Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Mononit 10 10 mg

Przedkliniczne badania bezpieczeństwa izosorbidu monoazotanu wykazały niską toksyczność ostrą z LD50 doustną na poziomie 2000-2500 mg/kg masy ciała u myszy i szczurów. Toksyczność przewlekła ujawniała się przy dawkach 90 mg/kg u psów (52 tygodnie) oraz 405 mg/kg u szczurów (78 tygodni), co wskazuje na szeroki indeks terapeutyczny w stosunku do dawek klinicznych. Badania reprodukcyjne i teratogenności na szczurach i królikach nie wykazały działania teratogennego nawet przy wysokich dawkach, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania u kobiet w wieku rozrodczym. Ponadto, testy mutagenności in vitro i in vivo nie wykazały potencjału mutagennego, minimalizując ryzyko genotoksyczności u pacjentów. Długoterminowe badania rakotwórczości prowadzone na szczurach przez 125 tygodni u samców i 138 tygodni u samic nie wykazały działania rakotwórczego izosorbidu monoazotanu. Wyniki te, wraz z brakiem mutagenności i teratogenności, potwierdzają korzystny profil bezpieczeństwa leku. W świetle tych danych ryzyko wystąpienia działań niepożądanych związanych z toksycznością, mutagennością czy karcinogennością u ludzi jest minimalne, co uzasadnia bezpieczne stosowanie Mononitu w praktyce klinicznej.

Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania leku

Przedkliniczne dane dotyczące bezpieczeństwa stosowania izosorbidu monoazotanu (substancji czynnej produktu leczniczego Mononit) oparte są na wynikach konwencjonalnych badań farmakologicznych, które nie wykazały szczególnego zagrożenia dla człowieka. Badania te obejmowały ocenę bezpieczeństwa, toksyczności po podaniu wielokrotnym, genotoksyczności, potencjalnego działania rakotwórczego oraz wpływu na rozród i rozwój potomstwa.1

Ostra toksyczność

Badania dotyczące ostrej toksyczności izosorbidu monoazotanu przeprowadzone na modelach zwierzęcych (myszy i szczury) z zastosowaniem różnych dróg podania wykazały niewielką toksyczność ostrą. Wartość LD50 (dawka śmiertelna dla 50% badanej populacji) po podaniu doustnym została określona na poziomie około 2000-2500 mg/kg masy ciała, co świadczy o relatywnie niskiej toksyczności ostrej.2

Toksyczność przewlekła

W badaniach toksyczności przewlekłej przeprowadzonych na dwóch gatunkach zwierząt laboratoryjnych, pierwsze reakcje toksyczne zaobserwowano:

  • u psów po dawce 90 mg/kg masy ciała (badanie trwające 52 tygodnie)
  • u szczurów po dawce 405 mg/kg masy ciała (badanie trwające 78 tygodni)

Porównanie tych wartości z dawkami terapeutycznymi zalecanych u ludzi wskazuje na szeroki indeks terapeutyczny izosorbidu monoazotanu, co potwierdza bezpieczeństwo jego stosowania w praktyce klinicznej.3

Wpływ na reprodukcję i rozwój potomstwa

Przeprowadzono szereg badań dotyczących potencjalnego wpływu izosorbidu monoazotanu na funkcje rozrodcze i rozwój potomstwa, w tym:

  1. Badania płodności i rozrodczości prowadzone na dwóch pokoleniach szczurów
  2. Badania potencjalnego działania teratogennego na szczurach i królikach
  3. Badania w okresie perinatalnym (okołoporodowym) i postnatalnym (poporodowym) na szczurach

We wszystkich tych badaniach, mimo stosowania wysokich dawek leku (największe z zastosowanych dawek powodowały reakcje toksyczne u samic), nie wykazano działania teratogennego (powodującego wady rozwojowe) u potomstwa. Jest to istotny aspekt potwierdzający bezpieczeństwo leku w kontekście jego potencjalnego stosowania u kobiet w wieku rozrodczym.4

Potencjał mutagenny

Badania oceniające potencjał mutagenny izosorbidu monoazotanu, przeprowadzone zarówno in vitro (na hodowlach komórkowych) jak i in vivo (na żywych organizmach), nie wykazały zmian mutagennych. W związku z powyższym, ryzyko wystąpienia zmian mutagennych u ludzi przyjmujących lek można uznać za niewielkie.5

Potencjał rakotwórczy

Długoterminowe badania oceniające potencjalne działanie rakotwórcze izosorbidu monoazotanu obejmowały:

  • Badania toksyczności przewlekłej prowadzone na psach i szczurach
  • Specyficzne badania rakotwórczości prowadzone na szczurach przez:
    • 125 tygodni u samców
    • 138 tygodni u samic

Żadne z tych badań nie wykazało rakotwórczego działania izosorbidu monoazotanu. Na podstawie tych danych ryzyko wystąpienia zmian nowotworowych u ludzi stosujących lek można uznać za minimalne.6

Rodzaj badania Gatunek zwierzęcia Czas trwania Kluczowe wyniki
Ostra toksyczność Myszy i szczury Jednorazowe podanie LD50 (doustnie): 2000-2500 mg/kg m.c.
Toksyczność przewlekła Psy 52 tygodnie Pierwsze reakcje toksyczne przy 90 mg/kg m.c.
Toksyczność przewlekła Szczury 78 tygodni Pierwsze reakcje toksyczne przy 405 mg/kg m.c.
Badania teratogenności Szczury i króliki Okres organogenezy Brak działania teratogennego
Badania mutagenności Modele in vitro i in vivo Różne Brak działania mutagennego
Badania rakotwórczości Szczury (samce) 125 tygodni Brak działania rakotwórczego
Badania rakotwórczości Szczury (samice) 138 tygodni Brak działania rakotwórczego
  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl