Właściwości farmakokinetyczne leku Gexiro (32 mg/ml + 9,6 mg/ml, zawiesina doustna)

Preparat Gexiro jest zawiesinią doustną zawierającą dwie substancje czynne: paracetamol (32 mg/ml) i ibuprofen (9,6 mg/ml). Właściwości farmakokinetyczne obu składników charakteryzują się specyficznym przebiegiem procesów wchłaniania, dystrybucji, metabolizmu i eliminacji, które zostały szczegółowo zbadane i opisane.¹

Wchłanianie

Paracetamol i ibuprofen charakteryzują się szybkim wchłanianiem z przewodu pokarmowego po podaniu doustnym. Obie substancje osiągają maksymalne stężenie w osoczu w przedziale czasowym od 10 do 60 minut po podaniu doustnym.²

W badaniach klinicznych przeprowadzonych u dzieci poddawanych zabiegowi tonsillektomii (wycięciu migdałków podniebiennych), po doustnym podaniu preparatu Gexiro przed operacją, maksymalne stężenie paracetamolu i ibuprofenu w osoczu występowało po około 80 minutach.³

Ważnym czynnikiem wpływającym na parametry farmakokinetyczne jest przyjmowanie preparatu z pokarmem. Szybkość i stopień wchłaniania paracetamolu i ibuprofenu z produktu złożonego Gexiro ulegają niewielkiemu zmniejszeniu, gdy jest on podawany po posiłku.⁴

Dystrybucja

Podobnie jak w przypadku wszystkich produktów leczniczych zawierających paracetamol, Gexiro jest dystrybuowany do większości tkanek organizmu.⁵

Ibuprofen charakteryzuje się wysokim stopniem wiązania z białkami osocza, wynoszącym 90-99%.⁶ Ta właściwość ma istotne znaczenie dla jego biodostępności i potencjalnych interakcji z innymi lekami.

Metabolizm

Paracetamol podlega intensywnemu metabolizmowi w wątrobie i jest wydalany z moczem, głównie jako nieczynne koniugaty glukuronidowe i siarczanowe. Mniej niż 5% podanej dawki jest wydalane w postaci niezmienionej.⁷

Do metabolitów paracetamolu zalicza się drugorzędny hydroksylowany produkt pośredni (NAPQI – N-acetylo-p-benzochinoimina), który ma działanie hepatotoksyczne. Ten aktywny produkt pośredni zostaje pozbawiony toksyczności poprzez sprzęganie z glutationem. Jednakże, może on kumulować się po przedawkowaniu paracetamolu, co, jeśli nie jest odpowiednio leczone, może prowadzić do ciężkiego, a nawet nieodwracalnego uszkodzenia wątroby.⁸

Istnieją także istotne różnice w metabolizmie paracetamolu w zależności od wieku pacjenta. W porównaniu z dorosłymi, u wcześniaków, noworodków i małych dzieci występują odmienności w metabolizmie paracetamolu, u których dominuje metabolizm poprzez tworzenie koniugatu siarczanowego.⁹

Ibuprofen również podlega intensywnemu metabolizmowi w wątrobie, ale przekształcany jest do nieczynnych związków, głównie poprzez proces glukuronidacji.¹⁰

Interakcje metaboliczne między paracetamolem a ibuprofenem

Szlaki metaboliczne paracetamolu i ibuprofenu są różne, co ma istotne znaczenie kliniczne, ponieważ nie powinny występować interakcje lekowe polegające na wpływie metabolizmu jednej substancji czynnej na metabolizm drugiej.¹¹

W badaniu z użyciem ludzkich enzymów wątrobowych, w którym oceniano taką możliwość, nie wykryto potencjalnych interakcji lekowych na poziomie szlaków metabolicznych.¹²

W innym badaniu oceniano wpływ ibuprofenu na metabolizm oksydacyjny paracetamolu u zdrowych ochotników będących na czczo. Wyniki tego badania wskazują, że ibuprofen nie powodował zmiany ilości paracetamolu ulegającego metabolizmowi oksydacyjnemu. Ilość paracetamolu i jego metabolitów (glutationowych, merkapturonowych, cysteinowych, glukuronidowych i siarczanowych koniugatów paracetamolu) były podobne zarówno gdy podawano go w monoterapii jako paracetamol, jak i równocześnie z ibuprofenem w postaci produktu Maxigesic (w Polsce zarejestrowany pod nazwą Gexiro).¹³

Co istotne, w badaniu tym wykluczono dodatkowe ryzyko związane z działaniem hepatotoksycznego metabolitu paracetamolu – NAPQI (N-acetylo-p-benzochinoimina), w przypadku podania tej substancji czynnej jednocześnie z ibuprofenem.¹⁴

Eliminacja

Paracetamol charakteryzuje się okresem półtrwania w fazie eliminacji wynoszącym od około 1 do 3 godzin.¹⁵ Ten parametr determinuje częstotliwość podawania leku dla utrzymania stężenia terapeutycznego.

Ibuprofen i jego nieczynne metabolity są szybko i całkowicie wydalane przez nerki. Około 95% podanej dawki ibuprofenu jest wydalane z moczem w ciągu czterech godzin od jego przyjęcia.¹⁶ Okres półtrwania w fazie eliminacji ibuprofenu wynosi około 2 godzin.¹⁷

Dodatkowe informacje o interakcjach farmakokinetycznych

W specjalnym badaniu mającym na celu ocenę potencjalnego wpływu paracetamolu na klirens osoczowy ibuprofenu i odwrotnie, nie stwierdzono interakcji lekowych.¹⁸ Potwierdza to bezpieczeństwo jednoczesnego stosowania tych substancji czynnych w preparacie złożonym Gexiro.

Skład preparatu Gexiro

Dla pełnego obrazu farmakokinetycznego należy wspomnieć, że preparat Gexiro to zawiesina doustna zawierająca w 1 ml 32 mg paracetamolu i 9,6 mg ibuprofenu.¹⁹ Jest to lepka zawiesina koloru różowego o charakterystycznym truskawkowym smaku.²⁰

Preparat zawiera również następujące substancje pomocnicze o znanym działaniu:²¹