Wskazania do stosowania
Linorion 10 mg

Lenalidomid zawarty w leku Linorion jest dostępny w kapsułkach o dawkach od 2,5 mg do 25 mg i znajduje zastosowanie w leczeniu wybranych nowotworów hematologicznych u dorosłych, w tym szpiczaka mnogiego, zespołów mielodysplastycznych (MDS) z izolowaną delecją 5q oraz chłoniaka grudkowego (FL) stopnia 1-3a. W szpiczaku mnogim Linorion stosuje się jako monoterapię podtrzymującą po autologicznym przeszczepie komórek macierzystych, w terapii skojarzonej u pacjentów niekwalifikujących się do przeszczepu (z deksametazonem, bortezomibem, melfalanem i prednizonem) oraz w skojarzeniu z deksametazonem u chorych z nawrotem lub opornością na wcześniejsze leczenie. W MDS lek jest wskazany u pacjentów z anemią zależną od transfuzji, niskim lub pośrednim-1 ryzykiem oraz izolowaną delecją 5q, po nieskuteczności innych terapii. W chłoniaku grudkowym Linorion stosuje się wyłącznie w połączeniu z rytuksymabem u pacjentów po wcześniejszych liniach leczenia.

Wskazania do stosowania leku Linorion

Lek Linorion, zawierający substancję czynną lenalidomid, jest dostępny w postaci kapsułek twardych o różnej zawartości substancji czynnej: 2,5 mg, 5 mg, 7,5 mg, 10 mg, 15 mg, 20 mg oraz 25 mg. Wskazania terapeutyczne obejmują leczenie określonych nowotworów hematologicznych u osób dorosłych.1

Szpiczak mnogi

Lek Linorion znajduje zastosowanie w leczeniu szpiczaka mnogiego w następujących sytuacjach klinicznych:2

  • W monoterapii jako leczenie podtrzymujące u dorosłych pacjentów z nowo rozpoznanym szpiczakiem mnogim po przebytym autologicznym przeszczepie komórek macierzystych – w tej sytuacji lek stosuje się samodzielnie w celu utrzymania efektu poprzedniego leczenia.3
  • W terapii skojarzonej u dorosłych pacjentów z nieleczonym wcześniej szpiczakiem mnogim, którzy nie kwalifikują się do procedury przeszczepu. W tych przypadkach Linorion może być łączony z:

    Schemat terapii dobierany jest indywidualnie w zależności od stanu klinicznego pacjenta.4

  • W skojarzeniu z deksametazonem u dorosłych pacjentów ze szpiczakiem mnogim, którzy otrzymali wcześniej co najmniej jeden schemat leczenia – terapia dla pacjentów, u których choroba nawróciła lub była oporna na wcześniejsze leczenie.5

Zespoły mielodysplastyczne

Linorion może być stosowany w monoterapii u dorosłych pacjentów z zespołami mielodysplastycznymi (MDS), gdy spełnione są wszystkie poniższe warunki:6

  • Pacjent ma anemię zależną od przetoczeń – stan, w którym pacjent wymaga regularnych transfuzji krwi do utrzymania odpowiedniego poziomu hemoglobiny
  • MDS charakteryzuje się niskim lub pośrednim-1 ryzykiem według międzynarodowych systemów klasyfikacji
  • Występuje specyficzna nieprawidłowość cytogenetyczna w postaci izolowanej delecji 5q – charakterystyczna zmiana genetyczna w komórkach szpiku
  • Inne metody leczenia były niewystarczające lub niewłaściwe – oznacza to, że pacjent nie odpowiedział na standardowe terapie lub nie można ich było zastosować z różnych przyczyn medycznych

Chłoniak grudkowy

Lek Linorion jest wskazany do stosowania w leczeniu chłoniaka grudkowego (FL – Follicular Lymphoma) stopnia 1-3a u pacjentów dorosłych, którzy byli wcześniej poddawani innym terapiom przeciwnowotworowym. W tym wskazaniu Linorion stosuje się wyłącznie w skojarzeniu z rytuksymabem (przeciwciałem anty-CD20).7

Warunki stosowania leku Linorion

Ze względu na profil farmakologiczny i działanie immunomodulujące lenalidomidu, a także potencjalne działania niepożądane, lek Linorion powinien być stosowany pod ścisłym nadzorem lekarskim, z uwzględnieniem następujących warunków:

Monitorowanie terapii

Pacjenci leczeni lenalidomidem wymagają regularnego monitorowania parametrów hematologicznych, funkcji nerek i wątroby. W trakcie terapii należy wykonywać badania morfologii krwi, ze szczególnym uwzględnieniem liczby neutrofilów i płytek krwi, zwłaszcza w początkowym okresie leczenia.8

Uwagi dotyczące zawartości laktozy

Pacjenci powinni być świadomi, że lek Linorion zawiera laktozę w następujących ilościach, zależnie od dawki:9

Dawka Linorion Zawartość laktozy (mg)
2,5 mg 33,2 mg
5 mg 66,4 mg
7,5 mg 99,7 mg
10 mg 132,9 mg
15 mg 199,3 mg
20 mg 265,8 mg
25 mg 332,2 mg

Jest to istotna informacja dla pacjentów z nietolerancją galaktozy, całkowitym niedoborem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy, u których może być konieczne zastosowanie alternatywnej terapii.

Dobór pacjentów i warunki stosowania

Dobór pacjentów do leczenia lenalidomidem powinien być staranny i uwzględniać:10

  • Dokładną diagnozę zgodną ze wskazaniami rejestracyjnymi (szpiczak mnogi, zespoły mielodysplastyczne z delecją 5q lub chłoniak grudkowy)
  • Wcześniejsze linie leczenia i odpowiedź na nie
  • Stan ogólny pacjenta i wydolność narządową (szczególnie istotne są funkcje nerek)
  • Możliwość regularnego monitorowania stanu pacjenta
  • Zdolność pacjenta do zrozumienia i stosowania się do zasad programu zapobiegania ciąży (dotyczy kobiet w wieku rozrodczym i mężczyzn)

Lek powinien być przepisywany przez lekarzy specjalistów z doświadczeniem w leczeniu wskazanych nowotworów hematologicznych, posiadających pełną wiedzę na temat profilu ryzyka stosowania lenalidomidu i wymaganych działań monitorujących.

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl