Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Hova 200,2 mg + 45,5 mg

Produkt leczniczy Hova zawiera wyciąg suchy z korzeni kozłka lekarskiego (Valeriana officinalis L., radix) oraz wyciąg suchy z szyszek chmielu (Humulus lupulus L., flos). Badania przedkliniczne wykazały niską toksyczność ostrą wyciągu z kozłka, z wartością LD50 u myszy wynoszącą 3,3 g/kg masy ciała po podaniu dootrzewnowym. Długoterminowe podawanie etanolowego wyciągu z kozłka u szczurów w dawkach 300-600 mg/kg przez 30-45 dni nie wykazało istotnych zmian w parametrach hematologicznych, biochemicznych, masie ciała ani narządów, co potwierdza korzystny profil bezpieczeństwa. Składniki aktywne takie jak waleranon charakteryzują się niską toksycznością ostrą (LD50 > 3 g/kg), natomiast kwas walerenowy wykazuje dawkowozależne efekty neurotoksyczne przy podaniu dootrzewnowym, z objawami od zmniejszonej ruchliwości (50 mg/kg) do ciężkich drgawek i śmierci (400 mg/kg).

Wyciąg z szyszek chmielu, szeroko stosowany w przemyśle spożywczym i farmaceutycznym, nie posiada szczegółowych danych toksykologicznych, jednak jego bezpieczeństwo jest potwierdzone wieloletnim doświadczeniem. Test mutagenności Amesa wykazał jedynie słaby potencjał mutagenny ekstraktu wodno-etanolowego z chmielu wobec szczepów Salmonella typhimurium TA 98 i TA 100, co należy interpretować w kontekście jego powszechnego, bezpiecznego stosowania. Podsumowując, składniki produktu Hova cechują się dobrym profilem bezpieczeństwa, z wyjątkiem neurotoksycznego działania kwasu walerenowego przy wysokich dawkach dootrzewnowych, co jest istotne przy ocenie ryzyka i dawkowania.

Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania leku Hova

Produkt leczniczy Hova zawiera dwa główne składniki aktywne: wyciąg suchy z korzeni kozłka lekarskiego (Valeriana officinalis L., radix) oraz wyciąg suchy z szyszek chmielu (Humulus lupulus L., flos). Poniżej przedstawiono szczegółowe dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania tych składników.1

Toksyczność wyciągu z korzeni kozłka lekarskiego

Badania przedkliniczne wykazały niski stopień toksyczności etanolowego wyciągu z korzeni kozłka lekarskiego. W badaniach na myszach, którym podawano dootrzewnowo iniekcje wyciągu z korzenia kozłka, wyznaczono wartość LD50 na poziomie 3,3 g/kg masy ciała. Jest to relatywnie wysoka wartość, wskazująca na niską toksyczność ostrą tej substancji.2

Badania długoterminowego podawania wyciągu z kozłka

Przeprowadzono badania toksyczności przy długoterminowym podawaniu wyciągu z kozłka lekarskiego u szczurów. W pierwszym badaniu zwierzęta otrzymywały dootrzewnowo 400-600 mg/kg etanolowego wyciągu przez okres 45 dni. Nie zaobserwowano znaczących różnic w masie ciała, parametrach krwi i moczu w porównaniu z grupą kontrolną, co przemawia za dobrym profilem bezpieczeństwa.3

W drugim badaniu szczurom podawano alkoholowy wyciąg z korzeni kozłka lekarskiego w dawce 300-600 mg/kg przez okres 30 dni. Również w tym przypadku nie odnotowano znaczących różnic w zakresie wzrostu, ciśnienia tętniczego, masy głównych narządów oraz parametrów hematologicznych i biochemicznych w porównaniu z grupą kontrolną. Wyniki te potwierdzają korzystny profil bezpieczeństwa przy długotrwałym stosowaniu.4

Toksyczność poszczególnych składników kozłka lekarskiego

Przeprowadzono również badania toksyczności ostrych pojedynczych składników występujących w kozłku lekarskim:

  • Waleranon – badania wykazały, że wartość LD50 dla tej substancji była wyższa niż 3 g/kg zarówno u szczurów, jak i myszy, co wskazuje na niską toksyczność ostrą.5
  • Kwas walerenowy – w badaniach na myszach o masie ciała 17-25 g zaobserwowano następujące efekty zależne od dawki przy podaniu dootrzewnowym:
    • dawka 50 mg/kg – zmniejszenie spontanicznej ruchliwości
    • dawka 100 mg/kg – ataksja
    • dawki 150-200 mg/kg – skurcze spastyczne
    • dawka 400 mg/kg – ciężkie drgawki prowadzące do śmierci w ciągu 24 godzin

    Wyniki te wskazują na zależny od dawki efekt neurotoksyczny kwasu walerenowego przy podaniu dootrzewnowym, z wyraźnie zaznaczonym progiem toksycznych efektów.6

Toksyczność wyciągu z szyszek chmielu

W przypadku wyciągu z szyszek chmielu (Humulus lupulus L.) brak jest szczegółowych danych dotyczących toksyczności, co wynika z faktu, że składnik ten jest szeroko stosowany w przemyśle piwnym i ogólnie uznawany za nietoksyczny. Wieloletnie doświadczenie w wykorzystaniu szyszek chmielu w przemyśle spożywczym i farmaceutycznym wskazuje na wysokie bezpieczeństwo tego składnika.7

Potencjał mutagenny

Przeprowadzono badania potencjału mutagennego ekstraktu z szyszek chmielu. W teście mutagenności Amesa ekstrakt wodno-etanolowy szyszek chmielu wykazywał słaby potencjał mutagenny w stosunku do szczepów Salmonella typhimurium TA 98 oraz TA 100. Należy jednak podkreślić, że wyniki te wskazują jedynie na słaby efekt w warunkach laboratoryjnych i powinny być interpretowane w kontekście długoletniego bezpiecznego stosowania chmielu w przemyśle spożywczym i farmaceutycznym.8

Substancja aktywna Rodzaj badania Gatunek zwierząt Dawka Obserwowane efekty
Wyciąg z korzeni kozłka Toksyczność ostra Myszy Dootrzewnowo LD50 = 3,3 g/kg
Wyciąg z korzeni kozłka Toksyczność subchroniczna Szczury 400-600 mg/kg dootrzewnowo przez 45 dni Brak istotnych zmian w parametrach biologicznych
Wyciąg z korzeni kozłka Toksyczność subchroniczna Szczury 300-600 mg/kg przez 30 dni Brak istotnych zmian w parametrach biologicznych
Waleranon Toksyczność ostra Szczury i myszy LD50 > 3 g/kg
Kwas walerenowy Toksyczność ostra Myszy (17-25 g) 50 mg/kg dootrzewnowo Zmniejszenie spontanicznej ruchliwości
100 mg/kg dootrzewnowo Ataksja
150-200 mg/kg dootrzewnowo Skurcze spastyczne
400 mg/kg dootrzewnowo Ciężkie drgawki, śmierć w ciągu 24h
Ekstrakt z szyszek chmielu Test mutagenności Amesa Salmonella typhimurium TA 98 i TA 100 Słaby potencjał mutagenny
  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl