Wskazania do stosowania
Linorion 10 mg
Lenalidomid zawarty w leku Linorion jest dostępny w kapsułkach o dawkach od 2,5 mg do 25 mg i znajduje zastosowanie w leczeniu wybranych nowotworów hematologicznych u dorosłych, w tym szpiczaka mnogiego, zespołów mielodysplastycznych (MDS) z izolowaną delecją 5q oraz chłoniaka grudkowego (FL) stopnia 1-3a. W szpiczaku mnogim Linorion stosuje się jako monoterapię podtrzymującą po autologicznym przeszczepie komórek macierzystych, w terapii skojarzonej u pacjentów niekwalifikujących się do przeszczepu (z deksametazonem, bortezomibem, melfalanem i prednizonem) oraz w skojarzeniu z deksametazonem u chorych z nawrotem lub opornością na wcześniejsze leczenie. W MDS lek jest wskazany u pacjentów z anemią zależną od transfuzji, niskim lub pośrednim-1 ryzykiem oraz izolowaną delecją 5q, po nieskuteczności innych terapii. W chłoniaku grudkowym Linorion stosuje się wyłącznie w połączeniu z rytuksymabem u pacjentów po wcześniejszych liniach leczenia.
Wskazania do stosowania leku Linorion
Lek Linorion, zawierający substancję czynną lenalidomid, jest dostępny w postaci kapsułek twardych o różnej zawartości substancji czynnej: 2,5 mg, 5 mg, 7,5 mg, 10 mg, 15 mg, 20 mg oraz 25 mg. Wskazania terapeutyczne obejmują leczenie określonych nowotworów hematologicznych u osób dorosłych.1
Szpiczak mnogi
Lek Linorion znajduje zastosowanie w leczeniu szpiczaka mnogiego w następujących sytuacjach klinicznych:2
- W monoterapii jako leczenie podtrzymujące u dorosłych pacjentów z nowo rozpoznanym szpiczakiem mnogim po przebytym autologicznym przeszczepie komórek macierzystych – w tej sytuacji lek stosuje się samodzielnie w celu utrzymania efektu poprzedniego leczenia.3
- W terapii skojarzonej u dorosłych pacjentów z nieleczonym wcześniej szpiczakiem mnogim, którzy nie kwalifikują się do procedury przeszczepu. W tych przypadkach Linorion może być łączony z:
- deksametazonem
- bortezomibem i deksametazonem
- melfalanem i prednizonem
Schemat terapii dobierany jest indywidualnie w zależności od stanu klinicznego pacjenta.4
- W skojarzeniu z deksametazonem u dorosłych pacjentów ze szpiczakiem mnogim, którzy otrzymali wcześniej co najmniej jeden schemat leczenia – terapia dla pacjentów, u których choroba nawróciła lub była oporna na wcześniejsze leczenie.5
Zespoły mielodysplastyczne
Linorion może być stosowany w monoterapii u dorosłych pacjentów z zespołami mielodysplastycznymi (MDS), gdy spełnione są wszystkie poniższe warunki:6
- Pacjent ma anemię zależną od przetoczeń – stan, w którym pacjent wymaga regularnych transfuzji krwi do utrzymania odpowiedniego poziomu hemoglobiny
- MDS charakteryzuje się niskim lub pośrednim-1 ryzykiem według międzynarodowych systemów klasyfikacji
- Występuje specyficzna nieprawidłowość cytogenetyczna w postaci izolowanej delecji 5q – charakterystyczna zmiana genetyczna w komórkach szpiku
- Inne metody leczenia były niewystarczające lub niewłaściwe – oznacza to, że pacjent nie odpowiedział na standardowe terapie lub nie można ich było zastosować z różnych przyczyn medycznych
Chłoniak grudkowy
Lek Linorion jest wskazany do stosowania w leczeniu chłoniaka grudkowego (FL – Follicular Lymphoma) stopnia 1-3a u pacjentów dorosłych, którzy byli wcześniej poddawani innym terapiom przeciwnowotworowym. W tym wskazaniu Linorion stosuje się wyłącznie w skojarzeniu z rytuksymabem (przeciwciałem anty-CD20).7
Warunki stosowania leku Linorion
Ze względu na profil farmakologiczny i działanie immunomodulujące lenalidomidu, a także potencjalne działania niepożądane, lek Linorion powinien być stosowany pod ścisłym nadzorem lekarskim, z uwzględnieniem następujących warunków:
Monitorowanie terapii
Pacjenci leczeni lenalidomidem wymagają regularnego monitorowania parametrów hematologicznych, funkcji nerek i wątroby. W trakcie terapii należy wykonywać badania morfologii krwi, ze szczególnym uwzględnieniem liczby neutrofilów i płytek krwi, zwłaszcza w początkowym okresie leczenia.8
Uwagi dotyczące zawartości laktozy
Pacjenci powinni być świadomi, że lek Linorion zawiera laktozę w następujących ilościach, zależnie od dawki:9
| Dawka Linorion | Zawartość laktozy (mg) |
|---|---|
| 2,5 mg | 33,2 mg |
| 5 mg | 66,4 mg |
| 7,5 mg | 99,7 mg |
| 10 mg | 132,9 mg |
| 15 mg | 199,3 mg |
| 20 mg | 265,8 mg |
| 25 mg | 332,2 mg |
Jest to istotna informacja dla pacjentów z nietolerancją galaktozy, całkowitym niedoborem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy, u których może być konieczne zastosowanie alternatywnej terapii.
Dobór pacjentów i warunki stosowania
Dobór pacjentów do leczenia lenalidomidem powinien być staranny i uwzględniać:10
- Dokładną diagnozę zgodną ze wskazaniami rejestracyjnymi (szpiczak mnogi, zespoły mielodysplastyczne z delecją 5q lub chłoniak grudkowy)
- Wcześniejsze linie leczenia i odpowiedź na nie
- Stan ogólny pacjenta i wydolność narządową (szczególnie istotne są funkcje nerek)
- Możliwość regularnego monitorowania stanu pacjenta
- Zdolność pacjenta do zrozumienia i stosowania się do zasad programu zapobiegania ciąży (dotyczy kobiet w wieku rozrodczym i mężczyzn)
Lek powinien być przepisywany przez lekarzy specjalistów z doświadczeniem w leczeniu wskazanych nowotworów hematologicznych, posiadających pełną wiedzę na temat profilu ryzyka stosowania lenalidomidu i wymaganych działań monitorujących.
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania