, obejmujące badania farmakologiczne, toksyczności wielokrotnego podawania, genotoksyczności, potencjału rakotwórczego oraz wpływu na rozród, nie wskazują na istotne zagrożenia dla pacjentów przy stosowaniu klinicznym. W badaniach toksyczności ostrej u szczurów wyznaczono LD50 na poziomie 240 mg/kg masy ciała po jednokrotnym podaniu. Toksyczność subchroniczna obejmowała zmiany morfologiczne w komórkach wysp Langerhansa przy dawce 33 mg/kg dootrzewnowo przez 7-14 dni u szczurów oraz uszkodzenie wątroby u królików przy dawce 2-3 mg/kg przez 2-4 tygodnie. Dodatkowo, martwica mięśni była obserwowana u świnek morskich (0,5-5 mg/kg) i psów (4 mg/kg) po kilkutygodniowym podawaniu prednizolonu. Badania genotoksyczności i rakotwórczości nie wykazały klinicznie istotnych efektów negatywnych.
działanie rakotwórcze, genotoksyczność, glikokortykosteroidy, kancerogenność, LD50, martwica mięśni, nieprawidłowości czaszki, potencjał genotoksyczny, prednizolon, rozszczep podniebienia, spermatogeneza, toksyczność ostra, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność subchroniczna, uszkodzenie wątroby, wyspy Langerhansa, zaburzenia wzrostu wewnątrzmacicznego - Leksykon substancji czynnych
Hiperozyd – Przedawkowanie
Hiperozyd, główny flawonoid liści brzozy (Betula pendula Roth i/lub Betula pubescens Ehrh.), jest aktywnym składnikiem preparatu LIŚĆ BRZOZY, w którym jedna łyżka produktu (około 2,9 g rozdrobnionych liści) zawiera około 43,5 mg hiperozydu. Dotychczas nie odnotowano przypadków przedawkowania hiperozydu ani samego preparatu, co wskazuje na wysoki profil bezpieczeństwa tej substancji. Brak jest szczegółowych danych klinicznych dotyczących objawów, zagrożeń oraz specyficznego postępowania w przypadku przedawkowania, a literatura medyczna nie opisuje toksyczności ostrej hiperozydu z liści brzozy. Pomimo tego, zaleca się zachowanie standardowych środków ostrożności charakterystycznych dla produktów leczniczych pochodzenia roślinnego.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Elin 250 mcg + 35 mcg
Ocena bezpieczeństwa produktu leczniczego Elin, zawierającego 250 mikrogramów norgestymatu oraz 35 mikrogramów etynyloestradiolu, opiera się na szerokim spektrum badań nieklinicznych, które nie wykazały istotnych zagrożeń toksykologicznych. Przeprowadzono badania toksyczności ostrej i przewlekłej, genotoksyczności, karcynogenności oraz wpływu na rozród i rozwój potomstwa. Wyniki tych badań potwierdziły brak nieoczekiwanych efektów toksycznych, mutagennych czy rakotwórczych przy stosowaniu terapeutycznych dawek substancji czynnych. Profil bezpieczeństwa jest zgodny z oczekiwaniami dla złożonych doustnych środków antykoncepcyjnych zawierających estrogen i progestagen.
doustny środek antykoncepcyjny, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, estrogen i progestagen, etynyloestradiol, genotoksyczność, hormonalny środek antykoncepcyjny, norgestymat, norgestymat i etynyloestradiol, potencjał karcynogenny, potencjał mutagenny, rozwój prenatalny i postnatalny, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność rozwojowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Biotropil 1200 1200 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne piracetamu wykazały niski potencjał toksyczny tej substancji. Po podaniu pojedynczych dawek do 10 g/kg masy ciała u myszy, szczurów i psów nie zaobserwowano nieodwracalnych efektów toksycznych, co wskazuje na szeroki margines bezpieczeństwa. W badaniach wielokrotnych dawek do 4,8 g/kg u myszy oraz do 2,4 g/kg u szczurów nie stwierdzono toksyczności narządowej. Przewlekłe podawanie piracetamu psom w dawkach od 1 do 10 g/kg/dobę przez rok wywołało jedynie łagodne objawy ze strony układu pokarmowego, takie jak wymioty i zmiany konsystencji kału, co potwierdza dobrą tolerancję substancji nawet przy długotrwałym stosowaniu wysokich dawek.
badanie przedkliniczne, dawka terapeutyczna, działanie genotoksyczne, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, margines bezpieczeństwa, piracetam, podanie dożylne, podanie parenteralne, potencjał rakotwórczy, potencjał toksyczny, profil toksykologiczny, substancja czynna, terapia długoterminowa, toksyczność dawek wielokrotnych, toksyczność dawki pojedynczej, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, układ pokarmowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Chronada 200 mg + 250 mg
Lek Chronada zawiera 200 mg soli sodowej siarczanu chondroityny oraz 250 mg chlorowodorku glukozaminy w kapsułkach żelatynowych. Przedawkowanie, choć rzadko odnotowane klinicznie, może prowadzić do objawów neurologicznych (ból głowy u około 20% po dożylnym podaniu do 30 g glukozaminy, zawroty głowy, dezorientacja) oraz mięśniowo-szkieletowych (bóle stawowe) i pokarmowych (nudności, wymioty, biegunka). Przykładowo, u 12-letniej pacjentki po spożyciu 28 g chlorowodorku glukozaminy zaobserwowano bóle stawowe, wymioty i dezorientację, z pełnym wyzdrowieniem. Dane wskazują na relatywnie niski profil toksyczności nawet przy znacznych dawkach.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Dulcobis 5 mg
Bisakodyl, substancja czynna Dulcobis, wykazuje niski poziom toksyczności ostrej, z dawkami toksycznymi przekraczającymi 2 g/kg masy ciała u gryzoni oraz aż do 15 g/kg u psów, bez poważnych skutków zdrowotnych. Objawy kliniczne obejmowały biegunkę, zmniejszoną aktywność ruchową i nastroszenie sierści, co jest zgodne z farmakologicznym działaniem leku i możliwymi zaburzeniami wodno-elektrolitowymi. W badaniach toksyczności przewlekłej (do 26 tygodni) na szczurach, świnkach miniaturowych i małpach Rhesus obserwowano dawkozależną biegunkę, jednak bez istotnych zmian histopatologicznych, w tym nefrotoksyczności. Zmiany proliferacyjne w pęcherzu moczowym u szczurów były wtórne do mikrokamieni i nie mają klinicznego znaczenia dla ludzi.
biegunka, bisakodyl, działanie genotoksyczne, działanie teratogenne, margines bezpieczeństwa, mikrokamienie, nefrotoksyczność, nowotwór, potencjał genotoksyczny, potencjał karcynogenny, ryzyko ciążowe, środek przeczyszczający, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność zarodkowa, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia wodno-elektrolitowe, zmiany histopatologiczne, zmiany proliferacyjne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Puder płynny wysuszający 250 mg/g
Produkt leczniczy PUDER PŁYNNY WYSUSZAJĄCY zawiera tlenek cynku (Zinci oxidum) w stężeniu 250 mg/g w postaci zawiesiny do stosowania na skórę. W dokumentacji rejestracyjnej brak jest danych przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania, w tym badań toksyczności ostrej, przewlekłej, genotoksyczności, potencjału rakotwórczego oraz toksyczności reprodukcyjnej. Brak tych danych wynika prawdopodobnie z faktu, że tlenek cynku jest substancją od dawna stosowaną w dermatologii, co pozwala na opieranie się na szerokim doświadczeniu klinicznym zamiast na szczegółowych badaniach przedklinicznych dla tego konkretnego preparatu.
dermatologia, dokumentacja rejestracyjna, doświadczenie kliniczne, genotoksyczność, potencjał rakotwórczy, preparat dermatologiczny, produkt leczniczy, puder płynny wysuszający, stosowanie miejscowe, substancja czynna, tlenek cynku, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, zawiesina na skórę - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Miconal 3,29 mg/g
Profil bezpieczeństwa mikonazolu azotanu, substancji czynnej produktu leczniczego Miconal w stężeniu 3,29 mg/g (aerozol na skórę, zawiesina), został kompleksowo oceniony w badaniach przedklinicznych. Badania farmakologiczne nie wykazały działania drażniącego na skórę, a toksykologiczne analizy ostrej i przewlekłej toksyczności nie ujawniły istotnych zagrożeń dla pacjentów. Ponadto, testy genotoksyczności potwierdziły brak zdolności mikonazolu do uszkadzania materiału genetycznego, co jest kluczowym elementem bezpieczeństwa stosowania miejscowego tego leku.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Sedatif PC –
Produkt leczniczy SEDATIF PC w formie tabletek zawiera sześć substancji czynnych w rozcieńczeniu homeopatycznym 6CH (0,05 mg każdej na tabletkę): Aconitum napellus, Belladonna, Calendula officinalis, Chelidonium majus, Abrus precatorius oraz Viburnum opulus. W dokumentacji produktu (punkt 5.3) brak jest danych przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania, co oznacza, że nie przeprowadzono standardowych badań toksyczności ostrej, przewlekłej, genotoksyczności, kancerogenezy ani toksycznego wpływu na reprodukcję. Rozcieńczenie 6CH (około 10^-12) sugeruje minimalne stężenie substancji wyjściowych, co w praktyce homeopatycznej wiąże się z niskim ryzykiem działań niepożądanych charakterystycznych dla tych substancji.
Abrus precatorius, aconitum napellus, Belladonna, bezpieczeństwo stosowania leku, calendula officinalis, Chelidonium majus, dane przedkliniczne, działanie niepożądane, genotoksyczność, kancerogeneza, nietolerancja laktozy, preparat homeopatyczny, rozcieńczenie homeopatyczne, rozwój płodu, substancja pomocnicza, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczny wpływ na reprodukcję, Viburnum opulus - Leksykon substancji czynnych
Stibium sulfuratum nigrum – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Produkt leczniczy Limfodrenaż-Pascoe Sensitiv zawiera Stibium sulfuratum nigrum (siarczek antymonu) w rozcieńczeniu homeopatycznym D2 (1:100²), w ilości 0,1 g na 100 g kremu, stosowany miejscowo. W dokumentacji produktu, w punkcie 5.3 „Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie”, brak jest szczegółowych danych dotyczących bezpieczeństwa tej substancji, co może wynikać z niskiego stężenia składnika, jego rozcieńczenia oraz ograniczonej ekspozycji ogólnoustrojowej przy aplikacji miejscowej. W składzie produktu obecne są także inne składniki aktywne, takie jak Conium maculatum D2 (4,0 g) i Calendula officinalis TM (2,0 g).
absorpcja przezskórna, calendula officinalis, Conium maculatum, doświadczenie kliniczne, dystrybucja tkankowa, działanie drażniące, działanie uczulające, ekspozycja ogólnoustrojowa, genotoksyczność, kancerogenność, Limfodrenaż, rozcieńczenie homeopatyczne, siarczek antymonu, składnik homeopatyczny, stosowanie miejscowe, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ramizek Plus 5 mg + 2,5 mg
Dane przedkliniczne dotyczące Ramizek Plus, zawierającego bisoprolol fumaran oraz ramipryl, nie wykazały istotnych zagrożeń dla człowieka przy stosowaniu w zalecanych dawkach terapeutycznych. Bisoprolol nie wykazał działania teratogennego ani genotoksycznego, jednak w wysokich dawkach u ciężarnych samic zwierząt zaobserwowano toksyczność objawiającą się zmniejszonym przyjmowaniem pokarmu, redukcją masy ciała, zwiększoną resorpcją płodu, zmniejszoną masą urodzeniową potomstwa oraz opóźnionym rozwojem fizycznym. Ramipryl wykazywał dobrą tolerancję u szczurów (2 mg/kg/dobę), psów (2,5 mg/kg/dobę) i małp (8 mg/kg/dobę), bez szkodliwego działania przy tych dawkach. Wysokie dawki ramiprylu (≥50 mg/kg/dobę) podawane ciężarnym samicom szczurów powodowały nieodwracalne uszkodzenia nerek potomstwa, a pojedyncza dawka u młodych szczurów wywołała nieodwracalne uszkodzenie nerek. Badania mutagenności ramiprylu nie wykazały właściwości mutagennych ani genotoksycznych.
aparat przykłębuszkowy, bisoprolol fumaran, dawka terapeutyczna, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, elektrolity w osoczu, farmakologia bezpieczeństwa, genotoksyczność, mutagenność, nieodwracalne uszkodzenie nerek, obraz krwi, poszerzenie miedniczek nerkowych, resorpcja płodu, ryzyko środowiskowe, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, właściwości mutagenne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Leflunomide Aurovitas 15 mg
Przedkliniczne badania leflunomidu wykazały istotne działania toksyczne, zwłaszcza w obrębie układu krwiotwórczego, gdzie obserwowano zahamowanie funkcji szpiku kostnego, niedokrwistość, leukopenię oraz panmielopatię, co jest konsekwencją hamowania syntezy DNA. Działania toksyczne dotyczyły również układu pokarmowego, skóry oraz narządów limfatycznych, a także serca, wątroby, rogówki i dróg oddechowych, prawdopodobnie wtórnie do immunosupresji. Toksyczność występowała przy dawkach odpowiadających terapeutycznym u ludzi. Genotoksyczność leflunomidu nie została potwierdzona, jednak jego metabolit TFMA wykazywał in vitro potencjał uszkodzenia chromosomów i mutacji punktowych, choć brak jest danych potwierdzających te efekty in vivo. W badaniach rakotwórczości u myszy zaobserwowano wzrost częstości chłoniaka u samców oraz gruczolaka oskrzelikowo-pęcherzykowego i raka płuca u samic, natomiast u szczurów nie stwierdzono działania kancerogennego.
chłoniak złośliwy, ciałko Heinza, ciałko Howell-Jolly’ego, działanie embriotoksyczne, działanie immunosupresyjne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, erytrocyt, genotoksyczność, gruczolak oskrzelikowo-pęcherzykowy, hamowanie syntezy DNA, leflunomid, leukopenia, małopłytkowość, mutacja punktowa, niedokrwistość, panmielopatia, parametr morfologiczny, potencjał antygenowy, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, rak płuca, szpik kostny, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, układ limfatyczny, układ pokarmowy, uszkodzenie chromosomów, węzeł chłonny - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Iruxol Mono 1,2 j.m./g
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa leku Iruxol Mono wykazały korzystny profil tolerancji toksykologicznej. Nie zaobserwowano objawów toksyczności ostrej ani negatywnego wpływu na zdrową skórę i błonę śluzową po miejscowej aplikacji. Produkt nie wywoływał reakcji alergicznych ani nietolerancji zarówno na skórze nieuszkodzonej, jak i na powierzchniach uszkodzonych. Badania immunologiczne nie potwierdziły wchłaniania kolagenazy po podaniu miejscowym, a także brak jest danych wskazujących na istotną absorpcję systemową substancji czynnej, co eliminuje ryzyko toksykologiczne związane z podaniem miejscowym.
absorpcja systemowa, aplikacja miejscowa, badanie immunologiczne, błona śluzowa, efekt toksyczny, Iruxol Mono, klostrydiopeptydaza A, kolagenaza N, nieuszkodzona skóra, proteaza towarzysząca, reakcja alergiczna, toksyczność ostra, tolerancja miejscowa, uszkodzenie powierzchni skóry, wchłanianie kolagenazy - Leksykon substancji czynnych
Alweryna – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania toksykologiczne cytrynianu alweryny wykazały bardzo niski poziom toksyczności, klasyfikując substancję do IV stopnia toksyczności wg Hodge’a i Sterna, co odpowiada substancjom słabo toksycznym. Ostra toksyczność oceniana na modelach mysich i szczurzych, przy różnych drogach podania, potwierdziła bezpieczeństwo zarówno monoterapii, jak i terapii skojarzonej z symetykonem (produkt Meteospasmyl). Wielokrotne podawanie dawek terapeutycznych, zarówno doustnie, jak i parenteralnie, nie wywołało istotnych objawów nietolerancji, co wskazuje na dobrą tolerancję i bezpieczeństwo długotrwałego stosowania. Substancja wykazuje selektywne działanie na mięśniówkę przewodu pokarmowego i macicy, a wpływ na inne układy, takie jak sercowo-naczyniowy czy mięśniówka tchawicy, pojawia się jedynie przy dawkach znacznie przekraczających terapeutyczne.
cytrynian alweryny, dawka terapeutyczna, działanie mutagenne, embriotoksyczność, genotoksyczność, klasyfikacja Hodge’a i Sterna, margines bezpieczeństwa, mięśniówka przewodu pokarmowego, mięśniówka tchawicy, monoterapia, podanie doustne, podanie parenteralne, preparat leczniczy, rakotwórczość, symetykon, teratogenność, toksyczność okołoporodowa, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, układ sercowo-naczyniowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Memotropil 20% 200 mg/ml (1g/5 ml)
Badania przedkliniczne preparatu Memotropil 20% zawierającego piracetam wykazały niski potencjał toksyczny substancji, co potwierdza jej korzystny profil bezpieczeństwa. W badaniach toksyczności ostrej, po podaniu pojedynczych dawek do 10 g/kg masy ciała u myszy, szczurów i psów, nie zaobserwowano nieodwracalnych efektów toksycznych, co wskazuje na szeroki margines bezpieczeństwa w stosunku do dawek klinicznych. W badaniach toksyczności przewlekłej, myszy otrzymujące 4,8 g/kg/dobę oraz szczury 2,4 g/kg/dobę nie wykazały toksycznego wpływu na narządy wewnętrzne ani tkanki. Dożylne podawanie piracetamu w dawkach do 1 g/kg/dobę przez 4-5 tygodni u szczurów i psów również nie wywołało działań toksycznych, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania preparatu w formie parenteralnej.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Myconolak 50 mg/ml
Przedkliniczne dane dotyczące bezpieczeństwa stosowania lakieru do paznokci leczniczego Myconolak, zawierającego amorolfinę w stężeniu 55,74 mg/ml (co odpowiada 50 mg amorolfiny), są ograniczone i nie obejmują szczegółowych badań toksyczności ostrej, przewlekłej, potencjału rakotwórczego, genotoksyczności ani wpływu na rozród i rozwój płodu. Dokumentacja produktu nie przedstawia dodatkowych istotnych informacji przedklinicznych, które nie zostały już uwzględnione w innych sekcjach Charakterystyki Produktu Leczniczego (ChPL).
- Leksykon substancji czynnych
Korzennik – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa korzennika (Pimenta dioica) zawartego w produkcie leczniczym Padma 28 Formuła w dawce 25 mg na kapsułkę wykazały brak istotnej toksyczności ostrej oraz przewlekłej przy stosowaniu terapeutycznym. Testy genotoksyczności, w tym prawdopodobnie test Amesa, nie potwierdziły mutagennego ani genotoksycznego działania tej substancji. Badania obejmowały ocenę toksyczności pojedynczej dawki, podawania wielokrotnego oraz potencjału uszkodzenia materiału genetycznego, co potwierdza akceptowalny profil bezpieczeństwa korzennika w kontekście stosowania u ludzi. Należy jednak podkreślić, że badania dotyczyły całego preparatu złożonego, a nie izolowanego korzennika, co wymaga uwzględnienia możliwych interakcji między składnikami.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Phytodolor (570 mg + 190 mg + 190 mg)/ml
Produkt leczniczy Phytodolor w formie kropli doustnych, zawierający wyciągi z kory i liści osiki, kory jesionu oraz ziela nawłoci, wykazuje bardzo niski potencjał toksyczny w badaniach przedklinicznych. Toksyczność ostra suchej pozostałości leku, stanowiącej około 6% masy preparatu, została określona na poziomie >5000 mg/kg masy ciała u szczurów i myszy, co wskazuje na wysokie bezpieczeństwo przy jednorazowym podaniu. Badania farmakologiczne nie wykazały negatywnego wpływu na funkcjonowanie układu sercowo-naczyniowego, nerwowego, oddechowego oraz narządów takich jak nerki i wątroba. Ponadto, testy mutagenności potwierdziły brak działania genotoksycznego preparatu.
badanie przedkliniczne, badanie toksykologiczne, bezpieczeństwo farmakologiczne, działanie genotoksyczne, funkcje nerek, funkcje rozrodcze, kora jesionu, krople doustne, model zwierzęcy, potencjał mutagenny, potencjał teratogenny, preparat ziołowy, sucha pozostałość leku, teratogenność, toksyczność, toksyczność ostra, układ sercowo-naczyniowy, wiek rozrodczy, właściwości mutagenne, wyciąg z osiki, ziele nawłoci - Leksykon substancji czynnych
Alitretinoina – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Alitretynoina, substancja czynna leku Toctino, wykazuje profil toksyczności typowy dla retynoidów. W badaniach toksyczności ostrej LD50 po podaniu dootrzewnowym u myszy i szczurów wynosiła powyżej 4000 mg/kg (24h) oraz 1400 mg/kg (10 dni), a po podaniu doustnym u szczurów około 3000 mg/kg. W badaniach wielokrotnych, trwających do 9 miesięcy u psów i 6 miesięcy u szczurów, toksyczność była dawkozależna i pojawiała się przy ekspozycji zbliżonej do terapeutycznej u ludzi (ocenianej na podstawie AUC). Objawy toksyczne odpowiadały nadmiarowi witaminy A i były odwracalne po zakończeniu terapii. Alitretynoina wykazuje działanie teratogenne, co wymaga stosowania rygorystycznej antykoncepcji u kobiet w wieku rozrodczym podczas leczenia i przez 1 miesiąc po jego zakończeniu. Badania na szczurach nie wykazały wpływu na płodność przy dawkach odpowiadających ekspozycji klinicznej, jednak odnotowano odwracalne zmiany w męskich narządach rozrodczych, w tym zaburzenia spermatogenezy i zmiany zwyrodnieniowe jąder.
alitretynoina, antykoncepcja, badania rakotwórczości, dawka letalna, działanie teratogenne, fototoksyczność, hiperwitaminoza A, nadwrażliwość na światło, pole pod krzywą stężenia leku, potencjał mutagenny, retynoid, Toctino, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, wpływ na płodność, zaburzenia spermatogenezy, zmiany zwyrodnieniowe jąder - Leksykon substancji czynnych
Mięta – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Mentha piperita, powszechnie stosowana w formie nalewek z liści, takich jak w preparacie Pectobonisol (10 g nalewki na 100 g produktu, stężenie 1:20, ekstrakcja etanolem 90% V/V), posiada ograniczone dane przedkliniczne, gdyż brak jest dedykowanych badań na modelach zwierzęcych. Bezpieczeństwo tej substancji opiera się głównie na wieloletnim doświadczeniu klinicznym i tradycyjnym zastosowaniu w medycynie, co pozwala uznać ją za relatywnie bezpieczną w zalecanych dawkach terapeutycznych. Warto podkreślić, że preparaty takie jak Pectobonisol zawierają również inne składniki aktywne (sok z babki lancetowatej, nalewki z kwiatostanu lipy, korzenia lukrecji oraz wyciąg z tymianku), co wymaga uwzględnienia potencjalnych interakcji między nimi w ocenie bezpieczeństwa.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Hydrocortisone Momaja 100 mg
Przedkliniczne dane dotyczące bezpieczeństwa hydrokortyzonu, substancji czynnej produktu Hydrocortisone Momaja, wskazują na specyficzny profil toksykologiczny kortykosteroidów, potwierdzony standardowymi badaniami. Nie wykazano działania rakotwórczego ani mutagennego w badaniach genotoksyczności, co jest kluczowe dla oceny długoterminowego bezpieczeństwa stosowania. Badania na modelach zwierzęcych, głównie szczurach, ujawniły potencjalne zaburzenia płodności, co może wynikać z wpływu hydrokortyzonu na oś podwzgórze-przysadka-gonady i jego działanie hormonalne.
badania toksykologiczne, bezpieczeństwo długoterminowe, dane przedkliniczne, działanie hormonalne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, funkcje rozrodcze, genotoksyczność, hydrokortyzon, kortykosteroidy, model zwierzęcy, oś podwzgórze-przysadka-gonady, stosowanie kliniczne, terapia długoterminowa, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła, toksyczność rozwojowa, wiek rozrodczy, zaburzenia płodności - Leksykon substancji czynnych
Caulophyllum thalictroides – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Caulophyllum thalictroides, obecny w preparatach Mastodynon (81,0 mg/tabletka), Mastodynon N (10 g/100 g kropli) oraz Pascofemin (0,75 g/10 g kropli), nie wykazuje działania genotoksycznego w testach in vitro i in vivo. Badania toksyczności reprodukcyjnej na modelach zwierzęcych (szczury, króliki) dla Mastodynon i Mastodynon N nie wykazały teratogenności ani negatywnego wpływu na płodność. Wyniki te potwierdzają brak mutagennego potencjału oraz bezpieczeństwo stosowania w kontekście reprodukcyjnym dla preparatów zawierających Caulophyllum thalictroides w rozcieńczeniu D4. Niemniej jednak, istotnym ograniczeniem jest brak danych dotyczących toksyczności ostrej i przewlekłej dla Caulophyllum thalictroides w badaniach przedklinicznych, zwłaszcza dla produktu Pascofemin, który zawiera substancję w rozcieńczeniu D2. Brak tych informacji utrudnia pełną ocenę bezpieczeństwa farmakologicznego i toksykologicznego tej substancji, co jest szczególnie istotne ze względu na potencjalne różnice w profilu działania i bezpieczeństwie pomiędzy różnymi rozcieńczeniami homeopatycznymi. Konieczne są dalsze badania w celu uzupełnienia tych luk.
badanie genotoksyczności, badanie płodności, badanie przedkliniczne, badanie teratogenności, bezpieczeństwo przedkliniczne, Caulophyllum thalictroides, działanie mutagenne, działanie teratogenne, parametr toksykologiczny, produkt leczniczy, profil bezpieczeństwa, rozcieńczenie homeopatyczne, test genotoksyczności, test in vitro, test in vivo, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Olanzapine Aurovitas 5 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne olanzapiny wykazały, że dawki ostre LD50 wynoszą około 210 mg/kg u myszy i 175 mg/kg u szczurów, natomiast psy tolerowały dawki do 100 mg/kg bez zgonów, choć z objawami neurotoksycznymi i kardiologicznymi. W badaniach przewlekłych (do 3 miesięcy u myszy, do roku u szczurów i psów) dominowały objawy ośrodkowego hamowania, działanie przeciwcholinergiczne oraz odwracalne zaburzenia hematologiczne, w tym neutropenia, małopłytkowość i niedokrwistość u psów przy dawkach 8-10 mg/kg/dobę, przy ekspozycji AUC 12-15-krotnie wyższej niż u ludzi przy dawce 12 mg. Zmiany hematologiczne nie wiązały się z toksycznością szpiku kostnego. Wpływ na funkcje rozrodcze obejmował zaburzenia cykli płciowych i zdolności kojarzenia u szczurów przy dawkach 1,1-3 mg/kg, czyli 3-9-krotność maksymalnej dawki klinicznej, bez działania teratogennego. U potomstwa obserwowano opóźnienie rozwoju i przejściowe zmniejszenie aktywności.
ataksja, cykl płciowy, cytopenia, drgawki kloniczne, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie przeciwcholinergiczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, in vitro, in vivo, komórki progenitorowe szpiku, leukocyt, małopłytkowość, neuroleptyk, neutropenia, niedokrwistość, olanzapina, ośrodkowy układ nerwowy, prolaktyna, sedacja, szpik kostny, toksyczność ostra, zaburzenia hematologiczne - Leksykon substancji czynnych
Ekstrakt z kory nadnerczy – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Ekstrakt z kory nadnerczy, będący składnikiem preparatów Mobilat (maść, żel), zawiera hormony kory nadnerczy o strukturze zbliżonej do endogennych kortykosteroidów. Po miejscowej aplikacji nie obserwuje się zmian fizjologicznych stężeń kortykosteroidów w organizmie, co wskazuje na minimalne ryzyko działań toksycznych związanych z systemowym wchłanianiem. Brak jest szczegółowych danych farmakokinetycznych oraz badań toksyczności ostrej i przewlekłej dotyczących samego ekstraktu, a także informacji o genotoksyczności i kancerogenności. Wchłanianie substancji aktywnych zależy od rodzaju podłoża, stanu skóry i powierzchni aplikacji, co może wpływać na profil bezpieczeństwa. W kontekście całego preparatu, inne składniki, takie jak kwas salicylowy i mukopolisacharydowy polisiarczan, wykazują znane profile toksyczności, np. objawy zatrucia przy stężeniu salicylanów >30 mg/dl w surowicy oraz toksyczność zarodkową mukopolisacharydowego polisiarczanu przy dawce 32 mg/kg bez działania teratogennego.
badanie farmakokinetyczne, działanie teratogenne, ekstrakt z kory nadnerczy, genotoksyczność, hepatomegalia, hormon kory nadnerczy, kancerogenność, kortykosteroid, kwas salicylowy, limfadenopatia, mukopolisacharydowy polisiarczan, mutagenność, przenikanie przezskórne, stężenie w osoczu, stężenie w surowicy, teratogenność, toksyczność ogólna, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, wchłanianie substancji aktywnej - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Febrisan (750 mg + 60 mg + 10 mg)/5 g
Produkt leczniczy Febrisan, zawierający 750 mg paracetamolu, 60 mg fenylefryny chlorowodorku oraz 10 mg kwasu askorbinowego na 5 g proszku musującego, nie posiada kompleksowych danych przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania jako całość. Badania toksykologiczne poszczególnych składników wykazały różne wartości LD50 w zależności od drogi podania i gatunku: paracetamol (LD50 dożołądkowa u szczurów 1944 mg/kg, dootrzewnowa 1205 mg/kg; u myszy podskórna 310 mg/kg, dootrzewnowa 367 mg/kg), fenylefryna (myszy 120 mg/kg, szczury 350 mg/kg), kwas askorbinowy (myszy dożylna 1058 mg/kg, dootrzewnowa 2000 mg/kg, doustna 8021 mg/kg). Testy mutagenności metodą Amesa nie wykazały działania mutagennego dla paracetamolu i fenylefryny, natomiast kwas askorbinowy indukował mutacje in vivo w komórkach jajników chomików jedynie przy cytotoksycznych stężeniach.
badanie długoterminowe, badanie in vivo, cytotoksyczność, działanie teratogenne, fenylefryna, kwas askorbowy, mutagenność, paracetamol, podanie dootrzewnowe, podanie doustne, podanie dożołądkowe, podanie dożylne, podanie podskórne, poronienie, potencjał karcynogenny, Salmonella typhimurium, śmiertelność potomstwa, test Amesa, toksyczność ostra, toksyczność reprodukcyjna, właściwości mutagenne, zaburzenia spermatogenezy, zanik jąder - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Rivaroxaban Polpharma 2,5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa rywaroksabanu wykazały brak istotnych toksycznych efektów ostrego podania oraz brak zagrożeń dla układu sercowo-naczyniowego, oddechowego i nerwowego. W badaniach toksyczności po podaniu wielokrotnym zaobserwowano zwiększenie stężeń immunoglobulin IgG i IgA w osoczu szczurów przy ekspozycji o znaczeniu klinicznym, co wiąże się z farmakodynamicznym działaniem inhibitora czynnika Xa. Rywaroksaban nie wykazywał potencjału fototoksycznego, genotoksycznego ani mutagennego, a także nie wykazano działania karcynogennego w modelach długoterminowych. Badania na zwierzętach nie wykazały negatywnego wpływu na płodność samców i samic, jednak toksyczność rozwojowa obejmowała poronienia, zaburzenia kostnienia, plamki wątrobowe oraz wady rozwojowe przy stężeniach o znaczeniu klinicznym.
antykoagulant, fototoksyczność, genotoksyczność, immunoglobuliny, inhibitor czynnika Xa, karcynogenność, mechanizm działania leku, patologia łożyska, poronienie, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, powikłanie krwotoczne, testy in vitro i in vivo, toksyczność ostra, toksyczność prenatalna i postnatalna, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, wada rozwojowa, zaburzenie kostnienia, zaburzenie krzepnięcia - Leksykon substancji czynnych
Prydynol – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania toksykologiczne prydynolu, substancji czynnej preparatów Myditin oraz Pridinol Zentiva, wykazały umiarkowaną toksyczność ostrą z wartością LD50 wynoszącą 250 mg/kg m.c. u myszy (doustnie) oraz 446 mg/kg m.c. u szczurów (podskórnie). W badaniach przewlekłych, trwających 6 miesięcy, nie zaobserwowano toksyczności przy dawkach 5-20 mg/kg m.c./dobę u szczurów, co wskazuje na korzystny profil bezpieczeństwa przy długotrwałym stosowaniu. Badania teratogenności na modelu mysim przy dawce 25 mg/kg m.c./dobę mesylanu prydynolu nie wykazały działania teratogennego, jednakże dane dotyczące wpływu na reprodukcję pozostają niewystarczające i wymagają dalszych analiz.
badanie farmakologiczne, dane toksykologiczne, dawka śmiertelna, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, działanie toksyczne, genotoksyczność, LD50, mezylan prydynolu, profil bezpieczeństwa, prydynol, rozwój płodowy, teratogenność, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność przewlekła - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Euthyrox N 150 150 mcg
Przedkliniczne badania toksykologiczne lewotyroksyny sodowej, substancji czynnej preparatu Euthyrox N, wykazały bardzo niski poziom toksyczności ostrej, z szerokim marginesem bezpieczeństwa nawet przy dawkach znacznie przekraczających terapeutyczne. W badaniach toksyczności przewlekłej na szczurach i psach zaobserwowano hepatopatię, zwiększoną częstość pierwotnego zespołu nerczycowego oraz zmiany masy narządów wewnętrznych, jednak efekty te występowały wyłącznie przy dawkach znacznie przekraczających zakres stosowany u ludzi. Brak jest danych dotyczących wpływu lewotyroksyny na funkcje reprodukcyjne, w tym płodność, rozwój zarodka i płodu, a także przebieg ciąży i rozwój pourodzeniowy potomstwa.
aberracja chromosomowa, badanie karcynogenności, białkomocz, Euthyrox N, funkcja reprodukcyjna, genotoksyczność, hepatopatia, hormon tarczycy, lewotyroksyna sodowa, pierwotny zespół nerczycowy, potencjał karcynogenny, potencjał mutagenny, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczny wpływ, uszkodzenie DNA, zmiana masy narządów wewnętrznych - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Levothyroxine Accord 125 mcg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa lewotyroksyny sodowej wykazały bardzo niską toksyczność ostrą, co sugeruje wysoki margines bezpieczeństwa przy jednorazowym przedawkowaniu. Badania toksyczności przewlekłej na szczurach i psach ujawniły niekorzystne efekty przy długotrwałym podawaniu wysokich dawek, takie jak zmiany patologiczne w tkance wątrobowej (hepatopatia), zwiększona częstość pierwotnego zespołu nerczycowego oraz zmiany masy narządów wewnętrznych, wskazujące na potencjalne adaptacyjne lub toksyczne zmiany w różnych układach organizmu. W dokumentacji produktu Levothyroxine Accord brak jest danych dotyczących toksycznego wpływu na funkcje rozrodcze, gdyż nie przeprowadzono dedykowanych badań w tym zakresie.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Vesoxx 1 mg/ml
Produkt leczniczy Vesoxx, zawierający chlorowodorek oksybutyniny w stężeniu 1 mg/ml w formie roztworu do pęcherza moczowego, wykazuje akceptowalny profil bezpieczeństwa na podstawie kompleksowych badań przedklinicznych. Testy toksyczności ostrej i przewlekłej nie wykazały istotnych zagrożeń dla człowieka, podobnie jak badania genotoksyczności in vitro i in vivo, które nie potwierdziły mutagennego potencjału substancji czynnej. Długoterminowe badania kancerogenności nie wskazały na zwiększone ryzyko nowotworów, a ocena toksyczności miejscowej nie wykazała działania drażniącego lub uczulającego na tkanki pęcherza moczowego.
aberracja chromosomowa, badanie przedkliniczne, chlorowodorek oksybutyniny, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, kancerogeneza, mutacja genowa, pęcherz moczowy, potencjał drażniący, potencjał mutagenny, roztwór do pęcherza moczowego, rozwój nowotworów, toksyczność matczyna, toksyczność miejscowa, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie DNA, zagrożenie rakotwórcze - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tlen medyczny Linde
Dokumentacja przedkliniczna tlenu medycznego Linde wykazuje ograniczone dane dotyczące bezpieczeństwa, jednakże tlen jako naturalny składnik organizmu o wysokiej czystości (≥99,5%) posiada dobrze udokumentowany profil bezpieczeństwa przy prawidłowym stosowaniu. Brak szczegółowych badań toksyczności ostrej, przewlekłej, rakotwórczości czy wpływu na reprodukcję jest uzasadniony wieloletnim doświadczeniem klinicznym oraz naturalnym występowaniem tlenu w organizmie ludzkim.