Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Meropenem AptaPharma 1000 mg
Badania przedkliniczne meropenemu wykazały korzystny profil bezpieczeństwa w odniesieniu do różnych układów narządowych i grup wiekowych zwierząt laboratoryjnych. Meropenem charakteryzuje się dobrą tolerancją nerkową, przy czym histologiczne uszkodzenia kanalików nerkowych obserwowano jedynie przy bardzo wysokich dawkach: u myszy i psów ≥ 2000 mg/kg m.c. jednorazowo oraz u małp 500 mg/kg m.c. przez 7 dni. W odniesieniu do ośrodkowego układu nerwowego, efekty neurotoksyczne pojawiały się tylko przy dawkach przekraczających 1000 mg/kg m.c. w badaniach ostrej toksyczności u gryzoni. Wartość LD50 dla meropenemu podawanego dożylnie u gryzoni przekraczała 2000 mg/kg m.c. Długoterminowe badania do 6 miesięcy wykazały minimalne działania niepożądane, takie jak niewielkie zmniejszenie liczby erytrocytów u psów.
- bakteriemia
- ciężkie zapalenie płuc
- gorączka z neutropenią
- ostre bakteryjne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych
- powikłane zakażenie jamy brzusznej
- powikłane zakażenie skóry
- powikłane zakażenie tkanek miękkich
- powikłane zakażenie układu moczowego
- szpitalne zapalenie płuc
- zakażenie oskrzeli w przebiegu mukowiscydozy
- zakażenie płuc w przebiegu mukowiscydozy
- zakażenie poporodowe
- zakażenie śródporodowe
- zapalenie płuc związane ze sztuczną wentylacją
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania Meropenemu
Badania przedkliniczne wykazały korzystny profil bezpieczeństwa meropenemu w odniesieniu do różnych układów narządowych i grup wiekowych zwierząt laboratoryjnych. Dane te stanowią istotne uzupełnienie informacji klinicznych, pozwalające na szerszą ocenę bezpieczeństwa leku przed jego zastosowaniem u ludzi.1
Wpływ na nerki
Badania przedkliniczne potwierdziły, że meropenem charakteryzuje się dobrą tolerancją nerkową. Histologiczne objawy uszkodzenia kanalików nerkowych zaobserwowano jedynie w przypadku wysokich dawek leku, znacznie przekraczających dawki terapeutyczne:2
- U myszy i psów – zmiany obserwowano wyłącznie przy dawkach jednorazowych wynoszących 2000 mg/kg masy ciała lub wyższych
- U małp – zmiany zaobserwowano przy dawkach 500 mg/kg masy ciała w badaniu trwającym 7 dni
Wpływ na ośrodkowy układ nerwowy
Meropenem wykazuje dobrą tolerancję ze strony ośrodkowego układu nerwowego (OUN). Oddziaływanie na struktury nerwowe odnotowano jedynie w badaniach toksyczności ostrej u gryzoni, po zastosowaniu bardzo wysokich dawek – przekraczających 1000 mg/kg masy ciała. Wartość LD50 dla meropenemu podawanego dożylnie u gryzoni przekraczała 2000 mg/kg masy ciała.3
Badania toksyczności po wielokrotnym podaniu
W badaniach z powtarzanymi dawkami meropenemu, prowadzonych przez okres do 6 miesięcy, odnotowano jedynie minimalne efekty niepożądane. Wśród nich wymienia się niewielkie zmniejszenie liczby erytrocytów u psów.4
Działanie mutagenne i wpływ na reprodukcję
Przeprowadzone konwencjonalne badania nie wykazały potencjalnego działania mutagennego meropenemu. Również nie stwierdzono toksycznego wpływu na rozrodczość, w tym działania teratogennego (powodującego wady rozwojowe). Badania te przeprowadzono:5
- U szczurów – stosując dawki do 750 mg/kg masy ciała
- U małp – stosując dawki do 360 mg/kg masy ciała
Wpływ na zwierzęta w różnym wieku
Istotną informacją z punktu widzenia stosowania leku w pediatrii jest brak zwiększonej wrażliwości na meropenem u młodych zwierząt w porównaniu z osobnikami dorosłymi. W badaniach na zwierzętach preparat podawany drogą dożylną był dobrze tolerowany zarówno przez młode, jak i dorosłe osobniki.6
Metabolity meropenemu
Badania wykazały, że jedyny zidentyfikowany metabolit meropenemu charakteryzuje się profilem toksyczności podobnym do związku macierzystego, co dodatkowo potwierdza bezpieczeństwo stosowania leku.7
| Gatunek zwierzęcia | Układ/narząd | Dawka wywołująca efekt toksyczny | Obserwowane efekty |
|---|---|---|---|
| Myszy i psy | Nerki | ≥ 2000 mg/kg m.c. (jednorazowo) | Histologiczne uszkodzenie kanalików nerkowych |
| Małpy | Nerki | 500 mg/kg m.c. (7 dni) | Histologiczne uszkodzenie kanalików nerkowych |
| Gryzonie | Ośrodkowy układ nerwowy | > 1000 mg/kg m.c. | Efekty neurotoksyczne w badaniach toksyczności ostrej |
| Gryzonie | – | > 2000 mg/kg m.c. (i.v.) | LD50 |
| Psy | Układ krwiotwórczy | Badania do 6 miesięcy | Niewielkie zmniejszenie liczby erytrocytów |
| Szczury | Reprodukcja/mutagenność | ≤ 750 mg/kg m.c. | Brak działania mutagennego i teratogennego |
| Małpy | Reprodukcja/mutagenność | ≤ 360 mg/kg m.c. | Brak działania mutagennego i teratogennego |
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania