toksyczność ostra
Toksyczność ostra to zespół objawów patologicznych występujących w krótkim czasie po jednorazowym podaniu lub krótkotrwałej ekspozycji na substancję toksyczną. W ocenie toksyczności ostrej kluczowe znaczenie ma parametr LD50, czyli dawka śmiertelna średnia, powodująca śmierć 50% badanych organizmów.
Substancje o toksyczności ostrej mogą powodować uszkodzenia wielonarządowe, w tym wątroby, nerek, serca, płuc czy układu nerwowego. Objawy kliniczne toksyczności ostrej rozwijają się zazwyczaj w ciągu minut do godzin i mogą obejmować zaburzenia oddychania, arytmie, zaburzenia świadomości, drgawki, wymioty, biegunkę oraz niewydolność narządową.
Diagnostyka toksyczności ostrej obejmuje badania laboratoryjne (toksykologiczne, biochemiczne, gazometryczne), obrazowe oraz ocenę stanu klinicznego pacjenta. Leczenie polega na zabezpieczeniu funkcji życiowych, eliminacji toksyny z organizmu (płukanie żołądka, podanie węgla aktywowanego, dializa) oraz zastosowaniu odpowiednich antidotów, jeśli są dostępne.
W praktyce klinicznej ocena toksyczności ostrej ma kluczowe znaczenie w leczeniu zatruć, a także w farmakologii podczas badań przedklinicznych nowych leków. W Unii Europejskiej substancje chemiczne klasyfikowane są według rozporządzenia CLP na cztery kategorie toksyczności ostrej, co ma istotne znaczenie dla bezpieczeństwa ich stosowania w medycynie i innych dziedzinach.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Olejek etanolowy – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Olejek etanolowy zawarty w preparacie Melisana Klosterfrau Original stanowi kompleks olejków lotnych z 13 surowców roślinnych, zawieszonych w 66,8% (V/V) etanolu, z łączną zawartością 65 mg olejków lotnych na 100 ml produktu. Surowce te obejmują m.in. liście melisy (536 mg), kłącze omanu (714 mg), korzeń arcydzięgla (714 mg), kłącze imbiru (714 mg) oraz inne rośliny o potencjalnym działaniu farmakologicznym. Charakterystyka produktu leczniczego nie zawiera danych przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania olejku etanolowego, w tym badań toksyczności ostrej, podprzewlekłej, genotoksyczności, rakotwórczości, wpływu na rozród oraz farmakologicznych badań bezpieczeństwa. Brak tych danych wynika prawdopodobnie z długotrwałej tradycji stosowania i regulacyjnych odstępstw dla produktów roślinnych o ugruntowanej historii klinicznej.
badanie farmakologiczne, genotoksyczność, kłącze galangi, kłącze imbiru, kłącze omanu, kora cynamonowca, korzeń arcydzięgla, korzeń goryczki, kwiat cynamonowca, kwiat goździka, liść melisy, nasiona muszkatołowca, nasiono kardamonu, niewydolność wątroby, olejek etanolowy, owoc pieprzu czarnego, owocnia pomarańczy, potencjał rakotwórczy, profil farmakokinetyczny, substancja pochodzenia roślinnego, toksyczność ostra, toksyczność podprzewlekła, toksyczny wpływ na rozród - Leksykon substancji czynnych
Ziele macierzanki – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Produkt leczniczy Ziele macierzanki zawiera jako substancję czynną Thymus serpyllum L. s.l., herba w dawce 1g substancji roślinnej na 1g produktu, w postaci ziół do zaparzania. W dokumentacji brak jest szczegółowych danych przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania tej substancji, w tym wyników badań toksyczności ostrej i przewlekłej, genotoksyczności, potencjału kancerogennego, wpływu na reprodukcję i rozwój oraz badań farmakologicznych dotyczących bezpieczeństwa. Brak tych danych wymaga ostrożności w stosowaniu oraz monitorowania pacjentów pod kątem działań niepożądanych.
badanie farmakologiczne, badanie toksykologiczne, doświadczenie kliniczne, działanie niepożądane, genotoksyczność, interakcja lekowa, potencjał kancerogenny, substancja czynna, substancja roślinna, Thymus serpyllum, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, wpływ na reprodukcję, ziele macierzanki, zioło do zaparzania - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Neosine 500 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne inozyny pranobeksu wykazały jej niski profil toksyczności, z dawką LD50 ustaloną na poziomie 1500 mg/kg mc./dobę, co stanowi 50-krotnie wyższą wartość niż maksymalna dawka terapeutyczna dla ludzi (100 mg/kg mc./dobę). Badania obejmowały różne gatunki zwierząt (myszy, szczury, psy, koty, małpy) i wykazały brak toksyczności ostrej, podostrej oraz przewlekłej. Długoterminowe testy karcynogenności na myszach i szczurach nie wykazały właściwości rakotwórczych, a kompleksowe badania mutagenności in vivo i in vitro, w tym na ludzkich limfocytach krwi obwodowej, potwierdziły brak działania mutagennego.
badanie in vitro, badanie in vivo, badanie mutagenności, badanie toksykologiczne, czynność reprodukcyjna, dawka terapeutyczna, embriotoksyczność, inozyna pranobeks, LD50, limfocyty krwi obwodowej, profil bezpieczeństwa, teratogenność, toksyczność okołoporodowa, toksyczność ostra, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie materiału genetycznego, właściwości karcynogenne, właściwości mutagenne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Skinoren 200 mg/g
Kwas azelainowy, aktywny składnik kremu Skinoren (200 mg/g), wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa w badaniach przedklinicznych. Testy farmakologiczne, toksykologiczne, genotoksyczności oraz wpływu na rozród i rozwój potomstwa nie wykazały istotnego zagrożenia dla człowieka. Embriotoksyczność obserwowano jedynie przy dawkach toksycznych dla samic ciężarnych, bez działania teratogennego. NOAEL dla zarodków wynosił odpowiednio 32-krotność MRHD u szczurów, 6,5-krotność u królików oraz 19-krotność u małp, przeliczając na powierzchnię ciała (BSA). W badaniach około- i poporodowych na szczurach NOAEL wynosił 3-krotność MRHD, bez wpływu na dojrzewanie płciowe potomstwa. Nie stwierdzono negatywnego wpływu na płodność przy dawkach terapeutycznych, choć brak jest danych dotyczących potencjalnego działania kancerogennego.
badania okołoporodowe, czynność nerek, czynność wątroby, działanie niepożądane, działanie nowotworowe, działanie teratogenne, embriotoksyczność, kancerogenność, krem Skinoren, kwas azelainowy, mięśnie gładkie, MRHD, NOAEL, organogeneza, podanie dożylne, powierzchnia ciała, przemiana materii, toksyczne działanie, toksyczność ostra, toksyczność rozwojowa, tolerancja miejscowa, układ krążenia, układ nerwowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Cholestil 200 mg
Przedkliniczne dane dotyczące bezpieczeństwa stosowania hymekromonu w dawce 200 mg (produkt Cholestil) są ograniczone i nie wykazują istotnych zagrożeń klinicznych. Standardowe badania toksykologiczne, obejmujące ocenę toksyczności ostrej, podostrej i przewlekłej, nie wskazały na specyficzne ryzyko wymagające szczególnej uwagi w praktyce klinicznej. Brak jest również szczegółowych danych dotyczących potencjalnego działania genotoksycznego, kancerogennego oraz wpływu na rozród i rozwój płodu, co sugeruje, że nie zidentyfikowano w tych obszarach istotnych zagrożeń, które nie zostałyby już opisane w innych częściach Charakterystyki Produktu Leczniczego (ChPL).
badanie toksykologiczne, charakterystyka produktu leczniczego, Cholestil, działanie terapeutyczne, farmakologia bezpieczeństwa, genotoksyczność, hymekromon, kancerogenność, ośrodkowy układ nerwowy, profil bezpieczeństwa, rozwój płodu, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność rozrodcza, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Valdix Forte 355 mg
Przedkliniczne badania toksyczności produktu leczniczego Valdix Forte, zawierającego 355 mg wyciągu wodno-alkoholowego, suchego z korzenia kozłka (Valeriana officinalis L., radix), wykazały niski profil toksyczności zarówno w toksyczności ostrej, jak i podostrej. Badania na modelach zwierzęcych, głównie na szczurach, potwierdziły brak istotnych klinicznie objawów niepożądanych po jednorazowym podaniu oraz po wielokrotnym stosowaniu przez okres 4-8 tygodni, co wskazuje na bezpieczeństwo stosowania preparatu w krótkim i średnim terminie. Wyniki te sugerują, że dawka 355 mg wyciągu jest dobrze tolerowana i nie wywołuje toksycznych efektów przy standardowym stosowaniu.
badanie rakotwórczości, dane przedkliniczne, długotrwałe stosowanie, korzeń kozłka, niska toksyczność, olejek eteryczny, profil bezpieczeństwa, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodkowo-płodowy, ryzyko nowotworu, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność reprodukcyjna, Valdix Forte, Valeriana officinalis, wpływ na płodność, wyciąg etanolowy, wyciąg wodno-alkoholowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Erdosol Respiro 225 mg
Dane przedkliniczne dotyczące erdosteiny wskazują na korzystny profil bezpieczeństwa, potwierdzony szerokim zakresem badań toksyczności ostrej, podostrej i przewlekłej. Wartości LD50 przekraczają 5000 mg/kg masy ciała po podaniu doustnym u myszy i szczurów oraz dootrzewnowym u szczurów, a po podaniu dożylnym u myszy przekraczają 3500 mg/kg, co świadczy o niskiej toksyczności ostrej. W badaniach podostrych nie stwierdzono zmian patologicznych przy dawkach do 1000 mg/kg na dobę u szczurów i 100 mg/kg na dobę u psów (podanie doustne przez 4 tygodnie), a jedynie przy najwyższej dawce 400 mg/kg na dobę u psów zaobserwowano niewielkie zmiany w wątrobie. W badaniach długoterminowych (26 tygodni) nie odnotowano toksyczności przy dawkach do 1000 mg/kg na dobę u szczurów i 200 mg/kg na dobę u psów, a wyższe dawki powodowały odwracalne zmniejszenie masy ciała i stężenia białka w osoczu, bez uszkodzenia kluczowych narządów (płuca, wątroba, serce, nerki).
aberracja chromosomowa, badanie in vitro, badanie in vivo, dawka letalna 50, działanie embriotoksyczne, działanie fetotoksyczne, działanie teratogenne, erdosteina, karcynogen, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, test Amesa, test mikrojądrowy, toksyczność długotrwała, toksyczność ostra, toksyczność płodowa, toksyczność podostra - Leksykon leków
Przedawkowanie – Memantine Glenmark 20 mg
Przedawkowanie memantyny chlorowodorku, choć cechuje się stosunkowo niską toksycznością ostrą, może prowadzić do różnorodnych objawów klinicznych zależnych od dawki. Umiarkowane przedawkowanie (105-200 mg/dobę przez 3 dni) manifestuje się zmęczeniem, osłabieniem i biegunką, a w niektórych przypadkach może przebiegać bezobjawowo. Przy dawkach poniżej 140 mg lub nieznanych obserwuje się objawy neurologiczne, takie jak splątanie, ospałość, zawroty głowy, pobudzenie, agresję, omamy oraz zaburzenia chodu, a także objawy ze strony układu pokarmowego (wymioty, biegunka). Ciężkie przedawkowanie (400-2000 mg jednorazowo) może skutkować poważnymi zaburzeniami neurologicznymi, w tym śpiączką, podwójnym widzeniem, psychozą, stanem przeddrgawkowym i utratą świadomości. Opisane przypadki kliniczne potwierdzają, że mimo ciężkiego przebiegu rokowanie jest zazwyczaj pomyślne przy odpowiednim leczeniu.
antagonista receptora NMDA, dekontaminacja przewodu pokarmowego, memantyna chlorowodorek, objawy neurologiczne, omamy wzrokowe, ospałość, ośrodkowy układ nerwowy, plazmafereza, podwójne widzenie, śpiączka, splątanie, stan przeddrgawkowy, stupor, toksyczność ostra, toksykologia kliniczna, węgiel leczniczy, wymuszona diureza, zaburzony chód, zakwaszenie moczu, zawroty głowy błędnikowe - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Rawel SR 1,5 mg
Przedkliniczne badania indapamidu zawartego w produkcie Rawel SR, stosowanego w dawce terapeutycznej 1,5 mg, wykazały brak działania mutagennego i rakotwórczego, co potwierdza jego bezpieczeństwo genotoksyczne i karcynogenne. Badania toksyczności ostrej przeprowadzone na różnych gatunkach zwierząt laboratoryjnych obejmowały podanie dawek doustnych od 40 do 8000 razy przekraczających dawkę terapeutyczną. Głównym efektem przy tak wysokich dawkach było nasilenie działania moczopędnego, natomiast podanie dożylne lub dootrzewnowe wywoływało objawy takie jak spowolnienie oddechu i obwodowy rozkurcz naczyń, co wiązało się z farmakologicznym działaniem indapamidu i występowało jedynie przy dawkach znacznie przekraczających terapeutyczne.
badania przedkliniczne, depresja ośrodkowego układu oddechowego, działanie moczopędne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, indapamid, obwodowy rozkurcz naczyń, płodność, potencjał genotoksyczny, potencjał karcynogenny, spadek ciśnienia tętniczego, toksyczność ostra, toksyczny wpływ na rozród, wady rozwojowe - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ketoprofen Dompé 50 mg
Przedkliniczne badania toksyczności soli lizynowej ketoprofenu wykazały, że dawka śmiertelna LD50 po podaniu doustnym wynosiła 102 mg/kg u szczurów oraz 444 mg/kg u myszy, co stanowi 30-120-krotność dawki terapeutycznej. Po podaniu dootrzewnowym LD50 u szczurów wyniosła 104 mg/kg, a u myszy 610 mg/kg, wskazując na różnice międzygatunkowe w metabolizmie leku. Długotrwałe podawanie w dawkach terapeutycznych u szczurów, psów i małp nie wywoływało istotnych klinicznie działań toksycznych, natomiast wysokie dawki powodowały zmiany patologiczne głównie w przewodzie pokarmowym i nerkach, typowe dla NLPZ. Badania porównawcze dróg podania wykazały lepszą tolerancję miejscową podania doodbytniczego oraz dobrą tolerancję podania domięśniowego u królików.
działanie przeciwbólowe, działanie przeciwzapalne, działanie teratogenne, działanie toksyczne, in vitro, in vivo, ketoprofen, LD50, nerka, niesteroidowy lek przeciwzapalny, podanie domięśniowe, podanie doodbytnicze, podanie pozajelitowe, potencjał mutagenny, potencjał onkogenny, przewód pokarmowy, sól lizynowa, sól lizynowa ketoprofenu, toksyczność ostra, tolerancja miejscowa - Leksykon substancji czynnych
Flurbiprofen – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Flurbiprofen, niesteroidowy lek przeciwzapalny (NLPZ) stosowany miejscowo w leczeniu bólu gardła, wykazuje w badaniach przedklinicznych typowe dla NLPZ działania niepożądane, głównie dotyczące przewodu pokarmowego i nerek. W badaniach toksykologicznych na zwierzętach dawki 12-25 mg/kg mc./dobę powodowały zmiany w brodawkach nerkowych, a dawki 10-40 mg/kg mc. uszkodzenia przewodu pokarmowego. Przewlekłe podawanie flurbiprofenu szczurom w dawkach 0,5-8,0 mg/kg mc. skutkowało owrzodzeniami i nadżerkami żołądka. LD50 po podaniu doustnym wynosiła 228-344 mg/kg mc. Długotrwałe badania kliniczne nie wykazały istotnego wpływu na funkcję wątroby, nerek ani układ krwiotwórczy, a testy mutagenności i karcynogenności nie potwierdziły działania rakotwórczego ani mutagennego flurbiprofenu.
badanie toksykologiczne, brodawka nerkowa, dawka doustna, działanie karcynogenne, działanie mutagenne, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, flurbiprofen, inhibitor syntezy prostaglandyn, LD50, nadżerka żołądka, niesteroidowy lek przeciwzapalny, obumarcie płodu, organogeneza, owrzodzenie żołądka, preparat miejscowy, profil bezpieczeństwa, przewód pokarmowy, przewód tętniczy płodu, śmiertelność zarodków, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, układ krwiotwórczy, układ sercowo-naczyniowy, Vocaflam, wada wrodzona, zagnieżdżenie jaja płodowego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Cefazolin Noridem 1 g
Przedkliniczne badania toksykologiczne cefazoliny wykazały korzystny profil bezpieczeństwa, z niską ostrą toksycznością nawet przy jednorazowym podaniu wysokich dawek. Wielokrotne podawanie leku u psów i szczurów przez okres od 1 do 6 miesięcy nie powodowało istotnych klinicznie zmian hematologicznych ani biochemicznych, co potwierdza dobrą tolerancję w długotrwałym stosowaniu. W badaniach rozrodczości i rozwoju płodu nie stwierdzono działania teratogennego ani embriotoksycznego. Jednakże, obserwowano nefrotoksyczność u królików po wielokrotnym podaniu, co wskazuje na konieczność monitorowania funkcji nerek u pacjentów, zwłaszcza podczas długotrwałej terapii lub u osób z istniejącymi zaburzeniami nerkowymi.
antybiotyk, badanie toksykologiczne, Cefazolin Noridem, cefazolina, działanie teratogenne, embriotoksyczność, funkcja nerek, model zwierzęcy, nefrotoksyczność, parametr biochemiczny, parametr hematologiczny, podanie wielokrotne, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, rozwój płodu, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, wada rozwojowa, zaburzenie czynności nerek - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tirosint Sol 125 mcg
Przedkliniczne badania toksykologiczne lewotyroksyny sodowej, substancji czynnej TIROSINT SOL, wykazały niską toksyczność ostrą, co sugeruje minimalne ryzyko poważnych działań niepożądanych po jednorazowym podaniu wysokich dawek. W badaniach przewlekłych na szczurach i psach zaobserwowano zmiany patologiczne przy długotrwałym stosowaniu wysokich dawek, w tym objawy hepatopatii, pierwotny zespół nerczycowy oraz istotne zmiany masy narządów wewnętrznych. Brak jest jednak szczegółowych danych dotyczących wpływu lewotyroksyny na procesy reprodukcji, co stanowi istotną lukę w ocenie bezpieczeństwa stosowania leku w kontekście płodności i rozwoju embrionalnego.
długotrwała ekspozycja, hepatopatia, hormon tarczycy, lewotyroksyna sodowa, mutagenność, pierwotny zespół nerczycowy, potencjał kancerogenny, rakotwórczość, rozwój embrionalny, rozwój płodowy, rozwój pourodzeniowy, toksyczność lewotyroksyny, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, zmiana patologiczna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Levirox 25 mcg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa lewotyroksyny sodowej, substancji czynnej w produktach Levirox, wykazały niski poziom toksyczności ostrej, co potwierdza szeroki margines bezpieczeństwa przy stosowaniu terapeutycznym. Badania toksyczności przewlekłej na szczurach i psach ujawniły, że dawki znacznie przekraczające te stosowane u ludzi mogą powodować hepatopatię, pierwotny zespół nerczycowy oraz zmiany masy narządów wewnętrznych. Brak jest jednak specyficznych badań dotyczących wpływu lewotyroksyny na rozród, w tym płodność, rozwój embrionalny i okołoporodowy.
- Leksykon substancji czynnych
Migdałecznik – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Migdałecznik (Terminalia chebula), obecny w preparacie Padma 28 Formuła w dawce 30 mg na kapsułkę, został poddany standardowym badaniom toksykologicznym, które nie wykazały istotnych klinicznie efektów toksycznych ani zagrożeń dla zdrowia człowieka. Badania obejmowały ocenę toksyczności po podaniu pojedynczej i wielokrotnej dawki oraz potencjału genotoksycznego, potwierdzając akceptowalny profil bezpieczeństwa substancji. Nie stwierdzono kumulacyjnego efektu toksycznego ani mutagennego działania na DNA komórek, co wskazuje na brak ryzyka uszkodzenia materiału genetycznego przy stosowaniu terapeutycznym preparatu zawierającego migdałecznik.
Istotnym ograniczeniem jest brak danych przedklinicznych dotyczących wpływu migdałecznika na procesy reprodukcyjne, rozwój zarodka, płodu oraz rozwój pourodzeniowy. Brak tych informacji stanowi lukę w pełnej ocenie bezpieczeństwa, co wymaga szczególnej ostrożności u pacjentek w wieku rozrodczym, kobiet planujących ciążę, ciężarnych oraz karmiących piersią. W takich przypadkach lekarze powinni indywidualnie ocenić stosunek korzyści do ryzyka, uwzględniając brak odpowiednich badań nad wpływem migdałecznika na płodność i rozwój potomstwa.
badanie farmakologiczne, badanie genotoksyczności, badanie przedkliniczne, dane niekliniczne, efekt toksyczny, migdałecznik, potencjał genotoksyczny, potencjał mutagenny, profil bezpieczeństwa, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodka i płodu, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność podprzewlekła, toksyczność pojedynczej dawki, toksyczny wpływ na rozród, uszkodzenie materiału genetycznego, wpływ na DNA, wpływ na płodność - Leksykon substancji czynnych
Sodu chlorek – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne dane dotyczące bezpieczeństwa stosowania chlorku sodu (NaCl) potwierdzają jego fizjologiczną rolę jako podstawowego elektrolitu osocza, nie wykazując działań toksycznych przy dawkach terapeutycznych mieszczących się w granicach fizjologicznych zdolności regulacyjnych organizmu. Badania farmakologiczne i toksykologiczne nie wskazują na ryzyko toksyczności ostrej, podostrej ani przewlekłej, a także nie wykazano działania genotoksycznego, rakotwórczego czy negatywnego wpływu na reprodukcję i rozwój zarodka i płodu. Toksyczność chlorku sodu obserwowana jest jedynie przy znacznym przedawkowaniu prowadzącym do hipernatremii, co podkreśla konieczność monitorowania stężenia jonów sodu i chloru oraz przestrzegania zaleceń dawkowania, zwłaszcza u pacjentów z zaburzeniami gospodarki elektrolitowej lub niewydolnością nerek.
aktywność mutagenna, badanie toksykologiczne, chlorek sodu, ciśnienie osmotyczne, dializa otrzewnowa, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie toksyczne, funkcja nerek, genotoksyczność, gospodarka elektrolitowa, hemofiltracja, hipernatremia, homeostaza wodno-elektrolitowa, ikodekstryna, jony sodu i chloru, kancerogenność, osmolarność, potencjał rakotwórczy, toksyczność ostra, toksyczność podostra - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Sachodent 87,1 mg/g
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa choliny salicylanu, substancji czynnej żelu Sachodent (87,1 mg/g), wykazały dobrą tolerancję miejscową bez uszkodzenia tkanek po aplikacji w jamie ustnej. Toksyczność ostra oceniona na noworodkach szczurów wykazała LD50 w zakresie 7,0-7,4 g/kg masy ciała przy obserwacji 1-2 tygodni, co wskazuje na niską toksyczność ostrą. W badaniach toksyczności przewlekłej na psach, przy dawkach 200-1200 mg, nie stwierdzono toksyczności ogólnoustrojowej ani istotnych działań niepożądanych po miejscowym stosowaniu, potwierdzając korzystny profil bezpieczeństwa przy długotrwałej ekspozycji.
badanie przedkliniczne, błona śluzowa, cholina salicylan, dawka śmiertelna, działanie rakotwórcze, LD50, podrażnienie błony śluzowej, profil bezpieczeństwa, substancja czynna, toksyczność chroniczna, toksyczność ogólnoustrojowa, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, tolerancja tkankowa, żel do jamy ustnej - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Groprinosin Baby 50 mg/ml
Groprinosin Baby, zawierający inozynę pranobeks (kompleks inozyny i 4-acetamidobenzoesanu 2-hydroksypropylodimetyloamoniowego w stosunku molarnym 1:3), wykazuje niski profil toksyczności w badaniach przedklinicznych na różnych gatunkach zwierząt (myszy, szczury, psy, koty, małpy). Podawano dawki do 1500 mg/kg mc./dobę, co stanowi 15-krotność dawki terapeutycznej u ludzi (100 mg/kg mc./dobę). Wartość LD50 była 50-krotnie wyższa niż dawka terapeutyczna, co potwierdza wysoki margines bezpieczeństwa. Długoterminowe badania na gryzoniach nie wykazały działania karcynogennego, a standardowe testy mutagenności in vivo i in vitro (na ludzkich limfocytach) nie potwierdziły właściwości mutagennych inozyny pranobeks.
4-acetamidobenzoesan 2-hydroksypropylodimetyloamoniowy, badanie karcynogenności, badanie mutagenności, badanie toksykologiczne, charakterystyka produktu leczniczego, dawka śmiertelna, embriotoksyczność, inozyna pranobeks, LD50, limfocyt krwi obwodowej, profil toksyczności, teratogenność, toksyczność okołoporodowa, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła, właściwości karcynogenne, właściwości mutagenne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Vistabel 4 j. Allergan/0,1 ml
Przedkliniczne badania toksyny botulinowej typu A (Vistabel, 4 jednostki Allergan/0,1 ml) wykazały, że preparat charakteryzuje się korzystnym profilem bezpieczeństwa przy dawkach stosowanych klinicznie. W badaniach na myszach, szczurach i królikach nie stwierdzono działania teratogennego, jednak przy wysokich dawkach zaobserwowano embriotoksyczność, objawiającą się opóźnieniem kostnienia i zmniejszeniem masy ciała płodów. Wysokie dawki wpływały również negatywnie na płodność szczurów, powodując zaburzenia cyklu estrogenowego u samic oraz obniżenie płodności i zaburzenia u samców. Efekty te występowały wyłącznie przy dawkach znacznie przekraczających te stosowane w praktyce klinicznej, co wskazuje na niski potencjał ryzyka przy standardowym stosowaniu leku.
antygenowość, badanie toksykologiczne, cykl estrogenowy, działanie teratogenne, embriotoksyczność, kostnienie, margines bezpieczeństwa terapeutycznego, mutagenność, ocena bezpieczeństwa przedklinicznego, płodność, profil bezpieczeństwa, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyna botulinowa typu A, tolerancja miejscowa, Vistabel, zaburzenie płodności, zgodność biologiczna, zgodność z krwią - Leksykon substancji czynnych
Serdecznik – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Leonurus cardiaca L. (serdecznik pospolity) jest składnikiem wielu preparatów leczniczych, jednak dostępne dane przedkliniczne dotyczące jego bezpieczeństwa są bardzo ograniczone. W produktach takich jak Nerwobonisol (15 g nalewki na 100 g produktu), Stresolek (20 g nalewki na 100 g płynu), tabletki Labofarm (100 mg ziela na tabletkę) oraz zioła do zaparzania (1 g ziela na 1 g produktu) nie przeprowadzono dedykowanych badań toksykologicznych, w tym oceny genotoksyczności, mutagenności, toksyczności reprodukcyjnej czy karcynogenności. W przypadku preparatów złożonych zawierających serdecznik (50 mg sproszkowanego ziela na tabletkę) dane toksykologiczne odnoszą się głównie do innych składników, takich jak waleranon z korzenia kozłka, którego ostra toksyczność (LD50) wynosi 460-3160 mg/kg u myszy i 1000-3160 mg/kg u szczurów, natomiast brak jest danych dotyczących toksyczności walepotriatów i olejku z korzenia kozłka.
badanie genotoksyczności, badanie mutagenności, badanie przedkliniczne, badanie toksykologiczne, charakterystyka produktu leczniczego, działanie endokrynologiczne, działanie estrogenne, frakcja wodna, gonadotropina, interakcja lekowa, karcynogenność, LD50, medycyna ziołowa, nalewka z ziela serdecznika, produkt leczniczy, profil bezpieczeństwa, rozwój płodu, serdecznik pospolity, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, walepotriaty - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Oxybutynin Medice 1 mg/ml
Przeprowadzona ocena bezpieczeństwa przedklinicznego chlorowodorku oksybutyniny, substancji czynnej leku Oxybutynin Medice (1 mg/ml, roztwór do pęcherza moczowego), obejmowała standardowe badania farmakologiczne, toksyczności ostrej i przewlekłej, genotoksyczności oraz karcynogenności. Wyniki nie wykazały istotnych zagrożeń dla człowieka przy stosowaniu zgodnym z zaleceniami, w tym brak potencjału genotoksycznego i rakotwórczego. Dodatkowo, badania toksyczności miejscowej po podaniu do pęcherza moczowego nie wskazały na miejscowe reakcje toksyczne, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania leku w tej formie podania.
aberracja chromosomowa, badanie farmakologiczne, badanie karcynogenności, chlorowodorek oksybutyniny, działanie rakotwórcze, farmakologia, genotoksyczność, mutacja genowa, Oxybutynin Medice, pęcherz moczowy, roztwór do pęcherza moczowego, toksyczność matczyna, toksyczność miejscowa, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie DNA, właściwości farmakodynamiczne, zaburzenie rozwoju płodu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Feiba NF 500 j. (500 j. FEIBA), 50 j./ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa leku FEIBA NF, zawierającego zespół czynników krzepnięcia przeciw inhibitorowi czynnika VIII, opierają się głównie na badaniach toksyczności ostrej przeprowadzonych na modelach zwierzęcych, w tym na myszach z defektem genu czynnika VIII oraz zdrowych myszach i szczurach. Stosowano dawki przekraczające maksymalną zalecaną dawkę u ludzi (200 j./kg masy ciała). Wyniki wskazują, że głównym ryzykiem jest nadkrzepliwość, wynikająca z farmakologicznego działania leku, który zawiera czynniki II, IX i X głównie w formie nieaktywowanej oraz aktywowany czynnik VII. Ze względu na rozwój przeciwciał przeciwko ludzkim białkom osocza, badania toksyczności przewlekłej na zwierzętach są niemożliwe do przeprowadzenia w sposób miarodajny.
antygen koagulacyjny, badanie toksyczności, białka heterologiczne, białko osocza, czynnik VII, czynniki krzepnięcia, dawka dobowa, genotoksyczność, mechanizm działania leku, model zwierzęcy, nadkrzepliwość, odpowiedź immunologiczna, przeciwciała, rakotwórczość, substancja rakotwórcza, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, układ kalikreina-kinina, zespół czynników krzepnięcia - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Enterol 250 mg
Przeprowadzone badania przedkliniczne Saccharomyces boulardii CNCM I-745 wykazały wysoki profil bezpieczeństwa zarówno w kontekście toksyczności ostrej, jak i przewlekłej. Testy na różnych gatunkach zwierząt laboratoryjnych (szczury, myszy, króliki, psy) nie ujawniły żadnych objawów toksyczności nawet przy podawaniu dawek znacznie przekraczających dawki terapeutyczne. Ponadto, test Amesa nie wykazał działania mutagennego, co potwierdza brak potencjału genotoksycznego tego drobnoustroju.
- Leksykon substancji czynnych
Pyrantel – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania toksyczności pyrantelu, substancji czynnej preparatu PYRANTELUM OWIX, wykazały niski profil toksyczności ostrej oraz przewlekłej. W badaniach na zwierzętach laboratoryjnych, dawki LD50 przy podaniu doustnym wynosiły powyżej 4000 mg/kg m.c. dla szczurów, powyżej 5000 mg/kg m.c. dla myszy oraz powyżej 2000 mg/kg m.c. dla psów, co wskazuje na znaczną różnicę w toksyczności w porównaniu z podaniem dootrzewnowym (LD50 182-236 mg/kg m.c.). Podawanie doustne, będące drogą stosowaną klinicznie, charakteryzuje się wysokim marginesem bezpieczeństwa. W badaniach toksyczności przewlekłej na szczurach, dawka 600 mg/kg m.c./dobę przez 13 tygodni spowodowała jedynie nieznaczne zahamowanie wzrostu i brak łaknienia, bez istotnych zmian patologicznych w narządach wewnętrznych.
brak łaknienia, dawka letalna 50, dawka terapeutyczna, działanie niepożądane, efekt toksyczny, efekt uboczny, margines bezpieczeństwa, objaw toksyczności, podanie dootrzewnowe, podanie doustne, profil bezpieczeństwa, przyrost masy ciała, pyrantel, toksyczność ostra, toksyczność ostra i przewlekła, toksyczność przewlekła, zmiana patologiczna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – ACC 200 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa acetylocysteiny, substancji czynnej produktu leczniczego ACC, wykazały korzystny profil toksykologiczny. Badania toksyczności ostrej i przewlekłej, prowadzone na szczurach i psach przez okres do 1 roku, nie ujawniły działań toksycznych przy wielokrotnym podawaniu. Testy mutagenności na bakteriach dały wyniki ujemne, co wskazuje na brak genotoksyczności. Należy jednak podkreślić, że formalne badania rakotwórczości nie zostały przeprowadzone.
acetylocysteina, bezpieczeństwo stosowania, długoterminowe badanie toksyczności, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, organogeneza, potencjał genotoksyczny, potencjał mutagenny, przedawkowanie, rozwój postnatalny, rozwój prenatalny, substancja czynna, teratogenność, test mutagenności, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, wada rozwojowa płodu, współczynnik płodności, zaburzenie czynności gonad - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Meprelon 32 mg
Przedkliniczne badania toksyczności metyloprednizolonu sodu bursztynianu wykazały niską toksyczność ostrą, z wartościami LD50 wynoszącymi 650 mg/kg u szczurów oraz 770 mg/kg u myszy po podaniu dożylnym, co wskazuje na szeroki margines bezpieczeństwa w dawkach terapeutycznych. Przewlekłe podawanie leku w dawkach 3 i 10 mg/kg/dobę u zwierząt skutkowało zmianami farmakodynamicznymi, takimi jak policytemia, limfopenia, atrofia grasicy i kory nadnerczy oraz akumulacja glikogenu w wątrobie. Dodatkowo obserwowano osłabienie odporności, zmniejszenie aktywności szpiku kostnego, zanik mięśni szkieletowych oraz zmiany w narządach rozrodczych (np. zmniejszenie masy jąder i gruczołu krokowego u psów, zmiany masy jąder i jajników u szczurów). Towarzyszyły temu objawy ogólnoustrojowe, takie jak polidypsja, biegunka i pogorszenie stanu ogólnego.
aktywność szpiku kostnego, atrofia grasicy, atrofia kory nadnerczy, dawka kliniczna, działanie farmakodynamiczne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, glikogen wątrobowy, glikokortykosteroid, hematopoeza, LD50, limfopenia, metyloprednizolon, metyloprednizolon sodu bursztynian, odporność na zakażenia, podanie dożylne, policytemia, profil bezpieczeństwa leku, rozszczep podniebienia, test Amesa, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, zaburzenie wzrostu wewnątrzmacicznego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tisseel –
Produkt leczniczy TISSEEL, zawierający fibrynogen ludzki (91 mg/ml), trombinę ludzką (500 j.m./ml), aprotyninę syntetyczną (3000 KIU/ml), wapnia chlorek dwuwodny (40 μmol/ml) oraz czynnik XIII ludzki (0,6-5 j.m./ml), charakteryzuje się lokalnym mechanizmem działania i jest stosowany zwykle jednorazowo w niewielkich objętościach. Badania przedkliniczne na modelach zwierzęcych (szczury, króliki) nie wykazały ostrej toksyczności po pojedynczym podaniu, a testy in vitro potwierdziły brak działania mutagennego oraz cytotoksycznego w hodowlach ludzkich fibroblastów. Ponadto, analiza literatury wyklucza negatywny wpływ resztkowych odczynników S/D stosowanych w procesie produkcyjnym na bezpieczeństwo preparatu.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Kastel 20 mg + 5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa produktu leczniczego Kastel, zawierającego rozuwastatynę i ramipryl, nie wykazały istotnych zagrożeń dla człowieka w zakresie farmakologii bezpieczeństwa, genotoksyczności oraz potencjalnego działania rakotwórczego. Rozuwastatyna indukowała zmiany histopatologiczne w wątrobie u myszy i szczurów oraz u psów (w tym zmiany w pęcherzyku żółciowym), a także toksyczne działanie na jądra u małp i psów przy wysokich dawkach. W toksyczności reprodukcyjnej u szczurów zaobserwowano zmniejszenie masy i przeżywalności noworodków przy ekspozycji wielokrotnie przekraczającej dawki terapeutyczne. Ramipryl nie wykazał ostrej toksyczności doustnej u gryzoni i psów, natomiast w badaniach przewlekłych stwierdzono zaburzenia równowagi elektrolitowej i zmiany hematologiczne u szczurów, psów i małp oraz powiększenie aparatu przykłębuszkowego u psów i małp przy dawkach dobowych 250 mg/kg. Tolerancja ramiprylu była dobra przy dawkach dobowych do 2,0 mg/kg u szczurów, 2,5 mg/kg u psów i 8 mg/kg u małp.
aparat przykłębuszkowy, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, gen HERG, genotoksyczność, mutagenność, pęcherzyk żółciowy, poszerzenie miedniczek nerkowych, ramipryl, rozuwastatyna, toksyczność jąder, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, upośledzenie płodności, uszkodzenie nerek, właściwości mutagenne, zaburzenia elektrolitowe, zmiany histopatologiczne wątroby - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Voltaren Acti 12,5 mg
Badania przedkliniczne diklofenaku potasowego wykazały, że lek charakteryzuje się korzystnym profilem bezpieczeństwa w dawkach terapeutycznych. W badaniach toksyczności ostrej i po podaniu wielokrotnym nie stwierdzono istotnego ryzyka dla ludzi, co potwierdza odpowiedni margines bezpieczeństwa. Testy genotoksyczności i mutagenności nie wykazały negatywnego wpływu na materiał genetyczny, a badania rakotwórczości nie potwierdziły potencjału onkogennego diklofenaku. W badaniach na zwierzętach laboratoryjnych (myszy, szczury, króliki) nie zaobserwowano działania teratogennego ani negatywnego wpływu na płodność, co jest istotne z punktu widzenia bezpieczeństwa stosowania u kobiet w wieku rozrodczym.
badanie przedkliniczne, badanie toksykologiczne, dawka toksyczna, dawka wielokrotna, diklofenak potasowy, działanie teratogenne, genotoksyczność, materiał genetyczny, onkogeneza, płodność, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, profil toksykologiczny, rozwój płodu, terapia długoterminowa, toksyczność ostra, wada rozwojowa, wpływ na rozród - Leksykon substancji czynnych
Immunoglobulina ludzka normalna – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Immunoglobulina ludzka normalna, będąca naturalnym składnikiem osocza, pełni kluczową rolę w układzie odpornościowym. Przedkliniczne badania bezpieczeństwa tej substancji napotykają na istotne ograniczenia metodologiczne, wynikające z jej biologicznej natury oraz reakcji zwierząt doświadczalnych na heterologiczne białka ludzkie. Problemy te obejmują indukcję przeciwciał przeciwko białkom heterologicznym, co utrudnia interpretację wyników długoterminowych, niemożność przeprowadzenia standardowych badań toksyczności przewlekłej, ograniczenia w ocenie wpływu na rozrodczość oraz trudności w badaniu genotoksyczności i potencjału rakotwórczego. Pomimo tych ograniczeń, konwencjonalne badania farmakologiczne preparatów takich jak Cuvitru i Gamunex 10% wykazały dobrą tolerancję miejscową po podskórnym podaniu oraz brak istotnego ryzyka toksycznego w badaniach ostrej i podostrej toksyczności.
badanie farmakologiczne, badanie przedkliniczne, badanie toksykologiczne, białko heterologiczne, charakterystyka produktu leczniczego, działanie mutagenne, genotoksyczność, immunoglobulina ludzka normalna, immunoglobuliny dożylne, mutagenność in vitro, ostra toksyczność, potencjał rakotwórczy, reakcja immunologiczna, substancja biologiczna, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła, układ odpornościowy, wpływ na płodność, wpływ na rozrodczość, wstrzyknięcie podskórne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Faringosept 10 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa ambazonu jednowodnego, substancji czynnej leku Faringosept 10 mg w formie tabletek do ssania, wykazały relatywnie niską toksyczność ostrej dawki, z wartością LD50 wynoszącą 1000 mg/kg masy ciała po podaniu doustnym. Badania te potwierdziły brak działania mutagennego i klastogennego, co wyklucza potencjał genotoksyczny substancji. Ponadto, ambazon nie wykazywał cytotoksyczności w testach in vitro, co wskazuje na brak bezpośredniego toksycznego wpływu na komórki w warunkach przedklinicznych.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Klacid 250 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne klarytromycyny wykazały wysoką tolerancję leku u różnych gatunków zwierząt, z dawką śmiertelną przekraczającą 5 g/kg mc. w toksyczności ostrej. W badaniach podostrych i przewlekłych maksymalne tolerowane dawki wynosiły odpowiednio: u naczelnych 100 mg/kg mc./dobę przez 14 dni i 35 mg/kg mc./dobę przez miesiąc, u szczurów 75 mg/kg mc./dobę przez miesiąc, 35 mg/kg mc./dobę przez 3 miesiące oraz 8 mg/kg mc./dobę przez 6 miesięcy, a u psów 50 mg/kg mc./dobę przez 14 dni, 10 mg/kg mc./dobę przez miesiąc i 3 miesiące oraz 4 mg/kg mc./dobę przez 6 miesięcy. Toksyczność objawiała się głównie uszkodzeniem wątroby, manifestującym się wzrostem enzymów wątrobowych (fosfataza alkaliczna, aminotransferaza alaninowa i asparaginianowa, γ-glutamylotransferaza, dehydrogenaza mleczanowa), które po odstawieniu leku ulegały normalizacji. Dodatkowo obserwowano objawy takie jak wymioty, osłabienie, ślinotok, odwodnienie oraz zmiany w narządach takich jak żołądek, grasica, nerki i tkanki limfatyczne. U psów i małp przy bardzo dużych dawkach (400 mg/kg mc./dobę) stwierdzono zmętnienie i obrzęk rogówki.
aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, badanie mutagenności, badanie płodności, badanie teratogenności, badanie toksykologiczne, cykl rujowy, dawka dobowa, dawka śmiertelna, dehydrogenaza mleczanowa, działanie mutagenne, działanie niepożądane, działanie teratogenne, enzym wątrobowy, fosfataza alkaliczna, glutamylotransferaza, klarytromycyna, objaw niepożądany, obrzęk rogówki, rozszczep podniebienia, szczep bakteryjny, test Amesa, toksyczność ostra, toksyczność podostra i przewlekła, układ limfatyczny, uszkodzenie narządu, wada układu krążenia, wątroba, wczesne poronienie, zmiana chorobowa - Leksykon substancji czynnych
Jaskółcze ziele – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Substancja czynna jaskółcze ziele (Ficaria verna) obecna w preparacie Avenoc w postaci nalewki macierzystej (TM) w stężeniu 0,01 g/100 g maści, nie posiada dostępnych kompleksowych danych przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania. Brak jest wyników standardowych badań toksykologicznych obejmujących toksyczność ostrą, podprzewlekłą i przewlekłą, genotoksyczność, mutagenność, karcynogenność oraz toksyczność reprodukcyjną i rozwojową. Preparat zawiera również inne składniki aktywne, takie jak Paeonia officinalis TM (0,01 g), Adrenalinum 3DH (0,05 g) oraz chlorowodorek amyleiny (0,50 g) na 100 g maści, jednak brak jest danych dotyczących potencjalnych interakcji między tymi substancjami.
Adrenalinum, badanie toksykologiczne, chlorowodorek amyleiny, genotoksyczność, jaskółcze ziele, karcynogenność, mutagenność, nalewka macierzysta, Paeonia officinalis, potencjał rakotwórczy, toksyczność ostra, toksyczność podprzewlekła, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność rozwojowa, wpływ na reprodukcję, zaburzenia funkcji nerek, zaburzenia funkcji wątroby, ziarnopłon wiosenny - Leksykon substancji czynnych
Korzeń pierwiosnka – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Wyciąg suchy z korzenia pierwiosnka (Primula veris L./Primula elatior (L.) Hill, radix), stosowany w produkcie leczniczym Bronchitabs w dawce 60 mg na tabletkę (DER 6-7:1, ekstrakcja etanolem 47,4% V/V), wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa w badaniach przedklinicznych. Konwencjonalne testy farmakologiczne nie wykazały istotnych negatywnych efektów na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy ani ośrodkowy układ nerwowy. Badania toksyczności ostrej i przewlekłej nie ujawniły istotnych działań toksycznych, a parametry biochemiczne, hematologiczne oraz histopatologiczne pozostawały w normie po wielokrotnym podawaniu substancji. Ponadto, testy genotoksyczności, w tym test Amesa, test aberracji chromosomowych i test mikrojądrowy, nie wykazały mutagenności ani genotoksyczności wyciągu.
aberracja chromosomowa, badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, efekt farmakodynamiczny, efekt toksyczny, genotoksyczność, korzeń pierwiosnka, ośrodkowy układ nerwowy, parametr biochemiczny, parametr hematologiczny, potencjał mutagenny, rakotwórczość, rozpuszczalnik ekstrakcyjny, test Amesa, test mikrojądrowy, toksyczność ostra, toksyczność podprzewlekła, toksyczność przewlekła, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, wpływ na rozród, wyciąg suchy, zmiana histopatologiczna - Leksykon substancji czynnych
Saccharomyces boulardii – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania toksyczności ostrej i przewlekłej Saccharomyces boulardii, przeprowadzone na różnych gatunkach zwierząt laboratoryjnych (szczury, myszy, króliki, psy), nie wykazały żadnych objawów toksyczności nawet przy stosowaniu wysokich dawek. Testy mutagenności, w tym test Amesa wykonany dla szczepów Saccharomyces boulardii CNCM I-745 (produkty Enterol, Enterol Forte) oraz Saccharomyces cerevisiae HANSEN CBS 5926 (Lakcid ENTERO), potwierdziły brak działania mutagennego i genotoksycznego. Dane te wskazują na korzystny profil bezpieczeństwa tej substancji w warunkach przedklinicznych.
działanie mutagenne, margines bezpieczeństwa, model zwierzęcy, potencjał genotoksyczny, potencjał mutagenny, profil bezpieczeństwa, rakotwórczość, Saccharomyces boulardii, Saccharomyces boulardii CNCM I-745, Saccharomyces cerevisiae var. boulardii, test Amesa, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, wpływ na rozrodczość, zwierzęta laboratoryjne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Olanzapine APC 5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa olanzapiny wykazały, że dawki śmiertelne (LD50) u myszy i szczurów wynoszą odpowiednio około 210 mg/kg i 175 mg/kg masy ciała, co wskazuje na duży margines bezpieczeństwa względem dawek terapeutycznych. U psów i małp tolerowano dawki doustne do 100 mg/kg bez śmiertelności, choć obserwowano objawy neurologiczne typowe dla neuroleptyków, takie jak sedacja, ataksja, drżenia czy zaburzenia świadomości. W badaniach toksyczności wielokrotnej u myszy, szczurów i psów stwierdzono hamowanie ośrodkowego układu nerwowego, działanie przeciwcholinergiczne oraz obwodowe zaburzenia hematologiczne, z rozwojem tolerancji na niektóre efekty. U szczurów odnotowano odwracalne zmiany związane ze zwiększonym stężeniem prolaktyny, wpływające na narządy rozrodcze. W hematologii u psów przy ekspozycji 12-15 razy większej niż u ludzi przy dawce 12 mg/dobę zaobserwowano odwracalną neutropenię, małopłytkowość i niedokrwistość, bez uszkodzenia szpiku kostnego.
cykl płciowy, dawka śmiertelna, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie przeciwcholinergiczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, leukocyt, małopłytkowość, neuroleptyk, neutropenia, niedokrwistość, olanzapina, ośrodkowy układ nerwowy, parametry reprodukcyjne, prolaktyna, prostracja, szpik kostny, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, zaburzenia hematologiczne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Procto-Glyvenol 400 mg + 40 mg
Produkt leczniczy Procto-Glyvenol w postaci czopków zawiera 400 mg tribenozydu oraz 40 mg lidokainy. Badania przedkliniczne wykazały, że tribenozyd cechuje się praktycznie brakiem toksyczności po podaniu doustnym, a podanie doodbytnicze zapewnia skuteczne stężenie miejscowe przy minimalnej ekspozycji ogólnoustrojowej, co wskazuje na korzystny profil bezpieczeństwa. Niemniej jednak, brak jest kompleksowych danych dotyczących toksycznego wpływu tribenozydu na reprodukcję, co stanowi istotną lukę w ocenie bezpieczeństwa stosowania u kobiet w ciąży i karmiących piersią.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Levosol 60 mg
Przedkliniczne badania toksyczności lewodropropizyny, substancji czynnej leku Levosol, wykazały, że ostre objawy toksyczności pojawiają się po podaniu wysokich dawek doustnych, z wartościami DL50 wynoszącymi odpowiednio 886,5 mg/kg u szczurów, 1287 mg/kg u myszy oraz 2492 mg/kg u świnek morskich. Indeks terapeutyczny, obliczony dla świnek morskich jako stosunek dawki letalnej do dawki efektywnej (DE50) w modelu kaszlu indukowanego, mieści się w zakresie 16–53, co wskazuje na szeroki margines bezpieczeństwa działania przeciwkaszlowego leku.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Alti-Sir 2,17 g/5 ml
Produkt leczniczy Alti-Sir w formie syropu zawiera 34,50 g maceratu z korzenia prawoślazu (Althaeae radicis maceratio 1:16) na bazie mieszaniny wody i etanolu (97:3). Pomimo szerokiego, tradycyjnego zastosowania korzenia prawoślazu w łagodzeniu podrażnień błon śluzowych jamy ustnej i gardła, brak jest dostępnych danych przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa tego konkretnego preparatu. Nie przeprowadzono ani nie udokumentowano badań toksyczności ostrej, przewlekłej, genotoksyczności, kancerogenności ani wpływu na rozród, co ogranicza pełną ocenę profilu bezpieczeństwa produktu według współczesnych standardów farmakologicznych.
Wobec braku formalnych badań przedklinicznych, decyzja o zastosowaniu Alti-Sir powinna opierać się na istniejących danych klinicznych oraz doświadczeniu klinicznym z preparatami zawierającymi wyciągi z korzenia prawoślazu. Należy podkreślić, że brak danych przedklinicznych nie implikuje automatycznie ryzyka dla pacjenta, jednak wymaga ostrożności i indywidualnej oceny korzyści względem potencjalnych zagrożeń. W praktyce klinicznej wskazane jest monitorowanie pacjentów pod kątem ewentualnych działań niepożądanych oraz uwzględnienie tradycyjnego zastosowania rośliny jako elementu wspomagającego terapię objawową.
Althaea officinalis, Althaeae radicis maceratio, badanie przedkliniczne, bezpieczeństwo stosowania produktu, dane przedkliniczne, genotoksyczność, kancerogenność, korzeń prawoślazu, macerat z korzenia prawoślazu, podrażnienie błony śluzowej, podrażnienie błony śluzowej gardła, podrażnienie błony śluzowej jamy ustnej, preparat ziołowy, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczny wpływ na rozród - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Akvir 500 mg
Inozyny pranobeks, substancja czynna leku Akvir (500 mg), wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa potwierdzony szerokim zakresem badań toksykologicznych przedklinicznych. Badania obejmowały ocenę toksyczności ostrej, podostrej i przewlekłej u myszy, szczurów, psów, kotów i małp, z dawkami sięgającymi 1500 mg/kg mc./dobę, co stanowi 15-krotność maksymalnej dawki terapeutycznej u ludzi (100 mg/kg mc./dobę). Wyznaczona dawka LD50 była 50-krotnie wyższa od dawki terapeutycznej, co wskazuje na niski potencjał toksyczny. Długoterminowe badania karcynogenności na myszach i szczurach nie wykazały działania rakotwórczego, a testy mutagenności in vitro i in vivo, w tym na ludzkich limfocytach krwi obwodowej, potwierdziły brak właściwości mutagennych.
AKVIR, badanie mutagenności in vivo, badanie toksykologiczne, czynność reprodukcyjna, dawka terapeutyczna, działanie karcynogenne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, embriotoksyczność, inozyna pranobeks, LD50, limfocyt krwi obwodowej, margines bezpieczeństwa, mutagenność, niska toksyczność, potencjał mutagenny, teratogenność, test mutagenności in vitro, toksyczność okołoporodowa, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, właściwość karcynogenna, właściwość mutagenna, właściwość teratogenna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ramipril Actavis 5 mg
Badania przedkliniczne ramiprylu wykazały brak ostrej toksyczności po podaniu doustnym u gryzoni i psów. Przewlekła toksyczność oceniana u szczurów, psów i małp ujawniła zaburzenia równowagi elektrolitowej oraz zmiany hematologiczne, co jest zgodne z farmakodynamicznym profilem inhibitorów ACE. Charakterystycznym efektem przy wysokich dawkach (250 mg/kg mc./dobę) było powiększenie aparatu przykłębuszkowego u psów i małp. NOAEL ustalono na poziomie 2,0 mg/kg mc./dobę dla szczurów, 2,5 mg/kg mc./dobę dla psów oraz 8 mg/kg mc./dobę dla małp. Badania reprodukcyjne nie wykazały teratogenności ani upośledzenia płodności, jednak podawanie ramiprylu samicom szczurów w ciąży i laktacji przy dawkach ≥50 mg/kg mc./dobę powodowało nieodwracalne uszkodzenia nerek potomstwa (poszerzenie miedniczek nerkowych). Podobne nefrotoksyczne efekty obserwowano po pojedynczej dawce u młodych szczurów, wskazując na wysoką wrażliwość rozwijających się nerek na działanie leku.
aparat przykłębuszkowy, inhibitor ACE, morfologia krwi, mutagenność, NOAEL, poszerzenie miedniczki nerkowej, potencjał genotoksyczny, potencjał teratogenny, ramipryl, toksyczność ostra, toksyczność ostra i przewlekła, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, upośledzenie płodności, uszkodzenie materiału genetycznego, uszkodzenie nerek, właściwość mutagenna, właściwość teratogenna, wpływ na rozrodczość, zaburzenie równowagi elektrolitowej - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Delacet –
Produkt leczniczy Delacet, będący płynem na skórę, zawiera nalewkę z ziela ostróżeczki (Delphini consolidae tinctura) w stężeniu 96 g/100 g oraz kwas octowy 80% w ilości 4 g/100 g, a także etanol w stężeniu 59,0-65,0% v/v. W dokumentacji brak jest danych dotyczących badań przedklinicznych, w tym toksyczności ostrej, podostrej i przewlekłej, genotoksyczności, potencjału kancerogennego oraz wpływu na rozrodczość i rozwój płodu. Brak jest również informacji o badaniach farmakologicznych i farmakokinetycznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania preparatu.
badanie farmakokinetyczne, badanie farmakologiczne, charakterystyka produktu leczniczego, działanie kancerogenne, działanie mutagenne, etanol, genotoksyczność, kwas octowy, nalewka z ziela ostróżeczki, potencjał kancerogenny, rozwój płodu, tinctura Delphini consolidae, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła, toksyczny wpływ na rozrodczość, wpływ na rozrodczość - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Rolicyn 150 mg
Roksytromycyna, substancja czynna leku Rolicyn, wykazuje niski poziom toksyczności ostrej z wartościami LD50 wynoszącymi około 750 mg/kg u myszy, 1-1,7 g/kg u szczurów oraz powyżej 2 g/kg u psów po podaniu doustnym. W badaniach toksyczności przewlekłej głównymi narządami docelowymi były wątroba i trzustka, z wyraźniejszymi efektami hepatotoksycznymi u psów przy dawkach 180 mg/kg m.c./dobę (1 miesiąc) oraz 100 mg/kg m.c./dobę (6 miesięcy), podczas gdy u szczurów podobne zmiany obserwowano przy dawkach 400 i 125 mg/kg m.c./dobę. Wpływ na trzustkę wykazywał różnice gatunkowe – u szczurów dotyczył gruczołów wewnątrzwydzielniczych, a u psów zewnątrzwydzielniczych. Nie stwierdzono działania teratogennego ani mutagennego, a wydłużenie czasu potencjału czynnościowego serca obserwowano jedynie przy dawkach znacznie przekraczających terapeutyczne, co minimalizuje ryzyko kliniczne.
antybiotyk makrolidowy, działanie mutagenne, działanie teratogenne, gruczoły wewnątrzwydzielnicze, gruczoły zewnątrzwydzielnicze, hepatotoksyczność, LD50, margines bezpieczeństwa, narząd docelowy, płytka wzrostowa, potencjał czynnościowy serca, roksytromycyna, teratogenność, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, wydłużenie potencjału czynnościowego - Leksykon substancji czynnych
Nalewka miętowa – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
W dostępnej dokumentacji produktów leczniczych zawierających nalewkę miętową (Menthae piperitae tinctura) brak jest szczegółowych danych przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania tej substancji. Nie przeprowadzono badań toksyczności ostrej, podostrej ani przewlekłej, a także testów toksyczności reprodukcyjnej, genotoksyczności (w tym testu Amesa, aberracji chromosomowych i mikrojądrowego) oraz kancerogenezy. Nalewka miętowa w Kroplach miętowych zawiera olejek miętowy w stężeniu ≥5,0%, z DER 1:19,7-21 i ekstrahentem etanol 90% (V/V), natomiast w Kroplach żołądkowych z papaweryną stężenie nalewki wynosi 24,9 g/100 g produktu, DER 1:20, z tym samym ekstrahentem.
aberracja chromosomowa, badanie niekliniczne, ciąża, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, etanol, Fortestomachicae, karmienie piersią, krople miętowe, krople żołądkowe z papaweryną, nalewka miętowa, olejek miętowy, predyspozycja genetyczna, rozwój płodu, rozwój pourodzeniowy, stosunek surowca do ekstrahenta, test Amesa, test genotoksyczności, test kancerogenezy, test mikrojądrowy, test toksykologiczny, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Amorolak 50 mg/ml
Przeprowadzone badania toksykologiczne amorolfiny w postaci lakieru do paznokci leczniczego (Amorolak 50 mg/ml) wykazały bardzo słabe podrażnienie skóry po miejscowym zastosowaniu, co wskazuje na dobry profil tolerancji miejscowej. Efekty ogólnoustrojowe pojawiały się jedynie przy ekspozycji znacznie przekraczającej maksymalne narażenie terapeutyczne u ludzi, co sugeruje niskie ryzyko działań niepożądanych systemowych przy stosowaniu zgodnym z zaleceniami. W badaniach nie odnotowano istotnych klinicznie działań niepożądanych, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania amorolfiny w dawce 50 mg/ml.