toksyczność ostra
Toksyczność ostra to zespół objawów patologicznych występujących w krótkim czasie po jednorazowym podaniu lub krótkotrwałej ekspozycji na substancję toksyczną. W ocenie toksyczności ostrej kluczowe znaczenie ma parametr LD50, czyli dawka śmiertelna średnia, powodująca śmierć 50% badanych organizmów.
Substancje o toksyczności ostrej mogą powodować uszkodzenia wielonarządowe, w tym wątroby, nerek, serca, płuc czy układu nerwowego. Objawy kliniczne toksyczności ostrej rozwijają się zazwyczaj w ciągu minut do godzin i mogą obejmować zaburzenia oddychania, arytmie, zaburzenia świadomości, drgawki, wymioty, biegunkę oraz niewydolność narządową.
Diagnostyka toksyczności ostrej obejmuje badania laboratoryjne (toksykologiczne, biochemiczne, gazometryczne), obrazowe oraz ocenę stanu klinicznego pacjenta. Leczenie polega na zabezpieczeniu funkcji życiowych, eliminacji toksyny z organizmu (płukanie żołądka, podanie węgla aktywowanego, dializa) oraz zastosowaniu odpowiednich antidotów, jeśli są dostępne.
W praktyce klinicznej ocena toksyczności ostrej ma kluczowe znaczenie w leczeniu zatruć, a także w farmakologii podczas badań przedklinicznych nowych leków. W Unii Europejskiej substancje chemiczne klasyfikowane są według rozporządzenia CLP na cztery kategorie toksyczności ostrej, co ma istotne znaczenie dla bezpieczeństwa ich stosowania w medycynie i innych dziedzinach.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Sulfogwajakol – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Sulfogwajakol, stosowany jako substancja wykrztuśna w preparatach takich jak Apipulmol, Apitussic, Herbapect i Thiocodin, ulega w przewodzie pokarmowym hydrolizie do gwajakolu, który jest szybko wchłaniany (Tmax 0,46–6,7 h). Wprowadzenie ugrupowania kwasu sulfonowego w formie soli potasowej zmniejsza drażniące działanie gwajakolu na błony śluzowe przewodu pokarmowego, co poprawia tolerancję leku. Dawka LD50 gwajakolu podawanego doustnie szczurom wynosi 520 mg/kg m.c., a jednorazowe dawki kreozotu zawierającego 60-90% gwajakolu w zakresie 45-225 mg są dobrze tolerowane u zdrowych ochotników. W badaniach toksyczności wielokrotnej na szczurach preparatu Thiocodin (300 mg sulfogwajakolu + 15 mg kodeiny) po 28 dniach ustalono NOAEL na poziomie 67,2 mg/kg m.c./dobę, natomiast dawka maksymalna wyniosła 336 mg/kg m.c./dobę, co stanowi ponad 20-krotny margines bezpieczeństwa względem dawek stosowanych u ludzi.
błona śluzowa przewodu pokarmowego, chlorek amonu, dane przedkliniczne, dawka LD50, dawka śmiertelna, dawka terapeutyczna, działanie drażniące, działanie rakotwórcze, działanie wykrztuśne, gwajakol, hydroliza, margines bezpieczeństwa, mutagenność, NOAEL, objawy niepożądane, parametry biochemiczne krwi, parametry hematologiczne, potencjał mutagenny, stężenie hemoglobiny, sulfogwajakol, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ramizek Plus 2,5 mg + 1,25 mg
Produkt leczniczy Ramizek Plus zawiera bisoprolol (fumaranu) oraz ramipryl, których dane przedkliniczne nie wskazują na istotne zagrożenia dla człowieka przy stosowaniu zgodnym z zaleceniami. Bisoprolol, oceniany w badaniach farmakologicznych, toksyczności wielokrotnej, genotoksyczności i rakotwórczości, nie wykazał działania teratogennego ani negatywnego wpływu na płodność u zwierząt. Jednakże, podawany w dużych dawkach, wykazywał toksyczność u ciężarnych samic i zarodków/płodów, objawiającą się zmniejszonym przyjmowaniem pokarmu, spadkiem masy ciała, zwiększoną resorpcją płodu, obniżoną masą urodzeniową oraz opóźnionym rozwojem fizycznym potomstwa. Ramipryl, podawany doustnie w dawkach do 2 mg/kg u szczurów, 2,5 mg/kg u psów i 8 mg/kg u małp, nie wywoływał ostrej toksyczności, jednak w wysokich dawkach (250 mg/kg/dobę) u psów i małp obserwowano powiększenie aparatu przykłębuszkowego, co jest efektem farmakodynamicznym inhibitora ACE. U młodych szczurów pojedyncza dawka ramiprylu powodowała nieodwracalne uszkodzenie nerek.
aparat przykłębuszkowy, beta-adrenolityk, dawka ramiprylu, działanie niepożądane, elektrolity osocza, fumaran bisoprololu, genotoksyczność, hiperplazja aparatu przykłębuszkowego, inhibitor konwertazy angiotensyny, karcynogeneza, miedniczka nerkowa, monoterapia, morfologia krwi, mutagenność, nefropatia, resorpcja płodu, teratogenność, toksyczność, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Dopaminum hydrochloricum WZF 1% 10 mg/ml
Dane toksykologiczne chlorowodorku dopaminy wskazują na istotne różnice międzygatunkowe w toksyczności ostrej, z LD50 wynoszącym 290 mg/kg mc. u myszy oraz 38,8 mg/kg mc. u szczurów po podaniu dożylnym. W badaniach podostrych obserwowano przerost gruczołu krokowego, rozszerzenie pęcherza moczowego oraz wodonercze, co sugeruje wpływ leku na układ moczowo-płciowy i nerkowy. Wysokie dawki (570 mg/kg mc./dobę) powodowały zwiększenie masy serca, nerek i płuc oraz zmniejszenie masy śledziony, co może odzwierciedlać nadmierną stymulację receptorów β-adrenergicznych i dopaminergicznych oraz zaburzenia hematologiczne lub immunologiczne.
badania toksykologiczne, chlorowodorek dopaminy, dawka śmiertelna LD50, kardiotoksyczność, krwotok, martwica mięśnia sercowego, oś podwzgórze-przysadka-nadnercza, przerost gruczołu krokowego, przerost mięśnia sercowego, przerost nadnerczy, receptory dopaminergiczne, receptory β-adrenergiczne, toksyczność ostra, toksyczność podostra, układ moczowo-płciowy, wodonercze, wymioty oporne na leczenie, zastój krwi, zastój płucny - Leksykon substancji czynnych
Cynku glukonian – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Cynk glukonian, stosowany w leczeniu stanów zapalnych gardła i jamy ustnej, wykazuje niski profil toksyczności ostrej, z wartością LD50 po podaniu doustnym u szczurów wynoszącą 5000 mg/kg masy ciała. Badania przedkliniczne nie wykazały potencjału kancerogennego dla tego związku, co jest istotne z punktu widzenia bezpieczeństwa długoterminowego stosowania. Działania toksyczne obserwowano jedynie przy ekspozycji znacznie przekraczającej maksymalne narażenie u ludzi, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania cynku glukonianu w dawkach terapeutycznych. W preparatach takich jak Dezaftan med i Envil gardło, dawki cynku glukonianu (np. 17,42 mg glukonianu cynku odpowiadające 2,5 mg jonów cynku w tabletce Envil gardło) są bezpieczne i zapewniają odpowiedni margines bezpieczeństwa.
chlorek cetylopirydyniowy, chlorek cynku, chlorowodorek lidokainy, cynk glukonian, dawka letalna, dawka terapeutyczna, działanie rakotwórcze, działanie toksyczne, glukonian cynku, guz, jon cynku, margines bezpieczeństwa, parametr LD50, potencjał kancerogenny, preparat złożony, profil toksykologiczny, stan zapalny jamy ustnej, toksyczność ostra - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Olanzapine Bluefish 5 mg
Przedkliniczne badania toksyczności olanzapiny wykazały, że dawki śmiertelne (LD50) u myszy i szczurów wynoszą odpowiednio około 210 mg/kg i 175 mg/kg masy ciała, natomiast psy tolerują doustne dawki do 100 mg/kg bez zgonów. Objawy ostrej toksyczności obejmowały zmniejszenie aktywności, śpiączkę, drgawki, ślinotok oraz zahamowanie przyrostu masy ciała. W badaniach przewlekłych (do 3 miesięcy u myszy i do roku u szczurów i psów) obserwowano hamowanie aktywności OUN, objawy antycholinergiczne oraz obwodowe zaburzenia hematologiczne, w tym zależne od dawki leukopenię u myszy i niespecyficzne zmniejszenie leukocytów u szczurów. U psów poddanych dawkom 8-10 mg/kg/dobę (AUC 12-15-krotnie wyższe niż u ludzi przy dawce 12 mg) stwierdzono odwracalną neutropenię, trombocytopenię i niedokrwistość, bez uszkodzenia progenitorowych komórek szpiku.
ataksja, AUC, badanie in vitro, badanie in vivo, cykl płciowy, cytopenia, dawka śmiertelna, działanie antycholinergiczne, działanie cytotoksyczne, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, jadłowstręt, komórki progenitorowe szpiku, leukocyt, model zwierzęcy, neuroleptyk, neutropenia, niedokrwistość, ośrodkowy układ nerwowy, prolaktyna, szpik kostny, toksyczność ostra, trombocytopenia - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Fromilid 125 mg/5 ml
Przedkliniczne badania toksyczności klarytromycyny (Fromilid 125 mg/5 ml) wykazały, że ostra toksyczność u młodych myszy i szczurów jest wyższa (LD50: myszy 1230-1290 mg/kg mc., szczury 1270-1330 mg/kg mc.) niż u dorosłych osobników (myszy około 2700 mg/kg mc., szczury około 3000 mg/kg mc.). Objawy toksyczności obejmowały zmniejszenie masy ciała, osłabienie odruchów ssania, krwawienia jelitowe oraz zmiany w płucach. W badaniach podostrych i przewlekłych na szczurach dawki nietoksyczne wynosiły odpowiednio 55 mg/kg mc./dobę i 50 mg/kg mc./dobę, podczas gdy dawki toksyczne to 200 mg/kg mc./dobę (podostre) i 150 mg/kg mc./dobę (przewlekłe), z objawami takimi jak zmniejszenie masy ciała, zmiany hematologiczne, zapalenia nerek oraz zwiększona masa wątroby. U psów rasy beagle dawka nietoksyczna wyniosła 100 mg/kg mc./dobę, a dawka toksyczna 300 mg/kg mc./dobę, przy czym obserwowano zmiany histopatologiczne w wątrobie.
badanie histopatologiczne, badanie płodności, badanie pośmiertne, działanie teratogenne, hematokryt, klarytromycyna, krwawienie z jelit, LD50, makrolidy, maksymalna dawka dobowa, mikroskop elektronowy, mutagenność, odruch ssania, rozszczep podniebienia, ślinotok, stężenie hemoglobiny, stłuszczenie hepatocytów, test Amesa, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła, toksyczny wpływ, zawiesina doustna, zwyrodnienie nabłonka przewodów żółciowych - Leksykon substancji czynnych
Sód N-[3-bromo-2,4,6-trimetylo-acetanilido]-iminodioctan – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Substancja aktywna sód N-[3-bromo-2,4,6-trimetylo-acetanilido]-iminodioctan (MBrIDA) jest kluczowym składnikiem radiofarmaceutyku 99mTc-MBrIDA, wykazującym bardzo korzystny profil bezpieczeństwa w zastosowaniach diagnostycznych. Badania toksykologiczne wskazują na niską toksyczność preparatu, z wartością LD50 wynoszącą 250 mg/kg masy ciała, co potwierdza szeroki margines bezpieczeństwa. Ponadto, brak immunizacji u pacjentów poddanych badaniom klinicznym eliminuje ryzyko reakcji alergicznych lub nadwrażliwości, co jest istotne dla bezpieczeństwa stosowania preparatu w diagnostyce obrazowej.
4%, 6-trimetylo-acetanilido]-iminodioctan, badanie przedkliniczne, badanie toksykologiczne, diagnostyka obrazowa, immunizacja, kancerogenność, LD50, MBrIDA, mutagenność, nadwrażliwość, preparat radiofarmaceutyczny, profil bezpieczeństwa, reakcja alergiczna, sód N-[3-bromo-2, substancja aktywna, technet-99m, toksyczność ostra - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Adeksa 100 mg
Przeprowadzone badania przedkliniczne akarbozy, substancji czynnej preparatu Adeksa, wykazały bardzo niski potencjał toksyczności ostrej. Wartości LD50 po podaniu doustnym u myszy i szczurów przekraczały 1 000 000 SIU, a po podaniu dożylnym u szczurów wynosiły odpowiednio 478 000 SIU (95% CI: 421 000-546 000) u samców oraz 359 000 SIU (95% CI: 286 000-423 000) u samic. U psów LD50 po podaniu doustnym przekraczała 650 000 SIU, a dożylnie 250 000 SIU. Należy podkreślić, że 65 000 SIU odpowiada około 1 g produktu, co wskazuje na wyjątkowo wysoki margines bezpieczeństwa. W badaniach subchronicznych (3 miesiące) na szczurach i psach stosowano dawki 50-450 mg/kg mc. Nie zaobserwowano istotnych zmian hematologicznych, biochemicznych ani histopatologicznych. Spadek masy ciała u psów, obniżenie aktywności α-amylazy w osoczu oraz niewielki wzrost stężenia mocznika były interpretowane jako efekty farmakodynamiczne, a nie toksyczne.
akarboza, aktywność farmakodynamiczna, aktywność α-amylazy, badania przedkliniczne, badanie histopatologiczne, chemia kliniczna, cukrzyca typu 2, dawka terapeutyczna, działanie karcynogenne, hamowanie sacharazy, LD50, parametry hematologiczne, równowaga izokaloryczna, stan kataboliczny, stężenie mocznika, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła - Leksykon substancji czynnych
Sida cordifolia – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania toksykologiczne produktu leczniczego Padma 28 Formuła, zawierającego 10 mg ziela Sida cordifolia w jednej kapsułce, nie wykazały istotnych efektów toksycznych ani w toksyczności ostrej, ani po podaniu wielokrotnym. Testy genotoksyczności nie potwierdziły mutagennego ani genotoksycznego działania tej substancji. Wyniki wskazują na brak szczególnego zagrożenia dla człowieka związanego ze stosowaniem preparatu zawierającego Sida cordifolia w dawkach stosowanych klinicznie.
badanie toksykologiczne, działanie mutagenne, działanie niepożądane, efekt toksyczny, genotoksyczność, profil bezpieczeństwa, przebieg ciąży, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodka, toksyczność dawki pojedynczej, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, wpływ na płodność, ziele sida cordifolia - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Rifampicyna TZF 150 mg
W przypadku produktu leczniczego Rifampicyna TZF, zawierającego ryfampicynę w dawkach 150 mg i 300 mg w postaci kapsułek twardych, nie są dostępne dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania. Charakterystyka produktu nie zawiera szczegółowych informacji na temat toksyczności ostrej i przewlekłej, działania mutagennego, kancerogennego ani wpływu na płodność i rozwój zarodka oraz płodu. Brak tych danych nie oznacza jednak braku bezpieczeństwa, gdyż ryfampicyna jest substancją czynną o ugruntowanej pozycji klinicznej, szeroko stosowaną w terapii przeciwgruźliczej i innych wskazaniach.
badanie przedkliniczne, charakterystyka produktu leczniczego, działanie kancerogenne, działanie mutagenne, działanie niepożądane, kapsułka twarda, praktyka kliniczna, Rifampicyna TZF, rozwój zarodka i płodu, ryfampicyna, substancja czynna, terapia przeciwgruźlicza, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Lenalidomide Grindeks 20 mg
Dane przedkliniczne dotyczące lenalidomidu wskazują na relatywnie niski potencjał toksyczności ostrej, z dawkami letalnymi doustnymi u gryzoni powyżej 2000 mg/kg/dobę, co świadczy o szerokim marginesie bezpieczeństwa przy jednorazowym przedawkowaniu. W badaniach toksyczności przewlekłej na szczurach (dawki 75-300 mg/kg/dobę przez 26 tygodni) zaobserwowano odwracalne zwiększenie mineralizacji miedniczek nerkowych, z NOAEL poniżej 75 mg/kg/dobę, odpowiadającym około 25-krotnej ekspozycji względem ludzi (na podstawie AUC). U małp, przewlekłe podawanie lenalidomidu w dawkach 4-6 mg/kg/dobę przez 20 tygodni skutkowało znaczną hematotoksycznością (leukopenia, anemia, trombocytopenia), krwotokami wielonarządowymi, zapaleniem przewodu pokarmowego oraz atrofią układu chłonnego i szpiku. Już dawka 1 mg/kg/dobę, odpowiadająca ekspozycji ludzkiej, powodowała niewielkie, ale istotne zmniejszenie liczby leukocytów, wskazując na wąski margines bezpieczeństwa hematologicznego.
atrezja odbytu, atrofia grasicy, atrofia szpiku kostnego, atrofia układu chłonnego, dawka letalna, komórkowość szpiku kostnego, krwotok wielonarządowy, lenalidomid, leukopenia, małopłytkowość, mineralizacja miedniczek nerkowych, mutagenność, nefrotoksyczność, niedokrwistość, NOAEL, oligodaktylia, polidaktylia, potencjał rakotwórczy, rozwój zarodkowo-płodowy, stosunek komórek mieloidalnych do erytroidalnych, teratogenność, test mikrojądrowy, test mutacji bakteryjnych, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność rozwojowa, układ krwiotwórczy, wada wrodzona, zastawka przedsionkowo-komorowa - Leksykon substancji czynnych
Izowalerianian mentylu – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Izowalerianian mentylu, substancja czynna produktu Validol, wykazuje niską toksyczność zarówno w badaniach ostrej, jak i przewlekłej toksyczności. Wartość LD50 wynosi 4 g/kg, a dawki terapeutyczne w zakresie 1,25-11,8 mg/kg nie wywołują efektów toksycznych. Długotrwałe podawanie (do 3 tygodni) u szczurów ujawniło jedynie zaburzenia motoryki i orientacji przestrzennej, sugerujące wpływ na ośrodkowy układ nerwowy, bez istotnych zmian hematologicznych czy hepatotoksyczności. Badania na psach potwierdziły brak wpływu na parametry krwi, takie jak stężenie hemoglobiny oraz liczba leukocytów i erytrocytów, co wskazuje na bezpieczeństwo dla układu krwiotwórczego.
czynnik drażniący, działanie niepożądane, encefalopatia, erytrocyty, farmakoterapia, hemoglobina, hepatotoksyczność, izowalerianian mentylu, kozłek lekarski, kwas walerianowy, LD50, leukocyty, NOEL, ośrodkowy układ nerwowy, parametry hematologiczne, reakcja nadwrażliwości, skurcz krtani, toksyczność miejscowa, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, układ krwiotwórczy, układ nerwowy, układ pokarmowy, walepotriaty - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Maść z witaminą A LGO 400 IU/g
Maść z witaminą A LGO zawiera retynolu palmitynian w stężeniu 400 j.m./g i charakteryzuje się ograniczonymi danymi przedklinicznymi dotyczącymi bezpieczeństwa stosowania miejscowego. Szczególnie istotne jest potencjalne działanie teratogenne witaminy A, które jest związane z jej wpływem na ekspresję genów regulujących rozwój embrionalny. Działanie to dotyczy przede wszystkim wysokich dawek witaminy A, znacznie przekraczających te stosowane w preparatach miejscowych, jednakże w praktyce klinicznej należy zachować ostrożność, zwłaszcza u kobiet w ciąży lub planujących ciążę. Brak jest szczegółowych badań dotyczących toksyczności ostrej i przewlekłej, potencjału genotoksycznego, kancerogenności oraz wpływu na reprodukcję i rozwój płodu przy stosowaniu miejscowym tego preparatu.
biodostępność, działanie kancerogenne, działanie teratogenne, ekspresja genów, farmakokinetyka, podanie doustne, podanie przezskórne, potencjał genotoksyczny, retinoidy, retynolu palmitynian, rozwój embrionalny, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, wada rozwojowa płodu, wchłanianie ogólnoustrojowe, wchłanianie przezskórne, witamina A - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Uman albumin 20% kedrion 200 g/l; 10 g/50 ml; 20 g/100 ml
Albumina ludzka zawarta w preparacie UMAN ALBUMIN 20% KEDRION, o stężeniu 200 g/l (20%) i zawartości albuminy stanowiącej co najmniej 95% całkowitego białka, wykazuje profil bezpieczeństwa potwierdzony badaniami przedklinicznymi. Badania toksyczności ostrej po podaniu jednokrotnym nie wykazały objawów toksyczności ani dawek śmiertelnych w modelach zwierzęcych, co wskazuje na ograniczoną wartość kliniczną tych testów. Ze względu na immunogenność albuminy ludzkiej u zwierząt laboratoryjnych, badania toksyczności przewlekłej są metodologicznie ograniczone i nie są standardowo stosowane. Ponadto, brak jest dowodów na działanie teratogenne, embriotoksyczne, fetotoksyczne, mutagenne oraz kancerogenne, co podkreśla bezpieczeństwo stosowania preparatu u kobiet w ciąży oraz w kontekście długoterminowego stosowania.
albumina ludzka, badanie przedkliniczne, białko fizjologiczne, dawka śmiertelna, dawka terapeutyczna, dawka toksyczna, doświadczenie kliniczne, działanie onkogenne, efekt teratogenny, genotoksyczność, immunogenność, materiał genetyczny, model zwierzęcy, osocze ludzkie, potencjał kancerogenny, potencjał mutagenny, praktyka medyczna, profil bezpieczeństwa, przeciwciało, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność wielokrotna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Levirox 100 mcg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa lewotyroksyny sodowej (substancji czynnej preparatu Levirox) wykazały bardzo niski poziom toksyczności ostrej, co przekłada się na szeroki margines bezpieczeństwa w zastosowaniach terapeutycznych. W badaniach toksyczności przewlekłej na modelach zwierzęcych (szczury, psy) zaobserwowano zmiany patologiczne w wątrobie (hepatopatia), zwiększoną częstość pierwotnego zespołu nerczycowego oraz zmiany masy narządów wewnętrznych przy dawkach znacznie przekraczających kliniczne. Brak jest danych dotyczących toksycznego wpływu na funkcje rozrodcze, gdyż nie przeprowadzono specyficznych badań w tym zakresie.
bezpieczeństwo długoterminowe, funkcja nerek, hepatopatia, hepatotoksyczność, hormon tarczycy, lewotyroksyna sodowa, model zwierzęcy, mutagenność, narząd docelowy, pierwotny zespół nerczycowy, potencjał karcynogenny, potencjał mutagenny, toksyczność lewotyroksyny, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, uszkodzenie płodu, wpływ na rozród - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Syrop prawoślazowy Alte 2,36 g/5 ml
Syrop Prawoślazowy Alte zawiera 2,36 g maceratu z korzenia prawoślazu lekarskiego (Althaea officinalis L., radix) na 5 ml preparatu, co odpowiada 325 mg korzenia prawoślazu. Produkt nie przeszedł kompleksowych badań przedklinicznych, w tym oceny toksyczności ostrej, podostrej i przewlekłej, genotoksyczności (testy mutacji genowych in vitro, aberracji chromosomowych, testy in vivo) oraz karcinogenności. Zawartość etanolu w syropie nie przekracza 0,8% m/m (1,0% V/V), a jako konserwant stosowany jest kwas benzoesowy w stężeniu 0,1%. Brak jest szczegółowych danych dotyczących wpływu tych składników na bezpieczeństwo stosowania produktu.
aberracja chromosomowa, badanie toksykologiczne, działanie niepożądane, działanie toksyczne, genotoksyczność, indukowanie nowotworów, karcinogenność, korzeń prawoślazu, kwas benzoesowy, macerat z korzenia prawoślazu, materiał genetyczny, mutacja genowa in vitro, potencjał genotoksyczny, potencjał karcinogenny, syrop prawoślazowy, test in vivo, toksyczność, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Aqua pro iniectione Kabi –
Woda do wstrzykiwań (Aqua pro iniectione) stanowi bezbarwny, przezroczysty roztwór o pH 4,5-7,0, wykorzystywany jako rozpuszczalnik do leków podawanych drogą parenteralną. Sama woda nie zawiera substancji aktywnych farmakologicznie, dlatego jej profil bezpieczeństwa w badaniach przedklinicznych jest oceniany wyłącznie w kontekście substancji leczniczych, które są w niej rozpuszczane. Standardowe badania toksykologiczne, takie jak ocena toksyczności ostrej, przewlekłej, genotoksyczności, rakotwórczości oraz wpływu na rozród, muszą być interpretowane w odniesieniu do właściwości farmakologicznych i toksykologicznych dodanych substancji czynnych, a nie samego rozpuszczalnika.
badanie przedkliniczne, droga parenteralna, genotoksyczność, lek parenteralny, nośnik leku, nowotwór, profil bezpieczeństwa, rakotwórczość, rozwój płodu, substancja aktywna, substancja farmakologicznie czynna, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczny wpływ na rozród, uszkodzenie materiału genetycznego, woda do wstrzykiwań - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Septisse (1 mg + 20 mg)/g
Przedkliniczne badania toksykologiczne produktu leczniczego Septisse, zawierającego oktenidyny dichlorowodorek (0,10 g/100 g) oraz fenoksyetanol (2,00 g/100 g), wykazały zadowalający profil bezpieczeństwa przy miejscowym stosowaniu na skórę. Dawka śmiertelna LD50 po jednorazowym podaniu doustnym u szczurów wyniosła 45-50 ml/kg, a dootrzewnowym 10-12 ml/kg, przy czym dawka 0,45 ml/kg i.p. była dobrze tolerowana. Oktenidyna dichlorowodorek wykazywała LD50 800 mg/kg (doustnie) oraz 10 mg/kg (dożylnie). Wielokrotne stosowanie miejscowe nie wywoływało toksycznych reakcji, a doustne podawanie w dawce 650 mg/kg powodowało jedynie poszerzenie jelita z powodu efektu antybakteryjnego. W badaniach wielokrotnych dawkach od 2 mg/kg u myszy i psów oraz 8 mg/kg u szczurów zaobserwowano podwyższoną śmiertelność z powodu zapalnych i krwotocznych uszkodzeń płuc, mechanizm tych zmian pozostaje niejasny.
aberracja chromosomowa, badanie toksykologiczne, dawka śmiertelna LD50, działanie antybakteryjne, działanie embriotoksyczne, działanie fotoalergizujące, działanie teratogenne, efekt pierwotnie drażniący, fenoksyetanol, objaw niepożądany, oktenidyny dichlorowodorek, podanie dootrzewnowe, podanie dożylne, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, resorpcja zwrotna, test Amesa, test Bühlera, test genotoksyczności, test mikrojądrowy, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, tolerancja miejscowa, uszkodzenie krwotoczne, właściwość mutagenna, worek spojówkowy - Leksykon substancji czynnych
Ambenonium – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Chlorek ambenoniowy, będący inhibitorem acetylocholinoesterazy i substancją czynną preparatu Mytelase, jest stosowany w terapii miastenii oraz innych zaburzeń nerwowo-mięśniowych. W dostępnej dokumentacji produktu brak jest szczegółowych danych przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania, takich jak badania toksyczności ostrej i przewlekłej, genotoksyczności, potencjału rakotwórczego czy wpływu na reprodukcję. Brak tych informacji może wynikać z długotrwałego stosowania substancji w praktyce klinicznej, które poprzedzało współczesne standardy badań przedklinicznych, bądź z faktu, że takie badania zostały wykonane, ale nie zostały uwzględnione w aktualnej charakterystyce produktu leczniczego.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Dafnegin 10 mg/g
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa cyklopiroksu z olaminą, substancji czynnej kremu dopochwowego Dafnegin o stężeniu 10 mg/g, wykazały niski profil toksyczności. W badaniach toksyczności ostrej wartość LD50 po podaniu doustnym u myszy i szczurów przekraczała 2 g/kg masy ciała, a dawki do 30 mg/kg były dobrze tolerowane. Po aplikacji dopochwowej nie stwierdzono toksyczności przy dawce jednorazowej 16 mg/kg oraz przy wielokrotnym podaniu 12,5 mg/kg przez 3 miesiące. Badania reprodukcji i rozwoju płodu u szczurów i królików nie wykazały działania teratogennego ani negatywnego wpływu na płodność i zachowania rozrodcze. Testy mutagenności nie potwierdziły potencjału genotoksycznego substancji czynnej.
aplikacja dopochwowa, badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, cyklopiroks z olaminą, dawka jednorazowa, dawka terapeutyczna, działanie mutagenne, działanie teratogenne, działanie toksyczne, krem dopochwowy, LD50, model zwierzęcy, podanie dopochwowe, potencjał genotoksyczny, potencjał mutagenny, profil toksykologiczny, toksyczność ostra, układ krążenia, układ oddechowy, wielokrotne podanie - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Gattart 680 mg + 80 mg
Produkt leczniczy GATTART w formie tabletek do rozgryzania i żucia zawiera 680 mg węglanu wapnia oraz 80 mg węglanu magnezu ciężkiego na tabletkę. Substancje te są powszechnie stosowane w praktyce klinicznej i charakteryzują się dobrze poznanym profilem bezpieczeństwa. Standardowe badania przedkliniczne nie wykazały istotnych zagrożeń toksycznych, w tym toksyczności ostrej, podostrej, przewlekłej, genotoksyczności, potencjału rakotwórczego ani negatywnego wpływu na reprodukcję. W skład preparatu wchodzi również ksylitol (299,079 mg/tabletkę) jako substancja pomocnicza, który również nie wykazuje istotnych ryzyk toksykologicznych w badaniach przedklinicznych, choć jego obecność może mieć znaczenie kliniczne u wybranych pacjentów.
badanie przedkliniczne, bezpieczeństwo przedkliniczne, charakterystyka produktu leczniczego, genotoksyczność, ksylitol, potencjał rakotwórczy, praktyka kliniczna, substancja pomocnicza o znanym działaniu, tabletka do rozgryzania i żucia, toksyczność ostra, toksyczność reprodukcyjna, węglan magnezu ciężki, węglan wapnia - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Neosine 250 mg/5 ml
Inozyna pranobeks, substancja czynna preparatu Neosine (250 mg/5 ml, syrop), wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa potwierdzony szerokim zakresem badań toksykologicznych przeprowadzonych na różnych gatunkach zwierząt (myszy, szczury, psy, koty, małpy). Dawki stosowane w badaniach sięgały 1500 mg/kg mc./dobę, co stanowi 15-krotność maksymalnej dawki terapeutycznej u ludzi (100 mg/kg mc./dobę). LD50 była 50-krotnie wyższa niż dawka terapeutyczna, co wskazuje na niski potencjał toksyczny i szeroki margines bezpieczeństwa. Długoterminowe badania karcynogenności na myszach i szczurach nie wykazały właściwości rakotwórczych, a testy mutagenności in vitro i in vivo, w tym na ludzkich limfocytach, potwierdziły brak działania mutagennego.
badanie mutagenności, dawka śmiertelna LD50, dawka terapeutyczna, działanie karcynogenne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, embriotoksyczność, inozyna pranobeks, limfocyt krwi obwodowej, Neosine, potencjał mutagenny, proces rozrodczy, profil toksykologiczny, teratogenność, toksyczność okołoporodowa, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, właściwość karcynogenna, właściwość mutagenna, zaburzenie czynności reprodukcyjnej - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Calcium pantothenicum Jelfa 100 mg
Produkt leczniczy Calcium Pantothenicum Jelfa zawiera wapnia pantothenian w dawce 100 mg na tabletkę, jednak nie przeprowadzono dla niego standardowych badań toksykologicznych, takich jak ocena toksyczności ostrej, przewlekłej, mutagenności, potencjału rakotwórczego czy wpływu na reprodukcję i rozwój. Brak tych danych wynika prawdopodobnie z faktu, że wapnia pantothenian jest naturalnie występującą substancją w organizmie, co może tłumaczyć brak konieczności prowadzenia specyficznych badań przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania tego preparatu.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Furosemid Laboratórios Basi 10 mg/ml
Przedkliniczne badania toksyczności furosemidu wykazały niską toksyczność ostrą po podaniu doustnym u różnych gatunków zwierząt laboratoryjnych, co wskazuje na wysoki margines bezpieczeństwa przy pojedynczym podaniu. W badaniach przewlekłych na szczurach i psach zaobserwowano istotne zmiany nerkowe, takie jak zwłóknienie i zwapnienie, co może być związane z mechanizmem działania leku i jego wpływem na funkcję nerek przy długotrwałym stosowaniu. Testy genotoksyczności in vitro i in vivo nie wykazały działania mutagennego ani aberracji chromosomowych, a badania karcynogenności na szczurach i myszach nie potwierdziły potencjału nowotworowego furosemidu, co sugeruje niskie ryzyko indukcji nowotworów u ludzi.
aberracja chromosomowa, anomalia szkieletowa, furosemid, hipokaliemia, karcynogenność, kłębuszek nerkowy, poszerzenie miedniczek nerkowych, potencjał genotoksyczny, potencjał nowotworowy, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, toksykologia genetyczna, wodonercze, zwapnienie nerek, zwłóknienie - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Hova 200,2 mg + 45,5 mg
Produkt leczniczy Hova zawiera wyciąg suchy z korzeni kozłka lekarskiego (Valeriana officinalis L., radix) oraz wyciąg suchy z szyszek chmielu (Humulus lupulus L., flos). Badania przedkliniczne wykazały niską toksyczność ostrą wyciągu z kozłka, z wartością LD50 u myszy wynoszącą 3,3 g/kg masy ciała po podaniu dootrzewnowym. Długoterminowe podawanie etanolowego wyciągu z kozłka u szczurów w dawkach 300-600 mg/kg przez 30-45 dni nie wykazało istotnych zmian w parametrach hematologicznych, biochemicznych, masie ciała ani narządów, co potwierdza korzystny profil bezpieczeństwa. Składniki aktywne takie jak waleranon charakteryzują się niską toksycznością ostrą (LD50 > 3 g/kg), natomiast kwas walerenowy wykazuje dawkowozależne efekty neurotoksyczne przy podaniu dootrzewnowym, z objawami od zmniejszonej ruchliwości (50 mg/kg) do ciężkich drgawek i śmierci (400 mg/kg).
Wyciąg z szyszek chmielu, szeroko stosowany w przemyśle spożywczym i farmaceutycznym, nie posiada szczegółowych danych toksykologicznych, jednak jego bezpieczeństwo jest potwierdzone wieloletnim doświadczeniem. Test mutagenności Amesa wykazał jedynie słaby potencjał mutagenny ekstraktu wodno-etanolowego z chmielu wobec szczepów Salmonella typhimurium TA 98 i TA 100, co należy interpretować w kontekście jego powszechnego, bezpiecznego stosowania. Podsumowując, składniki produktu Hova cechują się dobrym profilem bezpieczeństwa, z wyjątkiem neurotoksycznego działania kwasu walerenowego przy wysokich dawkach dootrzewnowych, co jest istotne przy ocenie ryzyka i dawkowania.
ataksja, ciśnienie tętnicze, drgawki, Humulus lupulus, korzeń kozłka lekarskiego, kwas walerenowy, LD50, parametry biologiczne, parametry hematologiczne i biochemiczne, potencjał mutagenny, Salmonella typhimurium, skurcz spastyczny, szyszka chmielu, test mutagenności Amesa, toksyczność ostra, toksyczność subchroniczna, Valeriana officinalis, waleranon, zmniejszenie ruchliwości spontanicznej - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Salicortex 330 mg
Produkt leczniczy Salicortex zawiera 330 mg wyciągu z kory wierzby na tabletkę, z gwarantowaną zawartością co najmniej 20 mg glikozydów fenolowych w przeliczeniu na salicynę. Badania toksyczności ostrej wyciągu, zawierającego 10% glikozydów fenolowych, wykazały niską toksyczność przy dawkach od 12 g do 20 g podawanych zwierzętom doświadczalnym, bez obserwacji padnięć. Jednakże nie przeprowadzono dedykowanych badań przedklinicznych dla samego produktu Salicortex, co ogranicza pełną ocenę jego bezpieczeństwa stosowania.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ramizek Plus 2,5 mg + 2,5 mg
Produkt leczniczy Ramizek Plus zawiera bisoprolol (fumaranu) oraz ramipryl, których badania przedkliniczne potwierdziły bezpieczeństwo stosowania. Bisoprolol nie wykazał działania teratogennego ani negatywnego wpływu na płodność, choć w wysokich dawkach u ciężarnych samic obserwowano toksyczność objawiającą się zmniejszonym apetytem, redukcją masy ciała oraz toksycznym wpływem na zarodek i płód, skutkującym zwiększoną resorpcją płodu, obniżoną masą urodzeniową i opóźnionym rozwojem fizycznym potomstwa. Ramipryl nie wywoływał ostrej toksyczności u gryzoni i psów, a dawki tolerowane w badaniach przewlekłych wynosiły odpowiednio 2 mg/kg/dobę u szczurów, 2,5 mg/kg/dobę u psów oraz 8 mg/kg/dobę u małp. Wysokie dawki ramiprylu (250 mg/kg/dobę) u psów i małp powodowały powiększenie aparatu przykłębuszkowego, co jest efektem farmakodynamicznym leku. Szczególną wrażliwość wykazywały rozwijające się nerki, u których obserwowano nieodwracalne uszkodzenia po podaniu pojedynczej dawki ramiprylu u młodych szczurów oraz u potomstwa szczurów matek leczonych dawkami ≥50 mg/kg mc./dobę w okresie ciąży i laktacji.
aparat przykłębuszkowy, beta-adrenolityk, bisoprolol, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, gospodarka elektrolitowa, inhibitor ACE, inhibitor konwertazy angiotensyny, miedniczka nerkowa, parametr hematologiczny, ramipryl, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, układ renina-angiotensyna-aldosteron, uszkodzenie nerki, właściwość mutagenna, właściwość teratogenna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Naproxen Hasco 250 mg
Produkt leczniczy Naproxen Hasco w formie czopków o dawkach 250 mg i 500 mg nie posiada kompleksowych badań przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania. Brak jest danych dotyczących toksyczności ostrej (w tym wartości LD50 dla podania doodbytniczego), toksyczności przewlekłej, mutagenności, genotoksyczności, kancerogenności, wpływu na reprodukcję oraz tolerancji miejscowej na błonę śluzową odbytu. W związku z tym, bezpieczeństwo tej formulacji nie zostało potwierdzone w badaniach przedklinicznych specyficznych dla czopków naproksenu.
badanie kancerogenne, bezpieczeństwo kliniczne, błona śluzowa odbytu, genotoksyczność, LD50, mutagenność, naproksen, płodność, podanie doodbytnicze, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodkowo-płodowy, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, tolerancja miejscowa, właściwości farmakologiczne, wpływ na reprodukcję - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Flegtac ORO 4 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa bromoheksyny chlorowodorku, substancji czynnej produktu Flegtac ORO w dawce 4 mg, wykazały bardzo niski profil toksyczności ostrej. LD50 po podaniu doustnym u królików przekracza 10 g/kg masy ciała, natomiast po podaniu dootrzewnowym u szczurów wynosi ponad 3 g/kg masy ciała, co wskazuje na szeroki margines bezpieczeństwa względem dawek terapeutycznych stosowanych u ludzi. Badania mutagenności przeprowadzone in vitro (test Amesa) oraz in vivo (test mikrojąderkowy u myszy) wykazały brak działania mutagennego i genotoksycznego substancji. Długoterminowe badania na szczurach nie potwierdziły potencjału rakotwórczego bromoheksyny, co jest istotnym elementem oceny bezpieczeństwa przedklinicznego. Całość danych wskazuje na korzystny profil bezpieczeństwa bromoheksyny chlorowodorku, potwierdzając jej niską toksyczność oraz brak właściwości mutagennych i kancerogennych. Wyniki te stanowią solidną podstawę do dalszych badań klinicznych i potwierdzają bezpieczeństwo stosowania produktu leczniczego Flegtac ORO w praktyce klinicznej.
badanie in vitro, badanie in vivo, bromoheksyna chlorowodorek, dawka śmiertelna LD50, dawka terapeutyczna, droga dootrzewnowa, Flegtac ORO, margines bezpieczeństwa, mutacja genowa, podanie doustne, podanie parenteralne, potencjał genotoksyczny, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, proces nowotworowy, test Amesa, test mikrojąderkowy, toksyczność ostra, uszkodzenie chromosomów - Leksykon substancji czynnych
Itopryd – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Badania przedkliniczne itoprydu wykazały, że dawki śmiertelne (LD50) wynoszą 2000 mg/kg masy ciała u myszy i szczurów oraz około 600 mg/kg u psów, co znacznie przekracza dawki terapeutyczne stosowane u ludzi. Hiperprolaktynemia i wtórny, odwracalny rozrost błony śluzowej macicy obserwowano u szczurów przy dawce 30 mg/kg/dobę, natomiast u psów i małp nie stwierdzono tych efektów nawet przy dawkach odpowiednio do 100 mg/kg i 300 mg/kg/dobę. Zanik gruczołu krokowego wystąpił u psów przy 30 mg/kg/dobę, ale nie u szczurów i małp przy dawkach do 300 mg/kg/dobę. Nie przeprowadzono długoterminowych badań karcynogenności, jednak badania in vitro i in vivo nie wykazały działania mutagennego ani klastogennego itoprydu.
dawka śmiertelna, dawka terapeutyczna, efekt hormonalny, faza estrogenowa cyklu, hiperprolaktynemia, in vitro, in vivo, itopryd, okres przedkopulacyjny, potencjał karcynogenny, potencjał klastogenny, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, rozrost błony śluzowej macicy, rozrost endometrium, toksyczność ostra, uszkodzenie materiału genetycznego, wpływ na płodność, zanik gruczołu krokowego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Melatonina LEK-AM 3 mg
Przedkliniczne badania melatoniny, składnika aktywnego produktu leczniczego Melatonina LEK-AM, wykazały korzystny profil bezpieczeństwa przy stosowaniu w dawkach terapeutycznych. Toksyczność ostra melatoniny jest niska, z dawką śmiertelną LD50 u myszy wynoszącą 1250 mg/kg masy ciała, co znacznie przekracza dawki kliniczne. Badania genotoksyczności i potencjału rakotwórczego nie wykazały mutagenności ani karcynogenności, a testy teratogenności na szczurach nie potwierdziły działania teratogennego. Analizy toksykologiczne po wielokrotnym podaniu nie wskazały na istotne ryzyko dla pacjentów, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania melatoniny w warunkach długotrwałej ekspozycji.
analiza toksykologiczna, badanie farmakologiczne, badanie genotoksyczności, badanie przedkliniczne, badanie toksykologiczne, dawka śmiertelna LD50, dawka terapeutyczna, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, funkcja reprodukcyjna, melatonina, model zwierzęcy, potencjał karcynogenny, potencjał mutagenny, toksyczność ostra, toksyczność po wielokrotnym podaniu, układ rozrodczy, wada rozwojowa płodu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Eferox 50 mcg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa lewotyroksyny sodowej w preparacie Eferox wykazały bardzo niski poziom toksyczności ostrej, co wskazuje na wysoki margines bezpieczeństwa przy pojedynczym przedawkowaniu. W badaniach toksyczności przewlekłej na szczurach i psach zaobserwowano gatunkowe różnice wrażliwości – u szczurów duże dawki powodowały uszkodzenia wątroby, zwiększoną śmiertelność kłębuszków nerkowych oraz zmiany masy narządów, natomiast u psów nie stwierdzono istotnych działań niepożądanych. Testy mikrojądrowe u szczurów nie wykazały działania mutagennego, a dane dotyczące potencjału karcynogennego są ograniczone z powodu braku długoterminowych badań na modelach zwierzęcych.
dane przedkliniczne, dawka terapeutyczna, działanie rakotwórcze, hormon tarczycy, lewotyroksyna sodowa, margines bezpieczeństwa, obumieranie kłębuszków nerkowych, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał genotoksyczny, potencjał karcynogenny, potencjał mutagenny, potencjał teratogenny, przenikanie przez łożysko, śmierć płodu, test mikrojądrowy, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczny wpływ na rozrodczość, uszkodzenie wątroby, wada wrodzona, wpływ na płodność, wpływ na rozwój płodu, zaburzenie funkcji reprodukcyjnej - Leksykon substancji czynnych
Nagietek lekarski – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Nagietek lekarski (Calendula officinalis) jest składnikiem wielu preparatów leczniczych dostępnych w różnych postaciach farmaceutycznych, takich jak maści (Homeoplasmine 0,1 g/100 g, Traumeel S 0,45 g/100 g), tabletki drażowane (Homeovox 0,091 mg/tabletkę, Sedatif PC 0,05 mg/tabletkę 250 mg), krople doustne (Limfodrenaż-Pascoe Basic 0,45 g/10 g) oraz żele (Traumeel S 0,45 g/100 g). Substancja występuje zarówno w formie nalewki macierzystej (TM) jak i rozcieńczenia homeopatycznego 6CH. Analiza oficjalnych charakterystyk produktów leczniczych wykazała brak dostępnych danych przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania nagietka lekarskiego, co uniemożliwia pełną ocenę jego profilu toksykologicznego i farmakokinetycznego na etapie przedklinicznym.
badanie farmakokinetyczne, badanie przedkliniczne, charakterystyka produktu leczniczego, Homeoplasmine, Homeovox, krople doustne, Limfodrenaż-Pascoe Basic, nagietek lekarski, nalewka macierzysta, postać farmaceutyczna, potencjał genotoksyczny, produkt leczniczy, profil bezpieczeństwa, rozcieńczenie homeopatyczne, Sedatif PC, stosowanie zewnętrzne, tabletka drażowana, test toksykologiczny, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, Traumeel S - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Dalacin C 75 mg/5 ml
Na podstawie badań przedklinicznych na różnych gatunkach zwierząt określono profil bezpieczeństwa klindamycyny i jej soli, głównego składnika leku Dalacin C. Toksyczność ostra wykazała LD50 dla podania doustnego w zakresie 1800-2620 mg/kg m.c., natomiast dożylnego 245-820 mg/kg m.c. W badaniach przewlekłych na szczurach i psach maksymalna tolerowana dawka wynosiła 300-600 mg/kg m.c./dobę. U psów przy dawce 300 mg/kg m.c./dobę zaobserwowano wzrost aktywności aminotransferaz w osoczu, a przy 600 mg/kg m.c./dobę zmiany patologiczne w błonie śluzowej żołądka i pęcherzyku żółciowym. Badania mutagenności nie wykazały potencjału mutagennego klindamycyny, jednak brak jest danych dotyczących jej potencjalnego działania rakotwórczego.
aminotransferazy, błona śluzowa żołądka, chlorowodorek klindamycyny, droga doustna, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, klindamycyna, maksymalna tolerowana dawka, mutagenność, pęcherzyk żółciowy, podanie dożylne, potencjał mutagenny, rozwój zarodkowo-płodowy, ryzyko karcinogenne, toksyczność matczyna, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, zdolność rozrodcza - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Nervosol –
Produkt leczniczy NERVOSOL jest płynem doustnym zawierającym wyciąg złożony (1:2) z korzenia kozłka (25%), ziela melisy (25%), korzenia arcydzięgla (20%), szyszki chmielu (15%) oraz kwiatu lawendy (15%), ekstraktowany w 60% etanolu (V/V). Gotowy preparat zawiera wysokie stężenie etanolu w zakresie 50-57% (V/V). W charakterystyce produktu leczniczego brak jest danych z badań przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania, w tym oceny toksyczności ostrej, podostrej, przewlekłej, genotoksyczności, rakotwórczości oraz wpływu na rozrodczość i rozwój płodu.
badania przedkliniczne, badania toksykologiczne, choroba układu nerwowego, choroba wątroby, etanol, korzeń arcydzięgla, korzeń kozłka, kwiat lawendy, padaczka, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, rozpuszczalnik ekstrakcyjny, rozwój płodu, szyszka chmielu, toksyczność leku, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła, uzależnienie od alkoholu, wpływ na rozrodczość, wyciąg złożony, ziele melisy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Erdosol Muco 300 mg
Erdosteina, substancja czynna preparatu Erdosol Muco (300 mg), wykazuje niski profil toksyczności potwierdzony szerokim zakresem badań przedklinicznych. W badaniach toksyczności ostrej LD50 przekraczała 5000 mg/kg przy podaniu doustnym i dootrzewnowym u myszy i szczurów oraz 3500 mg/kg przy podaniu dożylnym u myszy. W toksyczności podostrej nie stwierdzono zmian patologicznych przy dawkach do 1000 mg/kg/dobę u szczurów (doustnie) i do 100 mg/kg/dobę u psów, z wyjątkiem niewielkiego zwiększenia masy wątroby u psów przy dawce 400 mg/kg/dobę. W badaniach długookresowych (26 tygodni) nie zaobserwowano objawów toksycznych przy dawkach do 1000 mg/kg/dobę u szczurów i 200 mg/kg/dobę u psów. Erdosteina nie wykazała negatywnego wpływu na kluczowe narządy takie jak płuca, wątroba, serce i nerki, co potwierdza jej bezpieczeństwo stosowania w kontekście funkcji tych narządów.
aberracja chromosomowa, dawka śmiertelna, dawka śmiertelna 50, działanie embriotoksyczne, działanie fetotoksyczne, działanie teratogenne, Erdosol Muco, erdosteina, hepatomegalia, in vitro, in vivo, mutacja punktowa, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, rekombinacja mitotyczna, test Amesa, test mikrojądrowy, toksyczność długookresowa, toksyczność ostra, toksyczność podostra - Leksykon substancji czynnych
Tauryna – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Tauryna, aminokwas siarkowy naturalnie występujący w tkankach takich jak mózg, siatkówka, mięsień sercowy i wątroba, jest składnikiem wielu preparatów do żywienia pozajelitowego, zwłaszcza dla noworodków i dzieci. Przedkliniczne dane dotyczące bezpieczeństwa stosowania tauryny w produktach takich jak Aminoplasmal Paed 10% (0,3 mg/ml), Aminoven Infant 10% (0,4 g/1000 ml), SmofKabiven (0,5–0,65 g/1000 ml), Primene 10% (0,06 g/100 ml), Vaminolact (300 mg/1000 ml) oraz Pediaven (0,08–0,09 g/1000 ml) nie wykazały istotnej toksyczności ani działań teratogennych czy embriotoksycznych. Badania na królikach potwierdziły brak wpływu na rozwój embrionalny i płodność, a toksyczność aminokwasów jest głównie związana z zaburzeniem równowagi aminokwasowej, co jest minimalizowane w zbilansowanych mieszaninach. W badaniach miejscowej tolerancji nie stwierdzono działań niepożądanych związanych z tauryną, a obserwowane reakcje zapalne wiązały się z innymi składnikami emulsji tłuszczowych, np. SMOFlipid.
aminokwas siarkowy, działanie teratogenne, działanie toksyczne, emulsja tłuszczowa, glicerofosforan sodu, infuzja dożylna, martwica tkanek, miejscowa tolerancja, podanie dotętnicze, reakcja zapalna, roztwór aminokwasowy, tauryna, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie embriotoksyczne, zaburzenie równowagi, żywienie pozajelitowe - Leksykon substancji czynnych
Ginkgolid – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Ginkgolidy A, B i C, aktywne składniki standaryzowanych wyciągów z liści miłorzębu japońskiego (np. EGb761 w Tanakanie oraz Ginkgoherb), wykazują relatywnie niski potencjał toksyczny w badaniach przedklinicznych. Przewlekłe podawanie doustne wyciągów w dawkach do 500 mg/kg u szczurów i 400 mg/kg u psów (odpowiadających czynnikom bezpieczeństwa do 16,8 i 46,3) ujawniło jedynie niewielką toksyczność u psów przy najwyższych dawkach. Testy genotoksyczności i karcinogenności wykazały sporadyczne, specyficzne dla gryzoni zmiany (guzy tarczycy i rak wątrobowokomórkowy), które nie mają istotnego znaczenia klinicznego dla ludzi. Test Amesa był negatywny, a badania genotoksyczności dały wyniki mieszane, jednak dawki do 2000 mg/kg nie wywołały mierzalnego efektu genotoksycznego u myszy.
badania toksykologiczne, działanie embriotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, enzymy wątrobowe, ginkgo biloba, ginkgolidy, guz tarczycy, karcinogenność, krwawienie z pochwy, miłorząb japoński, potencjał mutagenny, rak wątrobowokomórkowy, standaryzowany wyciąg, test Amesa, test mikrojąderek, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, wpływ genotoksyczny, wyciąg z miłorzębu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Levothyroxine Accord 100 mcg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa lewotyroksyny sodowej (Levothyroxine Accord) wykazały niską toksyczność ostrą, co potwierdza, że jednorazowe podanie wysokich dawek nie wywołuje istotnych efektów toksycznych u zwierząt doświadczalnych. W badaniach toksyczności przewlekłej na szczurach i psach zaobserwowano, że długotrwałe podawanie dawek znacznie przekraczających dawki terapeutyczne może prowadzić do hepatopatii, zwiększonej częstości pierwotnego zespołu nerczycowego oraz zmian masy narządów wewnętrznych. Warto podkreślić, że te zmiany patologiczne dotyczyły głównie wątroby i nerek, co wskazuje na potencjalne ryzyko przy przewlekłym stosowaniu wysokich dawek leku.
badanie toksykologiczne, duża dawka, efekt długoterminowy, funkcja nerek, hepatopatia, hormon tarczycy, karcynogenność, Levothyroxine Accord, lewotyrokysna, lewotyrokysna sodowa, mutagenność, narząd wewnętrzny, pierwotny zespół nerczycowy, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie genomu, zmiana patologiczna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Linoseptic (1 mg + 20 mg)/g
Linoseptic, aerozol zawierający 1 mg/g oktenidyny dichlorowodorku oraz 20 mg/g fenoksyetanolu, przeszedł szerokie badania toksykologiczne. W badaniach ostrej toksyczności LD50 dla skojarzenia 0,1% oktenidyny i 2% fenoksyetanolu wyniosła 15 ml/kg po podaniu doustnym. Oktenidyna wykazała LD50 800 mg/kg (doustnie) i 10 mg/kg (dożylnie) u szczurów, natomiast fenoksyetanol charakteryzował się niską toksycznością z LD50 doustnym 1,3 g/kg u szczurów i powyżej 14 g/kg po aplikacji skórnej. W badaniach przewlekłych oktenidyna powodowała zwiększoną śmiertelność u myszy i psów od dawki 2 mg/kg/dobę, związane z zapalnymi zmianami krwotocznymi płuc, natomiast fenoksyetanol w dawce 400 mg/kg/dobę wywoływał nefrotoksyczność i zmiany behawioralne u szczurów. Miejscowa aplikacja skojarzenia na rany nie wykazała objawów toksyczności, co jest istotne w kontekście klinicznego zastosowania preparatu, który pozostaje w niewielkich ilościach na skórze.
aberracja chromosomalna, chlorowodorek oktenidyny, działanie drażniące, działanie fotouczulające, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, działanie uczulające, fenoksyetanol, gojenie ran, hemoliza, hemoliza erytrocytów, LD50, nefrotoksyczność, oktenidyny dichlorowodorek, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, reakcja toksyczna, substancja przeciwdrobnoustrojowa, test Amesa, test Magnussona-Kligmana, test mikrojąderkowy, toksyczność miejscowa, toksyczność ostra, toksyczność płodowa, toksyczność podprzewlekła, toksyczność przewlekła