Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania leku Mucosolvan Max

Przedkliniczne badania bezpieczeństwa stosowania ambroksolu chlorowodorku, substancji czynnej produktu Mucosolvan MAX, dostarczają obszernych danych dotyczących profilu toksykologicznego, potencjalnego wpływu na reprodukcję, genotoksyczności oraz działania rakotwórczego. Wszechstronne badania przedkliniczne wskazują na wysoki poziom bezpieczeństwa tej substancji przy zastosowaniu terapeutycznym.¹

Toksyczność ostra

Badania wykazują, że ambroksolu chlorowodorek charakteryzuje się niskim wskaźnikiem ostrej toksyczności, co świadczy o dobrym profilu bezpieczeństwa leku po podaniu jednorazowym.²

Toksyczność po podaniu wielokrotnym

W badaniach toksyczności po wielokrotnym podaniu doustnym ambroksolu chlorowodorku określono poziomy dawkowania, przy których nie obserwowano działań niepożądanych (NOAEL – No Observed Adverse Effect Levels). Wyniki tych badań przedstawiają się następująco:³

Co istotne, w żadnym z przeprowadzonych badań nie stwierdzono toksycznego działania w narządach docelowych, co dodatkowo potwierdza bezpieczeństwo substancji czynnej.⁴

Toksyczność przy podaniu dożylnym

Przeprowadzono również badania toksyczności po 4-tygodniowym podawaniu dożylnym ambroksolu chlorowodorku u dwóch gatunków zwierząt:⁵

• Szczury – dawki 4, 16 i 64 mg/kg masy ciała/dobę
• Psy – dawki 45, 90 i 120 mg/kg masy ciała/dobę (wlew 3 godziny/dobę)

Badania te nie wykazały ciężkiej toksyczności miejscowej ani ogólnoustrojowej, co potwierdziły również wyniki badań histopatologicznych. Zaobserwowane działania niepożądane miały charakter odwracalny, co stanowi dodatkowe potwierdzenie bezpieczeństwa leku.⁶

Toksyczność reprodukcyjna

Badania toksycznego wpływu na reprodukcję objęły ocenę potencjalnego działania embriotoksycznego, teratogennego oraz wpływu na płodność i rozwój potomstwa.⁷

Po podaniu doustnym ambroksolu chlorowodorku:

• Nie stwierdzono działania embriotoksycznego ani teratogennego u szczurów przy dawkach do 3000 mg/kg masy ciała/dobę
• Nie stwierdzono działania embriotoksycznego ani teratogennego u królików przy dawkach do 200 mg/kg masy ciała/dobę
• Dawki do 500 mg/kg masy ciała/dobę nie wpływały na płodność samic i samców szczura
• Poziom NOAEL dla rozwoju okołoporodowego i pourodzeniowego potomstwa ustalono na 50 mg/kg masy ciała/dobę

Przy wysokich dawkach (około 500 mg/kg masy ciała/dobę) zaobserwowano niewielkie działanie toksyczne w stosunku do matek i ich młodych, które objawiało się wolniejszym przyrostem masy ciała i mniejszą liczebnością miotu.⁸

Genotoksyczność

Ocena potencjalnego działania genotoksycznego ambroksolu chlorowodorku została przeprowadzona zarówno w badaniach in vitro, jak i in vivo:⁹

• Badania in vitro:
  • Test Amesa – oceniający mutagenność u bakterii
  • Test aberracji chromosomowych w limfocytach ludzkich
• Badania in vivo:
  • Test mikrojądrowy w szpiku kostnym myszy

Żadne z przeprowadzonych badań nie wykazało działania genotoksycznego ambroksolu chlorowodorku, co wskazuje na brak potencjału do wywoływania uszkodzeń materiału genetycznego.¹⁰

Potencjał kancerogenny

Ocena potencjalnego działania rakotwórczego ambroksolu chlorowodorku została przeprowadzona w długoterminowych badaniach na dwóch gatunkach gryzoni:¹¹

W żadnym z przeprowadzonych badań nie stwierdzono działania rakotwórczego ambroksolu chlorowodorku, co świadczy o braku potencjału kancerogennego substancji nawet przy długotrwałej ekspozycji na wysokie dawki.¹²