Właściwości farmakokinetyczne
Mucosolvan Max 75 mg

Właściwości farmakokinetyczne leku

Analiza właściwości farmakokinetycznych ambroksolu chlorowodorku, składnika aktywnego produktu Mucosolvan MAX (75 mg, kapsułki o przedłużonym uwalnianiu, twarde), pozwala na dokładne zrozumienie procesów, jakim lek podlega w organizmie pacjenta. Poniżej przedstawiono szczegółowe omówienie poszczególnych parametrów farmakokinetycznych substancji czynnej.¹

Proces wchłaniania

Wchłanianie ambroksolu chlorowodorku przebiega w różny sposób w zależności od postaci farmaceutycznej. W przypadku postaci o natychmiastowym uwalnianiu, proces ten jest szybki i całkowity, a ilość wchłoniętej substancji wykazuje liniową zależność od dawki w całym zakresie terapeutycznym.²

W zależności od postaci leku, maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) osiągane jest w różnym czasie:

• Postać o natychmiastowym uwalnianiu: po 1 do 2,5 godzinie po podaniu³
• Postać o opóźnionym uwalnianiu (Mucosolvan MAX): po średnio 6,5 godzinie⁴

Biodostępność ambroksolu chlorowodorku została szczegółowo zbadana:

• Całkowita biodostępność po przyjęciu tabletki 30 mg wynosi 79%⁵
• Kapsułki o opóźnionym uwalnianiu wykazują względną dostępność na poziomie 95% (dawka znormalizowana) w porównaniu do dawki dobowej 60 mg (30 mg dwa razy na dobę) podawanej w postaci tabletek o natychmiastowym uwalnianiu⁶

Co istotne, spożywanie posiłków nie wpływa na biodostępność ambroksolu chlorowodorku, co ułatwia stosowanie leku bez konieczności dostosowywania do pory posiłków.⁷ Pomiary stężenia leku w osoczu przy wielokrotnym podaniu doustnym nie wykazały kumulacji dawki terapeutycznej u zdrowych osobników, co jest istotne z punktu widzenia bezpieczeństwa długotrwałej terapii.⁸

Proces dystrybucji

Dystrybucja ambroksolu chlorowodorku w organizmie charakteryzuje się szybkim i znacznym przemieszczeniem z krwi do tkanek. Szczególnie istotne z punktu widzenia efektu terapeutycznego jest to, że największe stężenie substancji czynnej stwierdza się w tkance płucnej po podaniu dożylnym, co potwierdza skuteczność działania w obrębie dróg oddechowych.⁹

Objętość dystrybucji po doustnym podaniu wynosi 552 l, co wskazuje na rozległą dystrybucję w tkankach organizmu.¹⁰ W zakresie dawek terapeutycznych ambroksol wiąże się z białkami osocza w około 90%, co może mieć znaczenie w kontekście ewentualnych interakcji z innymi lekami o wysokim stopniu wiązania z białkami.¹¹

Metabolizm i eliminacja

Metabolizm ambroksolu chlorowodorku zachodzi głównie w wątrobie i obejmuje kilka szlaków metabolicznych:

• Około 30% dawki podanej doustnie jest eliminowane w mechanizmie metabolizmu pierwszego przejścia¹²
• Głównym procesem metabolicznym jest glukuronidacja¹³
• Częściowa metabolizacja do kwasu dibromoantranilowego stanowi około 10% dawki¹⁴
• Badania na mikrosomach wątroby ludzkiej wykazały, że cytochrom CYP3A4 jest odpowiedzialny za metabolizm ambroksolu chlorowodorku do kwasu dibromoantranilowego¹⁵

Eliminacja ambroksolu chlorowodorku zachodzi głównie przez nerki i charakteryzuje się następującymi parametrami:

Okres półtrwania ambroksolu chlorowodorku w końcowej fazie eliminacji wynosi około 10 godzin, co uzasadnia stosowanie leku w postaci o przedłużonym uwalnianiu raz na dobę.¹⁶ Klirens całkowity wynosi około 660 ml/min, a klirens nerkowy po podaniu doustnym stanowi około 8% klirensu całkowitego, co wskazuje na dominującą rolę wątroby w procesie eliminacji leku.¹⁷ Całkowita ilość dawki wydalana z moczem po 5 dniach wynosi około 83% dawki całkowitej (mierzona jako radioaktywność), co świadczy o wysokim stopniu eliminacji leku z organizmu.¹⁸

Farmakokinetyka w specjalnych grupach pacjentów

Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby:

U pacjentów z zaburzeniem czynności wątroby, usuwanie ambroksolu chlorowodorku jest zmniejszone, co powoduje wzrost jego stężenia w osoczu około 1,3–2-krotnie.¹⁹ Ze względu na szeroki indeks terapeutyczny ambroksolu chlorowodorku, nie ma konieczności dostosowywania dawki u tych pacjentów.²⁰

Wpływ wieku i płci:

Przeprowadzone badania wykazały, że wiek oraz płeć nie wpływają w klinicznie istotny sposób na farmakokinetykę ambroksolu chlorowodorku.²¹ W związku z tym nie ma konieczności dostosowywania dawkowania w różnych grupach wiekowych pacjentów ani w zależności od płci.²²