Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Septisse (1 mg + 20 mg)/g
Przedkliniczne badania toksykologiczne produktu leczniczego Septisse, zawierającego oktenidyny dichlorowodorek (0,10 g/100 g) oraz fenoksyetanol (2,00 g/100 g), wykazały zadowalający profil bezpieczeństwa przy miejscowym stosowaniu na skórę. Dawka śmiertelna LD50 po jednorazowym podaniu doustnym u szczurów wyniosła 45-50 ml/kg, a dootrzewnowym 10-12 ml/kg, przy czym dawka 0,45 ml/kg i.p. była dobrze tolerowana. Oktenidyna dichlorowodorek wykazywała LD50 800 mg/kg (doustnie) oraz 10 mg/kg (dożylnie). Wielokrotne stosowanie miejscowe nie wywoływało toksycznych reakcji, a doustne podawanie w dawce 650 mg/kg powodowało jedynie poszerzenie jelita z powodu efektu antybakteryjnego. W badaniach wielokrotnych dawkach od 2 mg/kg u myszy i psów oraz 8 mg/kg u szczurów zaobserwowano podwyższoną śmiertelność z powodu zapalnych i krwotocznych uszkodzeń płuc, mechanizm tych zmian pozostaje niejasny.
- afty
- dezynfekcja skóry przed zabiegiem niechirurgicznym
- grzybica międzypalcowa
- krótkotrwałe leczenie antyseptyczne błony śluzowej i sąsiadujących tkanek przed i po procedurze diagnostycznej w obrębie narządu płciowego i odbytu
- odkażanie i wspomagające leczenie małej powierzchownej rany
- pielęgnacja kikuta pępowinowego
- podrażnienie spowodowane noszeniem aparatu ortodontycznego
- podrażnienie spowodowane noszeniem protezy dentystycznej
- stan zapalny pochwy
- wspomagające postępowanie antyseptyczne zamkniętej powłoki skórnej po zabiegu
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania leku Septisse
Dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania produktu leczniczego Septisse, zawierającego oktenidyny dichlorowodorek (0,10 g/100 g) i fenoksyetanol (2,00 g/100 g), zostały zebrane w trakcie kompleksowych badań toksykologicznych i wykazują zadowalający profil bezpieczeństwa preparatu.1
Toksyczność po podaniu jednorazowym
W badaniach toksyczności ostrej po jednorazowym podaniu doustnym produktu leczniczego u szczurów ustalono dawkę śmiertelną LD50 na poziomie 45-50 ml/kg masy ciała. Po podaniu dootrzewnowym (i.p.) dawka śmiertelna LD50 wyniosła 10-12 ml/kg masy ciała. Co istotne, dawka 0,45 ml/kg podana dootrzewnowo była dobrze tolerowana i nie wywoływała żadnych objawów niepożądanych.2
Dla samej substancji czynnej – oktenidyny dichlorowodorku – ustalono dawkę śmiertelną LD50 na poziomie 800 mg/kg przy jednorazowym podaniu doustnym u szczurów oraz 10 mg/kg przy jednorazowym podaniu dożylnym (i.v.).3
Toksyczność po podaniu wielokrotnym
Wielokrotne naniesienie produktu na rany skórne zwierząt nie wywoływało negatywnych objawów. Podobnie wielokrotne miejscowe zastosowanie oktenidyny dichlorowodorku w obrębie błon śluzowych jamy ustnej u psów przez okres 4 tygodni nie wywoływało żadnych reakcji toksycznych.4
Zarówno u szczurów, jak i u psów po zastosowaniu doustnym przez okres od 2 do 6 tygodni dawki 650 mg/kg oktenidyny dichlorowodorku stwierdzono jedynie poszerzenie jelita wskutek tworzenia się gazów, co jest zjawiskiem typowym dla substancji o działaniu antybakteryjnym.5
W badaniach nad toksycznością po podaniach wielokrotnych u myszy i psów w dawkach od 2 mg/kg oktenidyny dichlorowodorku, a u szczurów 8 mg/kg oktenidyny dichlorowodorku, zaobserwowano podwyższoną śmiertelność. Efekt ten wiązano z zapalnymi i krwotocznymi uszkodzeniami w obrębie płuc, jednakże dokładny mechanizm tych zmian pozostaje niewyjaśniony.6
Toksyczny wpływ na rozrodczość i rozwój potomstwa
Przeprowadzone badania nie wykazały szkodliwego wpływu składników produktu Septisse na rozrodczość i rozwój potomstwa. W szczególności:
- W badaniu na królikach, w którym stosowano pojedyncze dawki 300 mg/kg produktu (podawanie skórne) przez okres 13 dni, nie stwierdzono żadnych objawów toksycznego działania zarówno u matek, jak i u płodów.7
- Doświadczenia przeprowadzone na ciężarnych szczurach i królikach nie wykazały działania embriotoksycznego ani teratogennego oktenidyny dichlorowodorku lub fenoksyetanolu.8
- W wielopokoleniowym badaniu przeprowadzonym na szczurach nie stwierdzono negatywnego wpływu oktenidyny dichlorowodorku na rozrodczość zwierząt.9
Rakotwórczość
Ocena potencjału rakotwórczego składników preparatu Septisse obejmowała długoterminowe badania na gryzoniach:
- W dwuletnim badaniu na szczurach zaobserwowano podwyższoną liczbę rozsianych komórek nowotworowych trzustki po zastosowaniu oktenidyny dichlorowodorku. Jednak podwyższony wskaźnik komórek nowotworowych został powiązany z wtórnymi zjawiskami wywoływanymi przez antybakteryjną aktywność oktenidyny dichlorowodorku, a nie z bezpośrednim działaniem rakotwórczym substancji.10
- W przypadku 18-miesięcznych badań na myszach nie stwierdzono żadnych właściwości rakotwórczych – zarówno miejscowych (związanych z miejscem zastosowania produktu leczniczego), jak i ogólnoustrojowych. Nie zaobserwowano także objawów zatrucia związanego z ewentualną resorpcją zwrotną.11
Mutagenność
Potencjał mutagenny substancji czynnych produktu Septisse oceniano w szeregu testów genotoksyczności, które nie wykazały właściwości mutagennych. Przeprowadzono następujące badania:12
- Test Amesa (ocena mutacji genowych w bakteriach)
- Test na obecność komórek chłoniakowych u myszy
- Test oceniający aberracje chromosomowe
- Test mikrojądrowy (ocena zaburzeń genetycznych)
W żadnym z powyższych testów nie stwierdzono właściwości mutagennych substancji czynnych produktu leczniczego.
Tolerancja miejscowa
Badania tolerancji miejscowej substancji czynnych zawartych w produkcie Septisse wykazały ich dobry profil bezpieczeństwa w zastosowaniu miejscowym:13
- W teście Bühlera nie stwierdzono właściwości uczulających oktenidyny dichlorowodorku
- Nie potwierdzono doświadczalnie ewentualnych działań fotoalergizujących oktenidyny dichlorowodorku
- Produkt leczniczy stosowany na skórę nie wywoływał efektów pierwotnie drażniących ani uczulających
Po zakropleniu produktu do worka spojówkowego oka królika zaobserwowano jedynie lekkie podrażnienia.14
Ocena stosunku korzyści do ryzyka
Na podstawie przeprowadzonych badań przedklinicznych można stwierdzić, że produkt leczniczy Septisse, zawierający oktenidyny dichlorowodorek i fenoksyetanol w stężeniach odpowiednio 0,10 g/100 g i 2,00 g/100 g, charakteryzuje się korzystnym profilem bezpieczeństwa w zastosowaniu miejscowym na skórę. Większość obserwowanych efektów toksycznych występowała przy dawkach wielokrotnie wyższych od zalecanych dawek terapeutycznych lub przy drogach podania innych niż zamierzone (doustna, dootrzewnowa), co wskazuje na szeroki margines bezpieczeństwa produktu przy stosowaniu zgodnie z zaleceniami.
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania