nowotwór hematologiczny
Nowotwory hematologiczne to heterogenna grupa chorób rozrostowych wywodzących się z komórek układu krwiotwórczego i limfatycznego. Obejmują one białaczki, chłoniaki, szpiczaka mnogiego oraz inne zespoły mieloproliferacyjne i mielodysplastyczne.
W patogenezie nowotworów hematologicznych kluczową rolę odgrywają zaburzenia genetyczne i epigenetyczne prowadzące do niekontrolowanej proliferacji, zaburzeń różnicowania i apoptozy komórek prekursorowych. Czynniki ryzyka obejmują ekspozycję na promieniowanie jonizujące, niektóre chemikalia (np. benzen), wcześniejszą chemioterapię, infekcje wirusowe oraz predyspozycje genetyczne.
Objawy nowotworów hematologicznych są zróżnicowane i mogą obejmować: zmęczenie, osłabienie, nawracające infekcje, krwawienia, powiększenie węzłów chłonnych, śledziony i wątroby, bóle kostne, utratę masy ciała oraz stany gorączkowe. Diagnostyka opiera się na badaniach morfologii krwi obwodowej, biopsji szpiku kostnego, badaniach cytogenetycznych, molekularnych oraz obrazowych.
Leczenie nowotworów hematologicznych jest zindywidualizowane i zależy od typu nowotworu, jego zaawansowania oraz stanu ogólnego pacjenta. Obejmuje ono chemioterapię, immunoterapię, terapie celowane, przeszczepienie komórek krwiotwórczych oraz, w niektórych przypadkach, radioterapię. Postęp w terapiach celowanych i immunoterapii znacząco poprawił rokowanie w wielu typach nowotworów hematologicznych.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Fluconazole Hasco 5 mg/ml
Fluconazole Hasco w postaci syropu (5 mg/ml) jest lekiem przeciwgrzybiczym o szerokim spektrum działania, skutecznym przeciwko patogenom z rodzaju Candida oraz Cryptococcus. Preparat jest wskazany do leczenia różnych zakażeń grzybiczych u dorosłych, takich jak kryptokokowe zapalenie opon mózgowych, kokcydioidomikoza, inwazyjne kandydozy, drożdżakowe zakażenia błon śluzowych (gardła, przełyku, pochwy, skóry) oraz grzybice skóry i paznokci. Syrop zawiera 5 mg flukonazolu w 1 ml, co umożliwia precyzyjne dawkowanie, szczególnie u pacjentów pediatrycznych i osób z trudnościami w połykaniu. Leczenie można rozpocząć empirycznie, jednak po uzyskaniu wyników mikrobiologicznych należy dostosować terapię do wyizolowanego patogenu.
Candida, Cryptococcus, drożdżakowe zapalenie błon śluzowych, drożdżakowe zapalenie żołędzi, drożdżyca pochwy, flukonazol, grzybica podudzi, grzybica skóry, grzybica stóp, grzybica tułowia, inwazyjna kandydoza, kokcydioidomikoza, kryptokokowe zapalenie opon mózgowych, lek przeciwgrzybiczny, łupież pstry, neutropenia, nowotwór hematologiczny, onychomikoza, patogen grzybiczny, profilaktyka przeciwgrzybicza, przeszczepienie krwiotwórczych komórek macierzystych, syrop leczniczy, zakażenie grzybicze, zanikowe drożdżakowe zapalenie jamy ustnej - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Dasatinib Sandoz 80 mg
Dazatynib, inhibitor kinazy proteinowej z grupy leków przeciwnowotworowych (ATC: L01EA02), wykazuje silne, subnanomolarne działanie hamujące na kinazę BCR-ABL (aktywność obserwowana przy stężeniu 0,6-0,8 nM) oraz kinazy rodziny SRC, c-KIT, EPH i PDGFβ. Jego unikalna zdolność do wiązania się zarówno z aktywną, jak i nieaktywną konformacją BCR-ABL umożliwia skuteczne leczenie białaczek z chromosomem Philadelphia, w tym przypadków opornych na imatynib. Dazatynib przeciwdziała mechanizmom oporności, takim jak zwiększona ekspresja BCR-ABL, mutacje domeny kinazy, aktywacja alternatywnych szlaków sygnalizacyjnych (SRC: LYN, HCK) oraz oporność wielolekowa, co potwierdzono w badaniach in vitro i modelach zwierzęcych, gdzie lek zapobiega progresji przewlekłej białaczki szpikowej (CML) do fazy blastycznej oraz wydłuża przeżycie, także przy zajęciu ośrodkowego układu nerwowego. Program kliniczny dazatynibu obejmował 2712 pacjentów, w tym 23% ≥65 lat i 5% ≥75 lat, co umożliwiło ocenę skuteczności i bezpieczeństwa u osób starszych. Badania fazy I i II potwierdziły trwałość odpowiedzi hematologicznej i cytogenetycznej w różnych fazach CML oraz w ostrej białaczce limfoblastycznej Ph+. W badaniach fazy III porównano schematy dawkowania (70 mg dwa razy na dobę vs. raz na dobę), a także oceniono dazatynib jako terapię pierwszego rzutu u nowo rozpoznanych pacjentów z CML w fazie przewlekłej. Skuteczność oceniano wielowymiarowo: odpowiedź hematologiczną, cytogenetyczną, trwałość efektów oraz wskaźnik przeżycia, co potwierdziło kliniczne korzyści stosowania dazatynibu w leczeniu CML i ALL Ph+.
białaczka z chromosomem Philadelphia, c-KIT, chromosom Philadelphia, dazatynib, faza akceleracji, faza blastyczna, faza przewlekła CML, inhibitor kinazy BCR-ABL, inhibitor kinazy proteinowej, inhibitor kinazy tyrozynowej, kinaza BCR-ABL, kinaza onkogenna, kinaza SRC, mieloblastyczna postać przełomu blastycznego, morfologia krwi, mutacja domeny kinazy, nowotwór hematologiczny, odpowiedź cytogenetyczna, odpowiedź hematologiczna, oporność na imatynib, oporność wielolekowa, ośrodkowy układ nerwowy, ostra białaczka limfoblastyczna, przewlekła białaczka szpikowa, receptor efryny, receptor PDGFβ - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Daruph 63 mg
Lek Daruph, zawierający dazatynib bezwodny, jest wskazany do leczenia nowo rozpoznanej oraz opornej lub nietolerowanej przewlekłej białaczki szpikowej (CML) z chromosomem Philadelphia (Ph+) w fazie przewlekłej, akceleracji i przełomu blastycznego u dorosłych oraz dzieci i młodzieży. Ponadto, stosuje się go w ostrych białaczkach limfoblastycznych (Ph+ ALL) oraz limfoblastycznej postaci przełomu blastycznego CML u pacjentów wykazujących oporność lub nietolerancję na wcześniejsze terapie, w tym imatynib. Preparat dostępny jest w formie tabletek powlekanych o dawkach 16 mg, 40 mg, 55 mg, 63 mg, 79 mg i 111 mg, zawierających odpowiednio ilości dazatynibu bezwodnego (np. tabletka 63 mg zawiera 63,2 mg substancji czynnej) oraz laktozę jednowodną (np. 85 mg w tabletce 63 mg), co wymaga uwagi u pacjentów z nietolerancją laktozy.
Przed rozpoczęciem terapii lekiem Daruph konieczne jest potwierdzenie obecności chromosomu Philadelphia oraz genu fuzyjnego BCR-ABL za pomocą badań cytogenetycznych i molekularnych. Wskazane jest także wykonanie pełnej diagnostyki laboratoryjnej, w tym morfologii krwi z rozmazem oraz oceny funkcji wątroby i nerek, a także wykluczenie interakcji lekowych. Terapia powinna być prowadzona pod ścisłą kontrolą hematologiczną, a pacjent musi być poinformowany o możliwych działaniach niepożądanych. W populacji pediatrycznej Daruph stosuje się także w skojarzeniu z chemioterapią w leczeniu Ph+ ALL. Lek jest zalecany jako terapia pierwszego rzutu u nowo rozpoznanych pacjentów oraz jako leczenie drugiego rzutu u chorych z opornością lub nietolerancją na wcześniejsze terapie, w tym imatynib.
badanie cytogenetyczne, badanie molekularne, chromosom Philadelphia, CML-CP, dazatynib, dazatynib bezwodny, faza akceleracji, faza przewlekła, gen fuzyjny BCR-ABL, imatynib, laktoza jednowodna, limfoblastyczna postać przełomu blastycznego, morfologia krwi z rozmazem, nowo rozpoznana przewlekła białaczka szpikowa, nowotwór hematologiczny, odpowiedź cytogenetyczna, odpowiedź hematologiczna, odpowiedź molekularna, ostra białaczka limfoblastyczna, przełom blastyczny, przewlekła białaczka szpikowa, schorzenie onkohematologiczne - Leksykon substancji czynnych
Febuksostat – Wskazania do stosowania
Febuksostat jest inhibitorem oksydazy ksantynowej stosowanym w leczeniu przewlekłej hiperurykemii z klinicznymi manifestacjami odkładania się kryształów moczanu jednosodowego, takimi jak guzki dnawe (tophi), aktywne lub przebyte zapalenie stawów dnawej oraz destrukcyjne zmiany stawowe. Nie jest wskazany do leczenia bezobjawowej hiperurykemii. Dodatkowo, preparat Forure (120 mg) posiada wskazanie do profilaktyki i leczenia hiperurykemii u dorosłych pacjentów poddawanych chemioterapii z powodu nowotworów hematologicznych, w celu zapobiegania zespołowi rozpadu guza (TLS). Febuksostat jest dostępny w dawkach 80 mg i 120 mg, a terapia rozpoczyna się zwykle od 80 mg/dobę, z możliwością zwiększenia do 120 mg/dobę, jeśli stężenie kwasu moczowego w surowicy nie spadnie poniżej 6 mg/dl (360 μmol/l) po 2-4 tygodniach. Preparaty różnią się zawartością laktozy i sodu, co należy uwzględnić u pacjentów z nietolerancją laktozy lub na diecie niskosodowej.
badanie obrazowe, bezobjawowa hiperurykemia, dieta niskosodowa, dna moczanowa, dnawe zapalenie stawów, działanie niepożądane, guzek dnawy, hiperfosfatemia, hiperkaliemia, hiperurykemia, hipokalcemia, inhibitor oksydazy ksantynowej, klirens kreatyniny, leczenie cytostatyczne, nadciśnienie, nietolerancja laktozy, niewydolność nerek, niewydolność serca, nowotwór hematologiczny, ostra niewydolność nerek, podwyższone stężenie kwasu moczowego, przewlekła hiperurykemia, substancja pomocnicza, tabletka powlekana, zespół rozpadu guza, złóg moczanowy - Leksykon chorób i schorzeń
Rumień guzowaty – Etiologia i przyczyny
Rumień guzowaty (erythema nodosum) jest najczęstszą postacią panniculitis, manifestującą się bolesnymi, czerwonymi lub fioletowymi guzkami podskórnymi, głównie na podudziach. Patomechanizm opiera się na reakcji nadwrażliwości typu IV, z udziałem kompleksów immunologicznych, neutrofili, TNF-alfa i ziarniniaków, choć dokładne mechanizmy pozostają nie w pełni poznane. Etiologia jest zróżnicowana: infekcje (szczególnie paciorkowcowe zapalenie gardła stanowiące 28-48% przypadków), sarkoidoza (10-25%), choroby zapalne jelit (3-15%), reakcje na leki (3-10%), nowotwory hematologiczne i inne oraz ciąża (4,6%). W 30-55% przypadków przyczyna pozostaje nieznana (postać idiopatyczna). Warto podkreślić geograficzne różnice etiologiczne oraz predyspozycje genetyczne związane z antygenami HLA-B27 i HLA-B8.
amebioza, amoksycylina, antygen zgodności tkankowej HLA-B27, białaczka, cefalosporyna, chłoniak, chłoniak Hodgkina, chłoniak nieziarniczy, choroba Behçeta, choroba Leśniowskiego-Crohna, choroba zapalna jelit, czynnik martwicy nowotworu alfa, doustny środek antykoncepcyjny, giardioza, gorączka reumatyczna, gruźlica, gruźlica pierwotna, guzki podskórne, histoplazmoza, infekcja chlamydiowa, infekcja pasożytnicza, infekcja wirusowa, inhibitor konwertazy angiotensyny, inhibitor pompy protonowej, kokcydioidomykoza, kompleks immunologiczny, makrolid, mononukleoza zakaźna, mycoplasma pneumoniae, nadwrażliwość typu IV, nowotwór hematologiczny, objaw paraneoplastyczny, opryszczka pospolita, paciorkowcowe zapalenie gardła, penicylina, postać idiopatyczna, rumień guzowaty, sarkoidoza, sulfonamid, wirusowe zapalenie wątroby, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, Yersinia enterocolitica, zakażenie grzybicze, zakażenie HIV, zapalenie tkanki tłuszczowej, zespół Sweeta, ziarniniak - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Dasatinib Zentiva 50 mg
Dazatynib, inhibitor kinazy proteinowej z kodem ATC L01EA02, wykazuje wielokierunkowe działanie hamujące, szczególnie skuteczne w leczeniu białaczek z chromosomem Philadelphia (Ph+), w tym przewlekłej białaczki szpikowej (CML) i ostrej białaczki limfoblastycznej (Ph+ ALL). Mechanizm działania polega na silnym, subnanomolarnym hamowaniu kinazy BCR-ABL (w stężeniach 0,6-0,8 nM) oraz kinaz z rodziny SRC, a także innych kinaz onkogennych, takich jak c-KIT, EPH i PDGFβ. Unikalną cechą dazatynibu jest zdolność do wiązania się zarówno z aktywną, jak i nieaktywną formą BCR-ABL, co umożliwia przełamywanie oporności na imatynib, w tym mutacji domeny kinazy, nadekspresji BCR-ABL, aktywacji alternatywnych szlaków sygnalizacyjnych oraz mechanizmów oporności wielolekowej. Badania przedkliniczne potwierdziły skuteczność leku in vivo, w tym zdolność do hamowania progresji CML i aktywność przeciwbiałaczkową w różnych narządach, w tym w OUN.
białaczka z chromosomem Philadelphia, c-KIT, CML w fazie akceleracji, dazatynib, faza blastyczna CML, inhibitor kinazy proteinowej, inhibitor kinazy tyrozynowej, kinaza BCR-ABL, kinaza receptora efryny, kinaza SRC, linia komórek białaczkowych, mieloblastyczna postać przełomu blastycznego, morfologia krwi, mutacja domeny kinazy BCR-ABL, nowotwór hematologiczny, odpowiedź cytogenetyczna, odpowiedź hematologiczna, oporność wielolekowa, ośrodkowy układ nerwowy, ostra białaczka limfoblastyczna z chromosomem Philadelphia, Ph+ ALL, przewlekła białaczka szpikowa, receptor PDGFβ, remisja choroby, wskaźnik przeżycia - Leksykon leków
Działania niepożądane – Dasatinib Stada 20 mg
Dazatynib jest stosowany w leczeniu ostrej białaczki limfoblastycznej z chromosomem Philadelphia (ALL Ph+), zarówno u dorosłych, jak i u dzieci. Mediana czasu leczenia wynosiła odpowiednio 6,2 miesiąca u dorosłych i 26,3 miesiąca u dzieci i młodzieży. Profil bezpieczeństwa obejmuje przede wszystkim mielosupresję (niedokrwistość, neutropenię, małopłytkowość), zatrzymanie płynów (wysięk opłucnowy u 28% pacjentów po 60 miesiącach, obrzęki powierzchowne 14%, nadciśnienie płucne 5%), zaburzenia przewodu pokarmowego, krwawienia oraz zmiany skórne. Wysięk opłucnowy, często narastający z czasem, był odwracalny po odstawieniu leku i stosowaniu diuretyków lub kortykosteroidów, jednak u 19% pacjentów działania niepożądane prowadziły do przerwania terapii. U 5% pacjentów konieczne było trwałe zakończenie leczenia z powodu ciężkiego zahamowania czynności szpiku kostnego (stopień 3. lub 4.).
arytmia komorowa, chemioterapia, choroba śródmiąższowa płuc, dazatynib, działanie niepożądane, gorączka neutropeniczna, granulocytopenia, hipofosfatemia, hipokalcemia, inhibitor kinazy tyrozynowej BCR-ABL, krwotok z przewodu pokarmowego, limfopenia, małopłytkowość, mielosupresja, mikroangiopatia zakrzepowa, nadciśnienie płucne, neutropenia, niedokrwistość, nowotwór hematologiczny, obrzęk płuc, ostra białaczka limfoblastyczna z chromosomem Philadelphia, ostra niewydolność wątroby, ostry zespół wieńcowy, ostry zespół zaburzeń oddychania, piorunujące zapalenie wątroby, posocznica, reaktywacja wirusowego zapalenia wątroby typu B, serce płucne, tętnicze nadciśnienie płucne, wodobrzusze, wybiórcza aplazja układu czerwonokrwinkowego, wybroczynę, wydłużenie odstępu QT, wysięk opłucnowy, wysięk osierdziowy, zahamowanie czynności szpiku kostnego, zakrzepowe zapalenie żył, zapalenie mięśnia serca, zapalenie osierdzia, zastoinowa niewydolność serca, zatorowość płucna, zatrzymanie płynów, zawał mięśnia sercowego, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Cyclophosphamide Sandoz 100 mg/ml
Cyklofosfamid (Cyclophosphamide Sandoz) w postaci koncentratu 100 mg/ml jest cytostatykiem o szerokim spektrum działania, stosowanym zarówno u dorosłych, jak i dzieci powyżej 5. roku życia. W onkologii znajduje zastosowanie w leczeniu nowotworów hematologicznych, takich jak przewlekła białaczka limfocytowa (CLL), ostra białaczka limfoblastyczna (ALL), chłoniaki Hodgkina i nieziarnicze, szpiczak mnogi oraz w schematach kondycjonujących przed przeszczepieniem szpiku. Ponadto, lek jest używany w terapii nowotworów litych, m.in. raka piersi (w schematach AC, EC, CMF, TAC), raka jajnika, mięsaka Ewinga, drobnokomórkowego raka płuca i nerwiaka zarodkowego. Dawkowanie i podawanie (fiolki 5 ml, 10 ml, 20 ml zawierające odpowiednio 500 mg, 1000 mg i 2000 mg cyklofosfamidu) wymaga ścisłego nadzoru medycznego ze względu na toksyczność leku.
chłoniak Hodgkina, chłoniak nieziarniczy, choroba autoimmunologiczna, cyklofosfamid, cytostatyk, drobnokomórkowy rak płuca, krwotoczne zapalenie pęcherza moczowego, leczenie indukcyjne, leczenie konsolidacyjne, mielosupresja, mięsak Ewinga, napromienianie całego ciała, nerwiak zarodkowy, neuroblastoma, nowotwór hematologiczny, ostra białaczka limfoblastyczna, ostra białaczka szpikowa, przeszczepienie szpiku kostnego, przewlekła białaczka limfocytowa, przewlekła białaczka szpikowa, rak jajnika, rak piersi, schemat kondycjonujący, schemat wielolekowy, szpiczak mnogi, terapia adjuwantowa, toczniowe zapalenie nerek, ziarniniakowatość Wegenera, ziarniniakowatość z zapaleniem naczyń - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Flucofast 150 mg
Flucofast, zawierający flukonazol w kapsułkach o dawkach 50 mg, 100 mg oraz 150 mg, jest wskazany do leczenia szerokiego spektrum zakażeń grzybiczych u dorosłych, dzieci i młodzieży (0-17 lat). Wskazania obejmują m.in. kryptokokowe zapalenie opon mózgowych, inwazyjne kandydozy, drożdżakowe zakażenia błon śluzowych, przewlekłe zanikowe drożdżakowe zapalenie jamy ustnej, drożdżycę pochwy, grzybice skóry i paznokci. Lek jest również stosowany profilaktycznie u pacjentów z podwyższonym ryzykiem nawrotów, takich jak osoby z HIV, przedłużającą się neutropenią czy po przeszczepieniu komórek macierzystych. Terapia może być rozpoczęta empirycznie przed wynikami badań mikrobiologicznych, z późniejszą korektą dawkowania zgodnie z wynikami i wytycznymi klinicznymi.
Candida, chemioterapia nowotworowa, drożdżakowe zapalenie błon śluzowych, drożdżyca pochwy, flukonazol, grzybica skóry, inwazyjna kandydoza, kokcydioidomikoza, kryptokokowe zapalenie opon mózgowych, leczenie pierwszego rzutu, lek przeciwgrzybiczny, łupież pstry, neutropenia, nowotwór hematologiczny, onychomikoza, przeszczep komórek macierzystych, stan immunologiczny, terapia celowana, zaburzenie odporności, zakażenie grzybicze, zanikowe zapalenie jamy ustnej, zapalenie żołędzi - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Daruph 79 mg
Dazatynib, inhibitor kinazy proteinowej o kodzie ATC L01XE06, wykazuje wysoką skuteczność w leczeniu przewlekłej białaczki szpikowej (CML) oraz ostrej białaczki limfoblastycznej z chromosomem Philadelphia (Ph+ ALL). Substancja działa na poziomie molekularnym, hamując kinazę BCR-ABL w stężeniach subnanomolarnych (0,6-0,8 nM), co świadczy o jej wysokiej potencji. Unikalną cechą dazatynibu jest zdolność do wiązania się zarówno z aktywną, jak i nieaktywną konformacją BCR-ABL, a także szerokie spektrum działania na inne kinazy tyrozynowe, takie jak SRC, c-KIT, receptory efryny (EPH) oraz PDGFβ. Dzięki temu lek jest skuteczny także w przełamywaniu oporności na wcześniejsze inhibitory kinaz tyrozynowych, w tym w przypadku mutacji domeny kinazowej BCR-ABL, nadekspresji BCR-ABL, aktywacji alternatywnych szlaków sygnałowych (SRC) oraz zwiększonej ekspresji genu MDR odpowiedzialnego za oporność wielolekową.
chromosom Philadelphia, faza akceleracji CML, faza przewlekła CML, inhibitor kinazy tyrozynowej, kinaza BCR-ABL, kinaza c-KIT, kinaza receptora efryny, kinaza SRC, morfologia krwi, nowotwór hematologiczny, odpowiedź cytogenetyczna, odpowiedź hematologiczna, oporność na leki, oporność wielolekowa, ostra białaczka limfoblastyczna z chromosomem Philadelphia, przełom blastyczny mieloblastyczny, przewlekła białaczka szpikowa, receptor PDGFβ - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Lenalidomide Zentiva 2,5 mg
Lenalidomid, klasyfikowany jako lek immunosupresyjny (kod ATC: L04AX04), wykazuje wielokierunkowe działanie biologiczne, obejmujące immunomodulację, przeciwnowotworowe i antyangiogenne efekty. Mechanizm jego działania opiera się na wiązaniu z białkiem cereblon, części kompleksu ligazy E3 kulina RING ubikwityna, co prowadzi do ubikwitynacji i degradacji czynników transkrypcyjnych Aiolos i Ikaros w komórkach hematopoetycznych. Skutkuje to cytotoksycznością oraz modulacją układu immunologicznego, w tym zwiększeniem aktywności komórek T, NK i NKT. Lenalidomid hamuje proliferację i indukuje apoptozę komórek nowotworowych, szczególnie w szpiczaku mnogim, chłoniaku grudkowym oraz w zespole mielodysplastycznym z delecją 5q. Dodatkowo wykazuje właściwości antyangiogenne, proerytropoetyczne (zwiększając produkcję hemoglobiny płodowej przez komórki CD34+) oraz przeciwzapalne, ograniczając produkcję cytokin prozapalnych, takich jak TNF-α i IL-6.
angiogeneza, apoptoza, ASCT, białko cereblon, chłoniak grudkowy, cytokina prozapalna, cytotoksyczność, cytotoksyczność zależna od przeciwciał, czynnik transkrypcyjny, delecja 5q, działanie antyangiogenne, działanie immunomodulacyjne, działanie proerytropoetyczne, działanie przeciwnowotworowe, hemoglobina płodowa, komórka hematopoetyczna, komórki macierzyste CD34+, komórki NK, leczenie podtrzymujące, lek immunosupresyjny, ligaza E3, mikrośrodowisko nowotworowe, nowotwór hematologiczny, progresja choroby, przeżycie całkowite, rytuksymab, szpiczak mnogi, TNF-alfa, toksyczność leku, ubikwitynacja, zespół mielodysplastyczny - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Dexamethasone Krka 40 mg
Dexamethasone Krka w dawkach 20 mg i 40 mg w formie tabletek jest wskazany do leczenia różnych schorzeń o podłożu autoimmunologicznym, zapalnym oraz onkologicznym. W dermatologii stosowany jest w pęcherzycy zwykłej, gdzie wysokie dawki kortykosteroidu mogą indukować remisję i zapobiegać nawrotom. W chorobach reumatycznych, takich jak zapalenie mięśni (polymyositis, dermatomyositis), deksametazon redukuje stan zapalny i objawy mięśniowe. W hematologii lek jest używany w idiopatycznej plamicy małopłytkowej u dorosłych, hamując autoimmunologiczne niszczenie płytek krwi i normalizując ich liczbę. Tabletki o masie 389,5 mg (20 mg dawki) i 779 mg (40 mg dawki) zawierają laktozę jednowodną, co jest istotne u pacjentów z nietolerancją laktozy lub zaburzeniami wchłaniania galaktozy.
chemioterapia emetogenna, chłoniak nieziarniczy, choroba Hodgkina, dermatomyositis, glikokortykosteroid, idiopatyczna plamica małopłytkowa, kortykosteroid, laktoza jednowodna, myositis, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, nowotwór hematologiczny, ostra białaczka limfoblastyczna, pęcherzyca zwykła, pemphigus vulgaris, polymyositis, przerzutowy ucisk rdzenia kręgowego, schemat przeciwwymiotny, szpiczak mnogi, wymioty wywołane chemioterapią, zapalenie mięśni, zapalenie skórno-mięśniowe, zapalenie wielomięśniowe, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Dasatinib Krka 100 mg
Dasatinib Krka, dostępny w formie tabletek powlekanych o dawkach od 20 mg do 140 mg, jest silnym inhibitorem kinazy BCR-ABL oraz kinaz rodziny SRC, wykazującym aktywność już w stężeniach subnanomolarnych (0,6-0,8 nM). Lek ten hamuje zarówno aktywną, jak i nieaktywną formę BCR-ABL, a także inne kinazy onkogenne, co umożliwia przełamywanie oporności na imatynib u pacjentów z przewlekłą białaczką szpikową (CML) i Ph+ ALL. Badania kliniczne fazy I i II potwierdziły skuteczność i trwałość odpowiedzi hematologicznej i cytogenetycznej u pacjentów opornych lub nietolerujących imatynibu, stosując początkową dawkę 70 mg dwa razy na dobę z możliwością modyfikacji. Profil farmakokinetyczny i mechanizm działania dazatynibu są ściśle powiązane z jego efektywnością terapeutyczną w leczeniu nowotworów hematologicznych.
agregacja płytek krwi, brodawczak, c-KIT, dazatynib, domena kinazy BCR-ABL, działanie fototoksyczne, efekt klastogenny, faza akceleracji, faza przewlekła, gruczolak prostaty, immunosupresja, inhibitor kinazy proteinowej, inhibitor kinazy tyrozynowej, inhibitor subnanomolarny, kanał potasowy hERG, kinaza BCR-ABL, kinaza onkogenna, kinaza receptora efryny, kinaza SRC, linia komórek białaczkowych, nowotwór hematologiczny, odpowiedź cytogenetyczna, odpowiedź hematologiczna, odstęp QT, oporność na imatynib, ośrodkowy układ nerwowy, parametr czerwonokrwinkowy, Ph+ ALL, profil toksyczności, przełom blastyczny, przewlekła białaczka szpikowa, rak płaskonabłonkowy, receptor PDGFβ, śródmiąższowa mineralizacja nerek, stężenie subnanomolarne, szpik kostny, test Amesa, test mikrojądrowy, układ krwiotwórczy, układ limfatyczny, włókno Purkinjego - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Leukeran 2 mg
Chlorambucyl, substancja czynna w produkcie leczniczym Leukeran (tabletki powlekane 2 mg), nie posiada jednoznacznych danych klinicznych dotyczących wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych oraz obsługi maszyn. Brak badań oceniających bezpośrednio wpływ chlorambucylu na funkcje psychomotoryczne wymaga od lekarza indywidualnej oceny stanu klinicznego pacjenta, uwzględniając zarówno chorobę podstawową (np. przewlekłą białaczkę limfocytową, chłoniaki), jak i potencjalne działania niepożądane leczenia, takie jak zmęczenie, nudności czy zawroty głowy, które mogą pośrednio obniżać zdolności psychomotoryczne. W praktyce klinicznej zaleca się szczególną ostrożność, zwłaszcza w początkowym okresie terapii chlorambucylem.
- Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Levact 2,5 mg/ml
Chlorowodorek bendamustyny (Levact, 2,5 mg/ml) jest wskazany w leczeniu przewlekłej białaczki limfocytowej (stadium B lub C wg Bineta), chłoniaków nieziarniczych o powolnym przebiegu z progresją podczas lub do 6 miesięcy po terapii rytuksymabem oraz szpiczaka mnogiego w stadium II z progresją lub stadium III wg Durie-Salmona. W PBL bendamustyna jest preferowana u pacjentów starszych, z upośledzoną funkcją nerek lub przeciwwskazaniami do fludarabiny. W chłoniakach nieziarniczych stosuje się ją jako monoterapię u pacjentów opornych na rytuksymab. W szpiczaku mnogim Levact podaje się w skojarzeniu z prednizonem jako leczenie pierwszego rzutu u pacjentów >65 lat, niekwalifikujących się do autologicznego przeszczepu oraz z istotną neuropatią wykluczającą talidomid lub bortezomib.
charakterystyka produktu leczniczego, chłoniak nieziarniczy o powolnym przebiegu, chlorowodorek bendamustyny, choroba nowotworowa układu krwiotwórczego, klasyfikacja Bineta, klasyfikacja Durie-Salmona, koncentrat roztworu do infuzji, leczenie onkologiczne, monoterapia, nowotwór hematologiczny, progresja choroby, przewlekła białaczka limfocytowa, rekonstytucja, szpiczak mnogi, terapia pierwszego rzutu, upośledzona funkcja nerek - Leksykon leków
Działania niepożądane – Ortofosforan sodu, Na2H32PO4, do wstrzykiwań Natrii phosphatis (32^P) solutio iniectabilis 37-370 MBq/ml
Ortofosforan sodu znakowany izotopem fosforu-32 (Na₂H³²PO₄) stosowany w terapii niesie ze sobą ryzyko poważnych działań niepożądanych, przede wszystkim hematologicznych. Najistotniejszym długoterminowym powikłaniem jest indukcja nowotworów hematologicznych, zwłaszcza białaczki, której ryzyko wynosi od 2% do 15% w ciągu 10 lat od rozpoczęcia leczenia. Podobne ryzyko obserwuje się przy konwencjonalnej chemioterapii. Ponadto, mogą wystąpić zespoły mielodysplastyczne oraz supresja szpiku kostnego, które wymagają odpowiedniej diagnostyki i monitorowania. Częstość występowania tych powikłań jest nieustalona, jednak ich potencjalna obecność wymaga szczególnej uwagi klinicznej.
białaczka, choroba szpiku kostnego, hematopoeza, izotop fosforu-32, krwinka biała, morfologia krwi, morfologia krwi obwodowej, neutropenia, niedokrwistość, nowotwór hematologiczny, ortofosforan sodu, powikłanie hematologiczne, radiofarmaceutyk, supresja szpiku kostnego, zaburzenie hematologiczne, zespół mielodysplastyczny - Leksykon substancji czynnych
Kladrybina – Wskazania do stosowania
Kladrybina, dostępna w preparacie Biodribin (1 mg/ml, fiolki po 10 mg), jest cytotoksycznym lekiem stosowanym w leczeniu białaczki włochatokomórkowej (HCL) niezależnie od stadium choroby, a także w przewlekłej białaczce limfatycznej (CLL) oraz chłoniakach nieziarniczych o niskim stopniu złośliwości, jednak w tych ostatnich dwóch wskazaniach wyłącznie u pacjentów z opornością na wcześniejsze leczenie cytostatykami. Podawanie leku odbywa się w formie dożylnej infuzji, a terapia powinna być prowadzona pod ścisłym nadzorem hematologa lub onkologa klinicznego, ze względu na ryzyko mielosupresji i innych działań niepożądanych. W trakcie leczenia konieczne jest regularne monitorowanie morfologii krwi oraz funkcji narządów wewnętrznych.
białaczka włochatokomórkowa, chemioterapia przeciwnowotworowa, chłoniak nieziarniczy, działanie cytotoksyczne, działanie niepożądane, infuzja dożylna, kladrybina, lek cytostatyczny, mielosupresja, morfologia krwi, nowotwór hematologiczny, oporność na leczenie, oporność pierwotna, oporność wtórna, przewlekła białaczka limfatyczna, roztwór do infuzji - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Daruph 16 mg
Lek Daruph (dazatynib) w formie tabletek powlekanych o dawkach od 16 mg do 111 mg jest wskazany do leczenia nowotworów hematologicznych z chromosomem Philadelphia, zarówno u dorosłych, jak i dzieci. W populacji dorosłych stosuje się go w nowo rozpoznanej przewlekłej białaczce szpikowej (Ph+ CML) w fazie przewlekłej jako terapię pierwszego rzutu, a także w zaawansowanych fazach CML (akceleracja, przełom blastyczny) oraz w ostrych białaczkach limfoblastycznych Ph+ (Ph+ ALL) u pacjentów z opornością lub nietolerancją na wcześniejsze leczenie, w tym imatynibem. U dzieci i młodzieży Daruph jest stosowany zarówno jako terapia pierwszego rzutu w Ph+ CML-CP i Ph+ ALL (w skojarzeniu z chemioterapią), jak i w przypadkach oporności lub nietolerancji na wcześniejsze leczenie. Tabletki zawierają od 15,8 mg do 110,6 mg dazatynibu bezwodnego oraz laktozę jednowodną w ilościach od 21 mg do 149 mg, co należy uwzględnić u pacjentów z nietolerancją laktozy lub zaburzeniami wchłaniania glukozy-galaktozy.
Przed rozpoczęciem terapii konieczne jest potwierdzenie obecności chromosomu Philadelphia oraz ocena fazy choroby i historii leczenia, w tym dokumentacja oporności lub nietolerancji na wcześniejsze terapie. Dawkowanie leku dobiera się indywidualnie, uwzględniając wiek pacjenta, fazę choroby oraz odpowiedź na leczenie. Monitorowanie terapii obejmuje ocenę parametrów hematologicznych, cytogenetycznych i molekularnych, co pozwala na optymalizację dawkowania i modyfikację leczenia w razie potrzeby. Szczególną uwagę należy zwrócić na współpracę interdyscyplinarną, zwłaszcza w leczeniu dzieci z Ph+ ALL, gdzie Daruph stosowany jest w schemacie skojarzonym z chemioterapią.
badanie diagnostyczne, brak laktazy, chemioterapia skojarzona, chromosom Philadelphia, dazatynib, dazatynib bezwodny, faza akceleracji, faza przewlekła, imatynib, laktoza jednowodna, limfoblastyczna postać przełomu blastycznego, monoterapia, nietolerancja galaktozy, nowotwór hematologiczny, odpowiedź na leczenie, ostra białaczka limfoblastyczna, ostra białaczka limfoblastyczna z chromosomem Philadelphia, parametr hematologiczny, przełom blastyczny, przewlekła białaczka szpikowa, tabletka powlekana, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Lenalidomide Grindeks 15 mg
Lenalidomid, klasyfikowany jako lek immunosupresyjny (kod ATC: L04AX04), wykazuje wielokierunkowe działanie przeciwnowotworowe, immunomodulujące, antyangiogenne oraz proerytropoetyczne. Jego mechanizm opiera się na wiązaniu z białkiem cereblon, co prowadzi do degradacji czynników transkrypcyjnych Aiolos i Ikaros, kluczowych dla komórek limfatycznych, wywołując cytotoksyczność i modulację układu immunologicznego. Lenalidomid hamuje proliferację i indukuje apoptozę komórek nowotworowych, szczególnie w szpiczaku mnogim, chłoniaku grudkowym oraz w zespole mielodysplastycznym z delecją 5q. Ponadto zwiększa odporność komórkową, w tym aktywność limfocytów T, NK i NK T, oraz hamuje produkcję prozapalnych cytokin (TNF-α, IL-6). Jego działanie antyangiogenne polega na hamowaniu migracji, adhezji i tworzenia mikronaczyń przez komórki śródbłonka, co jest istotne w terapii nowotworów hematologicznych. Lenalidomid zwiększa także produkcję hemoglobiny płodowej przez komórki macierzyste CD34+, co może wspierać funkcję krwiotwórczą.
ADCC, angiogeneza, autologiczny przeszczep komórek macierzystych, białko cereblon, całkowity czas przeżycia, chłoniak grudkowy, chłoniak nieziarniczy indolentny, cytokina prozapalna, cytotoksyczność, cytotoksyczność komórkowa zależna od przeciwciał, czynnik transkrypcyjny, delecja 5q, hamowanie proliferacji, hemoglobina płodowa, immunomodulacja, indukcja apoptozy, klon komórkowy, komórka hematopoetyczna, komórka limfatyczna, komórka macierzysta hematopoetyczna, komórka NK, kompleks ligazy E3, leczenie podtrzymujące, lek immunosupresyjny, nowotwór hematologiczny, nowotwór limfoproliferacyjny, nowotwór układu krwiotwórczego, odporność komórkowa, odpowiedź całkowita, PFS, progresja choroby, przeżycie bez progresji, rytuksymab, śródbłonek naczyniowy, szpiczak mnogi, toksyczność dawki, właściwość antyangiogenna, właściwość immunomodulująca, właściwość proerytropoetyczna, właściwość przeciwnowotworowa, wskazanie onkohematologiczne, zespół mielodysplastyczny - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Zavedos 1 mg/ml
Zavedos, zawierający chlorowodorek idarubicyny w stężeniu 1 mg/ml, jest lekiem cytostatycznym o działaniu antymitotycznym i cytotoksycznym, stosowanym w terapii nowotworów hematologicznych, w szczególności ostrej białaczki nielimfoblastycznej (ANLL/AML) oraz ostrej białaczki limfoblastycznej (ALL). U dorosłych pacjentów lek jest stosowany jako terapia indukcyjna pierwszego rzutu w AML oraz jako leczenie drugiego rzutu w ALL po niepowodzeniu terapii pierwszej linii. W populacji pediatrycznej Zavedos jest stosowany w skojarzeniu z cytarabiną jako terapia indukcyjna pierwszego rzutu w AML oraz jako lek drugiego rzutu w ALL. Preparat dostępny jest w fiolkach zawierających 5 mg lub 10 mg chlorowodorku idarubicyny i powinien być podawany wyłącznie w ośrodkach z doświadczeniem w intensywnej chemioterapii i odpowiednim zapleczem monitorującym pacjentów.
chlorowodorek idarubicyny, cytarabina, działanie antymitotyczne, działanie cytotoksyczne, indukcja remisji, intensywna chemioterapia, lek cytostatyczny, lek cytotoksyczny, nawrót choroby, nowotwór hematologiczny, ostra białaczka limfoblastyczna, ostra białaczka nielimfoblastyczna, ostra białaczka szpikowa, roztwór do wstrzykiwań, schemat chemioterapii, terapia pierwszego rzutu - Leksykon substancji czynnych
Arsen trójtlenek – Wskazania do stosowania
Trójtlenek arsenu (Arsenii trioxidum) w stężeniu 1 mg/ml, dostępny jako koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, jest wskazany do leczenia ostrej białaczki promielocytowej (APL) u dorosłych pacjentów z niskim lub pośrednim ryzykiem (liczba leukocytów ≤10 x 10³/µl) w skojarzeniu z kwasem all-trans-retynowym (ATRA) w fazie indukcji i konsolidacji. Ponadto, jest stosowany u pacjentów z nawracającą lub oporną na leczenie APL, u których potwierdzono obecność translokacji t(15;17) i/lub genu fuzyjnego PML/RAR-alfa, po wcześniejszym leczeniu retynoidem i chemioterapią. Terapia wymaga ścisłego monitorowania parametrów hematologicznych, biochemicznych (elektrolity, funkcja wątroby i nerek) oraz EKG, ze szczególnym uwzględnieniem poziomów potasu i magnezu, ze względu na ryzyko wydłużenia odstępu QT i innych działań niepożądanych. Konieczna jest interdyscyplinarna opieka specjalistów, w tym hematologa, kardiologa i nefrologa.
ATRA, badanie molekularne, białaczka oporna na leczenie, białaczka szpikowa, dieta niskosodowa, gen fuzyjny, gen PML/RAR-alfa, indukcja remisji, kwas all-trans-retynowy, morfologia krwi, nowotwór hematologiczny, odpowiedź molekularna, ostra białaczka promielocytowa, parametr hematologiczny, roztwór do infuzji, terapia indukcyjna, terapia konsolidacyjna, translokacja t(15;17), trójtlenek arsenu, wydłużenie odstępu QT, zespół różnicowania APL - Leksykon substancji czynnych
Imatynib – Wskazania do stosowania
Imatynib jest inhibitorem kinazy tyrozynowej o szerokim spektrum zastosowań w onkologii, szczególnie w leczeniu nowotworów hematologicznych z obecnością chromosomu Philadelphia (Ph+), takich jak przewlekła białaczka szpikowa (CML) oraz ostra białaczka limfoblastyczna (Ph+ ALL). Wskazania obejmują leczenie nowo rozpoznanej CML Ph+ u dorosłych, dzieci i młodzieży, w fazie przewlekłej, akceleracji oraz przełomu blastycznego, a także leczenie Ph+ ALL w skojarzeniu z chemioterapią lub w monoterapii w przypadku nawrotu. Ponadto imatynib jest stosowany u dorosłych pacjentów z zespołami mielodysplastycznymi/mieloproliferacyjnymi (MDS/MPD) z rearanżacją genu PDGFR, zaawansowanym zespołem hipereozynofilowym (HES) i/lub przewlekłą białaczką eozynofilową (CEL) z rearanżacją FIP1L1-PDGFRα, a także w leczeniu Kit (CD117)-dodatnich guzów podścieliskowych przewodu pokarmowego (GIST) oraz guzowatych włókniakomięsaków skóry (DFSP). Skuteczność terapii ocenia się na podstawie odpowiedzi hematologicznej, cytogenetycznej oraz okresu przeżycia wolnego od progresji, zależnie od rodzaju nowotworu.
aberracja genetyczna, chromosom Philadelphia, faza akceleracji, GIST, guz lity, imatynib, leczenie adjuwantowe, nowotwór hematologiczny, odpowiedź cytogenetyczna, odpowiedź hematologiczna, ostra białaczka limfoblastyczna, przełom blastyczny, przewlekła białaczka eozynofilowa, przewlekła białaczka szpikowa, przeżycie wolne od progresji, rearanżacja FIP1L1-PDGFRα, rearanżacja genu PDGFR, substancja czynna, transplantacja szpiku, włókniakomięsak skóry, zespół hipereozynofilowy, zespół mielodysplastyczny - Leksykon chorób i schorzeń
Szpiczak mnogi – Zapobieganie i profilaktyka
Szpiczak mnogi, stanowiący około 10% nowotworów hematologicznych, jest chorobą o ograniczonych możliwościach profilaktyki ze względu na dominujący wpływ niezmiennych czynników ryzyka, takich jak wiek powyżej 60 lat czy historia rodzinna. Modyfikowalne czynniki ryzyka obejmują utrzymanie prawidłowej masy ciała oraz dietę opartą na 80-90% nieprzetworzonych produktach roślinnych, unikanie rafinowanych węglowodanów oraz suplementację kurkuminą i kwasami omega-3. Profilaktyka obejmuje także unikanie ekspozycji na promieniowanie i chemikalia, szczepienia przeciwko HBV, a także monitorowanie i badania kliniczne w kierunku progresji stanów przednowotworowych (MGUS, SMM). Wysokie ryzyko żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej (VTE) u pacjentów leczonych lekami immunomodulującymi wymaga stosowania profilaktyki przeciwzakrzepowej, dostosowanej do indywidualnego ryzyka, z wykorzystaniem aspiryny (81-325 mg/dobę) lub heparyny drobnocząsteczkowej (np. enoksaparyna 40 mg/dobę) oraz monitorowania czasu trwania terapii.
acyklowir, bisfosfonian, denosumab, gammapatia monoklonalna, heparyna drobnocząsteczkowa, immunoglobulina dożylna, inhibitor proteasomu, lek immunomodulujący, lenalidomid, lewofloksacyna, martwica kości szczęki, nowotwór hematologiczny, plazmocyt, pomalidomid, przeciwciało dwuswoiste, przeciwciało monoklonalne, przeszczepienie krwiotwórczych komórek macierzystych, stan przednowotworowy, Streptococcus pneumoniae, szpiczak mnogi, talidomid, terapia CAR-T, tlący się szpiczak mnogi, trimetoprim-sulfametoksazol, wirusowe zapalenie wątroby typu B, zakrzepica żylna, zespół uwalniania cytokin, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Dasatinib Viatris 80 mg
Dasatinib Viatris, dostępny w dawkach 20 mg, 50 mg, 70 mg, 80 mg, 100 mg oraz 140 mg, jest inhibitorem kinazy tyrozynowej BCR-ABL stosowanym w leczeniu nowotworów hematologicznych z chromosomem Philadelphia (Ph+). Wskazania obejmują nowo rozpoznaną przewlekłą białaczkę szpikową (CML) w fazie przewlekłej u dorosłych i dzieci, a także przewlekłą białaczkę szpikową w fazie akceleracji lub przełomu blastycznego oraz ostrą białaczkę limfoblastyczną (ALL) Ph+ u pacjentów z opornością lub nietolerancją na wcześniejsze leczenie, w tym imatynibem. Terapia powinna być inicjowana po potwierdzeniu obecności translokacji BCR-ABL lub chromosomu Philadelphia w badaniach cytogenetycznych lub molekularnych, a także po kompleksowej ocenie fazy choroby, funkcji narządów, układu sercowo-naczyniowego i oddechowego. Preparat zawiera laktozę jednowodną w ilościach od 28 mg (20 mg tabletka) do 194 mg (140 mg tabletka), co należy uwzględnić u pacjentów z nietolerancją laktozy.
badanie cytogenetyczne, badanie fizykalne, chromosom Philadelphia, dazatynib, działanie niepożądane, faza akceleracji białaczki, faza przewlekła białaczki, gen fuzyjny BCR-ABL, hematolog, hematolog dziecięcy, inhibitor kinazy tyrozynowej, kinaza tyrozynowa BCR-ABL, laktoza jednowodna, limfoblastyczny przełom blastyczny, małopłytkowość, morfologia krwi, nadciśnienie płucne, neutropenia, nowotwór hematologiczny, ostra białaczka limfoblastyczna, przełom blastyczny, przewlekła białaczka szpikowa, translokacja BCR-ABL, układ krwiotwórczy, wydłużenie odstępu QT, wysięk opłucnowy, wysięk osierdziowy - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Dasatinib SUN 50 mg
Dasatinib SUN to inhibitor kinazy tyrozynowej dostępny w formie tabletek powlekanych o dawkach 20 mg, 50 mg, 70 mg, 80 mg, 100 mg oraz 140 mg, stosowany w leczeniu nowotworów hematologicznych z obecnością chromosomu Philadelphia (Ph+). Lek jest wskazany zarówno dla dorosłych, jak i pacjentów pediatrycznych, w terapii nowo rozpoznanej przewlekłej białaczki szpikowej (CML) w fazie przewlekłej (CP) jako leczenie pierwszego rzutu, a także w przypadku oporności lub nietolerancji na wcześniejsze leczenie, w tym imatynibem, w różnych fazach CML (przewlekła, akceleracji, przełomu blastycznego) oraz w ostrej białaczce limfoblastycznej (ALL) Ph+. W populacji pediatrycznej dasatinib stosuje się również w terapii skojarzonej z chemioterapią w nowo rozpoznanej Ph+ ALL. Dawkowanie i decyzja terapeutyczna powinny uwzględniać fazę choroby, odpowiedź na wcześniejsze leczenie, tolerancję terapii oraz wiek pacjenta.
ALL Ph+, chromosom Philadelphia, CML Ph+, CML Ph+ w fazie przewlekłej, CML w fazie akceleracji, CML w fazie przewlekłej, dazatynib, dysfagia, imatynib, inhibitor kinazy tyrozynowej, laktoza jednowodna, leczenie drugiego rzutu, limfoblastyczny przełom blastyczny, nowo rozpoznana CML, nowotwór hematologiczny, oporność na leczenie, ostra białaczka limfoblastyczna, przewlekła białaczka szpikowa, tabletka powlekana, terapia pierwszego rzutu, terapia skojarzona - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Dasatinib Viatris 50 mg
Dasatinib Viatris, dostępny w formie tabletek powlekanych o dawkach od 20 mg do 140 mg, jest wskazany do leczenia nowotworów hematologicznych związanych z chromosomem Philadelphia (Ph+), zarówno u dorosłych, jak i pacjentów pediatrycznych. U dorosłych stosuje się go jako terapię pierwszego rzutu w przewlekłej białaczce szpikowej (CML) w fazie przewlekłej (CP), a także w leczeniu opornych lub nietolerowanych postaci CML w fazie przewlekłej, akceleracji i przełomu blastycznego oraz w ostrej białaczce limfoblastycznej (ALL) Ph+. W populacji pediatrycznej dasatinib jest stosowany zarówno jako leczenie pierwszego rzutu w Ph+ CML CP i Ph+ ALL (w skojarzeniu z chemioterapią), jak i w przypadkach oporności lub nietolerancji na wcześniejsze terapie, w tym imatynib.
chemioterapia skojarzona, chromosom Philadelphia, dasatynib, faza akceleracji, faza przewlekła, imatynib, laktoza jednowodna, nietolerancja laktozy, nietolerancja leczenia, nowotwór hematologiczny, oporność na leczenie, ostra białaczka limfoblastyczna, progresja choroby, przełom blastyczny, przełom blastyczny limfoblastyczny, przewlekła białaczka szpikowa, tabletka powlekana, terapia pierwszego rzutu - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Idarubicin Accord 10 mg/10 ml
Idarubicin Accord to lek o właściwościach antymitotycznych i cytotoksycznych, dostępny w roztworze do wstrzykiwań o stężeniach 1 mg/ml (5 mg/5 ml, 10 mg/10 ml, 20 mg/20 ml). Stosowany jest w leczeniu ostrych białaczek szpikowych (AML) i limfoblastycznych (ALL) zarówno u dorosłych, jak i dzieci. W AML pełni rolę leku indukującego remisję, natomiast w nawrotowej ALL jest lekiem drugiego wyboru. W pediatrii idarubicyna jest podawana w skojarzeniu z cytarabiną, co zwiększa skuteczność terapii. Preparat charakteryzuje się pH 3-4,5 i jest podawany wyłącznie w warunkach szpitalnych, co umożliwia stałe monitorowanie parametrów hematologicznych i biochemicznych pacjenta.
chemioterapia przeciwnowotworowa, chemioterapia skojarzona, chlorowodorek idarubicyny, cytarabina, działanie antymitotyczne i cytotoksyczne, działanie cytotoksyczne, działanie niepożądane, funkcja nerek, funkcja wątroby, hematolog dziecięcy, kardiotoksyczność, leczenie pierwszego wyboru, lek cytotoksyczny, lek drugiego wyboru, morfologia krwi, nawrót choroby, nowotwór hematologiczny, nowotwory układu krwiotwórczego, oporność na leczenie, ostra białaczka limfoblastyczna, ostra białaczka szpikowa, parametry hematologiczne, populacja pediatryczna, powierzchnia ciała, protokół terapeutyczny, remisja, roztwór do wstrzykiwań - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Idarubicin Accord 20 mg/20 ml
Idarubicyna, antybiotyk antracyklinowy stosowany w terapii nowotworów hematologicznych, dostępny w postaci roztworu do wstrzykiwań o stężeniu 1 mg/ml (fiolki 5 ml, 10 ml, 20 ml), nie była poddana systematycznej ocenie wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Ze względu na potencjalne działania niepożądane, takie jak zmęczenie, osłabienie, nudności, wymioty czy zaburzenia neurologiczne, które mogą upośledzać sprawność psychomotoryczną, lekarz powinien szczególnie uwzględnić ryzyko związane z terapią idarubicyną. Decyzja o możliwości prowadzenia pojazdów powinna być podejmowana indywidualnie, biorąc pod uwagę dawkę, schemat leczenia, stan ogólny pacjenta, współistniejące choroby oraz stosowanie innych leków wpływających na zdolności psychomotoryczne.
antybiotyk antracyklinowy, chlorowodorek idarubicyny, cytostatyk antracyklinowy, działanie niepożądane, działanie ogólnoustrojowe, idarubicyna, interakcja lekowa, nowotwór hematologiczny, nudności, osłabienie, sprawność psychofizyczna, terapia idarubicyną, wymioty, zaburzenie neurologiczne, zawroty głowy, zdolność psychomotoryczna, zmęczenie - Leksykon chorób i schorzeń
Hiperkalcemia – Rokowania, prognozy i postęp choroby
Rokowanie w hiperkalcemii jest ściśle związane z etiologią, stopniem nasilenia zaburzeń oraz skutecznością terapii. W hiperkalcemii nowotworowej (HCM) rokowanie jest niekorzystne, z medianą przeżycia około 68 dni, a śmiertelność sięga 50% w ciągu 30 dni i 75% w ciągu 3 miesięcy mimo farmakologicznej korekcji stężenia wapnia. Czynniki pogarszające rokowanie to zaawansowane stadium nowotworu (IV), mechanizm zależny od PTHrP (mediana przeżycia 52 dni), niewydolność nerek oraz ciężka hiperkalcemia. W szpiczaku mnogim hiperkalcemia stanowi istotny czynnik prognostyczny, skracając medianę przeżycia do około 40 miesięcy w porównaniu do 57 miesięcy u pacjentów bez hiperkalcemii, co podkreśla jej humoralny mechanizm i rolę uszkodzenia nerek (81,8% przypadków ciężkiej hiperkalcemii).
Leczenie hiperkalcemii nowotworowej, obejmujące bisfosfoniany i terapię przeciwko RANKL, skutecznie normalizuje stężenie wapnia, jednak nie przekłada się to na istotną poprawę długoterminowego rokowania, które pozostaje niekorzystne z powodu zaawansowania choroby podstawowej. Wczesne wykrycie i intensywna terapia hiperkalcemii są kluczowe dla poprawy jakości życia i umożliwienia wcześniejszego wypisu ze szpitala, zwłaszcza w opiece paliatywnej, gdzie istotne jest regularne monitorowanie i kompleksowa kontrola stężenia wapnia. W hiperkalcemii łagodnej, niezwiązanej z nowotworami, rokowanie jest zazwyczaj dobre. Decyzje terapeutyczne powinny uwzględniać cele opieki oraz możliwości dalszych terapii przeciwnowotworowych, podkreślając konieczność wczesnej identyfikacji i adekwatnego leczenia hiperkalcemii jako powikłania zaawansowanej choroby nowotworowej.
analiza jednoczynnikowa, bisfosfonian, hiperkalcemia, hiperkalcemia ciężka, hiperkalcemia łagodna, hiperkalcemia nowotworowa, mediana przeżycia, medycyna paliatywna, model wieloczynnikowy, niewydolność nerek, nowotwór hematologiczny, powikłanie onkologiczne, PTHrP, RANKL, szpiczak mnogi, terapia przeciwnowotworowa, uszkodzenie nerek, wapń w surowicy, wczesne rozpoznanie, wskaźnik przeżycia - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Daruph 40 mg
Dazatynib, aktywny składnik leku Daruph, jest inhibitorem kinazy tyrozynowej stosowanym w leczeniu nowotworów hematologicznych. Bezwzględnym przeciwwskazaniem do jego stosowania jest nadwrażliwość na dazatynib (w postaci bezwodnej) lub na substancje pomocnicze zawarte w preparacie. Przed rozpoczęciem terapii konieczne jest przeprowadzenie szczegółowego wywiadu alergologicznego, aby uniknąć poważnych reakcji nadwrażliwości, które mogą zagrażać życiu pacjenta. Lek dostępny jest w dawkach 16 mg, 40 mg, 55 mg, 63 mg, 79 mg oraz 111 mg, a każda z nich zawiera różne ilości laktozy jednowodnej, co ma znaczenie kliniczne u pacjentów z zaburzeniami metabolizmu laktozy.
dazatynib, dazatynib bezwodny, farmakoterapia, inhibitor kinazy tyrozynowej, laktoza jednowodna, nadwrażliwość na substancję czynną, nietolerancja galaktozy, nietolerancja laktozy, nowotwór hematologiczny, postępowanie przeciwalergiczne, powikłanie, reakcja nadwrażliwości, substancja pomocnicza, tabletka powlekana, wrodzony niedobór laktazy, wywiad alergologiczny, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Fluconazole B. Braun 2 mg/ml 2 mg/ml
Fluconazole B. Braun w stężeniu 2 mg/ml, dostępny w objętościach 50 ml (100 mg), 100 ml (200 mg) oraz 200 ml (400 mg), jest lekiem przeciwgrzybiczym o szerokim spektrum działania, stosowanym zarówno u dorosłych, jak i dzieci (0-17 lat). W populacji dorosłych wskazany jest do leczenia kryptokokowego zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych, kokcydiomykozy, inwazyjnej kandydozy, kandydoz błon śluzowych (w tym jamy ustnej, gardła, przełyku, kandydurii oraz przewlekłej kandydozy skóry i błon śluzowych), a także przewlekłej kandydozy zanikowej jamy ustnej. Ponadto, lek znajduje zastosowanie w profilaktyce nawrotów kryptokokowego zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych, kandydoz jamy ustnej i przełyku u pacjentów z HIV oraz u pacjentów z długotrwałą neutropenią, zwłaszcza po chemioterapii lub przeszczepie hematopoetycznych komórek macierzystych.
badanie mikrobiologiczne, działanie przeciwgrzybicze, flukonazol, infekcja grzybicza, kandydoza błon śluzowych, kandydoza inwazyjna, kandydoza jamy ustnej, kandydoza przełyku, kandyduria, kokcydiomykoza, kryptokokowe zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, lek przeciwgrzybiczny, neutropenia, nowotwór hematologiczny, oporność na leki, populacja pediatryczna, posiew mikrobiologiczny, przeszczep hematopoetycznych komórek macierzystych, przewlekła kandydoza skóry, zakażenie HIV, zapalenie jamy ustnej - Leksykon substancji czynnych
Tioguanina – Wskazania do stosowania
Tioguanina, zawarta w produkcie leczniczym Lanvis w dawce 40 mg, jest stosowana przede wszystkim w terapii ostrych białaczek, w tym ostrej białaczki szpikowej (AML) oraz ostrej białaczki limfoblastycznej (ALL). Lek ten jest integralnym elementem protokołów chemioterapeutycznych, mających na celu zahamowanie patologicznego rozrostu niedojrzałych komórek blastycznych w szpiku kostnym oraz innych narządach. Tioguanina działa cytotoksycznie na komórki nowotworowe, co pozwala na kontrolę progresji choroby hematologicznej.
- Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Linorion 10 mg
Lenalidomid, substancja czynna preparatu Linorion, jest lekiem immunomodulującym o kodzie ATC L04AX04, wykazującym wielokierunkowe działanie przeciwnowotworowe, immunosupresyjne oraz antyangiogenne. Jego mechanizm opiera się na wiązaniu z białkiem cereblon, co prowadzi do ubikwitynacji i degradacji czynników transkrypcyjnych Aiolos i Ikaros w komórkach hematopoetycznych, skutkując cytotoksycznością i modulacją układu immunologicznego. Lenalidomid hamuje proliferację komórek nowotworowych, indukuje apoptozę w szpiczaku mnogim, chłoniaku grudkowym oraz w komórkach z delecją 5q w zespołach mielodysplastycznych (MDS). Ponadto zwiększa liczbę i aktywność komórek NK, T i NKT, wzmacnia cytotoksyczność zależną od przeciwciał (ADCC), a także hamuje produkcję cytokin prozapalnych, takich jak TNF-α i IL-6. Działanie antyangiogenne lenalidomidu polega na hamowaniu migracji, adhezji i tworzenia mikronaczyń przez komórki śródbłonka, co jest kluczowe w terapii nowotworów hematologicznych. Dodatkowo lek zwiększa produkcję hemoglobiny płodowej przez komórki macierzyste CD34+, co ma znaczenie w leczeniu zaburzeń erytropoezy w MDS.
ADCC, aktywność antyangiogenna, ASCT, autologiczne przeszczepienie komórek macierzystych, białko cereblon, chłoniak grudkowy, cytokiny prozapalne, cytotoksyczność komórkowa, czynnik transkrypcyjny, DDB1, delecja 5q, działanie cytotoksyczne, działanie przeciwnowotworowe, efekt immunomodulacyjny, hematopoetyczne komórki macierzyste, hemoglobina płodowa, indolentny chłoniak nieziarniczy, komórki hematopoetyczne, komórki NK, komórki NKT, komórki śródbłonka, komórki T, kulina 4, leczenie podtrzymujące, leki immunosupresyjne, lenalidomid, ligaza E3 kulina, Linorion, modulacja układu immunologicznego, nowotwór hematologiczny, szpiczak mnogi, szpiczak mnogi nawrotowy, TNF-alfa, tworzenie mikronaczyń, ubikwitynacja, właściwości antyangiogenne, wskazanie hematoonkologiczne, zaburzenia erytropoezy, zespół mielodysplastyczny - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Dasatinib Krka 80 mg
Dasatinib Krka, zawierający dazatynib, jest selektywnym inhibitorem kinazy tyrozynowej BCR-ABL, stosowanym w leczeniu nowotworów hematologicznych z chromosomem Philadelphia (Ph+), w tym przewlekłej białaczki szpikowej (CML) oraz ostrej białaczki limfoblastycznej (ALL) u pacjentów dorosłych i pediatrycznych. Lek dostępny jest w formie tabletek powlekanych o dawkach 20 mg, 50 mg, 70 mg, 80 mg, 100 mg i 140 mg, co pozwala na indywidualne dostosowanie terapii. Wskazania obejmują: nowo rozpoznaną CML w fazie przewlekłej jako terapię pierwszej linii, leczenie CML w fazie przewlekłej, akceleracji i przełomu blastycznego w przypadku oporności lub nietolerancji na imatynib, a także Ph+ ALL i limfoblastyczną postać przełomu blastycznego CML. U dzieci stosuje się go zarówno jako terapię pierwszej linii w Ph+ CML CP, jak i w skojarzeniu z chemioterapią w Ph+ ALL.
ALL Ph+, białaczka szpikowa, chromosom Philadelphia, dazatynib, faza akceleracji, faza przewlekła, gen fuzyjny BCR-ABL, imatynib, inhibitor kinazy tyrozynowej, kinaza tyrozynowa, limfoblastyczny przełom blastyczny, nietolerancja laktozy, nowotwór hematologiczny, odpowiedź cytogenetyczna, odpowiedź molekularna, ostra białaczka limfoblastyczna, parametry hematologiczne, proliferacja komórek, protokół chemioterapii, przełom blastyczny, przewlekła białaczka szpikowa, translokacja chromosomowa - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Lenalidomide Gedeon Richter 15 mg
Lenalidomid, występujący w formie racemicznej S(-) i R(+), charakteryzuje się szybkim wchłanianiem po podaniu doustnym na czczo, z maksymalnym stężeniem w osoczu (Cmax) osiąganym w 0,5-2 godziny. Wchłanianie leku jest proporcjonalne do dawki, a wielokrotne podawanie nie powoduje kumulacji. Spożycie posiłków wysokotłuszczowych i wysokokalorycznych obniża AUC o około 20% i Cmax o 50%, jednak w badaniach klinicznych lenalidomid podawano bez względu na posiłki. Lek wykazuje niski stopień wiązania z białkami osocza (23-29%) i nie jest metabolizowany przez enzymy cytochromu P450, co minimalizuje ryzyko interakcji lekowych. Lenalidomid nie jest substratem ani inhibitorem kluczowych enzymów i transporterów, co dodatkowo ogranicza potencjalne interakcje farmakokinetyczne.
aminotransferaza asparaginianowa, asymetryczny atom węgla, AUC, BCRP, bilirubina całkowita, BSEP, chłoniak z komórek płaszcza, cytochrom P450, dysfagia, filtracja kłębuszkowa, hemodializa, hydroksy-lenalidomid, klirens kreatyniny, klirens nerkowy, mieszanina racemiczna, MRP, N-acetylo-lenalidomid, nowotwór hematologiczny, OAT, OATP1B1, OCT, okres półtrwania, posiłek wysokotłuszczowy, szpiczak mnogi, wchłanianie leku, wiązanie z białkami osocza, wydalanie nerkowe, wzór Cockcrofta-Gaulta, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zespół mielodysplastyczny - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Lenalidomide Zentiva 10 mg
Lenalidomid, klasyfikowany w grupie leków immunosupresyjnych (kod ATC: L04AX04), wykazuje wielokierunkowy mechanizm działania obejmujący immunomodulację, aktywność przeciwnowotworową oraz antyangiogenną. Jego podstawowy mechanizm polega na wiązaniu z białkiem cereblon, kluczowym składnikiem kompleksu ligazy E3 kulina RING ubikwityna, co prowadzi do ubikwitynacji i degradacji czynników transkrypcyjnych Aiolos i Ikaros w komórkach limfatycznych. W efekcie lenalidomid indukuje cytotoksyczność oraz modulację odpowiedzi immunologicznej, zwiększając aktywność i liczebność komórek T, NK oraz NKT. Substancja wykazuje selektywne działanie przeciwnowotworowe wobec komórek szpiczaka mnogiego, chłoniaka grudkowego oraz klonów z delecją 5q w zespole mielodysplastycznym (MDS), nasilając apoptozę nieprawidłowych komórek. Dodatkowo lenalidomid hamuje angiogenezę, stymuluje produkcję hemoglobiny płodowej przez komórki CD34+ oraz wykazuje działanie przeciwzapalne poprzez redukcję cytokin prozapalnych, takich jak TNF-α i IL-6.
aberracja cytogenetyczna, ADCC, angiogeneza, ASCT, badanie kliniczne, białko cereblon, chłoniak grudkowy, cytokina prozapalna, czynnik transkrypcyjny, DDB1, delecja 5q, działanie antyangiogenne, działanie cytotoksyczne, działanie przeciwnowotworowe, efekt immunomodulacyjny, hemoglobina płodowa, indukcja apoptozy, interleukina-6, komórka hematopoetyczna, komórka macierzysta CD34+, komórka NK, komórka NKT, komórka T, leczenie podtrzymujące, lek immunosupresyjny, lenalidomid, ligaza E3, morfologia krwi, nowotwór hematologiczny, oporny szpiczak mnogi, proliferacja komórek, rytuksymab, szpiczak mnogi, TNF-alfa, toksyczność dawki, ubikwitynacja, zespół mielodysplastyczny - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Imatinib Altan 100 mg
Imatinib Altan jest wskazany do leczenia hematologicznych nowotworów złośliwych oraz mięsaków złośliwych, a jego dawkowanie zależy od konkretnej jednostki chorobowej i stanu pacjenta. U dorosłych z Ph+ ALL zalecana dawka wynosi 600 mg/dobę, podawana w skojarzeniu z chemioterapią lub jako monoterapia w przypadku nawrotu. U dzieci z Ph+ ALL dawka ustalana jest na podstawie powierzchni ciała (340 mg/m², max. 600 mg). W MDS/MPD stosuje się 400 mg/dobę, a w HES/CEL początkowo 100 mg/dobę z możliwością zwiększenia do 400 mg. W DFSP dawka wynosi 800 mg/dobę, podzielona na dwie dawki po 400 mg. Imatinib podaje się doustnie podczas posiłku, popijając dużą ilością wody, co zmniejsza ryzyko podrażnienia przewodu pokarmowego. W przypadku pacjentów niepołykających kapsułek, zawartość można rozpuścić w niegazowanej wodzie lub soku jabłkowym, z zachowaniem ostrożności u kobiet w wieku rozrodczym ze względu na potencjalną toksyczność na rozrodczość.
aminotransferaza wątrobowa, AspAT, aspiracja szpiku kostnego, białaczka oporna na leczenie, bilirubina, biopsja, chemioterapia, działanie niepożądane pozahematologiczne, farmakokinetyka, faza indukcji, granulocyt obojętnochłonny, guzowaty włókniakomięsak skóry, leczenie podtrzymujące, mięsak złośliwy, neutropenia, nowotwór hematologiczny, ostra białaczka limfoblastyczna Philadelphia, podrażnienie przewodu pokarmowego, progresja choroby, trombocytopenia, zespół hipereozynofilowy, zespół mielodysplastyczny - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Dasatinib SUN 140 mg
Dasatinib SUN, zawierający substancję czynną dazatynib, jest inhibitorem kinaz białkowych o szerokim spektrum działania przeciwnowotworowego, szczególnie skutecznym w leczeniu nowotworów hematologicznych, takich jak przewlekła białaczka szpikowa (CML) i ostra białaczka limfoblastyczna z chromosomem Philadelphia (Ph+ ALL). Dazatynib działa na kinazę BCR-ABL oraz kinazy rodziny SRC, a także na inne onkogenne kinazy, m.in. c-KIT, receptory efryny (EPH) i receptor PDGFβ. Jego unikalną cechą jest silne hamowanie kinazy BCR-ABL w stężeniach subnanomolarnych (0,6-0,8 nM) oraz zdolność wiązania się zarówno z aktywną, jak i nieaktywną formą enzymu, co zwiększa zakres działania. W badaniach przedklinicznych dazatynib wykazał skuteczność wobec linii komórkowych opornych na imatynib, przełamując oporność wynikającą z mutacji domeny kinazy, zwiększonej ekspresji BCR-ABL, aktywacji alternatywnych szlaków sygnalizacyjnych (kinazy SRC) oraz mechanizmów oporności wielolekowej.
chromosom Philadelphia, faza akceleracji CML, faza blastyczna CML, GIST, inhibitor kinazy BCR-ABL, inhibitor kinazy proteinowej, kinaza BCR-ABL, kinaza receptora efryny, kinaza SRC, morfologia krwi, mutacja domeny kinazy BCR-ABL, nowotwór hematologiczny, odpowiedź cytogenetyczna, odpowiedź hematologiczna, oporność na imatynib, oporność wielolekowa, ośrodkowy układ nerwowy, ostra białaczka limfoblastyczna, przełom blastyczny, przewlekła białaczka szpikowa, receptor PDGFβ - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Lenalidomide Pharmascience 7,5 mg
Lenalidomid, klasyfikowany jako lek immunosupresyjny (kod ATC: L04AX04), wykazuje wielokierunkowe działanie przeciwnowotworowe i immunomodulacyjne. Jego mechanizm opiera się na wiązaniu z białkiem cereblon, co prowadzi do ubikwitynacji i degradacji czynników transkrypcyjnych Aiolos i Ikaros w komórkach limfatycznych, wywołując cytotoksyczność i modulację układu immunologicznego. Lenalidomid hamuje proliferację i indukuje apoptozę komórek nowotworowych, zwłaszcza w szpiczaku mnogim, chłoniaku grudkowym oraz w komórkach z delecją 5q w zespole mielodysplastycznym. Dodatkowo zwiększa liczbę i aktywność komórek NK, T i NKT, wzmacnia efekt ADCC w terapii skojarzonej z rytuksymabem, wykazuje działanie antyangiogenne oraz proerytropoetyczne, a także hamuje produkcję cytokin prozapalnych, takich jak TNF-α i IL-6.
ADCC, Aiolos i Ikaros, ASCT, badanie kliniczne fazy III, cereblon, chłoniak grudkowy, cytotoksyczność, delecja 5q, działanie antyangiogenne, działanie proerytropoetyczne, hemoglobina płodowa, IL-6, immunomodulacja, indukcja apoptozy, komórka plazmatyczna, komórki macierzyste hematopoetyczne, komórki NK, lek immunosupresyjny, lenalidomid, ligaza E3, nowotwór hematologiczny, PFS, szpiczak mnogi, TNF-α, toksyczność ograniczająca dawkę, ubikwitynacja, zespół mielodysplastyczny - Leksykon leków
Skład i postać leku – Dasatinib SUN 140 mg
Dasatinib SUN jest inhibitorem kinazy tyrozynowej stosowanym w terapii nowotworów hematologicznych, dostępnym w formie tabletek powlekanych o dawkach: 20 mg, 50 mg, 70 mg, 80 mg, 100 mg oraz 140 mg. Każda tabletka zawiera substancję czynną dazatynib oraz substancje pomocnicze, w tym laktozę jednowodną, której zawartość wzrasta wraz z dawką (od 27 mg w dawce 20 mg do 188 mg w dawce 140 mg). Rdzeń tabletki zawiera także kroskarmelozę sodową, hydroksypropylocelulozę, magnezu stearynian, krzemionkę koloidalną bezwodną oraz wapnia wodorofosforan, natomiast otoczka składa się z hypromelozy 2910, tytanu dwutlenku (E 171) i triacetyny (E 1518).
blister jednodawkowy, dazatynib, dwutlenek tytanu, hydroksypropyloceluloza, hypromeloza, inhibitor kinazy tyrozynowej, kroskarmeloza sodowa, krzemionka koloidalna bezwodna, laktoza jednowodna, lek cytotoksyczny, nowotwór hematologiczny, środek poślizgowy, środek rozluźniający, stearynian magnezu, substancja czynna, substancja pomocnicza, substancja wiążąca, substancja wypełniająca, tabletka powlekana, triacetyna, wodorofosforan wapnia