potencjał rakotwórczy
Potencjał rakotwórczy określa zdolność substancji, czynnika fizycznego lub biologicznego do wywoływania transformacji nowotworowej w komórkach organizmu. Substancje o właściwościach kancerogennych mogą inicjować proces kancerogenezy poprzez uszkodzenie DNA, zaburzanie mechanizmów naprawy genetycznej lub wpływanie na proliferację komórkową.
Międzynarodowa Agencja Badań nad Rakiem (IARC) klasyfikuje substancje według ich potencjału rakotwórczego w pięciu grupach: od grupy 1 (udowodnione działanie rakotwórcze u ludzi) do grupy 4 (prawdopodobnie nierakotwórcze). Ocena potencjału rakotwórczego opiera się na badaniach epidemiologicznych, doświadczeniach na zwierzętach oraz badaniach mechanizmów działania na poziomie komórkowym i molekularnym.
W praktyce klinicznej istotne jest rozpoznawanie czynników o potencjale rakotwórczym w celu prowadzenia skutecznej profilaktyki pierwotnej nowotworów. Dotyczy to zarówno ekspozycji zawodowej (np. azbest, benzen, promieniowanie jonizujące), czynników środowiskowych (np. promieniowanie UV, zanieczyszczenie powietrza), jak i stylu życia (np. dym tytoniowy, alkohol, niewłaściwa dieta).
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Chloroheksydyna – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Chloroheksydyna wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa potwierdzony licznymi badaniami przedklinicznymi. Toksyczność ostra u szczurów wynosi LD50 doustnie 2300-3000 mg/kg, dożylnie około 20 mg/kg, a u królików doustnie >2000 mg/kg, co wskazuje na niską toksyczność systemową i ograniczoną biodostępność z przewodu pokarmowego. Badania wielokrotnego podawania nie wykazały istotnych zagrożeń toksykologicznych, a testy genotoksyczności i karcynogenności nie potwierdziły działania mutagennego ani rakotwórczego, nawet przy dawkach do 38 mg/kg u szczurów. W zakresie wpływu na rozród i rozwój potomstwa, chloroheksydyna nie wykazuje negatywnego działania przy dawkach do 100 mg/kg/dobę (płodność) oraz do 300 mg/kg/dobę u szczurów i 40 mg/kg/dobę u królików (okres organogenezy), co stanowi wielokrotność dawek stosowanych klinicznie (30 ml/dobę jako płukanie ust).
benzokaina, biodostępność, błona śluzowa, chloroheksydyna, dawka LD50, diglukonian chloroheksydyny, działanie drażniące, działanie genotoksyczne, działanie karcynogenne, działanie mutagenne, działanie toksyczne, in vitro, in vivo, lidokaina, nabłonek przejściowy, odkażanie błon śluzowych, organogeneza, podanie dożylne, potencjał alergizujący, potencjał rakotwórczy, rozwój płodu, Sebidin Intensive, Skinsept mucosa, substancja rakotwórcza, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność systemowa, tolerancja miejscowa, właściwości mutagenne, wpływ na płodność - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Symamis 50 mg
Przeprowadzone badania przedkliniczne amisulprydu wykazały brak ogólnego ryzyka toksycznego oraz specyficznego działania szkodliwego na narządy. Nie stwierdzono potencjału teratogennego, mutagennego ani rakotwórczego. Maksymalne tolerowane dawki u zwierząt (szczury: 200 mg/kg/dobę, psy: 120 mg/kg/dobę) odpowiadały ekspozycji 2-7-krotnie wyższej niż u ludzi, co potwierdza szeroki margines bezpieczeństwa. Zmiany obserwowane w badaniach na szczurach i psach miały charakter farmakologiczny i nie były toksykologicznie istotne w warunkach eksperymentalnych.
amisulpryd, antagonista receptorów dopaminowych, AUC, badanie karcynogenności, badanie teratogenności, dawkowanie u ludzi, działanie teratogenne, ekspozycja u ludzi, maksymalna tolerowana dawka, model zwierzęcy, mutagenność, pole pod krzywą stężenia, potencjał rakotwórczy, potencjał teratogenny, profil bezpieczeństwa, wada wrodzona, wpływ na rozród - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Octefortan (1 mg + 20 mg)/g
Dane przedkliniczne dotyczące leku Octefortan, zawierającego oktenidyny dichlorowodorek (1 mg/g) i fenoksyetanol (20 mg/g), wskazują na stosunkowo wysoką tolerancję substancji czynnych. Dawka śmiertelna LD50 dla całego preparatu wynosiła 45-50 mL/kg przy podaniu doustnym oraz 10-12 mL/kg przy podaniu dootrzewnowym u szczurów, natomiast dla samej oktenidyny dichlorowodorku LD50 wynosiła 800 mg/kg (doustnie) i 10 mg/kg (dożylnie). Wielokrotne stosowanie miejscowe nie wywoływało toksycznych reakcji, a badania przewlekłe wykazały podwyższoną śmiertelność przy dawkach ≥2 mg/kg u myszy i psów oraz 8 mg/kg u szczurów, związane z zapalno-krwotocznymi uszkodzeniami płuc. Nie stwierdzono negatywnego wpływu na rozrodczość i rozwój potomstwa, co potwierdzają badania embriotoksyczności i teratogenności na królikach i szczurach oraz badania wielopokoleniowe.
aberracja chromosomowa, badanie wielopokoleniowe, dawka śmiertelna LD50, działanie embriotoksyczne, działanie fotoalergizujące, działanie teratogenne, efekt pierwotnie drażniący, fenoksyetanol, komórka nowotworowa, oktenidyny dichlorowodorek, podanie dootrzewnowe, podanie dożylne, podrażnienie, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, reakcja toksyczna, resorpcja zwrotna, test Amesa, test mikrojądrowy, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, właściwość mutagenna, właściwość uczulająca - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Twinpros 0,5 mg + 0,4 mg
Produkt leczniczy Twinpros zawiera dutasteryd (0,5 mg) oraz tamsulosyny chlorowodorek (0,4 mg). Przedkliniczne badania bezpieczeństwa opierają się na oddzielnych ocenach obu składników, które wykazały zgodność z ich znanym mechanizmem działania. Dutasteryd wykazuje wpływ na układ rozrodczy samców szczurów, w tym zmniejszenie masy gruczołu krokowego i pęcherzyków nasiennych oraz obniżenie płodności, jednak kliniczne znaczenie tych zmian u ludzi pozostaje nieokreślone. Dutasteryd wykazuje również potencjał feminizacji płodów męskich u gryzoni i królików, natomiast badania na naczelnych nie potwierdziły takiego ryzyka, nawet przy stężeniach przekraczających ekspozycję ludzką. Tamsulosyna nie wykazuje działania teratogennego ani toksycznego dla płodów, a jej toksyczność ogólnoustrojowa i genotoksyczność nie wskazują na istotne zagrożenia, choć wysokie dawki mogą indukować zmiany proliferacyjne w gruczołach sutkowych samic szczurów, powiązane z hiperprolaktynemią, bez znaczenia klinicznego dla ludzi.
antagonista receptora α1-adrenergicznego, dutasteryd, działanie teratogenne, feminizacja płodu, genotoksyczność, gruczoł krokowy, gruczoł płciowy dodatkowy, hiperprolaktynemia, inhibitor 5-alfa-reduktazy, pęcherzyk nasienny, potencjał rakotwórczy, tamsulosyny chlorowodorek, toksyczność ogólna, Twinpros, układ rozrodczy, wskaźnik płodności, zaburzenie ejakulacji - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tamsulosin Medreg 0,4 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne tamsulosyny chlorowodorku, przeprowadzone na myszach, szczurach i psach, wykazały, że profil toksyczności leku jest zgodny z jego farmakologicznym działaniem jako antagonisty receptorów α1-adrenergicznych. Wysokie dawki tamsulosyny indukowały zmiany w zapisie EKG u psów, jednak dawki te znacznie przekraczały terapeutyczne stosowane u ludzi, co wskazuje na brak klinicznego znaczenia tych efektów w praktyce. Kompleksowa ocena genotoksyczności, obejmująca testy in vivo i in vitro, nie wykazała istotnych właściwości genotoksycznych, co potwierdza bezpieczeństwo leku pod tym względem.
antagonista receptorów alfa-1 adrenergicznych, działanie genotoksyczne, genotoksyczność, hiperprolaktynemia, potencjał rakotwórczy, rozwój płodu, stężenie prolaktyny, tamsulosyny chlorowodorek, test in vitro, test in vivo, toksyczność leku, toksyczność reprodukcyjna, wpływ na płodność, zmiana proliferacyjna, zmiany w EKG - Leksykon substancji czynnych
Woda – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Woda do wstrzykiwań (Aqua ad iniectabile) pełni rolę nośnika dla leków parenteralnych i sama w sobie charakteryzuje się wysokim profilem bezpieczeństwa, co potwierdzają dostępne dane przedkliniczne. Nie wykazano potencjalnych zagrożeń toksycznych, mutagennych ani rakotwórczych związanych z czystą wodą, choć brak jest specyficznych badań dotyczących jej wpływu na reprodukcję, genotoksyczność i karcinogenność. W praktyce klinicznej istotne są przedkliniczne dane bezpieczeństwa substancji rozpuszczanych lub rozcieńczanych w wodzie do wstrzykiwań, gdyż to one determinują ryzyko związane z podaniem parenteralnym.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tinidazolum Polpharma 500 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa tynidazolu wykazały jego mutagenne działanie in vitro na wybrane szczepy bakteryjne, w tym Salmonella typhimurium oraz Klebsiella pneumoniae, ze znacznym nasileniem efektu w warunkach beztlenowych. Jednakże badania na ludzkich limfocytach krwi obwodowej nie potwierdziły istotnego wpływu na proliferację komórek, co sugeruje ograniczone ryzyko genotoksyczności in vivo u ludzi. Brak jest bezpośrednich danych dotyczących karcynogenności tynidazolu, jednak ze względu na jego chemiczną i mechanistyczną zbieżność z metronidazolem, u którego wykazano działanie rakotwórcze u gryzoni, zaleca się ostrożność, zwłaszcza w populacji pediatrycznej, gdzie potencjalne długoterminowe ryzyko może być wyższe.
dane przedkliniczne, działanie karcynogenne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, Klebsiella pneumoniae, lek przeciwdrobnoustrojowy, limfocyty krwi obwodowej, metronidazol, potencjał rakotwórczy, Salmonella typhimurium, teratogenność, tynidazol, warunki beztlenowe, właściwości genotoksyczne, wpływ na reprodukcję - Leksykon substancji czynnych
Dekanian nandrolonu – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania toksykologiczne dekanianu nandrolonu, stosowanego w preparacie Deca-Durabolin, nie wykazały istotnego ryzyka toksyczności narządowej przy wielokrotnym podaniu u zwierząt, co wskazuje na względnie dobry profil bezpieczeństwa w kontekście długotrwałego stosowania. Brak jest formalnych badań klinicznych oceniających wpływ na układ rozrodczy, jednak dane literaturowe sugerują, że androgeny mogą indukować wirylizację zewnętrznych narządów płciowych u płodów żeńskich, co ma istotne implikacje kliniczne dla kobiet w wieku rozrodczym. W zakresie genotoksyczności, wyniki testów mikrojądrowych i comet assay są rozbieżne: wykazano działanie genotoksyczne u myszy, natomiast u szczurów nie potwierdzono takiego efektu, co utrudnia jednoznaczną ocenę ryzyka u ludzi.
badanie toksykologiczne, Deca-Durabolin, dekanian nandrolonu, działanie kancerogenne, elektroforeza pojedynczych komórek, IARC, Międzynarodowa Agencja Badań nad Rakiem, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, steroid anaboliczno-androgenny, steryd anaboliczny, test mikrojądrowy, toksyczność narządowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ofloxacin-POS 3 mg/ml
Dane przedkliniczne dotyczące ofloksacyny w stężeniu 3 mg/ml (produkt Ofloxacin-POS) potwierdzają jej dobry profil bezpieczeństwa przy miejscowym stosowaniu okulistycznym. Badania toksyczności miejscowej nie wykazały efektów toksycznych przy dawkach odpowiadających klinicznym. Testy genotoksyczności in vitro i in vivo dały wyniki negatywne, wskazując na brak potencjału mutagennego i klastogennego. Ponadto, ofloksacyna nie wykazuje działania teratogennego, nie wpływa negatywnie na płodność, rozwój okołoporodowy ani poporodowy potomstwa, a także nie powoduje zaćmy. Brak jest jednak danych dotyczących długoterminowego potencjału rakotwórczego u zwierząt.
badanie in vitro, badanie in vivo, badanie neurologiczne, chinolony, chrząstka stawowa, fototoksyczność, krople do oczu, mutacja chromosomalna, mutacja genowa, narząd wzroku, neurotoksyczność, podanie oczne, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, tkanka chrzęstna, toksyczność miejscowa, toksyczność reprodukcyjna, zaćma - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Sitagliptin Polpharma 25 mg
Dane toksykologiczne dotyczące sytagliptyny wykazują, że jej stosowanie w dawkach terapeutycznych u ludzi cechuje się szerokim marginesem bezpieczeństwa. Toksyczność wątrobowa i nerkowa u gryzoni pojawiała się jedynie przy ekspozycji przekraczającej 58-krotnie poziom kliniczny, natomiast przy 19-krotnym narażeniu nie obserwowano negatywnych efektów. U szczurów nieprawidłowości siekaczy występowały przy narażeniu >67-krotnym, ale nie przy 58-krotnym w badaniu 14-tygodniowym. U psów objawy neurologiczne i mięśniowe pojawiały się przy około 23-krotnym narażeniu, natomiast przy 6-krotnym nie stwierdzono zmian. Brak genotoksyczności potwierdza niskie ryzyko mutagenne, a działanie rakotwórcze ogranicza się do szczurów, u których nowotwory wątroby były wtórne do hepatotoksyczności przy ekspozycji >58-krotnej. W badaniach reprodukcyjnych nie wykazano istotnych negatywnych efektów przy narażeniach do 29-krotnych, a obserwowane zmiany u zwierząt nie przekładają się na ryzyko u ludzi.
ataksja, badanie genotoksyczne, badanie rakotwórcze, badanie toksykologiczne, dawka terapeutyczna, działanie hepatotoksyczne, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, ekspozycja kliniczna, ekspozycja u człowieka, genotoksyczność sytagliptyny, gruczolak wątroby, miotoksyczność, narażenie kliniczne, narażenie ustrojowe, neurotoksyczność, nieprawidłowości siekaczy, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, przenikanie do mleka, rozwój przed- i pourodzeniowy, stężenie w mleku, sytagliptyna, toksyczność matczyna, toksyczność narządowa, toksyczność wątrobowo-nerkowa, toksyczny wpływ na reprodukcję, uszkodzenie nerwów, wpływ na płodność, wpływ na reprodukcję, zaburzenia koordynacji ruchowej, zniekształcenie żeber, zwyrodnienie mięśni szkieletowych - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Olfen 75 SR 75 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa diklofenaku sodowego, substancji czynnej produktu Olfen 75 SR, wykazały akceptowalny profil bezpieczeństwa przy stosowaniu dawek terapeutycznych. Badania toksyczności ostrej i przewlekłej nie ujawniły specyficznych zagrożeń dla ludzi, a analiza potencjału genotoksycznego, mutagennego i rakotwórczego nie wykazała zwiększonego ryzyka uszkodzenia materiału genetycznego ani indukcji nowotworów. Ponadto, badania reprodukcyjne na modelach zwierzęcych (myszy, szczury, króliki) potwierdziły brak wpływu diklofenaku na zdolności rozrodcze oraz brak działania teratogennego, co jest istotne dla pacjentów w wieku rozrodczym.
badanie przedkliniczne, badanie teratogenności, dawka terapeutyczna, diklofenak sodowy, działanie teratogenne, indukcja mutacji, niesteroidowy lek przeciwzapalny, potencjał genotoksyczny, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, przedłużone uwalnianie, rozwój nowotworów, rozwój okołoporodowy, rozwój płodu, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność rozwojowa, wada rozwojowa - Leksykon substancji czynnych
Immunoglobulina ludzka – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Immunoglobulina ludzka przeciw wirusowemu zapaleniu wątroby typu B, jako integralny składnik organizmu, wykazuje ograniczone dane przedkliniczne ze względu na specyfikę badań immunoglobulin. W badaniach toksyczności ostrej preparatu GAMMA anty-HBs 200, zawierającego co najmniej 100 mg białka ludzkiego/ml, w tym ≥85% IgG z aktywnością przeciwciał 200 j.m., nie stwierdzono działania toksycznego na modelach zwierzęcych (świnki morskie, myszy). Badania toksyczności przewlekłej i na embrionach są praktycznie niewykonalne z powodu indukcji przeciwciał przeciw podawanym immunoglobulinom oraz interferencji immunologicznej, co uniemożliwia uzyskanie wiarygodnych wyników. Brak jest również danych dotyczących wpływu na funkcje reprodukcyjne oraz system immunologiczny noworodków, co stanowi istotną lukę w danych przedklinicznych, zwłaszcza dla preparatów takich jak Hepatect CP (50 g/l białka, ≥96% IgG, 50 j.m./ml przeciwciał HBs, rozkład IgG: IgG1 59%, IgG2 35%, IgG3 3%, IgG4 3%, maks. IgA 2000 µg/ml).
antygen HBs, antygen powierzchniowy HBV, funkcja reprodukcyjna, immunoglobulina anty-HBs, immunoglobulina G, immunoglobulina ludzka, podklasy IgG, potencjał rakotwórczy, preparat immunoglobulinowy, toksyczność embrionalna, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, układ immunologiczny noworodka, wirusowe zapalenie wątroby typu B - Leksykon substancji czynnych
Wyciąg z niepokalanka pospolitego – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Dostępne dane przedkliniczne dotyczące wyciągu z niepokalanka pospolitego (Vitex agnus castus L. fructus) są ograniczone i niekompletne. Przeprowadzono jedynie badania toksyczności ostrej na szczurach, które wykazały wysoką wartość LD50 wynoszącą 15 g/kg masy ciała, co wskazuje na niską toksyczność ostrą. Brak jest natomiast danych dotyczących toksyczności po podaniu wielokrotnym, mutagenności (w tym testów Amesa i aberracji chromosomowych) oraz rakotwórczości, co stanowi istotne ograniczenie w ocenie bezpieczeństwa długoterminowego stosowania preparatu Castagnus zawierającego ten wyciąg. Dane z zakresu toksyczności reprodukcyjnej są częściowe i sugerują wpływ na procesy laktacji, co może być związane z działaniem na gospodarkę hormonalną, jednak nie obejmują pełnego spektrum oceny wpływu na płodność, rozwój zarodka, płodu oraz rozwój pre- i postnatalny. Brak kompleksowych badań przedklinicznych zgodnych z aktualnymi standardami uniemożliwia pełną ocenę profilu bezpieczeństwa wyciągu z niepokalanka pospolitego. Konieczne są dalsze badania, zwłaszcza w zakresie toksyczności podprzewlekłej i przewlekłej, potencjału genotoksycznego oraz rakotwórczego, aby umożliwić kompleksową ocenę ryzyka związanego z długotrwałym stosowaniem tej substancji roślinnej. Obecne ograniczenia w danych przedklinicznych powinny być uwzględnione przy podejmowaniu decyzji klinicznych dotyczących stosowania preparatów zawierających Vitex agnus castus, zwłaszcza w populacjach wrażliwych, takich jak kobiety w ciąży i karmiące piersią.
aberracja chromosomowa, badanie przedkliniczne, dawka letalna 50, gospodarka hormonalna, laktacja, mutagenność in vitro, potencjał genotoksyczny, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, ryzyko karcynogenne, test Amesa, toksyczność ostra, toksyczność podprzewlekła, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność wielokrotnego podania, toksykologia reprodukcyjna, Vitex agnus-castus, wyciąg z niepokalanka pospolitego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – AlleMax 10 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa cetyryzyny dichlorowodorku, zawartego w preparacie AlleMax 10 mg, wykazały brak istotnych działań niepożądanych na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy oraz ośrodkowy układ nerwowy przy dawkach terapeutycznych. Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym na różnych gatunkach zwierząt nie ujawniły toksyczności narządowej ani kumulacji leku, nawet przy dawkach wielokrotnie przekraczających dawki kliniczne. Testy genotoksyczności in vitro i in vivo nie wykazały mutagenności ani uszkodzeń DNA, a długoterminowe badania rakotwórczości na gryzoniach nie potwierdziły potencjału onkogennego cetyryzyny dichlorowodorku.
aberracja chromosomowa, badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, cetyryzyna dichlorowodorek, ciśnienie krwi, działanie teratogenne, funkcje oddechowe, laktacja, mutacja genowa, ośrodkowy układ nerwowy, parametry elektrokardiograficzne, płodność, potencjał genotoksyczny, potencjał onkogenny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, rozwój prenatalny i postnatalny, test in vitro, test in vivo, test mikrojądrowy, toksyczność narządowa, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność przewlekła, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie DNA, wada wrodzona - Leksykon substancji czynnych
Tatarak – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Tatarak (Acorus calamus L.) jest składnikiem preparatu Dentosept stosowanego w jamie ustnej, którego bezpieczeństwo oceniono w badaniach przedklinicznych. Test Amesa wykazał brak działania mutagennego dla substancji czynnej zawierającej tatarak. W badaniach na królikach, podanie dawki β-azaronu 92,44 μg/kg masy ciała (głównego aktywnego związku tataraku) skutkowało maksymalnym stężeniem w osoczu (Cmax) poniżej 20 ng/ml oraz biodostępnością na poziomie 0,6-1,1%. Ekstrapolacja do warunków klinicznych wskazuje, że przy dawce 30 ml nierozcieńczonego Dentoseptu dzienny wychwyt β-azaronu wynosi 23,4-42,9 μg/osobę, co jest znacznie poniżej limitu 115 μg/osobę/dzień lub 2 μg/kg masy ciała, ustalonego przez Komitet ds. Produktów Leczniczych Roślinnych (HMPC).
badania przedkliniczne, badanie biodostępności, biodostępność β-azaronu, Cmax, Dentosept, działanie mutagenne, karcinogenność, kłącze tataraku, model zwierzęcy, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, śluzówka jamy ustnej, stężenie w osoczu, tatarak, test Amesa, toksyczność reprodukcyjna, właściwości rakotwórcze, wyciąg złożony, β-azaron - Leksykon substancji czynnych
Olejek z kory cynamonowca cejlońskiego – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Olejek z kory cynamonowca cejlońskiego (Cinnamomi zeylanici corticis aetheroleum) jest składnikiem leczniczym produktu Aromatol, dostępnego w formie koncentratu do sporządzania roztworu do płukania jamy ustnej i gardła, roztworu doustnego, preparatu do stosowania na skórę oraz inhalacji parowej. Zawartość olejku cynamonowego w produkcie wynosi 0,24 g na 100 g roztworu. Produkt zawiera również inne substancje czynne, takie jak lewomentol (1,72 g/100 g), olejek cytrynowy (0,57 g/100 g), olejek mięty polnej z obniżoną zawartością mentolu (0,24 g/100 g), olejek lawendowy (0,24 g/100 g), olejek cytronelowy (0,1 g/100 g) oraz olejek goździkowy (0,1 g/100 g), a także etanol w stężeniu 63–72% (V/V), co należy uwzględnić przy ocenie profilu bezpieczeństwa preparatu.
Aromatol, badania niekliniczne, bezpieczeństwo stosowania, charakterystyka produktu leczniczego, ChPL, Cinnamomi zeylanici corticis aetheroleum, etanol, inhalacja parowa, interakcje farmakodynamiczne, interakcje farmakokinetyczne, koncentrat do sporządzania roztworu, lewomentol, olejek cytronelowy, olejek cytrynowy, olejek goździkowy, olejek lawendowy, olejek mięty polnej, olejek z kory cynamonowca cejlońskiego, płukanie jamy ustnej i gardła, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, rozrodczość, roztwór doustny, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Gripp-Heel –
Produkt leczniczy Gripp-Heel w formie tabletek nie posiada dostępnych danych przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania, w tym badań toksyczności ostrej i przewlekłej, genotoksyczności, potencjału rakotwórczego oraz wpływu na rozród i rozwój. Substancje czynne zawarte w preparacie to homeopatyczne rozcieńczenia: Aconitum napellus D4 (120 mg), Bryonia D4 (60 mg), Lachesis mutus D12 (60 mg), Eupatorium perfoliatum D3 (30 mg) oraz Phosphorus D5 (30 mg). Ze względu na wysoki stopień rozcieńczenia, potencjalne ryzyko toksyczności jest teoretycznie minimalne, jednak brak jest formalnych badań potwierdzających ten fakt. Preparat zawiera również laktozę, co może mieć znaczenie u pacjentów z jej nietolerancją, choć brak jest danych przedklinicznych oceniających wpływ tego składnika pomocniczego.
aconitum napellus, badanie przedkliniczne, Bryonia, dane przedkliniczne, działanie niepożądane, Eupatorium perfoliatum, genotoksyczność, Lachesis mutus, monitorowanie działań niepożądanych, nietolerancja laktozy, Phosphorus, potencjał rakotwórczy, preparat homeopatyczny, rozcieńczenie homeopatyczne, składnik pomocniczy, toksyczność, toksyczność ostra i przewlekła, toksyczny wpływ na rozród - Leksykon substancji czynnych
Silicea – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Produkt leczniczy Homeoptic zawiera substancję czynną silicea (krzemionka) w stężeniu homeopatycznym 5 CH, co odpowiada 0,25 g silicea na 100 g kropli do oczu. Charakterystyka preparatu nie dostarcza danych przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania silicea, w tym brakuje informacji o toksyczności ostrej i przewlekłej, genotoksyczności, potencjale rakotwórczym oraz wpływie na reprodukcję. Preparat zawiera również inne składniki homeopatyczne, takie jak Cineraria maritima 5 CH, Euphrasia officinalis 3 DH, Calendula officinalis 3 DH, Kalium muriaticum 5 CH, Calcarea fluorica 5 CH oraz Magnesia carbonica 5 CH, co może wpływać na ocenę bezpieczeństwa całości preparatu.
Ze względu na brak danych przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa silicea w kontekście stosowania miejscowego w postaci kropli do oczu, zaleca się zachowanie ostrożności podczas stosowania Homeoptic. Konieczne jest prowadzenie dalszych badań w celu pełnej oceny profilu bezpieczeństwa tej substancji czynnej. Specyficzna droga podania (miejscowa do oka) wymaga szczególnej uwagi w ocenie ryzyka, zwłaszcza w przypadku preparatów homeopatycznych, gdzie stężenia substancji aktywnych są niskie, ale potencjalne działania niepożądane nie zostały dostatecznie zbadane.
Calcarea fluorica, calendula officinalis, Cineraria maritima, droga podania, Euphrasia officinalis, genotoksyczność, Homeoptic, Kalium muriaticum, krople do oczu, Magnesia carbonica, potencjał rakotwórczy, preparat homeopatyczny, profil bezpieczeństwa, Silicea, stężenie homeopatyczne, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, wpływ na reprodukcję - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Octefortan (1 mg + 20 mg)/g
Octefortan, zawierający oktenidyny dichlorowodorek (1 mg/g) oraz fenoksyetanol (20 mg/g), wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa w badaniach przedklinicznych. Toksyczność ostra wskazuje na LD50 dla produktu w dawkach doustnych 45-50 mL/kg oraz dootrzewnowych 10-12 mL/kg u szczurów, przy czym dawka 0,45 mL/kg i.p. była dobrze tolerowana. Dla samej oktenidyny dichlorowodorku LD50 wynosi 800 mg/kg (doustnie) i 10 mg/kg (dożylnie). Badania tolerancji miejscowej nie wykazały działań niepożądanych po wielokrotnym stosowaniu na rany oraz błony śluzowe jamy ustnej u psów. Doustne podawanie oktenidyny w dawce 650 mg/kg przez 2-6 tygodni powodowało jedynie poszerzenie jelita z powodu tworzenia się gazów, typowe dla antybakteryjnych substancji. W toksyczności po podaniach wielokrotnych obserwowano podwyższoną śmiertelność u myszy i psów przy dawkach ≥2 mg/kg oraz u szczurów przy 8 mg/kg, związane z zapaleniem i krwotokami płucnymi.
aberracja chromosomowa, aktywność antybakteryjna, błona śluzowa, dawka śmiertelna LD50, działanie fotoalergizujące, działanie teratogenne, efekt drażniący, embriotoksyczność, fenoksyetanol, komórki nowotworowe, oktenidyny dichlorowodorek, podanie dootrzewnowe, podanie doustne, podanie dożylne, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, reakcja toksyczna, roztwór na skórę, substancja antybakteryjna, test Amesa, test Bühlera, test mikrojądrowy, toksyczność po podaniu, toksyczność reprodukcyjna, tolerancja miejscowa, uszkodzenie płuc, właściwość mutagenna, worek spojówkowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ketokaps 25 mg
Przedkliniczne badania ketoprofenu dostarczyły kompleksowych danych dotyczących jego profilu bezpieczeństwa, nie wykazując nowych zagrożeń poza tymi już opisanymi w Charakterystyce Produktu Leczniczego. Badania genotoksyczności in vitro i in vivo potwierdziły brak mutagenności, co zmniejsza ryzyko uszkodzeń materiału genetycznego u pacjentów. Długoterminowe testy rakotwórczości na modelach zwierzęcych (myszy, szczury) nie wykazały działania rakotwórczego, co jest istotne dla bezpieczeństwa przewlekłego stosowania ketoprofenu w terapii przeciwzapalnej i przeciwbólowej. Ponadto, badania toksyczności po wielokrotnym podaniu nie ujawniły specyficznych efektów toksycznych poza znanymi działaniami niepożądanymi.
badania farmakologiczne, badania genotoksyczności, badania in vitro, badania in vivo, badania przedkliniczne, badania rakotwórczości, bezpieczeństwo farmakologiczne, błona śluzowa przewodu pokarmowego, charakterystyka produktu leczniczego, dawka terapeutyczna, działanie drażniące NLPZ, ketoprofen, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, profil działań niepożądanych, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodka i płodu, stan zapalny, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność po wielokrotnym podaniu, toksyczny wpływ na reprodukcję, tolerancja miejscowa, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, wpływ na płodność - Leksykon substancji czynnych
Podofilotoksyna – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Podofilotoksyna, będąca substancją czynną preparatu Condyline w stężeniu 5 mg/ml, jest stosowana miejscowo na skórę, jednak dostępne dane przedkliniczne dotyczące jej bezpieczeństwa są ograniczone. W dokumentacji produktu brak jest szczegółowych badań obejmujących toksyczność ostrą i przewlekłą, potencjał genotoksyczny, rakotwórczy, wpływ na reprodukcję i rozwój oraz farmakokinetykę w modelach zwierzęcych. Produkt zawiera również etanol w ilości 726 mg/ml jako substancję pomocniczą, co może mieć znaczenie kliniczne, zwłaszcza u pacjentów z grup ryzyka. Ocena bezpieczeństwa podofilotoksyny opiera się głównie na doświadczeniu klinicznym i danych historycznych, a nie na kompleksowych badaniach przedklinicznych zgodnych z aktualnymi standardami.
badanie farmakokinetyczne, badanie przedkliniczne, bezpieczeństwo farmakoterapii, charakterystyka produktu leczniczego, ciąża, Condyline, doświadczenie kliniczne, działanie niepożądane, etanol, interakcja lekowa, model zwierzęcy, podofilotoksyna, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, przeciwwskazanie do stosowania, roztwór na skórę, stosowanie miejscowe, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, wpływ na reprodukcję - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Pilocarpinum WZF 2% 20 mg/ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa pilokarpiny chlorowodorku, zawartej w preparacie Pilocarpinum WZF 2%, nie wykazały istotnego potencjału genotoksycznego ani rakotwórczego, co potwierdza korzystny profil bezpieczeństwa leku. W zakresie funkcji reprodukcyjnych, długotrwałe podawanie dawki 18 mg/kg mc./dobę przez ponad 28 dni u samców skutkowało zaburzeniami płodności, zmniejszoną ruchliwością plemników oraz zwiększoną liczbą uszkodzonych plemników. U samic ta sama dawka powodowała obniżenie wskaźnika płodności, wydłużenie cyklu rujowego oraz zmniejszoną przeżywalność potomstwa. Dawka 3 mg/kg mc./dobę nie wywoływała tych niekorzystnych efektów u żadnej z płci.
cykl rujowy, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, funkcje reprodukcyjne, genotoksyczność, Pilocarpinum WZF, pilokarpina chlorowodorek, płodność samców, płodność samic, potencjał onkogenny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, rozwój płodowy, rozwój pourodzeniowy, ruchliwość plemników, uszkodzenie plemników, wskaźnik płodności, zaburzenie reprodukcyjne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Duracef 250 mg/5 ml
Dostępne dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa cefadroksylu, substancji czynnej produktu Duracef (proszek do sporządzania zawiesiny doustnej 250 mg/5 ml i 500 mg/5 ml), są ograniczone. W dokumentacji brak jest wyników kluczowych badań, takich jak długoterminowa ocena potencjału rakotwórczego oraz testy toksyczności genetycznej (mutagenności i uszkodzeń DNA) zarówno in vitro, jak i in vivo. Ponadto nie przeprowadzono standardowych badań toksyczności dawki pojedynczej, toksyczności po podaniu wielokrotnym, wpływu na rozród i rozwój potomstwa oraz badań farmakologicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania. Brak tych danych stanowi istotne ograniczenie w pełnej ocenie profilu bezpieczeństwa cefadroksylu na etapie przedklinicznym.
badanie przedkliniczne, cefadroksyl, cefalosporyna, cefalosporyna pierwszej generacji, doświadczenie kliniczne, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, substancja czynna, toksyczność dawki pojedynczej, toksyczność genetyczna, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ na rozród, uszkodzenie DNA, zawiesina doustna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Entekavir Adamed 1 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa entekawiru wykazały, że toksyczność leku jest zależna od gatunku i dawki. U psów zaobserwowano przemijające zapalenia okołonaczyniowe w OUN przy narażeniu 10-19-krotnie wyższym niż u ludzi (dawki 0,5 mg i 1 mg), natomiast u małp, przy narażeniu ponad 100-krotnym, nie stwierdzono takich zmian. W badaniach rozrodczości entekawir nie obniżał płodności szczurów nawet przy wysokim narażeniu, jednak degeneracja nasieniowodów wystąpiła u gryzoni i psów przy narażeniu ≥26-krotnym. W badaniach toksyczności rozrodczej u ciężarnych szczurów i królików dawki przekraczające 21-krotne narażenie ludzkie powodowały embriotoksyczność, resorpcje, wady kostne i zmniejszenie masy ciała płodów. W badaniu około- i pourodzeniowym nie stwierdzono działań niepożądanych u potomstwa, a umiarkowane osłabienie reakcji na bodziec akustyczny u młodych szczurów wystąpiło przy AUC ≥92-krotnie wyższym niż u ludzi, co prawdopodobnie nie ma znaczenia klinicznego.
aberracje chromosomowe, degeneracja nasieniowodów, embriotoksyczność, glejak mózgu, gruczolak wątroby, guz naczyniowy, lek przeciwwirusowy, mutacje genetyczne, naprawa DNA, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał rakotwórczy, proliferacja pneumocytów, rak wątroby, resorpcja płodu, test Amesa, test mikrojądrowy, toksyczność zarodkowa, zaburzenia słuchu, zapalenie okołonaczyniowe, zmiany jąder - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Saridon 250 mg + 150 mg + 50 mg
Przeprowadzona ocena bezpieczeństwa preparatu Saridon, zawierającego paracetamol (250 mg), propyfenazon (150 mg) oraz kofeinę (50 mg), opiera się na szerokim spektrum badań przedklinicznych, obejmujących toksyczność ostrą i przewlekłą, potencjał genotoksyczny, rakotwórczy oraz wpływ na reprodukcję. Analizy te nie wykazały istotnych zagrożeń dla pacjentów przy stosowaniu leku zgodnie z zaleceniami terapeutycznymi, zarówno dla poszczególnych substancji czynnych, jak i ich połączenia w preparacie złożonym.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Relanium 5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa diazepamu (Relanium) wykazały potencjalne ryzyko rakotwórcze u samców myszy, gdzie zaobserwowano zwiększoną częstość guzów wątrobowo-komórkowych, natomiast u samic myszy oraz innych gatunków (szczury, chomiki, myszoskoczki) nie stwierdzono takiego efektu. W zakresie mutagenności, diazepam wykazywał jedynie słabe działanie mutagenne w wysokich stężeniach, znacznie przekraczających dawki terapeutyczne stosowane u ludzi, co sugeruje minimalne ryzyko mutagenne przy standardowej terapii. Badania nad rozrodczością na szczurach wykazały, że dawki 100 mg/kg mc./dobę podawane doustnie wpływały negatywnie na płodność oraz przeżywalność potomstwa, szczególnie przy podawaniu przed i po okresie godowym oraz w trakcie ciąży i laktacji.
badanie bezpieczeństwa przedklinicznego, badanie laboratoryjne, badanie przedkliniczne, badanie rozrodczości, dawka terapeutyczna, diazepam, działanie mutagenne, działanie teratogenne, guz wątrobowo-komórkowy, model zwierzęcy, potencjał rakotwórczy, potencjał teratogenny, przeżywalność potomstwa, różnica międzygatunkowa, wpływ na płodność - Leksykon substancji czynnych
Centuria – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Centaurium erythraea, będąca składnikiem leku Canephron w dawce 18 mg na tabletkę drażowaną, wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa potwierdzony badaniami przedklinicznymi. Testy farmakologiczne nie wykazały istotnych zaburzeń funkcji układu sercowo-naczyniowego, oddechowego ani ośrodkowego układu nerwowego przy stosowaniu dawek terapeutycznych. Badania toksyczności ostrej po jednorazowym podaniu oraz toksyczności przewlekłej nie ujawniły objawów toksycznych ani patologicznych zmian w narządach wewnętrznych. Ponadto, testy genotoksyczności (m.in. test Amesa, test aberracji chromosomowych in vitro, test mikrojądrowy in vivo) nie potwierdziły potencjału mutagennego ani genotoksycznego substancji. Ocena wpływu na reprodukcję i rozwój nie wykazała negatywnego oddziaływania na płodność, rozwój embrionalny, płodowy ani pourodzeniowy potomstwa.
aberracja chromosomowa, badanie histopatologiczne, Canephron, centuria, centuria pospolita, farmakologia bezpieczeństwa, genotoksyczność, karcynogenność, korzeń lubczyka, liść rozmarynu, ośrodkowy układ nerwowy, parametry biochemiczne, potencjał rakotwórczy, rozwój embrionalny, rozwój płodowy, test Amesa, test mikrojądrowy, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie DNA - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Nimesil 100 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne nimesulidu wykazały potencjalne działanie toksyczne na nerki, wątrobę oraz przewód pokarmowy przy długotrwałym stosowaniu powtarzanych dawek. Nie stwierdzono istotnego ryzyka mutagennego ani rakotwórczego, co potwierdza względne bezpieczeństwo genotoksyczne substancji. Szczególną uwagę zwrócono na wpływ nimesulidu na funkcje rozrodcze i rozwój zarodkowo-płodowy, gdzie u królików zaobserwowano działanie embriotoksyczne i teratogenne, w tym zaburzenia rozwojowe szkieletu oraz poszerzenie układu komorowego mózgu, nawet przy dawkach niepowodujących toksyczności u samic. U szczurów natomiast odnotowano zwiększoną śmiertelność potomstwa we wczesnym okresie poporodowym oraz obniżenie płodności, bez objawów embriotoksyczności i teratogenności.
badania przedkliniczne, dawki powtarzane, embriotoksyczność, funkcje reprodukcyjne, hepatotoksyczność, mutagenność, nimesulid, obniżenie płodności, poszerzenie układu komorowego, potencjał rakotwórczy, rozwój płodowy, śmiertelność potomstwa, stosunek korzyści do ryzyka, teratogenność, toksyczność, uszkodzenie tkanki nerkowej - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Carboplatin-Ebewe 10 mg/ml
Przedkliniczne badania karboplatyny (10 mg/ml, koncentrat do infuzji) wykazały jej embriotoksyczne i teratogenne działanie na modelach zwierzęcych, zwłaszcza na szczurach, co wskazuje na toksyczność dla rozwijającego się zarodka oraz ryzyko wad rozwojowych płodu. Ponadto, karboplatyna wykazuje właściwości mutagenne zarówno in vivo, jak i in vitro, co jest związane z jej mechanizmem działania polegającym na wiązaniu się z DNA i zaburzaniu replikacji. Pomimo braku bezpośrednich badań nad potencjałem rakotwórczym, dane pośrednie sugerują możliwość kancerogenności, co wynika z porównań z innymi lekami o podobnym profilu mutagennym i mechanizmie działania.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Biotum 2 g
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa ceftazydymu, substancji czynnej produktu leczniczego Biotum, wykazały brak istotnych klinicznie działań niepożądanych przy stosowaniu dawek terapeutycznych (1 g i 2 g). Ocena wpływu na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy oraz ośrodkowy układ nerwowy nie ujawniła zaburzeń funkcjonowania tych systemów. Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym nie wykazały kumulacji toksyczności ani nieoczekiwanych efektów niepożądanych, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania w przewidywanym czasie terapii. Testy genotoksyczności, w tym test Amesa, testy aberracji chromosomowych in vitro oraz testy mikrojądrowe in vivo, nie wykazały potencjału mutagennego ani genotoksycznego ceftazydymu.
aberracja chromosomowa, badanie przedkliniczne, cefalosporyna, ceftazydym, działanie teratogenne, efekt kancerogenny, farmakologia bezpieczeństwa, infuzja, mutagenność bakteryjna, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, roztwór do wstrzykiwań, rozwój okołoporodowy, rozwój prenatalny, rozwój zarodkowo-płodowy, test Amesa, test genotoksyczności, test mikrojądrowy, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie materiału genetycznego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Busulfan Accord 6 mg/ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa busulfanu wykazały jego wyraźne działanie mutagenne i klastogenne, potwierdzone w modelach in vitro i in vivo, obejmujących komórki bakterii Salmonella typhimurium, Drosophila melanogaster, komórki gryzoni i ludzkie oraz pacjentów leczonych doustnie. Busulfan jest klasyfikowany przez IARC jako czynnik rakotwórczy dla ludzi, co potwierdzają również dane WHO oraz badania na zwierzętach, gdzie podawanie dożylne busulfanu zwiększało częstość nowotworów grasicy i jajnika. Ponadto, lek wykazuje działanie teratogenne u szczurów, myszy i królików, powodując wady układu mięśniowo-szkieletowego, zaburzenia wzrostu masy i rozwoju ciała oraz bezpłodność potomstwa z powodu braku komórek rozrodczych w gonadach.
aberracja chromosomalna, busulfan, dimetyloacetoamid, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, hepatotoksyczność, lek alkilujący, martwica wątroby, Międzynarodowa Agencja Badań nad Rakiem, oocyt, organogeneza, potencjał rakotwórczy, przewód tętniczy, rozszczep podniebienia, spermatogeneza, Światowa Organizacja Zdrowia, układ mięśniowo-szkieletowy, uogólniony obrzęk, wspólny pień tętniczy, zwężenie pnia płucnego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Lipofundin MCT/LCT 20% 20%
Preparat Lipofundin MCT/LCT 20% został oceniony pod kątem bezpieczeństwa na podstawie ograniczonych danych przedklinicznych, obejmujących głównie badania toksyczności na psach i królikach przy dawkach do 6 g tłuszczów/kg masy ciała oraz prędkościach infuzji znacznie przekraczających zalecane u ludzi. W trakcie sześciotygodniowych badań nie zaobserwowano istotnych objawów toksyczności, uszkodzeń wątroby ani innych narządów, a także nie wykazano działania uczulającego. Brak badań dotyczących potencjału rakotwórczego, mutagenności oraz teratogenności uzasadniono naturalnym pochodzeniem składników i ich rolą jako pośrednich produktów metabolizmu fizjologicznego, co wskazuje na niskie ryzyko takich działań. Ponadto, badania na modelach zwierzęcych nie wykazały negatywnego wpływu na płodność i rozrodczość.
badanie toksyczności, dawka dożylna, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, emulsja tłuszczowa, kwas linolowy, kwas α-linolenowy, kwasy tłuszczowe o średniej długości łańcucha, Lipofundin MCT/LCT, niezbędne kwasy tłuszczowe, osmolarność teoretyczna, potencjał rakotwórczy, potencjał rakotwórczy i mutagenny, restrykcja sodowa, uszkodzenie wątroby, wartość kaloryczna, właściwość uczulająca, żywienie pozajelitowe - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Fluanxol Depot 20 mg/ml
Dane przedkliniczne dotyczące dekanonianu cis(Z)-flupentyksolu wskazują na niski profil toksyczności ostrej oraz brak istotnych klinicznie efektów toksycznych przy długotrwałym stosowaniu w dawkach terapeutycznych. Badania reprodukcyjne wykazały nieznaczny wpływ na płodność u szczurów przy dawkach wyższych niż kliniczne, brak teratogenności w modelach myszy, szczurów i królików oraz toksyczność dla płodu manifestującą się zwiększoną liczbą utraconych zarodków i poronień, jednak związane z toksycznością matczyną. Ponadto, brak jest dowodów na potencjał rakotwórczy flupentyksolu, co jest istotne w kontekście długotrwałej terapii psychoz.
dawka terapeutyczna, dekanonian cis(Z)-flupentyksolu, działanie teratogenne, Fluanxol Depot, flupentyksol, iniekcja domięśniowa, lek neuroleptyczny, miejscowe działanie toksyczne, potencjał rakotwórczy, przedawkowanie, psychoza, roztwór olejowy, terapia podtrzymująca, toksyczność dla płodu, toksyczność matczyna, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, wada rozwojowa, wstrzyknięcie domięśniowe - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Telexer 150 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa dabigatranu eteksylanu, substancji czynnej preparatu Telexer, obejmowały ocenę farmakologiczną, toksyczność po podaniu wielokrotnym oraz genotoksyczność. Wyniki nie wskazują na istotne zagrożenia przy stosowaniu zgodnym z zaleceniami. Efekty toksyczne obserwowane w badaniach wielokrotnego podawania wiązały się głównie z nasilonym działaniem farmakodynamicznym przeciwzakrzepowym. W badaniach na samicach gryzoni dawka 70 mg/kg (5-krotność ekspozycji u ludzi) powodowała zmniejszenie liczby zagnieżdżeń i zwiększoną utratę zapłodnionych jaj. Dawkowanie 5-10-krotne w stosunku do ekspozycji u ludzi u szczurów i królików skutkowało zmniejszeniem masy ciała płodów, obniżoną przeżywalnością oraz wzrostem wad rozwojowych, co sugeruje potencjalne działanie teratogenne w wysokich dawkach. Badania pre- i postnatalne wykazały zwiększoną umieralność płodów przy dawkach odpowiadających 4-krotności ekspozycji u pacjentów.
badanie prenatalne, badanie toksyczności, badanie toksykologiczne, dabigatran eteksylat, dawka toksyczna, działanie kancerogenne, działanie przeciwzakrzepowe, działanie teratogenne, ekspozycja w osoczu, farmakologia bezpieczeństwa, genotoksyczność, incydent krwawienia, płodność samic, potencjał rakotwórczy, toksyczność po podaniu wielokrotnym, wada rozwojowa płodu, zagnieżdżenie zapłodnionego jaja - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ansifora 50 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa sytagliptyny, substancji czynnej leku Ansifora, wykazały toksyczność narządową (wątroba, nerki) u gryzoni przy narażeniu przekraczającym 58-krotnie ekspozycję kliniczną, przy czym brak efektów toksycznych przy 19-krotnym przekroczeniu wskazuje na szeroki margines bezpieczeństwa. U szczurów stwierdzono nieprawidłowości siekaczy przy narażeniu >67x, jednak bez wpływu przy 58x. U psów dawki powodujące ~23-krotne narażenie wywołały przemijające objawy neurotoksyczne (m.in. ataksja, drżenie, ślinienie się) oraz niewielkie zwyrodnienie mięśni szkieletowych, natomiast przy 6-krotnym narażeniu nie obserwowano tych efektów. Testy genotoksyczności były negatywne, a potencjał rakotwórczy ograniczał się do wzrostu częstości gruczolaków i raków wątroby u szczurów przy narażeniu >58x, co wiązało się z przewlekłą hepatotoksycznością i nie jest uznawane za istotne dla ludzi ze względu na margines bezpieczeństwa (19x).
Badania reprodukcyjne nie wykazały negatywnego wpływu na płodność szczurów ani na rozwój przed- i pourodzeniowy przy ekspozycji do 29-krotności dawki klinicznej, choć zaobserwowano niewielkie zwiększenie zniekształceń żeber u płodów szczurów przy narażeniu >29x. U królików toksyczność matczyna pojawiła się przy dawkach >29-krotnych. Sytagliptyna przenika do mleka szczurów z wysokim wskaźnikiem mleko/osocze 4:1, co może mieć znaczenie kliniczne u kobiet karmiących, choć różnice gatunkowe należy uwzględnić. Podsumowując, wszystkie toksyczne efekty występowały przy ekspozycji wielokrotnie przekraczającej dawki terapeutyczne u ludzi, a określone poziomy bez efektów potwierdzają bezpieczny profil stosowania Ansifory w warunkach klinicznych.
ataksja, badanie płodności, drżenie mięśniowe, działanie hepatotoksyczne, genotoksyczność, margines bezpieczeństwa, nieprawidłowości siekaczy, objawy neurologiczne, potencjał rakotwórczy, przenikanie do mleka, rak wątroby, sytagliptyna, toksyczne uszkodzenie nerwów, toksyczność matczyna, toksyczność narządowa, toksyczność rozwojowa, toksyczność wątrobowo-nerkowa, wskaźnik mleko/osocze, zaburzenia oddechowe, zniekształcenie żeber, zwyrodnienie mięśni szkieletowych - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Mifoglame 50 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne sytagliptyny, substancji czynnej leku Mifoglame, wykazały szeroki margines bezpieczeństwa w stosunku do narażenia terapeutycznego u ludzi. Toksyczne efekty na wątrobę i nerki u gryzoni pojawiały się przy ekspozycji przekraczającej 58-krotnie poziom kliniczny, natomiast przy 19-krotnym narażeniu nie obserwowano zmian patologicznych. U szczurów nieprawidłowości siekaczy występowały powyżej 67-krotnego narażenia, a przy 58-krotnym poziomie nie stwierdzono wpływu na zęby. U psów objawy toksycznego uszkodzenia układu nerwowego oraz zwyrodnienie mięśni szkieletowych pojawiały się przy około 23-krotnym narażeniu, podczas gdy przy 6-krotnym narażeniu nie odnotowano działań niepożądanych. Badania genotoksyczności i kancerogenności wskazały na brak działania mutagennego oraz kancerogennego u myszy, natomiast u szczurów zaobserwowano wzrost częstości gruczolaków i raków wątroby przy narażeniu >58x, co wiązano z przewlekłą hepatotoksycznością. Warto podkreślić, że margines bezpieczeństwa (19-krotność narażenia klinicznego) eliminuje kliniczne znaczenie tych zmian dla ludzi.
ataksja, genotoksyczność, hepatotoksyczność, kancerogenność, margines bezpieczeństwa, neurotoksyczność, płodność, podrażnienie błon śluzowych, potencjał rakotwórczy, przenikanie do mleka, przewlekła hepatotoksyczność, rak wątroby, rozwój przedurodzeniowy, sytagliptyna, toksyczność matczyna, toksyczność narządowa, toksyczność wątroby i nerek, zaburzenia nerwowo-mięśniowe, zaburzenia oddechowe, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zniekształcenie żeber, zwyrodnienie mięśni szkieletowych - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tramadol Krka 100 mg/ml
Przedkliniczna ocena bezpieczeństwa tramadolu chlorowodorku, substancji czynnej preparatu Tramadol Krka, obejmowała badania toksykologiczne, reprodukcyjne, genotoksyczne oraz rakotwórcze na szczurach, psach i królikach. W badaniach toksyczności po wielokrotnym podaniu (6-26 tygodni, doustnie i parenteralnie) nie stwierdzono istotnych zmian hematologicznych, biochemicznych ani histologicznych. Objawy neurologiczne (niepokój, ślinienie, drgawki, zmniejszony przyrost masy ciała) pojawiały się jedynie przy dawkach znacznie przekraczających zakres terapeutyczny. Bezpieczne dawki tolerowane bez działań niepożądanych wynosiły do 20 mg/kg m.c. doustnie u szczurów oraz do 10 mg/kg m.c. doustnie i 20 mg/kg m.c. doodbytniczo u psów. W badaniach reprodukcyjnych tramadol w dawkach >50 mg/kg m.c./dobę u szczurów i >125 mg/kg m.c. u królików wykazywał toksyczność u ciężarnych samic oraz negatywny wpływ na rozwój potomstwa, w tym zaburzenia kostnienia i opóźnione dojrzewanie, jednak bez wpływu na płodność.
badanie biochemiczne, badanie hematologiczne, badanie histologiczne, badanie in vitro, badanie in vivo, badanie toksykologiczne, drgawka, gruczolak wątroby, guz płuca, napad drgawkowy, niepokój, nowotwór, opóźnienie rozwoju, podanie parenteralne, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, ślinienie, toksyczność dawki wielokrotnej, toksyczność reprodukcyjna, tramadol chlorowodorek, układ nerwowy, zaburzenie kostnienia - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Normodipine 5 mg
Przedkliniczne badania amlodypiny wykazały, że lek nie wywiera istotnego negatywnego wpływu na płodność przy dawkach do 10 mg/kg/dobę u szczurów, co odpowiada 8-krotności maksymalnej zalecanej dawki dla ludzi (10 mg, przeliczonej na mg/m² powierzchni ciała). Jednakże w drugim badaniu, przy dawce porównywalnej do ludzkiej (mg/kg), zaobserwowano obniżenie stężenia FSH i testosteronu, a także zmniejszenie gęstości nasienia i liczby dojrzałych spermatyd oraz komórek Sertoliego. W zakresie wpływu na rozród, dawki około 50-krotnie przekraczające maksymalną zalecaną dawkę dla ludzi (mg/kg) powodowały opóźnienie i wydłużenie porodu oraz obniżoną przeżywalność potomstwa u szczurów i myszy.
amlodypina, badanie mutagenności, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, gęstość nasienia, hormon folikulotropowy, komórki Sertoliego, maksymalna tolerowana dawka, Normodipine, płodność, potencjał genotoksyczny, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, przeżywalność potomstwa, spermatydy, testosteron, wpływ na rozród - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Silamil 10 mg
Analiza danych nieklinicznych dotyczących solifenacyny bursztynianu obejmuje kompleksową ocenę bezpieczeństwa farmakologicznego, toksyczności po wielokrotnym podaniu, wpływu na funkcje rozrodcze, rozwój zarodkowo-płodowy oraz potencjału genotoksycznego i rakotwórczego. Wyniki tych badań nie wskazują na istotne zagrożenia dla pacjentów stosujących solifenacynę w dawkach terapeutycznych. Jednakże w badaniach rozwojowych na modelu mysim zaobserwowano istotne, zależne od dawki, zaburzenia rozwojowe u potomstwa samic karmiących, takie jak zmniejszenie liczby żywych urodzeń, obniżona masa urodzeniowa oraz opóźniony rozwój fizyczny. Dodatkowo, u młodych myszy poddanych terapii od 10. dnia życia stwierdzono podwyższoną śmiertelność, bez wcześniejszych objawów klinicznych, co koreluje z wyższym stężeniem leku w osoczu i zwiększoną ekspozycją ogólnoustrojową w porównaniu do dorosłych osobników.
badanie rozwojowe, bezpieczeństwo farmakologiczne, bursztynian solifenacyny, ekspozycja ogólnoustrojowa, ekstrapolacja wyników, kamienie milowe rozwoju, karmienie piersią, niska masa urodzeniowa, opóźnienie rozwoju fizycznego, pacjent pediatryczny, parametr farmakokinetyczny, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, rozwój zarodkowo-płodowy, stężenie leku w osoczu, toksyczność po wielokrotnym podaniu, zaburzenie rozwojowe - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Klimicin 300 mg
Klindamycyna, chlorowodorek będący substancją czynną leku Klimicin, wykazuje niski profil toksyczności ostrej, z wartościami LD50 po podaniu doustnym wynoszącymi odpowiednio 2888 mg/kg i 2633 mg/kg u szczurów oraz 2599 mg/kg u myszy. Badania toksyczności przewlekłej na szczurach i psach, przy dawkach sięgających nawet 10,8-krotności maksymalnej dawki terapeutycznej u ludzi (do 600 mg/kg mc./dobę), wykazały dobrą tolerancję leku, z minimalnymi działaniami niepożądanymi ograniczonymi do wymiotów, utraty apetytu i spadku masy ciała jedynie u psów przy najwyższej dawce przez 6 miesięcy. Brak istotnych działań niepożądanych przy dawkach 300 mg/kg mc./dobę przez rok potwierdza bezpieczeństwo stosowania klindamycyny w długotrwałej terapii.
anoreksja, badania in vitro, badania in vivo, badania rakotwórczości, chlorowodorek klindamycyny, dawka letalna, dawka letalna LD50, dawka terapeutyczna, działanie niepożądane, działanie teratogenne, funkcje rozrodcze, potencjał genotoksyczny, potencjał genotoksyczny i rakotwórczy, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, testy genotoksyczności, toksyczność ostra, toksyczność ostra i przewlekła, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, utrata masy ciała, wymioty - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Co-Prestarium Initio 7 mg + 5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa preparatu Co-Prestarium Initio, zawierającego peryndopryl i amlodypinę, wykazały dobrą tolerancję u szczurów podczas 13-tygodniowego podawania doustnego, bez nowych lub nasilonych efektów toksycznych w porównaniu do poszczególnych składników. Peryndopryl wykazywał odwracalne uszkodzenia nerek u szczurów i małp, bez działania mutagennego ani teratogennego, choć inhibitory ACE mogą powodować opóźnienie rozwoju płodu i wady wrodzone u gryzoni i królików. Badania długoterminowe nie wykazały działania rakotwórczego peryndoprylu, a płodność szczurów pozostawała niezmieniona. Amlodypina w dawkach około 50-krotnie przekraczających maksymalną zalecaną dawkę dla ludzi (10 mg) powodowała opóźnienie porodu, wydłużenie jego trwania oraz zmniejszoną przeżywalność potomstwa.
działanie embriotoksyczne, działanie genotoksyczne, działanie kancerogenne, działanie mutagenne, działanie niepożądane, działanie teratogenne, gęstość nasienia, hormon folikulotropowy, inhibitor konwertazy angiotensyny, komórka Sertoliego, mutagenność, peryndopryl i amlodypina, potencjał rakotwórczy, śmiertelność okołoporodowa, spermatyda, testosteron, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie nerek