Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Atropina

Atropina, pomimo długotrwałego stosowania klinicznego i dobrze udokumentowanego wpływu na organizm ludzki, posiada ograniczone dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa. W badaniach toksyczności ostrej wykazano, że LD50 po podaniu doustnym wynosi 75 mg/kg masy ciała u myszy oraz 500 mg/kg u szczurów, co wskazuje na istotne różnice międzygatunkowe. Brak jest natomiast kompleksowych badań dotyczących toksyczności przewlekłej, potencjału rakotwórczego, mutagennego oraz wpływu na reprodukcję samej atropiny. W badaniach reprodukcyjnych preparatów zawierających atropinę, takich jak Reasec, obserwowane efekty teratogenne przypisywane są innym składnikom, np. difenoksylatowi, a nie atropinie.

Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania atropiny

Atropina jest substancją o długiej historii stosowania w medycynie, dzięki czemu jej wpływ na organizm ludzki został dość dobrze poznany i udokumentowany. Niemniej jednak, dane przedkliniczne dotyczące jej bezpieczeństwa są stosunkowo ograniczone w porównaniu do nowoczesnych substancji leczniczych. Poniżej przedstawiono dostępne dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania atropiny, które zostały zaczerpnięte z charakterystyk produktów leczniczych zawierających tę substancję.1 2

Toksyczność ostra

W dostępnych danych przedklinicznych na temat toksyczności ostrej atropiny siarczanu wykazano, że wartość LD50 (dawka śmiertelna dla 50% badanej populacji) po podaniu doustnym wynosi 75 mg/kg masy ciała u myszy oraz 500 mg/kg masy ciała u szczurów. Te dane wskazują na istotne różnice międzygatunkowe w zakresie toksyczności atropiny, co jest istotną informacją przy ekstrapolacji wyników badań na ludzi.3

Badania toksyczności przewlekłej

W przypadku większości preparatów zawierających atropinę brak jest szczegółowych danych na temat badań toksyczności przewlekłej. W charakterystyce produktu leczniczego Hemorol zaznaczono, że nie prowadzono badań toksyczności dla tego konkretnego preparatu, który oprócz atropiny zawiera też inne substancje aktywne.4 Podobnie w przypadku produktu Meditonsin, który również zawiera atropinę jako jeden ze składników, nie dostarczono danych przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa.5

Rakotwórczość i mutagenność

Brak jest dedykowanych badań oceniających potencjał rakotwórczy i mutagenny samej atropiny. W przypadku produktu Indywidualny Zestaw Autostrzykawek przeciwko Bojowym Środkom Trującym IZAS-05, który zawiera atropinę w połączeniu z pralidoksymem, nie przeprowadzono badań rakotwórczości i mutagenności ze względu na przeznaczenie preparatu do krótkookresowego, celowego stosowania w sytuacjach nagłych.6

Wpływ na reprodukcję

W dostępnych charakterystykach produktów leczniczych zawierających atropinę brak jest bezpośrednich danych na temat wpływu samej atropiny na reprodukcję. W przypadku preparatu Reasec, który zawiera difenoksylatu chlorowodorek i atropinę, przeprowadzono badania wpływu na reprodukcję u zwierząt, które wykazały działanie niepożądane na płód. W badaniu na szczurach, przy dawkowaniu 20 mg/kg masy ciała/dobę zaobserwowano spadek masy ciała samicy i obniżenie płodności, jednak te efekty przypisuje się głównie difenoksylatowi, a nie atropinie, która występuje w tym preparacie w bardzo małej ilości (0,025 mg na tabletkę).7

Toksyczność rozrodcza

W przypadku preparatu Bellergot, który zawiera atropinę (0,1 mg), ergotaminy winian (0,3 mg) i fenobarbital (20,0 mg), szczegółowe badania przedkliniczne wykazały działanie teratogenne fenobarbitalu u gryzoni. Obserwowane wady rozwojowe obejmowały rozszczep podniebienia, przepuklinę pępowinową, rozszczep kręgosłupa, egzencefalię i zrośnięcie żeber. Ponadto fenobarbital wiązał się z działaniami niepożądanymi o charakterze neurorozwojowym u szczurów i myszy, w tym zmianami w aktywności lokomotorycznej, zdolnościach poznawczych i schematach uczenia się. Należy jednak zaznaczyć, że te efekty przypisywane są fenobarbitalowi, a nie atropinie.8

Tolerancja miejscowa

Brak szczegółowych danych na temat tolerancji miejscowej dla samej atropiny w dostępnych charakterystykach produktów leczniczych. W przypadku diazepamu, który jest jedną z substancji czynnych w preparacie IZAS-05 obok atropiny, badania tolerancji miejscowej po podaniu do worka spojówkowego u królików oraz doodbytniczo u psów wykazały jedynie minimalne podrażnienie bez zmian układowych, jednak te dane nie odnoszą się bezpośrednio do atropiny.9

Brak dedykowanych badań przedklinicznych

Warto odnotować, że dla części produktów leczniczych zawierających atropinę brak jest kompleksowych danych przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa. W charakterystyce produktu leczniczego Bellapan wskazano, że brak jest istotnych danych nieklinicznych o znaczeniu klinicznym, nie opisanych we wcześniejszych punktach ChPL.10

W przypadku produktu Atropinum sulfuricum WZF również zaznaczono, że atropina jest lekiem stosowanym w medycynie od wielu lat i jej wpływ na organizm ludzki jest dobrze znany, co sugeruje, że bezpieczeństwo stosowania atropiny opiera się głównie na długoletnim doświadczeniu klinicznym, a nie na obszernych badaniach przedklinicznych.11

Podsumowanie dostępnych danych przedklinicznych

Dostępne dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania atropiny są ograniczone. Wykazano wartość LD50 po podaniu doustnym u myszy na poziomie 75 mg/kg masy ciała oraz 500 mg/kg masy ciała u szczurów, co wskazuje na znaczące różnice międzygatunkowe. Brak jest dedykowanych, kompleksowych badań oceniających potencjał rakotwórczy, mutagenny oraz wpływ na reprodukcję samej atropiny. W charakterystykach produktów leczniczych podkreśla się, że atropina jest lekiem stosowanym w medycynie od wielu lat i jej wpływ na organizm ludzki jest dobrze poznany na podstawie doświadczenia klinicznego.12 13 14

  1. 13.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl