Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania leku Gexiro

Przedkliniczne badania bezpieczeństwa leku Gexiro, zawierającego paracetamol (32 mg/ml) i ibuprofen (9,6 mg/ml) w zawiesinie doustnej, dostarczają istotnych informacji na temat profilu bezpieczeństwa obu substancji czynnych oraz ich połączenia w jednym preparacie. Dane te obejmują badania toksyczności ostrej i przewlekłej, potencjału genotoksycznego i rakotwórczego oraz wpływu na reprodukcję i rozwój.¹

Toksyczność ibuprofenu w badaniach przedklinicznych

Toksyczność podprzewlekła i przewlekła ibuprofenu obserwowana w badaniach na zwierzętach laboratoryjnych manifestowała się głównie w postaci uszkodzeń i owrzodzeń przewodu pokarmowego. Te efekty były dominującymi objawami toksyczności dla tego niesteroidowego leku przeciwzapalnego.²

W zakresie potencjału mutagennego, kompleksowe badania ibuprofenu prowadzone zarówno w warunkach in vitro, jak i in vivo nie dostarczyły dowodów na klinicznie istotne działanie mutagenne tej substancji.³

Badania potencjału rakotwórczego przeprowadzone na dwóch gatunkach gryzoni – szczurach i myszach – nie wykazały dowodów na kancerogenne działanie ibuprofenu.⁴

W zakresie wpływu na reprodukcję, ibuprofen wykazywał istotne działania na procesy rozrodcze u zwierząt laboratoryjnych. Obserwowano zahamowanie owulacji u królików oraz zaburzenia implantacji zarodków u różnych gatunków zwierząt, w tym królików, szczurów i myszy.⁵

Badania wykazały również, że ibuprofen ma zdolność przenikania przez barierę łożyskową. Co istotne, po podaniu dawek toksycznych dla organizmu matki zaobserwowano zwiększoną częstość występowania wad rozwojowych u potomstwa, szczególnie ubytków przegrody międzykomorowej.⁶

Warto również odnotować, że ocena ryzyka środowiskowego wykazała potencjalne zagrożenie, jakie ibuprofen może stanowić dla środowiska wodnego, ze szczególnym uwzględnieniem toksyczności dla ryb.⁷

Toksyczność paracetamolu w badaniach przedklinicznych

Badania przedkliniczne paracetamolu wykazały, że w dawkach hepatotoksycznych substancja ta wykazuje potencjał genotoksyczny i rakotwórczy. U myszy i szczurów zaobserwowano rozwój nowotworów wątroby i pęcherza moczowego.⁸

Należy jednak podkreślić, że obserwowane działanie genotoksyczne i rakotwórcze paracetamolu jest związane ze zmianami w metabolizmie substancji, które występują wyłącznie po podaniu dużych dawek lub przy wysokich stężeniach. W związku z tym uważa się, że te efekty nie stanowią realnego zagrożenia w zastosowaniu klinicznym u ludzi, przy przestrzeganiu zalecanego dawkowania.⁹

W zakresie wpływu na reprodukcję i rozwój, należy zaznaczyć, że dla paracetamolu nie są dostępne wyniki konwencjonalnych badań zgodnych z obecnie obowiązującymi standardami, które oceniałyby toksyczny wpływ tej substancji na procesy reprodukcyjne i rozwojowe.¹⁰

Toksyczność połączenia paracetamolu i ibuprofenu

Przeprowadzono specjalne badania toksyczności na szczurach, w których oceniano jednoczesne podawanie paracetamolu i ibuprofenu w proporcjach odpowiadających tym zastosowanym w produkcie leczniczym Gexiro (stosunek paracetamolu do ibuprofenu wynoszący 3,3:1). Badania te obejmowały zarówno toksyczność po podaniu dawki pojedynczej (toksyczność ostra), jak i toksyczność po podaniu dawek wielokrotnych.¹¹

Co istotne, dawki stosowane w tych badaniach były w przybliżeniu równe tym, które otrzymaliby pacjenci stosujący produkt leczniczy Gexiro w maksymalnej zalecanej dawce. Wyniki tych badań wykazały, że jednoczesne podawanie obu substancji czynnych nie zwiększało ryzyka toksycznego działania na dwa kluczowe układy narażone na potencjalną toksyczność tych leków – układ pokarmowy oraz nerki.¹²

Te wyniki badań przedklinicznych sugerują, że połączenie paracetamolu i ibuprofenu w proporcjach zastosowanych w leku Gexiro nie potęguje indywidualnego profilu toksyczności tych substancji, co stanowi istotną informację z punktu widzenia bezpieczeństwa stosowania tego preparatu złożonego.